Monster Hunter Orage 4

Pre-RAW this time, since I cut down to only Blazer Drive and Monster Hunter ORAGE for Rival now . . . >.>"

Thai readers, enjoy~ English readers, wait for shrimpy to do it~ ;)

มอนสเตอร์ ฮันเตอร์ โอราจ
ตอนที่ 4 “กองพลนักเขียนโบราณคดีหลวง”
หน้า 1
มอนสเตอร์ ฮันเตอร์ โอราจ

พร้อมกับเพื่อนใหม่!
จ๊ะจ๊าน!!!!
คนที่สามของปาร์ตี้ของชิกินั้นเป็นเด็กผู้หญิงน่ารักเหมือนเมี้ยวเลยนะเมี้ยว

หน้า 2
ตอนที่ 4 “กองพลนักเขียนโบราณคดีหลวง”
** ความรัก “ท่านอาจารย์” ของชิกิระเบิดใหญ่ออกมา! **
ชิกิ – เริ่มด้วย “ท่านอาจารย์”
ลงท้ายว่า “ท่านอาจารย์”

ซาคุยะ – ล่ะ . . . แล้วคำตอบก็คือ . .

ชิกิ – ท่านอาจารย์สู๊ดยอด!!!!
ซาคุยะ – เฮ่อ แต่นั้นมันไม่เรียกว่าปริศนาหรอกน่ะคะ . . .
ไอรี่ – แบบนั้นก็ไม่เห็นเป็นไร . . . ก็หมอนั้นออกจะบ้า ปล่อยเขาไปเหอะ

หน้า 3
ชิกิ – ถ้าเป็นถึงช่างฝีมือในตำนานที่ท่านอาจารย์ยอมรับ
ก็คงไม่ใช่ช่างฝีมือกระจอกๆหรอกเนอะ
-- ชิกิ ริวโฮว ดาบคู่: ดาบลมคู่ “อาราชิ” --

ซาคุยะ – เป็นช่างฝีมือที่เยี่ยมมากเลยนะคะ ต้องสร้างอาวุธที่พอใช้ล่ามิโอกัลน่าให้พวกเราได้แน่คะ
-- ซาคุยะ ไลท์โบวกัน: จัสติสช็อต --
ถึงฉันจะไม่รู้ว่าท่านอาจารย์ของคุณชิกิเคยให้เขาช่วยหรอเปล่าอ่ะนะคะ

ไอรี่ – งั้น . . . กว่าจะไปถึงที่ๆเขาอยู่นี่จะอีกนานไหมเนี่ย?
-- ไอรี่ ดาบใหญ่: ซันปาโตว --

หน้า 4
ซาคุยะ – นั้นซินะ . . .

ไอรี่ – นั้นซินะ . . . นี่หมายความว่า!!!
ซาคุยะ – ฉันจำได้แค่ถึงทางออกจากป่านี้เท่านั้นแหละคะ

ชิกิ – เอาเหอะ ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ
ไอรี่ – ดีกับบ้านเตี่ยนายซิ!!!

ในป่าแบบนี้น่ะ . . . มอนสเตอร์มันจะบุกเข้ามาตอนไหนก็ไม่แปลกเลยนะ
ชิกิ – เอาเลย!!! จะมาตอนไหนก็มาโลด!!! อยากเจอพวกมอนสเตอร์เก่งๆกว่านี้จังโว้ย!!

ซาคุยะ – วัตถุที่ใช้ทำดาบนั้น . . . แปลกจริงๆนะคะ

เกร็ดของมังกรที่เปล่งแสง . . .
นี่คงพอที่จะเป็นหลักฐานของการมีตัวตนของมิโอกัลน่าที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นเพียงมายาแล้วล่ะมั้งคะ
ชิกิ – อืม!!! ท่านอาจารย์เองก็พูดเหมือนกันว่ามีอยู่จริง!!! ต้องมีอยู่จริงๆแน่

หน้า 5
ซาคุยะ – ชิกิคุงท่าทางจะเคยชอบอาจารย์เอามากๆเลยนะคะ
ชิกิ – ตอนนี้ก็ยังชอบอยู่นะ
ไอรี่ – นายนี่เกินขั้นที่เขาเรียกกันว่ารักเพศเดียวกันไปแล้วนะ

ชิกิ – อิจฉาอีกแล้วล่ะซิ?
ไอรี่ – อีกแล้วนี่ . . . ฉันเคยตอนไหนกันล่ะ

ชิกิ – เริ่มด้วย “ไอรี่”
ลงท้ายด้วย “เนื้อสุกพอดี”

ไอรี่ – ห๊า?
ซาคุยะ – ล่ะ . . . แล้วคำตอบก็คือ?
ชิกิ – สุก (ชอบอิจฉา) ทั้งคู่ไงล่ะ
== นิดหนึ่งงับ เป็นการเล่นคำ “ยาเครุ” ในกรณีเนื้อนี้ ก็คือ สุกได้ที่ ส่วนในกรณี “ไอรี่” ชิกิหมายถึง “อิจฉา” อ่ะงับ เป็นคำพ้องเสียงอ่ะงับ - -“
ไอรี่ – ทำเป็นพูดดีนะยะ!!!
ซาคุยะ – ฮ่ะๆๆๆๆ

หน้า 6
ว่าไปแล้ว ท่านอาจารย์ของชิกิคุงเองก็เป็นฮันเตอร์แห่งผนึกเหมือนกันหรอคะ?

ชิกิ – ใช่แล้วล่ะ
ไอรี่ – แล้วเรื่องนั้นมันทำไมงั้นหรอ?

ซาคุยะ – เปล่าคะ . . . ฮันเตอร์แห่งผนึกคือกลุ่มผู้ล่าปราบปรามมังกรแสงของสมาคมกิลด์ เพรางั้นก็น่าจะออกเดินทางเพื่อตามหามังกรแสงก็จริง
แต่ทำไมท่านอาจารย์ผู้นั้นถึงได้ไม่ออกเดินทางล่ะ? . . . ฉันสงสัยเรื่องนั้นอ่ะคะ

ไอรี่ – ตั้งแต่ฉันจำความได้ฉันก็อยู่ในหมู่บ้านมาโดยตลอด
จะว่าไปแล้ว ทำไมเขาถึงหยุดเดินทางน่า

หน้า 7
ซาคุยะ – มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอเปล่าอ่ะคะ?
ไอรี่ – อืม . . .
ชิกิ – อ่ะฮ้า!!!

ไอรี่ – นายรู้อะไรอย่างงั้นหรอ ชิกิ

ชิกิ – เริ่มด้วย “ป่าลึก”
ไอรี่ – พอได้แล้วย่ะ
ซาคุยะ – คงกำลังคลั่งไคลล่ะมั้งคะ

ชิกิ – มอนสเตอร์หรอ!!?

มาจากฝากโน้น

คาร์ค – ว้ากกกกก

หน้า 8
ช่วยด้วยคร้าบบบบบบบบ!!!!

หน้า 9
แต่ว่า ต้องรีบวาดแล้วล่ะ!!!

แต่ว่า กลัวแล้วคร้าบบบบ!!!

ไอรี่ – อะไรล่ะนั้น . . .
ซาคุยะ – คิดว่าน่าจะเป็นบาบาคองก้านะคะ
ไอรี่ – ไม่ใช่เรื่องนั้นซะหน่อย

คาร์ค – เหวอ!!!

กึ๋ย

กระป๋มเตรียมตัวเตรียมใจเรียบร้อยแล้วก๊าบ!!!!

หน้า 10
ต้องทิ้งไอ้นี้ไว้ให้กับช่วงลูกช่วงหลานให้ได้!!!!
ย้ากกกกกกก

ไอรี่ – คนๆนั้น ต่อหน้ามอนสเตอร์แบบนั้นยังมั่วทำอะไรอยู่น่ะ!!!
ซาคุยะ – เข้าไปช่วยเขากันเถอะคะ!!!

ชิกิ – ยะฮู้วววววววว!!!!

หน้า 11

หน้า 12

หน้า 13
คาร์ค – เอ๋?

ไอรี่ – นายตรงนั้นน่ะ!!! รีบๆไปหลบในที่ปลอดภัยตอนนี้เลย . . .
คาร์ค – ฮันเตอร์!?

หน้า 14
ชิกิ – จ้ากกกกก

ไอรี่ – เหม็นชะมัด!!!

คาร์ค – นี่มันกลิ่นตดของบาบาคองก้านี่น่า!!!

ซาคุยะ – ทุกคนปลอดภัยดีหรอเปล่าคะ!!?

อุ๊บ . . . ได้กลิ่นบางๆถึงตรงนี้เลยหรอเนี่ย

คาร์ค – ตัวอย่าง ตัวอย่าง!!! ต้องเอาตัวอย่างกลับไปแล้วล่ะ!!!
แล้วก็ ต้องทดสอบดมให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้!!!
ไอรี่ – นี่นาย สติสตางค์ยังมีอยู่ไหมเนี่ย

หน้า 15
คาร์ค – เชื่อฝีมือผมเถอะ!! ผมนะ ศึกษาเรื่องของมอนสเตอร์มาอย่างดี
ท่าผายลมของบาบาคองก้านะ ใช้ “ระเบิดดับกลิ่น” จัดการดับกลิ่นก็เป็นอันเรียบร้อยแล้ว

ฮ่าห์!!!

เหวอ!!! นี่มันแค่ “ระเบิดควัน” นี่น่า!!!
ไอรี่ - ควันหนาเชียว!!!
แล้วก็ รีบๆทำให้มันบางลงไปซะหน่อยซิ

ชิกิ – หนอยแน่ะ

หน้า 16
ย้ากกกกก

คาร์ค – ลมหรอ . . . !!?

หน้า 17
ไอรี่ – ไนส์!!!
ลมพัดกลิ่นหายไปหมดเลย

ซาคุยะ – แต่ว่า มันกลับมาทางนี้แทน . . .
แค้ก

ไอรี่ – ฮึบ

ชิกิ – ฮ่าห์

หน้า 18

หน้า 19
คาร์ค – สุดยอด . . .

ชิกิ – พลังลมแกร่งขึ้นมากเลย

ไอรี่ – ดาบใหญ่นี้ก็พอมีพลังสายฟ้าแล้ว
ก็แกร่งขึ้นมาใช่เล่นเหมือนกันนี่น่า?

ซาคุยะ – ยอดเยี่ยมมากเลยคะ

หน้า 20
ชิกิ? – กองพลนักเขียนโบราณคดีหลวงหรอ?
คาร์ค – อื้อ

ผมเป็นนักเขียนทางการมือสมัครเล่นอย่างของที่นั้น ชื่อว่าคาร์ค
ขอบคุณที่ช่วยผมในสถานการณ์คับขันแบบนั้นด้วยนะ

หน้า 21
ชิกิ – นักเขียนทางการนี้มันคืออะไรหรอ?
คาร์ค – ให้พูดง่ายๆเลยคือเป็นงานที่ค้นหาข้อมูลหลายๆแขนง อย่าง มอนสเตอร์ในที่ต่างๆ หรือว่าเรื่องเล่าของท้องถิ่น และเอามารวมกันเป็นงานเขียนน่ะ

ก็อย่างเช่น ถ้าตามบันทึกรูปลักษณ์พืชและสัตว์แล้ว มีเล็บคม ฟันทื่อ สกุลพวกเคี้ยวทื่อ . . .

อ่ะ . . . โทษที พูดง่ายๆเลยก็คือบาบาคองก้าของเผ่าสัตว์มีเคี้ยวนั้นแหละ
เจ้าตัวเมื่อกี้นี่แหละนะ
พอมาช่วงหลังๆนี่ ฉันได้พบเห็นสายพันธ์ย่อยของมันที่มีสีต่างออกไปอ่ะนะ

ฉันนะ อยากจะศึกษาเรื่องของสัตว์แบบนั้น และทำให้มันมีประโยชน์กับการล่าของพวกฮันเตอร์นะ

ซาคุยะ – ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะคะ ว่านักวิจัยของประเทศจะให้การสนับสนุนฮันเตอร์แบบนี้

คาร์ค – ก็วัตถุดิบจากมอนสเตอร์ แม้แต่ที่แผ่นดินใหญ่เองก็นับว่าเป็นทรัพยากรจำเป็นน่ะซิ

หน้า 22
พวกนายรู้หรอเปล่า? แถวๆระแวกเมืองหลวงนะ ไม่มีมอนสเตอร์เพ่นพ่านอยู่เลยนะ

ทุกคน – ห๊า!!?

คาร์ค – เพราะงั้น คนเมืองที่ต่อให้ทั้งชีวิตเลยก็ยังไม่เคยเห็นมอนสเตอร์ก็มีอยู่เต็มไปหมด
ชิกิ – ที่แบบนั้นมีอยู่จริงหรอเนี่ย?!!!
ไอรี่ – ไม่น่าเชื่อจริงๆ

คาร์ค - แต่ว่า การใช้ชีวิตของคนเรานี่ ก็ขาดมอนสเตอร์ไปไม่ได้จริงๆแหละ
ผมรู้ว่าเพราะเหตุนั้น มันถึงมีโลกที่พวกฮันเตอร์เขาไปเสี่ยงชีวิตกันมากต่อมากอยู่

หน้า 23
เพราะอย่างงั้น ผมถึงได้ทำการวิจัยต่อไป
เพื่อเหล่าฮันเตอร์ในอนาคต

ซาคุยะ – ยอดเยี่ยมจริงๆนะคะ

ชิกิ – นายนี่มันคนดีจริงๆเลยนะเนี่ย!!
คาร์ค – ฮ่ะๆ อย่างงั้นหรอ?

จะเขียนคำพูดนั้นเก็บไว้ดีไหมเนี่ย?!
ชิกิ – อืม!! เขียนเลย เขียนเลย
ไอรี่ – ถึงฉันว่าปล่อยๆไปซะหน่อยดีกว่าก็เหอะ

หน้า 24
-- เมืองอาทิตย์ ซันกาลุคค่า --

หน้า 25
คูลอน – ฉันไม่ได้ตามนายมาเพราะจะมาฟังเรื่องไร้สาระพันธ์นั้น
ฉันตามนายมาเพื่อจะถามถึงวิธีการเป็นฮันเตอร์แห่งผนึกต่างหาก!!!
-- คูลอน กันแลนส์: โคโนเอะไทเซชิกิจูวโซว --

ชาโดว – ไม่ไหวเอาซะเลยนะ “องค์ชาย” . . .
คูลอน – เลิกเรียกฉันแบบนั้นได้แล้ว!!!

ชาโดว – เป็นเรื่องง่ายแต่ก็ยาก
มันต้องมีการเตรียมตัวเตรียมใจเพื่อการนั้นอยู่เหมือนกันนะ

คูลอน - ฉันถูกชิกิแย่งคนรักไป แพ้การล่ามังกรบินให้กับมัน แล้วยังเสื่อมเสียยติศักดิศรีในกิลด์ไปหมด

ชาโดว – คนรักงั้นหรอ . . . แหม . . . คงไม่ใช่ว่ารักเขาข้างเดียวหรอกใช่ไหม?
คูลอน – หยะ . . . อย่างน้อยๆก็เรียกว่ารักที่ไม่เคยได้รับคืนมาไม่ได้หรอ?
ชาโดว – แล้วถ้าเป็นหอยแครงแทนจะเป็นยังไงล่ะ?
== เป็นการเล่นคำ (นิดๆ) งับ รักที่ไม่เคยได้รับกลับคืนในภาษาญี่ปุ่นเป็นสำนวนที่แปลตรงตัวว่า “ความรักต่อหอยนางรมฝ่ายเดียว” แต่สำนวนอีกสำนวนที่หมายความเหมือนกันคือ “ความรักระหว่างหอยนางรมกับหอยแครงที่ได้แค่ฝ่ายเดียว” อ่ะงับ คูลอนพูดอันแรกอ่ะนะงับ แล้วชาโดวต่อว่า “แล้วถ้าเป็นหอยแครงแทนจะเป็นยังไงล่ะ” อ่ะงับ เก็ทไหมเนี่ย? - -“

หน้า 26
การจะเป็นฮันเตอร์แห่งผนึกต้องผ่านคุณสมบัติใน “การสอบคัดเลือกนักผนึกประจำชาติ” ที่พวกผู้เฒ่าจัดขึ้นปีละครั้งก็เป็นพอ
นายจะถูกทดสอบความสามารถในการล่าในหลายๆสถานการณ์
ซึ่งก็หมายถึงว่า ในปีหนึ่งมีโอกาสแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

แต่ก็น่ะ พวกฮันเตอร์ที่มารวมตัวกันในการสอบมากมายพวกนั้น ฉันไม่คิดว่าพวกมันเชื่อเรื่องการมีอยู่ของมิโอกัลน่าหรอก
ที่พวกนั้นหมายตาคือ “ใบอนุญาตพิเศษสามารถล่าในทุกพื้นที่ล่า” ซะมากกว่า

คูลอน – คงงั้นแหละ . . . ก็ในกิลด์ที่ฉันอยู่ นอกเหนือจากไอรี่แล้วก็ไม่มีใครเชื่อเรื่องนั้นเลย
ตัวฉันเองตอนนี้ก็แค่เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

ชาโดว – มิโอกัลน่าน่ะมีอยู่จริงๆนะ
ดาบคู่ที่ชิกิถืออยู่เป็นหลักฐานชั้นดีเลยล่ะ

หน้า 27
คูลอน - ดาบคู่ “ลม” อะไรนั้นซินะ ฉันไม่คิดว่ามันเป็นอาวุธที่ถูกยอมรับด้วยกิลด์อยู่ดีแหละ
ชาโดว - ก็ไม่ได้ถูกยอมรับนะซิ แต่ว่า . . . . ก็ถูกเว้นไป เพราะเป็นฮันเตอร์ผนึกแหละนะ

ฉันน่ะ อยากได้ดาบๆนั้น

คูลอน – อย่างงี้เองหรอ . . . ดูจากอาวุธนายกับความสนใจในธาตุลมนั้นแล้ว นายคงจะเป็นคนของสมาคมช่างอาวุธซินะ
ชาโดว – ไม่ถึงกับถูกหรอก . . . แค่สร้างอาวุธคืนมาไม่ได้หมายความว่าเป็นคนของสมาคมซะหน่อย

คูลอน – ฉันต้องเสียอาวุธไปแลกกับการเข้าสมัครเป็นฮันเตอร์ผนึกงั้นหรอ?

ชาโดว – ถ้าเป็นฮันเตอร์ผนึกแล้ว ก็ได้โอกาสไปยึดอาวุธของหมอนั้นมาได้

หน้า 28
“การแข่งขันการล่า โฮชิคุซึชิ” ผิดกฏหมายที่เฉพาะฮันเตอร์ผนึกเท่านั้นที่เข้าร่วมได้
เป็นการแข่งล่าถึงขั้นที่เอาอาวุธตัวเองเป็นเดิมพันยังไงล่ะ

หน้า 29
คูลอน – เอาอาวุธตัวเองเป็นเดิมพัน . . . !?

ชาโดว – สุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ?
ยิ่งกว่านั้น อาวุธที่เอามาเดิมพันก็มีแต่พวกระดับแรร์ขั้นสูงๆทั้งนั้นเลย

คูลอน – แต่ว่า . . . ฉันไม่คิดชิกิคงไม่ถึงขั้นว่าจะเข้ารวมแข่งหรอกนะ

ชาโดว – เข้าแน่นอน
คนที่ออกตามหามิโอกัลน่าก็เข้าแข่งทุกคนนั้นแหละ

ผู้ชนะการแข่งขัน
จะได้ “โฮชิคุซิชิโนะชิซึ” ที่เป็นที่กล่าวขานกันว่าบอกที่อยู่ของมิโอกัลน่ายังไงล่ะ

หน้า 30
เอาเหอะ . . . ก่อนอื่นเลยนายต้องเป็นฮันเตอร์แห่งผนึกให้ได้ก่อนแหละนะ

คูลอน – ที่นายอยากได้คือดาบคู่ของชิกิงั้นหรอ?
ชาโดว – ถึงฉันจะรู้สึกเหมือนเคยได้ยินว่านายมี “ความแค้น” กับหมอนั้นก็เหอะ

แต่มันจะมีจริงแน่หรอ? หึๆๆ . . .

คูลอน – ยังไงก็ช่าง ถ้านายต้องการจะโค่นล่มหมอนั้นเหมือนกัน ก็เท่ากับว่าลงรอยกันแล้วล่ะนะ
ชาโดว – ถูกต้องแล้ว อย่าไปสนเรื่องเล็กๆน้อยๆหน่อยเลย

คูลอน – แล้วนาย . . . ว่าไปแล้วฉันยังไม่รู้ชื่อของนายเลยนะ

หน้า 31
ชาโดว – ชาโดว

คูลอน – ชาโดว?

หน้า 32
ชิกิ – เมืองโกลเท้นหรอ?
ซาคุยะ – ค่ะ!! ที่นั้นมีอาจารย์ของคุณพ่อ . . . ช่างอาวุธที่สุดยอดอยู่ด้วยล่ะคะ

คาร์ค - ถ้าจะไปที่นั้นล่ะก็ ก็ต้องออกจากป่าไปทางเหนือ ข้างภูเขานัมร่า แล้วก็ข้ามทะเลไปอ่ะนะ
ซาคุยะ – ว้าว!!! แผนที่นี่สะดวกจริงๆนะคะ
ไอรี่ – ไกลขนาดนั้นเชียวหรอ . . . ?
ชิกิ – ไกลที่ว่านี่ . . . พรุ่งนี้จะถึงมั๊ยน้า?
ไอรี่ – จะไปถึงได้ยังไงกันเหล่า

หน้า 33
คาร์ค – แผนที่นี่ผมให้แล้วกัน ถือว่าเป็นคำขอบคุณที่ช่วยไว้อ่ะนะ
ซาคุยะ – ขอบคุณมากนะคะ

คาร์ค – ถ้าเจอกันได้อีกซักครั้งก็คงจะดีซินะ

ไอรี่ – คราวหน้าออกไปหาข้อมูลแล้วพาใครซักคนไปช่วยปกป้องด้วยล่ะ
ชิกิ – เฮ้!!! นายจะไม่นำทางพวกเราไปหรอกหรอ?
ซาคุยะ – ถ้าเป็นอย่างงั้นเขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องให้แผนที่เรามาซิคะ

คาร์ค – โอะโอ้ว!!! รันโกสต้านี่น่า แถมยังตัวใหญ่ซะด้วย!!
ตะ . . . ต้องวาดเก็บไว้แล้ว

รอ . . . รอหน่อยซิจ้า!!!
งั้นไปก่อนล่ะ
ซาคุยะ – เป็นคนที่งานรัดตัวจริงๆเลยนะคะ

คาร์ค – อ่ะ!! ลืมบอกไปอย่างหนึ่ง

หน้า 34
ดาบคู่ “ลม” นั้น ท่าทางจะหายากมากเลยนะ!!
ถึงฉันจะอยากรู้เรื่องของมันให้มากกว่านี้ก็เถอะ แต่ว่าขอเตือนเรื่องสำคัญเอาไว้เรื่องหนึ่งนะ!!

ระวังผู้ชายที่ชื่อว่าชาโดวเอาไว้ด้วย

ชิกิ – ชาโดว?

หน้า 35
คาร์ค - หมอนั้นมันกำลัง . . .
เหวอ!!! รันโกสต้าจะหนีไปแล้ว!!!
เอาไว้เจอกันใหม่คราวหน้าก็แล้วกัน!!!

ชิกิ – อะไรของเขาวะนั้น!!!
ซาคุยะ – นั้นซินะคะ . . .

ชิกิ – แต่ก็ ช่างมันเตอะ!!!
ไปกันต่อเลย!!! ทางเปิดออกเรียบร้อยแล้ว!!!
ซาคุยะ – คะ!!

ไอรี่ – ชาโดว . . .
** นามอัปโชค ชาโดว ไอรี่รู้อะไรเกี่ยวกับชื่อนั้นอย่างงั้นหรอ!? **

Thank you for reading . . .