Hunter x Hunter 266

OK! This time . . . no more of the "I'm going to use the LQ Raw and produce a LQ translation" (Don't really like working with Cam pic . . . it's way too hard to figure out the kanji - -")

Done and clean~! MQ if I were to really rate it (not that I know the standard for translation quality . . . I can only guess that my Embalming Ch. 1 is LQ because of the horrible mood swing . . . doesn't affect the Thai one, but the English is just . . . terrifying - -")

ENJOY!! XD

ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ ตอนที่ 266
“หนึ่งในหมื่น”
หน้า 1
คนเล่า - ในช่วงที่คิรัวร์บุกเข้ามาในปราสาท ก็คิดว่า
คิรัวร์ – กะไว้แล้วเชียว! !
** ศัตรูที่ไม่ได้รับเชิญ! ! **

คนเล่า - ไม่รู้สึกถึง “เอ็น” ของบีโต้เลย นอกจากนั้น ต่อหน้าพวกเขา ยังมียูปี้ที่ไม่น่าจะอยู่ที่ชั้นหนึ่งอยู่ เรียกได้ว่า “เป็นสถานการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้”
ในสถานที่พบประที่ถ้าเพียงแต่พิจารณาได้ก็คงรับมือได้ คิรัวร์ที่มีประสบการณ์เผชิญหน้าสถานการณ์แบบนี้มาก่อนแล้ว รักษาความเยือกเย็นเอาไว้ได้

ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ ตอนที่ 266
“หนึ่งในหมื่น”

หน้า 2
ยูปี้ – อะไรของพวกนี้ฟระเนี่ย?
คึกคักกันเข้ามาจากไหน?
คนเล่า - “สถานการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้” ยูปี้เองก็เคยแบบเดียวกัน

ยูปี้เลิกคิดในทันที

หน้า 3
ยูปี้ – ข้าคือโล่

คนเล่า – รูปร่างประหลาด

ยูปี้ – ด้วยร่างๆนี้
ฉันจะปกป้องราชา
คนเล่า – ไม่ใช่แค่เป็นอันดับหนึ่งในกองกำลังป้องกัน เป็นร่างประกอบของสัตว์ประหลาด
นอกจากนั้น ถ้าเทียบกับอีกสองตัวแล้ว เป็นพวกไม่มีความสนใจในกองทัพ แต่ว่า พอขาดสติก็จะแข็งแกร่งอย่างมาก

หน้า 4
ช่วงที่เปลี่ยนร่างเป็นสัตว์และแสยะรอยยิ้มแห่งความบ้าเลือด ชู้ตก็หยุดการเคลื่อนไหว

แต่ว่า
ไม่ใช่ว่าชู้ตจะความรู้สึกจิตใจช้าไปแต่อย่างไร

หน้า 5
“เข้าไปใกล้แค่นั้นพอ แล้วคอยตั้งรับยูปี้ด้วยสิ่งนั้น”
“การโจมตีครั้งนี้ ต่อให้จะแค่หนึ่งในพัน แต่ก็ต้องหลีกเลียงการเข้าไปโดนลูกหลงของพวกนัคเกิ้ลที่น่าจะอยู่ข้างหน้า” เพื่อการนั้น

เพื่อให้การเตือนของยูปี้หันมาทางตัวเองแล้ว ในช่วงเวลาที่ควบคุมมือลอยได้และกรง
สิ่งนั้นก็จะมา

หน้า 6-7

หน้า 8
คิรัวร์ – นี่คือ “ดราก้อนไดรฟ” ของตาลุงนั้นหรอ! !?
คนที่รู้จักกับประธานก็ . . .

คนเล่า - คิรัวร์ผู้ซึ่งได้รับคำตอบแค่หนึ่งเดียว ก็ตัดสินใจเรื่องนั้นได้ในช่วงพริบตาเดียว

ความตกใจของคนที่ไม่รู้เรื่องราวก็เป็นได้แค่นั้น

ในนั้นเองมีแค่สองคน

หน้า 9
กอร์น

กับยูปี้
มองไปที่ศัตรูเท่านั้น

หน้า 10
โมราว – บ้าน่ะ
วิ่งเข้าไปแบบนั้นเลยหรอ!?

คู่ต่อสู้ของนายไม่ใช่ยูปี้ซะหน่อย!?

คิรัวร์ – ไม่ . . . ! !
มันไม่ใช่แบบนั้น! !

คนเล่า – คิรัวร์ที่ออกตัวช้าไปนิดหน่อย
ได้ทำให้คนอื่นๆเข้าใจในอีกหลายวินาทีต่อมา

คิรัวร์ – ไอ้บ้านั้น ในสถานการณ์แบบนั้น . . . ! !
ทำไมถึงให้เร็วกว่านี้! ! ทำไมถึงมารู้ตัวเอาปานนี้เนี่ย! !

หน้า 11
คนเล่า – “หนึ่งในหมื่น”
การที่เมเลโอลอนกับนัคเกิ้ลปล่อยท่า “คามิโนะเคียวฮันชา” (ผู้สมรู้รวมคิดแห่งเทพ) นั้น ถ้าโดนศรแห่งมังกรพวกนี้แล้วตายในทันทีล่ะ?

ความสามารถจะถูกปลดออกงั้นหรอ? แล้วถ้างั้น
หลังจากตายแล้วเน็นจะแข็งแกร่งขึ้น ถ้าเป็นแบบนี้ พอใครๆรู้เข้าก็ตายจากไปอย่างงั้นหรอ?

คำตอบคือ “ไม่รู้”
ถ้าสมมุติว่ากรณีหลังถูกต้องล่ะก็ สองคนนั้นจะปลอดภัยหรอเปล่าก็ไม่มีทางรู้ได้เลย
ถ้าอย่างงั้น

กรณี “หนึ่งในหมื่น”
แทนที่จะให้เป็นแบบนั้น ใครซักคนจะต้องเข้าไปจัดการกับยูปี้ซะเอง

หน้า 12
ชู้ต – จริงๆแล้วมันเป็นหน้าที่ของฉัน . . . ! !
กอร์น . . . ! !

โมราว – ชู้ตนะไม่มีปัญหาอยู่แล้ว! !
ฉันเองก็รู้สึกตัวช้ากว่าคิรัวร์ซะอีก . . . !

ชู้ต! ! อย่าตำหนิตัวเองนะ! ! ตั้งสมาธิให้ดีๆเอาไว้! !
ถ้ากอร์นกับคิรัวร์จัดการยูปี้ล่ะก็ นายก็จัดการบีโต้ก็ได้! ! !

คนเล่า – แต่ว่า ชู้ตในตอนนั้น ในใจของเขา
ได้ถูกความรู้สึกอื่นรบกวนอยู่

เช่นความรู้สึกที่
อยากจะกรี๊ดร้องเสียงดังและร้องไห้โหออกมา! ! ! !
ชู้ต – กอร์น! ! !

หน้า 13
ถ้าทำได้ล่ะก็ อยากจะตะโกนออกไปหาคนทุกคนบนโลก! !
นั้นแหละกอร์นล่ะ! !

ทั้งที่ยังเด็กกว่าฉัน
แต่เขาก็เป็นผู้มีพระคุณกับฉัน! !

กลัวและหนีห่างจากการทุ่มพลังทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นช่วงอันตรายหรือว่าช่วงได้โอกาสดี
อยู่ในกรงที่ปลอดภัย ปิดบังคำพูดของตัวเอง ไม่ให้ใครทำร้ายได้

ฉันนะเกลียดการเป็นแบบนั้น
แต่ว่า รักษายังไงก็ไม่หาย

ต่อให้ . . . เป็นคำพูดของเพื่อนหรืออาจารย์
จริงแล้วฉันไม่เคยฟังทฤษฎีของพวกคนที่แข็งแกร่งเลย . . . แต่ว่า! ! ถึงอย่างงั้น! !

คนเล่า – ชู้ตนั้นจริงแล้ว
ลังเลในช่วงเวลาที่มีโอกาส และมีความอ่อนแออยู่ในตัว

ชู้ต – นายซึ่งอ่อนแอยิ่งกว่าฉัน
กลับช่วยทำลายกรงของฉันให้! !

หน้า 14
ชู้ต – ต้องมีชีวิตอยู่และบอกนายให้ได้
ว่าฉันขอบคุณ! ! !
คนเล่า – แต่ว่าในช่วงเวลาที่มีอุปสรรค ก็ได้พลิกผันความคิด
ออกมาจากฐานที่มั่นได้โดยที่ตนไม่รู้ตัว

ชู้ต – เอาล่ะ! ! !

หน้า 15

หน้า 16-17
“ฮาโควาเรย์! ! !”

?? – พวกนัคเกิ้ล
ยังมีชีวิตอยู่! ! !

หน้า 18
พูฟู - ราชา! ! !
ราชา! !

คนเล่า – ในเสียงที่ดังกึกก้องจากบันไดที่พังลงมาพร้อมกับแรงสั่นที่รุนแรง

พูฟู – รา . . .

หน้า 19
คนเล่า – ห้องประทับที่ไร้ซึ่งราชานั้นเอง
พูฟูยิ้มอย่างเงียบๆ
** ราชาไปที่ไหน . . . !? **

Thank you for reading . . .