ไม่อนุญาตให้เอาไปลงที่อื่นเด็ดขาดนะงับ จะเอาคำแปลของป๋มไปทำเป็นแสกนเลชั่นได้ ต้องได้รับคำอนุญาตจากป๋มก่อนเท่านั้น
ตอน 1-10 ป๋มไม่ได้เป็นคนรับผิดชอบนะงับ ป๋มรับผิดชอบเฉพาะตอนที่ 11 นี้ขึ้นไปเท่านั้น ดังนั้น ถ้าอยากอ่านก็ไปอ่านได้ที่เว็บไทยวันพีซนะงับ
คำแปลจะตามไปลงที่ไทยวันพีซตอนหลังเมื่อมันตามทันแล้ว
เบลซเซอร์ไดรฟ
เบลซที่ 12 "แสงสว่างที่ทะล้วงความมืด"หน้า 1
เบลซเซอร์ไดรฟ
เบลซที่ 12 "แสงสว่างที่ทะล้วงความมืด"
สิ่งที่สิงภายใต้ความมืดนั้นคือความหวังหรือความสิ้นหวัง
หน้า 2
มิโซระ - ฉันทำได้!
ฉันทำได้แล้ว!!
ฉัน...
เอาชนะในศึกเบลซเซอร์ได้แล้ว!
คอยก่อนนะ ไดจิ!
** ชัยชนะครั้งแรกของมิโซระ! ไม่มีใครมาขวางจิตใจที่นึกถึงไดจิของเขาได้หรอก!! **
หน้า 3
เมลอน - ชิ
เบลซเซอร์ - พวกแมลงมัน!
กำลังหายไปแล้ว...
หน้า 4
เมลอน - ดูเหมือนจะมีใครซักคนในพวกเรา
จัดการกับเบลซเซอร์ที่บงการแมลงพวกนั้นได้แล้วซินะ
คุโรกิ - ความสามารถของคาคุตันก็คือ...
หน้า 5
ชูกะ - ยินดีอย่างยิ่งจริงๆที่ได้มาให้บริการนายอีกครั้ง
หน้า 6
คุโรกิ - สุดท้ายก็โผล่ออกมาจนได้ซินะ
ชูกะ - คิดจะยืนอยู่ตรงนั้นไปถึงเมื่อไหร่กันล่ะเนี่ย
หน้า 7
คุโรกิ - นายนี่ ชื่อว่าโชกะใช่ไหมหว่า
ชูกะ - ชูกะเฟ้ย ชู-กะ!!
นี่แกตั้งใจล้อฉันเล่นเลยนี่ฟะ
คุโรกิ - ...อ้าวหรอ...ชื่ออะไรจำยากจังฟะ
ตอนแรกฉันคิดว่านายยอมบอกแผนการโจมตีสำนักงานใหญ่แบบนี้เพื่อจะให้พวกเราเพิ่มกำลังป้องกันที่นี่
และระหว่างนั้น นายก็ไปโจมตีด้านไดจิซะอีก
แต่ก็กลับมาโจมตีที่นี่จริงๆตามที่นายพูด
คิรินไคของพวกนายกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?
ตอบมา!!
ชูกะ - หึ
หน้า 8
เจ้าเด็กนั้นเป็นแขกคนสำคัญสำหรับพวกเราก็จริง
แต่ตอนนี้ขอให้สนุกกับปาร์ตี้ไปก่อนเหอะน่า!!
คุโรกิ - ปาร์ตี้งั้นหรอ? อย่ามาพูดพล่อย ๆน่า!!
ชูกะ – ปาร์ตี้มันต้องมาพร้อมกับเรื่องเซอร์ไพรสสิ
หน้า 9
คุโรกิ - ในเมื่อนายมาบุกถึงนี่แล้ว
ฝ่ายที่จะได้ตกใจก็คือตัวนายต่างหากล่ะ!
หน้า 10
หายไปอีกแล้ว!
หน้า 11
ชูกะ - เชอะ
คุโรกิ - ฉันก็พอจะคาดเดาไว้ก่อนแล้ว แต่การโจมตีเมื่อกี้ทำให้ฉันแน่ใจได้
ความสามารถของคาคุตันของนายนะ
ไม่ใช่การทะล้วงผ่านหรอก
แต่เป็นการซ่อนตัวในเงา!!
ชูกะ - แก
ที่ยืนอยู่กลางแสงที่ทะลวงลงมา
จากรูด้านบนโดยไม่ขยับเขยื้อนเลยนี่ ก็เพื่อจะพิสูจน์สิ่งนั้นอย่างงั้นหรอ
หน้า 12
หึๆ แต่ถึงจะรู้เรื่องนั้นไป
ก็แค่ทำให้รู้สึกสิ้นหวังมากขึ้นมันก็เท่านั้น
คุโรกิ - ที่แถวนี้มีเงาอยู่เยอะ ถึงจะขยับออกไปที่อื่นเพื่อเปลี่ยนสถานที่
หมอนั้นก็คงไม่ตามมา
งั้นก็ช่วยไม่ได้...
อุโรโบรอส (วงเวียนหารนับหมื่น)
หน้า 13
หน้า 14
ซวยแล้ว ดันทำเกินไปซะนี่
แบบนี้มีหวังหัวหน้าหน่วย
ได้ลงทัณฑ์เราถึงตายแหง...
ชูกะ - น่าขำชะมัด
ถึงนายจะพยายามลดเงาลงก็จริง
แต่ถึงขั้นทำฐานตัวเองกระจุยแบบนี้นี่ก็ไม่ไหวเหมือนกันนะเฟ้ย
คุโรกิ - แขกมาทั้งที ถ้าไม่เตรียมที่ปาร์ตี้กลางแจ้งไว้ซะบ้างก็คงเสียมารยาทแย่
ไม่ถูกหรอไง
ดูจากการต่อสู้เมื่อกี้ การที่นายจะเคลื่อนจากเงาหนึ่งไปยังอีกเงาหนึ่งได้
จำเป็นต้องให้เงาสองอันมาเชื่อมกันแม้แต่ซักเสี้ยววินาทีหนึ่งล่ะซินะ
ชูกะ - สู้กันไปได้แป๊ปเดียวก็อ่านออกหมดแบบนี้
คุโรกิ...นายเป็นเบลซเซอร์อย่างที่เขาล่ำลือกันไว้จริงๆ
แต่ว่า ก็ยังชนะฉันไม่ได้อยู่ดี
หน้า 15
คุโรกิ - เลิกคุยเจ๊าะแจ๊ะกันแล้วไปลุยปาร์ตี้แบบบุฟเฟ่ต์เลยดีกว่า!!
ถ้าไม่มีเงา นายก็ไม่ใช่ศัตรูที่จัดการยากอะไร
ชูกะ - ชาโดว์นีเดิ้ล
หน้า 16
คุโรกิ – เหย มันเล่นออกมาจากลิ้นเลยเรอะ!!
ก็ดีอยู่ที่ว่าฉันกันไว้ได้ทัน แต่ว่าไอ้แบบนี้
มันก็เหมือนกับว่าฉันกำลังจูบกับหมอนั้นอะเดะ โสว่ะ!!
ชูกะ - หนอย
ชาโดว์สไปน์
หน้า 17
คุโรกิ - ไอ้แผลแบบนี้มันอะไรกัน!! ถึงจะแค่ตื้นๆ แต่ก็ร้อนเหมือนกับโดนย่างยังไงอย่างงั้นเลย
ไอ้หนามสีดำนั้นมันไม่ใช่หนามธรรมดาหรอกหรอ
ชูกะ - เจ้านี้มันเป็นอาวุธธาตุมืดเหมือนกับของนาย
แม้แต่แผลถลอกก็ทำให้เจ็บปวดเหมือนกับแผลฉกรรจ์ได้
คงเจ็บใช่ไหมล่ะ?
แต่เพราะงั้นเสื้อชูทสุดหรูของฉันเลยได้เละหมดเลย
คุโรกิ - ร่างกายหมอนั้น!!...อย่างงี้เอง ใช้เม็ดเงินที่เจาะอยู่รอบตัวเป็นสื่อสำหรับปล่อยหนามสีดำพวกนั้นออกจากตัว
ต้องสู้โดยรักษาระยะด้วยหรอเนี่ย?
หน้า 18
ชูกะ - ค่าเสียหายฉันขอเป็นไวน์ที่ทำจากเลือดนายเอาแล้วกัน
คุโรกิ - เม็ดเงิน!?
ชูกะ - เจอนี่หน่อย!!
หน้า 19
คุโรกิ - อุ๊บ
ชูกะ - เอ้าๆๆ
หลบเข้าไปๆ ฮ่ะๆ
ฉันเห็นแล้ว เคลื่อนไหวแบบไม่มีจุดโหว่เลยซินะ
แต่นายติดกับฉันแล้ว
หน้า 20
คุโรกิ - นี่มัน เงาจากทางด่วน!!
โดนล่อเข้ามาจนได้หรอเนี่ย!!?
ไม่ดีแน่ ต้องรีบออกจากเงา!!
อุ๊บ!!!
หน้า 21
ไดจิ - โธ่เว้ย! ถ้ามันเล่นหลบได้หลบเอาแบบนี้
คันดาจิก็โจมตีไม่โดนกันพอดี
ไคเนะ - ท่าทางจะเรียนการควบคุมพลังจิตได้แล้วซินะ แต่ว่า...
หน้า 22
ถ้างั้นไม่ใช่มิสติกเกอร์นั้นล่ะ? คงโดนทางฐานของนายเอาไปล่ะซิ
พวกนั้นแย่งของสำคัญจากนายไปใช่ไหมล่ะ?
คนเรานะ อยากจะแย่งอะไรก็แย่งแบบนั้นกันทั้งนั้นนั่นแหละ
ไดจิ - หมอนั้นรู้แล้วว่าทามะมายูไม่ได้อยู่กับเรา...
ไคเนะ - ถึงการโจมตีด้วยเสียงของผมจะเป็นการโจมตีระยะกว้าง...
แต่จะใกล้แค่ไหนก็ยังส่งถึงได้เหมือนกัน
หน้า 23
หน้า 24
ท่อนฮุคของเพลงก็ได้จบลงไปแล้ว ที่นี่...
ผมก็จะได้ดูไส้พุงของนายซักที
สลัชสลอเตอร์
หน้า 25
ไดจิ - เรียบร้อย! ตกลงไปในหลุมแล้วซินะ!!
เนี่ยแหละหนึ่งในหลุมที่ฉันขุดเอาไว้ในเท็นจิคตกลงไปช่วงที่กำลังฝึก!
แกนั้นแหละที่จะหมดเท่ห์ เจ้าไคเนะ
หน้า 26
เท่านี้ก็หลบไม่ได้แล้วซินะ!!
เอานี่ไปกิน!!
อิซึนะโดโทชิ (สายฟ้าผ่า)!!!
หน้า 27
เป็นไงล่ะ!!
ไคเนะ - เปล่าประโยชน์
หน้า 28
ไดจิ - ใช้กีต้าร์ดูดไฟฟ้าของคันดาจิเอาไปเหมือนกับครั้งที่แล้วอย่างงั้นหรอ!!?
หึ อย่าคิดหน่อยเลยว่าฉันจะเป็นเมื่อก่อนนะ
จะเปิดช่องทางพลังจิตขึ้นเรื่อยๆล่ะนะ!!
ย้ากกกกก!!!
หน้า 29
ไคเนะ - อุ๊บ
หน้า 30
ไดจิ - ฮ่าๆๆ ล้นเกินขีดจำกัดเรียบร้อยแล้วซินะ เห็นหรอยัง พลังของคนสุดแนวอย่างตรูน่ะ!!
นายจะลองเล่นเพลงประจำตัวฉันหน่อยก็ได้นะเฟร้ย
ไคเนะ - หึ...
หึหึ
หึหึหึ
ฮ่าๆๆๆๆ
หน้า 31
ไดจิ - อะไรน่ะ!?
ขำอะไรของนาย
ไคเนะ - ไดจิคุง แค่สามารถควบคุมพลังจิตตัวเองได้
ก็สามารถทะลุขีดสุดของมิสติกเกอร์ได้...
โดยไม่ต้องใช้มิสติกเกอร์สายเพิ่มพลังจริงๆด้วยซินะ
ดึงพลังที่เกินจริงออกมา
ยังกะว่ามิสติกเกอร์ที่ติดบนตัวนายจะเติบโตแล้ววิวัฒนาการอะไรอย่างงั้นเลย
หน้า 32
นั้นแหละคือพลังที่ผมต้องการเพื่อที่จะไปให้ถึงจุดหมาย!!
ชักอยากดูกึ๋นของนายว่านายเป็นใครกันแน่จริงๆแล้วนะซิ!!!
ไดจิ - นายกำลังจะบอกว่านั้นคือพลังวิเศษของฉันงั้นหรอ...
ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลยนะ...ว่าพวกนายจะมาตามไล่ล่าฉันทำไม
ไคเนะ - นายไม่รู้คุณค่าของตัวนายเองหรอก
ตามที่นายขอ ผมจะเล่น
เพลงประจำตัวนายให้ล่ะกัน
หน้า 33
ไดจิ - ห๊ะ!!
หน้า 34
ชิ
เอ๋!?
หน้า 35
อะไรนะ เมื่อกี้ฉันน่าจะหลบได้แล้วนี่ว่า
เป็นเพราะทำนองเมื่อกี้นี่งั้นหรอ
ไคเนะ - ฉันจะทำให้เสียงแสบแก้วหูพวกนั้นหายไปให้หมด
เพลงจบ
เจฟบลาสต์
หน้า 36
คุโรกิ - อุ๊ก
ชูกะ - ฮ่า
นี่นายถึงกับฟันเงาได้เลยอย่างงั้นหรอ!?
นี่เป็นครั้งแรกนะที่ฉันถูกฟันระหว่างอยู่ในเงา
สมแล้วจริงๆ นักล่าวิญญาณคุโรกิ...
ที่ว่าดาบใหญ่นั้นฟันได้แม้แต่สิ่งที่ไร้รูปร่างคงจะเป็นเรื่องจริงซินะ
คุโรกิ - หนามเงาที่เท้าก็หายไปแล้วด้วย
เท่านี้ก็รู้เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างหนึ่งแล้ว
หน้า 37
ชูกะ - ห๊ะ!?
คุโรกิ - ระหว่างที่อยู่ในเงา
นายจะโจมตีจากระยะห่างออกไปไม่ได้
จำเป็นต้องเข้าใกล้คนที่เป็นเป้าหมายก่อน ถึงจะโจมตีในระยะของตน
เพราะงั้นนายถึงจำเป็นต้องใช้เม็ดเงินเป็นสื่อ
เพื่อจะโจมตีห่างจากตัวออกไปยังไงล่ะ
ชูกะ - วิเคราะห์ได้ยอดเยี่ยมจริงๆ
แต่ในปาร์ตี้ก็ต้องมีคนที่เดินลงจากความเป็นจุดเด่นอยู่เหมือนกัน
คุโรกิ - ฉันไม่อยากได้คนที่ซ่อนตัวลับๆล่อๆอย่างนายมาบอกเรื่องนั้นกับฉันหรอกนะ
หน้า 38
ชูกะ - พวกการ์เดี้ยนอย่างพวกนายขายเอาความมืดไปเพื่อจะให้สว่างมากขึ้น
แต่เงาของแสงสว่างเองนั้น ยิ่งแสงสว่างเท่าไหร่ ก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น
คุโรกิ – พล่ามอะไรกัน?
ชูกะ - ต่อให้นายจะสอดส่องแสงลงมาเท่าไหร่ ไม่ว่ายังไงก็ยังมีเงา
เมื่อใดที่พระอาทิตย์ตกดินไป
เมื่อนั้นทุกอย่างก็จะอยู่ในความมืดมน!!!
หน้า 39
คุโรกิ - เม็ดเงิน!
ชูกะ - ดูข้างล่างด้วยซิ
นี่คือชาโดว์นิดเดิ้ลจากทุกทิศทุกทาง ไม่มีวันที่นายจะกันได้หรอก!!
นายจะต้องแดงกล้ำเหมือนกับแก้วไวน์ที่แตกเป็นเสี่ยง
หน้า 40
ชาโดว์คอร์
สิ่งที่จะย้อมทุกสิ่งได้มีเพียงความมืดเท่านั้น
ถือว่าเป็นการแสดงที่สนุกมากเลยสำหรับปาร์ตี้ครั้งนี้
หน้า 41
คุโรกิ - ไม่ว่าความมืดจะปกคลุมมากเพียงใด แต่พระอาทิตย์ก็ต้องกลับขึ้นมาอย่างแน่นอน
หน้า 42
หน้า 43
ไคเนะ - พอซะที...พอซักทีได้ไหม อึดจริงๆนะแกเนี่ย
ตอนนี้สำนักงานใหญ่ของแกคงจะเละเทะไปแล้วล่ะ พวกพ้องของแกนะไม่มีอีกแล้ว ยอมแพ้ซักทีเถอะน่า
ไดจิ - ฉันนะ ชอบคำว่าแนวเป็นที่สุด...
สำหรับฉัน คำที่มีความหมายตรงกันข้าม
อย่างยอมแพ้นะ เป็นคำที่เกลียดที่สุด
หน้า 44-45
ไดจิ + คุโรกิ - อย่ามาดูถูกพวกเราการ์เดี้ยนนะเฟร้ย
** การเตรียมพร้อมเสร็จสิ้น!! ตอนต่อไปจะเริ่มการโต้กลับ!!! **
Login or register to comment
Benefits of Registration:
* Interact with hundreds of thousands of other Manga Fans and artists.
* Upload your own Artwork, Scanlations, Raws and Translations.
* Enter our unique contests in order to win prizes!
* Gain reputation and become famous as a translator/scanlator/cleaner!