Fairy Tail 91

Done~

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 91 “ผู้หญิงหนึ่งคน เครื่องสวมใส่แห่งการตัดสิน”
หน้า 1
เรฟ

3ปีหลังจากเรื่องจบไป!
กลับมาแล้วจ้ะ

สำหรับคนที่คิดว่า “มันแปลกๆวุ้ยเฮ” . . . ท่านคิดถูกแล้ว! (ต่อหน้าต่อไป)

หน้า 2
** ตัวสั่นไม่หยุด! ต่อหน้าเพลงดาบที่มองไม่เห็น แม้แต่ชัยชนะก็ถูกเป่าหายไปงั้นหรอ!? **

อันที่จริง . . . ก็คือ แฟร์รี่เทล เหมือนปกติแหละครับ

โชว – ควะ . . . ความเร็วอะไรกัน ไอ้ดาบนี้ . . .
แม้แต่พี่สาวก็มองไม่เห็นงั้นหรอ?

ตอนที่ 91 ผู้หญิงหนึ่งคน เครื่องสวมใส่แห่งการตัดสิน

หน้า 3
อิคาลุกะ – ที่จ้องอยู่คือภูติจากอีกด้านหนึ่งของหมอก
ก่อนจะไปตามหาเจราลฮัน ตอนนี้ . . . แค่ว่าตัวเองอยู่วงล้อมของกระบวนท่าดาบที่มองไม่เห็นยังไม่รู้ตัวเลย

นั้นแหละๆ ต้องตาแบบนั้นซิ

โชว – พี่สาวเองก็เริ่มเอาจริงแล้ว

อิคาลุกะ – ฉันไม่ใช่คนข้างถนนซักหน่อยนี่น่ะ

เอลซ่า – ก็นั้นซินะ

หน้า 4
แต่เป็นศัตรู

อิคาลุกะ – แย่จังแฮะ

หน้า 5

หน้า 6
เอลซ่า – “เท็นริน เซอร์เคิลซอร์ด” (เทวดาจุติ ดาบเรียงวงกลม) !!!!

อิคาลุกะ – วิถีดาบเดือนมืด

หน้า 7
“ยาชะเซ็นคูว” (ยักษาฝ่าอากาศ) !!!!

โชว – ดาบหักหมดเลย . . .

เอลซ่า – ฮึ๋ย

หน้า 8
อ้ากกกก

โชว – พี่สาว!!!

หน้า 9
อิคาลุกะ - วิถีดาบเดือนมืด
“คารุราเอ็น” (เพลิงพญาครุฑ) !!!!

เอลซ่า – เปลี่ยนชุด!!!
เกราะแห่งราชันย์เพลิง

หน้า 10
อิคาลุกะ – เกราะกันไฟอย่างงั้นหรอ?
เป็นคนที่เปลี่ยนชุดได้เร็วในช่วงพริบตาจริงๆ

เอลซ่า – อั๊ก

อิคาลุกะ – รูปร่างแบบนั้นต่อหน้าผู้ชายนี่ คงจะปิดร่างกายไม่มิดหรอกนะ ใช่ไหม?
เอาไงล่ะ? จะรีบๆเอาชุดเกราะที่แกร่งที่สุดออกมาหรอยัง?

หน้า 11
โชว – ยะ . . . ยัยปีศาจ . . .

เอลซ่า – ไม่มีใครที่เห็นร่างๆนี้แล้วรอดไปได้
จะมาเสียใจทีหลังก็ตามใจ เปลี่ยนชุด “เกราะทัณฑ์นรก”

หน้า 12
โชว – ไม่ไหว . . .
พี่สาวเองก็ชนะมันไม่ได้ . . .

อิคาลุกะ – นี้นะหรอชุดเกราะที่แกร่งที่สุด?

หน้า 13
กลับกันซะมากกว่าล่ะมั้ง?

ไม่ว่าจะใส่ชุดเกราะไหนๆ ก็เอาชนะดาบของฉันไม่ได้หรอก

เอลซ่า – แฮ่ก
แฮ่ก

อิคาลุกะ – ยอมแพ้ซะเถอะ

หน้า 14
โชว – นั้นมันอะไร? ชุดเกราะนั้น . . . การแต่งกายแบบนั้น . . .

หน้า 15
อิคาลุกะ – นี่เธอคิดจะทำอะไรของเธอ? ฉันไม่เห็นจะรู้สึกถึงพลังเวทย์อะไรในชุดๆนั้นเลย
ก็แค่เสื้อธรรดาๆ

โชว – เสื้อธรรมดาอย่างงั้นหรอ!!?

อิคาลุกะ – อุตส่าห์โชวกระบวนดาบไปขนาดนั้นแล้วแท้ๆ
เธอยังจะมาล้อเล่นกับฉันอีกงั้นหรอ?

โชว – พี่สาว!!! เป็นอะไรไปงั้นหรอ!!! เกราะแกร่งๆนะยังมีอีกตั้งเยอะไม่ใช่หรอ!!!
พี่สาวนะ แข็งแกร่งออกจะตาย!!!

เอลซ่า – ฉันไม่ได้แข็งแกร่งหรืออะไรเลย

หน้า 16
ความแข็งแกร่งอะไรนั้นน่ะ . . .
ฉันชอบอยู่คนเดียว
อยู่กับคนอื่นแล้วมันกลับทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัย

เกรย์ – งั้น แล้วทำไมเธอต้องมาร้องไห้คนเดียวด้วยล่ะ

เอลซ่า – พวกพ้องมากมายจะต้องมาตายต่อหน้าต่อตา . . .

ปกป้องคนสำคัญไม่ได้เลยซักคน

แล้วก็ . . .

หน้า 17
ไม่ได้ร้องซะหน่อย

ฉันร้องไห้มาโดยตลอด

แข็งแกร่ง . . .
เพราะต้องการจะแสดงว่าตัวเองแข็งแกร่งมากขึ้นไปอีก

ถึงได้ปิดใจตัวเองอยู่หลังชุดเกราะ

และร้องไห้มาโดยตลอด

หน้า 18
เพราะอ่อนแอถึงต้องสวมชุดเกราะ
และไม่เคยถอดมันออกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

อิคาลุกะ – ไม่คิดเลยว่าจะสู้กับฉันด้วยร่างกายเปลือยๆนั้น
ฉันจะตัดเธอให้ขาดเอง

เอลซ่า – ฉันเคยเชื่อว่าชุดเกราะจะช่วยปกป้องฉัน
แต่ว่า ตอนนี้น่ะ มันไม่ใช่

ฉันได้ปิดช่องว่างของใจระหว่างคนนั้น
ด้วยชุดเกราะนั้นไป

หน้า 19
แฟร์รี่เทลได้สอนให้กับฉัน
ว่าช่องว่างที่ว่านั้นมันทั้งใกล้และอบอุ่นขนาดไหน

อิคาลุกะ – เตรียมใจไว้ให้ดี!!!!

หน้า 20
เอลซ่า – ฉันไม่สับสนอีกต่อไปแล้ว!!!!
ฉันจะเปลี่ยนทุกสิ่งที่ฉันมีให้เป็นพลังและจัดการเธอซะ!!!!
** สิ่งที่ปกป้องร่างกายมีอยู่เพียงอย่างเดียว นั้นก็คือใจจริงที่ปกปักษ์รักษากับพวกพ้อง **

Thank you for reading . . .