Code:Breaker 44

สุดท้ายก็ต้องเอาแล็ปท๊อปมาโพสคำแปลที่มหาลัย - -"

โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 44 "ความมุทะลุอันดีเลิศ"
หน้า 1
โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 44 "ความมุทะลุอันสวยหรู"

โทกิ - นายบอกว่าเคยเห็น "หน้า" ของฉันคนนี้ใช่ไหมล่ะ? ฉันว่าฉันฟังไม่ผิดด้วยนะ
หมายความว่าไงเอ่ย ไหนลองลงรายละเอียดให้ฟังหน่อยดิ๊

เซ็นโด - ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคนอ่อนแอ . . .

หน้า 2
โทกิ - โหเฮ้ะ? ถ้าไม่คิดจะบอกล่ะก็ . . .

งั้นฉันถามจากร่างกายของนายเองแล้วกัน!!

เอ๋?
ทำเกินไปหรอเปล่าเนี่ยเรา?

หน้า 3
เซ็นโด - ของแบบนั้น . . . ทำอะไรเซ็นโดคนนี้ไม่ได้หรอก

โทกิ - โอ้โห? ไม่มีแม้แต่รอยขีดขวนเลยหรอเนี่ย
พลังพิเศษทำให้ตัวแข็งขึ้นหรอยังไงกันหว่า?
เอาเต๊อะ มันต้องให้ได้แบบนี้ซิ ถ้าไม่ตอบโต้ซะบ้างก็หมดหนุกอ่ะซิงานนี้ . . .

เซ็นโด - "อังเท็น" (เคลื่อนไหวมืด)

หน้า 4
โทกิ - ห๊ะ . . . !? หายไป- . . .

หน้า 5
ซากุระโคจิ - โท . . . โทกิคุง!!

โทกิ - โธ่เว้ย . . .
หนอย!! ให้มันน้อยๆหน่อยนะเฟร้ย . . .

เอามาซิฟะ!!
แบบนี้ . . . มองไม่เห็น!!

ซากุระโคจิ - แย่แล้ว!! โอกามิ รุ่นพี่เฮย์เกะ ช่วยทำอะไรซักอย่างเพื่อช่วยโทกิคุงหน- . . .

หน้า 6
เฮย์เกะ - คราวนี้จะรับเป็นชานมซักหน่อยดีไหมล่ะครับ?
โอกามิ - นั้นซินะครับ ก็เห็นดื่มแต่กาแฟทุกที
ซากุระโคจิ - ห๊า!?

ขะ . . . ขอโทษที่ขัดจังหวะ . . . แต่ว่า . . . โทกิคุงเขา . . .
เฮย์เกะ - คนที่ได้ชื่อว่าเป็น "โค้ดเบรคเกอร์" ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่นหรอกนะครับ
ซากุระโคจิ - แต่ . . . แต่ว่า

โอกามิ - หมอนั้นบอกว่าจะลุยเดียวเองนี่ครับ ต่อให้โดนจัดการได้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย

เพราะถ้าโดนจัดการ ก็ปล่อยให้เขาโดนเล่นไป แล้วพวกผมก็จะเป็นคนลงทัณฑ์เซ็นโดทีหลังเอง
ยูกิ - นั้นจิ
เฮย์เกะ - แล้วพอถึงตอนนั้น ผมจะลบคะแนนโทกิคุงไป 1000 แต้มเอง

ซากุระโคจิ - ตะ . . . แต่ว่า . . . กับผู้ใช้พลังประหลาดแบบนั้น โทกิคุงเองก็อยู่ในอันตรายนะ . . .

เฮย์เกะ - ไม่แน่ ความสามารถพิเศษของเซ็นโดคงจะเป็น "หนังกำพร้า" ล่ะมั้งครับ
ซากุระโคจิ - คือ รุ่นพี่ไม่ต้องถึงกับอธิบายความสามารถเขาก็ได้

หน้า 7
เฮย์เกะ - ท่าทางจะเป็นความสามารถเปลี่ยนแปลงผิวชั้นนอกให้แข็งขึ้นหรือแปลงสีให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมได้นะครับ
ไม่ใช่ศัตรูที่คนที่ควบคุม "สนามแม่เหล็ก" ใช้โลหะมาโจมตีแบบโทกิคุงจะชนะได้เลย

โอกามิ - หมอนั้นเชื่อมั่นในความสามารถตัวเองมากไปจนกลายเป็นว่าดูถูกศัตรูอยู่บ่อยครั้งเหมือนกัน . . .
ถ้าโดนศัตรูขนาดนี้จัดการเข้าไป หมอนั้นก็เป็นอันว่าจบเห่ได้เหมือนกันนั้นแหละ

โทกิ - ชิ . . . !!

หน้า 8
เซ็นโด - ไม่โดนหรอก

โทกิ - อั๊ก!!

หน้า 9
อุ๊ก . . .
เซ็นโด - "โค้ดเบรคเกอร์" ที่ไร้ซึ่งมิตรสหายทำได้แค่นี้เองอย่างงั้นหรือ?

ลิลี่ - เซะ . . . เซ็นโด . . .

เซ็นโด . . . ขอยืมมือหน่อย . . . ลิลี่จะพยายามให้มากกว่านี่ . . .
"การคัดหลั่ง" ของลิลี่ที่ท่าน "ผู้ถูกหา" ชื่นชมจะต้องเป็นประโยชน์ได้อย่างแน่นอน . . .

เซ็นโด - ลิลี่ . . .

อย่าเอามือโสโครกมาแตะต้องตัวฉัน ยัยแมงหวี่แมงวัน
ลิลี่ - อ้ากก!!

หน้า 10
อุ๊บ . . . อ่ะ . . .
อ้าก . . .
เซ็นโด - คิดว่า "ผู้ถูกหา" เห็นความสามารถของแมงหวี่อย่างเธอเป็นของสำคัญมากนักหรอไง?
เขาเห็นเธอเป็นแค่เครื่องช่วยถ่วงเวลามันก็เท่านั้นแหละน่า
ลิลี่ - มะ . . . ไม่จริง . . . !? "ผู้ถูกหา" ไม่มีทางคิดอะไรแบบนั้นได้หรอก . . .

เซ็นโด - "ผู้ถูกหา" ให้เธอจัดการตรงนี้เองคนเดียวก็จริง

แต่เป็นอย่างที่เขาว่าจริงๆ สุดท้ายเธอมันก็แค่ "หญิงอสรพิษ" คนหนึ่ง
ตายไปก็ไม่มีใครเดือดร้อนหรอก

ลิลี่ - โก . . . หก . . .
"ผู้ถูกหา" เนี่ยนะ . . .
จะพูดเหมือนกับ . . .
เจ้าพวกนั้น . . .

หน้า 11
เซ็นโด - เธอนะก็เป็นได้แค่ "หญิงอสรพิษ" ที่ทั้งอ่อนแอทั้งโสโครก!! เป็นแค่เศษสวะที่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้เลย!!
ไม่มีค่าพอจะมีชีวิตด้วยซ้ำ!!
เซ็นโดคนนี้จะจัดการเธอเอง!!

ถือซะว่าฉันเมตตา!! ฉันจะใช้หมัดที่แกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้านี่
ขยี้หน้าที่น่าเกลียดของเธอไม่ให้เหลือซากเอง!!

หน้า 12
ซากุระโคจิ - อุ๊ย . . .

โทกิ - เอ๋ . . . !?

ยูกิ - "เนียนมารุ"!?

ซากุระโคจิ - อุ๊บ . . .
ลิลี่ - ดะ . . .

หน้า 13
เดี๋ยวซิ!! ทำอะไรของเธอนะ . . . ทำไมจะต้องมาปกป้องลิลี่ด้วย!?
บะ . . . แบบนี้มันแปลกๆนะ!? เธอ . . . โกรธลิลี่ที่ทำกับพวกนักวิจัยของที่นี่ซะขนาดนั้นไม่ใช่หรอ!!?

แถมยังทำหน้าเหมือนไม่น่าให้อภัยอีกด้วย!!

ละ . . . แล้วก็ ลิลี่นะ . . .
ก่อนหน้านี่ก็ทำร้ายคนบริสุทธิมาเยอะแยะนะ!? แล้วทำไมถึงยังมากันให้อีก!? คนอย่างลิลี่นะ ตายๆไปก็ . . .

ซากุระโคจิ - . . . แต่ว่าเธอก็ยังมีชีวิตอยู่นี่
จะให้ฉันดูดายแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ?

เธอนะ ควรจะเห็นความสำคัญของตัวเองให้มากกว่านี่นะ
ถ้าทำแบบนั้นแล้ว ก็จะสามารถทำดีกับคนอื่นได้ แล้วคนอื่นก็จะทำดีกลับมาไม่ถูกหรอไง?

หน้า 14
ลิลี่ - . . . อะ

อะไรกันเหล่า . . . ทำเป็นพูดเหมือนเข้าใจกันแบบนั้น . . .
สิ่งที่เธอพูด . . . สิ่งที่คนอื่นพูดนะ . . .

ลิลี่ไม่เชื่อหรอกนะ . . .

เนะเนะเน - เห็น . . .

หน้า 15
จะนิ่งดูดายไม่ได้ . . .

เห็นความสำคัญของตัวเองหน่อยซิ . . .

เซ็นโด - โดนหมัดของฉันเข้าไปแล้วยังรอดมาได้นี่ถึงว่าดวงยังแข็ง แต่ไม่มีครั้งที่สองหรอกน่า
คราวนี้ฉันจะจัดการไปสองคนพร้อมๆ . . .

หน้า 16
ห๊ะ . . .

โทกิ - มองไปทางไหนของแก
คู่ต่อสู้ของแกนะมันฉันคนนี้ต่างหากล่ะ

ซากุระโคจิ - โท . . . โทกิคุง . . . !!

หน้า 17
โทกิ - ไรฟะ!! ไอ้ความมุทะลุแบบนั้น!!
จะตายร่วมกับไอ้สวะแบบนั้นไม่เข้ากับเธอเลยซักกะติ๊ดนะเนี่ย!!
ซากุระจังเนี่ย ต้องช่วยพวกสวะไปอีกกี่ตัวถึงจะพอใจฟะ ห๊า!?

ซากุระโคจิ - ห๊า!?
โทกิ - บ๊องตื้นอะไรจะขนาดนั้น!?
แต่ก็นะ

ถึงจะบ๊องตื้น แต่มาได้ถึงขนาดนี้ก็เรียกได้ว่าดีเลิศแล้วล่ะ . . .

เพราะงั้นแหละนะ เซ็นโด . . .

หน้า 18-19
นายนะ จมดินได้แล้วมั้ง?

หน้า 20
ซากุระโคจิ - โทกิคุง . . . !!
ยูกิ - หมอนั้นมันจะเล่นน้ำอะไรเอาตอนนี้หว่า

เฮย์เกะ - ไม่ใช่หรอกครับ นั้นนะคือ "ปรอท"
ดูเหมือนเขาจะเอาจริงขึ้นมานิดหน่อยแล้วนะครับ

โทกิ - ฉันจะใช้ไอ้นี้

ส่งแกไปนรกที่เหมาะกับแกเอง
** เสียงคำรามของสิงห์ที่ลืมตาขึ้นจากการหลับไหล!! "พลังแม่เหล็ก" นั้นจะควบคุมน้ำที่ควบคุมไม่ได้!? ตัวจริงของ "ปรอท" ที่ใช้นั้นคืออะไร . . . !? **

Thank you for reading...