Karakuridoji Ultimo 3

ฝากคุณมินด้วยนะงับ แล้วก็ ฝากไปบอกด้วยนะงับ ว่าแฟร์รี่เทลช่วงหลังๆนี้ป๋มอาจจะช้านิดหน่อย เพราะเรียนค่อนข้างหนักด้วย แถมป๋มสาบานกับตัวเองว่าจะไม่โหลด RAW ของ Raw Paradise อีกต่อไปแล้วอ่ะงับ เลยยังไม่ได้อ่านเลย - -"

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 3 "ยามาโตะ เปลวเพลิงที่ลุกอยู่รอบตัว"
หน้า 1
คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 3 "ยามาโตะ เปลวเพลิงที่ลุกอยู่รอบตัว"

** ร่างกายจักรกล หัวใจแห่งธรรมะ ทั้งหมดนั้นก็เพื่อเจ้านาย! **

หน้า 2

หน้า 3-4
คน - ว้าย!
ระเบิดหรอ!?
พวกก่อการร้าย!

หน้า 5-6
K - ยอดเยี่ยมกระเทียมดอง
K (31) ไม่มีอาชีพ

ยามาโตะ - อุ๊ก...

ลุเน่ - ยามาโตะคุง!

ไม่เป็นไรนะ ยามาโตะคุง!? แข็งใจเอาไว้!
ยามาโตะ - อุ๊บ...เธอเองหรอ ลุเน่ ยังปลอดภัยดีใช่ไหม?
ลุเน่ - อืม!

เด็กที่ชื่อว่าอุลติโม่เขาช่วยทุกคนไว้นะซิ!
เพราะงั้น ไม่มีใครบาดเจ็บหรอก
ยามาโตะ - อุลติโม่...!?

หน้า 7
อุลติโม่!

ชิ...!
ลุเน่ - ยามาโตะคุง!

ยามาโตะ - เฮ้ย! นายไม่เป็นไรใช่ไหม!?
เฮ้ย!!!

หน้า 8
อุลติโม่...?

ลุเน่ - ...โกหกน่า...

ไม่ขยับเขยือนเหมือนตุ๊กตาอีกแล้ว...

แถมร่างกายนั้น

หน้า 9
เด็กคนนี้นี่ใช่-

K - คาราคุริโดจิ (โอรสจักรกล)

หน้า 10
จุดอ่อนอย่างเดียวของพวกมัน "วิญญาณ" ได้ทุกทำลายไปเรียบร้อยแล้ว
ถ้าเป็นแบบนี้คงหมดหนทางจะซ่อมแซมกลับมาแล้วล่ะนะ
อย่าไปหวังอะไรลมๆแรงๆหน่อยเลย

ยามาโตะ - ...ห๊า?
แล้วลุงเป็นใครล่ะ...?

K - K
ลุเน่ - ชื่ออะไรเด๊นเด่น
K - ฉันเพิ่งจะได้เจอกับคาราคุริโดจิที่เมืองนี้เมื่อประมาณหนึ่งปีก่อนนี่เอง
แล้วก็ได้เก็บมาได้หนึ่งตัวมาซ่อมแซมมันมาจากที่จะพังแหล่มิพังแหล่

หน้า 11
หรืออีกอย่างหนึ่งก็คือ ฉันเป็นเจ้านายของหมอนี่นั้นแหละ

หน้า 12
ยามาโตะ - เจ้านายงั้นหรอ!?
ถ้างั้นนายก็รู้เรื่องของเจ้าพวกนี้ล่ะซินะ!?

K - นายบ้าไปแล้วหรอไง
ใครมันยังแกล้งไขสือทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เอาตอนนี้ก็บ้าแล้วล่ะเฟ้ย

ยามาโตะ - ห๊า!?
ไอ้หมอนี้มันกวนประสาทชะมัดเลยวุ้ย
K - แต่ฉันคงบอกอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เพิ่งจะรักษาเสร็จแท้ๆ แต่เพราะเธอเลยกลายเป็นเศษขยะใช้ไม่ได้อีกทีเลยนี่

ถ้ามีพลังของหมอนี้ล่ะก็ ชีวิตฉันก็จะกลายเป็นชีวิตที่สุขสำราญ
ไม่มีทางแพ้ต่ออำนาจอิทธิพลหรือความยากจนใดๆอีกต่อไป
เพราะงั้นฉันถึงได้ลาออกจากงานแล้วถึงกับเช่าห้องให้กับหมอนี้โดยเฉพาะ

หน้า 13
แถมฉันก็เพิ่งจะทำพันธะสัญญาณกับหมอนี้เสร็จไปหมาดๆแท้ๆ
แต่ถึงอย่างงั้น

แต่ถึงอย่างงั้น ไม่ทันไรก็โดนผ่าสองท่อนแล้วหรอไง ไอ้ตุ๊กตาเฮงซวยเอ้ย!!!

หน้า 14
ลุเน่ - เอ๋!?

K - นี่หรอค่าตอบแทนสำหรับงานกับค่าเช้าบ้านของฉัน!
เอาคืนมานะเฟ้ย เงินแปดหมื่นสี่ กับเวลาหนึ่งปีของฉัน!!!

แล้วยังจะมาทำเรื่องวุ่นวายแบบนี้อีกหรอฟะ!
ถ้าฉันถูกตำรวจจับไปแล้วแกจะทำยังไง!
ป้าฉันก็ได้ร้องไห้น้ำตาหกกันเป็นยกใหญ่กันพอดีซิฟะ!!!

ลุเน่ - ...คนๆนี้มันอะไรกันนะ...
น่าคลื่นไส้ยังไม่พอ จู่ๆก็ฟิวขาดแบบนั้น...?

K - ย้ากกกกก!!!

ยามาโตะ - เฮ้ย

หน้า 15-16
K - อั๊ก!!!

ยามาโตะ - เลิกทำตัวบ้าๆซักทีได้ไหมฟะ!!!

คิดประสาทอะไรถึงไปเตะคนที่ขยับแบบนั้นไม่ได้ฟะ! หมอนั้นเมื่อกี้ยังพูดได้อยู่เลยนะเฟ้ย!
ลุเน่ - ยามาโตะคุง! จู่ๆก็ไปชกคนอื่นแบบนี้นี่ไม่ได้นะ!
ยามาโตะ - เงียบเหอะน่า ลุเน่!!!

ไอ้หมอนี้!
ฉันมีเรื่องอยากจะถามแกเป็นกองภูเขาเลยนะเฟ้ย ตอบมานะ K!

หน้า 17
แค่นี่ก็สลบเหมือดแล้วหรอฟะ!!!
มันจะป๊วกเปี๊ยกเกินไปแล้วนะเฟ้ย!

ดารุมาดะ - นี่พวกนาย!!!

ทำอะไรของพวกนายนะ!
พวกยนายใช่ไหมต้นเหตุของเรื่องวุ่นวายคราวนี้น่ะ!

หน้า 18
ถ้าอย่างงั้นสารวัตแห่งกองตำรวจทานาซึ!
ดารุมาดะคนนี้ไม่ยกโทษให้พวกนายแน่!!!
ดารุมาดะ มาซามิ (44)

ยามาโตะ - หนวกหูเฟ้ย ตอนนี้ฉันไม่ว่างจะมาเล่นกับแกหรอกนะ!!!

จะเฮ้ย
ฉันเคยเห็นหมอนี้เหมือนกันนี่หว่า!!!

หน้า 19
ลุเน่ - เหวอ ทำไงดีล่ะยามาโตะคุง ตำรวจมาแล้วนะ!
ยามาโตะ - ห๊ะ

ลุเน่ - แต่ค่อยยังชั่วหน่อย ถ้าเราเรื่องทุกอย่างให้เขาฟังล่ะก็ ทั้งเรื่องคาราคุริโดจิทั้งเรื่องนี้คงจบได้แต่โดยดีล่ะนะ

K - ...อุ๊ก

ช่วยด้วยครับ คุณตำรวจ เจ้าพวกนี้เป็นคนระเบิดรถเมย์นั้น
แล้วพอผมแค่จะเข้าไปเจรจาเท่านั้น พวกนี้ก็เล่นซ้อมผมซะน่วมเลยอ่ะครับ
อุ๊ก
อุ๊ก

หน้า 20
ทุกคน - ห๊า~~~~~!!!

ยามาโตะ - หนอยแก โกหกหน้าตายแบบนั้นเลยหรอฟะ!

ดารุมาดะ - อย่าขยับ!!!

เรื่องรายละเอียดไว้ค่อยคุยกับที่โรงพัก
ฉันขอจับกุมพวกแกฐานก่อความไม่สงบ

หน้า 21
ยามาโตะ - ไหงเป็นงั้นได้ฟะเนี่ย

K - หึหึหึหึ
น่าขำจริงๆเลยนะ อาการิ ยามาโตะ

ให้ตายซิ...
คนหัวรุนแรงอย่างเธอจับคู่กับคาราคุริโดจิแห่ง "ธรรมะ" หน้าตาน่ารักแบบนั้นนี่ จะให้เชื่อยากแฮะ

แล้วก็นะ
ที่นายร้องเสียงดังออกมาว่า คุณซายามะ นี่ใครกันน้า? แฟนสาวงั้นหรอ?

ยามาโตะ - ห๊า!? ไม่ได้เกี่ยวกับแกซะหน่อย!
K - หึหึหึ
ก็คงอย่างงั้นมั้ง
แต่ว่า คงจะน่ารักน่าดูเหมือนกันล่ะซิท่า
ดีจังแฮะ

หน้า 22
อยากเจอจังเลยแฮะ
ในช่วงที่นายโดนจับกุมแบบนี้อ่ะนะ <3

ยามาโตะ - หนอยแก!!!

ดารุมาดะ - ชิ...

K - คิดจะนอนอยู่ตรงนั้นไปถึงไหนกัน ไวส์

หน้า 23
ปกป้องฉันซิ

ยามาโตะ - เลือด

ลุเน่ - แขนของคาราคุริโดจิมัน!!!

ดารุมาดะ - เหวอ มันอะไรฟะนั้น!!!

หน้า 24
K - จนกว่าเป้าหมายจะรุร่วง คาราคุริโดจิจะเชื่อฟังและทำตามคำสั่งของเจ้านายอย่างเด็ดขาด
ทั้งปกป้องเจ้านาย ทั้งทำให้ความฝันของเจ้านายเป็นจริง

แต่ก็นะ กว่าจะซ่อมได้เสร็จสมบูรณ์ก็คงใช้เวลาอีกพักใหญ่ แต่ว่า
เกมของฉันมันเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น

หน้า 25
แล้วถ้าได้พบกันอีกคงจะได้สนุกกันอีกแน่!
ถึงฉันจะไม่อยากพบกับนายแล้วก็เถอะนะ!

ตำรวจ - บินไปแล้ว!
ปะ-ปีศาจ!

โอเมะ - อ่ะนะ!

หน้า 26
รถเมย์ถึงกับลอยอยู่กลางอากาศแล้วถูกผ่าเป็นสองท่อนเลยเชียวนะ
แถมคนยังลอยได้ แล้วแขนก็ใหญ่เบริ่มอีกด้วยล่ะ

จริงๆนะ
โอเมะ ฮิบาริ (16)
มันสุดยอดมากจริงๆ!!!

หน้า 27
โอทาเกะ อาคิตซึ (16)
มัตซึโมโตะ คิโยเซะ (17)

โอทาเกะ - นี่ อุเมะจัง ช่วยอธิบายให้มันเข้าใจง่ายกว่านี้หน่อยได้ไหมอ่ะ?
มัตซึโมโตะ - ขอโทษด้วยนะคะ
โอเมะ - หง่ะ!
ซายามะ - สวัสดีทุกคน

หน้า 28
อืม? มีอะไรกันหรอ?
ซายามะ มาโกโตะ (16)

โอเมะ - อ่ะ! หวัดดีจ๊ะ ซายามะ นี่ๆ เมื่อกี้เห็นเขาว่ามีรถเมย์ระเบิดอยู่ที่หน้าสถานีด้วยล่ะ
ซายามะ - ถังก๊าซรถเมย์ระเบิดหรอ?
โอเมะ - ไม่ใช่ๆ!

แล้วก็นะ!
เห็นเขาว่ายามาโตะคุงกับลุเน่คุงก็อยู่ที่นั้นด้วยล่ะ!!?

หน้า 29
สามคน - เอ๋?

โอเมะ - เอ๋? หรอ
การตอบสนองแบบนั้นมันอะไรกันอ่ะ~

โอทาเกะ - ฮ่ะๆ! ไม่มีอะไรหรอก ไม่มีอะไร
มัตซึโมโตะ - ว่าแต่ วันนี้นี่เป็นวันเกิดของซายามะซินะ
โอทาเกะ - นั้นซิ! พวกเราทุกคนไปปาร์ตี้กันเถอะนะ

ซายามะ - ยามาโตะคุง
ปกติต้องมาถึงโรงเรียนตั้งแต่ก่อนหน้านี่แล้วนี่หน่า...

ขอให้เขาอย่าเป็นอะไรเลยนะ

หน้า 30
ลุเน่ - แฮ่ก
แฮ่ก
แฮ่ก
ยามาโตะ - เป็นไงล่ะ ถ้ามาถึงนี้ก็คงไม่มีใครมาเจอได้แล้วล่ะนะ

ค่อยยังชั่วหน่อย เพราะหมอนั้นเป็นปีศาจเลยถึงโอกาสหนีออกมาได้แบบนี้นี่นะ
ลุเน่ - ค่อยยังชั่วตรงไหนกันล่ะ!!!

ยามาโตะคุง แบบนี้นะมันไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้วนะ?
ตำรวจพวกนั้นต้องช่วยปกป้องพวกเราได้อย่างแน่นอนเลยนะ

แล้วทำไมนายต้องไปทำให้เรื่องร้ายแรงลงแบบนี้ด้วย!
ถึงขั้นพาเด็กคนนี้มาด้วยนี่!

หน้า 31
ยามาโตะ - ก็จะให้ฉันปล่อยเขาไว้เฉยๆได้ไงกันเล่า

เขาตั้งใจจะช่วยพวกเราเชียวนะ

จะยอมให้ไอ้ตำรวจหน้าโจรนั้นมันจับตัวไปได้ยังไงกันล่ะ

ลุเน่ - ถ้าอย่างงั้นฉันถึงได้ถามไง!
ว่าแล้วนายคิดจะทำอะไรต่อไปล่ะ!!!

ยามาโตะ - ฉันจะรักษา
หมอนี้เอง

หน้า 32
แล้วไอ้หน้าตาน่าสมเพศเวทนานั้นมันอะไรฟะ!
ลุเน่ - ก็นายนั้นแหละ เพี้ยนไปแล้วหรอ จะซ่อมหุ่นยนต์พรรคนี้เนี่ยนะ...!

ยามาโตะ - ลุเน่

หมอนี้นะ ไม่ใช่หุ่นยนต์ธรรมดาหรอก
ถึงจะไม่แน่ใจ แต่ไม่แน่หมอนี้อาจจะมีหัวใจจริงๆก็ได้

เพราะงั้น อย่าใช้คำว่าซ่อมจะได้มั๊ย

ลุเน่ - ยามาโตะคุง...

หน้า 33
...นั้นซินะ
ถ้ายามาโตะคุงพูดอย่างงั้นก็คงเป็นอย่างงั้นจริงๆนั้นแหละนะ

ถ้างั้นฉัน...
ไปโรงเรียนก่อนแล้วกันนะ

ยามาโตะ - โทษทีนะ ลุเน่
ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็ไม่อยากให้นายมาเกี่ยวพันกับเรื่องนี้หรอก แต่ว่า แบบนี้แล้วฉันคงจะถอยกลับไม่ได้แล้วล่ะนะ

หน้า 34
ถอยกลับจากการคลี่คลายทั้งเรื่องของตาลุงดันสตัน
ทั้งเรื่องของตำรวจหน้าโจรเมื่อกี้ ทั้งเรื่อง K เรื่องคาราคุริโดจิ เรื่องมากมายที่ฉันไม่รู้

และเพื่อการนั้นทั้งหมด ฉันจำเป็นต้องรักษาหมอนี้ให้ได้ซะก่อน

มันต้องมีเบาะแสแน่ๆ

หน้า 35
จะไม่ให้แตะต้องตัวคุณซายามะได้แม้แต่ปลายนิ้ว!!!

หน้า 36
เอาล่ะ
ถ้าตามทางหลังซอยไปเรื่อยๆก็คงจะไปถึงบ้านได้แหละนะ

ที่เหลือก็แค่เข้าไปในห้องให้ได้โดยไม่ให้ใครเห็น แต่ว่า

มาถึงนี้ก็คงไม่เจออะไรแล้วจริงๆนั้นแหละ แต่ก็คงต้องระวังให้มากอยู่อย่างเดิมล่ะนะ
ฟุชิมิ - ยามาโตะ?

หน้า 37
ยามาโตะ - เหวอ! แม่!!!

ฟุชิมิ - นี่ลูก...โดนเรียนมาทำอะไรอยู่ตรงนี้...?
หรือว่ากำลังเด็ดดอกไม้อยู่...
== ป๋มรู้ว่ามันใช้ได้กับผู้หญิง ผู้ชายใช้ได้หรอเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆอย่างหนึ่ง ยิงกระต่ายมันจะดูแปลกไปซักนิดเนื่องจากว่าเวลาคนยิงกระต่ายเขาต้องยืนอ่ะ อันนี้เขานั่งอยู่ ไม่น่าจะใช้ได้ล่ะมั้ง

ยามาโตะ - คือว่า...มันไม่ได้มีอะไรขนาดน๊าน...

ฟุชิมิ - ถ้าแบบนี้...จะจบออกจากโรงเรียนได้แน่หรอ?

หน้า 38
ยามาโตะ - ก็น่าจะยังจบได้
ถ้าไม่โดนจับกุมซะก่อนอ่ะนะ
ฟุชิมิ - ถ้างั้นก็โอเค
แม่ดูแลลูกมาคนเดียวตลอดก็จริง แต่ขออย่าให้ต้องเสียตังค่าเล่าเรียนโดยเสียเปล่าหน่อยเลยนะ

แล้ววันนี้แม่จะกลับมาดึก ดังนั้นก็จัดหาอาหารเย็นเอาเองตามสบายเลยนะ

แต่ว่า
อย่าได้ลากเพื่อนแปลกๆมาที่บ้านเป็นอันขาดเชียวนะ
แล้วอย่ามาเด็ดดอกไม้แถวนี้อีกด้วย

ยามาโตะ - ครับ...
(รอดตัวไป~!)

เกือบไปแล้วไหมล่ะ ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าจะมาจ๊ะเอ๋กับแม่เข้าได้
ถ้าอารมณ์แกไม่ดีก็คงโดนซัดกระเด็นไปแล้วล่ะนะ

หน้า 39
แต่เอาเหอะ ยังไงๆก็มาถึงห้องได้โดยปลอดภัยเรียบร้อยแล้ว
นะ อุล

อุลติโม่...

แต่พอดูแล้วก็เป็นแผลใหญ่เอาเรื่องเลยนะเนี่ย
แต่ตอนที่อยู่หลังซอยมืดๆนั้น ฉันยังพอเห็น "วิญญาณ" เปล่งแสงออกมานิดหน่อยอยู่เหมือนกัน
คงหมายถึงว่ายังไม่ได้ตายจริงๆล่ะซินะ?

หน้า 40
ลุเน่ - . . . นายรู้สึกตัวไหม?
ตอนแรกเนี่ย พอมองดูเขาแล้วร่างกายก็ดูทรุดโทรมเอามากเลย
แต่พอเข้ามากอดยามาโตะคุงแล้ว เขากลับดูสวยขึ้นๆทุกที

อุลติโม่ - ที่อุลตื่นขึ้นมาได้นั้นก็เพราะท่านยามาโตะเข้ามาในเขตแดนเท่านั้น

K - ถ้าเป็นแบบนี้คงหมดหนทางจะซ่อมแซมกลับมาแล้วล่ะนะ
อย่าไปหวังอะไรลมๆแรงๆหน่อยเลย

ยามาโตะ - ก็หมายความว่า
ถ้าฉันทำอะไรซักอย่าง นายก็คงจะฟื้นคืนสภาพตัวเองได้เองซินะ

หน้า 41-42
ก็ต้องลองดูสถานเดียวแล้ว
ไอ้คำสาบานแห่งรัก

แต่ว่า ฉันจะทำได้จริงๆหรอเปล่าเนี่ย? คนที่ยังไม่เคยแม้แต่จะจูบอย่างฉันเนี่ยนะ...!?

หน้า 43
ไม่ซิ
ก่อนหน้านี้เคยแม้แต่จะทำแบบนี้ด้วยซ้ำหรอเปล่าเนี่ย...!?

ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาล่ะก็
มันจะกลายเป็นอันว่าฉันเดินก้าวออกนอกทางไปใหญ่แหง

แต่ว่า ตอนนี้ฉันคิดอย่างอื่นไม่ออกแล้ว ไม่มีเวลาจะมานั่งลังเลอีกแล้ว...!!!

ขอโทษด้วยนะคร้าบ คุณซายามะ!!!

หน้า 44
อุลติโม่ - นายท่าน...
ยอมทำเพื่ออุลถึงขนาดนี้

ซายามะ - ยามาโตะคุง
พอดีฉันเป็นห่วง โรงเรียนเลิกพอดีฉันก็เลยมา

หา...

หน้า 45
แหม

ยามาโตะ - คุณซายามะ

อุลติโม่ - อ่ะ

หน้า 46
นายท่าน!
ทำใจดีๆไว้นะครับ ท่านยามาโตะ!

เจรัส - SHIT...!

Thank you for reading...