Code:Breaker 42

Since I promised . . . sorry, people . . . >_<"

ฝากคุณมินเช่นเคยนะงับ แล้วก็ ฝากช่วยไปบอกด้วยอ่ะนะงับ ว่าป๋มจะแปลตอนที่ 32-40 ให้วันหลัง ตามจริงก็เริ่มไม่ค่อยเข้าใจตัวเองว่าจะย้อนไปทำไมเหมือนกัน แต่ไหนๆป๋มก็แปลตอนที่ 31 ไปแล้ว . . . แค่ว่าก่อน 31 ป๋มไม่เอาอ่ะงับ ให้เขาไปอ่านกันที่ MangaForward เองล่ะกัน :p

โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 42 "คุณสมบัติของการอยู่รอด"
หน้า 1
โทกิ - โอ้ย!!

เจ็บโว้ย~!! ไหงไฟฉุกเฉินดันมาดับด้วยแบบนี้ฟระเนี่ย~!! มืดตึดจนมองอะไรไม่เห็นเลยวุ้ย!!
โอกามิ - แบบนี้สายตา 8.0 เท่าของนายก็ใช้ไม่ได้แล้วซินะ
โทกิ - แล้วทำไมแกถึงยังมองเห็นได้ฟระ บ้ากามมิ!! ตาของนายเป็นนกฮูกหรอไงฟระ!!
** "โค้ดเบรคเกอร์" ผู้กำลังทะยานไปยังชั้นสูงสุดที่ "ผู้ที่ถูกตามหา" อยู่!! **
โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 42 "คุณสมบัติของการอยู่รอด"

เฮย์เกะ - ไม่ต้องห่วงไปหรอกครับ โทกิคุง
. . . ถ้าอยากได้แสงล่ะก็

หน้า 2
ผมก็จะจัดให้
โทกิ - เคี๊ยก . . .

เฮย์เกะ - เท่านี้ทุกอย่างก็เคลียร์สว่างชัดเจนแล้วซินะครับ
โทกิ - แกนั้นแหละเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ชัดเจนที่สุด!!

. . . ถึงจะดีก็เหอะ แต่แกต้องทำให้พวกมันหาเราเจอแบบนี้เลยหรอฟระ!!

หน้า 3
เฮย์เกะ - พวกแมงหวี่ชั่วๆที่บินเข้ามาในกองไฟซินะครับ

ซากุระโคจิ - จะปล่อยให้พวกโอกามิจัดการอยู่คนเดียวไม่ได้ . . .
ดีนะที่มืดแบบนี้ น่าจะพอหนีไปโดยไม่ให้พวกนั้นรู้ตัวได้

โอกามิ - คงไม่เป็นแบบนั้นล่ะมั้งครับ

ซากุระโคจิ - โอ . . . โอกามิ!?
โอกามิ - คุณซากุระโคจิ

หน้า 4
โอกามิ - คิดจะออกไปมาหายูกิล่ะซินะครับ? . . . ไม่ได้นะครับ ไม่จำเป็นต้องทำหรอก
ซากุระโคจิ - ตะ . . . แต่ว่า . . . !!

โอกามิ - ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องไปช่วย "โค้ดเบรคเกอร์" หรอกครับ
ซากุระโคจิ - ระ . . . เรื่องนั้นน่ะ . . .
โอกามิ - ถึงคุณจะไม่เข้าใจ แต่ยูกิเขาเป็นพวกชอบอิสระ . . . เขาชอบที่จะทำงานคนเดียวอยู่แล้วครับ . . .

ซากุระโคจิ - ก็บอกไปแล้วไงว่ามันไม่ใช่แบบนั้น!! ที่ไม่เข้าใจนะมันนายมากกว่าล่ะ โอกามิ!!

เลิกต่อปากต่อคำดีกว่า!! ฉันไปล่ะ
โอกามิ - อะไรกัน พูดอะไรไม่สมเหตุสมผลเลยนะคร- . . .

คุณซากุระโค- . . . !!

หน้า 5
ซากุระโคจิ - ก็บอกแล้วไงว่าอย่ามาห้าม!!

หือ?

โอ้ว แบบนี้กำลังดีเลยแฮะ
ขอรับไว้เลยแล้วกัน
โอกามิ - คุณซากุระโคจิ!!

ซากุระโคจิ - . . . โอกามิ ฉันนะรู้นะว่าสำหรับนาย "ผู้ที่ถูกตามหา" ถือว่าเป็นบุคคลพิเศษ
แต่ว่านายไม่เคยคิดเลยแม้แต่ครั้งเดียวหรอ?

หน้า 6
ว่าทำไมยูกิคุงที่บอกว่าไม่อยากทำงาน
กลับโผล่ออกมาต่อหน้านาย และถึงขั้นตามมาถึงที่นี่?

โทกิ - เฮ้ย แกยืนเซ่ออะไรอยู่ตรงนั้นฟระเนี่ย
. . . อ้าว ซะ . . . ซากุระจัง!?

โทกิ - เฮ้ย โอกามิ . . .

โอกามิ - "ผู้ที่ถูกตามหา" อยู่ข้างหน้านี่แล้ว
ไม่มีเวลาจะมาสนใจสิ่งอื่นอีก

หน้า 7
ลิลี่ - แหม เป็นแค่เด็กเปี๊ยกแท้ๆ หน้าตาไม่เลวเลยนี่?
แทนที่จะเล่นแปะสติกเกอร์ มาเล่นอะไรสนุกๆกับลิลี่หน่อยดีกว่านะ

หน้า 8
ยูกิ - ไม่
ป๋มไม่ปล่อยให้ทำได้หรอก

หน้า 9
อืม?

อะไยอ่ะ?
เนี่ย . . .

ยัยนั่นดูบิดเบี้ยวไปหมด . . .

แฮะ

อ่ะ? ไม่โดนหยอ?

ลิลี่ - ต๊ายตาย เป็นอะไรไปล่ะเนี่ย? เดินโซไปเซมาเลยนะ เดินตรงๆเลยไม่ได้หรอ?
. . . แต่มันจะน่าจะเป็นอย่างงั้นล่ะนะ

หน้า 10
ก็ห้องนี้เต็มไปด้วยแก๊สกล่อมประสาทของลิลี่ทั่วทั้งห้องแล้วนี่น่ะ
ท่อครึ่งวงกลมในหูชั้นในของเธอน่าจะชาไปหมดแล้วล่ะ
== Semicircular canal เป็นส่วนของหูชั่นในที่ควบคุมเรื่องการทรงตัวแบบซับซ้อนอ่ะงับ (ถ้าไม่ซับซ้อนก็เป็นที่ Utricle กับ Succule อ่ะงับ อันนั้นนี่ได้แค่ขึ้นลงซ้ายขวาอย่างเดียว) รายละเอียดไปถามเอาจากอาจารย์วิชาชีววิทยานะงับ เพราะกระป๋มมีแต่ความรู้ชีววิทยาเวอร์ชั่นอังกฤษ ไม่ค่อยรู้วิธีแปลเป็นไทยหรอกอ่ะงับ - -")

การ "คัดหลั่ง" ของลิลี่ไม่ได้จำเป็นต้องเป็นของเหลวเสมอไปหรอกนะ เป็นก๊าสก็ได้เหมือนกัน
ถึง "เสียง" ของเธอจะเป็นความสามารถที่วิเศษ แต่ถ้าควบคุมไม่ได้

ก็เป็นได้แค่กระสูนไร้ค่าที่ยิงไม่มีวันโดนนั้นแหละ!!

หน้า 11
ฮ่ะๆๆๆ!!
เคลื่อนไหวดั่งใจไม่ได้เนี่ยมันทำให้หยุดหยิดใช่ไหมล่ะ!!

นี่เป็นโทษฐานที่ทำให้ลิลี่ต้องอับอาย!!

แล้วลิลี่จะค่อยๆ

รังแกเธอจนตายเอง!!

หน้า 12
ซากุระโคจิ - ยูกิคุง!!
หืม . . . กระจกแบบพิเศษงั้นหรอ!?

ลิลี่ - ฮ่ะๆๆๆ!! เป็นแบบนี้แล้วคงเสียหน้าเป็น "โค้ดเบรคเกอร์" ผู้ผดุงความยุติธรรมไปเลยซินะ
ก็เพราะเข้ามากวนลิลี่เนี่ยแหละ
แล้วเดี๋ยวจะทำให้เป็นตุ๊กตาที่เยี่ยมที่สุดในทั้งหมดนี่ให้เอง

ยูกิ - . . . ทำไมเธอถึงได้ทำอะไรโหดร้ายแบบนี้กันน่อ

ลิลี่ - โหดร้าย?
พวกเศษสวะพวกนี้จะเป็นยังไงก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่

. . . ที่เรียกว่าโหดร้ายนะ มันต้องแบบนี้ต่างหากล่ะ

หน้า 13
บาดแผลที่ไอ้พวกเศษสวะที่เรียกลิลี่ว่าปีศาจได้หลงเหลือเอาไว้
ถึงปกติจะใช้ของเหลวคัดหลั่งจากผิวหนังซ่อนเอาไว้ แต่จริงแล้วมีอยู่ทั้งตัวเลยนะ

เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว มีแต่คนขยักแขยงลิลี่ พวกเขาไม่ได้แค่หลบหลีกหรือทำเป็นมองไม่เห็น
แต่ถึงขั้นต้องทำให้บาดเจ็บ
. . . ไม่เว้นแม้แต่พ่อแม่อ่ะนะ

ซากุระโคจิ - ตะ . . . แต่ถึงอย่างงั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอมีสิทธิทำให้คนอื่นเจ็บซะหน่อย . . .

ลิลี่ - "แมงมุมพิษ"
"ผู้หญิงงูเห่า"
"วัชพืชพิษ"
ทั้งหมดนั้นคือฉายาของลิลี่ แม้แต่พวกที่เทผงซักฟองใส่หัวแล้วตะโกนว่า "ล้างพิษโว้ย" ก็ยังมี

ซากุระโคจิ - ห๊ะ . . .

หน้า 14
ลิลี่ - คำแค่คำเดียว การกระทำแค่การกระทำเดียว ทำให้คนเจ็บได้ถึงขนาดไหน
ไอ้พวกเศษสวะที่แค่นั้นยังไม่เข้าใจ ต่อให้ไม่ใช่คนชั่ว แต่ก็เรียกได้ว่าต่ำช้าทีเดียวนะ
มนุษย์บนโลกนี้น่ะ ตายๆไปซะให้หมดเลยก็ดี . . .

แต่ว่า "ผู้ถูกตามหา" นั้นไม่ใช่แบบนั้น!!
ไม่ใช่แค่ไม่กลัวพิษของลิลี่เท่านั้น
แต่ถึงขั้นจูบแล้วชมลิลี่่ว่ายอดเยี่ยมอีกด้วย!! ที่ริมฝีปากนี้

หน้า 15
เพราะงั้นไอ้พวกสวะที่มาขวางทาง "ผู้ถูกตามหา" นะ ลิลี่จะจัดการมันด้วยพิษเอง!!
ทั้งเจ้าพวกนั้น
ทั้งตัวเธอ
พวกเธอทุกคน!!

หน้า 16
ห๊า . . . !?

ยูกิ - "สัตว์ประหลาด"
"เศษขยะสด"
"ไมโตคอนเดรียไร้พ่อแม่"
นั้นเป็นฉายาของฉันมาตั้งแต่เด็กแล้ว ยังมีอีกด้วยซ้ำ
== ทำไมมันเล่นศัพท์ชีวะเยอะจังแฮะ? Mitochondria คือ . . . เขาเรียกว่าอะไรอ่ะ เป็นส่วนหนึ่งของเซลล์ มีรูปร่างเป็นทรงวงรี ด้านในขยุกขยุยหน่อยๆ ทำหน้าที่เปลี่ยนน้ำตาลกลูโคสกับอ๊อกซิเจนให้กลายเป็น ATP ซึ่งก็คือโมเลกุลที่เป็นเหมือนเชื่อเพลิงขับเคลื่อนเซลล์ รายละเอียดปลีกย่อยเชิญที่อาจารย์วิชาชีวะของท่าน เพราะศัพท์ไทยป๋มไม่รู้

แต่เพราะอย่างงั้น

ความรู้สึกเจ็บปวดสุดๆนั้นแหละ
ที่ทำให้ฉันสามารถเมตตาแบบสุดๆได้เหมือนกัน

ซากุระโคจิ - ยู . . . กิคุง

ลิลี่ - หะ . . .
หุบปาก!! ปล่อยนะ!! อย่างเธอจะมาเข้าใจอะไรลิลี่ . . .

หน้า 17
ชะ . . . ใช้ความเร็วเสียงทำให้เกิดภาพซ้อนงั้นหรอ . . .

หน้า 18-19
ชกแหลก

หน้า 20
โดนชกเข้าไปขนาดนั้น คงโดนซักนัดแหละนะ

ซากุระโคจิ - ยูกิคุง!!
ยูกิ - เฮ่อ ไม่ไหวเลยง่ะ เพราะใช้ไอ้ท่านั้น เสื้อก็ขาดลิ้วแบบนี้ เลยไม่ค่อยชอบเลยแฮะ

. . . แต่ก็ ช่างมันเหอะนะ
** ต่อให้คนเราจะอยู่ไม่ได้้ถ้าไม่แข็งแกร่ง แต่ถ้าไม่เมตตาก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะอยู่!! นั้นคือเสียงเพลงแห่งชัยชนะของยูกิ!! **

Thank you for reading . . .