Blazer Drive 16

เดี๋ยวป๋มไล่กลับไปประจบกับที่ชิเขาทำให้ตอนหลัง ตอนนี้...ขอป๋มแกล้งพวกคนอ่านอังกฤษก่อนแป๊ป :p

อันนี้เดี๋ยวป๋มไปลงเองวันหลังนะงับ ไว้วันไหนลงครบถึงตอนนี้แล้วเดี๋ยวตอนนี้จะตามไป >_<"

สำหรับไทยวันพีซเท่านั้นเช่นเดิม ขอให้สนุกนะงับ คนอ่านไทยทั้งหลาย :p

เบลซเซอร์ไดรฟ
เบลซที่ 16 "สายสัมพันธ์อันใหม่"
หน้า 1
คนประกาศ - ไม่ว่าจะเป็นเครื่องยนต์แบบไหน ถ้ามียางลูกบอลก็ถือว่า OK
แคนนอนบอลเรสแห่งความมืด!!
การแข่งที่ต้องผ่าน 003 ไปยังทูปฮอลล์ปรับอากาศที่อยู่ด้านตรงกันข้าม!!

เส้นทางจะเลือกทางไหนก็ได้ คนที่เข้าโกลเป็นคนแรก
จะได้รับมิสติกเกอร์ของแชมเปี้ยนไปไว้ในครอบครอง

เป็นการแข่งที่มีอุปสรรคและการต่อสู้กันระหว่างทางอยู่แน่นอน
ตอนนี้ก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว!!

หน้า 2-3
** จิตใจที่รุ่มร้อน ลุยแซงความเร็วระดับเสียง!! **
เบลซเซอร์ไดรฟ
เบลซที่ 16 "สายสัมพันธ์อันใหม่"

ไดจิ - บอลบอร์ดน่าจะได้เปรียบกว่าตอนเริ่มเพราะมันเบากว่านี่น่า
ไอ้พวกเครื่องพวกนั้นมันมีแรงขับขนาดไหนกันเนี่ย!!

คนแข่ง - จะให้ธรรมดาได้ไงกันเล่า เจ้าบ้าเอ้ย
นี่มันไม่ได้เกี่ยวกับสัดส่วนพลังกับน้ำหนักซะหน่อย!!

ไดจิ - ซวยแล้ว...ถ้าเป็นเรื่องพลัง เครื่องที่มีมอเตอร์ใหญ่กว่าก็ต้องสูงกว่าอยู่แล้วซินะ
มีหวังอย่างงี้โดนทิ้งท้ายแหงเลย

ก็คงต้องเร่งบอลบอร์ดให้เร็วกว่านี้อย่างเดียวล่ะนะ!

หน้า 4
คนแข่ง - หึหึ

ไดจิ - (เบรคงั้นหรอ!!)

หน้า 5
คนแข่ง - อั๊ก

ไดจิ - ต้องเอามิสติกเกอร์แห่งสายสัมพันธ์ของพวกคุณซึสึกลับมาให้ได้
ฉันต้องรีบตามแชมเปี้ยนไปให้ได้ ไม่ได้มีเวลาจะมานั่งเล่นกับไอ้พวกหางแถวหรอกนะเฟ้ย

คนแข่ง - ฉันขึ้นนำหน้าแล้ว

ฮ่าๆๆๆๆ!!

หน้า 6
ห๊ะ!!?

ไม่มีพื้นหรอ!!

คนประกาศ - โอ๊ะ เพิ่งไปไม่ได้ถึงไหนก็มีคนออกจากการแข่งขันคนแรกเรียบร้อยแล้วครับ
ท่าทางคนสร้างจะไม่ได้วางแผนไว้ให้สำหรับรถมอเตอร์ไซค์ซินะเนี่ย บ๊ายบาย~

เทคนิคสุดยอดจริงๆพับผ่าซิครับ!!
แชมเปี้ยนเราวิ่งล้อเดียวไปบนท่อนั้นแล้ว

หน้า 7
ท่อน้ำคลอนแคลนไปหมดแล้วครับ แบบนี้คงใช้ผ่านอีกไม่ได้แล้ว!!
นี่เขาคิดจะปิดทางสำหรับคนหลังแถวด้วยหรอเนี่ย!! ต้องอย่างงี้ซิครับ แชมเปี้ยนของเรา

เอาล่ะ พวกที่ตามมาข้างหลังจะเอายังไงดี!!?
ไยบะ - It's easy. (ไม่เป็นปัญหา)

คนประกาศ - แวกออกไปแล้ว หมอนั้นคิดจะทำอะไรกันเนี่ย!?

หน้า 8
อย่างงี้ก็มีด้วยหรอเนี่ย!!
แต่ในสนามแข่งรูปท่อแบบนี้ ถ้าใช้แรงเหวี่ยงออกจากศุนย์กลางได้ ไม่ว่าจะด้านบนหรือด้านข้างก็ใช้เป็นทางผ่านได้ทั้งนั้น!!!

คนที่ตามมาก็ใช้วิธีเดียวกันนั้นเหมือนกันครับ

ไดจิ - ห๊า!? ไม่มีพื้นหรอเนี่ย!!?
เอาล่ะ งั้นฉันก็เอาบ้าง

คนประกาศ - โอ๊ะ นี้เขาจะเอาคืนจากเมื่อกี้หรอ คิดจะผลักหมอนั้นไปดื้อๆเลยหรอครับเนี่ย
ไดจิ - เหวอ! หนอยแก
ห๊า มันติดอ่ะ ขยับไม่ได้เลย!!

หน้า 9
คนแข่ง - ตกไปพร้อมๆกับเจ้านี้ซะเถอะ

คนประกาศ - ตกไปพร้อมๆกับรถนั้นซะเลย
ไดจิ - เฮ้ย เดี๋ยวเซ่

หน้า 10
คนประกาศ - ตกไปแล้วคร้าบ

ไดจิ - เอ๋!?

หน้า 11
คนประกาศ - โอ้โห เจ้าหนูบอลบอร์ดกลับไม่ตกครับ
เมื่อก็เหมือนจู่ๆก็หายตัวไปชั่วครู่ซะด้วย
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย

ไดจิ - ม่ะ...ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็รอดตัวไปแฮะเรา...!?
ตะ...แต่ว่า เจ๋งไปเลยแฮะ คะ...คนสุดเท่ห์อย่างฉันนี่...

แต่ไม่ใช่เวลาจะมานั่งมองด้านหลังแล้ว! ต้องขึ้นไปนำหน้าให้ได้!!

หน้า 12
คนแข่ง - ชิ

ไดจิ - เหวอ!!

หน้า 13
คนแข่ง - อ่ะ

หนอยแก

อ้าวเฮ้ย

หน้า 14
ไดจิ - ขอเอาไปใช้ก่อนล่ะนะ
บาย

คนแข่ง - เฮ้ย นี่แก!!

บัดซบ โดนมันเล่นจนได้!!

ไดจิ - การเคลื่อนไหวเมื่อกี้ หมอนี้ท่าจะเคี้ยวยากน่าดูแฮะ
ไยบะ - Don't disturb. (อย่ามากวน)

คนประกาศ - ไอ้พวกหางแถวไล่มาขึ้นมาแล้ว รีบๆไปตายซักทีซิฟ่า~

หน้า 15
แชมเปี้ยน - น่ารำคาญจริง

คราวนี้พวกแกได้ตกรอบกันทุกคนแน่

คนประกาศ - แชมป์ของเราปล่อยน้ำแข็งออกมาแล้วครับ!!

คนแข่ง - เหวอ

คนประกาศ - โห รถที่วิ่งเข้าไป
เสียหลักไปเรียบร้อยแล้วครับ!!

หน้า 16
ไยบะ - An eye for an eye. (ตาต่อตา)

Drive.

การาทีน (คมดาบล้างผลาญ)

ไดจิ - มิสติกเกอร์สายอาวุธ
หมอนี้ก็เป็นเบลเซอร์เหมือนกันงั้นหรอ!?

คนประกาศ - อะไรกั๊นอะไรกัน เอาดาบออกมาแบบนี้จะเล่นเป็นอัศวินหรือยังไง ฉันล่ะเกลียดไอ้พวกแบบนี้ที่สู๊ด!!

หน้า 17
หมอนั้นตัดผ่านน้ำแข็งได้ง่ายๆอย่างงั้นเลยหรอเนี่ย!!?

ไอ้หนูบอลบอร์ดก็ไล่ตามทางหมอนั้นมาอยู่ติดๆ
ไดจิ - หมอนั้น ไม่ใช่แค่เบลเซอร์ธรรมดา

คนประกาศ - แต่เวลาไม่เคยรอใครจริงๆคร้าบ
พัดลมยักษ์ที่ปลายทางทูปฮอลล์เริ่มหมุนแล้วครับ

ขืนเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า มีหวังได้กลายเป็นแผ่นแฮมสไลซ์แหง!!
ตะ-แต่แชมป์ของเราก็ผ่านไม่ได้อย่างง่ายดายครับ!!

ไยบะ - สายลม!

I can

หน้า 18-19
ไดจิ - เหวอ!!
Fly!!

หน้า 20
ไดจิ - หมอนี้เอาจริงหรอเนี่ย!!!

เซะ!! เซฟ เซฟ!!
ไยบะ - ขวางลูกขวางตาซะจริง

ไดจิ - แชมเปี้ยนนั้นเล่นวิ่งใต้ทางด่วนแบบนั้นเลยหรอ!!

คนประกาศ - มาแล้วครับ พลังของแชมเปี้ยนมิสติกเกอร์
แค่แปะลงไปทำให้มีแรงจับที่สุดยอด ไม่ต้องห่วงถึงเรื่องการเสียศุนย์หรืออะไรเลย
แถมถ้าเป็นทางที่สั้นที่สุด จะเป็นรถราอะไรก็ไม่จำเป็นต้องสนแล้วด้วยครับ

ไดจิ - ทางใกล้ที่สุดมันต้องพุ่งเข้าใส่ 003 โดยตรงซิต่างหากล่ะ!!

หน้า 21
คนประกาศ - โกลอยู่อีกไม่ไกลแล้ว ทั้งสามคนอยู่ไม่ค่อยห่างกันแล้วครับ
คนดู - สลัดให้หลุดไปเลย!!
ฉันวางเงินไว้กับแกหมดเลยนะเฟ้ย
คนประกาศ - เป็นการขับเคี่ยวอันร้อนแรงชนิดหาตัวจับยากจริงๆ

ไดจิ - ตามทันล่ะ
แชมเปี้ยน - ชิ

ไยบะ - นี่หรือว่า!!

หน้า 22
ผู้หญิง - กรี๊ด!!
แชมเปี้ยน - ฮ่าๆ

ไดจิ - บ้าเอ้ย

ขอให้ถึงเถอะ!!!

ย้ากกกก

หน้า 23
ไดจิ - ฟิ้ว รอดตัวไป...
...ที

ไยบะ - What an annoying guy! (ทำให้ยุ่งยากอยู่เรื่อยเลยจริงๆ!)

สหายผู้สูงส่งแห่งข้า...

จงสะกดความภาคภูมิไว้ในดาบข้า
และดลบันดาลลงมาจากสรวงสวรรค์

หน้า 24
ไดจิ - เหวอ อะไรฟะเนี่ย!!? บินได้ด้วย!!
ไยบะ - เจ้านี้คือสเลฟเนียร์

ผู้หญิง - มะ...ม้าบินได้...อะไรกัน...ความฝันหรอ?

ไดจิ - นี่นายเป็นใครกันแน่เนี่ย!? ทำไมต้องช่วยฉันด้วย...

ไยบะ - เพราะนายเหมือนกับเพื่อนโง่ๆของฉันคนหนึ่ง ที่ชอบลุยเข้าไปแบบไม่มองหน้ามองหลังน่ะซิ
ฉันชื่อว่าไยบะ

หน้า 25
ท่าทางนายจะเข้าร่วมการแข่งขันแห่งความมืดนี้ด้วยสาเหตุบางอย่างซินะ
เพราะดูยังไงนายก็ไม่ใช่คนเลว

ไดจิ - ฉันต้องชนะการแข่งขันนี้
และต้องเอามันคืนให้ได้

มิสติกเกอร์แห่งสายสัมพันธ์
ที่สำคัญของครอบครัว

ไยบะ - ฉันก็มีเรื่องที่ต้องทำถึงได้เข้าแข่งเหมือนกัน
แต่ชัยชนะนะ ไม่ใช่เป้าหมายของฉัน
ฉันยกมันให้นายก็แล้วกัน

ไดจิ - จะ...เจ้านี่ สายอัญเชิญงั้นหรอ...
ไยบะ - ถ้านายอยากโค่นแชมป์ ก็เอาไว้คุยกันเรื่องนี้ตอนหลังแล้วกัน

ฉันจะใช้ท่าของฉันส่งนายไปใกล้ๆหมอนั้นให้เอง
ยูแคนฟลาย!!!
ไดจิ - อะ...อะไรของหมอนี้เนี่ย ตะโกนคำพูดน่าอายแบบนั้นออกมาได้หน้าตาเฉย แถมท่าทางไม่ค่อยน่าคบหาซักเท่าไหร่ด้วย

หน้า 26
ไยบะ - END OF THE WORLD

คนประกาศ - โอ้ว แล้วแชมป์ของเราก็ยังนำหน้าอยู่เช่นเคย

แชมเปี้ยน - ตราบใดที่ฉันมีมิสติกเกอร์นี้อยู่ ฉันก็ไร้เทียม...

หน้า 27
ไดจิ - ย้ากกกกกก

คนประกาศ - มาแล้วครับ!! ไฟฟ้าที่ท่วมตัวเขาอยู่นั้นมันอะไรกัน ความเร็วขนาดนั้น ไม่นึกเลยนะครับว่านั้นคือบอลบอร์ด!!!

หน้า 28
โกลลล

คนดู - ใครเข้าก่อนเข้าหลังกันแน่เนี่ย!?
ใกล้กันมากเลย

คนประกาศ - จะแสดงภาพตอนเข้าโกลขึ้นทางมอนิเตอร์ล่ะนะครับ

โอ๊ะ นี่มัน!!!...

เจ้าหนูนั้นเข้าโกลได้ก่อนแชมเปี้ยนครับ!!

หน้า 29
แชมป์คนใหม่ถือกำเนิดแล้วคร้าบ!!!
ไดจิ - เยี่ยม เท่านี้ก็เอามิสติกเกอร์แห่งสายสัมพันธ์คืนมาได้แล้ว!!!

คนดู - บ้าเอ้ย พวกม้ามืดงั้นหรอ
แล้วเงินพนันตูล่ะ...

แชมเปี้ยน - ไม่จริงใช่ไหม...

ดอนกลอรี่ - เฮ้ย
ลูกน้อง - ครับ! รับทราบแล้วครับ

ดอนกลอรี่ - ใครบอกแกว่าฉันจะให้ฟะ?
ไดจิ - ว่าไงนะ!!!

หน้า 30
ดอนกลอรี่ - นี่มันเป็นสมบัติของดอนกลอรี่ผู้นี้ผู้เดียว

แชมเปี้ยนมิสติกเกอร์นี้มีไว้สำหรับให้แชมเปี้ยน
ไว้ไปขันตอนลงแข่งขันเฟ้ย

ไดจิ - ไม่ได้ให้เลยหรอกหรอ!!!

ดอนกลอรี่ - เฮ้ย เมื่อกี้ฉันพูดแก๊กที่ว่าขันตอนลงแข่งขันนะเฟ้ย
หัวเราะหน่อย
ลูกน้อง - ฮ่ะๆๆๆ

ดอนกลอรี่ - ถ้าแกหัดมีสัมมาคารวะซะหน่อย ฉันอาจจะให้ก็ได้
เอาไงล่ะ? แกกำลังขอของจากฉันอยู่นะเฟ้ย

ไดจิ - ถ้าเพื่อมิสติกเกอร์แห่งสายสัมพันธ์นั้นล่ะก็
จะให้ทำอะไรฉันก็ทำ!!!

ดอนกลอรี่ - ฮ่าๆๆๆ ถ้าทำก็ทำได้เหมือนกันนี่หว่า

หน้า 31
เพราะแกดันชนะคราวนี้
ตังพนันฉันเลยหดหายไปหมด

เฮ้ย เล่นกับมันซะหน่อยซิฟะ
ลูกน้อง - รับทราบครับ

ฮ่าห์
ไดจิ - อั๊ก!!!

ดอนกลอรี่ - ฮ่าๆๆๆ สารรูปดูไม่ได้เลยฟะ
ว่าไปแกนี่เหมือนกับไอ้บ้าที่ฉันสับเจ้านี้กับมิสติกเกอร์ระเบิดนั้นเลยแฮะ

ท่าทางจะเป็นการ์เดี้ยนก็จริง แต่หมอนั้นดันตายเอาง่ายๆทั้งๆทียังไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ฮ่าๆๆๆๆ

หน้า 32
แก เข้ามาได้ยังไง!!
คะ...ใครกันนะ!!?

ไยบะ - ฉันได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้ว...จะเรียกฉันว่าเป็นคนรู้จักกับจินที่เคยตายในหน้าที่ตอนนั้นก็ได้
สรุปแกเป็นคนฆ่าซินะ...

ไดจิ - คนรู้จักของจิน...

ดอนกลอรี่ - แก การ์เดี้ยนงั้นหรอ!!?
ไยบะ - เจ้าภาพดอนกลอรี่ ที่ฉันทำไปก็เพื่อจะเข้าใกล้นาย

หน้า 33
แกฆ่าอดีตแชมเปี้ยน
ก็เพื่อจะปิดปากซินะ

ฉันก็ให้หมอนั้นสนุกได้เต็มทีแล้วไง ขืนเรื่องที่ว่าเจ้าภาพกับแชมเปี้ยนมีความสัมพันธ์กันเบื้องหลังถูกปล่อยออกไป คนดูเขาก็ไม่มากันนะซิ
นายเองก็อยากได้เงินเหมือนกันใช่ไหมล่ะ? ว่าไง? จะมาร่วมมือกับฉันหน่อยไหมล่ะ?

ไยบะ - You bloody bastard! (ไอ้คนหน้าเลือด)

ดอนกลอรี่ - ฉันไม่ใช่เบลเซอร์น่ะ
การ์เดี้ยนอย่างนายไม่น่าจะทำร้ายสามัญชนอย่างฉันหรอก ใช่ไหมล่ะ?
ไยบะ - ฉันไม่ได้ใจดีถึงขนาดปล่อยให้คนอย่างแกลอยนวลไปได้หรอกนะ

ลูกน้อง - ไอ้เด็กนี่ จะได้ใจเกินไปแล้วนะเฟ้ย

ดอนกลอรี่ - ฮ่าๆๆๆ เยี่ยม!!
ไปลงนรกซะเถอะ ฉันจะเป่าหัวแกเอง!!!

หน้า 34
ไดจิ - ก่อนที่จะไปพูดเรื่องการ์เดี้ยน

แกก็คงโดนฉันซัดกระจุยในฐานะ
ดอนกลอรี่ - ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!!

คนธรรมดาคนหนึ่งแล้วล่ะเฟ้ย!!!

หน้า 35
ไยบะ - นายเองก็เป็นการ์เดี้ยนจริงๆด้วยซินะ
ที่เหลือไว้เดี๋ยวฉันจัดการเอง

ไดจิ - ฉันมีเรื่องอยากถามนาย...!

ไยบะ - อีกไม่นานเดี๋ยวแฟมิลี่ของกลอรี่ก็จะมาแล้ว นายนะรีบไปเถอะ
ถ้าเป็นการ์เดี้ยนด้วยกัน ซักวันก็ต้องได้เจอกันอีกแน่ Hurry up!! (เร็วเข้า)

หน้า 36
ไดจิ - คราวหน้าฉันต้องตอบแทนบุญคุณคราวนี้แน่
ไยบะ นายนะ...

เท่ห์สุดๆไปเลย

ไยบะ - ฮึ

Of course. (แน่นอนอยู่แล้ว)

เก็น - รอยฉีกนี้มันอะไรกันเนี่ย
นี่มันดูแล้วเหมือนกับว่า...

ให้ตายซิ...แบบนี้ถ้าไม่ใช่มิสติกเกอร์สำหรับซ่อมล่ะก็ซ่อมไม่ได้แน่
แต่ว่าไอ้นั้น...ฉันทิ้งไปตั้งแต่ตอนที่เลิกเป็นช่างซ่อมแล้วนี่ซิ...

ซากิ - คุณพ่อ...

เก็น - บ้าเอ้ย...นี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย ถ้าฉันไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้
ลูกชายฉัน จินก็คงไม่ต้องมาตายแบบนี้ แล้วยังคิดจะมาทำอะไรเอาตอนนี้

เจ้าหนูนั้นก็ไม่ใช่ลูกชายซะหน่อย เป็นแค่คนอื่นแท้ๆ
จะลงแข่งการแข่งขันนั้นมันก็เรื่องของเขา...

หน้า 37
มิโซระ - คุณเก็น คุณซากิ แย่แล้ว คุณซึสึเขา!!!

ซึสึ - อุ๊ก

เก็น - ซึสึ!!
ซึสึ - แฮ่ก
แฮ่ก
มิโซระ - คุณซึสึ
ซากิ - คุณแม่ เดี๋ยวหนูจะโทรเรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้แหละ!!

ซึสึ - ไม่ต้องแล้วล่ะ...ร่างกายของแม่ แม่เป็นคนรู้ดีที่สุด
ช่วงเวลาสุดท้าย ขอแม่อยู่ที่บ้านหลังนี้ที่เต็มไปด้วยความทรงจำเถอะ...ขอร้องล่ะ...

เก็น - นี่เธอ...

ซากิ - คุณแม่...

ซึสึ - แล้วจินอยู่ไหน?
เก็น - หมะ...หมอนั้น...
ไปแข่งการแข่งขันแห่งความมืดซินะ...
เพื่อรักษา...สัญญาที่ให้ไว้กับฉัน...

หน้า 38
เก็น - นี่เธอ ทำไมถึงได้!!
ซึสึ - ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ...ก็เขาเป็นลูกชายคนสำคัญของฉันนี้...

ตาของเด็กคนนั้น...เหมือนกับคุณเหมือนสมัยก็ไม่มีผิด
ทั้งใสซื่อและเต็มเปลี่ยมไปด้วยพลัง

มิโซระ - คุณซึสึยังเข้าใจผิดว่าไดจิคือจินจริงๆด้วย!
รีบๆกลับมาทีเถอะ ไดจิ!!

ซึสึ - สุดท้ายขอให้ฉันคืนอันนี้ให้คุณเถอะนะคะ...

เก็น - นี่มัน มิสติกเกอร์สำหรับซ่อมที่ฉันทิ้งไปแล้วนี่
ซึสึ นี่เธอ...เก็บมันเอาไว้ตลอดเลยหรอ...

ซึสึ - ถ้าเป็นคุณตอนนี้ล่ะก็...คงไม่เป็นไรแล้วล่ะ...

เก็น - ซึสึ...

หน้า 39
ซึสึ - ซากิ...

ลูกนะ พยายามได้ดีแล้วล่ะ...
อย่าโหมเกินไปเลยนะ....
ซากิ - หนูรู้แล้วล่ะคะ
เพราะงั้น อย่าพูดอีกเลยนะคะ คุณแม่!!

ซึสึ - สุดท้าย...ฉันขอ...
ร้องเรื่องหนึ่งหน่อย...ได้ไหม...

ไดจิ - ใจฉันเต้นจนไม่เป็นจังหวะแล้วนะเนี่ย รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก...
บ้าไปแล้วหรอเนี่ยเรา ก็เราแค่สวมบทเป็นจินเฉยๆแท้ๆ

กลับมาแล้วครับ...แอ็ฟ

หน้า 40
ไดจิ - ดูนี่ซิแม่
แฮ่ก
แฮ่ก
มิสติกเกอร์นั้นไง!!!

ซึสึ - ขอบใจนะ...

ไดจิ

หน้า 41
ไดจิ - เอ๊ะ?

พูดอะไรนะครับ ไดจินั้นคือใครหรอ...ผมเอง จินไง
ดูนี่ซิแม่ อย่าเอาแต่ยิ้มแบบนั้นซิ ดูซิ มิสติกเกอร์ที่ผมสัญญาไว้ไงล่ะ

แม่?
แม่...

แม่!!!

ซากิ - พอได้แล้วคะ คุณไดจิ

หน้า 42
ไดจิ - อะไรกันเล่า ฉันไม่เข้าใจ
ไม่เข้าใจ!!!

ซึสึ - สุดท้าย ฉันขอร้อง
เรื่องหนึ่งหน่อยได้ไหม

ช่วยบอกชื่อของเด็กคนนั้น
ที่พยายามสวมบทของจินให้หน่อยได้ไหม

เก็น - ซึสึ นี่เธอหรือว่า!!
รู้ตั้งแต่แรกแล้วหรอ...

มิโซระ - คุณซึสึเขาบอกว่าต้องขอโทษด้วยที่ต้องหลอกไดจิมาโดยตลอด
แล้วเขายังบอกว่าทั้งไดจิทั้งฉันต่างหากเป็นลูกคนสำคัญทั้งนั้น

เพราะอย่างงั้นเลยขอ
ขอบคุณเธอในฐานะแม่ของเธอ ไดจิ

หน้า 43
เก็น - ไดจิ ตั้งแต่ตอนที่นายเดินก้าวเข้ามาในบ้านนี้
ซึสึก็ยอมรับนายเป็นจินอย่างรวดเร็ว
แล้วก็ทำให้ทั้งฉันทั้งซากิหวนคิดถึงชีวิตครอบครัวของเราอีกครั้งหนึ่ง

ฉันคิดมาโดยตลอด
ว่าฉันเป็นคนดูแลซึสึ
แต่จริงแล้วมันกลับกันเลย คนที่ถูกดูแลมันก็คือฉันต่างหาก

ไดจิ ฉันจะซ่อมคันดาจิ (จุดยืนพระเจ้า) ของนายให้ได้อย่างแน่นอน
นี่คือสิ่งสุดท้ายที่ฉันสามารถทำให้ซึสึผู้ซึ่งเชื่อใจฉันในฐานะช่างจนถึงวาระสุดท้ายได้

ไดจิ - ขอบคุณมาก...ลุง!!
คุณซึสึ!!

หน้า 44
มิโซระ - ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยอุปถัมภ์พวกเรา

ซากิ - จะไปจริงๆหรอ? ถ้าอย่างงั้น...คือว่า ขอให้พวกเรา
เก็น - จะบ้าหรอ ก็ซ่อมคันดาจิให้เสร็จเรียบร้อยแล้วนี่นะ
พูดแบบนั้นกับการ์เดี้ยนไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกน่า

ไดจิ - โทษทีนะ...พอดีฉันต้องตามหา
พี่ชายที่ฝากคันดาจิอันนี้ไว้ให้กับฉันนะ

แล้วฉันก็กำลังโดนองกรณ์ๆหนึ่งตามล่าตัวอยู่ด้วย
ขืนถ้าอยู่กับพวกคุณนานเข้า มีหวังจะทำเอาพวกคุณติดร่างแหไปด้วยนะ

เก็น - เท่าที่ฉันดูจากแผลที่อยู่กับคันดาจิตอนแรก...
ไดจิคงจะมีพลังพิเศษอะไรซักอย่างอยู่ซินะ...?
แล้วองกรณ์นั้นก็อาจจะตามล่าเขาเพราะต้องการสิ่งนั้นก็ได้

มิโซระ - คุณเก็น คุณซากิ ขอบคุณมากนะคะ

ซากิ - ไม่เป็นไรหรอกคะ คนที่จะต้องกล่าวขอบคุณน่าจะเป็นพวกฉันมากกว่าด้วย
เพราะพวกคุณช่วยให้พวกเราหวนถึงชีวิตครอบครัวของพวกเราได้

หน้า 45
เก็น - ...แล้วถ้ามิสติกเกอร์เป็นอะไรอีกล่ะก็
คิดซะว่าเธอก็เป็นหนึ่งในครอบครัวของเรา และแวะมาได้ทุกเมื่อเลยนะ

ไดจิ - อืม! ถ้างั้นก็คงจะไม่พูดว่าลาก่อนล่ะนะ...
มิโซระ - อืม

ไดจิ+มิโซระ - ผม/หนูไปก่อนนะคะ!!!

ซากิ - ไปดีมาดีนะ!
เก็น - ไปเลย

ลูกชายสุดบ้าของฉัน

ซึมิยะ - เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วยซินะครับเนี่ย

หน้า 46
ยังไม่ไหวล่ะซินะเนี่ย...

พลังนั้น เป็นพลังให้กำเนิดมิสติกเกอร์ไม่ผิดแน่...
มีอยู่จริงตามที่พวกเราคาดการณ์เอาไว้จริงๆด้วย...

หึ
ไม่นึกเลยนะว่าเขาจะเหยียบหัวเราไปแบบนั้นซะได้

ถ้างานคราวนี้ได้ใส่ชุดสูทมา ผมก็คงจะเผาเล่นซะหน่อยแล้วล่ะนะ...
แต่ว่า การค้นพบพลังของเขาเนี่ยแหละ จะเป็นข่าวที่ดีมากสำหรับคิรินไค (ภพกิเลน) ของพวกเรา
** เงาของคิรินไคที่กำลังคืบคลานเข้ามา...!! **

Thank you for reading...