ไม่อนุญาตให้เอาไปลงที่อื่นเด็ดขาดนะงับ จะเอาคำแปลของป๋มไปทำเป็นแสกนเลชั่นได้ ต้องได้รับคำอนุญาตจากป๋มก่อนเท่านั้น
ตอน 1-10 ป๋มไม่ได้เป็นคนรับผิดชอบนะงับ ป๋มรับผิดชอบเฉพาะตอนที่ 11 นี้ขึ้นไปเท่านั้น ดังนั้น ถ้าอยากอ่านก็ไปอ่านได้ที่เว็บไทยวันพีซนะงับ
คำแปลจะตามไปลงที่ไทยวันพีซตอนหลังเมื่อมันตามทันแล้ว
เบลเซอร์ไดรฟ
เบลซที่ 13 "เบลเซอร์ไดรฟ"หน้า 1
มือซ้ายข้างนี้
จะทักทออนาคตเอง!!
เบลเซอร์ไดรฟ
เบลซที่ 13 "เบลเซอร์ไดรฟ"
หน้า 2
ไคเนะ - นั้นมันอะไรนะ...?
นายใช้ไอ้นั้นกันได้อย่างงั้นหรอ?
หน้า 3
มิโซระ - ไม่แน่ ฉันตอนนี้อาจจะเท่ห์กว่าไดจิก็ได้ล่ะมั้ง
ไดจิ - เหอะ!
คนที่เท่ห์ที่สุดนะมันต้องเป็นฉันซิ ก็ได้ทามะมายู (ราชันย์รังไหม) มาแล้วด้วย
เท็นโกคุ - เป็นคำที่เสียดแทงอะไรขนาดนั้น ท่านมิโซระถึงกับต้องผ่านสมรภูมิๆหนึ่ง
เพื่อที่จะเอาทามะมายูมาส่งให้เลยเชียวนะ
หัดรู้จักสำนึกบุญคุณซะบ้างซิ!!
ไดจิ - เหวอ อะไรฟะเนี่ย!!
มิโซระ - นี่คือมิสติกเกอร์ของฉัน เท็นโกคุ (คำตรัสปราชญ์)!
เจ้านี้แหละคือคนที่ช่วยปกป้องพวกเราเมื่อกี้นี่
ไดจิ - กล่ะ...กล่องไรฟะพูดได้ด้วย
เท็นโกคุ - ไม่ใช่กล่อง แต่เป็นหนังสือจตุรัสต่างหากล่ะ
หน้า 4
มิโซระ - เดี๋ยวฉันจะช่วยนายสู้ด้วย
หัวหน้าเองก็บอกมาว่าไม่ต้องเป็นห่วงทางด้านสำนักงานใหญ่ เพราะที่นั้นยังมีทุกคนอยู่...
เท็นโกคุ - อ่ะ!
ไดจิ - มิโซระ!!
มิโซระ - ฉันไม่เป็นไร แค่มืนๆนิดหน่อยเท่านั้นแหละ...
ฉันพร้อมลุยได้ทุกเมื่อเลยนะ ไดจิ
หน้า 5
ไดจิ - เธอนะพักไปก่อนเถอะ มิโซระ
แค่มีเธอกับทามะมายูอยู่นี้ก็ถือว่าเป็นพลังให้ฉันแล้วล่ะ
หน้า 6
มิโซระ - ยะ...ยังเก็กท่าเกินเหตุเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย
นายนี่เก็กซะจนดูเห่ยพิลึกเลยอ่ะ...ไดจิ...
ไดจิ - ถึงจะเห่ยแต่ก็เป็นอย่างงั้นจริงนี่นะ
เพราะงั้น เธอจะว่าเห่ย ฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก
เป็นไงล่ะ พอฉันพูดตรงไปตรงมาแบบนั้นแล้ว
มันแนวสุดๆเลย ว่าไหม?
มิโซระ - ไดจิ...
หน้า 7
ไคเนะ - เป็นเสียงแทรกที่แย่ที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินมา...
ยัยผู้หญิงนั้นใช้แรงไปจนหมดเกลี้ยงกับการมาที่นี่นะ
จะให้มาช่วยกันเหมือนเมื่อกี้ก็ไม่ได้แล้วด้วย เขาก็เป็นแค่ตัวถ่วงเฉยๆไม่ถูกหรอไง
อีแค่มีคนอื่นอยู่ใกล้ตัวไม่ได้ทำให้แกร่งขึ้นได้หรอกน่า!!!
นายนี่ประสาทหรือยังไง!!!
หน้า 8
ไอ้เสียงแทรกนั้นมันน่ารำคาญซะจน
ทำฉันฟิวขาดเลยนะเฟ้ย!!
เจ็ฟบราต์ +
ไดจิ - ไรฟะ พูดพล่ามมากๆก็ได้เหมือนกันนี่
งั้นฉันจะพิสูจน์ให้นายเห็นเอง ว่าสายสัมพันธ์ระหว่างคนเรานะ
ก็ทำให้แกร่งขึ้นได้เหมือนกัน!!!
หน้า 9
ทามะมายู
หน้า 10
ย้าก!!!
หน้า 11
คุโรจิ - จริงอยู่ว่าพอรู้ว่าความสามารถของนายคือเงา
มันก็น่าจะใช้มิสติกเกอร์แสงดีกว่าจะมาใช้เจ้านี้อยู่ก็จริง
ชูกะ - มันติดมิสติกเกอร์มืด?
ดาบใหญ่นั้นเปลี่ยนรูปไปแล้ว
หมอนั้นใช้ไอ้นั้นกันชาโดวคอร์ของฉันได้หมดทุกทิศทางงั้นหรอ?
หน้า 12
ชิ
ชาโดวนีเดิ้ลกันไม่ได้?
หน้า 13
คุโรกิ - เกราะเงางั้นหรอ?
ชูกะ - พอเงาของเข็มเจาะทั้งหมดมาต่อกัน
ก็สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้เหมือนกันนะเฟ้ย
หน้า 14
หน้า 15
ชูกะ - เฮอะ เปล่าประโยชน์...
หน้า 16
คุโรกิ - อุ๊บ
หน้า 17
ชูกะ - ไม่มีประโยชน์หรอกน่า
อะไรนะ เกราะเงาของฉัน!!
กำลังหายไป!!
พวกเข็มเจาะ!!
คุโรกิ - ฉันคิดถูกแล้วซินะ ที่โจมตีที่ตัวสื่อของเงาโดยตรง
คราวนี้นายก็ใช้ได้แต่เงาที่อยู่บนพื้นแล้วล่ะนะ
หน้า 18
ชูกะ - เป็นไปไม่ได้ นี่นายจำตำแหน่งของเข็มเจาะรอบตัวฉันได้หมด
ในระหว่างการต่อสู้อย่างงั้นหรอ!!?
แล้วแถมยังโจมตีไปที่ตัวเข็มเจาะบนตัวฉันได้อย่างแม่นย่ำได้อีก
คุโรกิ...เจ้าหมอนี้มีทั้งเซ้นส์ในการต่อสู้และมันสมองอย่างงั้นหรอ?
เป็นอัจฉริยะด้านการต่อสู้...ดอนเพริแบบสุดยอดเลยนะเนี่ย...
== ดอนเพริคือไวน์ฝรั่งเศสขั้นสูงชนิดหนึ่งงับ
ถ้าทำให้มันยืดเยื่อละก็ มีหวังเราเสร็จมันแน่
เป็นแบบนี้ ท่าทางปาร์ตี้นี่ต้องจบลงตรงนี้แล้วซินะ
หน้า 19
ได้เวลาเซอร์ไพรสแล้ว
เจ้านี่คือ 1 ในบิจิต้าทั้ง 2
ฉันได้เอาบิจิต้าอีกอันหนึ่ง
ไปติดไว้ภายในฐานของพวกแกเรียบร้อยแล้ว
คุโรกิ - คิดจะทำอะไรนะ!!
ชูกะ - ก็บอกไปแล้วไงว่านี้เป็นเซอร์ไพรส!?
ความสนุกมันอยู่ที่ว่า...
คุโรกิ - อย่านะเฟ้ย!!!
หน้า 20
จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากลากตามลาย
เจ้านี้ต่างหาก!!
หน้า 21
มิโซระ - เสียง
หายไปแล้ว!
ไคเนะ - เสียงความถี่เท่ากัน...
รูปร่างแบบนั้น...ใช้เส้นลวดทำเป็นลำโงเพื่อปรับความดังและทิศทางของเสียงสายฟ้างั้นหรอ...
หน้า 22
มิโซระ - ไม่ใช่การปล่อยสายฟ้าออกมาจากเมฆฝนเหมือนทุกครั้ง
แต่เป็นการปล่อยคลื่นเสียงฟ้าผ่าที่มีความถี่เท่ากับเสียงกีต้าร์เพื่อที่จะหักล้างการโจมตี
ไดจิใช้คันดาจิ (จุดยืนพระเจ้า) กับทามะมายูร่วมกันได้เยี่ยมาก
ไดจิ - เอาล่ะ
มิโซระ - แถมความคิดยังสุดยอดมากอีกด้วย
ไคเนะ - ถ้างั้นก็ต้องเน้นทำนองมากกว่าระดับเสียงแล้วซินะ
แต่ก็เตรียมการพร้อมหมดแล้ว
พัพเพ็ต แดนซ์
เอดิ ฟาสซิเนชั่น
หน้า 23
ไดจิ - คิดหรอว่าจะใช้กับฉันได้!! ก็แค่ปิดหูทุกอย่างก็จะ
เอ๋!?
มิโซระ - ไดจิ?
ไดจิ - ร่างกายมันขยับไปเอง!!
มิโซระ!! หลบเร็ว!!!
มิโซระ - เอ๊ะ!
หน้า 24
ว๊าย
ไดจิ - หนอย ควบคุมร่างกายของฉันงั้นหรอ!!
ก็ฉันปิดหูไปแล้วนี่น่า ทำไมถึงยังได้ยินเสียงของหมอนั้นได้อีก!?
ไคเนะ - บอกไปแล้วไง ว่าการเตรียมการเสร็จหมดแล้ว
โน๊ตนี่นะ ถ้าได้ยินไปแล้วรอบหนึ่ง เพียงแค่นายดูคอนเสิร์ตของฉันก็จะสามารถเข้าไปในหัวนายได้โดยตรง
ไดจิ - ตอนนั้น!!?
อั๊ก!!
มิโซระ - ไดจิ
หน้า 25
-- ภายในสำนักงานใหญ่ --
ชูระ - ระเบิดงั้นหรอ!!?
หน้า 26
ยูยูกะ - ถึงทางขึ้นมันจะปิดตันก็เถอะ แต่แบบนี้มันทำมากไปแล้วนะ
เท็นจิค - อะไหยเนี่ย!!!
พวกอั๊วมาไม่ทันหรอเนี่ย!!?
ยูยูกะ - เหวอ ส่วนบนของฐานหายไปแล้ว!!
คุโรกิ - เท็นจิค! ยูยูกะ!!
เท็นจิค - อาเฮี่ยคุโรกิ
คุโรกิ - ถ้างั้น ระเบิดเมื่อกี้นี่ก็บลาสต์พลัสของเท็นจิคงั้นหรอ
ชูกะ - เท็นจิค...ยูยูกะงั้นหรอ...
ยัยเนลพลาดให้พวกมันซะแล้วหรอเนี่ย?
เท็นจิค - หมอนั้งเป็นคงทำงั้งหรอ หนอย แบบนี้มังมากเกินไปแว้วนะ!!
คุโรจิ - คือว่า...จริงๆแล้ว...ฉันเนี่ยแหละที่เป็นคน...
ยูยูกะ - ไม่จริงน่า คุโรกิแย่สุดๆ
เท็นจิค - จะเฮ่ย? อาเฮี่ยคุโรกิ นี่ลื้อเสียสติไปแว้วหรอ?
คุโรกิ - แต่ระเบิดเมื่อกี้ของคุณพี่ก็ใช่ย่อยเหมือนกันนี่ครับ
หน้า 27
ถ้างั้น เซอร์ไพรสของหมอนั้นมันคืออะไรกันแน่ล่ะ...
ชูกะ - ก็มันเป็นมิสติกเกอร์ที่สุดยอดนี่นะ
กว่าจะเริ่มทำงานจริงก็ต้องกินเวลาซักพักหนึ่ง
พวกนายก็จัดการเก็บกวาดปาร์ตี้นี้เองกันแล้วกัน
ลาล่ะ เดี๋ยวฉันต้องไปรวมตัวกับพวกฉันซะก่อน
เท็นจิค - อะไหยอ่ะ!!
ยูยูกะ - จมลงไปในดินแล้ว!!
คุโรกิ - ซวยล่ะ หมอนั้นคิดจะมุดเงาหนีไปแล้ว
เท็นจิค + ยูยูกะ - เงา!!
ชูกะ - เอ้า พยายามเข้าแล้วกัน
หน้า 28
คุโรกิ - คิดหรอว่าจะปล่อยให้หนีได้!!
ชูกะ - เงาของทางด่วนมันใหญ่นะเฟ้ย
จะจับที่อยู่ของฉันในเงานี้นะ ไม่มีทางได้หรอก
คุโรกิ - ล็อคเป้า OK ลุยล่ะนะ
แถวนี้แหละ
หน้า 29
ย้ากกกก!!!
หน้า 30
เท็นจิค! ยูยูกะ!!
เท็นจิค - ได้เลย OK
ระเบิด
ชูกะ - นี่หรือว่า!!
หน้า 31
เท็นจิค - ระเบิด
ยูยูกะ - ป๊อปคอร์นปาร์ตี้ (ข้าวโพดคั่วคึกคัก)
หน้า 32
ชูกะ - พวกนั้นไม่ได้เล็งที่เรา
แต่เป็นที่ตัวทางด่วนที่เป็นต้นตอของเงางั้นหรอ? อะไรของพวกมันกันเนี่ย
บัดซบ เงามัน
ค่อยๆหายไปแล้ว
บ้าที่สุด อย่างนี้ก็มุดไม่ได้นะซิ!!
ต้องรีบหาเงาอื่น
หน้า 33
ชิ
ยูยูกะ - ร็อคแอนด์โรลล์เค้ก (เกลียวเขี้ยวหินผาสังหาร)
ชูกะ - เงาที่ใกล้ที่สุดคือตรงนั้น
ถึงจะเล็กไปหน่อย แต่อย่างน้อยก็ต่อเงาใหญ่ก็แล้วกัน
ขอมุดเงาหนีก่อนแล้วกัน
เฮอะ! เสียใจด้วยนะ ไอ้พวกโง่ทั้งหลาย!
หน้า 34
ห๊า!!
เส้นทางเงามัน!!
คุโรกิ - ติดกับฉันแล้ว
คนที่โง่นะ มันนายต่างหากล่ะ นั้นนะมันเงาของฉัน!!
ถ้าเงามุดอยู่ในเงาเล็กแค่นั้น ก็หลบดาบใหญ่ฉันไม่ได้แล้ว
บอกไปแล้วนี่นะ ว่าเนโครแมนเซอร์ (ไล่ล่าวิญญาณ) ของฉัน
ฟันได้กระทั่งเงา
ชูกะ - บัดซบ ไม่มีเวลาให้เข้าเงาใหม่ได้เลย!!
แถมกับเงาแค่นี้ จะกันก็ไม่ได้ด้วย
คุโรกิ - ไล่ล่าวิญญาณ
หน้า 35-36
หน้า 37
ชูกะ - อะไรนะ...ไม่เห็นเจ็บเลยซักนิด...
คุโรกิ - เจ้านี้มันไม่ได้ฟันร่างกายของนาย
แต่เป้นวิญญาณของนายต่างหากล่ะ
ชูกะ - นี่มันอะไรกันเนี่ย!! บ้าน่ะ...
นี่คือผลแลกเปลี่ยนของการที่เราใช้มิสติกเกอร์คาคุตันงั้นหรอ!!?
ฮ่ะๆ...ฮ่ะๆๆ มาเป็นเอาเวลาแบบนี้ซะได้หรอเนี่ย...
เห่ยชิบเลยว่ะ...ให้ตายเด้...ฮ่ะๆ...บัดซบ
หน้า 38
แล้วสนุกให้เต็มที่กับเซอร์ไพรสของฉันแล้วกัน...เจ้าพวกการ์เดี้ยน
แล้วฉันจะไปรออยู่ในความมืดมิดที่อยู่ภายหน้าก่อนแล้วกัน...
เท็นจิค - หมอนั้ง ยังหัวเราะเยาะคนอื่นได้
ขนาดตัวกำลังค่อยๆหายเลยหรอเนี่ย
แต่เล่นเอาอั๊วตกใจเลยนะ ว่าคาคุตังมีอยู่จริงๆด้วย
คุโรกิ - ชูกะ...ขณะที่นายใช้คาคุตัน
นายก็กลับกลายเป็นเงาของเงาตัวเองไปซะแทน
หน้า 39
เท็นจิค - แล้วอ้ายเซอร์ไพรสที่หมอนั้งว่าคืออะไหยล่ะ
คุโรกิ - จริงซิ งั้นก็ต้องรีบหาไอ้มิสติกเกอร์นั้นแล้วล่ะ
ไดจิ - อุ๊ก
ไคเนะ - เป็นไงล่ะ? ความรู้สึกที่ตัวเองบีบของตัวเองแบบนั้น
ร็อคใช่ไหมล่ะ?
หน้า 40
จะดิ้นรนไปก็เท่านั้น เสียงเพลงนี้จะเข้าไปจากหูไปที่สมองแล้วก็ไปที่ร่างกาย
เสียงหัวใจของไดจิเริ่มเต้นผิดทำนองแล้า
เป็นเสียงที่ไพเราะเหลือเกิน
มิโซระ - จากสมองไปที่ร่างกาย...
จริงซิ ไดจิ!! ไฟฟ้าไง!!
บังคับให้ไฟฟ้าไหลไปทั่วตัวนายซิ เหมือนที่นายเคยทำทุกครั้งน่ะ!
ต่อให้ร่างกายนายถูกควบคุม นายก็ยังใช้มิสติกเกอร์ได้อยู่ใช่ไหมล่ะ?
ไดจิ - จะให้ฉันช็อตตัวเองในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ
มิโซระ - เชื่อฉันเถอะน่า
ไดจิ - บ้าเอ้ย เป็นแบบนี้แล้ว จะให้ทำอะไรก็ยอมล่ะฟะ!!
หน้า 41
ไดจิ - ว้ากก!!
เจ็บวุ้ย...เอ้า?
โอ๊ะ!!
หายแล้ว ขยับร่างกายตามต้องการได้แล้ว!!
มิโซระ - ใช่จริงๆด้วย!! การที่ร่างกายคนเราขยับตามที่ต้องการได้ก็เพราะสมองส่งสัญญาณไฟฟ้าออกมาผ่านเส้นประสาทนั้นแหละ
รูป - หดแขนขวา
มิโซระ - ไฟฟ้าของไดจิจะทำร้ายสัญญาณของกีตาร์ได้
ไดจิ - แต๊งกิ้ว มิโซระ (ถึงจะเจ็บไปหน่อยก็เหอะ)
ไคเนะ - เสียงเพราะขนาดนั้นแล้วแท้ๆ
ดันได้เสียงสอดของยัยผู้หญิงนั้นลบเลือนไปซะได้
หน้า 42
บอกไปแล้วนี่ ว่าเสียงสอดแบบนั้นนะ
มาทำให้ฉันฟิวขาด
ไดจิ - ทำไมนายถึงไม่อยากจะมีความสัมพันธ์กับคนอื่นมากขนาดนั้น?
ไคเนะ - คนอื่นนะ ซักวันก็ต้องทรยศแน่นอน
เพราะงั้นฉันถึงไม่เชื่อใครทั้งนั้น
จะเป็นใครก็ตาม คนที่เชื่อถือได้สุดท้ายก็มีแต่ตัวเองเท่านั้นไม่ถูกหรอไง?
ไดจิ - ถ้างั้น แล้วครอบครัวนายล่ะว่าไง?
หน้า 43
ไคเนะ - บอกแล้วไงว่าคนที่เชื่อใจได้มีแต่ตัวเองคนเดียวเท่านั้น
เพียงคนเดียว! เพียงคนเดียว!! เพียงคนเดียว!!! เพียงคนเดียว!!!!
ไดจิ - ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่านายผ่านอะไรมา
แต่แล้วทำไมนายถึงโกรธขนาดนั้นล่ะ?
ไม่ใช่ว่านายแค่อิจฉาคนที่มีเพื่อน
คนที่มีคนที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้หรอกหรอไง!!?
หน้า 44
ไคเนะ - ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น...
ไดจิ - ไม่หรอก ได้ยินเต็มสองหูเลยต่างหากล่ะเฟ้ย!!!
นายก็แค่ทรยศต่อความในใจของตัวเองเท่านั้นไม่ถูกหรอไง
คนที่โกหกแม้แต่ใจตัวเองนั้นแหละ
คือคนที่เห่ยเกินบรรยาย!!!
ถึงจะเห่ยแต่ก็เป็นอย่างงั้นจริงนี่นะ
เพราะงั้น เธอจะว่าเห่ย ฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก
เป็นไงล่ะ พอฉันพูดตรงไปตรงมาแบบนั้นแล้ว
มันแนวสุดๆเลย ว่าไหม?
หน้า 45
ไคเนะ - ฉันกลับไปไม่ได้อีกแล้ว...
เพราะงั้นแหละ ไดจิ...
ฉันถึงได้ต้องการพลังของนาย!!
แมนซอน เฮด
ไดจิ - ไม่ใช่ท่าโจมตี หมอนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่
หน้า 46
อะไรนะ!? ตัวหมอนั้นมันเป็นอะไรไป?
มิโซระ - ตัวกลายเป็นสีแดง...ความรู้สึกนี่
หรือว่า...
เมลอน - ในระหว่างการต่อสู้ พอติดมิสติกเกอร์เยอะขึ้นไปเรื่อยๆ ความตึงเครียดเฉพาะของเบลเซอร์ก็จะเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ
บางครั้ง พอความตึงเครียดนั้นถึงขีดสุด ร่างกายก็จะกลายเป็นสีแดง
เบลเซอร์คนนั้นจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆ พลังเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ภาระที่ร่างกายจะได้รับก็หนักอึ้งตามไปด้วย...เราเรียกสถานะนั้นว่า...
ไคเนะ - เบลเซอร์ไดรฟ!!!
** ไคเนะ ปะทุขึ้นแล้ว!!! **
Login or register to comment
Benefits of Registration:
* Interact with hundreds of thousands of other Manga Fans and artists.
* Upload your own Artwork, Scanlations, Raws and Translations.
* Enter our unique contests in order to win prizes!
* Gain reputation and become famous as a translator/scanlator/cleaner!