One Piece 468

OK. One job done. I don't know whether I am going to do an English version for this one though. Got a lot of thing to do. - -"

Anyway, Thai readers, enjoy! :p

วันพีซ ตอนที่ 468
“โจรสลัดช็อปเปอร์ ปะทะ มนุษย์ประหลาดฮอร์คแบ็ค”

หน้า 2
ฮอร์คแบ็ค – โฟส โฟส โฟส!!!
เป็นไงล่ะ!? ความรู้สึกที่ต้องมาโดนพวกพ้องของตัวเองจับแบบนี้! !
- ทั้งสองคนที่ถูกจับ . . . ! -

จิโคโร่ – เชอะ . . . คิดจะใช้พลังประหลาดของเธอทำให้ฉันกินเกลือให้ได้งั้นหรอ
เป็นผู้หญิงที่ปล่อยไปไม่ได้จริงๆ . . .

โรบิน - . . . แข็งแกร่ง . . . ! !

ช็อปเปอร์ – . . . โถ่เอ้ย หรือว่านี่คือซันจิงั้นหรอ
แม้แต่โรบินยังกล้าเตะเนี่ย
หมอนี้ไม่ใช่ซันจิอีกต่อไปแล้ว

เพนกิน – ใครกันหรอ ไอ้ซันจิที่ว่าเนี่ย?
เดี๋ยวก็เตะให้คว่ำเลย ไอ้บ้านี่ . . . ! !

หน้า 3
ฮอร์คแบ็ค – โฟส โฟส โฟส เสียใจด้วยนะ แต่เจ้าพวกนี้นะ
แม้ความทรงจำตอนที่เป็นเพื่อนของนายแม้แต่นิดเดียวก็ไม่เหลือแล้ว! !

ตอนที่เพิ่งถูกสร้าง ซอมบี้อาจจะมีความทรงจำเหลืออยู่ไม่มากก็น้อยก็จริงอยู่ แต่ว่า
แต่หลังจากที่ร่างกายกับเงาเริ่มคุ้นเคยกันแล้วล่ะก็ เจ้าพวกนี้
ก็จะเสียความเป็นมนุษย์ไปโดยสมบูรณ์
กลายเป็นซอมบี้ที่ฟังคำสั่งของฉันเท่านั้น! ! !

สำหรับพวกซอมบี้แล้ว คำสั่งนั้นถือว่า “เด็ดขาด” ยังไงล่ะ ! !

เอาล่ะ ชินดรี่จัง จัดการจบชีวิตพวกมันเลย! !
ชินดรี่ – ค่ะ

หน้า 4
ช็อปเปอร์ - . . . ทำตัวเป็นวายร้ายจนถึงตอนนี้
ความรู้สึกดีซิท่า ฮอร์คแบ็ค! !
ฮอร์คแบ็ค - . . . หือ!?

คนที่จริงแล้วเคยช่วยชีวิตคนมานับไม่ถ้วนอย่างนาย
ฉันเคารพนายตอนเป็นหมออย่างสูงเลยที่เดียว

การทดลองซอมบี้ของนายก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
“ความตาย” นะ ยังไงๆก็ต้องมาอยู่ดี . . . ทั้ง “คนตาย” ทั้ง “คนเป็น”

คำพูดที่ไม่เคยได้พูดก็ท่าจะมีอยู่เต็มไปหมด
กี่ปีๆก็ไม่ได้พูดออกมา
ดังนั้น แม้จะไม่กี่นาทีก็ดี . . . ! !
ถ้ามีวิธีที่ทำให้เรียกคนตายให้ฟื้นกลับคืนมาอีกครั้งจริง . . .
ต่อให้ต้องโดนตราว่า “การแพทย์ปีศาจ” หรือว่าจะโดนโยนหินใส่ก็เหอะ

หน้า 5
ถึงกระนั้น ความรู้สึกของคนที่ช่วยไว้ได้ก็ยิ่งใหญ่
เพราะงั้น ถึงได้หาวิธี “ชุบชีวิตคนตาย” ซินะ
คำพูดของนายนะ . . . ทำให้ฉันคิดว่านายเป็นหมอที่เยี่ยมจริงๆไม่ผิดหรอก

ฮอร์คแบ็ค – โฟส โฟส . . . ! ! แกจะบ้าหรอ . . . เพื่อคนอื่นทำไมต้องไปถึงขนาดนั้นด้วยล่ะ . . . ! !
เรื่องที่พูดเมื่อก่อนก็เหมือนกัน . . . ! ! ฉัน ก็เป็นแค่อัจฉริยะเท่านั้นแหละ! !
เพือเงิน ฉันเลยลงมือรักษา แต่แล้วยังไง ไอ้พวกคนไข้ที่ฉันไม่อยากแม้จะตรวจให้ มันก็มากัน
คนแล้วคนเล่า จากทั่วทั้งโลกมาเพื่อพบฉัน! ! “ช่วยพ่อฉันด้วย” บ้างล่ะ “ช่วยลูกของฉันด้วย” บ้างล่ะ

น่ารำคาญชิบเป๋ง ยุ่งยากชะมัด! ! !
ก็ไอ้ฉันมันดันรักษาชีวิตที่ไอ้พวกหมอบ้าของพวกมันรักษาไว้ไม่ได้
เรื่องปัญหาวุ่นๆของพวกอัจฉริยะ อย่างแกจะไปเข้าใจหรอ! !?

เรื่องที่จะเคารพนับถืออะไรตามใจชอบมันก็เรื่องของแก
มาสิ้นหวังกับเรื่องพันนี้ซิที่เรียกว่าบ้า! ! ฉันที่มีความคิดฝันต่างจากนายนะ
แกจะมาคิดว่าเพราะเป็นหมอจึงยกโทษให้ไม่ได้งั้นหรอ

หน้า 6
แกเข้าใจอะไรผิดไปแล้วล่ะ เจ้ากวางเรนเดียร์บ้าเอ้ย! ! !
อย่างแกเนี่ยนะคิดจะมาเทศนาฉันเรื่องการเป็นหมอ! !?

ช็อปเปอร์ – ฉันไม่ได้คิดจะทำแบบนั้นเลยแม้แต่นิด
ฉันนะ ไม่ได้คิดว่านายเป็นหมออีกต่อไปแล้วล่ะ! ! !

พวกซอมบี้ที่อยู่ที่นี่ก็เหมือนกัน! ! ถึงจะตายไปแล้ว ก็แค่ทำให้ขยับได้แค่นั้น! !

เจ้าพวกนี้ มีชีวิตซะที่ไหนกันล่ะ! ! !

อย่าเอาชีวิตมาเป็นของเล่นแบบนี้เซ่! ! !

ฮอร์คแบ็ค – โฟส โฟส แกนี่ พูดแทงใจดำจริงๆเลยนะ . . . ! ! ก็ลองดูพวกที่ขยับได้ข้างหน้าแกซิ
ไม่มีชีวิตงั้นหรอ!? ด็อกเตอร์ช็อปเปอร์ . . . ! ! แน่นอน พวก “คนตาย” นั้น
ได้หวนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง . . . คืนชีพ! ! ! ชีวิตพวกนี้นะ
นายมีเหตุผลอะไรที่จะไม่เชื่อเรื่องนั้นล่ะ!?

หน้า 7
ดูนี่ซะ! ! !

เอาล่ะ! ! เลียพื้นนี้หน่อยซิ ซินดรี่

ซินดรี่ – คะ ท่านฮอร์คแบ็ค
ฮอร์คแบ็ค – โฟส โฟส พวกซอมบี้ ทำตามคำสั่งทุกคำสั่งโดยไม่มีการขัดขืน
แม้แต่ซินดรี่จังที่ปกติจะขัดขืนไปซะทุกอย่างก็เหมือนกันนั้นแหละ

นายเห็นห้องๆนั้นแล้วนี่
ด็อกเตอร์ช็อปเปอร์

หน้า 8
นั้นก็คือห้องของฉันเอง! !
รูปถ่ายที่มีอยู่จำนวนมากในนั้นก็เป็นรูปตอนมีชีวิตอยู่ของดาราเวที วิคโทเรีย ชินดรี่ . . . ! !
ฉันนะ หลงใหลในความงามของผู้หญิงคนนั้นมานานมาก! !
ไม่ใช่แค่ฉันเท่านั้น โรยร่างแบบนั้นเป็นชายไหนๆในประเทศนี้ก็ต้องหลงใหลกันหมด! !

ซินดรี่ – เสร็จแล้วคะ

ขอ . . . ! ! ขอโทษด้วยนะ ที่ต้องให้คนไข้มาเย็บกระดุมให้เนี่ย
ซินดรี่ – ฟุฟุฟุ ไม่เป็นไรหรอกคะ

เป็นคนดังแต่ก็ถ่อมตน . . .
ถ้าพูดถึงครอบครัวแล้ว ไม่ว่าใครเธอก็อ่อนโยนด้วย . . . เป็นผู้หญิงที่ดีจริงๆ . . .

แต่ว่า! ! ยัยผู้หญิงคนนั้น . . . ! ! ฉันผู้ซึ่งได้ทุกอย่างที่จะเป็นหมอมาแล้ว
เธอคนนั้นก็ปฏิเสธที่จะแต่งงานกันฉัน . . . ! ! ! บอกว่ามีคู่หมั่นอยู่แล้ว . . . ! ! หลังจากนั้นไม่นาน
ข่าวที่ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อก็ได้ลอยเข้ามาในหูของฉัน เรื่องที่ชินดรี่ “เสียชีวิตในอุบัติเหตุ” ! ! !
. . . . ! ! ฉันไม่รู้ว่าจะพูดว่ายังไงดี ร่างกายมันล้าไปหมด . . . ! ! จนถึงกับต้องหยุดงานไป . . . ! !

หน้า 9
ตอนนั้นแหละที่ผู้ชายคนนั้นได้ปรากฏตัวต่อหน้าฉัน
เจ้านายของฉัน เก็กโค โมเรีย! !

โมเรีย – ด็อกเตอร์ฮอร์คแบ็ค ความสามารถของเจ้า
ข้าจะขอยืมมันหน่อยล่ะกัน! !

ฮอร์คแบ็ค - ด้วยเงื่อนไขที่ว่า
ฉันจะใช้พลังปฏิหารนั้นเอาชินดรี่กลับมา ฉันจึงได้ขึ้นเรือลำนี้มา
ชินดรี่จัง! !
ชินดรี่ – ถ้าจานหายไปให้หมดก็คงดี
ฮอร์คแบ็ค – แค่ขโมยศพมาเท่านั้น ฉันก็ได้ดาราดังชินดรี่ที่จะยอมฟังคำสั่งของฉันทุกอย่างมาในครอบครองอย่างง่ายดาย
ในร่างของหญิงที่ทิ้งฉันจะเป็นยังไงก็ช่างมัน! ! เพียงได้ความงามนั้นมา
นั้นแหละคือซอมบี้ ชินดรี่จังล่ะ! !
ฉันก็ดีใจ และเขาเองก็น่าจะดีใจด้วย
เพราะได้ชีวิตกลับมาเป็นมนุษย์ อยู่อาศัยบนโลกนี้ได้อีกครั้งยังไงล่ะ! !

หน้า 10
ช็อปเปอร์ - . . . มนุษย์ซะที่ไหนกันล่ะ
ให้เขาเลิกทำแบบนั้นได้แล้ว! ! !
คนที่ทำให้จิตใจกับร่างกายที่ประสานกันไม่ได้นะไม่ใช่มนุษย์หรอก! !
ก็แค่ใช้ศพที่พูดอะไรไม่ได้ . . .

นายก็แค่สร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาเท่านั้นแหละ! ! !
พวกซอมบี้ทั้งหมด นายก็แค่ทำให้ผู้คนเสียใจเท่านั้นแหละ! ! !
เพราะฉันรู้ถึงเรื่องนั้นเข้า ถึงได้ยกโทษให้พวกนายไม่ได้ไงล่ะ! ! !

พวกที่มีความรู้ทางการแพทย์ไม่เท่าไหร่นะพูดเรื่องชีวิตอะไรไม่ได้หรอกนะ เจ้ากวางโจรสลัด! ! !
ฆ่ามันซะ ชินดรี่จัง! ! !

ฉันจะทำให้พวกแกสองคนกลายเป็น “ตุ๊กตาชักใย” เอง
ดีใจเถอะ ด็อกเตอร์ช็อปเปอร์! ! นายตายไปก็จะได้
กลายเป็นผู้ช่วยของฉันคนนี้ที่นายนับถือนักนับถือหนายังไงล่ะ! ! !

หน้า 11
ชินดรี่ – “คาคุซาราโทว” (ดาบจานเหลียม) ใบแรก ใบที่สอง ใบที่สาม! ! !

ช็อปเปอร์ - โอ้ววววววว! ! !

หยุดเดี๋ยวนี้นะ! !

ชินดรี่ – นี่นาย . . .

หน้า 12
โรบิน – ช็อปเปอร์! !

ฮอร์คแบ็ค – โฟส โฟส โฟส ถึงจะเห็นว่าเป็นผู้หญิงก็อย่าประมาทซิ! !
เวลาตอนสู้นะ เขาจะมีพลังทำลายล้างที่แกร่งมากนะ! ! !

ช็อปเปอร์ - . . . เธอไม่จำเป็นต้องไปฟังคำพูดของหมอนั้นหรอก . . . ! !
เจ็บ . . . ! !

ชินดรี่ – ฉันจะฆ่านาย! ! !

ช็อปเปอร์ – น่ารักขนาดนี้ . . . ! ! ทั้งที่ตายไปแล้วแท้ๆ! !
ถ้าครอบครัวที่ยังมีชีวิตอยู่ของเธอรู้เรื่องนี้เขา จะรู้สึกยังไงล่ะ?

ชินดรี่ – ปล่อยมือนะ . . . ! ! !

แผลที่น่าเกลียดก็โดนเย็บแบบนั้น . . . ! ! ! ถูกทำให้กลายเป็นทหารอีกล่ะ
ถ้าพวกญาติของเธอมาเห็นเขา พวกเขาต้องทนไม่ได้แน่

หน้า 13
ชินดรี่ – ฉันบอก! ! ! ให้ปล่อยไงล่ะ! ! !

ช็อปเปอร์ – “หัวใจ” ที่เกิดและเติบโตมาด้วยกันตายไปแล้วแท้ๆ
เรื่องที่ร่างกายก็โดนคนอื่นสั่งทำให้ขยับได้
มันเรื่องอะไรกัน! !?

ฮอร์คแบ็ค – แกไม่เชื่อตาของแกหรือไง!?
รู้สึกตัวซักทีซิ! ! นี่คือความฝันของผู้คน “การชุบชีวิตคนตาย” ยังไงล่ะ! ! มนุษย์ได้เกิดใหม่อีกครั้ง! ! !

ช็อปเปอร์ – ขยับได้แล้วดีอย่างงั้นหรอ?

มนุษย์นะมีอิสระ! ! !
แกเป็นคนที่ทำให้เขาไม่เป็นมนุษย์มากสุดเลยไม่ใช่หรอไง! ! ! !

หน้า 14
โรบิน! ! เอาเกลือให้เขาที! !

ฮอร์คแบ็ค - เพนกิน! ! จิโคโร่! ! เข้าไปช่วยชินดรี่หน่อยซิ! ! !
ใครขวางจัดการมันให้หมด! ! !

ช็อปเปอร์ - อั๊ก! ! !

โรบิน - . . . พลาดซะแล้ว . . . ! !
ช็อปเปอร์ . . . ! !

จิโคโร่ – ซันโทเรียว “ฮิยาคุฮาจิ” (เพลงดาบสามเล่ม ปืนใหญ่)

หน้า 15
“พาวโด้โฮว” (108 ปอนด์) ! ! !
เพนกิน - โอ๊ะ! !
ช็อปเปอร์ – เหวอ หยุดนะโซโล! ! !

โรบิน – “โดเซฟรูล” (ดอกไม้ 12 กลีบ) ! !
จิโคโร่ – อุ๊บ . . .

ยัยนั้น
“ใครขวางต้องฆ่าทิ้ง! !”

เพนกิน – แกนะแก ทำไมต้องโจมตีมาโดนฆ่าด้วยฟระ

อย่ามาขวางนะเฟร้ย! ! !
จิโคโร่ - ฮึบ! ! !

หน้า 16
“ใครขวางมันต้องตาย” ! ! !
เพนกิน – แกก็ด้วยแหละ! ! !
นั้นเป็นคำสั่งที่ฉันได้มานะเฟร้ย! ! !

จิโคโร่ – ฉันต่างหาก! ! !

เพนกิน – แกนะแก! ! !
ฮอร์คแบ็ค - เห้ย! ! ทำอะไรนะ พวกแก! !

พอได้แล้วทั้งสองคน! ! ทั้งสองคนทำงานด้วย . . .

ช็อปเปอร์ - โรบิน! ! !
โรบิน – เข้าใจแล้ว

ฮอร์คแบ็ค – อุค

หน้า 17
โรบิน – ตอนนี้กำลังดีเลยนะ ใช่ไหมล่ะ?
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปโดยไม่มีคำสั่งจะเป็นยังไงเอ่ย?

ช็อปเปอร์ – ถึงไม่มีความทรงจำ ก็ยัง
ช่วยกันสู้ดีๆไม่ได้เลยแฮะ สองคนนั้น! !
โรบิน – น่าตกใจจริงๆ . . .

ฮอร์คแบ็ค – อุอุอุ! !

โรบิน – หอคอยนี้สูงมากใช่ไหมล่ะ? ทำไมไม่ลองให้พวกเรา “กระโดดลงไป” ดูล่ะ
ฮอร์คแบ็ค – แฮ่ก
ฟุอา . . . หา?? พวกนายนี่คิดเป็นแต่อะไรประหลาดๆหรอไง!?
แฮ่ก
งั้นฉันจะลองทำตามที่พวกเธอบอกก็แล้วกัน! !

กระโดดไปเลยซิ กระโดดไปเลย! ! พวกนายสองคนโดดตึกไปพร้อมๆกันเลย! ! !

หน้า 18
จิโคโร่+เพนกิน – ครับ
ฮอร์คแบ็ค – หา?

เห้ย . . . ! ! ! ไม่ใช่เฟร้ย . . . ! ! รอเดี๋ยวก่อนเซ่! ! !

โรบิน – . . . พวกเรา . . . ไม่เอาด้วยหรอกนะ
ฮอร์คแบ็ค – โอ้ว เข้าใจแล้ว! ! อภัยให้พวกแกอีกต่อไปไม่ได้แล้ว! !

พวกแกหลอกฉันแบบนั้น! ! เลวทรามที่สุด! !
ไอ้พวกมนุษย์ต่ำช้าเอ้ย! ! !

หน้า 19
ช็อปเปอร์ - . . . พวกซอมบี้นะ ลูฟี่จะจัดการกับโมเรีย มันก็จะไปสู่สุขคติกันทุกคน . . . ! !
คนที่ฉันอยากจัดการ . . . ก็คือแกแหละ ฮอร์คแบ็ค! ! !

ฮอร์คแบ็ค - ชินดรี่! ! ถ่วงเวลาอยู่ที่นี้ไปก่อนนะ! !
ฉันจะเผ่นก่อนล่ะ! !

ทำไมไม่ตอบมาล่ะ! !
ถึงเธอจะโดนจัดการ ฉันก็หาเงามาให้ใส่ใหม่ก็ได้ จะได้ตายอย่างสบายยังไงล่ะ! !

ชินดรี่ – ร่างกายมัน . . .
ไม่ยอมขยับ . . .
ฮอร์คแบ็ค – ชิ . . . ชินดรี่! !?

- น้ำตาที่ไหลออกมา มันคืออะไรกันแน่!? -

Thank you for reading . . .