Karakuridoji Ultimo 5

อัพเรื่องนี้อีกรอบซักที เดี๋ยวไปอัพที่ไทยวันพีซให้นะงับ



คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 5 “ศึกปะทะใต้อารามจันทรา”
หน้า 1
อิรุมะ – ในนี้มีอยู่ 100 ล้าน

นายจะช่วยขายอุลติโม่ให้ฉันหน่อยได้ไหมล่ะ?
** อุรุติโม่...!? **
== เป็นการเล่นคำงับ “อุรุ” ภาษาญี่ปุ่นแปลได้ว่าการขาย และก็เป็นตัวอ่านของคำว่า “อุล” ในชื่ออุลติโม่ด้วยอ่ะงับ

หน้า 2-3
เมื่อมนุษย์กับอมนุษย์ประสมประสาเข้าด้วยกัน งานเลี้ยงจึงจะเริ่มขึ้น!

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 5 “ศึกปะทะใต้อารามจันทรา”

หน้า 4
ยามาโตะ – ห๊า?

ว่าแต่...
แล้วแกทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ฟะ...

หน้า 5
พวกแกคือ!!!
ไอ้ขุนนางชั่วนั้นกับคาราคุริโดจิ (โอรสจักรกล) ที่อยู่ในฝันฉันเมื่อกี้ไม่ใช่หรอฟะ!!!

หน้า 6
อิรุมะ – ถือว่าเป็นเกียร์ติมากเลยนะ ที่ยังอุตส่าห์จำฉันได้ ยามาโตะคุง
ฉันคือนักการเมือง อิรุมะ โทโมมิจึอย่างที่นายพูดนั้นแหละ

เป็นหนึ่งในเจ้านาย
ที่กลับมาเกิดใหม่พร้อมกับคาราคุริโดจิเช่นเดียวกับเธอ

ยามาโตะ – หา?

อิรุมะ – ไม่ต้องกลัวไปหรอก
สมัยก่อนเราอาจจะเป็นศัตรูกันก็จริง แต่ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
ไม่ว่าจะพูดยังไง พวกเราก็ยังเป็น

หน้า 7
ผู้เคราะห์ร้าย
ที่ถูกศาสตราจารย์สติเฟื่องดันสตันทำให้ชีวิตปั่นป่วนเหมือนกัน

ยามาโตะ - ...ดะ-
ดันสตัน...

อิรุมะ – ใช่แล้ว
แค่เอ่ยชื่อนั้น ความทรงจำอัปโชคก็ผลุดขึ้นมาแล้ว

มีพวกเราตั้งมากที่ได้รับคาราคุริโดจิจากเขาคนนั้น
และต้องเอาชีวิตไปทิ้งเพราะไอ้การทดลองบ้าบอที่ว่า “ธรรมะ” กับ “อธรรม” อันไหนจะแกร่งกว่ากัน

หน้า 8
บ้างก็ต้องมาตายในการต่อสู้
บ้างก็ถูกมนตราพลังอำนาจนั้นครอบงำ
บ้างก็เพียงติดร่างแหไปเท่านั้น

ฉันจะปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดซ้ำสองไม่ได้เด็ดขาด
ดังนั้น เป้าหมายของฉันมีเพียงหนึ่งเดียว

นั้นคือการรวบรวมคาราคุริโดจิที่กลับมาเกิดในชาตินี้ทั้งหมด และทำลายทิ้งซะ

หน้า 9
ยามาโตะ – เฮ้ย...! เดี๋ยวซิ ที่ว่าทำลายนี่...!
นายคิดจะทำอะไรกับเจ้าหมอนั้นน่ะ!?
อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้...!
อิรุมะ – ยามาโตะคุง
ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอดี แต่เจ้าพวกนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากหุ่นยนต์ที่เชื่อฟังคำสั่งทุกคำของเจ้านาย
เธอจำไม่ได้แล้วหรือ ว่าความรู้สึกนั้นมันสร้างโศกนาฏกรรมมาตั้งกี่นัดต่อกี่นัดแล้ว?

ต่อให้เธอจะพยายามขับไล่ไสส่งอุลติโม่คุงเพียงไร คาราคุริโดจิกับเจ้านายที่ทำพันธะสัญญากันเรียบร้อยแล้วไม่อาจแยกจากกันได้ง่ายขนาดนั้นหรอก

ถ้าเธอเรียกเขาล่ะก็ อุลติโม่คุงต้องมาหาเธอโดยทันทีแน่นอน

หน้า 10
เอาล่ะ เรียกเขากลับมา และทำพิธีแยกจากอย่างเป็นทางการซะเถอะ
ถ้าเพื่อสันติภาพของโลก เธอต้องยอมร่วมมือแน่นอนใช่ไหมล่ะ ยามาโตะคุง

ยามาโตะ - ...ห๊ะ
ตาลุงนี้มาอะไรกันฟะ?

จะเป็นนักการเมืองหรืออะไรก็ช่าง แต่จู่ๆก็เข้าบ้านคนอื่นแบบนี้ แถมบอกให้เราขายอุลติโม่ให้อีก
แล้วปากบอกว่าจะทำเรื่องดีๆ แต่ไหงต้องเอาเงินมาล่อด้วยล่ะ

แล้วถ้าคิดแบบตรงๆแล้ว หมอนี้นะ จะดูยังไงก็น่าสงสัยอยู่ดีนั้นแหละ

หน้า 11
ก็หมอนี้ก็คือหมอนั้นนี่หว่า

อิรุมะ – ฮ่ะๆ...
จะบอกให้เธอเชื่อฉันทันทีคงเป็นไปไม่ได้จริงๆแหละน่ะ

แต่ถ้าได้เห็นไอ้นี้แล้ว คงเข้าใจถึงความเป็นจริงขึ้นมาหน่อยล่ะนะ

ในนี้มีสลากที่ถูกรางวัลอยู่เพื่อไม่ใช่ใครสงสัย

หน้า 12
เธอจะเอาไปใช้ยังไงก็ได้แล้วแต่ตัวเธอ

อย่างให้เป็นของขวัญแฟนสาวก็ยังได้

ยามาโตะ - ...คะ-

คุณซายามะ...!

หน้า 13
ของขวัญ...!!!
เนี่ยแหละโอกาสทองที่ฉันจะคืนดีกับเขาล่ะ!

อิรุมะ – ติดกับแล้ว!!!

หน้า 14
ต่อให้กลับมาเกิดใหม่ แต่หมอนี้ก็ยังเป็นโจรโฉดอยู่วันยังค่ำอย่างที่คิดเอาไว้!
ยามาโตะ – คุณซายามะ
คุณซายามะ
คุณซายามะ
อิรุมะ – แค่เอาเงินมาวางไว้ต่อหน้าก็ทำให้ตาวาวขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย!!!

แน่นอน!!!
ทุกอย่างที่ฉันพูดนะมันโกหกทั้งเพ แล้วฉันก็ไม่คิดจะจ่ายแกแม้แต่แดงเดียวเลยด้วย!!!

โอว แค่คิดก็เลือดขึ้นหน้าซะแล้ว ความทรงจำเมื่อศตวรรตที่ 12!
ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับนายและก็อุลติโม่ สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป
สุดท้าย ที่ต้องหนีมาชาตินี้พร้อมกับเจรัสก็เป็นเพราะอุลติโม่เนี่ยแหละ!!!

หน้า 14
ผู้ที่อยู่บนจุดสุดยอดในหมู่คาราคุริโดจิแห่ง "ธรรมะ"
อุลติโม่ แม้แต่นามนั้นบงบอกได้ถึงความเป็นที่สุด!!!

สุดยอดแห่งความงาม ความน่าเอ็นดู และก็ความแข็งแกร่ง!
ต่อให้เจรัสจะเป็นรุ่นใหม่ยังไง ก็ยังเปรียบพลังอะไรไม่ได้กับผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดนั้น!

หน้า 16
มันเหมาะกับคนชั้นสูงอย่างฉัน!
พอยามาโตะคุงปล่อยมือเมื่อไหร่ ฉันก็จะทำให้อุลติโม่กลายเป็นคาราคุริโดจิของฉันให้ได้!!!

ยามาโตะ - แต่ว่านะ ลุง

ฉันว่าฉันขอผ่านดีกว่า
คราวนี้ลุงช่วยกลับๆไปซักทีได้ไหมอ่ะ?

อิรุมะ - ห๊า!!!
นี่เธอพูดอะไรของเธอนะ! ไม่อยากได้เงินพวกนี้หรอไง!!!
ไม่เวิร์คจริงๆอย่างงั้นหรอกหรอ?

หน้า 17
ยามาโตะ - ก็ไม่เชิงหรอก ถ้าถามว่าอยากไหมก็อยากอยู่หรอก
แต่ว่าหมอนั้นไม่ใช่ของซื้อของขาย แล้วก็ไม่ใช่ของๆฉันซะด้วยซิ
แล้วอีกอย่าง ถ้าจะให้ใช้เงินมาแลกแบบนั้น ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ

แล้วก็นะ

จะให้ของขวัญคืนดีกับคุณซายามะอย่างงั้นนะ
มันจะดูแปลกๆไปหน่อยนะซิ?

หน้า 18
อิรุมะ - ใช้เวลาจะมาเขินด้วยหรอไง!!!
นี่เธอไม่รู้เลยหรือยังว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสภาพไหนอยู่!?
วันนี้เกิดอะไรขึ้น จำไม่ได้แล้วหรอไง!

ต้องมาบาดเจ็บเกือบตายไม่พอ ยังต้องโดนพวกตำรวจตามจับอีก!
แต่ถ้าเธอตกลงตามนี้ เธอก็จะหลุดจากปัญหาทั้งหมด เท่านั้นยังไม่พอ ยังได้เงินอีกด้วย!

อ๋อ แค่นี้มันน้อยไปซินะ!
ก็อุลติโม่ออกจะเป็นเด็กดีนี่!
เข้าใจแล้ว! งั้นฉันเพิ่มเป็น 200 ล้าน! ไม่ซิ เอาไปเลย 300 ล้าน 300 ล้านแห่งความฝันเชียวนะ!!!
ความจริงก็ยังไม่จ่ายอยู่ดีนั้นแหละ

ยามาโตะ - ...ก็บอกแล้ว...

หน้า 19
ว่ามันไม่ใช่เรื่องเงินแล้วเฟ้ย
ต้องให้พูดเป็นภาษาไหนถึงจะเข้าใจ ห๊า?

ถ้าเข้าใจแล้วก็พาเจ้านั้นแล้วไสหัวออกไปซะ
ไม่งั้นคราวนี้ แกได้โดนซัดกระจุยแน่
อิรุมะ - นะ-นะ-นะ...!

หน้า 20
นะ...! นี่เธอ มือนี้มันอะไรกัน!
ปล่อยนะ! ไม่อย่างงั้น...!
ยามาโตะ - ไม่อย่างงั้นทำไม

ว่าไปแล้วตอนนี้ฉันกำลังยัวะสุดๆเลยนะเฟ้ย
เอาเซ่ อยากท้าต่อยกับฉันหรอไง?

อิรุมะ - ไม่ไหวแล้ว หมอนี้! ไม่ยอมฟังอะไรเราเลย!!!

บัดซบ...!

เจ้าพวกนี้ทำพันธะสัญญากันไปแล้ว เท่ากับว่าความสัมพันธ์ของพวกนั้นแข็งแกร่งขึ้นไปอีก ตัดยังไงก็ไม่ขาดแน่!!!

เพื่อความฝันของฉัน ต้องจับสองคนนี้แยกกันให้ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม!!!

หน้า 21
เจรัส!
จัดการฆ่ามันซะที่นี่เดียวนี้เลย!!!

ยามาโตะ – ฮ่ะห์!!! สุดท้ายก็ยอมเผยธาตุแท้ออกมาแล้วซินะ!!!

อิรุมะ – เอ้า! จัดการมันให้ครั้งเดียวก่อนที่เจ้าอุลติโม่จะมาซะเลย!
ทำอะไรอยู่! เร็วเข้าซิ เจรัส!!!

เจรัส - ...รับทราบ

หน้า 22
ในครั้งเดียวซินะครับ
นายท่าน

อิรุมะ - ...หา

ยามาโตะ – เฮ้ย...

เจรัส - จริงอยู่ที่พวกเราคาราคุริโดจิต้องเชื่อฟังคำสั่งนายอย่างเด็ดขาด
แต่ว่านั้นก็เพื่อแลกกับการที่ได้เรียนรู้เรื่อง “ธรรมะ” และ “อธรรม”

หน้า 23
ฉันไม่มีอะไรต้องเรียนจากนายอีกต่อไปแล้ว
เพราะนั้นมันก็แค่ความชั่วแบบตื้นๆ

เอาล่ะ ฉันต้องไปตามหานายคนใหม่แล้ว ขอตัวก่อนก็แล้วกัน

ยามาโตะ - ...เฮ้ยเดี๋ยว

...เมื่อกี้นายทำอะไรของนายนะ?

เจรัส – ทำอะไรนี่หมายถึงอะไรครับ...?

หน้า 24
ยามาโตะ – ก็นายแทงเขาไม่ใช่หรอ
...แล้วหมอนี้จะตายหรอเปล่า

เจรัส - ...อีกไม่นานก็คงจะเป็นอย่างงั้นล่ะนะครับ ก็ได้ยินมาเหมือนกันว่าหลายครั้ง การแยกจากก็มาจากที่เจ้านายไร้เหตุผล

ยามาโตะ – นายอย่าฆ่าเขานะ

เจรัส – ทำไมล่ะ?

ยามาโตะ – ทำไมงั้นหรอ...!

เจรัส – อาการิ ยามาโตะ
ถ้างั้นนายมาเป็นนายของฉันแล้วสอนสาเหตุนั้นให้หน่อยจะได้ไหมล่ะ?

หน้า 25
ถ้าสาเหตุนั้นไม่มากพอที่จะให้ฉันหยั่งมือตรงนี้ล่ะก็
ฉันจะฆ่านายซะ

ยามาโตะ – ไหงเป็นยังได้ฟะ?

หน้า 26
เจรัส – SHIT…!

ไอ้ไก่อ่อน...!

ยามาโตะ – ก็บอกให้รอเดี๋ยวไง!

เจรัส – อย่ามาแตะต้องฉัน! ถ้าเกิดพันธะสัญญาขึ้นแล้วจะทำยังไง!

หน้า 27
ยามาโตะ – แขนฉัน...!
ขาดฉึบเลยแฮะ!!!

เลือด!!!

หน้า 28
โธ่เว้ย มีคนตาย(?)ยังไม่พอ เลือดยังเปี้อนเต็มบ้านเลยโว้ย!
ขืนแม่กลับมา มีหวังได้โดนฆ่าแหง!

บ้าเอ้ย!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่ฟะเนี่ย สถานการณ์แบบนี้ มันเหมือนกับบท 2 ของฝันเมื่อกี้เลยนี่หว่า
ไม่ซิ ส่วนไหนเป็นความจริง ส่วนไหนเป็นความฝัน เรายังดูไม่ออกเลย

อ่า...เรื่องมันเกิดขึ้นเยอะไปหมดจนฉันหน้ามืดตามัวไปหมดแล้ว
ถ้าฉันตายไปซะตอนนี้ แม่คงได้เงิน 100 ล้านนี่ไปใช้แหงๆ
แต่ว่าอย่างน้อย...ขอให้ฉันคืนดีกับคุณซายามะก่อนตายเถอะน่ะ

หน้า 29
อุลติโม่ – ไม่ให้ตายหรอกครับ

อุลต้องปกป้องนายท่านแม้ต้องแลกด้วยชีวิตแท้ๆ
อ่า...

หน้า 30
แต่อุลเผลอแค่แป๊ปเดียว

ยามาโตะ - ...อุลติโม่...

เจรัส – แก โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่!!!

หน้า 31-32
อั๊ก...!!!

อุลติโม่ – เจรัส
ต้องขอบคุณนายที่ทำให้พารามิเตอร์สติปัญญาของฉันพุ่งสูงขึ้น
เพราะงั้น นายน่าจะออกไปจากที่นี่โดยเร็วจะดีกว่านะ

หน้า 33
ก่อนที่ผม
จะเริ่มการต่อสู้

หน้า 34
ยามาโตะ – อุลติโม่...?

นี่แก...
เงิน 100 ล้านของตูจะได้ปลิวหายไปก็กับไอ้ค่าซ่อมเนี่ยแหละ...
บ้านฉัน...

เจรัส - ...หึหึหึ
เล่นได้ไม่เลวเหมือนกันนี่

ยังเป็นไอ้คน
ที่ไม่รู้ว่า “ธรรมะ” ตรงไหนไม่เปลี่ยนเลยนะ

หน้า 35
อุลติโม่ – ฉันบอกแล้วไงว่าให้ไสหัวไปซะ

ยังมั่วทำอะไรอยู่
อยากตายหรอไง?

เจรัส - อึก...!

หน้า 36
ที่จะตายนะมันแกต่างหาก!!!
ไอ้ธรรมะจอมปลอม!!!

หน้า 37
เจรัส – อุ๊ก...

หน้า 38
คน – เฮ้ย! เสียงดังเอะอะอะไรน่ะ! แผ่นดินไหวหรอ!?
เหวอ ดูนั้นซิ บ้านตรงนั้นเป็นรูโบ๋เลย

ยามาโตะ – อุลติโม่...?

หน้า 39
นี่นาย
เป็นใครกันแน่...?

เจรัส – หึ...เลิกทำอะไรตามใจชอบซักทีได้หรอยัง...!
ก่อนเริ่มการต่อสู้บ้าบออะไรกัน

แฮ่ก
แฮ่ก
แฮ่ก
หึหึ

นายก็สู้ไปแล้วไม่ใช่หรอไง

หน้า 40
อุลติโม่ - ต่อสู้?
ตรงไหนหรอครับ?
นายนะอ่อนแอเกินไปต่างหากล่ะ เจรัส

หน้า 41
ลืมไปแล้วหรอ?
โดชิที่ไร้ซึ่งนายนะ ก็ไม่ต่างกับไร้ซึ่งพลัง

ถือว่านายโง่มากที่ฆ่านายตัวเองตามใจชอบแบบนั้น

เดี๋ยวผมจะใช้ไอพ้นของผมเผาผลาญนายให้เป็นจุลเอง

ยามาโตะ – พอได้แล้ว อุลติโม่

หน้า 42
ดูให้ดีๆซิ หมอนั้นนะสู้ไม่ได้แล้วนะ
แฮ่ก
แฮ่ก
แฮ่ก
นายชนะแล้ว เพราะงั้นพอได้แล้วน่า

อุลติโม่ – นายท่าน...!

อ่า...
แต่ว่าอุลยัง...!

ยามาโตะ - ยัง...?

เจรัส - อุลติโม่หยุดเคลื่อนไหวแล้ว

โอกาสนี้แหละ!!!

หน้า 43
เรกุร่า – นายก็พอได้แล้วมั้ง เจรัส

เขาอุตส่าห์ไว้ชีวิตนายแล้วนะ
นายก็ไม่คิดอยากจะตายจริงหรอกใช่ไหมล่ะ?

เจรัส – ห๊ะ...!

อุลติโม่ – นายคือ...!

หน้า 44
คาราคุริโดจิแห่ง “ธรรมะ”!!!
เรกุร่า – โย่!
อุลติโม่ - เรกุร่าแห่ง "วินยปิฏก"

ยามาโตะ – คาราคุริโดจิตัวใหม่โผล่มาอีกแว้ว!

เรกุร่า – แต่ดูๆไป จะเรียกว่าไม่เปลี่ยนไปเลยหรือไงดีล่ะเนี่ย
ชอบทำอะไรสะดุดตาอยู่เรื่อยเลยนะ อุลติโม่เนี่ย?

ฮึบ

หน้า 45
ถึงจะโมโหแต่ก็หัดใช้สมองซะบ้างซิ
นายคือสุดยอดของโดจิแห่ง “ธรรมะ” นะ คิดจะให้พวกเราลำบากลำบนไปถึงไหนกัน

อุลติโม่ - ...โทษที เรกุร่า...

ยามาโตะ – ห๊า...

??? – เฮ้ย ถ้าไปรีบเผ่นกันเดี๋ยวตำรวจก็มาอีกหรอก

หน้า 46
นายเองก็มาด้วยกันซิ ยามาโตะ
** คนทำซูชิปริศนา!!! **

มีเรื่องต้องคุยกับนายเป็นกองภูเขาเลยล่ะนะ

ก่อนอื่นก็คงต้องจัดการรักษาหมอนี้ก่อนล่ะนะ