Fairy Tail 136

ขอโทษงับ พอดีเน็ตไม่ค่อยจะเอื่ออำนวยซักเท่าไหร่ เพิ่งจะโหลดได้วันนี้อ่ะ - -"

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 136 "โลงศพ"
หน้า 1
แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 136 "โลงศพ"

ชื่อ เชอร์รี่ เบรนดี้ อายุ 17 ปี
เวทมนตร์ ตุ๊กตาจู่โจม
สิ่งที่ชอบ ความรัก สิ่งที่เกลียด น้ำ

เป้าหมายนะหรอ!? ก็ต้องเป็นหญิงคนโปรดของท่านลิออนแน่นอนอยู่แล้วล่ะจ้ะ <3

หน้า 2
** เวนดี้ที่จริงๆแล้วสุดยอดไปเลย! (เห็นว่าเป็นถึงเท็นคูวโนะมิโกะ (เด็กศักดิสิทธิแห่งนภา) . . . ) **
== ขอเปลี่ยนนิดหน่อยอ่ะนะงับ ขอโทษที :p

เบรน - แต่ก่อนที่นี่เป็นเมืองของคนโบราณ

** แต่กลับโดนจับตัวไปคนเดียวซะงั้น!! (ถึงแฮปปี้จะโดนด้วยก็เถอะ!) **

กล่าวกันว่ามิโกะจะมาทำพิธีกรรมบวงสรวงเทพเจ้า
ที่ถ้ำนี้และได้รับคำทำนายของพระเจ้ามา

หน้า 3
เวนดี้ - ว้าย
แฮปปี้ - โอ้ย

อย่ารุนแรงนักซิ!!! เขาเป็นเด็กผู้หญิงนะ!!!

อุ๊ฟ

เวนดี้ - แฮปปี้
แฮปปี้ - อุ๊ก
อุ๊ก

เบรน - หึ

หน้า 4
เลเซอร์ - เบรน เด็กนั้นมันเป็นใครกันแน่ฟระ?
คอบรา - เกี่ยวข้องยังไงกับนิลวาน่าอย่างงั้นหรอ?
แองเจิล - มองดูแล้วก็ไม่มีอะไรผิดแปลกเลยนะ
ฮอตอาย - นั้นซิ!!! ถ้าจะซื้อก็ต้องซื้อด้วยเงิน . . .

เบรน - ยัยนี้เป็นผู้ใช้เวทมนตร์รักษา . . . เวทย์แห่งนภา

เลเซอร์ - เวทมนตร์รักษางั้นหรอ!!?

แองเจิล - ลอสต์แมจิค

ไนท์แมร์ - ฟี้
ฟี้

ฮอตอาย - แบบนี้ค่อยได้กลิ่นไอของเงินโชยมาหน่อย

คอบรา - เด็กเปี๊ยกแบบนั้นเนี่ยนะ . . .

หน้า 5
หรือว่า!!?

เบรน - ถูกต้องแล้ว
ฉันจะให้เขาคืนชีพคนๆนั้น

เวนดี้ - ฉะ . . . ฉันไม่มีวัน . . . !!! ให้คนชั่วยืมมือได้เป็นอันขาด!!!

เบรน - เธอต้องยืม . . .
อย่างแน่นอนอยู่แล้ว . . .

เธอนะต้องคืนชีพ
ให้หมอนั้นได้อย่างแน่นอน

หน้า 6
เลเซอร์ ไปพาหมอนั้นมาทีซิ
เลเซอร์ - มันไกลเอาเรื่องเหมือนกันนะ คงใช้เวลาซักชั่วโมงหนึ่งเห็นจะได้
เบรน - ไม่ว่ากัน

คอบรา - อ้อ ฉันเข้าใจแล้ว . . . ถ้าหมอนั้นอยู่ได้ล่ะก็ ต้องหานิลวาน่าเจออย่างแน่นอน

เบรน - คอบรา ฮอตอาย แองเจิล
พวกเจ้ากลับไปตามหานิลวาน่าต่อ
แองเจิล - แต่ว่า ถ้าคนๆนั้นตื่นขึ้นพวกเราก็ไม่เห็นจำเป็นต้องไปหาแล้วนี่
เบรน - มันก็มีสิทธิผิดพลาดได้เหมือนกัน ฉันกับมิทไนท์จะอยู่ที่นี่
ฮอตอาย - แต่ดูเหมือนมิทไนท์จะไม่มีกะจิดกะใจจะขยับเลยนะครับ . . .

คอบรา - ช่วยไม่ได้แฮะ งั้นเราไปกันเลยแล้วกัน
แองเจิล - นี่? มาแข่งกันหน่อยไหมล่ะ? ใครเจอนิลวาน่าก่อน
ฮอตอาย - จะได้!!! 1 ล้านจุเอล!!!
แองเจิล - แพงจังนะ

เวนดี้ - มันเป็นเวทย์ . . . แบบไหนกันแน่นะ . . . ?
นิลวาน่า . . .

หน้า 7
เวทย์สับเปลี่ยน
แสงสว่างและความมืดไงล่ะ

หน้า 8
ลูซี่ - ทุกคนรีบๆหน่อย . . . ขอร้องล่ะ . . .
พลู - ปุ๊น
ฮิบิกิ - ทุกคนบุกรุกเข้าไปในป่า . . . เรียบร้อนแล้ว . . . เอาล่ะ

แล้วเธอไม่ไปกับเขาด้วยหรอ?

ลูซี่ - ก็จะปล่อยให้เอลซ่าอยู่คนเดียวได้ไงกันล่ะ
แล้วไม่ว่าจะดูยังไง ฉันก็ช่วยเขาสู้อะไรไม่ค่อยได้หรอกอ่ะนะ

ฮิบิกิ - ถ่อมตัวจังเลยนะ . . .

ได้ยินว่าชนะเจ้ากอริล่า 3 เมตรได้
แล้วมาสเตอร์ของแฟนท้อมถึงกับเอาตัวกลับไปไม่ได้
แถมยังลุยเดียวที่อาคาริฟ่ามาแล้วไม่ใช่หรอ
ลูซี่ - เกินจริงไปแล้วนะ

หน้า 9
ลูซี่ - แล้วนายล่ะ ไม่ไปกับเขาหรอกหรอ?

ฮิบิกิ - จะปล่อยให้ผู้หญิงสองคนอยู่ตามลำพังได้ไงล่ะ?

ลูซี่ - ใจดีเกินคาดเหมือนกันแฮะ

ฮิบิกิ - แล้วเวทมนตร์ของผมสามารถบอกที่อยู่ปัจจุบันของพวกเราให้กับทุกคนได้
ถึงจะช่วยเวนดี้กับแฮปปี้ออกมา
แต่ถ้ากลับมาที่นี่ไม่ได้ก็ไม่มีความหมายอ่ะนะ

นัตซึ - แล้วดราก้อนสเลเยอร์แห่งนภาที่ว่าเนี่ย

หน้า 10
กินอะไรอย่างงั้นหรอ?

ชารุล - อากาศ

นัตซึ - หย่อยไหมอ่ะ?
ชารุล - ไม่รู้ซิ
เกรย์ - แล้วมันต่างจากการหายใจเข้าปกติยังไงฟระ?

ชารุล - เห็นเด็กคนนั้นเขาบอกว่าอาจจะได้เจอกับนายก็ได้เลยเข้ารวมในแผนการครั้งนี่นะ
นัตซึ - กับฉันเนี่ยนะ?
ชารุล - ก็ดราก้อนสเลเยอร์เหมือนกันไม่ใช่หรอ?

หน้า 11
เขาบอกว่ามังกรที่สอนวิชาดราก้อนสเลเยอร์ให้เด็กคนนั้น
หายสาบสูญไปเมื่อ 7 ปีก่อน
ก็เลยคิดว่านายอาจจะพอรู้ที่อยู่ของมังกรก็ได้นะซิ

รู้สึกจะชื่อว่ามังกรนภา กรันดิเน่ อะไรเนี่ยแหละ
นัตซึ - เฮ้ย!!! แล้วเขาหายสาบสูญไปวันที่ 7 เดือน 7 เหมือนกันอย่างงั้นหรอ!!?
ชารุล - ไม่รู้ซิ

นัตซึ - ทั้งอิคนิล ทั้งมังกรของกาซิล
เวนดี้เองก็ด้วยงั้นหรอ . . .

นัตซึ - แอ้ก

นั้นซิ!!! แล้วลัคซัสล่ะ!?
เกรย์ - ลุงเขาก็บอกแล้วไม่ใช่หรอ? ว่าหมอนั้นไม่ใช่ดราก้อนสเลเยอร์นะ

ชารุล - นะ . . . นี่มันอะไรกัน!!?

หน้า 12
ต้นไม้ . . .
สีดำ . . .
นัตซึ - หยะ . . . หยองชิบเลยวุ้ย

กาโต้ - เห็นเขาว่าเป็นผลกระทบของนิลวาน่าซินะ คุณพี่ซาโต้
ซาโต้ - เคี้ยกฮ่า แปลว่าเป็นเวทมนตร์ที่ร้ายกาจถึงขั้นทำให้ผืนดินตายได้เลยซินะ คุณพี่กาโต้

เกรย์ - ใครนะ!!?

หน้า 13
ชารุล - ดะ . . . เดี๋ยวก่อนซิ

กาโต้ - เห็นเขาว่าเป็นผ-
ซาโต้ - เมื่อกี้ก็พูดไปแล้วนี่ คุณพี่กาโต้
กาโต้ - อ้าวหรอ คุณพี่ซาโต้
ชารุล - เราถูกล้อมซะแล้ว!!!!

หน้า 14
นัตซึ - เจี๊ยก!!! ลิงนี่หว่า!!! มีลิงอยู่สองตัว!!!!

คนกิลด์ - จะ . . . เจ้าพวกนี้เป็นคนของแฟร์รี่เทล!!! เพราะพวกมันเนี่ยแหละ . . .
(ฉันจำได้ . . . แค่ผู้หญิงคนนั้นคนเดียวก็เถอะ . . . )
นัตซึ - โห!!! เพิ่มมาอีกตัวแล้ว!!!!

กาโต้ - กิลด์ใต้บัญชาของโอราเชียนเซ็สส์ เนคิดมานี่
ซาโต้ - เคี๊ยโฮ้!!!! มาสนุกกันเต๊อะ

ชารุล - แบบนี้แปลว่า . . . ศัตรูไม่ได้มีแค่ 6 คนงั้นหรอ . . . !? แย่ล่ะซิ . . .

เกรย์ - แบบนี่ก็สวยเด่
นัตซึ - เจี๊ยกค่อก เจ๋งไปเลยวุ้ย ค่อกเจี๊ยก
ชารุล - พูดอะไรของพวกนายนะ!!!

หน้า 15
เกรย์ - จะทำให้พวกมันคายที่อยู่ของฐานมันออกมาเอง
นัตซึ - จะไปเดี๋ยวนี้แหละ แฮปปี้!! เวนดี้!!

ซาโต้ - ดูถูกพวกเรามากไปแล้วนะ ไอ้พวกเด็กเปรต . . .
กาโต้ - กิลด์ใต้บัญชาของโอราเชียนเซ็สส์ เนคิดม-
ซาโต้ - ไปลงนรกซะเถอะ พวกแก

ชารุล - พวกนักเวทย์ของแฟร์รี่เทลนี่มันอะไรกันเนี่ย . . .
นี่รู้สถานการณ์ตอนนี้กันบ้างหรอเปล่า!!!

หน้า 16
อีฟ - แบล็คยูนิคอร์น!!?
เร็น - ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ . . .

จุร่า - นี่มันอะไรกัน . . .
ลิออน - โดนล้อมซะแล้วหรอเนี่ย!?
เชอร์รี่ - ไม่นึกเลยว่าจะมีทหารซุ่มอยู่ขนาดนี้

อิจิยะ - เดี๋ยว . . .
ฉะ . . . ฉันพลัดหลงกับทุกคน . . . เหลือคนเดียวอ่ะ . . .
เพราะ . . . เพราะงั้นฉันไม่ได้เป็นคนน่าสงสัยอะไรหรอกนะ เมน~

หน้า 17
เลเซอร์ - หนักจิ๊บ . . .

เพราะไอ้นี้เลยเร่งสปีดไม่ขึ้นเลยอ่ะ
เบรน - ไม่มีใครเร็วได้เท่าเจ้าอีกแล้วล่ะ

เวนดี้ - เหวอ
แฮปปี้ - โลงศพ!!?

เบรน - เวนดี้ เจ้าจงคืนชีพให้ผู้ชายคนนี้ซะ

เวนดี้ - ฉะ . . . ฉัน . . . ไม่มีวันยอมทำให้เด็ดขาด!!!
แฮปปี้ - ใช่แล้วล่ะ
เบรน - ไม่หรอก

เจ้าจะต้องรักษาเขา
เจ้าไม่รักษาเขาไม่ได้หรอก

หน้า 18-19

หน้า 20
เบรน - ผู้ชายคนนี้นามว่าเจราล
เขาเคยลักลอบเข้าไปในสภาเวทมนตร์มาก่อนในอดีต
หรืออีกในหนึ่งก็คือคนที่รู้ที่อยู่ของนิลวาน่านั้นแหละ

** นี่นะหรือ คือสิ่งที่มาใช้บังคับเวนดี้!! เจราลที่ยังมีชีวิตอยู่ . . . **

แฮปปี้ - เจราลที่ว่านี่ . . .
เอ๋?
เอ๋!?

เวนดี้ - เจราล . . .
แฮปปี้ - เธอรู้จักด้วยหรอ!?

เบรน - เขาได้ซึมซับเอเทลนาโนเข้าไปเป็นจำนวนมาก จนกลายเป็นแบบนี้ไปในที่สุด

** ตัวตนของเขาผู้นั้น จะทำให้โลกสั่นคลอนอีกครั้งอย่างงั้นหรอ!? **

คนที่จะทำให้เขากลับเป็นเหมือนเดิมได้มีแต่เจ้าผู้เดียวเท่านั้น
ผู้มีบุญคุณของเจ้า . . . ไม่ใช่หรอ?

Thank you for reading . . .