Code:Breaker 49

เหลืออีกตอนหนึ่งก็จะตามทันอังกฤษ ตอน 50 อาจจะมาเย็นวันนี้นะงับ ส่วนตอน 51 ถ้าแปลแฟร์รี่เทลเสร็จแล้วก็คงจะตามๆกันมาล่ะ

ขอให้สนุกนะงับ

ปล. พอมาแปลเป็นไทยแล้ว เลยรู้ตัวว่าแปลอังกฤษผิดไปบ้างส่วนเหมือนกันนะเนี่ย... ._."

โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 49 "ความเหมือนจะดูดคนสองคนเข้ามาหากัน!?"
หน้า 1
เฮย์เกะ - ตึกโรงเรียนเก่าที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อสมัยหลังสงครามโลก ขึ้นชื่อว่าสามารถรอดจากเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ของคันโตได้โดยไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน
ห้องที่อยู่ด้านในลึกสุดของตึกนั้น...

ก็คือห้องประชุมสถานักเรียนแห่งนี้
** ผู้ที่จะช่วยชีวิตซากุระ ณ ห้องประชุมสถานักเรียนที่เต็มไปด้วยปริศนานี่คือใครกันแน่...!? **
โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 49 "ความเหมือนจะดูดคนสองคนเข้ามาหากัน!?"

หน้า 2
โอกามิ - นายจะบอกว่าหนทางที่จะทำให้คุณซากุระโคจิกลับเป็นเหมือนเดิมได้อยู่ในนี้อย่างงั้นหรอ?
เฮย์เกะ - ครับ

สำหรับท่านประธานนักเรียนของพวกเรา ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอกครับ
เขาคือผู้ชายที่ยิ่งใหญ่จนขึ้นชื่อว่าเป็น "พ่อมดแห่งยุคปัจจุบัน"

โอกามิ - ประธานนักเรียน...?
ซากุระโคจิ - จะว่าไปฉันก็ไม่เคยเห็นประธานนักเรียนมาก่อนเลยนะ จะเป็นคนแบบไหนกันแน่

ยูกิ - มันล็อคอยู่ด้วยง่ะ
โทกิ - ถ้าแบบนี้มันก็เท่ากับ
ขอให้ท่านโทกิผู้นี้ "ซัดให้กระจุ่ย" อย่างงั้นซินะ...

ว้ากกกก!?

เฮย์เกะ - โทกิคุง รู้ด้วยหรอครับเนี่ย ว่าทางเข้าอยู่ตรงนี้?
ยูกิ - สุดยอดไปเลย โทกิ
โทกิ - ใครจะไปรู้ฟะ!! (แล้วไหงทางเข้ามันมาอยู่ในที่แบบนี้ได้ฟะเนี่ย!?)

หน้า 3
โหเฮ้...พอนึกถึงห้องประชุมสถานักเรียนก็ต้องนึกถึงหนังสือเป็นกองภูเขาซินะ
โอกามิ - เสื้อรูปสัตว์พวกนี้...นี่เตรียมการสำหรับงานเทศกาลโรงเรียนกันเร็วขนาดนี้เลยหรอครับ?

การเล่นแร่แปลธาตุ...ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ...ซึจิโนโกะ...? นี่เอาไว้ทำอะไรกันหรอครับ?
ซากุระโคจิ - สถานักเรียนก็ต้องมีความรู้หลากหลายซิ
โทกิ - ...แต่ก็มีพวกที่ไม่จำเป็นเลยด้วยเหมือนกันนี่

ยูกิ - รูปวาดแมลงเต็มเย้ย
เฮย์เกะ - อ่ะ นั้นคือภาพวาดของคุณฟุจิวาระ เนะเนะเนะครับ สวยใช่ไหมล่ะครับ?

ซากุระโคจิ - จริงซินะ...รุ่นพี่เนะเนะเนะเองก็เป็นสมาชิกสถานักเรียนเหมือนกับรุ่นพี่เฮย์เกะนี่นะ

หน้า 4
เฮย์เกะ - ...คุณเนะเนะเนะยังชอบอ่านเรื่องภูมิศาสตร์ของโลกนี้เหมือนเมื่อก่อนเลยนะครับ

โทกิ - ใครถามแกฟะ
ซากุระโคจิ - โทกิคุง...

ยูกิ - "เนียนมารุ"~
โอกามิ - ว่าแต่เฮย์เกะ ประธานนักเรียนที่นายพูดถึงเนี่ย เชื่อใจได้แน่หรอ?

หน้า 5
จะเปิดเผยเรื่องคุณซากุระโคจิที่มีพิรุธแบบนั้นได้ยังไง...

...ยูกิ ตอนนี้ผมไม่ได้มีเวลาว่างจะมาเล่นกับ...

ยูกิ - ฉันเปล่าง่ะ

โอกามิ - ห๊ะ...!?
แน่นอน แน่นอน

ประธานนักเรียน - ไหนลองบอกมาซิว่าฉันคนนี้มีพิรุธตรงไหน?

หน้า 6
โอกามิ - นี่มัน...
เฮย์เกะ - เอ้า ท่านประธานนักเรียน อยู่ตรงนั้นเองหรอกหรือครับ?
โทกิ - ประ...
ประธานงั้นหรอ...!?
ประธาน - แน่นอน ฉันเนี่ยแหละคือประธานนักเรียน

โทกิ - ละ...แล้วทำไมต้องแต่งสัตว์แบบนั้นด้วยฟะ!?
โอกามิ - นี่กำลังเตรียมการสำหรับงานเทศกาลโรงเรียนจริงๆหรอครับ...?
ประธาน - ...แต่งสัตว์?

ฉันนะ เปลือยแบบนี้มาแต่แรกแล้ว!! เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิดแล้วล่ะนะ?

โทกิ - หยดหยอง...!! มันชักจะหยดหยองขนหัวลุกเกินไปแล้ว...!!
โอกามิ - งะ...งั้นหรอกหรอครับ?
ประธาน - อืมๆ

หน้า 7
ยูกิ - มีซิบ

อยู่ข้างหลังด้วยง่ะ "นิเซมารุ"
== เนียนมารุตัวปลอม

ประธาน - ไม่ใช่ซิบหรอก แต่เป็นข้อกระดูกสันหลังของฉันต่างหากล่ะ
แต่ก่อนอื่น ตอนนี้ฉันกำลังยุ่งอยู่กับการวิจัยเรื่องซึจิโนโกะกับการวิวัฒนาการของอวกาศอยู่
โทกิ - นั้นมันซิบชัดๆเลยไม่ใช่หรอ!? แถมยังมีเสื้อสกปรกๆแล็บออกมาอีกต่างหาก...!!

โอกามิ - เฮย์...เฮย์เกะ ขอโทษทีนะ แต่เดี๋ยวฉันขอตัว...
เฮย์เกะ - ท่านประธาน ขอโทษด้วยนะครับที่ต้องขัดจังหวะเวลาท่านยุ่งๆอยู่

แต่คุณซากุระโคจิจากห้อง ม.3/2 กลายเป็นแบบนี้...พวกผมเลยอยากให้ท่านช่วยทำให้เขากลับเป็นเหมือนเดิมนะครับ
โอกามิ - เฮ้ย...

ประธาน - ...อ๋อ เข้าใจล่ะๆ

หน้า 8
ฉันเองก็หดตัวเหลือเล็กนิดเดียวอยู่เป็นประจำเหมือนกัน จะให้แก้การหดตัวเล็กใช่ไหมล่ะ?
โทกิ - ไอ้ขี้โว้!!
เฮย์เกะ - สมแล้วที่เป็นท่านประธาน!!

ยูกิ - (เนียนมารุ~ อันนี่ท่าทางน่าอร่อยจังเย้ยง่ะ~)
ซากุระโคจิ - จริงหรอ!! เป็นอย่างที่รุ่นพี่เฮย์เกะพูดจริงๆด้วย คนเรานี่ตัวหดเป็นเรื่องธรรมดาเลยเนอะ
โทกิ - จะให้ไอ้คนน่าสงสัยแบบนี้ช่วยได้จริงหรอ!? ถึงเฮย์เกะจะไว้เนื้อเชื่อใจเอามากๆ แต่ไม่ใช่ว่าเพราะเป็นพวกวิปริตเหมือนกันแน่หรอกหรอ...

ว้ากกก!! ขอ...ขอประทานโทษกั๊บ...

เฮย์เกะ - ชู่ว...ดูนี่ก่อนนะครับ

หน้า 9
โทกิ - ทำอะไรนะ...

หน้า 10
ประธาน - แน่นอน นี่ก็คือ "กึ๋นตุ๋น" มากินกันทุกคนเลยดีกว่านะ
ยูกิ - (เย้!)

โอกามิ - พะ...พลังพิเศษใช้ไม่ได้ผล!?
นี่หรือว่า...

หมอนี้ก็เป็นสายพันธ์หายากเหมือนกันหรอ!?
ประธาน - (ฉันเคี่ยวอย่างอร่อยเลยนะ)

หน้า 11
เฮย์เกะ - ผมบอกไปแล้วนี่ครับ? ว่าท่านประธานเป็นคนที่ยิ่งใหญ่มาก เรื่องของพวกหายาก พวกหายากด้วยกันก็น่าจะเข้าใจดีที่สุด

โทกิ - งะ...งั้นที่บอกว่าประธานนักเรียนตัวเล็กลงอยู่บ่อยๆนี้เรื่องจริงหรอ!?
...ว่าไป พวกสายพันธ์หายากมันเจอกันได้ง่ายๆแบบนี้เลยหรอ!?
โรงเรียนนี้มันอะไรกันแน่เนี่ย!?

เฮย์เกะ - หึหึหึ...เรื่องนี้มันยังถือว่าเป็นท๊อปซีเคร็ทอยู่นะครับ
แต่ว่า ผมขอบอกอย่างหนึ่ง

ท่านประธานนักเรียนคือสายพันธ์หายากคนแรกที่ผมรู้จัก...
สายพันธ์หายากที่ถูกค้นพบแล้วในขณะนี้ มีเพียงท่านประธานกับคุณซากุระโคจิเท่านั้น
และก็...

ท่านประธานท่านทราบเรื่องของพวกเรา "โค้ดเบรคเกอร์" อยู่แล้ว
โทกิ - ...ไอ้คนแต่งสัตว์นั้นมันเป็นใครกันแน่!?

หน้า 12
โอกามิ - ท่านประธานนักเรียนทำให้คุณซากุระโคจิกลับเป็นแบบเดิมได้จริงๆหรอครับ?
ประธาน - หือ?
แน่นอน แน่นอน

สำหรับฉัน ไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้หรอกน่า

หน้า 13
ซากุระโคจิ - ...หือ

หือ...

ตะ...ตัวใหญ่ขึ้นแล้ว!!

ประธาน - นี่คือ "น้ำยาสายพันธ์หายาก" เป็นน้ำยาพิเศษที่คั้นมาจากเซรุ่มในเลือดของฉัน
ถึงโลกจะกว้างใหญ่แค่ไหน แต่คนที่สร้าง "น้ำยาสายพันธ์หายาก" นี้ได้ คงมีเพียงฉันคนเดียวนี่แหละ

ยูกิ - "นิเซมารุ" สุดยอดไปเย้ย
ประธาน - แน่นอน ก็ฉันเป็นประธานนักเรียนนี่!!
โทกิ - ...ถ้าไม่แต่งสัตว์แบบนั้นคงดีกว่านี้เยอะล่ะ

หน้า 14
โอกามิ - ถ้างั้นท่านประธาน ช่วยรีบๆทำให้คุณซากุระโคจิกลับเป็นเหมือนเดิมทีเถอะครับ!!
ผมขอร้องล่ะ!!

ประธาน - ...อืม แต่ว่านะ การจะสร้างเซรุ่มนี้ก็เป็นเรื่องยุ่งยากมากเหมือนกันนะ เพราะต้องทำให้ทั้งเลือดทั้งเหงื่อทั้งน้ำตาตกผลึกด้วยอ่ะ...
ถ้างั้น

โอกามิคุงจากห้องม.3/2 ถ้านายใส่ "ชุด" นี้ล่ะก็ ฉันอาจจะให้ "น้ำยาสายพันธ์หายาก" กับนายก็ได้นะ เอาไหมล่ะ?

โอกามิ - ห๊า...!?

โทกิ - ห๊า!?
ใครมันจะไปทำเรื่องน่าอายแบบนั้นได้ลงฟะ...
เฮย์เกะ - ท่านประธานนี้ยังใจกว้างไม่เปลี่ยนเลยนะครับ

ประธาน - ...ถ้าอยากช่วยคุณซากุระโคจิให้กลับเป็นแบบเดิมจริง เรื่องแค่นี้คงสบายมากใช่ไหมล่ะ?

หน้า 15
โอกามิ - เละ...

เหลวไหลทั้งเพ...

เรื่องบ้าๆแบบนั้น ใครมันจะไปทำ...

ซากุระโคจิ - (ฉันก็เริ่มเข้าใจความรู้สึกของ "โค้ดเบรคเกอร์" อย่างพวกนายมากขึ้นแล้วล่ะ)
(ต่อให้จะมีพลังพิเศษแบบไหน หรือแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม การที่ไม่มีคนรับรู้ถึงตัวเรานะมันเจ็บปวดมาก...)
(การไม่มีตัวตนนี้มันช่างน่าเศร้าเป็นที่สุด)

หน้า 16-17
โอกามิ - ขะ...
ขอร้องล่ะครับ...

โทกิ - หะ...อย่างนี้...ต้องถ่ายรูปเก็บไว้แล้ววุ้ยเฮ!!
ยูกิ - เข้ากับนายมากเหลือง่ะ หมายเลข 6

โอกามิ - (ขอโทษด้วยครับ...ผมผิดเอง...)

ซากุระโคจิ - โอกามิ...นี่นาย...

ขอบใจมาก!! โอกามิ!! เพื่อฉัน นายถึงกับ...
ความห้าวหาญของนาย จะไม่มีวันลืมเลื่อนไปจากหัวใจฉันเป็นอันขาดแน่ๆ!!

โอกามิ - ...อย่าเลยครับ ลืมๆไปเถอะ ขอร้องล่ะ...
ซากุระโคจิ - หือ!?

หน้า 18
ประธาน - ...โอกามิคุง คือ...ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ แต่ว่า

จริงแล้ว แค่หยดเดียวก็ทำให้คุณซากุระโคจิกลับเป็นเหมือนเดิมได้แล้วล่ะ (แค่ว่ามันค่อยๆใหญ่ขึ้นทีละน้อยนะ)

หน้า 19
โอกามิ - ...เอ๊ะ!?

ประธาน - ก็แหม ไหนๆเขาก็จะกลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะมีการเล่นสนุกอะไรกันซะหน่อยนะ...
เรื่องให้แต่งชุดนั้นนะ ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้นล่ะ!!
ล้อเล่นนะ ล้อเล่น!! เฮๆ

โอกามิ - งะ...

งั้นหรอกหรอครับ...เข้าใจแล้วล่ะครับ
ถ้างั้น ผมถอดเสื้อนี้ได้แล้วซินะครับ

หน้า 20
แกได้ถูกย่างเป็นตอตะโกแน่

ไหม้เป็นเถ้าไปซะ!!
** แล้วท่านประธานก็ยังเต็มไปด้วยปริศนาเช่นเคย!? เขาจะรอดจากการระเบิดครั้งนี้ได้หรือไหม!? **
ประธาน - (แน่นอน~)
ยูกิ - ...หมายเลข 6 ฟิวขาดแย้ว
โทกิ - จะเสร่อไปถึงไหนกันฟะเนี่ย
ซากุระโคจิ - นะ...นี่!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ โอกามิ!!
เฮย์เกะ - ไม่เป็นไรหรอกครับ ท่านประธานท่านเป็นอมตะ ไม่มีวันตายหรอกครับ