http://mangahelpers.com/translators/rss All our latest releases en Tue, 18 Jun 2013 04:48:09 +0000 http://cyber.law.harvard.edu/rss/rss.html 5 Wed, 19 Jun 2013 10:12:19 +0000 admin@mangahelpers.com (Mangahelpers Admins) admin@mangahelpers.com (Mangahelpers Admins) http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38158 pg67<br /><br />บทที่ 3: เนินลื่น<br /><br />pg68<br /><br />ทำไม...!?<br /><br />การโจมตีที่ไม่ได้เรื่องของอดีดนักมวยปล้ำ...<br /><br />pg69<br /><br />หมัดมั่ว ๆ ของตาแก่นั่น...<br /><br />มันถึงได้โดนเราหมดเลย มันไม่น่าจะเป็นไปได้...!<br /><br />นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเราเนี่ย...!?<br /><br />pg70<br /><br />เราต้องเช็คสภาพร่างกาน<br /><br />ของเราในตอนนี้...<br /><br />pg72<br /><br />กรอด!!<br /><br />คึ<br /><br />ย๊ากก!!<br /><br />pg73<br /><br />เป็นเพราะเราไม่ได้วิดพื้นมานาน<br /><br />ทำได้แค่ 67 ทีเองเหรอเนี่ย<br /><br />เราทำได้ไม่ได้ถึงครึ่งของเมื่อก่อน<br /><br />“คาราเต้”มันเกี่ยวกับการใช้มือ<br /><br />ถ้าเราทำให้ระยะในการโจมตีสั้นลง “นิ้วของเรา”!<br /><br />pg74<br /><br />เราสามารถฉีกลูกกระเดือกของคู่ต่อสู้ออกมาได้...<br /><br />เราจะสามารถทำลายกระเบืองได้กี่แผ่นก็ได้ด้วยมือเปล่า!<br /><br />ด้วย “มือ” นี้...<br /><br />ความสามารถของเรากำลังจะขึ้นสนิมหรือ...?<br /><br />pg76<br /><br />...เรามองไม่เห็น!<br /><br />แค่ลูกบอลที่เคลื่อนที่ 130 กิโลต่อชั่วโมง เราก็มองไม่เห็น!!<br /><br />อย่างที่คิดไว้เลย เรามองไม่เห็นลูกบอล...<br /><br />แม้แต่ความไวของตาเราก็แย่ลง...<br /><br />pg77<br /><br />ดูเจ้านั่นสิ... มันทำท่าแปลก ๆ แหนะ<br /><br />เห็นมันทำอย่างนั้นแทนที่จะหวดลูกบอลมาตั้งนานแล้ว<br /><br />ใกล้ขึ้น...<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ทำไมเราถึงเพิ่งสังเกตุ!?<br /><br />pg79<br /><br />เราเพิ่งรู้ตัวว่าเราได้ลื่นลงไป...<br /><br />ตามเนินลื่น ๆ เนินนี่ขนาดนี้แล้ว...<br /><br />pg80<br /><br />แกกำลังมองหาอะไร?<br /><br />…! ความรู้สึกแบบนี้!?<br /><br />ถ้าเราสู้กับเจ้าพวกนี้ตอนนี้...<br /><br />pg81<br /><br />เราอาจจะแพ้ได้ ถ้าจะพูดให้ถูกคือ...<br /><br />ความกลัว!!<br /><br />เราจะ...<br /><br />มองไปทางอื่น<br /><br />อะไรของมันนะ<br /><br />pg82<br /><br />[จาก] โทกิจิ [หัวข้อ] กำลังหลับปุ๋ย (-_-) zzz<br /><br />นัตซึมิ<br /><br />เราต้องทำอะไรซักอย่าง...<br /><br />เราต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว... Tue, 18 Jun 2013 04:48:09 +0000 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38158 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38156 pg47<br /><br />บทที่ 2: คืนอันมืดมิดในเดือนพฤษภาคม<br /><br />pg48<br /><br />...โอ๊ย！<br /><br />โอย...<br /><br />เจ็บชะมัด<br /><br />ฉันได้รอบช้ำนี่มาจากเมื่อคืนสินะ<br /><br />pg49<br /><br />ไอ้บ้าเอ้ย... มันทำเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ...<br /><br />...โอย<br /><br />โอ๊ย....<br /><br />มันคิดยังไงถึงได้เอาเก้าอี้มาฟาด<br /><br />pg51<br /><br />โอ๊ย<br /><br />ทำไมมันถึงไม่เอาเงินไป...?<br /><br />ความเร็วของไอ้หมอนั่น ทำไมถึง...<br /><br />แขน...<br /><br />แขนของฉันลื่นเหรอ？<br /><br />pg52<br /><br />เรียว！<br /><br />นายตื่นหรือยัง<br /><br />สร้างความมั่นใจซักหน่อย！<br /><br />ผักขมคลุกมันฝรั่ง！<br /><br />ฮิโรชิ...<br /><br />นายไม่ต้องทำอาหารให้ฉันทุกวันก็ได้<br /><br />อย่ากังวลไปเลย เราอยู่ห้องข้าง ๆ กันแล้วก็เป็นเพื่อนกันด้วย<br /><br />กิน กิน<br /><br />รู้แล้วน่า<br /><br />ร้อน！<br /><br />pg53<br /><br />อย่่ารีบกินสิ<br /><br />สงสัยว่าฉันจะลวกเพดานปากตัวเอง<br /><br />นายจะไปทำงานไหวเหรอในสภาพแบบนี้<br /><br />หนวกหูน่า<br /><br />คนสู้กันเพื่อเงิน มันน่าขันสิ้นดี<br /><br />ที่กำลังทำงานอยู่ที่ร้านเรานะเหรอ<br /><br />ขอบคุณสำหรับอาหารนะ<br /><br />นี่ฉันได้ยินมาว่าคลับ “ดอกไม้” เนี่ยอันตรายสุด ๆ เลยนา นายเคยได้ยินบ้างเปล่า<br /><br />อย่ามาเกาะแกะฉันน่า<br /><br />ตู๊ด<br /><br />มือถือ： [จาก] โทกิจิ [หัวข้อ] นัตซึมิจังวันนี้<br /><br />นายได้ข้อความเหรอเรียว<br /><br />pg54<br /><br />เดี๋ยวนะ ผู้หญิงคนนี้ใครกันนะ!?<br /><br />ขอฉันดูหน่อยน่า เรียว<br /><br />เขาเป็นน้องสาวฉัน<br /><br />น้องสาวเหรอ？<br /><br />จริงอ่ะ？<br /><br />ที่อยู่ของน้องฉันไกลจากที่นี่หน่อยนะ<br /><br />อ่า ฉันเข้าใจละ...<br /><br />เธอน่ารักนะ<br /><br />เธอช่างมีความรู้สึกที่เต็มเปี่ยม<br /><br />pg56<br /><br />เป็นเพราะฝนเนี่ย...<br /><br />pg57<br /><br />วันนี้คงไม่ค่อยมีลูกค้า<br /><br />ทำไมทำหน้าอย่างนั้น<br /><br />ฉันไม่ได้ลบหลู่นะ แต่เวลาที่นายทำหน้าแบบนั้น...<br /><br />นายคิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่ืนเหรอไง<br /><br />นายกับฉันมันก็เหมือนกันนั่นแหละ<br /><br />เดนมนุษย์ก็ยังเป็นเดนมนุษย์<br /><br />pg58<br /><br />...ตาแก่นี่มันอะไรกัน<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮิ<br /><br />ฮิฮ่า<br /><br />pg59<br /><br />อือ...อ่า...！<br /><br />ฟู่...ฟว่า...！<br /><br />หมัดอะไรของมัน...<br /><br />ย๊ากก！！<br /><br />pg60<br /><br />อ่า...<br /><br />ตาแก่นี่เคยเป็นนักมวยเก่าจริง ๆ เหรอ<br /><br />หมัดของตาแก่นี่ช้าชะมัด<br /><br />อืิอ...อ่า...!!<br /><br />ฝีเท้าก็ห่วยแตก...<br /><br />ฟู่...อ่า！！<br /><br />แม้แต่การหายใจก็แรง...<br /><br />ตาแก่นี่รู้ตัวไหมเนี่ยว่าตัวเองกำลังจะแพ้<br /><br />pg61<br /><br />ตาแก่นี่ชกโดนเรา！？<br /><br />หมัดเนี้ยเนี่ยนะ<br /><br />เป็นไปไม่ได้น่า!<br /><br />อือ...ย๊า!！<br /><br />pg61<br /><br />กรอด...！<br /><br />ฮิฮ่า！<br /><br />ไอ้บ้าเอ้ย<br /><br />ฮึ้ย！！<br /><br />อัก!<br /><br />pg63<br /><br />อ๊าาก!<br /><br />ย๊า！<br /><br />ไม่ได้ผลเหรอ？<br /><br />อือ...<br /><br />อ่า...<br /><br />pg64<br /><br />อ่่า...<br /><br />อือ...อ่า<br /><br />อ่า...<br /><br />ลุง<br /><br />อย่าฝืนเลยน่า<br /><br />...ย๊าก！<br /><br />ทำไมลุงต้องพยายามขนาดนี้<br /><br />ย๊าก！！<br /><br />มัน-มันรู้สึกดี...<br /><br />พะ...เพราะว่ามันรู้สึกดี...<br /><br />pg65<br /><br />ดะ...ด้วยการต่อสู้ครั้งนี้ ฉะ...ฉันจะได้แขวนนวมอย่างเป็นสุขสักที<br /><br />นะ...นายก็ คะ...คิดอย่างนั้นใช่ไหม...?<br /><br />pg66<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />บ้าเอ๊ย อะไรของเจ้าตาแก่เนี่ย<br /><br />เผยตัวตนที่แท้จริงด้วยรอยยิ้มสะงั้น<br /><br />ฉัน...<br /><br />อยู่ระดับเดียวกันกับตาแก่นี่แล้วเหรอ...!?<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br /><br /> Tue, 18 Jun 2013 02:05:33 +0000 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38156 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38155 pg8+9<br /><br />บทที่ 1: เรียว นารุชิมะ<br /><br />pg12<br /><br />หยุด!!<br /><br />เรียว นารุชิมะ<br /><br />พอได้แล้ว!!<br /><br />pg13<br /><br />พอเป็นพอ นารุชิมะ!!<br /><br />คุณชนะแล้ว!!<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />pg14<br /><br />ผู้ชนะคือ!<br /><br />เรียว นารุชิมะ!!<br /><br />โอ๊ย<br /><br />เรียว นารุชิมะ มีคนส่งฉันมาบอกว่า<br /><br />จะมีรถมารับคุณ<br /><br />นายรู้ไหม...ว่านายทำได้ดี<br /><br />ถ้านายสามารถทำแบบนี้ต่อไปได้เรื่อย ๆ ไม่มีอะไรจะมาหยุดนายได้<br /><br />pg16<br /><br />อ่า ฟู่<br /><br />..ฮ่า<br /><br />ฮ่า... อ่ะ<br /><br />pg17<br /><br />ตอนเพิ่งเริ่มสู้ นายดูท่าทางไม่ดีเลย<br /><br />แต่นายล้มเขาจากข้างหลัง<br /><br />แล้วตอนนี้นายก็กำลังเลยอวัยวะเพศของผู้หญิงเพื่อเงิน<br /><br />หุ ๆ นายนี่มันเป็นผู้ชายประเภทที่ต่ำสุด ๆ<br /><br />pg19<br /><br />ไอ้บ้านั่น... มันทำฉันเจ็บ ฉันก็เลยซัดมันให้น่วม<br /><br />ฮ่า...<br /><br />โทรศัพท์: [จาก] โทกิจิ [หัวข้อ] ขอบคุณนะ<br /><br />โทรศัพท์: [ข้อความ] ฉันได้เช็คประจำเดือนของนายแล้ว ร่างกายนายเป็นไงบ้าง นัตซึมิจังอารมณ์ดีวันนี้!<br /><br />pg20<br /><br />นัตซึมิ...<br /><br />เธออารมณ์ดีจริง ๆ หรือเปล่านะ<br /><br />pg21<br /><br />อืมมม....<br /><br />pg22<br /><br />คุณ เรียว นารุชิมะ คะ...<br /><br />คุณอยู่ในนี้หรือเปล่าคะ<br /><br />เธอต้องการอะไร<br /><br />คุณคือ เรียว นารุชิมะ ใช่ไหมคะ<br /><br />หนูดีใจจัง!<br /><br />หนูชื่อ โนโซมิ ซาวาดะ ค่ะ<br /><br />หนูมาขอให้คุณเรียวช่วยเหลือค่ะ<br /><br />ช่วยอะไร?<br /><br />pg23<br /><br />การชกคืนนี้...<br /><br />ช่วยแพ้ทีค่ะ<br /><br />หนูขอร้องละ<br /><br />อย่ามาล้อเล่นน่า ออกไปซะ<br /><br />คนที่จะสู้กับคุณเรียววันนี้...<br /><br />คือพ่อหนูเองค่ะ<br /><br />พ่อของหนูเคยเป็นนักมวยปล้ำมาก่อน<br /><br />คนเรียกเขาว่า “ไอ้กระทิง” ซาวาดะ<br /><br />pg24<br /><br />พ่อของหนูไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุด<br /><br />แต่เขาก็เต็มที่กับการเป็นนักมวยปล้ำมืออาชีพ<br /><br />แต่...องค์กรกลับล้มละลาย...<br /><br />หนูกับพ่อไม่มีเงินเหลือเลย แม้แต่แม่ก็ทิ้งพวกเราไป<br /><br />พ่อพาหนูไปด้วยและพวกเราก็ลำบากมาก<br /><br />พ่อหนูไม่ค่อยมีความสามารถ ตอนนี้ก็เลยไม่ได้ทำงาน<br /><br />พ่อหนูจะต้องลำบากในการแข่งขันครั้งนี้แน่ ๆ<br /><br />หนูก็เลยจะขอคุณ...<br /><br />pg25<br /><br />ได้โปรดเถอะค่ะ<br /><br />ให้พ่อหนูชนะเถอะ！<br /><br />ไอ้เด็กโง่<br /><br />ฟังนะ ฉันไม่สนใจเรื่องระหว่างพ่อลูกอะไรนี่หรอก<br /><br />ออกไปสะ ไม่งั้นฉันจะตีเธอ!!<br /><br />pg27<br /><br />สู้！สู้！！<br /><br />อย่ายั้งมือ พวกคุณต้องทำให้คนดูพอใจ<br /><br />พวกคุณเป็นแขกก็เลยได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี<br /><br />เรามาสู้กัน<br /><br />pg28<br /><br />...ฮึ่ม<br /><br />มันเจ็บนะ... การโจมตีเมื่อกี้ ฉันแค่โชคดี<br /><br />กรอด！！<br /><br />สรุปนี่คือคำตอบของนายสินะ<br /><br />ไม่มีประโยชน์ที่พวกเราจะมานั่งกังวลเกี่ยวกับรายละเอียด<br /><br />เรามาทำให้การต่อสู้ครั้งนี้จบเร็ว ๆ กันเถอะ<br /><br />pg29<br /><br />แกกำลังพูดถึงเรื่องอะไร<br /><br />ผู้ชนะจะได้ทุกสิ่ง และคนที่เป็นผู้ชนะจะถูกกำหนด ณ บัดนี้<br /><br />คนที่จะแพ้ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว<br /><br />มันไม่ได้ผลหรอก<br /><br />โอกาศที่ฉันจะชนะมีอยู่<br /><br />เพียงแปดเปอเซน<br /><br />ได้โปรดเถอะ<br /><br />ลูกสาวฉันตาบอด<br /><br />อย่ามาล้อเล่นน่า...!<br /><br />pg30<br /><br />อ๊าากก！！<br /><br />อ๊าาา！！<br /><br />มันกำลังแกล้งทำเป็นเจ็บ<br /><br />ย๊ากกก<br /><br />pg31<br /><br />ฉันจะลุกขึ้น<br /><br />ย๊าาากกก！！<br /><br />โอ้ เอาล่ะ<br /><br />มันไม่ได้เจ็บเท่าไหร่หรอกไอ้ศอกเมื่อกี้<br /><br />ไอ้บ้า...<br /><br />อย่ามาล่อเล่นน่า...<br /><br />ฉันเป็นมืออาชีพ<br /><br />ฉันจะยั่วนายทุกวิถีทาง<br /><br />pg33<br /><br />มา！<br /><br />จังหวะนั้นแหละ！<br /><br />จีทซึ！！<br /><br />นั่นแหละ！<br /><br />เข้ามาอีก！<br /><br />pg34<br /><br />อึก！<br /><br />นี่ล่ะ<br /><br />หลังจากนี้ฉันจะจับลูกเตะของแก<br /><br />มันคงจะง่ายมากที่ฉันจะจับแกทุ่มลงพื้นแล้วล๊อคคอแกซะ<br /><br />ใครจะไปฟังแก！？<br /><br />...แล้วเงินรางวัลละ？<br /><br />แกยังหนุ่มอยู่ แกยังมีอนาคต<br /><br />พวกคุณทำอะไรกันอยู่ สู้กันสิ！！<br /><br />หืม？<br /><br />pg35<br /><br />อั๊ก！！<br /><br />อะไรของแก ช่างไร้ยางอายจริง<br /><br />แย่จริง แย่จริง<br /><br />แกทำยังไง ก็ได้อย่างนั้น<br /><br />ฉันจะทำยังไงกับแกดี<br /><br />แต่มันก็ไม่เสมอไปหรอก<br /><br />...แก<br /><br />pg36<br /><br />ฆ่าพ่อแม่ตัวเอง<br /><br />กี่ปีแล้วนะที่ญี่ปุ่นไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น...<br /><br />แกแทงพ่อแม่ของแกด้วยมีดอย่างเลือดเย็น และชื่อของแกคือ... เรียว นารุชิมะ<br /><br />แก...<br /><br />แกจำได้หรือเปล่า หรือว่าแกกำลังทำเป็นว่าจำไม่ได้ แม้แต่การเรียนคาราเต้ก็ช่วยคนอย่างแกไม่ได้<br /><br />ฉันเห็นทางทีวี ตอนที่แกอยู่ในโตเกียวโดม<br /><br />pg37<br /><br />แกต้องสู้แบบเอาเป็นเอาตายกับ ซึกาวาระ แห่ง บังริวไค...<br /><br />ถ้าแกแพ้ตอนนี้ แกก็จะถูกลืม<br /><br />คุณทำอะไรนะ！<br /><br />สู้สิ！！<br /><br />หืม？<br /><br />เหวอ！！<br /><br />pg38<br /><br />ย๊ากก！！<br /><br />ฉันอิจฉาแกจริง ๆ<br /><br />เพราะโตเกียว โดม<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />เป็นไงบ้าง<br /><br />ถึงจะเป็นแค่นักมวยปล้ำไร้ชื่อ<br /><br />แกจะทนการต่อสู้นี้ได้ไหม？<br /><br />pg40<br /><br />ย๊ากก<br /><br />อึก!!<br /><br />ศอกของแก<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />pg41<br /><br />อื้อ！！<br /><br />ล๊อคคอ<br /><br />มันเป็นถ้าง่าย ๆ แต่ให้ผลเยี่ยม<br /><br />pg42<br /><br />ท่านี้มันทำให้คู่ต่อสู้เป็นบ้ามานักต่อนักแล้ว มีแต่ต้องขอยอมแพ้เท่านั้นแหละถึงจะหลุด<br /><br />อ๊าก...！<br /><br />เว้นแต่แกจะลองโจมตีช่วงล่างของฉัน<br /><br />pg44<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />จบกันสักที ตอนนี้แกไม่ใช่นักมวยปล้ำสะด้วยซ้ำ<br /><br />pg45<br /><br />คุณต้องทำถึงขนาดนั้นด้วยเหรอ ทั้ง ๆ ที่หนูขอร้องคุณแล้ว...<br /><br />เรียว นารุชิมะ<br /><br />คุณมัน...<br /><br />pg46<br /><br />ปีศาจ!<br /><br />ไอ้เด็กบ้า Tue, 18 Jun 2013 01:01:08 +0000 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38155 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38154 pg5<br /><br />Chapter 81 คาเงะฟุเดะ<br /><br />pg6<br /><br />p6<br /><br />b1: โฮ่ง<br /><br />b2: โฮ่งง<br /><br />pg7<br /><br />p1<br /><br />b1: นายกำลังจะไปแล้วเหรอ<br /><br />b2: โฮ่ง<br /><br />p2<br /><br />b1: อย่าฝืนตัวเองมากเกินไปละเรียว<br /><br />p3<br /><br />b1: ฉันพักผ่อนมาพอละ<br /><br />p4<br /><br />b1: ฝากนัตซึมิด้วยนะ เจ้า เพโระ*<br /><br />*T/N: เพโระ แปลว่าเลีย<br /><br />p5<br /><br />b1: โฮ่ง<br /><br />b2: โอ่ง<br /><br />pg10<br /><br />p1<br /><br />b1: ก้า<br /><br />b2: ก้าา<br /><br />pg11<br /><br />p1<br /><br />b1: ก้าา<br /><br />b2: ก้า<br /><br />pg13<br /><br />p1<br /><br />จดหมาย: ถึง คุณ เรียว นารุชิมะ<br /><br />p3<br /><br />จดหมาย: จาก ฮิโรชิ อิโต<br /><br />pg14<br /><br />p1<br /><br />จดหมาย:<br /><br />ถึง สุดที่รัก เรียวจัง<br /><br />เป็นอย่างไรบางจ๊ะ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเธอต้องทานอาหารให้ครบหมู่นะ ฉันกำลังพยายามฝึกฝีมือทำอาหารอยู่เพื่อที่จะได้ทำอาหารให้เรียวจังยังไงละ โปรดรอฉันด้วยนะ<br /><br />หลังจากที่ฉันย้ายมาที่นี่ ฉันก็ได้ค้นพบความฝันของฉัน และความฝันอันนั้นคือ...(อายจัง) การที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับเรียวจังยังไงละ ที่จริงเราไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็ได้ ตราบใดที่ฉันได้อยู่ข้าง ๆ เรียวจังฉันก็มีความสุขละ เธอไม่ต้องทำงานด้วยซ้ำ ฉันจะดูแลเธอเอง ฉันรู้เรื่องที่เธอเข้าร่วมในการแข่งขัน แกรน ครอส ในหนังสือพิมพ์ ฉันไม่อยากให้เรียวจังทำอะไรที่อันตรายอีกต่อไปแล้ว เรามาคิดถึงอนาคตเรากันเถอะนะ<br /><br />p2<br /><br />n1: นะจ๊ะ (หัวใจ)<br /><br />p4<br /><br />b1: เฮ้อ~~~<br /><br />pg15<br /><br />p5<br /><br />b1: มันรู้สึกดีนะที่ได้ทำอะไรที่่สร้างสิ่งใหม่ ๆ<br /><br />b2: ฉันอยากจะใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อย ๆ<br /><br />pg16<br /><br />p1<br /><br />n1: นี่เรากำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย What am I thinking...<br /><br />n2: ไม่มีทางที่เราจะทำอะไรแบบนั้นได้หรอก...<br /><br />p2<br /><br />n1: แบบนั้นได้หรอก...<br /><br />p5<br /><br />b1: เจ้าบ้า โกซากุ<br /><br />p6<br /><br />b1: มันย้ายบ้านไปที่ไหนกันนะ<br /><br />p4<br /><br />b1: เคจัง กลับบ้านเร็ว ๆ นะKei-chan, come home early okay?<br /><br />b2: ฉันเตรียมอาหารอร่อย ๆ ไว้ให้เธอด้วย<br /><br />b3: ขอบคุณจ่ะ โกซากุจัง<br /><br />p6<br /><br />b1: ลูกพ่อ ได้ยิินพ่อไหม<br /><br />b2: นี่พ่อของหนูกำลังพูดอยู่นะ<br /><br />pg18<br /><br />p1<br /><br />b1: เด็กเพิ่งจะสิบอาทิตย์เอง เขายังไม่ได้ยินเราหรอก<br /><br />p2<br /><br />b1: ไม่หรอก เขาได้ยินเรา<br /><br />b2: เสียงหัวใจของเขาเป็นสัญญาณแห่งชีวิต<br /><br />p2<br /><br />b1: โกซากุจัง<br /><br />pg19<br /><br />p1<br /><br />b1: โอเค<br /><br />p2<br /><br />b2: จุ๊ฟ (หัวใจ)<br /><br />p3<br /><br />b1: โกซากุ...<br /><br />p4<br /><br />b1: แกนี่มันน่าขนลุกจริง<br /><br />p5<br /><br />b1: เฮ้อ~~~~<br /><br />b2: นี่มันบ้าสิ้นดี... Mon, 17 Jun 2013 23:49:37 +0000 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38154 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38153 pg5<br /><br />p1<br /><br />n1: ย่าของฉันกลายเป็นซอมบี้<br /><br />pg7<br /><br />p2<br /><br />b1: ฉันไม่ชอบย่าของฉันเพราะเธอชอบทำเสียงดัง<br /><br />p3<br /><br />b1: ย่าของฉันถึงจะเสียชีวิตแล้วก็ยังแข็งแรงดีนะเนี่ย<br /><br />n1: ฉันคิดว่าเธอคงรู้สึกดี<br /><br />pg8<br /><br />p2<br /><br />n1: พ่อร้องไห้ไปพร้อม ๆ กับดื่มเหล้าทุกคืน<br /><br />n2: แม่กลับดูดีใจจนออกจะผิดธรรมชาติ<br /><br />n3: และพ่อชั้นก็หัวอ่อนเกินไปที่จะสังเกตุ<br /><br />n4: แชปเป็นหมาของเรา<br /><br />p3<br /><br />b1: เอาหน่า พ่อ สดชื่นหน่อยสิ ถ้าคุณทำตัวแบบนี้ต่อไปเดี๋ยวคุณแม่ก็เสียใจแย่หรอก!<br /><br />pg9<br /><br />p2<br /><br />b1: แแแแแบร่ แแแแแบร่<br /><br />b2: แย่ชะมัด ที่ปิดปากของย่าหลุดออกอีกแล้ว...<br /><br />p3<br /><br />b1: แม่ ที่ปิดปากของย่าหลุดออกอีกแล้ว ย่าหนวกหูมาก หนูทำการบ้านไม่ได้เลย<br /><br />p4<br /><br />b1: แแแแบร่<br /><br />pg10<br /><br />p1<br /><br />b1: ฉันไม่ได้เกลียดการไปโรงเรียนสักทีเดียวเพราะฉันยังได้เจอเพื่อน ๆ กับรุ่นพี่เวลาไปโรงเรียน<br /><br />p3<br /><br />b1: เกิดอะไรขึ้นกับมือพี่เหรอ เหมือนรอยกัดเลย (ท่าจะเจ็บ)<br /><br />(ไม่รู้เหมือนกัน)<br /><br />b2: ตอนพี่ออกมาจากร้านอาหาร อยู่ดี ๆ ผู้ชายท่าทางสกปรก ๆ คนหนึ่งก็เดินมากัดมือพี่ ซวยจริง ๆ เลย ตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลยเนี่ย<br /><br />pg11<br /><br />p1<br /><br />b1: ฟู่<br /><br />p2<br /><br />b1: เอ๋<br /><br />p4<br /><br />n1: แชปกำลังกลายเป็นของเหลวคล้ายซอสมะเขือเทศอยู่ตรงทางเดิน ฉันตกใจมาก ถึงแม้ว่ามันจะน่าขยะแขยง ฉันก็ยังอยากที่จะอุ้มมันขึ้นมากอด<br /><br />pg12<br /><br />p1<br /><br />b1: ฉันรู้สึกเสียใจเวลาที่หมาฉันตายมากกว่าตอนที่คนตายเสียอีก ฉันร้องไห้จนตาแดงไปหมด<br /><br />p2<br /><br />b1: ฉันบอกแล้วไง ว่าคุณแม่ไม่รู้สึกเจ็บแล้ว ถึงเราจะมัดคุณแม่ไว้แน่นแค่ไหน คุณแม่ก็ไม่เป็นอะไรอยู่ดี ลองนึกดูสิ ถ้านี่เป็นพวกลูก ๆ ละก็เราจะทำยังไงกันดี<br /><br />b2: ....ขอโทษนะ...<br /><br />p4<br /><br />b1: นี่ลูกรู้ไหมว่าแชปราคาเท่าไหร่นะ!?<br /><br />n1: นี่มันไม่เกี่ยวกันสักหน่อย ยัยแก่<br /><br />pg13<br /><br />p1<br /><br />n1: ทุกคนบนโลกน่าจะไปตายกันสะให้หมด (ยกเว้นฉันกับรุ่นพี่)<br /><br />pg14<br /><br />p1<br /><br />b1: ขอโทษจริง ๆ พี่คงรับไม่ได้จริง ๆ ไม่ไหวอ่ะ (ฉันไม่อยากจะเป็นแฟนกับคนที่มีครอบครัวเป็นซอมบี้)<br /><br />p2<br /><br />n1: ฉันรู้ว่าถ้าคนอื่นรู้เข้าว่าสมาชิกครอบครัวฉันกลายเป็นซอมบี้ ฉันคงถูกเกลียดแน่ ๆ ทุกคนในครอบครัวฉันพยายามจะปิดบังเรื่องนี้ แค่จู่ ๆ เช้าวันหนึ่งตอนที่ฉันไปโรงเรียน ทุกคนกลับรู้เรื่องนี้หมด<br /><br />n2: อย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด ทุกคนควรจะไปตายสะให้หมด<br /><br />p3<br /><br />n1: ฉันหงุดหงิดมาก<br /><br />b1: แบร่<br /><br />p4<br /><br />n1: ฉันก็เลยตัดข้อมือของย่าออก ความรู้สึกเวลาที่กระดูกย่าหักทำให้ฉันผ่อนคลายขึ้นมาก แต่ฉันก็สงสัยอยู่อย่างว่าทำไมเลือดถึงไม่ค่อยออกเท่าไหร่ คงเป็นเพราะย่าเป็นซอมบี้ล่ะมั้ง<br /><br />p6<br /><br />b1: อ่าาา ฉันไม่อยากกลับบ้านเลย<br /><br />b2: อ่าาา ฉันเข้าใจ ฉันก็ไม่อยากกลับบ้านเหมือนกัน แหม เนื้อไก่นี่อร่อยจริง ๆ<br /><br />b3: อร่อยจริง ๆ<br /><br />p7<br /><br />b1: เมืองก็ยังดูน่าเบื่อเหมือนเดิม ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในเมืองนี้มีซอมบี้<br /><br />b2: น่าเบื่อจริง ๆ<br /><br />p8<br /><br />n1: พอฉันกลับถึงบ้าน ปรากฏว่าพ่อก็ได้กลายเป็นซอมบี้ไปอีกคนแล้ว<br /><br />n2: ช่างน่าขัน ซอมบี้แม่ลูก<br /><br />pg16<br /><br />p1<br /><br />b1: เกิดอะไรขึ้น พ่อกลายเป็นแบบนั้นไปตั้งแต่เมื่อไหร่<br /><br />b2: มันแย่จริง ๆ เพราะลูกยังไม่กลับบ้าน แม่ก็เลยต้องจับพ่อมัดไว้คนเดียว แม่ละกังวลจริง ๆ ว่าต่อจากนี้เราจะทำยังไงดี<br /><br />p2<br /><br />b1: สงสัยแม่ต้องเริ่มไปทำงานสะแล้ว<br /><br />n1: แม่ดูมีความสุขยังไงชอบกล<br /><br />p3<br /><br />b1: มา ๆ ยจจัง หยุดเล่นเกมแล้วก็ไปล้างมือเดี๋ยวนี้<br /><br />p4<br /><br />b1: ลูกก็ไปล้างมือด้วยนะ ถ้าไม่ล้างระวังจะกลายเป็นซอมบี้ไปอีกคน<br /><br />pg17<br /><br />p1<br /><br />n1: สามวันให้หลัง แม่ก็กลายเป็นซอมบี้ไปอีกคน<br /><br />pg18<br /><br />p1<br /><br />b1: พี่... ผมเห็นแม่...<br /><br />n1: แม่จงใจถอดที่ปิดปากของย่าออก แม่พยายามที่จะให้พ่อโดนย่ากัด<br /><br />p3<br /><br />n1: ของที่ปู่ทวดของฉันทิ้งไว้ให้ถูกซ้อนไว้หลังแท่นบูชา<br /><br />p4<br /><br />b1: นี่เป็นปืนของปู่ มันชื่อว่า ปืน นัมบุ 14 ปู่จะให้หนูเก็บไว้เป็นที่ระลึก<br /><br />(ถ้าหนูเจอคนไม่ดี ก็ใช้ปืนนี้ยิงมันเลย)<br /><br />n1: ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะมีโอกาศได้ใช้ปืนกระบอกนี้<br /><br />pg19<br /><br />p1<br /><br />n1: ฉันรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้พาน้องชายฉันออกจากบ้าน<br /><br />pg20<br /><br />p1<br /><br />b1: เอาของมาหมดหรือยัง งั้นไปเราไปกันเถอะ<br /><br />b2: อื้อ<br /><br />p1<br /><br />n1: ในคืนก่อนที่ฉันจะออกจากบ้าน ฉันโทรหารุ่นพี่ ฉันแค่อยากจะได้ยินเสียงของเขาเป็นครั้งสุดท้าย<br /><br />b1: รุ่นพี่นี่ฉันเอง...<br /><br />n1: ทว่าเสียงที่มาจากอีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์นั้นกลับเป็นเสียงที่ไม่น่าอภิรมย์เอาเสียเลย<br /><br />p2<br /><br />b1: แแแแบร่<br /><br />p3<br /><br />n1: ฉันกำลังจะไปบ้านรุ่นพี่ ฉันจะใช้ปืนนี้ยิงไปที่น่าผากของรุ่นพี่อันเป็นที่รักของฉัน หลังจากนั้นฉันก็จะไปชิบุย่า Mon, 17 Jun 2013 22:48:33 +0000 http://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38153 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38053 ขอโทษครับ ผมไม่ค่อยรู้เรื่องสุภาษิตคำพังเพยซักเท่าไหร่ ต่อให้รู้ตัวญี่ปุ่นแต่ของไทยไม่รู้ก็ไม่มีความหมายเนอะ - -&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:222 &quot;อัลพิสแห่งความชั่ว 3 - ไพ่ส่วนเกิน</strong><br />หน้า 1<br />** โทกิมาช่วยแล้ว!! **<br />โทกิ - เฮ้อ...<br />แย่จังแฮะ<br />โลกมันเป็นอะไรไปหมดแล้วเนี่ย?<br /><br />ไม่นึกเลยนะว่าฉันต้องมาสู้กับเธอแบบนี้<br />...ซากุระจัง<br /><br />แต่ว่าดูจากสถานการณ์ตอนนี้...<br /><br />หน้า 2<br />ไม่ว่าจะทำยังไงเธอก็คงไม่หยุดซินะ!!<br />** โทกิท้าดวลกับสายพันธ์หายากที่สามารถหักล้างพลังพิเศษได้ด้วยการโจมตีทางกาย!! **<br /><br />หน้า 3<br />รุย - เดี๋ยว โทกิ!! นี่นายคิดจะฆ่าซากุระ...<br /><br />โทกิ - มั่วแต่ไปทำให้แท่งเหล็กดับสูญ<br />ตรงเท้า...<br /><br />เปิดโล่งเลยนะ!!<br /><br />หน้า 4<br />รุย - เมื่อกี้มันอะไร...!?<br /><br />[มันเหมือนโดนเพลิงสีฟ้าเผาเป็นจุลเลย!?]<br /><br />โทกิ - ...เข้ามาขวางจริงๆด้วยซินะ<br /><br />หน้า 5<br />ไอ้พ่อบ้าเอ้ย<br /><br />นายก - ไม่ไหวเลย...โจ้กเกอร์พลังแม่เหล็กที่สามารถเอาชีวิตสายพันธ์หายากด้วยการโจมตีทางกายภาพได้<br />จะให้ซากุระจังบาดเจ็บไม่ได้ด้วย<br /><br />โทกิ นี่นาย จงใจลากนายกให้ออกมาแถวหน้า...<br />โทกิ - แหงซิ!? จะให้หมอนี้ใช้ซากุระจังตามใจชอบได้ไง?<br /><br />...ฉันจัดการไอ้หมอนี้เอง<br /><br />รุย - โทกิ...<br /><br />หน้า 6<br />โอกามิ - ไม่ได้นะ<br /><br />โทกิ - หา!?<br /><br />พูดอะไรน่ะ โอกา-...<br />โอกามิ - นายน่ะถอยไปเลย<br />โทกิ - หา!?<br />โอกามิ - ยังไงก็ไม่ได้<br />โทกิ - เฮ้ย...!? พูดบ้าอะไรของนาย...<br /><br />โอกามิ - ไม่ได้!!<br />ต่อให้นายเกลียดเขายังไง เขาก็ยังเป็นพ่อนายไม่ใช่เร้อ!!<br /><br />...เพราะงั้น นาย<br />นายจะฆ่าเขาไม่ได้นะ<br /><br />รุย - เรย์...<br />นี่นาย...<br /><br />หน้า 7<br />...ว่าไป ตอนที่นาย...<br />ตามล่า &quot;ผู้แสวงหา&quot; ก็ตั้งหน้าตั้งตาแต่จะหาเขาเหมือนคนบ้าเลยนี่นะ<br /><br />...ถึงฉันจะขำ แต่ก็รู้สึกขยักแขยงด้วยเหมือนกัน<br />เพราะต่อให้เขาจะชั่วช้าแค่ไหน คนที่นายฆ่าไปก็ยังเป็นคนที่ชุบเลี้ยงนายมา<br />...แต่ว่านะ<br /><br />[ฉันไม่อยาก...เห็นคุณต้องไปทำร้าย]<br />[คนอี่นอีกแล้ว]<br /><br />โทกิ - ...ก็เพราะเป็นพ่อนั้นแหละ...<br />ถึงไม่อยากเห็น<br />ความเน่าไปมากกว่านี้<br /><br />ขอบใจนะ โอกามิคุง<br />แต่ว่า<br /><br />หน้า 8<br />นายคง...ไม่ซิ มีแต่นายคนเดียวที่น่าจะเข้าใจ<br />ว่าฉันต้องจัดการ...หมอนี้ด้วยตัวฉันเองเท่านั้น<br /><br />หน้า 9<br />โทกิ - แว้ก!<br /><br />[ซี่โครงตูหักเลยนะเฟ้ย]<br />เจ็บ!! ทำบ้าอะไร...<br />โอกามิ - งั้นก็ตามใจ...แต่ว่า<br /><br />อย่าหันกลับไปมองแต่อดีต<br />คิดแค่ว่าตอนนี้ต้องทำอะไรก็พอ<br /><br />โทกิ - นายก็เลิกพูดพล่ามแล้วทำอะไรซักอย่างกับซากุร-...<br /><br />สองสี่!? &quot;มามอน&quot; งั้นเร้อ!? แต่ว่าทำไม...<br /><br />หน้า 10-11<br />สีทั้งเจ็ด<br />แสงทั้งเจ็ด<br />เปลวทั้งเจ็ด...<br />งดงามจริงๆเลยนะ...<br /><br />เพลิง...ทั้งเจ็ดนี้...<br /><br />หน้า 12<br />รุย - เพลิงทั้งเจ็ด!?<br />น-...นี่มันหมายความว่าไง...!?<br />ต่อให้มีแขนของจิ๋วกามิ มนุษย์ที่ไม่ได้มีพลังพิเศษก็ไม่น่าจะใช้พลังได้นี่...<br /><br />นายก - แต่ถ้า<br /><br />มีแหล่งพลังพิเศษก็อีกเรื่องหนึ่งไม่ใช่รึ?<br />*สวบ*<br /><br />หน้า 13<br />รุย - เนะเนะเนะ!!<br /><br />นายก - แขนของพันธ์ผสมอย่างจิ๋วกามิดูเหมือจะมีพลังของสายพันธ์พิเศษที่สามารถดูดเอาพลังพิเศษอยู่ด้วย<br />เนะเนะเนะ - อุ๊ก<br />นายก - ฉันก็เลยลากยัยนี้มาด้วย เผื่อจะใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง<br /><br />เนะเนะเนะ - อุ๊ก...<br />อุ๊บ...<br />ถึงพลังแม่เหล็กจะถูกปลดปล่อยออกมาจาก &quot;กล่อง&quot; ที่คุณซากุระโคจิเปิดจนสามารถกลับจากสภาพลอสต์ได้<br />พลังแม่เหล็กส่วนมากก็กลับไปที่นาย เพราะงั้นยัยนี้ก็หมดประโยชน์แล้ว<br /><br />ในเมื่อนายรู้ความจริงแล้ว ฉันก็ไม่ต้องเก็บมันไว้แล้วซินะ?<br />เนะเนะเนะก็ไม่ได้เป็นญาติฉันซะหน่อย<br />เขาก็แค่ &quot;ไพ่ส่วนเกิน&quot; ที่มีไว้ทดแทนนายเท่านั้น<br /><br />หน้า 14<br />โทกิ - ...หุบปาก<br />แก...<br /><br />หน้า 15<br />ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!!<br /><br />หน้า 16<br />รุย - อึก!!<br />พลังแม่เหล็กไฟฟ้าของโทกิถูกแพร่ทั่วไปหมด!!<br /><br />*เปรี๊ยะ*<br />*เปรี๊ยะ*<br /><br />มิชิรุ - [ถึงจะหยุดการดับสูญไม่ได้แต่มันก็ไม่สามารถดับอย่างอื่นได้ถ้ามันกำลังดับพลังพิเศษอื่นอยู่...]<br /><br />หน้า 17<br />โอกามิ - ...&quot;กล่อง&quot;นั้น มันไม่เหมาะกับคุณหรอกนะ<br /><br />คุณซากุระโคจิ!!<br /><br />ข้าวกล่อง - ...&quot;กล่อง&quot; ก็คือ &quot;กล่อง&quot;<br />แต่ยังไงก็สู้ &quot;ข้าวกล่อง&quot; ไม่ได้อยู่ดี<br /><br />หน้า 18<br />เรย์คุง<br /><br />รุย - ข้าวกล่อง!!<br />นี่นาย ยังไม่ตาย...<br /><br />หน้า 19<br />ข้าวกล่อง - อืม เหมือนฉันจะง่วงเลยพล่อยหลับไป<br />รุย - สลบเมิดไปเพราะแผลนั้นมากกว่ามั้ง<br /><br />ข้าวกล่อง - ถึงจะผิดแผนไปหน่อย<br />แต่ก็ดีแล้วที่ &quot;กล่อง&quot; แห่งความชั่วนั้นเปิดและปล่อยพลังดับสูญออกมา<br /><br />โอกามิ - นี่นาย เห็นสภาพ...<br />โศกนาฏกรรมในเมืองนั้นแล้วยังจะบอกว่าอยากได้พลังดับสูญนี่อยู่อีกเร้อ...<br /><br />*พรึ่บ*<br /><br />ข้าวกล่อง - อย่ามาเข้าใกล้ซากุระจังนะ<br />ถ้ายังขวางอีก ต่อให้เป็นเรย์ฉันก็จะฆ่า<br /><br />หน้า 20<br />...บอกไปแล้วนี่ ว่าซากุระต้องมาเข้าพวกกับพวกเรา<br />ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าต้องเป็นแบบนี้<br /><br />ความสิ้นหวังนั้นไง<br />ความสิ้นหวังที่ผู้คนสร้างขึ้นไม่มีวันจบทำให้ซากุระปิดใจลง<br />มนุษย์นั้นแหละที่ผิด เพราะงั้นถึงไม่เห็นใจ<br /><br />โอกามิ - ข้าวกล่อง...นาย...<br /><br />** สายสัมพันธ์ระหว่างสายพันธ์หายาก...!? เมื่อข้าวกล่องกลายมาเป็นศัตรู ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งเขาได้แล้วงั้นเร้อ!? **<br />ข้าวกล่อง - พลังดับสูญต้องเป็นของฉัน<br /><br />next: คำโกหกของคนหมู่มากก็คือความจริง...!!<br />to be continued Sun, 02 Jun 2013 06:50:56 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38053 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38006 หลงรักเรื่องนี้จัดครับ...ถึงขั้นอ่าน LN เกือบจบไปแล้วเล่มหนึ่ง *ยืดอกภูมิใจเพราะก่อนหน้านี่เคยแต่อ่านไปได้แค่ครึ่งเล่มก็เลิกอ่าน* (แต่ผมสปอยตัวเองมาเยอะอ่ะครับ จากวิกีญี่ปุ่น เลยพอรู้เรื่องตัวละครคร่าวๆหมด ทั้งเรื่องอดีตของจอมมารกับอาชิยะ เรื่องของเซฟิรอทกับอลัสรามุส เรื่องความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างจอมมารกับผู้กล้า เรื่องของเทวดากับโลกสวรรค์ ฯลฯ)<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนที่จะได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! (ท่านจอมมารสู้งาน!!)<br />ตอนที่ 10 &quot;จอมมาร พยายามได้ดีมาก&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ผู้กล้าเอมิเลีย ปลดปล่อยพลัง! **<br />ลูซิเฟล - [พลังศักดิ์สิทธิ...!!]<br /><br />ระดับของดาบ...ปลดปล่อยได้แค่ขั้นแรกเท่านั้นเองเร้อ?<br />ชักเริ่มไม่มั่นใจนิดๆแล้วซิ<br /><br />แต่ก็เอาเถอะ พวกนั้นเองก็คงใช้พลังได้ไม่เต็มที่เหมือนกัน<br />จะมาพะวงกับเรื่องรูปร่างตอนนี้ไม่ได้<br /><br />หน้า 2<br />ขุนพลปิศาจลูซิเฟอร์! คนนอกรีตอัลบ้า!<br />บาปที่พวกนายได้กระทำไว้ต่อโลก...<br />ฉันจะให้พวกนายชดใช้ ณ บัดนี้!<br /><br />หน้า 3<br />มาโอ - โห! โคตรเท่ห์!<br />เอมี่ - หนวกหูน่า!<br /><br />พอฉันเสร็จกับเจ้าพวกนั้นแล้ว ฉันจะมาเก็บนายต่อ เตรียมใจไว้ได้เลย!<br />มาโอ - เอ่อๆ<br />ช่วยจัดการให้มันเร็วหน่อยแล้วกัน<br /><br />...แต่ก่อนหน้านั้น<br /><br />หลับกันไปก่อนแล้วกัน!<br /><br />หน้า 4<br />เอมี่ - นี่! ทำอะไรของนายน่ะ!<br />มาโอ - อาคมเวทย์น่ะ<br />ก็นี่มันไม่ใช่โชว์ที่ควรจะดูนี่หว่า<br /><br />ฉันไม่อยากให้พวกสื่อแห่กันมาทำข่าวตรงนี้<br />เลยสร้างมิติครอบคลุมพื้นที่แถวนี้ทั้งหมดน่ะ<br /><br />เอมี่ - สร้างมิติครอบคลุม...<br />[ถึงจะพูดดูง่าย แต่ต้องใช้พลังขนาดไหนเชียวถึงจะทำแบบนั้นได้...]<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - ดังนั้นอย่าปล่อยให้พวกนั้นหนีไปได้เชียวนะ<br />ขืนปล่อยไปมีหวังงานเข้าแน่...<br /><br />...ฮึบ!<br />ลูซิเฟล - ดูท่า<br /><br />ฉันคงต้องเอาจริงด้วยเหมือนกันซินะ!!<br /><br />ฮ่าห์!!<br /><br />หน้า 6<br />มาโอ - โอ้ยๆๆๆ!<br /><br />นี่หล่อน! ทำอะไรน่ะ!<br />เอมี่ - โทษที! มันบังเอิญน่ะ!<br /><br />ฮ่าห์!<br />ลูซิเฟล - อุ๊ก...<br /><br />หน้า 7<br />คิดว่าจะตามฉันทันรึ!<br /><br />เอมี่ - ...ยังอ่อนหัด<br /><br />หน้า 8<br />ลูซิเฟล - เฮอะ ทำเป็นเก่ง!<br />ป้องกันก็เห็นจะได้ หลบก็ไม่เห็นจะพ้นเลยไม่ใช่เร้อ?<br /><br />ความสามารถในการบินของเธอไม่ได้ขี้ของฉันแต่แรกแล้ว<br />แค่ถ่วงเวลาไปได้เรื่อยๆแบบนี้<br />ฉันก็จะชนะเพราะฉันสามารถคงพลังเวทย์ไว้ได้!<br /><br />อาชิยะ - เสียใจด้วย แต่ไม่มีวันซะหรอก<br /><br />หน้า 9<br />ถึงข้าไม่เคยแม้แต่จะคิดอยากจะร่วมสู้รบกับผู้กล้า<br />แต่ข้าได้สาบานว่าจะสวามิภักดิ์ต่อท่านจอมมารซาตาน<br /><br />เพราะฉะนั้น ศัตรูของข้าในตอนนี้ก็คือเจ้า<br />ลูซิเฟอร์<br /><br />ลูซิเฟล - แก...!<br />เอมี่ - นี่นาย!<br /><br />หน้า 10<br />ลูซิเฟล - อัลชิเอล!<br /><br />เอมี่ - ทำไมนายถึงกลับเป็นร่างเดิมได้?<br />อาชิยะ - ...ท่านจอมมารได้ประทานพลังเวทย์พอเพื่อให้ข้าหลุดพ้นจากสภาพใกล้ตายนั้น<br />ก็เท่านั้น<br /><br />เอมี่ - งั้นเร้อ<br />แต่ถ้านายกลับร่างได้แล้ว นายหายหัวไปไหนมา?<br /><br />อาชิยะ - กางเกงมันขาด เลยกลับไปเอาผ้าคลุมขุนพลปิศาจที่บ้านมา<br />เอมี่ - ...ยอมรับในความพยายามจริงๆ<br /><br />หน้า 11<br />แต่ฉันไม่คิดจะตีสนิทกับนายหรอกนะยะ<br />อาชิยะ - ข้าก็่เช่นกัน<br /><br />เมื่อเสร็จจากศึกนี้แล้ว พวกเราก็จะกลับไปเป็นศัตรูกันอีกครั้ง<br /><br />เอมี่ - แบบนั้นก็ดีไป<br /><br />อัลบ้า - เหวอ!<br /><br />อาชิยะ - ข้าไม่ขอบใจเจ้าหรอกนะ ของแค่นั้นทำอะไรข้าไม่ได้อยู่แล้ว<br />เอมี่ - เจ็บตัวมาแล้วครั้งหนึ่งแล้วยังพูดโว้แบบนั้นได้อีกเร้อเนี่ย?<br /><br />หน้า 12<br />ลูซิเฟอร์ - ไอ้สวะเอ้ย!<br />ถ้าแกคือหนึ่งในคนที่ไล่ต้อนจอมมารได้จริงๆ<br />ก็สู้ให้กับสมศักดิ์ศรีหน่อยเซ่!<br /><br />อัลบ้า - อย-...อย่างนั้นข้าก็กลับไม่ได้พอดีซิ!?<br />ลูซิเฟอร์ - ถ้ามาแพ้ตรงนี้ก็กลับไม่ได้เหมือนกันแหละ!<br /><br />อัลบ้า - ชิ...!<br /><br />หน้า 13<br />มาโอ - เชี่ยเอ้ย...<br /><br />ไหงตู...<br />กลายเป็นได้งานห่วยสุดเลยฟะ?<br /><br />หน้า 14<br />ชิโฮะ - นี่ไม่ใช่...<br />หนังใช่มั้ย...?<br /><br />หน้า 15<br />ลูซิเฟอร์ - ชิ...<br /><br />เอมี่ - เท็นโคเอ็นซัน!<br />== ดาบสวรรค์อัคคี<br /><br />ลูซิเฟอร์ - อุ๊ก...<br /><br />อัลบ้า - เอมิเรีย เจ้าเสียสติไปแล้วรึ!<br />ร่วมรบกับปิศาจแบบนี้ เทพผู้พิพากษาไม่มีวันอภัยให้เจ้าแน่!<br /><br />หน้า 16<br />เอมี่ - นายมีสิทธิอะไรจะมาพูดว่าฉัน<br /><br />มาโอ - ยังมีหน้ามาพูดได้อีกนะ ไอ้โล้น<br /><br />ลูซิเฟอร์ - ...ไม่ต้องมาพูดเลย<br /><br />อาชิยะ - เจ้าไม่มีสิทธิพูดเรื่องนั้น<br /><br />อัลบ้า - ...อุ๊ก<br /><br />หน-...หนอย!<br />ไปให้พ้นนะ พวกชั้นต่ำ!<br /><br />มาโอ - ศึกครั้งนี้มันก็แปลกจริงนั้นแหละนะ<br />*ครืน*<br />*ครืน*<br />*ครืน*<br />*ครืน*<br /><br />ไม่รู้เลยว่าตกลงใครเป็นพวกเป็นศัตรู...<br /><br />หน้า 17<br />มาโอ - เฮ้อ...<br />แบบนี้คงแก้ตัวอะไรไม่ได้แล้วซินะเนี่ย<br /><br />เอมี่ - เท็นโควเฮียวบุ<br />== ดาบสวรรค์เหมันต์<br /><br />ลูซิเฟอร์ - อุ๊ก<br />หา...!?<br /><br />หน้า 18<br />เอมี่ - น้ำแข็งนี้สามารถแช่แข็งและจองจำปิศาจได้<br /><br />เสร็จฉันล่ะ!<br />ลูซิเฟอร์ - อ้ากกก...!<br /><br />อึก...!<br />*เปรี้ยะ*<br />*เปรี้ยะ*<br /><br />เอมี่ - หนีไม่พ้นหรอก!<br /><br />หน้า 19<br />อัลบ้า - อุ๊ก...!<br /><br />ล-<br />ลูซิเฟอร์...!<br />ลูซิเฟอร์ - จัดการเองบ้างซิฟะ!<br /><br />หน้า 20<br />มาโอ - หึๆๆ...<br />ฮ่ะๆๆๆ<br /><br />หนักชะมัดยาดเลย ให้ตายซิ<br />แต่ฉันเก่งอยู่แล้ว! วางลงอย่างสวยงาม! เพราะงั้นก็โอเคแล้ว!<br /><br />เอมี่ - จอมมาร...<br />อาชิยะ - ท่านจอมมาร...<br /><br />มาโอ - เอาล่ะ ทีนี้ฉันจะได้สู้ซักที<br />รีบๆจัดการให้เสร็จดีกว่า...เพราะ<br /><br />หน้า 21<br />ขืนปล่อยให้ช้า เดี๋ยวฉันก็ไปทำงานสายพอดี<br /><br />เอมี่ - [อ๋อ...]<br />[เร้อ...]<br /><br />มาโอ - ยิ่งวันนี้ฉันสัญญากับจีจังไว้ว่าจะสอนวิธีซ่อมตู้ไอติมด้วยนี่นะ<br /><br />ชิโฮะ - เอ๋ะ...<br /><br />เอมี่ - [รอยยิ้ม]<br />[ท่าทางน่ารักนั้นมันอะไร...]<br /><br />อ่ะ<br /><br />หน้า 22<br />มาโอ - เอาล่ะ...มาที่พวกแก<br />อัลบ้า - เหวอ<br /><br />มาโอ - แกกล้าให้ฉันคนนี้ที่มีแผนว่าจะครองโลกนี้<br /><br />มาทำงานกระจอกๆดีหนักนะ!<br /><br />อัลบ้า - อุ๊ก!?<br /><br />หน้า 23<br />ลูซิเฟอร์ - ท-...ท่านจอมมาร...<br /><br />มาโอ - มาตอนนี้แล้ว ต่อให้แกจะมาเรียกฉันว่า &quot;ท่าน&quot; ฉันก็ไม่ดีใจหรอกนะเฟ้ย<br /><br />หน้า 24<br />เฮ้ย เอมี่<br />คิดว่าควรจัดการหมอนี้ยังไงดี?<br />เอมี่ - นั้นซินะ<br />ก่อนอื่นเลยก็คงต้องให้มันรับผิดชอบที่ทำลายเมืองนั้นแหละ<br /><br />มาโอ - เออ<br />...แล้วก็<br /><br />ถ้าฉันไปทำงานสายล่ะก็ ลูซิเฟอร์...ทุกอย่างมันเป็นเพราะแก<br />เกิดฉันพลาดรางวัลพนักงานดีเด่นขึ้นมา แกจะรับผิดชอบยังไง?<br />ห๊า?<br /><br />ลูซิเฟอร์ - พ-พูดเรื่องอะไรน่ะ!!<br />อาชิยะ - ท่านกำลังพูดในสิ่งที่พวกเราไม่มีวันเข้าใจได้อยู่...<br /><br />หน้า 25<br />มาโอ - เป็นว่า ฉันขอพลังเวทย์ของแกไปก่อนล่ะ<br /><br />เอมี่ - แล้วค่อยลงทัณฑ์นายหลังจากนั้น<br /><br />ลูซิเฟอร์ - อึก...<br /><br />มาโอ - ถ้าแกเป็นขุนพลปิศาจจริง...<br /><br />หน้า 26<br />ก็จงเตรียมใจไว้อย่างลูกผู้ชายซะ!!<br />ลูซิเฟอร์ - อ้ากกกกกก<br />** พยายามเข้า ลูซิเฟอร์! บทลงทัณฑ์มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น! ** Sun, 26 May 2013 05:09:31 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38006 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37992 มันจะขูดรีดกันเกินไปหน่อยมั้ย? T_T<br /><br />แต่เอาเหอะ ยังไงปะป๊ากับหม่ะม้าก็ต้องดูแลหนูได้อย่างแน่นอน :b<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาตนะครับ</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! ไฮสกูล! (ท่านจอมมารสู้งาน! ฉบับโรงเรียน!)<br />บทเรียนที่ 8 &quot;เจ้าของโรงเรียน ให้คำตัดสิน&quot;</strong><br />หน้า 1<br />อลัสรามุส - อลัสรามุส<br />เจอ<br />ปะป๊าแย้ว~!!<br /><br />ชิโฮะ - ...เอ่อ<br />&quot;ปะป๊า&quot; นี่...<br />มันหมายความว่ายังไงเร้อคะ?<br /><br />มาโอ - แล้วมันเรื่องอะไรกันหว่า...<br />เอมี่ - ไม่ต้องหันมาถามฉันเลย<br /><br />** คุณพ่อ! หนูน้อยในแอปเปิ้ลที่หล่นลงมาจากท้องฟ้า! **<br /><br />หน้า 2<br />เอมี่ - อลัส...รามุส...?<br />เป็นชื่อของเด็กคนนี้งั้นเร้อ...?<br /><br />อลัสรามุส - หม่า~ม้า!!<br /><br />เอมี่ - หง-ไหงเป็นงั้นอ่ะ!?<br />มาโอ - เฮ้ย ใจเย็นๆน่า<br />ฉันเองก็ยังงงอยู่เหมือนกัน!!!<br />ย-ยังไงก็!!<br />ทำอะไรซักอย่างกับเรื่องนี้ก่อนเหอะ!!!<br /><br />หน้า 3<br />คิซากิ - ...อ๋อ<br />...นายก็เลยเรียกฉันมางั้นเร้อ...?<br />...แต่จะมาบอกว่าว่ามีเด็กตกมาจากท้องฟ้านี่<br />มันก็กระทันหันซะจนให้เชื่อยากเลยนะ<br /><br />มาโอ - ขอโทษครับ พอดีผมไม่รู้จะไปถามใครนอกจากอาจารย์น่ะครับ...<br />คิซากิ - ...ไม่เป็นไรหรอก...<br /><br />[แต่เห็นนายหน้าถอดสีวิ่งแจ้นเข้ามา]<br />[ฉันล่ะนึกว่านายจะคิดรายการอาหารใหม่ได้แล้วซะอีก]<br />มาโอ - [ขอโทษครับ]<br /><br />คิซากิ - แล้วเด็กคนที่ว่าอยู่ไหนล่ะ...?<br />[ฉันไม่เห็นเขาเลย]<br />มาโอ - ผมโยนไปให้อาชิยะก่อนจะกลายเป็นเรื่องวุ่นวายเรียบร้อยแล้วครับ<br /><br />[10 นาทีก่อน]<br />มาโอ - [งั้น ฝากที่เหลือด้วยนะ]<br />อาชิยะ - [หา!?]<br />[เอ๋ะ? เดี๋ยวครับ ท่านจอมมาร!?]<br /><br />หน้า 4<br />คิซากิ - แต่ถึงอย่างงั้น<br />ฉันคงจัดการกับปัญหานี้คนเดียวไม่ได้หรอก<br />ไม่ลองไปรายงานกับประธานโรงเรียนดูล่ะ?<br /><br />ทำไมทำหน้าแบบนั้น?<br />มาโอ - ...เปล่าครับ<br /><br />[เป็นไปได้ไม่อยากเข้าใกล้ประธานโรงเรียนเลยอ่ะ...]<br /><br />คิซากิ - เดี๋ยวฉันไปติดต่อเขาให้แล้วกัน<br />สำหรับตอนนี้ พวกเธอ<br />กลับไปที่ห้องเรียนก่อนเถอะ<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - อืม...เด็กคนนั้นมันอะไรกันแน่น่า...<br />แต่ไม่ใช่เด็กของโลกนี่ชัวร์ๆ<br /><br />[เอ่อ...เหมือนยัยนั้นจะช็อคเอาเรื่องเหมือนกันแฮะ]<br /><br />เอมี่ - ...เฮ้อ<br />...ทำไม<br /><br />หน้า 6<br />ทำไมฉัน<br />ต้องเป็น &quot;หม่ะม้า&quot; ด้วย...<br /><br />[อ่า ให้ตายซิ ไม่มีอะไรดีเลยซักอย่าง!!]<br />ชิโฮะ - เฮ้อออออ...<br /><br />คุณมาโอเป็น &quot;ปะป๊า&quot; ส่วนคุณยูซะเป็น &quot;หม่าม้า&quot; เร้อ...<br /><br />เฮ้ออออ...<br />มาโอ - ท่าจะสาหัสนะเนี่ย<br /><br />หน้า 7<br />ฮึม<br />ฉันกลับมาล่ะ อาชิยะ<br />เอ๋?<br />[ก้นอาชิยะ]<br /><br />อาชิยะ - ยินดีต้อนรับกลับครับ ท่านจอมมาร<br />มาโอ - เออ [เป็นไรมากมั้ยเนี่ย?]<br /><br />อ๋อ...เขาหลับไปแล้วเร้อ<br />อาชิยะ - ครับ...<br />[แต่กว่าเขาจะหลับได้]<br /><br />มาโอ - ...&quot;ปะป๊า&quot;<br />...เร้อ<br /><br />หน้า 8<br />ให้ตายซิ มันอะไรเป็นอะไรกันแน่เนี่ย<br />อาชิยะ - ค-...คือ ท่านจอมมารครับ<br />ก่อนอื่น รบกวนท่านอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ผมทีเถอะครับ<br />[เรื่องเด็กคนนั้น รวมถึงเรื่อง &quot;ปะป๊า&quot; นั้นด้วย]<br /><br />มาโอ - อ๋อ จะว่าไป<br />อาจารย์คิซากิติดต่อประธานโรงเรียนไปให้แล้ว<br /><br />เขาคงมาในอีกไม่นานล่ะนะ...<br />อาชิยะ - [ไม่เห็นผมในสายตาเลย!]<br />คิซากิ - มาคุง~<br /><br />มาโอ - โอ๋ะ<br /><br />ครับ อาจารย์คิซา-<br /><br />หน้า 9<br />[ประธานโรงเรียน ชิบะ มิกิ]<br />มิกิที - ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ<br />คุณมาโอ<br /><br />มาโอ - [ม-ม-ม-ม-ม-มันโผล่มาแล้วววววว!]<br />มิกิที - โอ๋ เด็กคนนั้นใช่มั้ยค่ะ?<br /><br />หุหุ...<br />ดิฉันได้ยินเรื่องมาจากอาจารย์แล้ว<br />แต่ดิฉันก็ยังประหลาดใจอยู่เลย<br /><br />หน้า 10<br />...ถ้างั้น เกี่ยวกับอนาคตของเด็กคนนี้<br />ก่อนอื่น คุณมาโอคะ<br />คุณมีความพร้อมที่จะ &quot;ทำงาน&quot; ยิ่งกว่าที่ผ่านๆมารึเปล่าคะ...?<br /><br />มาโอ - ค-...ครับ...?<br />มิกิที - ที่ดิฉันกำลังพูดถึงคือ<br /><br />เด็กคนนี้ยังเป็นทารกแบเบาะอยู่<br />ถ้าเขาอยู่กับคุณได้น่าจะเป็นการดีกว่านะคะ<br /><br />เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงคิดว่า<br />จะให้เด็กคนนี้<br />เข้ามาเป็นนักเรียนโรงเรียนเราค่ะ<br /><br />หน้า 11<br />มาโอ - [หา?]<br /><br />ป-...ประธานโรงเรียนครับ<br />[ก่อนอื่นเลย]<br />แต่ผมไม่ใช่พ่อของเขานะค-<br /><br />มิกิที - ถ้างั้น ให้อยู่ห้อง 2A ก็แล้วกัน...ฝากด้วยนะคะ อาจารย์คิซากิ<br />คิซากิ - ค่ะ...<br />มาโอ - [ไม่ได้ฟังตูเลย!!!]<br /><br />คิซากิ - ต-แต่ว่า<br />ถ้าเอาเด็กเล็กขนาดนั้นเข้าเป็นนักเรียน...<br />[มันจะไม่เป็นไรแน่เร้อ...]<br />คงต้องคิดแผนการสอนใหม่แล้วซินะ<br /><br />มิกิที - ...อ๋อ แล้วก็<br /><br />หน้า 12<br />ส่วนเรื่องการรับเข้า...<br />แม้จะเป็นแค่ความเห็นของดิฉัน<br />แต่คุณต้องรับผิดชอบค่าเล่าเรียนทั้งหมดของเขานะคะ คุณมาโอ<br /><br />มาโอ - [นี่เร้อความพร้อมในการทำงานที่เจ้าหล่อนพูดถึง!!!]<br /><br />อาชิยะ - ม-...ม-ม-...ไม่จริง...<br /><br />หน้า 13<br />มิกิที - และไม่เพียงค่าเทอมอย่างเดียว<br />แต่รวมถึงค่าของใช้สอยในโรงเรียนทั้งหมด<br /><br />ดิฉันจะ<strong>หัก</strong>จาก<strong>เงินเดือน</strong>ของคุณนะคะ<br /><br />แล้วดิฉันจะคอยดู<br />ความขยันขันแข็งที่มากขึ้นของคุณ<br /><br />มิกิที - แน่นอน ว่ารวมถึงคุณอาชิยะด้วยนะคะ<br />อาชิยะ - ...ค-ครับ<br /><br />มิกิที - [ถ้าอย่างนั้น ฝากอาจารย์ทำเรื่องรับเข้าด้วยนะค่ะ]<br /><br />หน้า 14<br />อาชิยะ - ...ท่านจอมมาร<br />มาโอ - อย่าเพิ่งพูด อาชิยะ<br />ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงดี<br />นี่มันเงินที่เราอุตส่าห์อดอออมเพื่อให้พอสำหรับประทังชีวิตเราสองคนได้...<br /><br />ถ้าไม่หาแผนรับมือ ไม่ฉันก็อาชิยะซักคนหนึ่งคงต้องอดข้าวไปจนตายล่ะนะ<br />อาชิยะ - [ท่านคิดถึงสองตัวเลือกนั้นในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไงกันครับ!!]<br /><br />มาโอ - ...อ๋ะ<br />จริงด้วย!!<br />ยังมีหม่ะม้าอยู่นี่น่า!!<br /><br />เดี๋ยวฉันไปยืมโทรศัพท์ที่ห้องพักครูแป๊ปนะ<br />อาชิยะ - ม-หม่ะม้า!?<br />ท่านจอมมาร นี่ท่านไปมีคู่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ!!!<br />มาโอ - ไม่ใช่โว้ย!!<br />** อาชิยะผู้น่าสงสาร...อย่ายอมแพ้ อาชิยะ...! **<br /><br />[ระหว่างนั้น หม่ะม้า]<br />เอมี่ - [...สังหรใจไม่ดีเลย] Sat, 25 May 2013 07:57:02 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37992 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37929 Firstly, international translator. Sorry for the trouble I've caused you guys. If you want to continue translating this to other languages, please PM me. I'll give you some treat providing that you can follow two very simple rules which will be detailed after you contact me.<br /><br /><div>Spoiler: <a onclick="$(this).parent().next().toggle(); return false;">Now...for some of the English readers...</a></div><div style="display: none; padding: 3px;">Let me just make one thing clear. Seems like a lot of people forgot that I only continue to translate this because I just want to continue &quot;reading&quot; this (I'll forget about the manga in 2 weeks if I don't translate, seriously), I'm never restricted to translate things to English only (to begin with, I'm an international Thai translator), was looking for something to translate to Thai after so long, and just knew that the Thai translator had gone MIA for a while now. And right on that timing, the English scanlator decided to not follow a single request I have of them. In another words, I have my full rights to switch over, the timing is just too perfect and so I did. So, those of you who say it's all because of a &quot;misunderstanding&quot;, go tell your scanlator to &quot;go learn English&quot;. (What's so hard to understand about my request to &quot;ask me for permission before using&quot; anyway?) Those who call me ridiculous, stupid and such, excuse me, but who are you to be ordering me to translate things to English only? You already know that I have the rights to choose which language I want to translate my stuff to, and you know how many times the English scanlators have failed me for this series. What's so wrong about me switching over after the English scanlator decided to ignore my request again for who-knows-how-many-times-already?</div><br /><br />ปล. ขอโทษทีครับ พอดีโมโหพวกคนอ่านของอังกฤษบางคนอยู่อ่ะครับ ._.&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นโดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนนะครับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:221 &quot;เอลบิสแห่งความชั่ว (2) ~ สหาย... &quot;</strong><br />หน้า 1<br />** พลังดับสูญเพิ่มพูนขึ้นไร้ขีดจำกัด!! **<br /><br />เฮย์เกะ - อุ๊ก...<br />พลังดับสูญนี้มันต่างกับที่ผ่านมาลิบลับ...<br />ดูเหมือนคุณซากุระโคจิจะเปิด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; แล้วจริงๆซินะ...<br />ถ้าอย่างงั้นต้องรีบแล้ว...<br /><br />ยูกิฮินะ - นายต้องการพลังดับสูญถึงขนาดนั้นเลยงั้นรึ?<br /><br />แต่นายต้องตายตรงนี้แหละ!!<br /><br />หน้า 2<br />** ศึกชิงเป็นชิงตายระหว่างเฮย์เกะกับยูกิฮินะกำลังจะถึงจุดจบ!? **<br /><br />เฮย์เกะ - อุ๊ก...!!<br /><br />หน้า 3<br />ดูเหมือนร่างกายจะบอบช้ำเอาเรื่องเหมือนกันเลยนะ<br />แย่จริงๆนะที่นายไม่ได้เป็นอมตะ<br /><br />นายก - คนชั่วต่างหาก!!<br /><br />สายพันธ์หายากไม่มีพิษภัย!?<br />ผิดแล้วครับ พวกสายพันธ์หายากที่เข้ามาปะปนกับผู้มีพลังทั้งที่รู้ถึงความเสี่ยงในการเกิดการดับสูญอยู่นั้นแหละที่เป็นคนชั่ว<br /><br />เฮย์เกะ - คุณฟุจิวาระ ผมว่าคุณพูดคนชั่วๆมากไปแล้วนะครับ<br />นายก - เฮย์เกะคุง<br /><br />การตัดสินชั่วดีมันเปลี่ยนไปตามสถานภาพของคนนะ สำหรับมนุษย์ที่ไร้พลังอย่างพวกเรา พวกสายพันธุ์หายากก็คือความชั่ว<br /><br />ผู้ที่กุมพลังที่แข็งแกร่งที่สุดสมควรจะเป็นคนตัดสินความชอบธรรม<br />เราควรกวาดล้างสายพันธุ์หายากเพื่อปกป้องมนุษย์!!<br /><br />หน้า 4<br />เฮย์เกะ - ...&quot;เอ็มเพอเรอร์&quot; ผมจะทำตามคุณ<br />แต่ว่า<br /><br />ความถูกต้องของมนุษย์กับความถูกต้องของสายพันธุ์หายากไม่ใช่อย่างเดียวกันเสมอไป<br />พวกเราไม่ใช่พระเจ้า ความถูกต้องที่ไม่ตรงไปตรงมาเป็นสิ่งอันตรายมาก<br /><br />[เพื่อความถูกต้องในการปกป้องคนทุกคนจากความชั่ว...]<br /><br />เซ็ด - ...พวกสายพันธ์หายากกับผู้มีพลังที่อยู่กับพวกเขารู้ถึงความเสี่ยงที่จะเอามนุษย์เข้าไปติดร่างแหอยู่แล้วล่ะน่า...<br />ชิบุยะกับซากุระโกะจังก็น่าจะรู้อยู่แล้วแหละ<br />แต่ถึงจะพูดแบบนั้น ก็ไม่มีใครมีสิทธิจะไปแย่งชิงเอาชีวิตการเป็นอยู่ของพวกเขาหรอกนะ...<br />...มันไม่มีคำตอบหรอก &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot;<br /><br />หน้า 5<br />ยูกิฮินะ - [วันแห่งการตัดสินที่ไม่ได้มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์]<br />เอ็มเพอร์เรอร์ - &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot; คนนี้จะเป็นคนตัดสินความถูกต้องเอง<br />ยูกิฮินะ - [ถูกขนานนามว่า &quot;วันที่ 32 ธันวาคม&quot;...]<br /><br />หน้า 6<br />ทั้งที่นายก็รู้ว่าสิ่งที่ &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot; ทำใน &quot;วันที่ 32 ธันวา&quot; นั้นเป็นสิ่งผิด<br />นายก็ยังชื่นชม &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot; อยู่ดี...!!<br /><br />เฮย์เกะ - [ถ้าคุณเชื่อใจผม...]<br />ยูกิฮินะ - ก็นายเป็นซะอย่างนั้น...<br /><br />แล้วจะให้ฉันเชื่อใจได้ยังไง!!<br /><br />หน้า 7<br />[ลอสต์!!]<br /><br />หะ...<br />[มาลอสต์เอาตอนนี้!?]<br />โกหก...น่า!?<br /><br />เฮย์เกะ - ยังเป็น Beauty Lost เหมือนเดิมเลยนะครับ<br /><br />ยูกิฮินะ - อุ๊ก!!<br />[เสร็จมัน...]<br /><br />หน้า 8<br />[ชีวิต...กลับมาแล้ว!?]<br /><br />ชีวิต...ของฉัน...<br /><br />หน้า 9<br />ท-...ทำไม<br />นาย?<br /><br />ทำไมถึงเพิ่งมาให้ตอนนี้...!?<br />...หลังจากตั้งเกือบร้อยปี?<br /><br />นายเล่นกับชีวิตคนอื่นมาตั้งเกือบร้อยปี<br />...แล้วทำไม<br /><br />ทำไม!!<br /><br />เฮย์เกะ - ...นายยังไม่รู้อีกเร้อ?<br /><br />หน้า 10<br />มันก็เพื่อ...<br />ไม่ให้นายตายยังไง!!<br /><br />นับตั้งแต่ &quot;วันที่ 32 ธันวา&quot; ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฟุจิวาระต้องการเพราะมีพลังดับสูญกับ &quot;กล่องนั้น&quot; อยู่...<br />นอกจากเนะเนะเนะแล้ว นายเป็น &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ที่เหลือรอดอยู่เพียงคนเดียว แต่ฉันก็ไม่สามารถปกป้องนายได้ตลอดไป<br /><br />[ฉันลบนายออกจากบันทึกทั้งหมดของ &quot;เอเด็น&quot; แล้ว...]<br /><br />ยูกิฮินะ - ...ทำไมนายถึงต้องทำขนาดนั้น?<br /><br />เฮย์เกะ - ...ฉันถูกลากเข้าไปในความมืดแล้ว<br /><br />[ผมอยากได้คุณ]<br /><br />หน้า 11<br />ไม่ว่านายจะคิดยังไง...<br />ฉันก็ยังเห็นนายเป็นสหายของฉันอยู่ตลอด<br /><br />หน้า 12<br />ยูกิฮินะ - ...แต่ว่า<br />ฉ-...ฉันเคยทำร้ายนาย...<br /><br />เฮย์เกะ - มันสนุกมาเลยนะครับ<br /><br />ถ้าฉันลนลานจากการแค่โดนหมาที่ตัวเองเลี้ยงกัด<br />ก็ไม่มีวันเลี้ยงหมาทหารที่เก่งได้หรอก<br /><br />...แต่จนถึงตอนนี้ ฉันเอง<br /><br />ต่อให้อยากตายแค่ไหนก็ตายไม่ได้เหมือนกันเพราะมีชีวิตของนายอยู่ในตัว<br />ช่วงเวลานั้นก็จบลงแล้วเหมือนกัน<br /><br />หน้า 13<br />...นายมีชีวิตอย่างอิสระของนายเถอะ<br />ลาก่อนนะ<br />&quot;ฮินะ&quot;<br /><br />ยูกิฮินะ - หา...<br /><br />เฮย์เกะ!!<br /><br />หน้า 14<br />ชิงุเระ - กว่าคนจะรู้ตัวก็โดนพลังดับสูญนั้นกลืนเข้าไปแล้ว...<br />&quot;กล่องแพนโดร่า&quot; ถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์แล้วงั้นรึ?<br /><br />ถึงพวกผู้มีพลังกับสายพันธ์หายากจะความรู้สึกเร็วกว่ามนุษย์ แต่ก็ทำอะไรกับสถานการณ์นี้ไม่ได้<br />ฮิโยริ - ชิงุเระ...<br /><br />มาโกโตะ - ตุ๊ด<br />ตู้ด<br />ตุ๊ด<br /><br />ฮิโยริ - WA!!<br />WA!!<br /><br />ชิงุเระ - มีอะไรเร้อ มาโกโตะ!!<br /><br />มาโกโตะ - ตุ๊ด<br />ตู้ด<br />ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br /><br />ชิงุเระ - ...ว่าไงนะ!!? คลื่นเสียงของยูกิ?<br />มาโกโตะ - ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br />ชิงุเระ - ...เข้าใจแล้ว<br />มาโกโตะ - ตู้ด<br />ตุ๊ด<br /><br />หน้า 15<br />ชิงุเระ - ฮิโยริ!!<br />ฉันไม่สนว่าเธอจะใช้วิธีการไหน แต่รีบติดต่อผู้มีพลังให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ด่วนที่สุด<br />โง่ๆอย่างเธอก็น่าจะยังพอทำอย่างนั้นได้นะ<br />ฮิโยริ - อ-...โอเค LAEW!!<br /><br />ชิงุเระ - ชิ...!!<br />เพราะเรากลายมาเป็นแบบนี้ซะนี่!!<br /><br />มาโกโตะ - ตู้ด<br />ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br />ตู้ด<br />ตุ๊ดตุ๊ด<br /><br />ชิงุเระ - ...ไม่ต้องห่วงหรอก มาโกโตะ<br /><br />ยูกิ...โอกามิ และก็พวก &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ต้องทำอะไรซักอย่างได้แน่...<br />ใช่แล้ว<br /><br />[พวกเขาต้องหยุด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; หยุดพลังดับสูญนี้ได้แน่นอน!!]<br /><br />หน้า 16-17<br /><br />หน้า 18<br />รุย - ซ-...<br />ซากุระ...<br />โคจิ...<br /><br />ยูกิ - อ-...โอกามิ พอเหอะ...<br /><br />[มันยังไง...ก็ไม่ไหวหรอก]<br />...นั้น<br />ไม่ใช่เนียงมารุอีกแล้ว<br />[นั้นไม่ใช่เนียงมารุ...เนียงมารุไม่มีทาง...]<br /><br />หน้า 19<br />[ตั้งใจจะฆ่าพวกเราแบบนี้เด็ดขาด!!]<br /><br />รุย - ร-...เรย์!!<br /><br />หน้า 20<br />โทกิ - ให้ตาย~ซี่<br /><br />พวกนายนี่ ถ้าขาดฉันคนนี้ไปก็ไม่เอาไหนเลยจริงจริ๊ง<br />โอกามิ - โทกิ!!<br />** สหายรบเก่ามายังสนามรบอันวิกฤต!! **<br /><br />next: ทุกอย่างคือโชคชะตา...!!<br />to be continued Sun, 19 May 2013 13:37:57 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37929 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37853 ขอโทษที่กระโดดไปกระโดดมานะครับ พอดีมันหยุดตัวเองไม่ได้ ตอนนี้ผมกำลังหลงใหลเรื่องนี้มาก เลยเอื้อมมือไปคว้านิตยสารใกล้ตัว (Dengeki Maoh เดือน 4) มาเปิดอ่าน เห็นตอนนี้แล้วคิดถึงคิริโตะกับอาซึนะยังไงก็ไม่รู้ น่ารักเกิ๊น~ &gt;w&lt;<br /><br />เหมือนกับเรื่องหลักนะครับ ผมไม่อนุญาตให้ใช้เป็นแสกนเลชั่น ไม่ได้อยากไปขัดกับกลุ่มที่เขาทำอยู่แล้ว ผมแปลเพราะการแปลมันทำให้อ่านสนุกมากขึ้น แปลเพื่อว่าสนุกของตัวเองเท่านั้นนะ ไม่ใช่เพื่อให้คนอื่นมาเอาเรื่องนี้ไปทำเป็นแสกนเลชั่นแข่งกับกลุ่มที่เขาทำของเขาอยู่แล้ว หวังว่าคงเข้าใจ ._.&quot;<br /><br /><a rel="nofollow" href="https://www.facebook.com/photo.php?fbid=460598400685020&amp;set=a.460587997352727.1073741826.460587004019493&amp;type=1&amp;theater">เรียกน้ำย่อย</a>ครับ :p<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นทุกกรณี</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! ไฮสคูล (ท่านจอมมารสู้งาน! ฉบับโรงเรียน)<br />บทเรียนที่ 10 &quot;เมื่อปิศาจตกอับเรียกหาความช่วยเหลือ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />เอมี่ - แล้ว?<br /><br />มีธุระอะไรไม่ทราบ?<br />ถึงต้องโทรเรียกฉันให้มาที่แบบนี้...<br /><br />มาโอ - เรามาเลี้ยงเด็กด้วยกันเถอะนะ?<br />** คำประกาศอันห้าวหาญของจอมมาร!? **<br /><br />หน้า 2<br />*ปึ๊ด*<br />อลัสรามุส - ...อืม?<br /><br />หน้า 3<br />เอมี่ - นึกว่าจะพูดอะไรออกมาซะอีก...<br />อย่างพวกนายจะไปดูแลเด็กได้ซะที่ไหนกันล่ะ<br /><br />เพราะงั้นถึงมาขอความช่วยเหลือจากฉันงั้นเร้อ? ปิศาจอย่างพวกนายเนี่ยนะ? (ขำ)<br /><br />อาชิยะ - แก<br />มาโอ - ...ก็นะ ถึงฉันจะรับเด็กคนนี้มาเลี้ยงก็จริง<br />แต่ถ้าให้พูดตรงๆ <strong>มันหินมาก</strong> ก็เลยอยากให้เธอช่วยหน่อยน่ะ...<br /><br />เอมี่ - ...เหรอ<br />สำหรับฉัน การจะปล่อยให้เด็กตัวเล็กๆขนาดนั้น<br />อยู่กับพวกปิศาจอย่างพวกนายมันก็ดูจะอันตรายไปจริงๆแหละนะ<br /><br />หน้า 4<br />...ก็ได้<br />เดี๋ยวฉันช่วยเรื่องของค่าใช้จ่ายเอง<br /><br />แต่<br /><br />ฉันจะรับเด็กคนนั้นไว้ที่บ้านฉัน<br />ที่นี่ดูยังไงก็ไม่ใช่สถานที่ที่จะเลี้ยงเด็กได้เลยด้วย<br />[อาชิยะ]<br />มาโอ - เอ๋ะ...<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - [ก็จริงอย่างเขาว่า...พวกเราผู้ชายสองคนยังไม่ค่อยจะมีกินกันเลย]<br />[แถมยัยนี้ก็ดูชีวิตสุขสบายดีด้วย...ถ้าฝากให้เขาเลี้ยงน่าจะดีกว่านะ...]<br /><br />เอมี่ - เอ้า มาซิจ้ะ<br />มา...มาอยู่กับหม่ะม้าดีกว่านะ<br /><br />อลัสรามุส - ...อยู่กับหม่ะม้า?<br />เอมี่ - จ้ะ เรามาอยู่ด้วยกันนะ<br /><br />อลัสรามุส - กับปะป๊าด้วย!<br /><br />หน้า 6<br />ทั้งคู่ - หา...?<br /><br />มาโอ - หือ...เป็นเด็กที่น่ารักอะไรปานนี้...<br />เอมี่ - หุบปากไปเลย<br /><br />อ-อลัสรามุสจ๊ะ<br />คนๆนี้...ปะป๊ามาอยู่กับเราไม่ได้นะ<br /><br />อลัมรามุส - ไม่เอา! จะอยู่กับปะป๊า!<br />กับหม่ะม้าด้วย...!<br />เอมี่ - อุ๊ก...<br />แต่ว่ามัน...<br /><br />อุ๊ก...<br />[ไอ้ความรู้สึกผิดนี้มันอาร้าย...]<br /><br />หน้า 7<br />เอมี่ - [ต-แต่ว่า ในเมื่อเขาอยากให้อยู่ด้วยกันแบบนี้ จะทำยังไงดี...]<br />[แบบนี้มันก็เท่ากับ...]<br /><br />มาโอ - ...อลัสรามุสเขาก็ขอร้องถึงขนาดนี้แล้วนะ<br /><br />...ทำเด็กร้องไห้แบบนี้มันไม่ดีนะ<br />เอมี่ - [หา อะไร?]<br />[สรุปคือฉันผิดงั้นเร้อ?]<br /><br />มาโอ - เธอก็ไม่ได้เสียหายอะไรซักหน่อยนี่ ทำตามที่เขาขอเถอะ นะ<br />[เนอะ]<br />[อลัสรามุส]<br />[เนอะ]<br />เอมี่ - [มันเสียหายทางด้านจิตใจหลายด้านเลยต่างหากล่ะยะ...!?]<br />[แล้วอีกอย่าง]<br />[จะขอกันง่ายไปหน่อยมั้ย?]<br /><br />หน้า 8<br />อลัสรามุส - อุ๊ก?<br /><br />มาโอ - ฮ่ะๆๆ ท้องร้องซะดังเชียวนะ<br />หิ่วแล้วเร้อ?<br />กินยากิโซบะของที่โรงเรียนม่ะ?<br /><br />เอมี่ - ...เฮ้อ...<br /><br />เลิกกินพวกของทอดน้ำมันเยิ่มแบบนั้นซักทีได้มั้ย<br />...นี่ อัลชิเอล<br />อาชิยะ - หา?<br />เอมี่ - ขอฉันยืมผ้ากันเปื้อนนั้นหน่อย<br /><br />หน้า 9<br />มาโอ - ...? เอมี่?<br />เอมี่ - ...แค่วันนี้วันเดียวนะ<br /><br />ให้ตายซิ...ถ้าฉันไม่ได้ซื้อของมาตุนไว้นี่จะทำยังไง?<br />ที่อยู่ในตู้เย็นเนี่ย...อะไร ข้าวปั้นที่ขายในโรงเรียนเร้อ...?<br /><br />มาโอ - เจ๋งเลยเนอะ อลัสรามุส<br />หม่ะม้าจะทำกับข้าวให้เรากินด้วยล่ะ<br />เอมี่ - บอกไว้ก่อนเลย ไม่มีของกินสำหรับปิศาจหรอกนะยะ<br />[แล้วไม่ต้องมาเรียกฉันว่าหม่ะม้าเลย]<br /><br />หน้า 10<br />มาโอ - [ปิศาจชัดๆ!]<br />เอมี่ - ผู้กล้าหรอกยะ<br /><br />เดี๋ยวหม่ะม้าจะเป่าให้เย็นเองนะ<br />...เอ้า อ้าม<br />อลัสรามุส - อ้าม<br /><br />เอมี่ - แล้วนายนั่งทำหน้าบื้ออยู่ทำไม? รีบๆกินไปซิ<br /><br />หน้า 11<br />อาชิยะ - ท่านจอมมารครับ<br />นี่มันเรื่องอะไรกันแน่รึครับ<br />มาโอ - ก-...ก็ไม่รู้ซิ<br />อาชิยะ - อ่ะ...หรือว่าเขา<br /><br />จริงๆแล้วใส่ยาพิษให้พวกเรา-...!<br />เอมี่ - ฉันได้ยินนะยะ<br /><br />ฉันเอาเด็กคนนี้เป็นหลักนะ<br />ส่วนพวกนายนะแค่ตัวพ่วงเท่านั้น รู้ไว้ซะด้วย<br />มาโอ - อ่ะ...<br />อืม...<br /><br />เอมี่ - ...อร่อยมั้ย?<br />อลัสรามุส - อาหย่อย!<br />เอมี่ - หุหุ ค่อยดีหน่อย<br /><br />หน้า 12<br />มาโอ - [แหม ยัยนั้นหัวเราะแบบนี้ก็เป็นด้วยรึเนี่ย?]<br /><br />...โห หร่อยแฮะ<br />ลองชิมดูซิ อาชิยะ<br />อาชิยะ - ...ครับ<br /><br />เฮ้อ...<br />ได้กินจนท้องอิ่มสบายใจเลยซินะเนี่ย<br />[อาชิยะก็ผลอยหลับไปเพราะเหนื่อยมามากเหมือนกัน]<br />เอมี่ - ...นั้นซินะ<br /><br />หน้า 13<br />มาโอ - ...แล้ว<br />เธอจะเอายังไงต่อล่ะ?<br />จะไม่ให้ฉันค้างก็ได้นะ ไม่ได้ว่า<br />[อลัสรามุสก็หลับไปแล้วด้วย]<br /><br />ถึงฉันจะไม่ค่อยอยากก็เถอะ<br />แต่ว่านะ<br /><br />ใครจะไปปัด<br />มือน้อยๆนี้ได้ลงล่ะ<br /><br />หน้า 14<br />[...ก็มันช่วยไม่ได้นี่นะ]<br /><br />[เช้าวันต่อมา]<br />อาชิยะ - [ม-มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่ฉันหลับไปเนี่ย!?]<br /><br />** ปิศาจ ผู้กล้า และเทวดา...! ** Sat, 11 May 2013 17:46:02 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37853 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37846 <div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นทุกกรณี</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! (ท่านจอมมารสู้งาน!)<br />ตอนที่ 9 &quot;จอมมาร ถูกโค่น&quot;</strong><br />หน้า 1<br />เอมี่ - เดี๋ยวซิ!<br />เมื่อกี้นายแค่ยั่วพวกเขาเฉยๆเร้อไง?<br />** จอมมารกับผู้กล้า วิ่งหนีสุดชีวิต! **<br /><br />มาโอ - ก็มันไม่ไหวนี่หว่า!<br />ฉันเองก็แทบจะไม่เหลือพลังเวทย์อยู่แล้วนะ!<br /><br />ลูซิเฟล - ที่อวดเบ่งไว้เมื่อกี้หายไปไหนหมดแล้วล่ะ!<br /><br />หน้า 2<br />เหวออออ<br /><br />เอมี่ - อ-อะไรกัน...<br />มาโอ - หนีเร็วเข้า!<br /><br />หน้า 3<br />ลูซิเฟล - หนีไม่พ้นหรอก!<br /><br />เอมี่ - จอมมาร!<br />มาโอ - เจ็บโว้ยยยยย!<br /><br />ร่างกายคนนี่เปราะบางชะมัด! ถึงจะรู้อยู่แล้วก็เหอะ แต่จะเปราะบางไปไหนเนี่ย!<br />โธ่เว้ย! ฉันยังไม่อยากตาย!<br /><br />เอมี่ - จะมาร้องครวญครางอะไรของนาย!<br />นี่นายยังเรียกตัวเองว่าจอมมารซาตานได้อีกเร้อ!? ถ้านายตายตรงนี้ ฉันทิ้งนายไว้นี่แน่!!<br /><br />หน้า 4<br />มาโอ - ไม่ต้องห่วงหรอก<br />ขืนฉันโดนลูกน้องตัวเองฆ่าแบบนี้ มีหวังฉันได้อับอายไปตลอดชาติแหง<br /><br />ลูซิเฟล - หึ<br />ดันทุรังไปก็เท่านั้น...<br /><br />ฉันบอกแล้วไงว่าหนีไม่พ้นหรอก<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - ...อุ๊บ...!<br />เอมี่ - ทำใจดีๆเอาไว้ซิ! อยากตายนักรึไง!?<br /><br />มาโอ - แหะๆ...<br />ฉันดูเหมือนใกล้ตายขนาดนั้นเลยเร้อ...?<br />เอมี่ - ยังจะมาหัวเราะแหะๆได้อีกเร้อ น่าเกลียดชะมัด!<br /><br />นี่ไม่ตลกเลยนะ!<br />คนที่จะฆ่าจอมมารน่ะมันฉันต่างหาก!<br />แล้วทำไมฉันต้องมาโดนไล่ฆ่าไปพร้อมๆกับจอมมารด้วยล่ะ!<br /><br />หน้า 6<br />ลูซิเฟล - อ่อนแอชะมัด<br />นี่เรอะอดีตผู้บังคับบัญชาของฉัน<br />จอมมารผู้ซึ่งกุมเอ็นเทย์อิสล่าทั้งหมดเอาไว้ในกำมือ<br /><br />อัลบ้า - ...รีบๆจัดการเถอะ<br />เก็บเจ้านั้นไปพร้อมๆกับเอมิเรียซะแต่ตอนนี้เลย<br /><br />แต่ฉันจำเป็นต้องเก็บพลังเอาไว้สำหรับควบคุมประตูห้วงมิติ<br /><br />เอมี่ - [ที่เอ็นเทย์อิสล่าไม่น่ามีปืนพกอยู่ได้นี่]<br />[เอามาจากไหนกัน...?]<br /><br />มาโอ - ...แบบนี้...เยี่ยม<br /><br />หน้า 9<br />ถ้าเป็นพวกนั้นล่ะก็...<br /><br />เอมี่...<br /><br />จับฉันเอาไว้นะ!!<br />เอมี่ - เอ๋ะ...!?<br /><br />หน้า 10<br />อัลบ้า - หืมม์?<br /><br />เจ้านั้นมีพลังมารพอสำหรับการเคลื่อนผ่านมิติด้วยรึ...<br />คน - เหวอออ<br />เรียกตำรวจเร็ว...<br />กรี๊ดดด<br />ลูซิเฟล - พลังแค่นั้น คงไปไหนไม่ได้ไกลหรอก<br />จุดมุ่งหมายคือ...<br /><br />ทางนั้นซินะ<br /><br />หน้า 11<br />เอมี่ - อุวะ...<br /><br />เอ๋ะ...!?<br />นี่มันกลับมาที่เดิมเลยไม่ใช่เร้อ! คิดจะทำอะไรของนายน่ะ!?<br /><br />คงไม่คิดจะมาที่นี่เพื่อเรียกความสนใจจากรถพยาบาลหรอกนะ...<br />มาโอ - แฮ่ก<br />...ใช่<br />...ซะที่ไหนเล่า<br />แฮ่ก<br /><br />เอมี่ - แต่แบบนี้...พวกนายสองคนถึงตายได้เลยนะ<br />มาโอ - รู้แล้วน่า<br /><br />แต่ฉันว่า...คง...เหลืออีกนิดล่ะนะ...<br />เอมี่ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 12<br />ลูซิเฟล - พวกนายยังจะมีแผนลับอะไรอีกรึไง?<br /><br />อัลบ้า - ลูซิเฟล! ขืนปล่อยให้ยืดยาวกว่านี้ เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นมากขึ้นหรอก<br />ลูซิเฟล - จะตื่นตูมไปถึงไหนกัน อัลบ้า<br /><br />ถ้าคนดูมากขึ้น ก็แค่จัดการลดมันซะก็หมดเรื่อง<br /><br />เอมี่ - [พลังเวทย์มันจู่ๆก็พุ่งขึ้น!?]<br />ค-คิดจะทำอะไรนะ!?<br /><br />ลูซิเฟล - การวางระเบิดปริศนา ทางยกระดับถล่ม เหยื่อเคราะห์ร้ายจำนวนมาก<br />ถ้าตามสามัญสำนึกของประเทศนี้ ก็คงคิดได้แค่นั้นแหละนะ<br /><br />หน้า 13<br />แต่ฉันคงให้ &quot;จอมมาร&quot; ฟื้นคืนกลับมาเหมือนตอนทางใต้ดินชินจูกุไม่ได้หรอกนะ<br /><br />เอมี่ - จอมมาร!!<br /><br />หน้า 14<br />จอมมาร!<br />จอมมาร!<br />ทำใจดีๆไว้ซิ!<br />จอม...<br /><br />ไม่จริง...<br /><br />ไม่จริง!<br />...ไม่จริง!<br />โกหกน่า...<br />จอมมาร!!<br /><br />หน้า 15<br />ลูซิเฟล - ฉันหมดธุระกับเด็กนี้แล้ว จะให้คืนก็แล้วกัน<br /><br />เอมี่ - จิโฮะจัง!<br /><br />กร๊อบ<br /><br />อุ๊บ...!<br /><br />ลูซิเฟล - อัลบ้า ฉันทำตามที่ได้ตกลงกันไว้แล้ว<br />นายคงไม่ลืมทำตามที่สัญญากันไว้นะ<br /><br />หน้า 16<br />เอมี่ - ลูซิเฟล!<br />หยุดนะ ลูซิเฟล!<br />ลูซิเฟล - ...เป็นเสียงที่ไพเราะจริงๆ<br /><br />ให้ฉันได้ยินเสียงประสานอันไพเราะของความทำลายล้างและเสียงกรี๊ดร้องแห่งความสิ้นหวังหน่อยเถอะ<br /><br />หน้า 17<br />ลาขาดล่ะ ผู้กล้าเอมิเรีย!<br /><br />ตายตามจอมมารกับอัลชิเอลซะเถอะ!<br /><br />รถ - โครม<br />โครม<br /><br />หน้า 18-19<br /><br />หน้า 20<br />ครืน<br />แอ๊ด<br />[อ่ะ]<br /><br />[อ่า...]<br />[จบสิ้นแล้ว...!]<br /><br />หน้า 21<br />มาโอ - สมกับ...ที่เป็นหนังชั้นสองจริงๆ<br />เป็นไป...ตามคาด<br /><br />หน้า 22<br />เอมี่ - จิโฮะจะ-...<br />...อุ๊ก!<br /><br />จิโฮะ - อืม...<br /><br />หน้า 23<br />เอมี่ - จิโฮะจัง จิโฮะจัง!<br />จิโฮะ - ...อ่ะ<br /><br />คุณยุซะ...?<br />...เจ็บ...!<br />เอมี่ - ค่อยยังชั่ว...ปลอดภัยดีใช่มั้ย?<br /><br />คน...ที่มีปีก...น่ากลัวนั้น...<br /><br />จริงซิ<br />ลูซิเฟลล่ะ...!?<br /><br />มาโอ - หึหึหึ...<br /><br />หน้า 24-25<br />ต้องขอบใจนายจริงๆ ลูซิเฟล...<br /><br />เพราะนาย ฉันถึงได้กลับมาเป็นร่างนี้ได้<br /><br />หน้า 26<br />เอมี่ - จอมมาร...ซาตาน...!!<br /><br />หน้า 27<br />ลูซิเฟล - ม-...<br /><br />มันยังไม่ตาย...!?<br /><br />เราก็ขยี้หัวใจของมันไปแล้วนี่...!<br /><br />[การที่หมอนั้นยังไม่ตาย ทั้งๆที่อยู่ในร่างมนุษย์ก็ถือว่าน่าตกใจอยู่หรอก แต่ที่แน่ๆ...จอมมาร...]<br />[ความสิ้นหวังหวาดกลัวทั้งหมดในที่นี่]<br />[โดนมันดูดไปจนหมด ไม่เหลือให้ฉันเลยซักนิด...]<br /><br />[มันเป็นปิศาจคนละชั้นกับเราเลยจริงๆ...!!]<br /><br />หน้า 28<br />มาโอ - [...ผู้กล้าเอมิเรีย]<br /><br />จิโฮะ - อ่ะ<br />อ่ะ...<br /><br />มาโอ - ...เฮ้ย!<br />เมินฉันเฉยเลยรึไง เอมี่!<br /><br />เอมี่ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 29<br />น-นายเรียกฉันเร้อ?<br />มาโอ - ยังจะมาถามอีก! จะนั่งบื้ออยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย!<br />ทำอะไรซักอย่างกับพวกนั้นทีดิ!<br /><br />เอมี่ - เอ๋ะ?<br />ห๊ะ...เอ๋ะ?<br />มาโอ - เร็วหน่อยซิโว้ย ไอ้นี่มันหนักนะ!<br /><br />หนักจะตายอยู่แล้ว<br />พลังปิศาจฉันก็เริ่มถอยแล้วด้วย...<br /><br />จิโฮะ - นั้น...คุณมาโอ...เร้อ?<br />เอมี่ - พลังปิศาจ...มันมีถอยได้ด้วยเร้อ?<br /><br />มาโอ - ก็อย่างที่เห็น...นั้นแหละ...<br />...ฉันไหว้ล่ะ รีบๆไป...<br /><br />หน้า 30<br />อึก...<br />ฮึบ!<br /><br />เอมี่ - หึ<br /><br />นายโง่รึไง?<br />ฉันคิดว่านายตายไปแล้วซะอีก แล้วทำไมถึงยังรอดมาได้?<br /><br />มาโอ - รู้ม่ะ?<br />มนุษย์น่ะ ต่อให้หัวใจจะหยุดเต้นไปแล้ว แต่กว่าสมองจะตายก็ต้องใช้เวลาอีกเป็นนาที<br /><br />เอมี่ - งั้น...นายก็เฉียดตายอยู่ดีไม่ใช่เร้อ?<br />มาโอ - ก็นะ<br /><br />หน้า 31<br />พวกคนชั่วมักจะพยายามจัดการอะไรในนัดเดียว ไม่ชอบให้ยึดยาวน่ารำคาญ<br />เพราะหมอนั้นใช้การทำลายล้างเป็นวงกว้าง โดยไม่ได้รู้เลยว่าฉันยังไม่ตาย ความสิ้นหวังที่เกิดขึ้นเลยทำให้ฉันได้พลังเวทย์กลับคืนมา<br /><br />ถ้าลูซิเฟลเข้ามาสู้กับเธอตรงๆ ฉันก็คงตายไปแล้ว<br />เฮ้อ ดีนะเป็นพวกคิดได้แต่ในกรอบ<br /><br />...แต่ว่า ฉันหนักจริงๆนะ ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย?<br />ไม่ซิ ช่วยหน่อยซิโว้ย! ช่วยฉันทีเถอะนะ ขอร้อง!<br />เอมี่ - เรื่องซิ<br /><br />ฉันเป็นผู้กล้านะ<br />ต่อให้ตาย คิดเร้อว่าฉันจะไปช่วยจอมมาร?<br /><br />หน้า 32<br />เพราะงั้น นายทนอยู่ตรงนั้นไปก่อนแล้วกัน<br />เดี๋ยวฉันจัดการเก็บพวกนี้เอง!<br /><br />นั่งดูอยู่ตรงนั้นไปก่อนนะ<br /><br />จิโฮะ - ค-<br />คุณยุซะ...!?<br /><br />ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันอยากให้<br />...เธอรับรู้เรื่องนี่นะ<br /><br />หน้า 33<br />พลังของข้า!<br /><br />จงประจักษ์ออกมา เพื่อปราบปรามเหล่าปิศาจให้สิ้น!<br /><br />ลูซิเฟล - อุ...เหวอ...<br /><br />หน้า 34-35<br />[พลังศักดิ์สิทธิ...!]<br /><br />เอมี่ - ฉันคือผู้กล้า<br />** ผู้กล้าจุติ! **<br />แม้โลกจะเปลี่ยนไป แต่สิ่งนั้นก็ไม่เปลี่ยนแปลง! Fri, 10 May 2013 19:18:09 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37846 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37781 สงสัยอยู่เรื่องหนึ่งอ่ะครับ เลยขอแปลเรียกความสนใจนิดหน่อย ผมนึกว่า fanbase ของเรื่องนี้ในไทยก็ใหญ่พอสมควรซะอีก เพราะเห็นหน้าแฟนเพจก็เยอะ แต่ทำไมกลับไม่มีคนแปลไทยเลยซักคนอ่ะ? กำลังงงนิดๆ ._.&quot;<br /><br />คำเตือนนิดหนึ่ง ผมแปลตอนนี้ &quot;โดยที่ไม่ได้อ่านตอนก่อนหน้านี้เลย&quot; นะครับ อ่านถึงแค่ประมาณตอน 20 กว่าๆนิดหน่อย และก็ดูอนิเมะเองอ่ะครับ แล้วก็มาที่ตอนนี้เลย (ขนาดตอนอื่นๆในเล่ม 10 ผมยังไม่ได้อ่านเลย เข้าใจว่าอังกฤษเขาออกถึงตอน 59 ผมเลยประเดิมด้วยตอน 60 เผื่อจะดึงดูดความสนใจได้บ้างอ่ะครับ) แต่พอดีมันสงสัยว่าทำไมยังไม่มีคนแปล เลย...ขอนิดล่ะกัน ยิ่งผมไม่รู้จะไปถามที่ไหนด้วย (ถึงรู้ว่ามีแฟนเพจตัวละครเต็มไปหมด แต่ไม่ค่อยกล้าเข้าไปถาม) ขอแปลแล้วถามกันตรงๆแบบนี้เลยแล้วกัน แต่เพราะอย่างนั้นอาจจะมีผิดบ้างถูกบ้าง ผมยังไม่ค่อยรู้เรื่องตัวละครซักเท่าไหร่อ่ะครับ &gt;_&lt;&quot;<br /><br />ปล. เพิ่งเคยเห็นแสกนดิบที่คลีนได้สวยขนาดนี้เป็นครั้งแรก แสกนจากรวมเล่มมันคนละชั้นจริงๆด้วยแฮะ...O.o&quot;<br /><br /><div class="important">กรุณาขออนุญาตผมก่อนนำคำแปลไปทำเป็นแสกนเลชั่นด้วยครับ</div><br /><strong><br />คานิวัล (ล่าทรชน)<br />บทเพลงที่ 60 &quot;สองคนเป็นหนึ่งเดียว&quot;</strong><br />หน้า 1<br /><br />หน้า 2<br />คาโรคุ - นาอิ...<br /><br />ได้ยินเสียงของคุณโยงิงั้นรึ?<br />นาอิ - คาโรคุ...<br /><br />เหมือนโยงิเขากำลังหวาดกลัวมากๆเลย!<br />ทำยังไงดี...! เขาบาดเจ็บอยู่รึเปล่าน่า...<br />หรือว่าไม่สบายใจอยู่<br /><br />คาโรคุ - นาอิ<br /><br />หน้า 3<br />ไม่เป็นไรหรอก<br />ปิดหูไปซะเถอะนะ<br /><br />ยานลำที่สองที่เรานั่งอยู่นี่<br />คงกำลังเคลื่อนไปหาพวกคุณโยงินั้นแหละ<br /><br />ไม่เป็นไรหรอก<br />คนของเซอร์คัสเก่งๆกันทุกคนอยู่แล้ว<br />นาอิ - อืม...<br />อืม!<br /><br />คาโรคุ - แถม<br /><br />หน้า 4<br />นาอิก็เป็นห่วงพวกเขาถึงขนาดนี้<br />เขาต้องไม่เป็นไรแน่นอน...นะ?<br /><br />นาอิ - อืม...!<br /><br />ฉันจะไปถามคุณแกะเอง<br />ว่าอีกนานมั้ยกว่าจะถึง!!<br />คาโรคุ - นาอิ!<br />ยังวิ่งไม่ได้นะ! เดี๋ยวฉันไปด้วย<br /><br />หน้า 5<br />นอยลี่ - เปะ...<br />เปย์กะ...!!<br /><br />หน้า 6<br />อั๊ก<br />อึก...<br /><br />พี่ชาย...<br /><br />หน้า 7<br />ผมเงิน!<br /><br />โยงิ - อะฮ่ะฮ่ะฮ่ะ<br /><br />วาเซะ<br /><br />นอยลี่ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 8<br />อุ๊ก...<br /><br />อ้ากกกกก...<br /><br />หน้า 9<br />เปย์...<br />กะ...<br /><br />โยงิ - หืมม์?<br /><br />หน้า 10<br />หึ...<br /><br />เอาล่ะ<br />นะ<br /><br />หน้า 11<br />ปิดฉาก!!<br /><br />นอยลี่ - [ใครก็ได้...]<br /><br />หน้า 12<br />[ช่วยฉันที]<br />[ปะป๊า...มะม้า...]<br /><br />*กี๊*<br />*กี๊*<br /><br />ปะป๊า...<br />มะม้า...<br />ตื่นซิ<br /><br />ปะป๊า...<br />มะม้า...<br />เปย์กะ - เมี้ยว...<br /><br />หน้า 13<br />นอยลี่ - เปย์กะ...?<br /><br />??? - [นอยลี่]<br />[หนีไปซะ นอยลี่!]<br /><br />นอ...<br />นอยลี่<br />จะหนีเร้อ...<br />เปย์กะ...<br /><br />เปย์กะ - เมี้ยว<br />นอยลี่ - เปย์กะก็จะหนีเร้อ<br />เปย์กะ...<br />ทางนี้<br /><br />เปย์กะ<br />จะช่วยนอยลี่เร้อ<br /><br />เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ<br />เปย์กะ<br /><br />ซู...<br /><br />หน้า 14<br />??? - โห<br />เจอเคสหายากเข้าแล้วซิ<br /><br />เซลล์ของมนุษย์กับสัตว์กำลังเกิดการแปลงสภาพประสานกัน และรวมตัวเขาด้วยกัน<br />ถ้าเลี้ยงดูให้ดีๆ<br />อาจจะมีอะไรน่าสนใจให้ชมก็ได้<br /><br />นอยลี่ - [เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ เปย์กะ]<br /><br />[เปย์กะ]<br /><br />หน้า 15<br /><br />หน้า 16<br />*ปิ๊บ*<br />??? - ท่านฮิราโตะ<br /><br />ขณะนี้ พวกเรากำลังดำเนินการซ่อมแซมความเสียหายของผู้มีพลังพิเศษ<br />ที่เมืองเซ็นบริเวณตีนเขาเมลเมย์ไร<br /><br />ฮิราโตะ - ไปได้<br /><br />??? - รับทราบ<br /><br />หน้า 17<br />ฮิราโตะ - ต้องขอประทานโทษด้วยครับที่มาช้า<br />ดีจริงๆที่พวกคุณยังปลอดภัย<br /><br />อาคาริ - กาเรคิบาดเจ็บอยู่ ดังนั้นฉันจะขอใช้ห้องพยาบาลบนเรือเพื่อรักษาเขาก็แล้วกัน<br />ฮิราโตะ - รับทราบแล้วครับ คุณอาคาริ<br /><br />ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ กาเรคิ<br />สบายดีรึเปล่า?<br /><br />กาเรคิ - ...ก็ไม่เป็นไร...<br />โยงิ - กลับมาแย้ว~<br /><br />หน้า 18<br />ฮิราโตะ - โยงิ...<br /><br />โยงิ - เหวอ!!<br /><br />อิวา - ไม่ได้นะ!! โยงิ!!<br /><br />หน้า 19<br />ฮิราโตะ - ให้ตายซิ<br /><br />เป็นเด็กเจ้าปัญหาจริงๆ<br /><br />หน้า 20-21<br />อาคาริ - ฮิราโตะ!!<br />อย่าทำให้คนบาดเจ็บเพิ่มขึ้นได้มั้ย!<br />ฮิราโตะ - พอดีเขาทำตัวไม่น่ารักน่ะครับ<br />จะว่าไป<br /><br />คุณเอา &quot;โยงิ&quot; มาใช้ด้วยรึครับ ทำไมผมไม่เห็นทราบเรื่องเลยล่ะครับ<br /><br />อิวา - เอ๋ะ!?<br />หมายความว่าไง!? ก็หมออาคาริบอกว่าฮิราโตะอนุญาตแล้ว<br /><br />หน้า 22<br />อาคาริ - เรื่องนั้นมันแค่โกหกแหงอยู่แล้ว<br /><br />อิวา - หา!?<br />โกหก!?<br /><br />อย่างหมอนี้มีรึจะยอม<br />ให้ฉันมายืนกลางสนามรบกับพวกผู้มีพลังแบบนี้?<br /><br />ฮิราโตะ - ไม่ไหวเลยนะครับ คุณอาคาริ<br />คุณมักรีบออกไปที่เกิดเหตุก่อนประจำตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว<br />แต่ด้วยสถานะของคุณ ถ้าคุณยังฝืนตัวเองแบบนี้ เบื้องบนเขาจะไม่ยอมอนุญาตให้ออกมาข้างนอก-<br />อาคาริ - ถ้าแกไม่ปากโป้งก็ไม่มีปัญหาแล้วนี่<br /><br />หน้า 23<br />การที่เธอยอมเชื่อคำพูดฉันโดยละเลยที่จะตรวจสอบกับเบื้องบนแบบนี้<br />แสดงว่ายังอ่อนหัดอยู่นะ? อิว่า<br />อิว่า - นะ...<br />นะ...<br /><br />อาคาริ - โยงิ<br />มานี้<br /><br />เอายา...<br /><br />โยงิ - ไม่ติดแผ่นให้โง่หรอก~<br />ลองเข้ามาดูซิ ฉันจะส่งหัวตัวเองลอยไปบนฟ้าเลย คอยดู!!<br /><br />อาคาริ - โยงิ!!<br /><br />หน้า 24<br />พอบ่นเสร็จก็กลับขึ้นยานไปเลยงั้นเร้อ<br /><br />เอาล่ะ ฮิราโตะ<br />พวกเราก็ไปกันเถอะ<br /><br />แบ่งเวลามาคุยเรื่องปัญหาในตอนนี้ของโยงิเถอะ<br /><br />หน้า 25<br /><br />หน้า 26 (ตอนแถม 1 ฤดูแบบนั้น)<br />โยงิ - ยู~คคิน<br />ไปหาอะไรเล่นกันเหอะ?<br /><br />ร้อนจัง<br />จริงซิ ตอนนี้อากาศมันเริ่มร้อนขึ้นแล้วนี่น่า<br /><br />นาอิ - โยงิ~! ยุคคิน!<br />สึคุโมะจังชวนเราไปกินหนมด้วยกันล่ะ...<br /><br />ยุคคิน!? เป็นอะไรไปน่ะ ยุคคิน!<br />สึคุโมะ - โยงิ...<br />ฉันอุตส่าห์ดูแลรักใคร่นาย<br />แต่นายดันกลายเป็นคนเย็นชาแบบนี้เนี่ยนะ<br />โยงิ - ฉ-ฉันเปล่านะ~<br />ฉันแค่เผลอคิดไปเองต่างหากอ่ะ~<br /><br />หน้า 27 (ตอนแถม 2 อาจารย์)<br />หมอค่ะ...<br />แบกขนมมาเยอะแยะแบบนั้นอีกแล้ว...<br />ถ้าเป็นเบาหวานขึ้นมาจะทำยังไงล่ะคะ!<br />หมอควรดูแลสุขภาพตัวเองดีๆด้วยนะคะ...<br /><br />โฮะโฮะ<br />โดนสาวสวยน่ารักดุแบบนี้ก็ดีเหมือนกันน่อ...<br /><br />ตายล่ะ หมอนี้ล่ะก็ ทานขนมมากๆแบบนั้นมันไม่ดีนะคะ<br />คนๆนั้น ตอนหนุ่มๆต้องเป็นพวกเสือผู้หญิงแหงๆ...<br />นายทำแบบนั้นได้บ้างมั้ยล่ะ?<br />ขืนเราทำคงจบลงด้วยคำว่า &quot;ทุเรศ&quot; แหละ<br /><br />หน้า 28 (ตอนพิเศษ 3 วันออกจากรัง)<br />[ช่วงวันวานในป่านิจิ]<br />นาอิ - [คาโรคุ~]<br /><br />[เขาเป็นเพื่อนกันเพียงแค่สองคน]<br />คาโรคุ - มาทางนี้ซิ นาอิ<br />นาอิ - [รอ-]<br />[รอด้วย]<br /><br />[พอได้เจอกันอีกครั้ง]<br />คาโรคุ - นาอิ เราไป...<br />นาอิ - อ่ะ<br />สึคุโมะจัง!<br /><br />สึคุโมะจัง! [นี่ๆ]<br />จิกิ - อ้าว?<br />เป็นอะไรไปเร้อ คาโรคุคุง?<br />ใบหน้าช็อคเหมือนตอนมองลูกออกไปมีชีวิตของตัวเองเลย Sat, 04 May 2013 19:57:23 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37781 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37780 อันนี้แค่อยากแปลเล่นๆเฉยๆครับ เดี๋ยวขอคิดดูก่อนว่าจะย้อนดีมั้ย (เพราะตามจริง ให้ผมย้อนเรื่องนี้ผมโอเคนะ แค่ไม่กี่ตอนเอง ._.&quot;)<br /><br />เนื่องจากอันนี้คือการแปลเล่นๆเฉยๆ เพื่อความสนุกส่วนตัวของผู้แปล (เวลาแปลการ์ตูนแล้วมันรู้สึกว่าอ่านสนุกกว่าตอนอ่านเฉยๆอ่ะครับ) ผมไม่อนุญาตให้นำไปใช้เป็นแสกนเลชั่นทุกกรณีนะครับ ไม่ได้ต้องการแปลเพื่อไปขัดกับ Twin-FS ที่เขาแปลอยู่แล้ว เป็นว่าถ้าอยากอ่านเป็นแสกนเลชั่นก็รอของเขาแล้วกันนะ<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นทุกกรณี</div><br /><strong><br />ฮาทาราคุ มาโอซามะ! (จอมมารสู้งาน!)<br />ตอน 8 &quot;จอมมาร เปิดโปงเกือบทุกอย่าง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** อันตรายคืบคลานเข้าไปใกล้จีจัง! **<br /><br />มาโอ - [เสียงครึกโครมนั่น...เกิดจากเวทมนตร์ไม่ผิดแน่]<br /><br />มิกิที - [พวกคุณน่าจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่รึค่ะ ถึงพลังอันมหาศาลของความเชื่อมั่นและยึดมั่น?]<br /><br />มาโอ - [เจ้าของที่คนนั้น...ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่มนุษย์ธรรมดาจริงๆด้วย...]<br />ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน<br /><br />หน้า 2<br />[แต่ว่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาคิดเรื่องนั้นแล้ว!]<br /><br />รอก่อนน่ะ จีจัง!<br /><br />เอมี่ - อ่ะ!<br /><br />นั่น!<br /><br />หน้า 3<br />...เละเทะไปหมดเลย!<br /><br />หน้า 4<br />มาโอ - เจ้าพวกนั้น...!?<br />เอมี่ - นั่นใครกันน่ะ...!?<br />หรือว่า สองคนนั้นเป็นคนทำ...<br /><br />มาโอ - ก็แหงซิ!<br />เอมี่ - อ่ะ เดี๋ยวก่อนซิ...!<br />อาชิยะ - ท่านจอมมาร!<br /><br />เดี๋ยวก่อนซิครับ ท่านจอมมาร...!<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - [...พลังเวทย์กำลังกลับคืนมา]<br /><br />[ทั้งที่ควรจะยินดีแท้ๆ]<br />[แต่ความรู้สึกขยักแขยงนี่่มันอะไรกัน...?]<br /><br />...ไง<br />ที่อยู่ข้างๆนั้น เพื่อนใหม่นายเร้อ?<br /><br />หน้า 6<br />ขุนพลปีศาจ และเทวดาตกสวรรค์ ลูซิเฟล<br /><br />ลูซิเฟล - นึกว่าใครซะอีก ที่แท้ก็ท่านจอมมารซาตานนั้นเอง<br />ไม่ซิ ตอนนี้ควรต้องเรียกว่ามาโอ ซาดาโอะซินะ?<br /><br />อัลชิเอลก็ท่าทางจะสบายดีนี่<br />เอมี่ - หา...<br /><br />หน้า 7<br />อาชิยะ - บ้าน่ะ...ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่...!<br />เอมี่ - ลูซิเฟล...? โกหกน่า...?<br /><br />ก็หมอนั้นเป็นขุนพลปิศาจที่ฉันจัดการไปตนแรกเลยนี่น่า...<br /><br />ลูซิเฟล - ไม่ได้เจอกันนานเลยน่ะ ผู้กล้าเอมิเรีย...<br />ไม่ซิ ยุซะ เอมี่<br /><br />ลูซิเฟล - ดาบของเธอแทงทะลุตััวฉันแล้วก็จริง<br /><br />แต่ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้<br /><br />หน้า 8<br />มาโอ - ไอ้ฉันล่ะคิดว่าในเมื่อนายมีสายเลือดสวรรค์<br />นายน่าจะจัดการทวีปตะวันตกที่มีอิทธิพลของศาสนจักรมากที่สุดได้ง่ายสุดซะอีก<br />ลูซิเฟล - แต่ฉันก็มีพลังไม่มากพอ จนต้องแพ้ให้กับทัพของผู้กล้า<br />...ตามที่นายรู้นั้นแหละ<br /><br />มาโอ - แล้ว<br />เพื่อนใหม่นายจะอธิบายเรื่องหลังจากนั้นให้พวกเราฟังซินะ?<br /><br />ลูซิเฟล - เอาไงดีล่ะ?<br />??? - ได้เลย<br /><br />ข้าคือ...<br /><br />หน้า 9<br />มาโอ - หนึ่งใน &quot;หกอัครมุขนายก&quot; แห่งฏีกาศาสนจักร<br />อัลบ้า เมเยอร์ใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />เอมี่ - อัลบ้า!?<br /><br />โกหกน่า!? อัลบ้าเขาเป็นพวกของฉัน...<br />มาโอ - เออ<br /><br />เป็นเพื่อนของเธอ<br />ที่ส่งเธอมายังโลกนี้เพื่อ<br />...จัดการเธอทิ้งไปพร้อมกับจอมมารยังไงล่ะ<br /><br />ฉันพูดถูกมั้ย?<br /><br />หน้า 10<br />อัลบ้า - ...เจ้ารู้อยู่แล้วงั้นรึ?<br /><br />มาโอ - ตอนที่เอมี่เข้าไปในเกท นายคือคนที่อยู่ข้างๆเขาตอนนั้นใช่มั้ยล่ะ?<br />พอได้ยินอย่างงั้น ฉันก็เริ่มพอคาดเดาได้แล้วแหละ<br /><br />เรื่องชั่วๆเป็นของถนัดของพวกปิศาจ<br />อีแค่ความคิดของพวกคนชั่วน่ะ ฉันมองออกตั้งแต่แรกแล้วโว้ย<br /><br />เอมี่ - โกหก...ไม่จริงใช่มั้ย อัลบ้า...<br />ทำไมนายถึงไปร่วมมือกับลูซิเฟล...เพื่อจะฆ่าฉัน...<br /><br />หน้า 11<br />อัลบ้า - เอมิเรีย...<br />ทุกอย่างมันเริ่มจากตอนที่ลูซิเฟลพ่ายแพ้ให้กับเธอ<br /><br />ฉัน-<br />มาโอ - นายไม่อยากให้เขาชูหางตัวเองว่าเป็นผู้กล้าที่ชนะจอมมารได้ ก็เลยโยนเขาไปอีกโลกหนึ่ง ใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />แล้วก็ไปชักจูงลูซิเฟลที่สูญเสียพลังมาเป็นพวก<br />เพื่อที่นายจะได้แอบสังหารกลุ่มผู้กล้า และคงอำนาจของผู้มีอิทธิพลต่อไปได้<br />จบ<br /><br />มีอะไรจะแก้มั้ย?<br />อัลบ้า - อุ๊ก...<br /><br />มาโอ - จะคิดอะไรง่ายไปหน่อยแล้วมั้ง ไอ้โล้นเอ้ย!<br />อย่างยัยนี้จะยึดอกโอ้อวดเป็นกับเค้าด้วยรึไง?<br />เอมี่ - โอ้ย<br /><br />หน้า 12<br />น-นี่นาย ทำอะไรน่ะ?<br />อาชิยะ - แต่ท่านจอมมารครับ กระผมคิดว่าเขาอาจจะไม่ได้โล้นจริงๆก็ได้นะครับ<br />อัลบ้า - ...โล้น...<br /><br />มาโอ - แล้วฉันก็พอรู้ด้วยว่านายชักชวนลูซิเฟลมาเป็นพวกได้ยังไง<br />คงหลอกล่อด้วยการให้กลับขึ้นไปบนสวรรค์ล่ะซิท่า?<br /><br />อัลบ้า - ทำไมถึงรู้เรื่องนั้นได้!<br />มาโอ - &quot;ทำไมถึงรู้เรื่องนั้นได้&quot; บ้านเตี่ยซิ หัดพลิกแพลงบ้างไม่เป็นรึไง?<br />นี่ฉันโดนไอ้พวกนี้มันตามล่าจริงเร้อเนี่ย คิดแล้วน้ำตาจะร่วง<br /><br />อัลบ้า - ปะ-...เป็นแค่จอมมารยังจะมา!!<br />มาโอ - จะหยิ่งไปไหน ไอ้โล้น<br />กับแค่ฉันเผยไต๋นายหมดแค่นี้ทำเป็นน้ำตาเร็ด แบบนี้ไปวางแผนให้มันดีๆกว่านี้ดีกว่าม่ะ<br /><br />&quot;อย่าคิดน่ะ ว่าจะหนีจากลูซิเฟลที่เอาจริงแล้วได้!&quot;<br />&quot;จงดับสูญไปพร้อมๆกับผู้กล้าซะเถอะ&quot; ใช่มั้ยล่ะ<br /><br />หน้า 13<br />เฮ้อ เห่ยซะไม่มีล่ะ!<br />ขนาดพวกหนังชั้นสองยังเขียนบทได้ดีกว่านี้เลยเว้ย!<br /><br />อุ๊บ<br /><br />เอมี่ - เวลาแบบนี้ยังจะมาทำเป็นหยอกเล่นได้อีกเรอะ!<br />จิโฮะจังเขาโดนจับเป็นตัวประกันอยู่นะ!?<br />อาชิยะ - ท่านจอมมาร! นี่ท่านไปดูหนังมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ! ใช้เงินสิ้นเปลืองแบบนั้น...<br /><br />มาโอ - มันเจ็บนะ ไอ้พวกบ้า ขืนฉันปล่อยให้หมอนั้นพูด มีหวังพวกนายได้แต่อึ้งกิมกี่กันพอดี<br />อีกอย่าง ดูหนังแค่นานๆครั้งไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่! เงินนั่นฉันก็หามาเอง!<br /><br />เอมี่ - ใครเขาขอให้นายมาเป็นห่วงกันมิทราบ!<br />อาชิยะ - กระผมเองก็อยากพักจากงานบ้านแล้วไปหาความบันเทิงใส่ตัว แต่ก็ต้อนอดทนอดกลั้นเหมือนกันนะครับ!<br /><br />หน้า 14<br />อัลบ้า - พวกเจ้าเลิกเล่นกันได้แล้ว!<br />ข้าอุตส่าห์ทนฟัง แต่สุดท้ายก็มีเอาแต่ล้อเลียนข้าแบบนี้!<br /><br />ข้าไม่ให้อภัยเจ้าเด็ดขาด จอมมารซาตาน!!<br />มาโอ - นั้นไง บทพูดขี้ประติ๋วนั้นอีกล่ะ<br /><br />ใช้คำพูดซ้ำซากยิ่งกว่าหนังชั้นสองอีกวุ้ยเฮ้ย<br />อัลบ้า - อุ๊ก...!<br /><br />มาโอ - นี่ ไอ้บาทหลวงออกหน้าตรงนั้นน่ะ<br />ฉันขอถามอะไรอย่าง<br /><br />นายทำร้ายคนไปเท่าไหร่...<br />เพื่อให้ลูซิเฟลคงพลังเวทย์ในระดับนั้นได้กันน่ะ?<br /><br />หน้า 15<br />อาชิยะ - หา!<br /><br />เอมี่ - เอ๋!?<br /><br />ลูซิเฟล - สมกับที่เป็นท่านจอมมาร รู้สึกตัวด้วยรึเนี่ย<br /><br />มาโอ - นี่ เอมี่<br />เธอรู้มั้ยว่าพวกเทพกับปิศาจในโลกนี้อาศัยอยู่ที่ไหน?<br />เอมี่ - จู่ๆจะมาพูดอะไร...<br /><br />มาโอ - คำตอบก็คือในใจคน<br />เธอเองก็น่าจะพอรู้บ้างแล้วไม่ใช่เรอะ?<br /><br />หน้า 16<br />คนในประเทศนี้ที่ไม่ได้ถูกควบคุมโดยทวงเทพ สามารถสลับไปมาระหว่างดีกับร้ายได้<br />ความหวังและความสิ้นหวังในจิตใจคน<br /><br />นั่นแหละ<br />คือแหล่งพลังของพวกเราในประเทศนี้<br /><br />เอมี่ - ...ไม่จริง...<br />ถ้างั้น...<br /><br />มาโอ - คนที่ก่อเหตุจี้ปล้นต่อเนื่องในช่วงหลังๆมานี้ก็น่าจะเจ้าพวกนี้นั่นแหละ<br />ต่อหน้าเนื้อแท้ของปิศาจ เป็นใครก็ต้องกลัวขวัญผวาจนทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น<br /><br />หน้า 17<br />ตอนที่ย่านการค้าใต้ดินถล่ม นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันได้พลังกลับคืนมา<br />ความสิ้นหวังที่มีต่อความตายมันไหลแผ่เข้ามาในตัว<br /><br />เอมี่ - งั้น ถ้านายได้พลังเวทย์ที่แข็งแกร่งพอที่จะกลับเอ็นเทย์อิสล่าได้ล่ะก็...<br />มาโอ - กว่าจะได้ ฉันคงต้องก่อวินาศกรรมเลยล่ะนะ<br />พลังที่ได้มาจากแค่คนสองคนมันไม่ได้มากขนาดนั้น<br /><br />เอมี่ - อะไรกัน...<br /><br />หน้า 18<br />มาโอ - ฉันชอบโลกใบนี้<br />พอได้มาเป็นมนุษย์แล้วถึงได้เห็นอะไรที่แปลกใหม่และสนุกดีเหมือนกัน<br /><br />ฉันไม่อยากทำร้ายโลกที่ช่วยอุปถัมภ์ฉัน<br />เลยไม่อยากใช้วิธีการแบบนั้น...<br /><br />...แล้ว<br />จะเอายังไงล่ะ?<br /><br />จะเอากันตรงนี้เลยมั้ย?<br /><br />อัลบ้า - นะ...นี่เจ้าไม่สนใจเด็กคนนี้แล้วรึ!?<br />ข้ารู้น่ะว่าเจ้ากับเด็กคนนี้มีความสัมพันธ์ต่อกัน!<br /><br />หน้า 19<br />มาโอ - ผู้กล้าเอมิเรีย<br /><br />ฉันน่ะ เกลียดพวกนักบวช<br />แต่ที่เกลียดกว่านั้น<br /><br />ก็คือคนทรยศ<br />เอมี่ - ...นั้นซินะ<br />ฉันก็เกลียดปิศาจและคนทรยศมากเหมือนกัน<br /><br />มาโอ - จะดีเร้อ? เธออุตส่าห์สะสมพลังนั้นเอาไว้นี่<br />ขืนเธอสู้ตรงนี้ เดี๋ยวก็กลับไปไม่ได้หรอก?<br /><br />เอมี่ - ถ้าตั้งใจทำงาน ยังไงก็ต้องมีอะไรดีๆขึ้นมานั้นแหละ<br /><br />มาโอ - แจ่มเลย<br /><br />หน้า 20<br />...งั้น<br /><br />แน่จริงก็เข้ามาเลย<br />ฉันเอาพวกนายเละแน่<br /><br />แล้วก็เอาจีจังคืนมาด้วย<br />อัลบ้า - ฮึก...<br /><br />หน้า 21<br />อาชิยะ - ตะ-...แต่ว่า ท่านจอมมาร<br />กระผมคิดว่าตอนนี้เราควรดูลาดเลาของศัตรูก่อนนะครับ<br /><br />การที่เราโต้กลับไปทั้งๆที่ยังไม่รู้สาเหตุที่พวกเขา<br />รุกเข้ามาหาพวกเราแบบนี้ มันอันตราย...<br /><br />ลูซิเฟล - เตือนได้ดี อัลชิเอล<br /><br />มันก็แบบนี้ไง<br /><br />หน้า 22<br />มาโอ - อ-...<br />อาชิยะ!<br /><br />หน้า 23<br />ลูซิเฟล - โห<br />ขนาดกับอัลชิเอลที่เป็นปิศาจระดับเดียวกันยังมีผลมากขนาดนี้<br /><br />เด็กคนนี้คงสิ้นหวังกับพวกนายเอาเรื่องเลยซินะ<br /><br />หน้า 24<br />มาโอ - แก...กล้าดูดเอาจิตใจของจีจัง...<br /><br />ยิ่งมีความรู้สึกด้านลบที่เจาะจงกับคนบางคนมาก ก็ยิ่งใช้งานได้ง่าย<br /><br />...แบบนี้ไง<br /><br />มาโอ - ชิ...!<br /><br />หน้า 25<br />เอมี่ - จอมมาร! อัลชิเอลเขา!<br /><br />อาชิยะ - แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />ลูซิเฟล - ...น่าสมเพชสิ้นดี!<br /><br />ยังมีเวลามาพูดเรื่องคนอื่นได้อีกรึ?<br /><br />มาโอ - อุ๊ก...<br /><br />อ้าว<br /><br />หน้า 26<br />โธ่เว้ย พลังเวทย์หมด!<br />เอมี่ - เดี๋ยวเซ่!<br /><br />เหวออออ!<br /><br />ลูซิเฟล - ฮ่ะๆๆ!<br />ไม่ได้ลิ้มรสการทำร้ายล้างมานานตั้งแต่ตอนที่แพ้ให้กับผู้กล้าเอมิเรียแล้ว<br />ไม่นึกเลยว่าจะยอดเยี่ยมได้ขนาดนี้!<br /><br />อัลบ้า - อย่าหลวมตัวไป ลูซิเฟล!<br />เป้าหมายของพวกเราคือการกำจัดทั้งจอมมารและเอมิเรีย!<br /><br />หน้า 27<br />ลูซิเฟล - ...นายคิดจะเทศนาฉันเร้อ?<br /><br />อัลบ้า - หยะ-...อย่าลืมซิว่าข้าเป็นคนที่จะเปิดทางไปสู่สวรรค์<br /><br />ลูซิเฟล - ชิ<br />เอาเหอะ...ไม่เห็นต้องกลัวเลย<br />ตราบใดที่เรายังมีเด็กนี้อยู่ จอมมารกับผู้กล้าก็ไม่มีทางหนี...<br /><br />หน้า 28<br />อัลบ้า - ม-มันหนีไปแล้ว ลูซิเฟล!<br />ลูซิเฟล - อย่าลนลานไปซิ<br /><br />ต่อให้มันจะสะสมพลังได้มากแค่ไหน แต่ก็ต่อต้านอะไรเราไม่ได้หรอก<br /><br />ตามมันไป<br />** จอมมารที่เหลือพลังอยู่รอมร่อจะเปิดฉากโต้กลับอย่างไร!? ** Sat, 04 May 2013 15:48:35 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37780 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37732 ตรงๆเลยนะ ผมอยากแปลไทย อยากฝึกการแปลภาษาไทย แต่ไม่รู้จะแปลอะไร ยอมรับนะ ว่าผมกลับมาแปลเรื่องนี้ ส่วนหนึ่งเพราะหมั่นไส้พวกกลุ่มแสกนอังกฤษ ผมบอกให้เขาขออนุญาตผมก่อนเอาคำแปลของผมไปใช้ แต่นี่เล่นเอาไปใช้ดื้อๆเลยไม่มาขอซักคำ อยากโลภมากกันดีนัก เลยขอตอกกลับไปซักดอกล่ะกัน แต่อีกส่วนหนึ่งคือ อยากหาเรื่องแปลไทยอ่ะ จากใจจริงเลย -_-&quot;<br /><br />ที่คิดเอาไว้ก็มี Karneval (แต่เรื่องนั้นพออ่านไปได้ซักพัก เริ่มรู้สึกว่ามีหวังต่อให้ผมแปลก็แปลได้ไม่ถึง 5 ตอนก็เลิกแหงๆ) Hataraku Maou-sama (อันนี้แปลแน่นอน แต่ผมไม่อนุญาตให้ใช้เป็นแสกนเลชั่นนะ เพราะถึงผมจะมาแปลแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้แปลเพื่อไปขัดคนแปลไทยที่เขาทำอยู่แล้ว ผมแปลแค่เอาสนุกๆของผมพอ) พวกเื่รื่องตระกูลเทลส์ออฟ ผมแปลไปก็ไม่แน่ใจว่าจะมีใครอ่านรึเปล่าอีก เพราะมันเป็นเกม และคนเล่นเกมส่วนมากก็ไม่มาอ่านการ์ตูนที่มาจากเกมอยู่ดี ว่าจะลองอนิเมะบ้าง แต่ผมไม่ค่อยคุ้นเคยกับกลุ่มแฟนซับ แถมการแข่งขันทางเขาสูงกว่าทางเราอีก เพราะการ์ตูนที่ออกฉายมีจำนวนจำกัดตามซีซั่นนั้นๆเท่านั้น และทุกเรื่องได้รับความสนใจใกล้เคียงกันหมด เลยคิดว่า ไม่เอาดีกว่า แต่จะแปลอะไรกลับคิดไม่ค่อยออกแล้ว เรื่องที่ผมอยากทำผมดันทำเป็นอังกฤษไปซะหมด (เพราะคิดว่าคนไทยเดี๋ยวก็เอาไปแปลกันเองได้แหละ ถ้ามีแปลอังกฤษออกมาแล้ว) มาตอนนี้เลยคิดไม่ออกเลยว่าจะแปลอะไรเป็นไทยดี - -&quot;<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผมก่อน</div><br /><strong><br />โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:220 &quot;เอลพิสแห่งความชั่ว (1) ~ ความสิ้นหวัง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />รุย - ซากุระ...โคจิ!?<br />** บางอย่างในตัวซากุระเปลี่ยนไปหลังจากที่มิชิรุถูกกำจัด!! **<br /><br />รุย - เป็นอะไรไปน่ะ!? หรือว่า...<br /><br />เธอบาดเจ็บตรงไหนเรอะ...<br /><br />โอกามิ - ถอยออกมา องค์ชาย!!<br /><br />หน้า 2-3<br />** สถานการณ์ทุกอย่างเปลี่ยนผันเพราะการล้มสลายของซากุระ!? **<br /><br />รุย - เหวอ!!<br /><br />พ-...พลังสายพันธ์หายาก!? นี่เธอ จู่ๆก็ปล่อยพลังออกมาแบบนี้<br />ทำอะไรน่ะ!!<br />ซากุระโคจิ!!<br /><br />เฮ้ย!!<br />ซากุระโคจิ!!<br />เป็นอะไรไปน่ะ!?<br /><br />หน้า 4<br />นายก - ในที่สุดก็ตื่นขึ้นมาแล้วซินะ<br />ฉันรอคอย<br />วันนี้มานานแสนนาน<br /><br />โอกามิ - นายพูดอะไร...<br /><br />หน้า 5<br />...ก-<br />&quot;กล่อง&quot; กำลังเปลี่ยนรูปไป!?<br /><br />นายก - คนที่จะเปิด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; อย่างสมบูรณ์และปลดปล่อยพลังการดับสูญออกมาได้ ไม่ใช่ฉัน...<br />แต่เป็นเธอผู้นี้ซึ่งเป็น &quot;กุญแจดอกสุดท้าย&quot; และผู้สร้าง &quot;กล่อง&quot; นี้ขึ้นมาเมื่อนานมาแล้ว...<br /><br />เชิญท่าน...<br />ตัดสินใจได้เลย...<br /><br />หน้า 6<br />ซากุระ - เป็นอะไรรึ?<br /><br />ทุกคน...<br />ตายหมดเลย<br /><br />อืม...นั้นซินะ<br /><br />ฉันก็กลัว &quot;ความตาย&quot; เหมือนกัน...ไม่อยากให้ใครตายทั้งนั้น<br />แต่ว่า...<br />ซักวัน ไม่ว่าคนจะชั่วแค่ไหน ฉันต้องสื่อความสำคัญของชีวิตให้พวกเขารู้ให้ได้แน่นอน<br /><br />หน้า 7<br />เหมือนที่ได้ทำกับทุกคน...<br /><br />[ถูกมั้ย?...โอกามิ]<br />[ซักวันนายเอง...]<br /><br />แต่ว่า<br /><br />ของแบบนั้น<br />มันก็แค่คำโกหกทั้งเพ<br /><br />หน้า 8<br />&quot;อิโนะอิจิ&quot;...<br />อาจารย์คันดะ!!<br />ท่านมิชิรุ!!<br /><br />ต่อให้กำจัดคนชั่วได้ แต่ข้างหน้าก็มีแต่คนชั่วรออยู่ดี<br />พวกมันเหยียบย้ำความหวังเพียงเล็กน้อยได้อย่างหน้าตาเฉย...<br /><br />ใน &quot;วันนั้น&quot; ฉันได้ผนึกพลังดับสูญเอาไว้ใน &quot;กล่อง&quot; นี้เพื่อที่จะช่วยโลก<br />แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง<br /><br />...ไม่มีอะไร<br /><br />หน้า 9<br />ไม่มีอะไร!!<br />ไม่มีอะไรเลยซักอย่าง!!<br /><br />ฉัน...ไม่อยากเห็นของแบบนี้อีกแล้ว<br />เหนื่อยมาพอแล้ว<br /><br />โลกนี้น่ะ<br />น่าจะ...<br /><br />หน้า 10-11<br />[หายๆไป...]<br />[ซะให้หมดเลยก็ดี!!]<br /><br />หน้า 12<br />เฮย์เกะ - เมื่อกี้นี่มัน<br />มัน...<br />หรือว่า...<br />ว่า...<br />ว่า...<br /><br />ยุกิฮินะ - มองไปทางไหน...<br /><br />ของนาย!!<br /><br />ร่างโฮโลแกรมแสงยักษ์นั้น ถึงพละกำลังจะมี<br />แต่ก็แค่ภาพลวง เคลื่อนไหวอะไรก็เชื่องช้า<br /><br />หน้า 13<br />เฮย์เกะ - มันก็ไม่...<br />ไม่...<br />ไม่...<br />ถูก...<br /><br />อั๊ก!!<br />อั๊ก<br />อั๊ก<br /><br />หน้า 14<br />อุ๊ก<br /><br />นาย...<br />ทำอะไร...<br /><br />ยุกิฮินะ - ก็นายกิน &quot;สิ่งนั้น&quot; ของฉันเข้าไปยังไง<br /><strong>น้ำ</strong>นั้นน่ะ<br /><br />ด้วยพลังพิเศษ &quot;สสารน้ำ&quot; ของฉัน ฉันสามารถเปลี่ยนเลือดในตัวเองให้กลายเป็นไอ เพื่อให้นายสูดเข้าไปโดยไม่รู้ตัว และทำให้มันแข็งตัวในทันทีเพื่อให้เกิดแท่งน้ำแข็งเลือดแทงนายจากด้านใน<br />[ไอละอองเลือดของยุกิฮินะ]<br />[แท่งน้ำแข็งเลือดที่แข็งตัวแล้ว]<br />ต่อให้จะมีพลังพิเศษอะไร ก็ไม่สามารถดึงเอาเลือดนั้นออกจากร่างได้หรอก<br /><br />...ก่อนตาย บอกฉันมา<br />ทำไมถึงไม่ฆ่าฉัน แต่กลับไปขอยืมพลังจากเซ็ดเพื่อทำให้ฉันกลายเป็นอมตะ?<br /><br />เฮย์เกะ - [ฮินะ...]<br />[ขอแค่คุณเชื่อใจผมก็พอแล้วครับ]<br /><br />ยุกิฮินะ - หรือว่านายยัง...<br /><br />หน้า 15<br />ยุกิฮินะ - อะไรน่ะ?<br /><br />เฮย์เกะ - ...นี่มัน<br /><br />ยุกิฮินะ - พลังดับสูญ!!<br /><br />หน้า 16<br />เอ๋ะ!?<br />อะไรนะ?<br />จู่ๆตึกก็หายไป...<br /><br />หน้า 17<br />รุย - น-...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย...<br /><br />ยูกิ - ยะ...<br />แย่แล้ว...<br /><br />ทั้งเมือง<br />ทั้งผู้คน<br />ทุกอย่าง...<br />กำลังถูกพลังดับที่เร็วและใหญ่โตกว่าเดิมเป็นสิบเท่ากลืนกินเข้าไปอยู่...!!<br /><br />หน้า 18<br />นายก - ตัวจุดชนวนคือความสะเทือนใจต่อ &quot;ความตาย&quot; อย่างรุนแรง<br />อย่างที่เฮย์เกะคุงบอกจริงๆด้วยซินะ<br /><br />[ตัวชนวนหลักก็น่าจะเป็นความสะเทือนใจอย่างรุนแรงที่มีต่อ &quot;ความตาย&quot;]<br /><br />ความชั่วที่ต่อให้ฆ่าแล้วฆ่าอีกก็ไม่มีวันหมดสิ้นไป...<br />&quot;ความตาย&quot; ที่ไร้ซึ่งเหตุผล<br />ฉันรู้อยู่แล้ว ว่าถ้าเขาสัมผัสกับความสิ้นหวังที่ไม่มีวันจบวันสิ้นบนโลกนี้ เขาจะต้องเป็นแบบนี้แน่นอน<br /><br />เขาจะตัดสินใจทอดทิ้งโลกใบนี้<br />และเปิด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; อย่างสมบูรณ์<br /><br />รุย - ...ซะ-<br /><br />ซากุระโคจิเนี่ยนะ จะเปิด &quot;กล่อง&quot; ด้วยตัวเอง...?<br />แล้วปลดปล่อยพลังดับสูญนั้น?<br /><br />หน้า 19<br />แก!! เลิกพร่ามเรื่องบ้าๆเอาแต่ใจพรรคนั้นได้แล้ว!!<br />แกกำลังควบคุมซากุระโคจิ...<br /><br />...ซะ...<br /><br />ซากุระ...<br />โคจิ!?<br /><br />หน้า 20<br />อำนาจการควบคุมไม่ได้อยู่กับฉัน...<br />ท่านผู้นี้ต่างหาก คือผู้ที่จะทำให้โลกอันโง่เขลานี้ได้พบกับจุดจบ<br /><br />ราชินีแห่งการทำลายล้าง!!<br />** ตัวตนอาถรรพ์ของซากุระได้ลืมตาตื่น และจะนำจุดจบมาสู่โลกใบนี้!? **<br /><br />next: มิตรในวันนี้คือศัตรูในวันหน้า!!<br />to be continued Fri, 03 May 2013 21:08:45 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37732 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37670 ...ไม่ได้แปลไทยซะนาน รู้สึกฟืดขึ้นเยอะเลยแฮะ - -&quot;<br /><br />ขอโทษนะ ขอเกรียนซักนิดหนึ่ง แต่ป๋มคงไม่แปลย้อนให้เหมือนเดิมนะ ย้อนก็อาจจะย้อนแค่ตอนสองตอนเท่านั้น เหตุเพราะขี้เีกียจไปไกล อยากอ่านตอนเก่าๆก็ไปอุดหนุนวิบูลย์กิจได้นะครับ :p<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำแสกนเลชั่น นอกจากผมจะให้อนุญาตเท่านั้น</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:219 &quot;โครเวอร์แห่งความสุข&quot;</strong><br />หน้า 1<br />โอกามิ - ตายอย่างทรมานซะเหอะ...<br /><br />ซากุระ - เดี๋ยว...<br />[หยุดก่อน! โอกามิ!!]<br /><br />โอกามิ - ยัยสวะ...<br />คาเงะโร่ - อุ๊ก<br />อุ๊ก<br />ซากุระ - [นายคิดจะฆ่าคาเงะโร่ไปพร้อมๆกับมิชิรุเลยงั้นเรอะ...!!]<br />** โอกามิพิพากษาประหาร!? **<br /><br />หน้า 2<br />ยูกิ - ...แต่คาเงะโร่กับมิชิรุคือคนสองคนในร่างเดียวกันจริงๆเรอะ?<br /><br />นายก - คาเงะโร่คือบุคคลิกที่สองที่มิชิรุสร้างขึ้น<br /><br />ซากุระ - บะ...บุคคลิกที่สอง!?<br />นายก - แต่ไหนแต่ไร มิชิรุก็เป็นคนตระกูลเดียวกับโอกามิ...<br /><br />เขามีหน้าที่เฝ้าระวังโอกามิคุงซึ่งเป็นผู้สืบทอด &quot;สายเลือดจักรพรรดิ์อเวจี&quot; ที่สามารถควบคุมเพลิงทั้งเจ็ดได้<br />เพราะพลังอันมหาศาลนั้น มิชิรุจึงมีหน้าที่ &quot;กำจัด&quot; โอกามิหากเขาเกิดอาละวาดขึ้นมา<br /><br />มิชิรุที่มีจิตใจดีคงรับไม่ได้กับสิ่งนั้น...<br />จึงให้กำเนิดบุคคลิกของคาเงะโร่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเพื่อแทนที่ตัวเองที่ปฏิเสธการฆ่าฟัน<br /><br />หน้า 3<br />ยูกิ - แต่คาเงะโร่ก็ฆ่าครอบครัวของหมายเลข 5? งั้นเขาก็แค่สวะดีๆเองน่ะซิ ไม่เห็นเกี่ยวกับการเฝ้าระวังโอกามิตรงไหน<br />นายก - ไหวพริบดีสมกับเป็นโค้ด:03 จริงๆ!!<br /><br />เพื่อเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นนักลอบสังหารที่แกร่งที่สุดในเอเด้น ฉันได้ฝัง<br />ยีนน์แห่งความชัวร์ที่พ่อแม่ของโค้ด:05 ได้คิดค้นขึ้นลงไปในตัวคาเงะโร่...ไม่ซิ ตัวมิชิรุ<br /><br />คาเงะโร่มีความก้าวร้าวอยู่ในตัวอยู่แล้ว ดังนั้นการจะชุบเลี้ยงเขาให้กลายเป็นความชั่วที่ร้ายกาจที่สุดจึงไม่ยากเย็นอะไร<br />ตัวคาเงะโร่สามารถควบคุมได้กระทั่งตัวมิชิรุเอง และก็กลายเป็นบุคคลิกหลักไปในที่สุด<br /><br />คนอ่อนแอแบบมิชิรุไม่มีวันหยุดคาเงะโร่ได้หรอก<br />ถ้าอยากกำจัดคาเงะโร่ ก็ต้องฆ่าเขาไปพร้อมๆกับมิชิรุ อย่างที่โอกามิคุงพูดนั้นแหละ<br /><br />หน้า 4<br />คาเงะโร่ - อุ๊ก!!<br />อ่ะ<br />อั๊ก...<br /><br />อั๊ก<br />ฮ่ะ!!<br /><br />...แกทำร้ายพวกองค์ชาย แถมยังทำให้คันดะต้องตายอีก<br />ฉันไม่มีวันยกโทษให้แกแน่<br /><br />จะฆ่าแกให้ตามคำขอล่ะ<br />มิชิรุ<br /><br />ยูกิ - ไม่ได้นะ โอกามิ...<br /><br />เนียงมารุ!? ทำไมถึงเข้ามาขวาง...<br /><br />หน้า 5<br />ซากุระ - [นัยตาที่เหมือนกับคนตาย...]<br />มิชิรุ - [มิชืรุคือเครื่องมือของคาเงะโร่...]<br />[ฆ่าฉันที...!!]<br />เด็กผู้หญิง - ยังไม่...อยาก...ตาย...<br /><br />ซากุระ - ฉัน...เชื่อในตัวโอกามิ<br /><br />ยูกิ - เนียงมารุ...<br /><br />โอกามิ - มิชิรุ...ฉันพลาดเองที่คิดจะช่วยแก<br />คนที่เป็นได้แค่เครื่องมือของคาเงะโร่อย่างแก ไม่คู่ควรที่จะมีชีวิตอยู่<br /><br />ตายซะ<br /><br />หน้า 6<br />มิชิรุ - แค่เครื่องมือที่ไม่มีแม้แต่จิตใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ...<br /><br />คาเงะโร่ - [ใช่...ใช่แล้ว]<br /><br />[แกเป็นแค่เครื่องมือของคาเงะโร่ แกสมควรตาย]<br /><br />[แกฆ่าคนตั้งมากมาย]<br /><br />[ถึงจะอยากตายแต่ก็ตายยากตายเย็น]<br /><br />[มีชีวิตอยู่เพียงเพื่อรอวันตายอย่างเดียว]<br /><br />[ใช่แล้ว มิชิรุ อย่างแกน่ะ]<br />[ไม่มีค่าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อหรอก...]<br /><br />[แต่ว่า]<br /><br />หน้า 8<br />[ถึงอย่างนั้น]<br />[ซักวัน]<br /><br />โอกามิ - [อยากให้ฉันเอาไปให้พวกเขางั้นเรอะ...!?]<br /><br />มิชิรุ - [ซักวัน]<br />ซากุระ - โอกามิ~!! ท่านมิชิรุ~~<br /><br />ม่ะ...<br />[ซักวัน]<br />[วันที่ฉัน]<br />ไม่นะ...<br /><br />[ดีใจที่ได้มีชีวิตอยู่ก็ต้องมาถึง]<br />ฉันไม่อยาก...ตาย<br />อยากมีชีวิต!!<br />...มิ-<br />มิชิรุ...<br /><br />หน้า 8<br />ไม่ใช่เครื่องมือของคาเงะโร่น่ะ!!<br /><br />คาเงะโร่ - [มะ...]<br /><br />[ไม่~!!]<br /><br />ยูกิ - [เมื่อกี้มันอะไรน่ะ...!?]<br />[เหมือนความชั่วร้ายมันหายไปแล้ว!! หรือว่า...]<br /><br />[มิชิรุ]<br /><br />หน้า 9<br />โอกามิ - ใช่...<br />แบบนั้นแหละดีแล้ว<br />ยูกิ - [มิชิรุกำจัดคาเงะโร่ได้แล้วงั้นเรอะ!?]<br /><br />หน้า 10<br />มิชิรุ - แค้ก<br />แค้ก<br /><br />ยูกิ - เนียงมารุ!!<br />ทำอะไรน่ะ...<br /><br />ซากุระ - ...ฉันเกลียดเธอ<br /><br />หน้า 11<br />ทั้งอาจารย์คันดะ ทั้ง &quot;อิโนะอิจิ&quot; ทุกคนตายไปหมด...<br />เธอฆ่าพวกเขา!!<br /><br />ฉันรับไม่ได้!!<br />...ไอ้ของแบบนี้น่ะ ฉันรับไม่ได้!!<br /><br />แต่ว่า...<br />ฉันไม่แพ้...ให้กับความรู้สึกพวกนั้น...!!<br />ฉันจะไม่แพ้ความชั่วที่อยู่ภายในตัวฉัน!!<br /><br />ดังนั้น ท่านมิชิรุเองก็ห้ามแพ้เหมือนกันนะ!! ต่อจิตใจชั่วร้ายนั้น...<br />ท่านมิชิรุต้องเชื่อใจตัวเองให้มากกว่านี้น่ะ!!<br /><br />หน้า 12<br />มิ...มิชิรุ<br />จะเชื่อ<br />ในตัว...มิชิรุ<br /><br />ซากุระ - ใช่แล้ว<br />ท่านมิชิรุเป็นสาวที่แกร่ง<br />และใจดีกว่าที่ท่านมิชิรุคิดซะอีก<br /><br />หน้า 13<br />ยูกิ - เนียงมารุ...เธอรู้อยู่แล้วซินะ<br /><br />ว่าโอกามิไม่ได้คิดจะฆ่าจริงๆ<br />แต่เขาทำไปเพื่อให้มิชิรุยอมรับความตั้งใจที่จะมีชีวิตอยู่ของตัวเอง<br /><br />ซากุระ - ฉันก็ไม่รู้<br /><br />มิชิรุ - แต่...ว่า<br />เรย์คุงเขา...<br />ซากุระ - ไม่มีทางหรอก<br /><br />ถึงเขาจะชั่วร้ายยังไง เขาก็ไม่มีวันทอดทิ้งท่านมิชิรุที่เขาห่วงแหน<br />โดยเด็ดขาด...!!<br /><br />[ทำไม]<br /><br />[ถึงได้เชื่อใจเขาขนาดนั้น?]<br /><br />[ต้องทำยังไง]<br />[ฉันถึงจะเก่งแบบเขาได้]<br />[นะ?]<br /><br />หน้า 14<br />*ติ๊ง*<br />*ติ๊ง*<br />รุย - ...บ้าเอ้ย<br /><br />สุดท้าย...<br />แกก็เป็น<br />คนอยู่เบื้องหลังทั้งหมดไม่ใช่รึไง!!<br /><br />หน้า 15<br />โอกามิ - องค์ชาย!!<br /><br />นายก - เฮ้อ<br /><br />พวกชอบ &quot;จุ้น&quot;<br />ก็ &quot;จุ้น&quot; อยู่ตรงนั้นไปเหอะ<br /><br />รุย - [เร็ว...]<br /><br />หน้า 16<br />มิชิรุ!?<br /><br />ถะ-...ถึงจะหยุดการดับสูญไม่ได้...<br />แต่อย่างน้อย มันก็ไม่สามารถดับอย่างอื่นได้ถ้ามันกำลังดับพลังพิเศษหรืออะไรอีกอย่างหนึ่งอยู่<br />ชะ...ใช้เวลานี้...<br />แย่ง &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; มาให้ได้!!<br /><br />โอกามิ - ชิ!!<br /><br />รุย - ต้องรีบ...<br />เอา &quot;กล่อง&quot; นั้น!!<br /><br />หน้า 17<br />มิชิรุ - อุ๊ก...<br />[มิชิรุเอง]<br /><br />[ก็จะเชื่อในตัวมิชิรุเหมือนกัน]<br /><br />[ว่าต้องเก่งขึ้น]<br />[เพื่อทุกคนให้ได้!!]<br /><br />นายก - ถึงความคิดจะ &quot;แจ๋ว&quot;<br />แต่พลังแค่นั้นไม่ &quot;แจ๋ว&quot; พอจะหยุดฉันได้หรอก<br /><br />หน้า 18<br />ซากุระ - [แย่แล้ว...]<br /><br />[เราเสร็จมันแน่...]<br /><br />มิชิรุ - มิชิรุ<br />เก่งขึ้น<br />รึยังล่ะ?<br /><br />หน้า 19<br />รุย - มิ...<br /><br />มิชิรุ!!<br /><br />หน้า 20<br />โกหกน่า!! เรื่องแบบนั้น...<br />มิชิรุ!!<br /><br />ซากุระโคจิ!!<br />มิชิรุเขา...<br />ซากุ...<br /><br />ซากุระ...<br />โคจิ!?<br /><br />เป็นอะไรไป...!? ซากุระโคจิ!?<br />** การดับสูญของมิชิรุพาซากุระคืบเข้าสู่แดนอันตราย!! **<br /><br />next: ความรักในวันนี้คือความชังในวันหน้า!!<br />to be continued Wed, 24 Apr 2013 19:31:05 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37670 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/36482 อันนี้ทำเพราะอยากทำเล่นๆเฉยๆนะงับ พอดีคน PR โค้ดเบรคเกอร์ป๋มยังไม่ส่งกลับมา แล้วไปเหลือบเห็นเรื่องนี้เข้า คิดว่าน่าสนุกดีก็เลยแปล<br /><br />ป๋ม redraw หน้าคู่มาให้นะงับ ให้เลยทั้งแบบใส่แปลแล้วและแบบไม่มี (เหลือไว้แต่ชื่อญี่ปุ่นที่ขี้เกียจลบ - -&quot;) เผื่อใครไม่ถูกใจก็ไปใส่คำกันเอาเองแล้วกัน ถ้าอยากเอาไปใช้ก็ตามใจเลยงับ อันนี้ไม่ต้องเครดิตก็ได้ แค่หน้าเดียว แต่บอกป๋มซักหน่อยก่อนเอาไปใช้ก็จะดีนะงับ<br /><br />Pg. 2-3: <a rel="nofollow" href="http://i268.photobucket.com/albums/jj8/nakama_manga_pic/Shuumatsu_no_Laughter_c01_p02-03.jpg">Thai</a> / <a rel="nofollow" href="http://i268.photobucket.com/albums/jj8/nakama_manga_pic/Shuumatsu_no_Laughter_c01_p02-03clean.jpg">Untypesetted</a><br /><br />ถ้าว่างๆและยังไม่เห็นมีใครทำแสกนเลชั่น เดี๋ยวป๋มประเดิมตอนแรกเต็มตัวให้เลยก็ได้ แต่ไม่รับปากนะงับว่าจะทำต่อ พอดีป๋มงานยุ่งมากๆ ถ้ามีคนช่วยคลีนยังพอว่า (อันนี้รายสัปดาห์ แค่ 20 หน้าน่าจะพอโอเคอยู่อ่ะนะ) แต่ถ้าให้ป๋มคลีนเอง ป๋มทำให้แค่ตอนเดียวนะงับ อย่างน้อยๆก็ช่วยในพวกหน้าขวาก็ได้ redraw ถ้าทำไม่เป็นเดี๋ยวถ้าว่างๆแล้วป๋มช่วยทำให้ - -&quot;<br /><br /><div class="important">หากจะเอาไปทำเป็นแสกนเลชั่น หรือเอาไปโพสที่อื่น กรุณาเครดิตนักแปล (Ju-da-su) ด้วยนะงับ</div><br /><br /><strong>ขูมัตซึโนะลัฟเตอร์ (กัมปนาทโลกา)<br />ตอนที่ 1 &quot;ชายผู้เป็นอมตะ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />[เมื่อใดที่โลกนี้เต็มไปด้วยความหยิ่งพยองและความเลวทราม]<br />[ปีศาจขาว 101 ปากจะปรากฏและกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไป]<br /><br />[ผู้คนต่างก็ใช้ชีวิตโดยลืมซึ่งคำพยากรณ์นี้]<br />[และแล้ว ยามเที่ยงของวันที่เปรียมเปิบไปด้วยความอาราม]<br />[ปีศาจตนนั้นก็ปรากฏตัวอย่างเงียบสงัด]<br /><br />[เมื่อปีศาจนั้นคำรามก้องถึงจุดจบของโลก]<br />[โลกก็ได้ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมน]<br /><br />[ภายในโลกที่ค่อยๆถูกกลืนกินไปนั้น]<br />[เหล่านักพยากรณ์และศิษย์]<br />[ได้รวบรวมผู้คนอย่างลับๆเพื่อลุกขั้นต่อสู้กับปีศาจนั้น]<br /><br />[หลังศึกชิงตายกว่า 7 วัน ดาบแห่งแสงก็ได้ฉีกกระชากร่างๆนั้น]<br />[และทลายปิศาจลงจนได้]<br /><br />[แล้วจริงหรือ]<br /><br />** เรื่องใหม่ของทานาเบะ เยลโล่ห์!!! (เปิดฉากด้วย 59 หน้า) **<br /><br />หน้า 2-3<br />ตรงชื่อเรื่อง - [อัศวินแห่งจุดจบผู้มีพลังปีศาจจะนำพาโลกนี้ไปในทางใดกัน!? ปิดท้ายปี 2012 ด้วยนักเขียน &quot;ผู้ผนึกมาร&quot; ทานาเบะ เยลโล่ห์]<br />[เปิดตัวการ์ตูนใหม่แนวนีโอดาร์กแฟนตาซี!!!!!!!]<br />[ตอนที่ 1 ชายผู้เป็นอมตะ]<br />[กัมปนาทโลกา]<br /><br />ด้านซ้าย - ** ทั้งความมืดมนและความเศร้าของโลกใบนี้ ฉันจะเขมือบมันให้หมด!! **<br /><br />หน้า 4<br />[20 ปีต่อมา]<br /><br />** ตราอันน่าสพรึงกลัวนั้นแฝงไว้ซึ่งอะไร...!? **<br /><br />??? - แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />เฮือก...<br /><br />อุ๊ก...<br /><br />หน้า 5<br />อุ๊ก...<br /><br />หน้า 6<br />คน - เจอมั้ย!?<br />ชิ ฝนมันดันชะเอารอยเลือดออกไปหมดเลย...<br />มันไปไหนแล้วฟะ!?<br /><br />ไม่ไหวว่ะ<br />แค่นั้นไม่ทำให้มันตายหรอก<br />ต้องตัดหัวมัน<br />ตัดให้เป็นชิ้นๆแล้วเอาไปฝังไว้หลายๆที่<br /><br />หาตัวมันให้เจอ!<br /><br />ไอ้ปีศาจ!<br /><br />??? - แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br /><br />หน้า 7<br />[อีก 5 ปีต่อมา]<br /><br />คนเมือง - ปีศาจ<br /><br />หน้า 8<br />ดูตรงแก้มนั้นซิ<br />ตรานั้นมัน...<br />&quot;ปากปีศาจ&quot;...!<br />ตราบาป...<br />พวกอมตะ...<br />พวกปิศาจสิง...<br />ปิศาจอมตะ<br /><br />ทำไมกัน...!<br />พระเจ้า<br />ได้ทอดทิ้งเมืองนี้ไปแล้วรึไง...<br /><br />ถึงได้มีปิศาจตัวใหม่&quot;โผล่มาอีก&quot;...!!<br /><br />เอ๋ะ!<br /><br />เดี๋ยว!<br />เอาเข้าไปใกล้มัน<br />หมอนั้นเป็น...<br /><br />ฮารุ - อ่ะ<br /><br />หน้า 9<br />คนเมือง - เหวอ...<br /><br />นี่เธอ<br />อันตรายนะ!<br />รีบหนีเร็วเข้า!<br />เดี๋ยวก็โดนฆ่าหรอก!<br />เร็ว!!<br />หนีไป!<br />ฮารุ - อุ๊ก...<br /><br />ปิศาจ - เห้ยยยยย!!<br />ไม่เป็นไรน่า!!<br />อย่าร้องนะ อย่าร้อง!!<br /><br />หน้า 10<br />เอ้า เด็กดีๆ<br />ไม่เจ็บ...ไม่เจ็บน่ะ!<br />เธอออกจะแกร่งไม่ใช่รึ?<br />นะ?<br />ฮารุ - ก็....<br />ปิศาจ - ถลอกนิดหน่อยแค่นี้ จิ๊บจ๊อย<br />อย่าร้องกับเรื่องแค่นี้เลย เนอะ<br />ฮารุ - ไม่ใช่เรื่องนั้น...<br /><br />พี่อย่าทิ้งฮารุแบบนี้ซิ!!<br /><br />ปิศาจ - ยัยบ๊องเอ๊ย ใครบอกฉันจะทิ้งล่ะ?<br />โทษที ขาชั้นมันยาวไปนิด<br />โทษทีนะ<br /><br />นี่น้องฉัน<br />มีปัญหาอะไร?<br /><br />หน้า 11<br />เป็นว่า ช่วยพาฉันไปหาผู้ว่าที่นี่ทีซิ<br /><br />ผู้ว่า - แล้ว<br />ท่านต้องการอะไรจากเมืองของเรารึ?<br />[ผู้ว่า (เจ้าเมือง) รูดอล]<br /><br />หน้า 12<br />ปิศาจ - ก็เมืองนี้ถูกปิศาจหมายตาอยู่ไม่ใช่เรอะ?<br /><br />ผู้ว่า - ใช่ ถูกอย่างที่ท่านว่า...<br />ตั้งแต่ชายคนนั้น<br />ปรากฏตัวในเมืองนี้ก็ปาเข้าไป 5 ปีแล้ว<br /><br />กว่า 30% ของชาวเมืองถูกมันฆ่าตาย<br />อีก 20% ก็หนีออกจากเมือง<br />พวกเราจำเป็นต้องส่งอาหาร ของใช้ และหญิงสาว<br />ไปให้มันตามที่มันขอมา<br /><br />เราถึงขีดสุดของเราแล้ว<br />ถ้าให้ผมผู้ตรงๆ เราไม่สามารถรับ &quot;คนที่สอง&quot; ได้หรอกนะ<br /><br />ถ้าท่านต้องการอาหารล่ะก็<br />ผมว่าท่านน่าจะไปลองหาจากเมืองอื่นดีกว่านะครับ...<br /><br />หน้า 13<br />คนเมือง - ทำไม!<br />ทำไมถึงต้องมีปีศาจถึงสองตัวมาที่เมืองนี้ด้วย!?<br />เมืองเราต้องสาปจริงๆงั้นเรอะ...?<br />แต่ว่า ตอนนั้น<br /><br />ตอน &quot;เที่ยงรัตติกาล&quot;ที่ทำคนตายไปกว่า 70% ของทั้งโลก<br />ปีศาจขาวไม่ได้ปรากฏตัวที่เมืองนี้นี่<br /><br />ไม่ต่างกันหรอก<br />ที่ๆไม่ถูกเที่ยงรัตติกาลก็มีพวกอมตะที่มีตรา&quot;ปากปีศาจ&quot;อาละวาด<br />จะที่ไหนก็เหมือนกัน...<br />ปีศาจยังไม่ดับสูญไปหรอก...!<br />พอทีเหอะ!<br /><br />ถ้ามันอยากได้แค่อาหารก็น่าจะ...<br />ปีศาจ - แล้ว<br /><br />พวกนาย<br />ฆ่าคนที่มีตราปากปีศาจนั้นไปกี่รอบแล้วล่ะ?<br /><br />หน้า 14<br />เท่าทีฟังมา ศัตรูก็มีแค่คนเดียว<br />ขอแค่ลงมือซักหน่อยและเอาคนไปรุมเยอะๆก็น่าจะพอทำอะไรได้บ้างแล้ว<br /><br />อย่าทำเป็นผู้เคราะห์ร้ายหน่อยเลย<br />ฉันฟังมาจนเอียนแล้ว<br /><br />เรื่องเมื่อกี้นายก็กุขึ้นมาเอง<br />ถ้าคนหายไปมากขนาดนี้ คนคงหมดเมืองแล้วล่ะ<br />นายคงไม่ได้อ้วนท้วนสมบูรณ์แบบนี้<br /><br />หมอนั้นก็แค่โชคร้ายนิดหน่อยที่เป็นอมตะ...<br />ต่อให้นายจะตัดหัว แปะหัว<br />แลเป็นชิ้น หรือเผาจนเหลือแต่เถ้า<br /><br />เขาก็คืนชีพมาต่อหน้าพวกนายอยู่ดี<br /><br />พอผ่านไปหลายๆครั้ง พวกนายก็เริ่มมีความกลัวในตัวเขามากขึ้น<br />ในขณะที่เขาก็มีความเกลียดแค้นพวกนายมากขึ้น<br />เป็นวงจรอุบาทแห่งการทำลายล้าง<br /><br />ฉัน<br />เข้าใจความรู้สึกของหมอนั้นที่สุด...<br /><br />หน้า 15<br />&quot;ไม่เชื่อมนุษย์อีกต่อไปแล้ว&quot;<br /><br />&quot;ไอ้พวกที่ทำให้ฉันต้องทุกข์ทรมาน&quot;<br />&quot;ฉันจะให้มันชดใช้อย่างสาสม&quot;<br /><br />&quot;ฉันมีเวลาอยู่อีกถมเถ&quot;<br />&quot;ฉันจะรีดคั้นเลือดพวกมัน&quot;<br />&quot;ไปทีละน้อยๆ&quot;<br /><br />&quot;จนหยาดสุดท้าย&quot;<br /><br />เพราะงั้น ฉันมีข้อเสนอ คุณผู้ว่า<br /><br />หน้า 16<br />ฉันจะเก็บหมอนั้นเอง<br /><br />ด้วยค่าตอบแทน 2 อย่าง<br />ข้อมูลเกี่ยวกับหมอนั้น<br />และก็เงิน<br /><br />เรามาทำสัญญากัน<br />เท่านี้พวกเราจะได้ไม่ต้องบาดหมางกัน<br />ฟังดูไม่เลวเลยใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />ผู้ว่า - เก็บคนที่เป็นอมตะ...?<br />หมายความว่ายังไงรึครับ?<br /><br />ก็ตามนั้นเลยไง<br />ฉันจะจบชีวิตที่วกวนนั้นเอง<br /><br />หน้า 17<br />ฉันเป็น &quot;นักล่าปีศาจ&quot; นะ ผู้ว่า<br /><br />เป็นจุดยืนที่พวกนายไม่มีทางแตะต้องได้<br />พวกอมตะนะ รู้แกวของพวกอมตะด้วยกันอยู่แล้ว<br />การล่าพวกเดียวกันคือความชำนาญของฉัน<br /><br />ไงล่ะ?<br />จะทำสัญญากับฉันมั้ย?<br /><br />หน้า 18<br />คนเมือง - หมอนั้นปรากฏตัวออกมาเมื่อง 5 ปีก่อน<br />ชายผู้มีตราปากปีศาจ &quot;โกโดว&quot;<br /><br />ปิศาจ - เล่าเรื่องของโกโดวที่นายรู้ให้ฉันฟังที<br /><br />คนเมือง - เขาเป็นผู้ชายร่างใหญ๋ล่ำสันอายุประมาณ 40<br />แต่ฉันก็ไม่ค่อย...<br />เขาเป็นคนเงียบมากๆ ฉันเลยไม่เคยได้คุยกับเขา...<br /><br />ปิศาจ - ทั้งที่นายอยู่ในกองกำลังปราบปราม ละเลงเลือดกับหมอนั้นตั้งไม่รู้กี่ครั้งเนี่ยนะ?<br /><br />คนเมือง - นี่เอาจริงรึครับ ผู้ว่า!?<br />ไปทำสัญญากับปิศาจแบบนั้น!!<br /><br />ผู้ว่า - พวกเราจำเป็นต้องสรุปข้อมูลเกี่ยวกับโกโดว<br />ผมเรียบเรียงรายชื่อคนที่เขาจะคุยด้วยได้แล้ว<br />พวกเจ้าเองก็ร่วมมือในการสัมภาษณ์ของเขาด้วยล่ะ<br /><br />หน้า 19<br />ในเมื่อเขาบอกว่าจะจัดการกับปีศาจนั้นให้เราแล้ว<br />คนเมือง - ดูมีพิรุธซะขนาดนั้น ต่อให้ไม่ใช่ปิศาจพวกเราก็ปักใจเชื่อไม่ได้หรอกครับ!<br />แล้วเด็กตัวเล็กที่อยู่กับหมอนั้นมันอะไรกัน!?<br /><br />ฮารุ - อืมมม<br />ปิศาจ - เป็นอะไรไป ฮารุ<br /><br />ผู้ว่า - เห็นเขาว่าเป็นน้องสาวของเขานะ<br />เพราะไม่อยากให้น้องสาวเห็น<br />เขาเลยเป็นคนไม่ค่อยชอบความรุนแรงนะ<br /><br />ปิศาจ - ไอ้บ้าตัวไหนมันชงชาร้อนโคตรนี่ให้น้องตูฟะ ห๊า!?<br /><br />คนเมือง - เหวอออ!!!<br />ปิศาจ - ตูยังสัมภาษณ์เอ็งไม่เสร็จเลยนะเฟ้ย<br />กลับมานี่!!<br />ฮาร - ไม่เอาน่าพี่!<br />หนูสบายมาก!<br />ไม่ร้องด้วย!!<br /><br />คนเมือง - ต้องเป็นกับดักแน่ๆครับ<br />ปิศาจจะไปมีครอบครัวได้ไงกัน...เด็กคนนั้นต้องเป็นตัวประกันอะไรซักอย่างแน่ๆครับ!<br />ปิศาจจะมาล่าปิศาจกันเองแบบนี้ มันต้องมีแผนอะไรแน่ๆ...!<br /><br />หน้า 20<br />ผู้ว่าครับ<br />เลิกให้มันทำอะไร...<br />ผู้ว่า - แล้วจะให้ทำยังไง!!<br /><br />นับตั้งแต่เที่ยงรัตติกาล ก็ยังไม่มีวิธีต่อกรกับปิศาจแห่งโลกใหม่ได้เลย<br />สำหรับตอนนี้ เรายังไม่ควรทำอะไร...<br />ในอีก 3 วัน พวกเราจะไปพบเขาเพื่อส่งอาหาร<br />เราจะพาหมอนั้นไปที่รังของมันด้วย<br /><br />ถ้าเราทำตามมันแต่โดยดี ในอีก 3 วัน ปีศาจตัวใหม่ก็จะออกไปจากเมืองนี้ซักพักหนึ่งแล้ว<br />เรายังมีเวลาให้คิดอยู่...<br /><br />ปิศาจ - เอาแค่นี้แหละ<br />ตอบข้อนี้ข้อสุดท้ายแล้วพอ<br /><br />หมอนั้น<br />ตราปากปิศาจของโกโดวอยู่ที่ไหน?<br /><br />หน้า 21<br />คนเมือง - ที่ไหล่ขวา...แถวๆนี้...<br />ปิศาจ - มีตรงไหนอีกมั้ย?<br /><br />คนเมือง - ตรงไหน?<br />ปากปิศาจไม่ได้มีแค่ที่เดียวหรอกเรอะ!?<br />ปิศาจ - นายไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนั้นหรอก<br />ตอนที่นายฆ่าหมอนั้น นายถอดเสื้อของมันออกทั้งหมดใช่มั้ยล่ะ?<br />แล้วเห็นอะไรบ้างมั้ย?<br /><br />คนเมือง - ก็เปล่า...เห็นแต่เลือดเต็มตัวเท่านั้นแหละ<br />แถมผมยังเห็นแค่ตอนเอามันไปฝังหรือเผาเท่านั้น...<br />ปิศาจ - คนต่อไป!<br /><br />สรุปโดยรวมก็<br /><br />ผู้ชายที่ชื่อ &quot;โกโดว&quot;<br />น่าจะเป็นชื่อปลอมด้วย ไม่ทราบอายุ<br />เขาแทบไม่เคยเอ่ยปากถึงเรื่องของตัวเองเลย<br />แถมยังลือกันว่าเคยเป็นทหารรับจ้างมาก่อนด้วย เป็นชายร่างใหญ่ล่ำสัน มีศาสตร์การต่อสู้สูง<br /><br />หน้า 22<br />เหยื่อรายแรกคือหญิงเจ้าของร้างเหล้า อิลมิน่า<br />เป็นสาวหม้ายอายุ 45 ปี<br /><br />เขาถูกพบเป็นศพโดนบีบคอ<br />อยู่บนเตียงในบ้านของตนเอง<br /><br />ก่อนหน้านี่ มีคนพบเธอคน้นนั่งคุยกับโกโดว<br />ผู้คนเลยสงสัยในตัวเขา<br /><br />จู่ๆเขาก็อาละวาดและทำเอาทุกคนโดยรอบเข้าไปติดร่างแหด้วย<br />เหยื่อของเขาเพิ่มไปอีก 2 ราย<br /><br />ระหว่างนั้นเอง &quot;ปากปิศาจ&quot; ก็ถูกเปิดเผยออกมา<br /><br />ระหว่างที่ทุกอย่างอยู่ในความอลหม่าน เขาก็ได้หนีออกไป<br /><br />วันถัดมา เมื่อโกโดวปรากฏตัวในเมือง<br />พวกผู้ชายในเมืองใช้กำลังล้อมและสังหารเขา<br /><br />หน้า 23<br />ศพถูกโยนออกไปนอกเมือง แต่ว่า...<br /><br />วันต่อมา<br />โกโดวก็ฟื้นคืนชีพและกลับมาในเมือง<br /><br />พวกนายทำแบบนั้นอยู่ด้วยกันสามครั้ง...<br /><br />จากนั้นพวกคนรอบๆตัวคนฆ่าโกโดว<br />ภรรยา...<br />พ่อแม่...<br />ลูกของพวกเขา...<br /><br />ก็ถูกใครซักคนฆ่าไปทีละคนๆ...<br /><br />เมื่อความหวาดกลัวของคนในเมืองถึงขีดสุด<br />โกโดวก็จับตัวครอบครัวของผู้ว่า<br />แล้วก็เรียกร้องสิ่งของเหล่านั้น<br /><br />ว่าง่ายๆคือถ้าไม่อยากให้อยู่ในเมือง<br />ก็ต้องค่อยส่งของใช้ดำรงชีพกับผู้หญิงมาคนหนึ่งตลอดไป<br />จบกันล่ะโลกนี้<br />มีอะไรที่ฉันพูดตกหล่นบ้างมั้ยล่ะ คุณคนเฝ้า?<br /><br />หน้า 24<br />คนเฝ้า - นายต้องการจะเล่นเกมจิตวิทยากับพวกเรารึไง?<br />ปิศาจ - พูดเรื่องอะไร?<br /><br />ผู้คนที่นี่ใกล้จะประสาทอยู่แล้ว<br />เรารับกันแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว<br />นายไม่เห็นต้องมาจิกถามกันแบบนี้ก็ได้นี่<br /><br />ฉันเกลียดไอ้พวกที่ไม่มีเจียมตน หวังแต่จะตายเอาดาบหน้าที่สุด<br /><br />นายเองก็โดนหมอนั้นเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?<br />คนเฝ้า - ฉันมีหน้าที่แค่ผลักโกโดวให้จนมุมเท่านั้น<br /><br />แต่ตอนนี้<br />ชักเริ่มอยากฆ่าเขาขึ้นมาแล้วเหมือนกัน<br /><br />หน้า 25<br />ฮารุ - พี่!<br />หนูวาดเสร็จแล้ว!!<br />ปิศาจ - เยี่ยม!<br />ไหนขอดูหน่อยซิ!!<br /><br />นาย<br />ไม่กลัวฉันล่ะซินะ<br /><br />คนเฝ้า - ตัวก็ใหญ่ออกปานนั้น...<br />แต่ยังทำตัวเหมือนเด็กเลยนะ<br /><br />ปิศาจ - อย่าวัดคนด้วยรูปลักษณ์ภายนอกซิ<br />แต่เอาเหอะ<br />ท่าทาง &quot;ผู้ใหญ่&quot; ในเมืองนี้จะหมายถึงพวกมือไม่เคยว่างซินะ?<br /><br />หน้า 26<br />ถ้าเป็นผู้ใหญ่จริง ก็คงทำใจให้เย็นและไม่ปล่อยให้เรื่องมันวุ่นวายแบบนี้หรอก<br />พวกที่ไม่ตาย จะเอากำลังเข้าชนยังไงก็ไม่ได้ผลหรอก<br />แม้แต่เด็กยังรู้<br /><br />เธอชอบหนวดนั้นใช่มั้ยล่ะ<br /><br />คนเฝ้า - จริงหรือที่เขาว่าไม่มีใครที่เป็นปิศาจมาแต่เกิด?<br /><br />หน้า 27<br />มีความเชื่ออยู่ว่า...<br />ตอนที่ปิศาจขาวปรากฏตัวมาเมื่อเที่ยงรัตติกาล ถึงแม้มันจะถูกแยกส่วนด้วยดาบนั้นก็ไม่ได้สูญสลายไป<br />แต่วิญญาณมันกระจายตัวออกไปเพื่อสิงคนในที่ต่างๆ<br /><br />ปิศาจ - ก็ไม่รู้ซิ<br />ถึงพวกนายจะเรียกฉันว่าปิศาจ<br />แต่ฉันเห็นว่าเป็นแค่คนไม่สมประกอบที่เวลาไม่เดินก็เท่านั้น<br /><br />คนเฝ้า - เวลา?<br />ปิศาจไม่เพียงแค่เป็นอมตะแต่ไม่มีวันแก่ด้วยรึ?<br /><br />ปิศาจ - โอ๋ะ<br />ระฆังดังล่ะ<br /><br />โห ตรงเวลาเป็ะเลยแฮะ<br />บาทหลวงที่นี่ขยันจังแฮะ<br />แต่ก็แหงล่ะนะ<br /><br />หน้า 28<br />คนเฝ้า - พกนาฬิกาติดตัวด้วยรึ?<br /><br />ปิศาจ - ไว้เป็นตัวอ้างอิงอ่ะนะ<br /><br />คนเฝ้า - ที่ว่าจะจัดการปิศาจนะ หมายถึงยังไงกัน?<br /><br />ปิศาจ - นายทำไม่ได้หรอก<br /><br />ถึงจะเย็นลงแล้วก็เหอะ<br />แต่คนอย่างนายเป็นพวกที่ต้องคิดคำนึงถึงข้อดีข้อเสียของการกระทำก่อนที่จะลงมือ<br /><br />พวกที่จะเสียใจเอาภายหลังจากการไม่ลงมือซะมากกว่าไม่ใช่รึ?<br /><br />ก็นายเป็นผู้ใหญ่นี่<br /><br />แต่<br /><br />หน้า 29<br />ถ้าอยากจะย่างก้าวเข้ามาในโลกที่พวกฉันอยู่จริงๆล่ะก็<br />ฉันจะบอกวิธีข้ามเส้นให้เอาบุญก็ได้นะ<br /><br />ล้อเล่นนะ<br />มันมีตรรกะที่ใช้ได้กับพวกอมตะเท่านั้นอยู่<br />นายนะยังไงก็ทำไม่ได้หรอก<br /><br />หน้า 30<br />ผู้ว่า!!!<br /><br />ฉันเสร็จงานสำหรับวันนี้แล้ว<br />เลยเป็นว่า<br />ช่วยจัดการเรื่องอาหารและที่พักให้ทีซิ<br /><br />ที่พักก็<br />อืม<br />จะบ้านของผู้ว่าก็ไม่ว่ากันหรอกนะ?<br /><br />จิน<br />ฉันมอบหมายให้นายดูแลคุณปิศาจนั้น<br />รีบๆไปจัดเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อยซะ<br /><br />โรงแรม - ฉันให้ปิศาจมาพักที่นี่ไม่ได้หรอก<br /><br />หน้า 31<br />จิน - อย่าพูดแบบนั้นซิ ขอร้องล่ะ<br />พวกเราถูกปฏิเสธมาหลายครั้งแล้วนะ<br />โรงแรม - ถึงคุณจะขอร้องก็เถอะ<br />แต่เรามีเด็กเล็กอยู่ในนี้นะ ฉันทำอะไรเสี่ยงๆแบบนั้นไม่ได้หรอก<br /><br />จิน - นี่เป็นคำสั่งของผู้ว่านะ<br />แค่ 3 วันก็พอ<br />โรงแรม - แบบนั้นยิ่งไม่เอาเลย<br />คนขี้เหนียวแบบนั้นมีรึจะจ่ายค่าพัก!<br /><br />ปิศาจ - ท่าทางจะไม่ไหวจริงๆซินะ<br />แบบนี้สุดท้ายลุงก็คงต้องรับผิดชอบเอาเอาแล้วล่ะนะ?<br /><br />หน้า 32<br />ดัน - เหวอ...<br /><br />อุ๊ก...<br /><br />จิน - ดัน!!<br /><br />หน้า 33<br />ดัน - จะ...<br />เจ้าปิศาจ...<br /><br />เอาพี่ฉันคืนมานะ...<br /><br />จิน - ดะ<br />เดี๋ยวก่อน...<br />หยุดก่อนเถอะ!!<br /><br />เขาเป็นลูกชายฉัน! เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้เขาฟังทีหลังเอง<br />ดัน - พ่อ...<br />จิน - ฉันยอมทุกอย่าง ปล่อยลูกชายฉันไปเถอะนะ!!<br /><br />ปิศาจ - หึ<br /><br />หน้า 34<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ...<br />หึ<br /><br />เผยไต๋ออกมาแล้วซินะ<br /><br />บอกแล้วไง ว่าฉันล่าแต่ปิศาจเท่านั้น<br />เอ้า ฉันคืนให้<br /><br />ลูกสาวคุณก็โดนโกโดวจับตัวไปซินะ?<br /><br />จิน - ชะ-<br />ใช่แล้ว...<br /><br />ปิศาจ - หืมม์...<br /><br />หน้า 35<br />นี่ ไอ้หนู<br />เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไปสัมภาษณ์นายที่บ้านด้วยล่ะกัน<br /><br />ฉันปล่อยนายไปแล้ว ยังไงก็ร่วมมือกับฉันซักหน่อยเถอะ<br /><br />ฮารุ - ไม่เอาหรอก~<br />ปิศาจ - หล่อนนะหุบปากไปเลย<br /><br />จิน - ทำตัวดีๆนะ<br />ดัน<br />เดี๋ยวพ่อจะอธิบายทั้งหมดให้ฟังตอนหลังเอง<br /><br />โรงแรม - จิน<br />ไม่เป็นไรใช่มั้ย?<br />จิน - ไม่เป็นไร<br />รบกวนเธอโทรให้ใครมารับลูกของฉันกลับไปทีได้มั้ย?<br /><br />ถ้าไม่มีที่พักล่ะก็<br />ไม่ลองพาปิศาจหนุ่มนั้นไปหาหลวงพ่อตาขาวนั้นหน่อยรึ?<br /><br />หน้า 36<br />ปิศาจ - หลวงพ่อตาขาว?<br /><br />ฮารุ - สูงจังเนอะพี่<br />ปิศาจ - แต่มีรึที่จะพาปิศาจเข้าโบสถ์แบบนี้...<br /><br />หน้า 37<br />ราเกล - พอดีที่นี่ไม่ค่อยได้ซ่อมบำรุงเท่าไหร่อ่ะนะ<br />อาจจะรกซักหน่อย ยังไงก็ขออภัยด้วยแล้วกัน<br /><br />ฉันชื่อราเกล<br />ที่นี่ไม่ได้มีแขกมาเยี่ยมเยียนนานแล้วนะ<br /><br />ฮารุ - หนูฮาระค่ะ!<br />ปิศาจ - นายอยู่ที่นี่คนเดียวงั้นรึ?<br /><br />หน้า 38<br />ราเกล - ใช่แล้วล่ะ<br />แล้วเธอชื่อ?<br /><br />ปิศาจ - ทิ้งไปแล้ว<br />ยังไงทุกคนก็เอาแต่เรียกว่าปิศาจๆอยู่ดี<br /><br />จะดีรึ?<br />ที่มาต้อนรับพวกเราแบบนี้<br /><br />ราเกล - ทำไมล่ะ?<br /><br />นี่คือห้องของฉัน<br />ที่นี่มีของใช้เพียบพร้อมมากที่สุด<br />เดี๋ยวฉันนอนในห้องทำงานเอง เพราะงั้นเชิญใช้ตามสบายเลยนะ<br /><br />หน้า 39<br />จินบอกฉันว่าเขาจะเอาอาหารและของใช้ที่ขาดเหลือมาให้<br />ที่นี่น่าจะน่าอยู่ขึ้นมาอีกหน่อย<br /><br />ปิศาจ - ก็นะ<br />ที่นี่ห่างจากเมืองพอสมควร พวกชาวเมืองคงต้องการแบบนี้มากกว่าแหละนะ<br />ฮารุ - เย้!<br /><br />ปิศาจ - เฮ้ย<br />อย่าโยนกระเป๋านะเฟ้ย!<br /><br />ราเกล - เดี๋ยวฉันเปลี่ยนผ้าปูให้นะ<br /><br />หน้า 40<br /><br />หน้า 41<br />ไม่มาสวดด้วยกันรึ?<br /><br />ปิศาจ - ต่ออะไร?<br /><br />ราเกล - ไม่ต้องระแวงขนาดนั้นก็ได้<br />เธอก็น่าจะรู้นี่ว่าชาวเมืองเรียกฉันว่าอะไร<br /><br />ศาสนจักรดาบกางเขนศักดิ์สิทธิเติบโตขึ้นอยู่พักหนึ่งเพราะสามารถปราบปิศาจขาวได้ไม่ใช่รึ?<br />ถึงดาบแห่งแสงจะว่ากันว่าหมดพลังอำนาจไป<br />แต่ก็ยังมีหลายประเทศที่ยังนับถืออยู่ แม้มันจะอยู่ในช่วงล้มสลายแล้วก็ตาม<br />ถึงจะบ้านนอกแบบนี้ก็เหอะ แต่มันจะไม่ร้างไปหน่อยรึ?<br /><br />หน้า 42<br />ทำไม<br />ถึงโดนเรียกว่า &quot;ตาขาว&quot; ล่ะ?<br /><br />ราเกล - เพราะฉัน...หลีกเลี่ยงที่จะเข้าร่วมในกองปราบปรามน่ะซิ<br /><br />ปิศาจ - ก็นะ<br />ก็ตอนนี้คนเขาก็หวังให้นายไปปราบเจ้าปิศาจนี่น่า<br />ราเกล - โกโดวไม่ใช่ปิศาจหรอก<br /><br />เธอเองก็ด้วย<br /><br />จริงอยู่ว่าตราปากปิศาจของพวกเธอคนอมตะมีจุดเริ่มมาจากปิศาจขาว<br />แต่ไม่ว่าจะน้ำมนต์ บทสวด หรือกระทั่งเวทย์ปราบมารที่แกร่งที่สุด &quot;ดาบแห่งแสง&quot; ทำอะไรพวกเธอไม่ได้เลย<br />หลายคนบอกว่าเวทย์ปราบมารในสมัยเก่ามันตายไปแล้ว แต่จริงแล้วไม่ใช่<br /><br />พวกเธอดูยังไงก็เป็นมนุษย์<br />มันก็เท่านั้นแหละ<br /><br />ปิศาจ - นั้น...เป็นความคิดของนายเอง?<br />หรือว่าคำสอนของศาสนา?<br /><br />หน้า 43<br />ราเกล - ฉันตีตัวออกห่างจากศาสนจักรแล้ว<br />ปิศาจ - อ๋อ<br /><br />งั้น<br />นายก็หมกตัวอยู่ในนี้และเอาแต่ภาวนากับพระเจ้าของนายซินะ?<br />มันก็ฟังดูเป็นตรรกะของพวกตาขาวจริงๆนั้นแหละ<br /><br />ราเกล - เธอคง...<br />ไม่เชื่อในพระเจ้าซินะ...<br /><br />คนที่มีสติดีไม่ว่าใครก็ต้องมีสิ่งยึดมั่นถือมั่นทั้งนั้นแหละ ฉันคิดแบบนั้น<br /><br />นับตั้งแต่ที่โลกถูกทำลายไปแล้วครั้งหนึ่งตอนเที่ยงรัตติกาล<br />องค์กรโลกองค์กรเดียวที่ยังเดินได้อยู่ก็มีแต่ศาสนจักรของนายเท่านั้น<br />ก็น่าจะมีข้อมูลเก็บไว้มากที่สุดด้วย ใช่มั้ยล่ะ?<br />แต่นายกลับปล่อยให้ชาวเมืองอยู่ในความไม่รู้ แถมยังโยนคำโต้เถียงต่อหลักคำสอนที่ศาสนจักรนี้ถนัดหนักน่าหลังโดนจู่มโจมว่าเป็นศาสนานอกรีตทิ้งอีก<br />แล้วนายจะอยู่ต่อเพื่ออะไรกันแน่?<br /><br />หน้า 44<br />ราเกล - ฉันเอง<br />ก็เคยคิดว่าปิศาจเป็นสิ่งที่ควรถูกทำลาย<br /><br />ถ้าเห็นสิ่งนั้นเข้าล่ะก็ ไม่ว่าใครก็ต้องคิดแบบนั้น<br /><br />ปิศาจ - นี่นาย...<br />หรือว่านาย<br />เคยเห็นปิศาจขาวนั้น!?<br /><br />มันเป็นเรื่องเมื่อกว่ายี่สิบปีที่แล้ว<br />แต่ก็นะ<br />คนส่วนมากที่ได้เห็นมันก็ตายหายกันไปหมดแล้ว<br /><br />ตอนนั้นฉันยังเด็กอยู่<br /><br />หน้า 45<br />ครอบครัวของฉันเป็นคนเลี้ยงแกะมารุ่นต่อรุ่นแล้ว<br />ฉันคอยไล่ต้อนแกะอยู่ทุกวี่ทุกวัน<br />ไปตามเนินเขาต่างๆ<br /><br />ฉันติดตามพ่อลงไป<br />เมืองติดชายทะเลเป็นบางครั้ง<br /><br />เมืองนั้นเป็นเมืองท่าใหญ่ เลยมีความเจริญรุ่งเรื่องมาก<br />แต่ฉันไม่ค่อยชอบเมืองๆนั้น<br /><br />ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ฉันไม่ชอบผู้คนในเมืองนั้น<br />พวกเขาดูถูกชาวเขาอย่างพวกเรา<br />พวกเขาเสพแต่ความสุข เหลาะแหละ เกียจคร้าน<br />นัยตาพวกเขาเต็มไปด้วยมลทิน<br /><br />หน้า 46<br />ราวกับปิศาจไม่มีผิด<br />ตอนนั้นฉันคิดแบบนั้น<br /><br />แต่แล้ว<br /><br />ปิศาจที่แท้จริงก็ผุดขึ้นมาจากทะเล<br /><br />หน้า 47-48<br /><br />หน้า 49<br /><br />หน้า 50<br /><br />หน้า 51<br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br />อุ๊บ<br />อุ๊ก<br /><br />เฮือก<br /><br />หน้า 52<br />มันกำลังกินอยู่<br />อึก...<br />ฉันคิดได้แค่นั้น<br /><br />หน้า 53<br />อะไรซักอย่างกำลังกัดกินโลกใบนี้<br /><br />เสียงเดียวที่อยู่รอบตัวฉัน<br />คือเสียงแผ่นดินที่สั่นครอน<br />กับเสียงเคี้ยวของสิ่งประหลาดนั้น<br /><br />นั้นมันคืออะไรกัน...<br /><br />ฉันเกลียดคนในเมืองนั้นก็จริง<br /><br />หน้า 54<br />เคยกระทั่งคิดว่าพวกนั้น<br />สมควรไปลงนรก<br /><br />แต่ว่าใครกัน...<br /><br />มนุษย์คนไหนที่สมควร<br />ต้องมาเจอแบบนี้ด้วย?<br /><br />ในเหตุการณ์ที่ไร้เหตุผล ยากที่จะเข้าใจ<br />ในความอลหม่านนั้น ฉันสัมผัสได้แต่ความเกลียดโกรธ<br /><br />จนกระทั่งได้ยินเสียงนั้น<br /><br />หน้า 55-56<br />ปิศาจขาว - ฮ่ะ<br /><br />หน้า 57<br />ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ<br /><br />ราเกล - พอได้ยินเสียงนั้น แกะของฉันก็ตายหมดทั้งคอก<br />ฉันเองก็ใบ้กิน พูดอะไรไม่ออกไปอีกหลายปีเลยทีเดียว<br />ฉันเข้าร่วมในศาสนจักรดาบกางเขนศักดิ์สิทธิ<br />เพราะนั้นเป็นองค์กรเพียงองค์กรเดียวที่สามารถต่อกรกับปิศาจขาวนั้นได้<br /><br />ความหวาดกลัวเสียงหัวเราะนั้น<br />มันฝังลึกในร่างของฉันจนไม่สามารถเอาออกได้แล้ว<br />แต่สิ่งที่ผลักดันฉันในสมัยหนุ่มสุดท้ายก็แค่<br />ความโกรธเกลียดเคียดแค้นเท่านั้น<br /><br />ปิศาจ - แล้วตอนนี้ล่ะ?<br /><br />...ฉันไม่มีคุณสมบัติจะใช้เวทย์ปราบมาร<br />แต่เพราะฉันอ่อนแอนั้นแหละ คำสอนของพระเจ้าจึงช่วยฉันได้มากจริงๆ<br /><br />หน้า 58<br />เธอ...<br />บอกว่าเป็นนักล่าปิศาจซินะ...<br /><br />ตอนนี้ศาสนจักร<br />กำลังทุ่มเทกำลังในการพัฒนาเวทย์ปราบมารใหม่<br />ฝึกฝนนักพยากรณ์ และสืบเสาะการเคลื่อนไหวของพวกอมตะ<br /><br />ถึงจะยังไม่เป็นทางการ<br />แต่ตามที่มีการรายงานมา พวกอมตะเป็น &quot;เศษเสี้ยวปิศาจในรูปของมนุษย์&quot;<br />มีเป้าหมายในการ &quot;กินกันเอง&quot; โดยตราปากปิศาจนั้นและรวมเป็นหนึ่งเดียว...<br />แปลว่าเศษเสี้ยวปิศาจทั้งหมดจะมารวมกัน หรือก็คือ &quot;ปิศาจขวาจะฟื้นคืนชีพ&quot;<br /><br />แล้วเธอ<br />เชื่อในสิ่งไหนล่ะ?<br /><br />หน้า 59<br />ปิศาจ - ก็เพราะสับสนนั้นแหละ ถึงถูกเรียกว่าตาขาว<br /><br />พระเจ้าของนายก็น่าจะสอนไว้นี่<br />ว่าจงรักเพื่อนบ้านของเจ้านะ<br /><br />** ราเกลเปิดเผยเรื่องราวทั้งหมดของ &quot;ปิศาจขาว&quot;...!! ตอนต่อไป การพบกับโกโดวทำให้คืบใกล้เข้าไปสู่แกนของเรื่องมากขึ้น! ** Mon, 10 Dec 2012 19:22:30 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/36482 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34504 ตามหาคนช่วยคลีนต่อไปอยู่งับ -_-&quot;<br /><br /><div class="important">Chapter 2 RAW: <a rel="nofollow" href="http://www.filefactory.com/file/3k00omn6o0xv/n/%5BJP%5DKurenai_no_Okami_to_Ashikase_no_Hitsuji_c02r%5BJu-da-su%5D.rar">Reader's Version</a>, <a rel="nofollow" href="http://www.filefactory.com/file/10zu4l78mvjx/n/%5BJP%5DKurenai_no_Okami_to_Ashikase_no_Hitsuji_c02%5BJu-da-su%5D.rar">Scanlator's Version</a><br /><br />Allow me to make it clear once again though, <br /><br /><span style="text-decoration:underline;">IF YOU'RE GOING TO USE MY RAW, THEN CREDIT ME AS WELL!!</span><br /><br />Next time I see people use my raw for scanlation and not credit me, I'll start providing the raw exclusively for my Thai scanlation instead. &gt;:S</div><br /><br /><strong>คุเรย์ไน โนะ โอกามิ โทะ อาชิคาเสะ โนะ ฮิซึจิ<br />ตอนที่ 2 &quot;สาวน้อยหมาป่า&quot;</strong><br />หน้า 1<br />อายาเมะ - [ฉัน...กำลังหัวเราะ?]<br /><br />** การทำลายล้างอันโหยหวน **<br /><br />[นี่คือสีหน้าในใจของโยอิจิตอนนี้ล่ะซินะ]<br /><br />** อย่างไร้ที่ติ!! **<br /><br />โยอิจิ - [...รู้สึกได้ถึงเส้นผมสีแดงทุกเส้นของเค้าเลย!!]<br /><br />หน้า 2<br />[ท-...]<br />[ทำไม...!?]<br /><br />[ตัวฉันถึง!!?]<br /><br />*แกร๊ก แกร๊ก*<br /><br />หน้า 3<br />[น-...นี่มัน!]<br />ตัวฉันเมื่อวานนี้!!<br /><br />[อ๋อ!! นี่คือความทรงจำของอาคาซึกิ อายาเมะซินะ!!]<br /><br />หน้า 4<br />อายาเมะ - เมื่อกี้ฉัน...!?<br /><br />แค่...<br />เห็นภาพที่เค้าแสดงเฉยๆงั้นเร้อ!?<br /><br />ทั้งความรู้สึกที่โดนขย้ำ ทั้งรูปร่างของหมาป่าตัวนั้น...<br /><br />คนๆนี้น่าจะเห็นดวงจันทร์สีแดงอยู่นี่<br />ทั้งที่โดนเค็นเมริซัคชักเข้าไปแล้ว<br />ทำไมถึงไม่มีหมาป่าออกมา?<br /><br />หน้า 5<br />...หมาป่าของนาย...<br />คืออะไรกันแน่!!?<br /><br />...ไม่ซิ<br />ที่น่าตกใจคือตัวแกะที่รั้งหมาป่าไว้ต่างหาก<br /><br />อุ๊ก<br /><br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />...ถ้าเป็นนายล่ะก็...<br /><br />หน้า 6<br />** นายเป็นของชั้น **<br /><br />หน้า 7<br />[ชั้นได้เชื่อมต่อกับอาคาซึกิ อายาเมะ]<br />[ในฐานะแกะของเค้าจริงๆ]<br />หมาป่า - ตา<br /><br />ตาชั้น~~!!!<br />*หมับ*<br />ตาของชั้น~~!!!<br /><br />โยอิจิ - อุ๊ก...<br /><br />ไอ้ห่าเอ้ย~~!!<br />*หมับ*<br />หนูน้อยหมวกแดงมาให้หมาป่ากินซะดีๆนะเฟ้ย!!!<br /><br />หน้า 8-9<br />อายาเมะ - ชั้นเป็นหนูน้อยหมวกแดงก็แต่ตอนที่เชื่อมต่อกับแกะเท่านั้นแหละ<br /><br />[และนี้ก็คือ]<br /><br />[พลังของหนูน้อยหมวกแดง!!!]<br /><br />หน้า 10<br />หมาป่า - อ๊ากกกกก<br /><br />[น-...นี่มัน!!]<br /><br />อายาเมะ - พอใจรึยังล่ะ?<br />ต่อให้ฆ่าหมาป่าไป อาจารย์ก็ไม่ตายหรอก<br /><br />โยอิจิ - เอ๋ะ!?<br />งั้น<br /><br />อาจารย์ก็จะกลับเป็น...<br />แอ๊ก<br /><br />หน้า 11<br />อุ๊ก<br />[ล-...แล้วทำไมไม่บอกให้มันเร็วกว่านี้]<br /><br />อายาเมะ - ก็แค่เสียความอยากจนทำอะไรไม่ได้ก็เท่านั้น<br />โยอิจิ - แบบนั้นก็ไม่ไหวนะเว้ยเฮ้ย!!!<br /><br />[ขืนเป็นแบบนั้น...อาจารย์ก็ไม่ต่างจากผักนะซิ]<br /><br />พ-...พวกเรา...<br /><br />หน้า 12<br />*สวบ สวบ*<br /><br />หมาป่า - เจ็บหยั่งกะจะตายเลยวุ้ย<br />[นี่คือการต่อสู้]<br />[เพื่อล่าหัวใจ!]<br />*สวบ สวบ*<br />อายาเมะ - อีกอย่าง หมาป่าไม่ตายง่ายๆแบบนั้นหรอก<br />โยอิจิ - [ม-...มันฟื้นฟูแผลของตัวเองได้!!]<br /><br />หน้า 13<br />อายาเมะ - ต้องมากกว่านี้<br />มากกว่านี้<br /><br />มากกว่านี้อีก<br />ยิ่งๆกว่านี้<br /><br />ยังไม่พอ<br /><br />ต้องจัด<br />ให้หนักกว่านี้!!!<br /><br />โยอิจิ - [เค้ากำลัง...]<br /><br />[...สนุกสนาน?]<br /><br />แม่ - &quot;อายาเมะ ยูกะ&quot;<br />&quot;เดี๋ยวแม่จะเล่านิทานเรื่องหมาป่ากับดวงจันทร์ให้ฟังนะ&quot;<br /><br />หน้า 14-15<br />มีหมาป่าอยู่ตัวหนึ่ง เค้าตระโกนขึ้นไปบนท้องฟ้ายามราตรีว่า<br />&quot;พระจันทร์กลมดิ๊ก น่าหม่ำเหมือนกับแกะน้อยเลย&quot;<br /><br />พอพูดเสร็จก็ &quot;ง้าบ&quot; หมาป่ากินพระจันทร์ลงไปทั้งดวง!<br />&quot;เฮ้อ หร่อยจัง ไหนๆท้องก็อิ่มแล้ว นอนดีกว่า&quot;<br /><br />พระจันทร์เต็มดวงก็เปลี่ยนตัวเองกลายเป็นพระจันทร์เสี้ยว<br />พระจันทร์โกรธมากจนแดงไปทั้งดวง<br /><br />ตอนนั้นเอง พระจันทร์ได้ใช้หัวแหลมๆของมัน<br />แทงจึ๊กไปที่พุงใหญ่ๆของหมาป่า! พอท้องของมันกลายเป็นรู หมาป่าก็สะดุ้งตื่นขึ้นในทันที<br /><br />พอเจ้าพระจันทร์ออกมาได้แล้ว เลยคิดจะเอาคืนโดนการพยายามเอาหมาป่าเข้าไปในจันทร์เสี้ยว<br />&quot;โว้ววว ปล่อยชั้นออกไป!!&quot; หมาป่าเห่าหอนอย่างสุดกำลัง<br /><br />ตั้งแต่วันนั้น พอหมาป่าเห็นพระจันทร์สีแดง<br />ก็จะแหงนมองพร้อมกับหอนในทันที<br /><br />หน้า 16<br />โยอิจิ - นิทานภาพ!?<br /><br />[นี่มันอะไรหน่ะ!?]<br /><br />เหวอ<br />[นี่ก็ความทรงจำของอาคาซึกิ อายาเมะเหมือนกันเร้อ!?]<br /><br />[มันจะไปถึงไหนกัน?]<br />[...สุดทางตรงนั้น!]<br /><br />[หนังสืออะไร...?]<br /><br />หน้า 17<br />*พรึบ พรึบ*<br /><br />เด็ก - จ๊วบ<br />จ๊วบ<br />โยอิจิ - [ลูกแกะงั้นเร้อ...?]<br /><br />[...ไม่ใช่ เด็กทารก]<br />เด็ก - กวับ<br />กวับ<br />แอ๋ะ<br />โยอิจิ - [เด็กทารกสองคน...กำลังเล่นกับแกะอยู่...]<br /><br />หน้า 18-19<br /><br />หน้า 20<br />หมาป่า - เครียด~~~!!!<br />โยอิจิ - เหวออ<br /><br />หมาป่า - กรี๊ดดด<br />เจ็บ~<br />ฮื่อ~~<br /><br />โยอิจิ - [น-...นี่ตู ดันไปเชื่อมต่อ]<br />[กับตัวประหลาดอย่างไม่คิดไม่ฝันซะแล้ว...]<br /><br />หน้า 21<br />อายาเมะ - [โยอิจิ จริงแล้วนายกำลังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ใช่มั้ย?]<br /><br />[ที่ได้เห็นคนที่บังอาจทรยศนาย]<br />หมาป่า - อั๊ก<br /><br />อ๊า~~~!!<br /><br />หน้า 22<br />อ๊ากกกกกกก!!!<br />[ถูกฉีกกระชากแบบนี้]<br /><br />อายาเมะ - อ้าวๆ<br />เริ่มฟื้นฟูตัวเองช้าลงแล้วนี่<br /><br />หมาป่า - บัดซบ...ไอ้เด็กเปรต ไอ้เด็กเปรต...<br /><br />แกกล้าขัดขวางใจชั้นขนาดนั้นเชียวเร้อ!!!<br /><br />หน้า 23<br />อะไร?<br />จู่ๆลูกตุ้มมันก็หนักขึ้น!!<br /><br />อายาเมะ - หมาป่าอ่อนแรงลงแล้ว<br />ในที่สุดแกะก็เริ่มส่งผลแล้วซินะ<br /><br />โยอิจิ - [อ-...อาจารย์...]<br /><br />หน้า 24<br />หมาป่า - กรรรรร<br />เฉือนมัน<br />ทำลายมัน<br />บดมัน<br />ขยี้มัน<br />ฆ่ามัน...<br /><br />หน<br />วก<br />หู<br />น่า<br /><br />หน้า 25<br />...หนัก...<br />...โยอิจิ...<br /><br />หมาป่า - ความฝันและความหวังของไอ้พวกเด็กเปรตนั่น...<br />ฉันจะขยี้มันให้หมด...<br /><br />โยอิจิ - อ-...อาจารย์...<br /><br />...ส-...สำหรับผม รอยยิ้มของอาจารย์...<br /><br />หมาป่า - ยังพูดอะไรพึมพำไม่เปลี่ยนเลยนะ น่ารำคาญชะมัด<br />ยังไงซะ คำพูดของแกะมันก็เป็นแค่ภาพลวงเบื้องหน้าเท่านั้นแหละ<br /><br />หน้า 26<br />โยอิจิ - ตูบอกว่าไม่ได้โกหกยังไงล่ะฟะ ไอ้เซ็นโคบ้าเอ้ย!!!<br />อายาเมะ - ชิ ไอ้เจ้าบ้าโยอิจิ<br />โยอิจิ - อย่างแกล่ะไม่เรียกว่าโกหกตัวเองอยู่รึไง!!?<br /><br />หมาป่า - &quot;โกหก&quot; ตัวเองอย่างงั้นรึ...<br /><br />เด็กเหลือขออย่างพวกแกเอาความหวังและความฝันของฉันไป!!<br />การศึกษาบ้าบออะไรกัน!!!<br /><br />โยชิโนะ - นี่ในเวลาเรียนนะ ตื่นได้แล้ว<br />*หมับ*<br />นักเรียน - เจ็บเว้ย ตูจะฟ้องมึงฐานกระทำรุนแรงในโรงเรียน<br /><br />ผู้ปกครอง - ลูกชั้นบอกว่าอาจารย์ทำสายตาน่ารังเกลียดใส่เค้า<br />นี่มันหมายความว่ายังไงกันคะ!!?<br /><br />หน้า 27<br />หมาป่า - ไอ้พวกเด็กเหวที่เอาแต่ได้อย่างพวกแก<br />ทำร้ายจิตใจของชั้น!!!<br /><br />เพราะงั้นชั้นก็จะใช้ความหวาดกลัว<br />ทำร้ายจิตใจของพวกแกเอง!!!<br /><br />พวกแกจะต้องใช้ชีวิตนักเรียน<br />หมัด - เหวอออ<br />มันเจ็บนะ หนูกลัว~~!!<br />หมาป่า - ที่หวาดผวากับฆาตกรนี้ไปตลอดกาลยังไงล่ะ<br /><br />เฮียกฮ่าๆๆๆๆ<br /><br />อายาเมะ - จะฆ่า...<br /><br />หน้า 28<br />ฉันจะฆ่าแก...<br /><br />โยอิจิ...ลดพลังลงให้ลูกตุ้มมันเบาๆลงหน่อย<br />เร็วๆเข้า<br /><br />เป็นอะไรไป?<br />อาจารย์เค้าทรยศนาย ทรยศทุกคนนะ<br />รีบๆเก็บมันซะดีกว่า<br /><br />อย่างหมอนั้น ต่อให้ช่วยไป<br />ก็มีแต่จะกลับไปเป็นฆาตกรเหมือนเดิมเท่านั้น<br /><br />โยอิจิ - [ชั้น...]<br /><br />หน้า 29<br />ชั้นทำ<br />อาจารย์ไม่ลง...!!<br /><br />อายาเมะ - กรรร<br /><br />หมัด - เหวอออ<br />กรี๊ดดด<br /><br />หน้า 30<br />อายาเมะ - หา?<br /><br />...ตัว...<br />ไปไหน?<br /><br />หมาป่า - ฮ่าห์~ แบบนี้แหละสุดยอด<br />ชั้นยอมทนอยู่กับพวกนักเรียนก็เพื่อการนี้โดยเฉพาะ!!<br /><br />หน้า 31<br />โยอิจิ - [มีแต่ต้องฆ่าอาจารย์...]<br /><br />[ฆ่าหมาป่านั้นอย่างเดียว...!!]<br />*เกร้ง*<br /><br />[ถ้าชั้นเป็นแกะของหมาป่านั้นล่ะก็...]<br /><br />[ถ้าลดกำลังลงก็น่าจะช่วยเค้าได้บ้างแหละ...]<br /><br />*ซู่*<br /><br />หมาป่า - เฮียกฮ่าๆๆๆ ไอ้จมูกกับหน้าอกแบนๆของแกหมดหวังได้โตกว่านี้แล้วโว้ย<br />*แซ่ก แซ่ก*<br />เพราะชั้นจะทำให้มันแบนไปกว่าเดิมอยู่นี่ไง!!!<br /><br />หน้า 32<br />*กรั๊บ*<br />*กรั๊บ*<br /><br />หน้า 33<br />โยอิจิ - อา...ยา...<br /><br />อายาเมะ - แกะท่าทางหน้ากินดีจัง...<br /><br />หน้า 34<br />โยอิจิ - ร-...เรากำลังโดนกลีน?<br /><br />*อ่ำ*<br /><br />หมาป่า - หน-...หนังตาฉัน!!<br />*หมับ*<br />[ฟื้นฟูตัวไม่ทันจริงๆด้วย!]<br /><br />หน้า 35<br />อายามะ - อร่อย<br /><br />โยอิจิ - อ<br />ร่<br />อ<br />ย<br /><br />อายาเมะ - ตัดฉับ<br />หมาป่า - อ้ากกก!!!!<br /><br />หน้า 36<br />??? - [โยอิจิ...]<br /><br />[โยอิจิ...]<br /><br />[เอ้า ทำใจดีๆไว้]<br /><br />[ชั้นเชื่อ...]<br />[ในตัวเธอนะ]<br /><br />[โยอิจิ]<br /><br />หน้า 37<br />[ใครหน่ะ!!?]<br />[อย่ามาขวางนะ!!]<br /><br />อายาเมะ - [อะไรกัน!!?]<br />[ไม่มี...แรง...เลย...]<br /><br />หน้า 38<br />หมาป่า - หึหึ ท่าสมดุลระหว่างหมาป่ากับแกะของพวกแกจะเริ่มเพี้ยนแล้วเหมือนกันนี่<br />แกบังอาจกินชั้นได้นะ ไอ้เด็กเวร<br />โยอิจิ - บ้าหน่า<br /><br />[ด้านในหมาป่านั้น...!!]<br /><br />[พระจันทร์สีแดง!!?]<br /><br />หน้า 39<br />[พระจันทร์สีแดง...ในตัวหมาป่า...]<br />[...อ๋อ! มันเป็นอย่างงี้นี่เอง!!]<br /><br />อายาเมะ - อุ๊ก<br /><br />อ๊า<br /><br />หมาป่า - ฮ่ะๆ นั้นซิ เค็นเมริซัคเป็นเงินบริสุทธิ์นี่<br />หมาป่าจะไปแตะตรงๆไม่ได้หรอกเฟ้ย<br />อายาเมะ - ถุงมือขนแกะขาด!<br /><br />หน้า 40<br />[ชั้น...ต้องเป็นคนทำ...]<br /><br />ฮิบาริ - [ถ้านายไม่เริ่มเปลี่ยนแปลงจากตัวเองซะก่อน]<br />[นายคงได้เห็นโลกแค่ซีกเดียวไปตลอดชีวิตแน่]<br /><br />อายาเมะ - [ที่ชั้นกลัวคือคนที่ซ่อนตัวตนของตัวเองต่างหาก...]<br /><br />โยอิจิ - [แต่ชั้นกลัว! กลัว...ชั้นกลัวที่จะต้องเห็นแต่โลกแบบนี้ไปตลอดชีวิต!!]<br /><br />[...โอกาสมันอาจจะเอื่อก็จริง...แต่ว่า...]<br /><br />[จริงแล้วชั้น...]<br />[ชั้น...]<br /><br />หมาป่า - คราวนี้จะเขมือบแกไม่ให้ได้มีเวลาฟื้นฟูตัวเลย<br /><br />*หมับ*<br /><br />หน้า 41<br />อายาเมะ - ...โยอิจิ<br /><br />หมาป่า - โดจินจิ โยอิจิ...<br /><br />หน้า 42-43<br />โยอิจิ - [ยังไงก็ยังอยาก]<br />[เชื่อในตัวอาจารย์!!!]<br /><br />หมาป่า - ...ชั้น<br />ชั้น<br />ยัง...<br /><br />หน้า 44<br />โดจินจิ - เหวอ<br /><br />*ครืด*<br /><br />*สวบ*<br />*สวบ*<br />หมาป่า - ขยับตัวไม่ได้...<br /><br />อายาเมะ - ทำอะไรบุ่มบ่ามจริงนะนาย<br />แกะนะฟื้นฟูตัวเองไม่ได้หรอกนะ<br /><br />[วิธีการยับยั้งหมาป่า]<br />[นายคงไปเห็นมันในความทรงจำของชั้นล่ะซิ...]<br />*สวบ*<br /><br />หน้า 45<br />หมาป่า - กล-...กลับเป็นแบบเดิมแล้ว!!!<br /><br />*หมับ*<br /><br />หน้า 46<br />*ติ๊ด*<br /><br />โยชิโนะ - สวัสดีครับ นั้นตำรวจใช่มั้ยครับ<br />ผมจับตัวคนร้ายคดีฆาตกรรมได้แล้วครับ<br />อยู่ที่บนของบันไดตรงบล๊อคสามนะครับ<br /><br />โยอิจิ - อ-...อาจารย์!!<br />โยชิโนะ - โดจินจิคุง...<br /><br />หน้า 47<br />รีบๆเก็บ &quot;ของ&quot;<br />ที่เธอถืออยู่นั้นเร็วๆนะ<br /><br />เดี๋ยวเค้าจะคิดว่าเธอเป็นคนร้ายเอา<br /><br />โยอิจิ - ค-...<br />ครับ...<br /><br />หน้า 48<br />[...ถ้าภาพลักษณ์ภายนอกคือ &quot;คำโกหก&quot; ที่ใช้กับคนอื่นล่ะก็...]<br />[&quot;คำโกหก&quot; ที่ใช้กับตัวเองจะเรียกว่าอะไรล่ะ...?]<br /><br />[บอกผมที่เถอะครับ]<br />[อาจารย์...]<br /><br />??? - [โยอิจิ...เอ้า ทำใจดีๆไว้ ชั้นเชื่อในตัวเธอนะ]<br /><br />[&quot;เสียงนั่น&quot;...มาขัดขวางไม่ให้พวกเราเชื่อมถึงกัน...]<br />[มันเป็นใครกัน...?]<br /><br />หน้า 49<br />[แล้วนี่...มันความรู้สึกอะไรกัน...]<br />...ไปเชื่อคนพรรคนั้นจนถึงที่สุดแบบนั้น<br />นายนี่เพี้ยนจริงๆนะ<br /><br />...จุ๊บ<br />โยอิจิ - [หา!?]<br /><br />[อ๋า...นี่มันอะไร...]<br />อายาเมะ - จุ๊บ...จุ๊บ<br /><br />โยอิจิ - [ต-...แต่ฉัน]<br />[ม-...มีคน...ในใจอยู่...]<br /><br />หน้า 50<br />อายาเมะ - จุ๊บ<br />จุ๊บ<br />[...หลับไปแล้ว...!?]<br /><br />โยอิจิ - [ฮ่ะ...ฮ่ะๆ ก็นะ]<br />[เพ้อไปเองอีกแล้วเรา...]<br /><br />[อาคาซึกิ...อายาเมะ...]<br /><br />[ไอ้นั้นที่ชั้นเห็นข้างในเธอ...]<br /><br />[ตกลงแล้วเธอเป็น...]<br /><br />[ใครกันแน่...]<br /><br />หน้า 52<br />ยูกะ - หมาป่าตายซะแล้วอ่า~ [หุๆ]<br />เพราะมันเป็นตะปุ่มตะป่ำน่าขยักแขยงเองนั้นแหละน้า~<br /><br />เมื่อกี้ชั้นพูดค้างไว้อยู่พอดี<br />แต่ใจมากนะที่พากลับชั้นกลับมานี่ มาซาโตะ<br /><br />มาซาโตะ - โลกแห่งจันทราโลหิต...<br /><br />หน้า 53<br />นี่คือโลกของพระผู้เป็นเจ้าอย่างแท้จริง<br />ราวกับความฝันเลย<br /><br />ยูกะ - โลกนี้มันก็เป็นโลกแห่งความฝัน<br />อยู่แล้วครึ่งหนึ่งแหละนะ<br />ฝันของท่านผู้นั้น<br /><br />ยูกะ - เดี๋ยวก็เก็บขึ้นไปแล้ว<br />*แซ่ก*<br />วงแหวนเทวภูตโผล่ออกมาแล้ว<br /><br />*แกร๊ง*<br /><br />หน้า 54<br />ยูกะ - คราวนี้หมอนี้ก็ไม่เหลือความโลภอะไรอีกแล้ว<br />ไม่ต่างจากร่างเปล่าๆที่ไม่เหลือความอยากอะไรทั้งนั้น<br /><br />มาซาโตะ - เอาแต่กลั่นแกล้งคนในโรงเรียนของเรา<br />จะเรียกว่าเป็นมหาบาปเจ็ดประการโดยแท้เลยก็ว่าได้<br /><br />แกะน้อยผู้น่าสงสาร<br />ไม่มีกระทั่งความยางอาย<br /><br />[ผมไม่เหมือนกับท่านบาปหลวง (พ่อ)]<br />[จะบาปเล็กบาปใหญ่ก็ไม่อภัยให้ทั้งนั้น]<br />*แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ*<br /><br />ถ้าสิ่งนั้นคือหมาป่าล่ะก็<br />ผมจะชะล้างมันในนามของพระผู้เป็นเจ้า<br /><br />หน้า 54<br />แต่เธอนั้นต่างออกไป<br />[อาคาซึกิ ยูกะ]<br />ช่วยล่าหมาป่าให้เยอะๆเพื่อผมทีเถอะนะ<br /><br />ยูกะ - [...ใช่แล้ว...หนูน้อยหมวกแดงมีแค่คนเดียวก็เหลือแหลแล้วล่ะนะ อายาเมะ...]<br />*กึ๊ก* Tue, 15 May 2012 16:10:44 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34504 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34443 <div class="important">อนุญาตให้ NipponAnime ใช้แต่เพียงผู้เดียวก่อนนะงับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด 145 &quot;เทศกาลคิโบ!!&quot;</strong><br />หน้า 1<br />[&quot;เทศกาลคิโบ&quot;!! งานเทศกาลของโรงเรียนมัธยมคิโบที่มีประวัติความเป็นมายาวนานนับตั้งแต่สมัยที่เพิ่งก่อตั้งร้อยปีก่อน]<br />** งานเทศกาลคือเส้นทางแห่งความตาย!? โฉมหน้าที่แท้จริงของงานเทศกาลนี้คืออะไรกัน!? **<br />[ตอนนี้มันได้กลายเป็นงานเทศกาลประจำปีของโรงเรียนที่มีมาอย่างยาวนาน!!]<br /><br />แต่นั้นก็เป็นแค่ภาพลักษณ์ภายนอกเท่านั้น!!<br />แน่นอนว่าการเข้าร่วมเทศกาลนี้จะทำให้ &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; ทุกคนแกร่งขึ้นได้อีกหลายเท่าเลยทีเดียว!!<br />เฮย์เกะ - นี่คือการฝึกพิเศษครับ...!! SPECIAL DENGEROUS ZONE ครับ!!<br /><br />ซากุระ - ร-...เราสามารถฝึกตัวเองไปพร้อมๆกับเที่ยวงานเทศกาลโรงเรียนได้งั้นเร้อ...!?<br />แบบนั้นมันเหมือนฝันเลย...!!<br /><br />โทกิ - งี่เง่าชะมัด ไอ้งานเทศกาลหลอกเด็กแบบนี้มันสนุกตรงไหน...<br /><br />หน้า 2-3<br />นักเรียน - เชิญเลยค่า~<br /><br />ทาโกยากิคร้าบ สดๆร้อนๆ~!!<br /><br />หนุ่มน้อย หลงทางเร้อจ้ะ!? น่าสงสารจัง~!!<br /><br />บอร์ด - เจ้าหญิงหมายเลขหนึ่งของโรงเรียน<br />คุณซากุระโคจิชนะแน่คราวนี้!!<br /><br />บอร์ด - [ไม่เป็นทางการ] ไอ้บ้าที่งี่เง่าที่สุดในโรงเรียน<br /><br />** สนุกสนาน หรรษา กับงานเทศกาล!! แต่เบื่องหลังฟุ้งไปด้วยกลิ่นไออันตราย!? **<br /><br />สุดยอด!! คอสนางเงือกสมจริงสุดๆ...!!<br />รุย - หา...<br />นักเีรียน - สวยจัง!!<br />ถ้าคนสวยมาแต่งมันคนละเรื่องเลยเนอะ<br />*แช็ก*<br />*แช็ก*<br />*แช็ก*<br />น่ารักจัง<br />สุดยอดเลย<br />สวยสุดๆ<br /><br />รุย - ช-...<br /><br />ช-...ชั้นไม่ได้สวย...<br />นักเรียน - เอ๋ะ!?<br /><br />เหวอออ<br /><br />หน้า 4<br />ซากุระ - สนุกจัง...งานเทศกาลนี่สนุกจังเลย...<br />โอกามิ - ไอ้แบบนี้มันฝึกพิเศษตรงไหนกันครับ!?<br /><br />...รีบๆออกจากที่นี่ก่อนที่พวกโค้ดเนมจะตามตัวเราเจอดีกว่า...<br /><br />ชิบุยะ - ใกล้ได้เวลาแล้วซินะ?<br /><br />หน้า 5<br />โอกามิ - [ม-...]<br />หา...<br />[ไม่มีแรงเลย...!?]<br /><br />รุย - อุ๊บ...<br />โทกิ - อึดอัด...!!<br /><br />ชิบุยะ - แน่นอน นี่เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผู้มีพลังพิเศษอย่างพวกเธอ<br /><br />แต่ไหนแต่ไร โรงเรียนคิโบนี้ถูกสร้างขึ้นโดยใช้อุปกรณ์ที่ชุบด้วยน้ำยาสายพันธ์หายากเพื่อป้องกันโรงเรียนจากพลังพิเศษ<br />แต่โค้ดรีเวนเจอร์ก็สามารถลอบเข้ามาได้อย่างสบายใจเฉิบ<br />ในการซ่อมโรงเรียนคราวนี้ ฉันเลยทาน้ำยาสายพันธ์หายากทั่วทั้งโรงเรียนใหม่หมด อิทธิพลของมันเลยกลับไปอยู่ที่จุดสูงสุดอีกครั้ง!!<br /><br />หน้า 6<br />ตราบใดที่พวกเธอยังอยู่ในโรงเรียนนี่ พวกเธอก็ไม่ต่างจากอยู่ท่างกลางพลังสายพันธ์หายากตลอดเวลา...<br />ไม่เพียงแต่จะใช้พลังพิเศษไม่ได้ แม้แต่พลังชีวิตที่เป็นจุดกำเนิดของพลังพิเศษก็จะถูกอัดไปด้วย...!!<br /><br />โทกิ - บ้าไปแล้วเรอะ!! นี่แก คิดจะฆ่าพวกเรารึไง!?<br /><br />เฮย์เกะ - ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ<br />ถ้าคุณต้องการเสริมพลังกายของตัวเอง คุณก็ต้องไปฝึกในที่สูงที่มีอากาศบางใช่มั้ยล่ะครับ?<br />นี่ก็เหมือนกัน...ถ้าพูดอีกอย่างหนึ่ง<br /><br />ก็คือเวอร์ชั่นอัพ!! หากพวกคุณสามารถใช้ชีวิตภายใต้แรงกดดันนี้ได้เหมือนไม่มีอะไรล่ะก็<br />ทั้งพลังชีวิตและพลังพิเศษของคุณก็จะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อคุณกลับไปสู่สภาวะปกติ...!!<br /><br />หน้า 7<br />โทกิ - ...ก็ฟังดูสมเหตุสมผลอยู่หรอก...<br />รุย - ถ้างั้น ตอนนี้อุเอซึกิก็...<br /><br />เพื่อน - เฮ้ย ไอ้ยักษ์ซึกิ อย่าอู้ซิเว้ย!!<br />หัดพูดอะไรซะบ้างซิ? อย่าเอาแต่เงียบอย่างเดียว<br /><br />โคจิ - พลังสายพันธ์หายากรุนแรงขนาดนี้<br />จะไม่มากเกินไปหน่อยรึ? คุณชิบุยะ<br />รุย - โคจิ!!<br /><br />เฮย์เกะ - ไม่มีปัญหาหรอกครับ คุณโคจิ ถ้าพวกเขาตายเพราะเรื่องแค่นี้ ก็คงหมดหวังที่จะเก่งขึ้นแล้วล่ะครับ<br /><br />ซากุระ - ท-...ทำไมสองคนนั้นดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยล่ะคะ...!?<br />ชิบุยะ - แน่นอน เพราะพวกเค้าสามารถควบคุมพลังชีวิต จุดกำเนิดแห่งพลังพิเศษให้อยู่ในระดับต่ำสุดได้ยังไงล่ะ<br /><br />โอกามิ - ควบคุม...พลังชีวิตงั้นเร้อ...!?<br />ชิบุยะ - แน่นอน!!<br /><br />หน้า 8<br />ทั้งโคจิคุงและเฮย์เกะคุงต่างก็เป็นผู้มีพลังชั้นสูงทั้งคู่...<br />พวกเค้าสามารถควบคุมพลังพิเศษและพลังชีวิตได้ดั่งใจนึก<br />ถึงได้หยุดความชราของตนลงได้โดยการควบคุมการผลัดตัวของเซลล์ยังไงล่ะ<br /><br />ซากุระ - สองคนนั้นเก่งขนาดนั้นเชียวหรอคะ...<br />รุย - เพราะงั้นโคจิถึงดูไม่เปลี่ยนไปจากตอนที่เจอกันครั้งแรกเลยงั้นเร้อ [นึกว่าเค้าแค่หน้าแก่เฉยๆซะอีก]<br />โทกิ - ต่อให้ชะลอวัยได้ แต่สุดท้ายก็แค่ตาแก่หงำเหงือกนั้นแหละ<br /><br />เฮย์เกะ - ผมวัย 17 ตลอดกาลต่างหากล่ะครับ โทกิคุง<br />โทกิ - [ว๊ากกก]<br /><br />โอกามิ - แปลว่า ถ้าชั้นเคลื่อนไหวอย่างอิสระในสภาวะนี้ไม่ได้<br />ก็อย่าคิดว่าจะควบคุมเพลิงทั้งเจ็ดหรือล้มโค้ดเนมเพื่อไปหาผู้ก่อตั้งทั้งสี่<br />ได้ อย่างงั้นซินะ?<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br />รุย - เออ โหดมากใช่มั้ยล่ะ เริ่มกลัวขึ้นมาแล้วรึไง เรย์?<br /><br />หน้า 9<br />ใช่ ชักเริ่มกลัวขึ้นมาแล้ว...<br />กลัวความคิดว่าชักเริ่มสนุกของตัวเองไงล่ะครับ<br /><br />โคจิ - สมแล้วที่เป็นโอกามิ เรย์<br /><br />ยูกิ - เข้าใจแล้วว่าถ้าอยู่ที่นี้ พวกเราจะเก่งขึ้นได้<br />แต่มันก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับงานเทศกาลเลยนี่น่า น่าเบื่อชะมัด<br />ชิบุยะ - ต้องเกี่ยวอยู่แล้วล่ะ<br /><br />แต่ผมจะบอกก็ต่อเมื่อพวกนายผ่านการฝึกพิเศษอันต่อไปเท่านั้น!!<br /><br />โทกิ - ผ-...ผ่านอะไร!?<br />ชืบุยะ - ...นั้นก็คือ<br /><br />หน้า 10<br />แน่นอน พวกเราทุกคนจะมาสร้าง &quot;บ้านผีสิง&quot; ซึ่งเป็นอีเวนท์ของสภานักเรียนยังไงล่ะ<br />โทกิ - ไม่ตลกนะเฟ้ย!!<br /><br />ใครมันจะไปยอมทำให้แกวะ!! [แล้วแกจะมาเริ่มเตรียมอะไรตอนงานเริ่มไปแล้วฟะ?]<br />ชิบุยะ - ไม่อยากรู้ความลับของงานเทศกาลนี้รึไง?<br /><br />โทกิ - อุ๊ก<br />ฮึ๋ย...<br /><br />ก็เอาเด้!! แค่ทำบ้านผีสิงก็พอใช่ม่ะ ฉันจะแสดงความสยองขวัญที่สุดๆให้ดูเอง<br />ซากุระ - ประธานคะ แล้วทำไมถึงต้องทำเป็น &quot;บ้านผีสิง&quot; เร้อคะ?<br /><br />ชิบุยะ - แน่นอน นั้นก็เพราะ...<br /><br />ก็หลายเรื่องแหละ...<br />โทกิ - [มันแค่จู่ๆก็ปิ๊งขึ้นมาเฉยๆ ฟันธงเลย]<br /><br />หน้า 11<br />โอกามิ - ช่างเถอะ เจ้าแมวเพี้ยนนั่นก็เป็นพวกทำอะไรไม่เคยบอกเหตุผลอยู่แล้วนี่<br />ซากุระ - ย-...ยังไงก็มาช่วยกันทำก่อนดีกว่านะ...<br /><br />ยูกิ - ขี้เกียจอ่ะ<br />โทกิ - แค่พลังสายพันธ์หายากก็ทำชั้นเหนื่อยมากพอแล้วน่า<br /><br />โอกามิ - แต่ผมว่าทำฆ่าเวลาไปก็โอเคนะครับ?<br />นานๆจะลองทำดูซักครั้งหนึ่งก็ไม่เลวเหมือนกัน<br />ซากุระ - โอกามิ!!<br /><br />กระดาษ - แบ่งงาน<br />แผ่นพับ ฮาจิโอ<br />ม่านดำ โอกามิ<br />เครื่องประดับ ยูกิ<br />เสื้อผ้า<br />รุย - ถ้างั้นก็เริ่มทำงานตามที่ชั้นแบ่งไว้ให้นี่ได้แล้ว!!<br /><br />เรย์ นายเอาผ้าม่านดำคลุมให้ทั่วห้องเลยนะ<br /><br />ยูกิ นายทำแต่เครื่องประดับอย่างเดียวพอ<br /><br />โทกิ นายจัดเตรียมเสื้อผ้า<br /><br />เฮย์เกะจัดเรื่องกลไกลูกไม้ต่างๆ<br /><br />ซากุระโคจิ มาช่วยปั้มตรายางบนแผ่นพับที่ชั้นทำ<br /><br />หน้า 12<br />โทกิ - เฮ้ย แกทำบ้าไรฟะ!!<br />ยูกิ - ทำซ้ำไปซ้ำมาอยู่ได้น่ารำคาญ...<br />โทกิ - แล้วใครสนฟะ!! งั้นแกก็มาทำเสื้อดูมั้ยล่ะ...<br /><br />รุย - อย่ามาบิดแผนของชั้นนะเฟ้ย!! พวกแก!!<br /><br />หน้า 13<br />โอกามิ - อึก...<br /><br />โทกิ - ไอ้องค์ชาย!! แกเลิกบ้าซักทีได้มั้ยฟะ!! แค่เพราะพวกเราไม่ทำตามแผนของแกทำเป็นอารมณ์เสียไปได้!!<br />เพราะงี้แหละ แกถึงขาดการตัดสินใจให้เร็วๆที่จำเป็นในการต่อสู้นะ!!<br /><br />รุย - หา...!?<br /><br />ถ้ากล้าพูดแบบนั้น ก็ไปพูดกับเจ้ายูกิด้วยซิฟะ!! หมอนั้นฟิวขาดก่อนเองนะเฟ้ย!!<br />มีแต่พรสวรรค์แต่ไม่มีความมานะอดทนแบบนั้น ถ้าเก่งขึ้นได้ก็บ้าแล้ว!!<br /><br />ยูกิ - หุบปากไปเลย!! ไอ้พวกกร๊วก!!<br /><br />หน้า 14<br />ถ้างั้นเฮย์เกะก็เหมือนกันนั้นแหละ ถึงจะเก่งขนาดนั้นแต่กลับเชื่อใจไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว แล้วใครจะไปสู้ด้วยได้ฟะ!!?<br />เฮย์เกะ - หึๆๆ<br />ยูกิ - ขำบ้าไร!? ไม่ตลกนะเฟ้ยตาแก่เบื้อก!!<br /><br />ซากุระ - ด-...เดี๋ยวซิ ทุกคน เลิกทะเลาะกันได้แล้ว!!<br /><br />ทุกคน - อย่ามาเสือกได้มั้ย!!<br /><br />ซากุระ - ท-...ทำอะไรนะ ใจร้าย!!<br /><br />โทกิ - มันก็เพราะไอ้โอกามิมันพูดขึ้นมาว่าจะทำก่อนเองนั้นแหละ!!<br /><br />รุย - ใช่แล้ว เรย์!! เพราะแกพูดพล่ามไร้สาระเองนั้นแหละ!!<br />ยูกิ - ไอ้เห่งซวยเอ๊ย!!<br />โทกิ - นี่ฟังอยู่รึเปล่า โอกามิ!!<br /><br />หน้า 15<br />รุย - หา!?<br />โทกิ - หา...<br /><br />ไรฟะ!? อยากหาเรื่องรึไง ไอ้โอกามิ!!<br />สุดท้ายก็ฟิวขาดจนได้ซินะ ไอ้เบื้อก<br />รุย - เอาแต่เก็บกดอยู่ได้ มีอะไรก็พูดออกมาซิฟะ!!<br />ยูกิ - ตูไม่สนว่าเอ็งจะเป็นไฮบริดหรือไฮเบิด ตูจะซัดเอ็งให้เรียบเลยคอยดู!!<br /><br />หน้า 16-17<br />โอกามิ - เรื่องไร้สาระแบบนั้นยังทำเป็นเอาจริงเอาจังกันได้นี่...<br />ถ้าใครยอมฟังก็คงเพี้ยนแล้วล่ะครับ<br /><br />โทกิ - อุ๊ก...<br />ห-...<br />หัวเราะอะไรของแก!!<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br /><br />หุบปากไปเลย!! อย่ามาทำตัวระเริงระหว่างที่คนอื่นทะเลาะกันนะเฟ้ย!!<br /><br />*ปิ๊ก*<br /><br />หน้า 18<br />ดีมาก!! แน่นอน พวกนายทุกคนผ่านแล้ว<br /><br />ทุกคน - เอ๋ะ!?<br /><br />เปิดเผยจุดอ่อนของแต่ละคนแล้วก็ทะเลาะกันได้ก็โอเคแล้ว!!<br />ไม่ใช่แค่เท่านั้น<br />ขนาดโอกามิคุงยังหัวเราะแบบนั้น...<br /><br />โอกามิ - ฉันแค่เบื่อๆเท่านั้นนะ<br />ทุกคน - หัวเราะอยู่เห็นจะๆ<br /><br />ชิบุยะ - เวลาทะเลาะก็เอาให้หนัก เวลาหัวเราะก็หัวเราะอย่างจริงใจ นั้นคือหลักฐานของความเชื่อใจ<br />ความสัมพันธ์ของพวกนายแน่นแฟ้นมากขึ้นแล้ว<br /><br />ซากุระ - ประธาน...<br />[...จะว่าไปก็จริง]<br /><br />หน้า 19<br />[ถ้าเป็นในสมัยก่อน โอกามิคงไม่มีทางหัวเราะแบบนั้นต่อหน้าทุกคนแน่ๆ...]<br /><br />โอกามิ - ...มีอะไรรึครับ?<br /><br />ซากุระ - ...เปล่าหรอก<br /><br />ชิบุยะ - จากตรงนี้ไป ลำัพังพลังของตัวเองอย่างเดียวมันไม่พอที่จะทำให้พวกนายแกร่งขึ้นได้...<br />จำเป็นต้องมีพวกพ้องที่สามารถไว้เนื้อเชื่อใจและก้าวไปข้างหน้าด้วยกันได้<br />พวกนายยังต้องเก่งขึ้นอีกมาก...มากพอที่จะเป็น &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; ที่สามารถโค่น &quot;โค้ดเนม&quot; ได้<br /><br />ซากุระ - ประธาน...!! ประธานให้พวกเราทำ &quot;บ้านผีสิง&quot; เพื่อชี้ให้พวกเรารู้ถึงจุดนั้นซินะคะ!!<br />ชิบุยะ - หืมม์!?...อ๋อ แน่นอนๆ<br /><br />ป้าย - การแข่งขันเทศกาลคิโบประเภทกลุ่ม โฟโต้คอนเทส<br />ตีมของปีนึ้คือ &quot;บ้านผีสิง&quot;<br />รางวัลพิเศษ<br />ทีวีพลาสม่ารุ่นใหม่ล่าสุด!<br /><br />โทกิ - แต่ถ้าแบบนั้นก็ไม่เห็นต้องมาทดสอบกันเอาตอนช่วงเทศกาลเลยนี่น่า!?<br />ชิบุยะ - แน่นอน เรื่องนั้น<br /><br />หน้า 20<br />...พวกนายคิดว่าการที่สายพันธ์หายากอย่างผมรับหน้าที่เป็นทั้งประธานของสภานักเรียนและอาจารย์ใหญ่ลับในโรงเรียนที่มีแต่ผู้มีพลังแบบนี้เป็นแค่ความบังเอิญรึครับ?<br />รู้มั้ยว่าทำไม &quot;เทศกาลคิโบ&quot; ถึงได้ดำรงอยู่มาได้ถึงกว่า 400 ปี?<br /><br />มันเชื่อมต่อกันอยู่นะ<br />ทั้ง &quot;สายเลือดแห่งจักรพรรดิอเวจี&quot; ภายในตัวโอกามิคุง และก็โรงเรียนคิโบแห่งนี้<br /><br />และคำตอบที่เชื่อมทั้งสองสิ่งนั้นเข้าด้วยกัน<br />อยู่หลังประตูของห้องสภานักเรียนในตึกโรงเรียนเก่าแห่งนั้น<br />** เส้นใยที่เชื่อมโอกามิเข้ากับโรงเรียน!! มีอะไรกำลังรอพวกเค้าอยู่หลังประตูนั้นกันแน่!? **<br /><br />next: ผนึกที่ร้อยสานจากแสงสว่างและความมืด!!<br />to be continued Sun, 06 May 2012 11:59:37 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34443 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34298 ตามจริงไม่ได้ถึงกับตั้งใจจะข้ามมานี้หรอกนะงับ แต่พอดีไปเล่นที่ร้านเน็ต มีเวลาเหลือ เลยไปเปิด RAW ที่ MangaHead แล้วก็แปลไปคร่าวๆ พอกลับมา...แปลต่อให้เสร็จเลยดีกว่า เีดี๋ยวลืม เลย...เป็นแบบนี้แหละงับ<br /><br /><div class="important">อนุญาตให้ NipponAnime ใช้แต่เพียงผู้เดียวก่อนนะงับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:175 &quot;จุดจบแห่งการทรยศ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ซาเอจิกะ - ถึงพลังพิเศษจะใช้กับสายพันธ์หายากไม่ได้ แต่การโจมตีทางกายภาพนั้นไม่เกี่ยว<br />ฉันจะไม่ให้พวกนายฆ่าผู้มีพลังพิเศษได้หรอก...!!<br /><br />พวกแกต้องโดนกลบทั้งเป็นไปพร้อมกับตึกๆนี้...!!<br />** เพื่อโค่นล้มสายพันธ์หายาก ซาเอจิกะปลดปล่อยพลังเต็มที่!! **<br /><br />หน้า 2<br />รุย - [ใช้ &quot;เงา&quot; ปกป้องเราในขณะที่ใช้พลัง &quot;ลบล้าง&quot; พังตึกนี้งั้นเรอะ...]<br /><br />โทกิ - ซาเอจิกะ!!<br /><br />เท่ห์ - มันจะพังลงมาจริงๆแล้วนะ!! งานเข้าล่ะซิ...<br />แมว - ไอ้หมอนั้น...คิดจะทำลาย &quot;เกมแห่งความตาย&quot; ของพวกเราจนถึงที่สุดเลยเร้อ!!<br /><br />อย่ามาขวางนะ!!<br /><br />เมี๊ยว!?<br /><br />อาโอบะ - ไม่ให้นายทำอะไรซาเอจิกะได้หรอก...<br /><br />หน้า 3<br />ถ้าเรื่องใช้ร่างกายสู้ล่ะก็ ฉันไม่แพ้สายพันธ์หายากอย่างพวกแกแน่!!<br />พวกนายต่างหากที่เกะกะ ไสหัวไปได้แล้ว!!<br /><br />ซากุระ - อาโอบะ!! ท่านมิชิรุ!!<br /><br />โทกิ - มันอันตรายนะ อาโอบะจัง ถอยออกมาเหอะ...<br />อาโอบะ - นายนั้นแหละถอยไป โจ๊กเกอร์ การหยุดยั้งพวกนั้นให้ได้คือหน้าที่ของพวกเรา &quot;โค้ดเนม&quot;<br /><br />ยูกิ - ชั้นจะไปด้วย!!<br />ชิงุเระ - ม-...ไม่ได้นะ ยูกิ...<br /><br />ยูกิ - เงียบเหอะน่า ไอ้หนูจี๊ด!! ชั้นทนพวกนั้นไม่ได้อีกต่อไปแล้ว<br />ชิงุเระ - &quot;ตอนนี้&quot;...ยังไม่ได้<br /><br />หน้า 4<br />แต่ไหนแต่ไร การหยุดยั้งและปกป้องพวกผู้มีพลังพิเศษจากการโจมตีของพวก &quot;เทวดา&quot;<br />คือเหตุผลของการมีอยู่ของพวกเรา &quot;โค้ดเนม&quot;<br /><br />พอรู้ว่าพวกสายพันธ์หายากจะมาพบกับซากุระโคจิและก็โอกามิ การจัดการสองคนนั้นเลยเป็นภารกิจอันดับหนึ่งของพวกเรา แต่ว่า<br />ไม่ใช่แค่นั้น<br /><br />การที่พวกเราส่งพวกนาย &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ลงสนามรบครั้งแล้วครั้งเล่าก็เพื่อเป้าหมายอย่างหนึ่ง<br /><br />อาวุธก้นหีบไม่ได้มีแค่โจ๊กเกอร์อย่างเดียวเท่านั้น...<br />ผลจากทดลองมนุษย์ของโครงการผู้มีพลังเอรีทบาร์โค้ด &quot;แอ็ปเปิ้ล&quot;<br />และก็ผลจากการทดลองไฮบริด ดาร์กไซด์แห่ง &quot;เงา&quot;...<br />ทั้งหมดนั้นก็เพื่อสร้างผู้มีพลังที่สามารถต่อกรกับสายพันธ์หายากได้<br /><br />[เพื่อไม่ให้เหตุการณ์ 32 ธันวาเกิดขึ้นอีก จงไปล่าแขนขวาของโอกามิมาซะ]<br /><br />ยูกิ - งั้นการทดลองที่ฆ่าพวก &quot;ขีดฆ่า&quot;<br />ที่ดึงเอาพลังโจ๊กเกอร์ออกมาจากกล่องแพนโดร่า<br />โทกิ - และก็ที่พวกนายให้พวกเราไปสู้กับโอกามิ<br />ก็เพื่อให้เสริมพลังให้มากพอที่จะต่อกรกับพวกสายพันธ์หายากได้งั้นเร้อ!?<br /><br />ซาเอจิกะ - ใช่แล้วล่ะ โจ๊กเกอร์<br />พวกนายคงแค้นพวกเราซินะ? ถ้าจะแค้นพวกเราก็ไม่ขัดหรอก<br /><br />นี่คือความยุติธรรมของพวกเรา!! ถ้าผู้มีพลังจำนวนมากสามารถคงอยู่ได้โดยไม่ต้องเกรงกลัวต่อสายพันธ์หายากล่ะก็<br />พวกเรายินดีจะโยนชีวิตที่สำคัญทิ้งและจมลงสู่ความมืด!!<br /><br />โทกิ - พวกนาย...<br />ซาเอจิกะ - แต่นายคงเข้าใจแล้วซินะ ทั้งโจ๊กเกอร์ ทั้งพวกนายที่เหลือทั้งหมด ยังไม่มีใครที่พอต่อกรกับสายพันธ์หายากได้เลยซักคน...!!<br /><br />หน้า 6-7<br />โจ๊กเกอร์ที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก<br />เท็นโปอิน ยูกิและฮาจิโอจิ รุยที่เริ่มมีท่าที่ว่าพลังในตัวจะลืมตาตื่นขึ้นมา<br />&quot;ผู้พิศวงเฮย์เกะ มาซาโอมิ&quot; หนึ่งในผู้ก่อตั้งที่ทำหน้าทีชี้นำทางให้<br />และสายพันธ์ผสมระหว่างสายพันธ์หายากกับผู้มีพลังพิเศษที่กุมกุญแจของทุกอย่าง โอกามิ เรย์...<br />คนที่สามารถพิพากษาคนชั่วศักดิสิทธิ &quot;เทวดา&quot; ได้มีแต่พวกนาย &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; เท่านั้น<br /><br />ซาเอจิกะ - เพราะฉะนั้น จงมีชีวิตต่อไป!!<br />อย่าได้ตายโดยเสียเปล่าเป็นอันขาด<br />ถ้าเพื่อการนั้น พวกเราก็ยินดีเป็นกำแพงมนุษย์ให้พวกนาย!!<br /><br />โทกิ - ฮ-...เฮ้ย เดี๋ยวก่อนซิ...!!<br />[เคลื่อนไหวใน &quot;เงา&quot; นี่ไม่ได้เลย...!!]<br /><br />หน้า 8<br />อาโอบะ - ฮึบ!!<br /><br />ซากุระ - อาโอบะ...!!<br />อาโอบะเองก็จะยอมตายเพื่อปกป้อง &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ทุกคนเหมือนกันเรอะ...<br /><br />อาโอบะ - หึ<br /><br />[นี่เล่นตลกอะไรกันเนี่ย!! &quot;โค้ดเนม&quot;!? อนาคตของผู้มีพลังพิเศษ!? ใครจะไปสนเรื่องพรรคนั้น]<br />[ถ้าทำตามแผนของซาเอจิกะ โอกามิก็จะอยู่ต่อไป]<br />[ฉันไม่เอาด้วยหรอก!! ฉันต้องฆ่าโอกามิเพื่อแก้แค้นให้ซิสเตอร์ให้ได้!!]<br /><br />[แต่ถ้าฉันฆ่าโอกามิด้วยมือของฉันเอง มันจะทำให้ซากุระเศร้าและเขาจะมาเกลียดเรา เหมือนกับกรณีที่โทกิคุงพูด]<br /><br />[จะลงมือด้วยตัวเองไม่ได้...!!]<br />เฮ้ยนาย...<br /><br />หน้า 9<br />ซากุระ - อ-...อาโอบะ!!<br /><br />โอกามิ - คุณอาโอบะ...<br /><br />แมว - จ๊ะเอ๋~<br /><br />โอกามิ - อุ๊ก...<br />อั๊ก<br /><br />คุณอาโอบะ...<br />รีบหนีไป...<br /><br />หน้า 10<br />อาโอบะ - ติดกับฉันแล้วซินะ โอกามิ<br />หึหึหึ...ตกใจล่ะซิ?<br />ฉันหน่ะ<br /><br />อาโอบะ - พลัง &quot;ย้อนวัตถุ&quot; ของฉันสามารถคืนชีพผู้มีพลังที่ตายไปแล้วได้<br />[ซะเมื่อไหร่ล่ะ]<br />ถ้าพวกเราร่วมมือกัน รับรองว่านายชนะ &quot;เกมแห่งความตาย&quot; ได้แน่<br />แต่นายช่วยฆ่าโอกามิ เรย์ให้ฉันทีได้มั้ย?<br />แมว - เอ๋!! ฟังดูเจ๋งดีแหะ<br />อาโอบะ - ทำข้อตกลงกับสายพันธ์หายากแล้ว<br /><br />หน้า 11<br />หึหึหึ เสียใจด้วยนะ โอกามิคุง นายต้องตายด้วยน้ำมือของสายพันธ์หายาก<br />...แต่มันก็ช่วยไม่ได้นี่ ก็ฉันไม่ได้เจตนา<br />ซากุระคงจะเศร้าน่าดู แต่เดี๋ยวฉันจะไปคอยปลอบใจข้างๆเค้าให้เอง<br /><br />ดังนั้นอย่าห่วงไปเลย ตายๆไปซะเหอะ<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!! ไม่เป็นไรใช่มั้ย!!<br />อาโอบะล่ะ!? อาโอบะยังปลอดภัยอยู่ใช่มั้ย!?<br /><br />โอกามิ - เธอ...ยังไม่รู้ถึงความน่ากลัวของพวกสายพันธ์ยากหรอก<br />สิ่งทีเธอทำอาจกลายเป็นปัญหาใหญ่เลยก็ได้นะ<br /><br />อาโอบะ - หนวกหู!! นายหน่ะ รีบตายๆไปซักทีเถอะ!!<br />โทษที่นายบังอาจฆ่าซิสเตอร์ จงชดใช้มันด้วยชีวิตนายซะ-...<br /><br />หน้า 12<br />ว๊าย!!<br />แมว - สไตร๊ค~!!<br /><br />โอกามิ - อุ๊ก!!<br /><br />อาโอบะ - จะทำอะไรหน่ะ...<br />แมว - หุหุหุหุ<br /><br />หน้าิติ๊งต๊องของเธอเนี่ยตลกเป็นบ้าเลยวุ้ย<br />คิดว่าหลอกใช้ฉันได้แล้วล่ะซิท่า<br />เสียจ๊าย<br />จ้า<br /><br />ยังกับพวกเราสายพันธ์หายากจะไปจับมือกับผู้มีพลังพิเศษอย่างงั้นแหละ<br />ยัยเซ่อ<br />...อีกอย่าง<br /><br />หน้า 13<br />ถึงจะเป็นศัตรู แต่เธอกล้าทรยศพวกตัวเองแบบนี้ โคตรต่ำช้าเลยวะ!!<br /><br />อาโอบะ - อุ๊ก...&quot;ย้อน...<br /><br />[ไม่...ไหว]<br />อ่า...<br />อ้าก...<br />ฮ่ะ...<br />[ขืนเป็นแบบนี้...]<br /><br />หน้า 14<br />ซากุระ - หยุดน้า!!<br /><br />แมว - เมี๊ยว!! ตกใจหมดเลย!!<br /><br />อาโอบะ - ซ-...ซากุระ<br />ซากุระ - อย่าฆ่าเค้านะ!!<br /><br />อาโอบะหน่ะ...อาโอบะหน่ะ เป็น &quot;โค้ดเนม&quot; เลยยอมเอาตัวเองเข้าแลกเพื่อปกป้องโอกามิทั้งๆที่เค้าเกลียดโอกามิมาก...!!<br />เพื่อทุกคน...เพื่อโอกามิ...<br /><br />เพื่อปกป้องทุกคน เค้าสามารถก้าวข้ามความเกลียดชังไปได้ เป็นคนที่สุดยอดมากๆ!!<br />เพราะงั้น ได้โปรดเถอะ อย่าฆ่าเค้าเลย!!<br /><br />อาโอบะ - ซ-...<br />ซากุระ...<br />*หมับ*<br /><br />หน้า 15<br />ซากุระ - อย่าห่วงไปนะ อาโอบะ!!<br />ฉันกับ &quot;เจ้าลูกหมา&quot; จะอยู่เคียงข้างเธอเอง...<br />พวกเรามาปกป้องโอกามิ...และก็ทุกๆคนด้วยกันเถอะนะ!!<br />*โฮ่ง*<br /><br />อาโอบะ - ...ไม่ใช่<br /><br />ไม่ใช่นะ ซากุระ!!<br />ฉันหน่ะ...<br /><br />หน้า 16<br />แมว - ถ้ามาขวางฉันแบบนั้นก็ต้องโดนนี่!!<br /><br />อาโอบะ - ไม่ยอมให้ทำได้หรอก!!<br /><br />หน้า 17<br />แมว - ก็บอกแล้วไง...<br />ว่าอย่ามาขวาง!!<br /><br />อุ๊ก...<br />ฮึก<br />อั๊ก...<br /><br />ชิ!!<br /><br />โอกามิ - อุ๊บ...<br />อาโอบะ - ห๊ะ...<br />ซากุระ - โอกาิมิ!!<br /><br />หน้า 18<br />อาโอบะ - ทำไม...<br />ถึงช่วยฉัน...<br /><br />โอกามิ - ...เธอเป็นคนเลวก็จริง<br />แต่คุณซากุระโคจิเค้าเป็นห่วงเธอ แค่ความรู้สึกนั้นก็เกินพอสำหรับเหตุผลแล้วล่ะ<br /><br />หน้า 19<br />แว่น - เริ่มสั่นแรงขึ้นแล้ว<br /><br />ซาเอจิกะ - ...จบกันแค่นี้<br /><br />หน้า 20<br />รุย - เหวอ!!<br /><br />** ม่านแห่งสมรภูติได้ปิดลงด้วยชัยชนะของผู้ใช้พลังพิเศษ!? **<br /><br />next: ความสุขที่ได้มาบนความทุกข์ของผู้อื่น...!!<br />to be continued Sat, 21 Apr 2012 08:13:40 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34298 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34291 <div class="important">หากต้องการเอาไปทำเป็นแสกนเลชั่น กรุณาเครดิต<span style="text-decoration:underline;">ให้ถูกต้องและครบถ้วน</span>ด้วยนะงับ เครดิตอย่างน้อยต้องมีตามนี้นะงับ:<br />1. คนแสกน RAW หรือกลุ่มแสกนอังกฤษ (หรือที่ไหนก็ได้ที่คุณไปเอาแสกนเขามาใช้)<br />2. คนแปลไทย<br />3. คนคลีนและลงคำ</div><br /><br />ขอนิดนะงับ ป๋มไม่เคยสนเลยว่าใครจะเอาไปลงที่ไหน อยากเอาไปก็เชิญ แต่เรื่องเครดิตผิด เครดิตไม่ครบ เครดิตไม่มีเนี่ย ป๋มไม่ชอบ...อย่างยิ่งน่ะงับ :S<br /><br />ปล. ป๋มคลีนมาให้แล้วสองหน้า อยากเอาไปใช้ก็ตามใจงับ ไม่ต้องเครดิตป๋มเป็นคนคลีนก็ได้งับ เพราะแค่สองหน้าป๋มไม่เอาเครดิตหรอก แต่ถ้าจะใช้คำแปล ต้องเครดิตป๋มเป็นคนแปลนะงับ<br /><a rel="nofollow" href="http://image.ohozaa.com/view2/w1BG45dmrkg2TmQE">หน้า 1</a><br /><a rel="nofollow" href="http://image.ohozaa.com/view2/w1BG7D0bgRgQFXIQ">หน้า 2</a><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />code:144 &quot;ความลับและความจริงของผู้พิศวง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />&quot;อ่า...อย่าเลยน่ะค่ะ&quot; สีชมพูระเรื่อผุดขึ้นบนเรือนร่างของเธอรอบๆปมเชือกที่รัดกุมเธอไว้<br />** เปิดตัวมาด้วยฉากกระชากใจ **<br />&quot;หึ...รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ? ร่างกายของเธอมันฟ้องนะ&quot; &quot;ม-ไม่ใช่หรอกค่ะ...อ่า!!&quot;<br />ปมเชือกเริ่มรัดแน่นขึ้น ขณะที่ร่างของเธอบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด นัยตาของเธอก็เปร่งประกายไปด้วยความสุขี<br /><br />หน้า 2<br />เฮย์เกะ - &quot;แล้วนั่น<br /><br />ก็คือ &quot;ความลับ&quot; และ &quot;ความจริง&quot; ที่แม้แต่ตัวคุณเองก็ยังไม่รู้&quot;<br /><br />เอาล่ะครับ ต่อจากนี้จะถึงส่วนตื่นเต้น EXCITING แล้วนะครับ<br />โทกิ - เอ็งเลิกอ่านไอ้หนังสือโรคจิตนั้นตอนกลางวันแสกๆได้มั้ยฟะ!!<br />** เฮย์เกะทำหน้าระรื่นในขณะที่ค่อยๆทำให้ทุกคนหน้าแดงไปตามๆกัน!! **<br /><br />หน้า 3<br />เฮย์เกะ - ไม่ใช่หนังสือโรคจิตน่ะครับ มันคืองานศิลป์แห่งความโลกีย์ต่างหากล่ะครับ โทกิคุง<br />โทกิ - ข-...ขอโต๊ดงับ...<br /><br />เฮย์เกะ - ถ้ายังไม่เข้าใจ ผมจะให้คุณได้สัมผัสมันโดยตรงเองนะครับ...<br />โทกิ - เฮ้ย!!<br />ซากุระ - รุ่นพี่ค่ะ หนูอยากรู้เรื่องความลับกับความจริงในหนังสือนั้นก็จริง<br /><br />แต่ช่วยบอกพวกเราเกี่ยวกับความลับและความจริงทั้งสี่ของสี่ผู้ก่อตั้ง...<br />รวมทั้งเรื่องที่รุ่นพี่รู้เกี่ยวกับ 32 ธันวากับสายพันธ์ผสมด้วยเถอะคะ<br /><br />เฮย์เกะ - ...SPECIAL QUESTION ครับ<br />ถ้าพวกคุณรู้ความลับและความจริงนั้นแล้ว พวกคุณจะทำอะไรต่อล่ะครับ?<br /><br />โอกามิ - ไม่น่าถาม พวกเราก็จะหยุดไม่ให้เหตุการณ์ 32 ธันวาเกิดขึ้นได้เป็นครั้งที่สอง<br />ยิ่งถ้ามันเกี่ยวข้องกับพวกเราด้วยแล้ว พวกเรายิ่งจำเป็นต้องรู้เข้าไปใหญ่<br />ไม่ใช่แค่นั้น ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าตัวการร้ายตัวแม่เป็นใคร และฉันจะไปเผามันให้เป็นจุลเอง<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br /><br />เฮย์เกะ - ...เร้อครับ งั้นก็โอเคเลยครับ<br /><br />หน้า 4<br />โอกามิ - เฮ้ย...<br />ทำอะ-...<br /><br />พวกคุณสนใจ...ความลับและความจริงนั้นซิน่ะครับ? ต่อจากนี้ไปจะเป็น<br /><br />โทกิ - ต-...<br />ตูบอกว่าเลิกพูดเรื่องหนังสือโรคจิตนั้นซัก...<br /><br />เฮย์เกะ - BLOODY TRUTH<br /><br />หน้า 5<br />ซากุระ - เจ็บ...รุ่นพี่จะทำอะไร...<br /><br />เฮย์เกะ - พวกคุณอยากรู้ไม่ใช่รึครับ? ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อ 32 ธันวา...<br /><br />นี่คือ<br />JESUS<br /><br />หน้า 6<br /><br />หน้า 7<br />รุย - ม-...เมื่อกี้มัน<br />อะไรนะ...?<br />โทกิ - แค่เอาเลือดของโอกามิกับซากุระ...แค่หยดเดียวมาผสมกัน<br />ถึงกับทำให้โต๊ะแสนรักของเฮย์เกะหายวับไปในพริบตาเลยเร้อ!?<br /><br />หน้า 8<br />เฮย์เกะ - พวกเราเรียกสิ่งนี้ว่า...&quot;การดับสูญ&quot;<br /><br />โดยทั่วไป สายพันธ์หายากจะมีพลัง &quot;ปกปรักสัมบูรณ์&quot; ที่สามารถลบล้างพลังพิเศษได้<br />และพลัง &quot;มัจจุราช&quot; ซึ่งดูดกลืนพลังชีวิตซึ่งเป็นจุดกำเนิดแห่งพลังพิเศษ<br />แต่เมื่อศัตรูคือพันธ์ผสม...หรือก็คือผู้ที่เป็นสายพันธ์หายากเพียงครึ่งเดียว<br />พลังของสายพันธ์หายากจะมีปฏิกิริยาซึ่งกันและกัน...ส่งผลให้เกิดพลังงานมหาศาล<br /><br />เพราะทั้งโอกามิคุงและคุณซากุระโคจิเป็นผู้ที่มีเลือดของสายพันธ์หายาก<br />ถึงทำให้เกิดการสังหารหมู่เมื่อ 32 ธันวาได้<br /><br />โทกิ - ต-...แต่ก็ใช่ว่าจู่ๆจิ๋วกามิกับซากุระจังจะเอาเลือดมาผสมกันเล่นๆซะหน่อยนี่?<br />รุย - นั่นซิ มันจะเป็นไปได้ยังไง!!<br />นอกซะจากว่าสองคนนั้นจะพยายามฆ่ากัน...<br /><br />หน้า 9<br />โทกิ - ...หา!? หย-...อย่าบอกนะว่า...<br />[สองคนนั้นพยายามฆ่ากัน!?]<br /><br />ร-<br />เรื่องแบบนั้น<br /><br />[โอกามิ]<br />จิ๋วกามิ - [ขอโทษนะ]<br />ซากุระ - [กับฉัน]<br /><br />มันจะเป็น<br />ไปได้ยัง...<br />[พยายามจะฆ่ากัน...!?]<br /><br />หน้า 10<br />จิ๋วกามิ - ขอโทษนะ<br />ซากุระจัง<br /><br />หน้า 11<br /><br />หน้า 12<br />ซากุระ - ช-...ฉันกับโอกามิพยายามฆ่ากัน<br />แล้วก็ทำให้เกิดการดับสูญ<br />ท-...ทำให้คนมากมายต้องตาย...งั้นเร้อ...<br /><br />เฮย์เกะ - ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกคุณสองคนมีเจตนาอย่างไรรึเปล่า<br />แต่ว่า<br />โอกามิคุง คุณซากุระโคจิ เรื่องที่คุณสองคุณเป็นต้นเหตุนั้นเป็นความจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้<br /><br />ซากุระ - [งั้น...นั่นก็...]<br /><br />โอกามิ - งั้นคนที่ฆ่าฉันและแย่งแขนของฉันไปก็คือคุณซากุระโคจิซินะครับ?<br /><br />เฮย์เกะ - ...เรื่องนั้น<br /><br />หน้า 13<br />ผมไม่มีสิทธิจะกล่าวถึงมันหรอกน่ะครับ ในฐานะหนึ่งในสี่ผู้ก่อตั้ง<br />ความลับและความจริงที่ &quot;ผู้พิศวง เฮย์เกะ มาซาโอมิ&quot; กุมไว้อยู่ก็คือ &quot;เบลเซบับ&quot; และ &quot;การดับสูญ&quot;<br />ถ้าผมกล่าวเรื่อง SPECIAL TOP SECRET นอกเหนือไปจากนี้ จะกลายเป็นว่าผมก้าวล้ำเข้าไปในส่วนของผู้ก่อตั้งคนอื่นๆน่ะครับ<br /><br />รุย - พูดแบบนั้นหมายความว่าไง?<br />โทกิ - นายจะบอกว่าให้ไปถามจากเจ้าตัวเองงั้นเรอะ?<br /><br />ชิออน - ฮ่าห์!! ขำวะ สุดท้ายคนที่ทำถูกก็คือพวก &quot;โค้ดเนม&quot; ไม่ใช่หรอไง!!<br />ถ้าพวกแกตายไปซะ คนอื่นก็ไม่ต้องมาตาย เพราะงั้นไปตายซะเหอะ ไอ้พวกฆาตกร!!<br /><br />ยูกิ - หนวกหู!! ถูกบ้าตรงไหนฟะ!!<br />ชิออน - ว้าก<br /><br />ซากุระ - [...กลัว]<br />[คนอื่นต้องมาตาย เพราะฉัน เพราะเงื่อมมือของฉันเนี่ยนะ...!!]<br />[ฉันกลัว กลัวตัวเอง]<br />[กลัว...!!]<br />[กลัวจนไม่อยากแตะต้องตัวโอกามิอีก!!]<br /><br />หน้า 14<br />หา!?<br />จะทำอะไร...<br /><br />โอกามิ - ถ้าเรื่องแค่นี้ทำเอาคุณเข่าอ่อนไปแล้วล่ะก็ ผมก็ไม่มีธุระอะไรกับคุณอีกแล้ว<br />กลับบ้านไปซะ<br />เกะกะ<br /><br />ซากุระ - ...อึก!!<br /><br />น-...นายจะมาแตะต้องตัวฉันไม่...<br /><br />หน้า 15<br />หา!?<br />ปล่อยน-...<br /><br />นี่ไง...ก็ยังอุ่นเหมือนเดิมเลยใช่มั้ยล่ะ...<br />[...แต่ถึงอย่างนั้น พวกเรา]<br />[ก็สื่อสาร]<br />[กันด้วยร่างกายมาตลอด]<br /><br />หน้า 16<br />ฉันยังไม่เปลี่ยนหรอก ฉันจะไม่กลับไปไหนจนกว่าจะรู้ความจริง<br />...เครื่องชักจะร้อนขึ้นมาแล้ว!!<br /><br />โอกามิ - ...ต้องแบบนั้นซิ ถึงจะเป็นซากุระโคจิ ซากุระ<br /><br />เฮย์เกะ - ยอดเยี่ยมจริงๆนะครับ ผมนึกว่าคราวนี้พวกคุณจะยอมเลิกราแล้วซะอีก<br />...แต่ที่อิคุรุมิคุงพูดก็ถูก ตราบใดที่พวกคุณซักคนหนึ่งไม่ตายไป พวกเราก็จะไม่สามารถป้องกันการดับสูญไม่ให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองได้<br />ชิออน - [สมน้ำหน้า]<br /><br />รุย - เฮย์เกะ!!<br />เฮย์เกะ - ...แต่มีเพียงกรณีเดียว<br /><br />ถ้าโอกามิคุงสามารถนำเพลิงทั้งเจ็ดกลับมา และควบคุมพลังพิเศษรวมถึงพลังสายพันธ์หายากในตัวได้ล่ะก็<br />อาจจะสามารถป้องกันไม่ให้การดับสูญเกิดขึ้นก็ได้นะครับ<br /><br />รุย - ค-...ควบคุม!?<br />ทำได้จริงๆเร้อ?<br />เฮย์เกะ - อย่างไรก็ตาม แม้แต่จิ๋วกามิเองก็ยังไม่สามารถทำมันได้ มันไม่ใช่อะไรที่ทำได้ง่ายๆเลยนะครับ<br /><br />หน้า 17<br />แต่พวกคุณต้องไปเพิ่มพลังของตัวเองซะก่อน<br />พวกคุณยังอ่อนด้อยเกินไป จำเป็นอย่างยิ่งที่พวกคุณต้องยกตัวเองขึ้นเป็นผู้ใช้พลังขั้นสูงที่แม้แต่พลังชีวิต จุดกำเนิดแห่งพลังพิเศษ ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของคุณ<br />ถ้าคุณต้องการพบกับผู้ก่อตั้งคนอื่นๆ คุณจำเป็นต้องล้ม &quot;โค้ดเนม&quot; และบุกเข้าไปให้ถึงศุนย์กลางของ &quot;เอเด็น&quot; ให้ได้<br />...คุณจะทำได้มั้ยล่ะครับ?<br /><br />โอกามิ - กำลังต้องการเลย<br /><br />เฮย์เกะ - VIVA EXCELLENT ครับ โอกามิคุง!! ถ้างั้นผมจะบอกวิธีฝึกพิเศษที่ได้ผลดีที่สุดและเข้มข้นที่สุดให้เองครับ<br /><br />รุย - ฝึกพิเศษ...เร้อ<br />ยูกิ - ไม่เอาง่ะ...<br />โทกิ - ก-...การฝึกที่ว่านี่คือ...<br /><br />เฮย์เกะ - ...นั้นก็คือ<br /><br />หน้า 18-19<br />การเข้าร่วมงานเทศกาลของโรงเรียนมัธยมคิโบเริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปยังไงล่ะครับ!!<br />*ปิ๊ก*<br />ชิบุยะ - แน่นอน เทศกาลคิโบแห่งความหวังยังไงล่ะ!!<br /><br />หน้า 20<br />โทกิ - หา!?<br />รุย - ง-...งานเทศกาล!?<br /><br />นักเรียน - อะไรหน่ะ มีคอสด้วยเร้อ!?<br /><br />ขนาดแผลนั้นยังดีสมจริงเลย<br />นางเงือกนั้นสุดยอดเลยวะ!! เกร็ดสวยเป็นบ้า!! [ไม่เห็นรอยต่อเลย?]<br />ยูกิ - หนวหูเฟ้ย!!<br />ซากุระ - อ๋อ!! เพราะงั้นทุกคนถึงคิดว่าลอสต์ของทุกคนคือการคอสเพลย์ล่ะซินะ<br /><br />โทกิ - เพี้ยนไปแล้วรึไงฟะ!! งานเทศกาลโรงเรียนมันเป็นการฝึกตรงไหน...<br />ไอ้โรคจิตนี่!! จะแกล้งคนก็ให้มันน้อยๆหน่อยนะเฟ้ย...<br /><br />ชิบุยะ - แน่นอน เฮย์เกะพูดถูกแล้วล่ะ!!<br />โทกิ - ไอ้แมวเหี้ยน!?<br /><br />ชิบุยะ - ถ้าเข้าร่วมงานเทศกาล รับรองได้ว่านายต้องพาวเวอร์อัพกันได้แน่!!<br />*ปิ๊ก*<br />เฮย์เกะ - ยอดไปเลยครับ ท่านประธาน!!<br />โทกิ - หา~~!?<br />** งานเทศกาลที่เต็มไปด้วยปริศนา!! เหตุการณ์ครั้งใหญ่กำลังรอพวกเขาอยู่!? **<br /><br />next: ความรู้สึกอันโหยหวนในอ้อมแขน!!<br />to be continued Fri, 20 Apr 2012 15:40:42 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34291 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34220 Just so I can stop bothering Rena for new chapter...-_-&quot;<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br /><strong>เทลส์ ออฟ เกรซเซส เอฟ<br />ตอนที่ 1 &quot;ความรับผิดชอบ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />??? - หนังสือนั้น...<br /><br />มันอะไรเร้อ?<br /><br />โซฟี? - อืม<br />หนังสือเล่มนี้น่ะ...<br /><br />เป็นเรื่องของคนสำคัญ<br />พยายามปกป้องสิ่งที่สำคัญยังไงล่ะ<br /><br />หน้า 2-3<br />** เพราะยังมีสิ่งที่ต้องปกป้อง ถึงสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ **<br /><br />หน้า 4<br />อัสตอน - พ่อยังพูดไม่จบเลยน่ะ<br />อัสเบล<br /><br />อัสเบล - อะไรอีกล่ะ?<br />พอแล้วน่ะ พ่อ<br /><br />หน้า 5<br />...นึกว่าถ้าเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาแล้วจะเข้าใจได้ซะอีก<br />คนจะเป็นเจ้าคนนายคนได้ต้องมีความรับผิดชอบอย่างมากน่ะ<br /><br />ถ้ายังเอาแต่คิดแบบนั้น เจ้าจะปกป้องใครไม่ได้เลยน่ะ<br />เฟรดเดริค - ท่านอัสตอน...<br /><br />อัสเบล - [ความรับผิดชอบ...]<br />อัสตอน - เจ้ายังขาดความพร้อมที่จะเป็นจ้าวเมืองคนต่อไปของรันต์<br /><br />อัสเบล - ปัดโธ่เว้ย!<br />พ่อเอาแต่บ่นอยู่ได้ น่ารำคาญชะมัด!<br />ฮิวเบิร์ต - ก็พี่ไปบอกพ่อว่า &quot;อยากเป็นอัศวิน&quot; เองนี่<br /><br />พี่ฮะ<br />อัสเบล - ...มีอะไร?<br /><br />หน้า 6<br />ฮิวเบิร์ต<br />ฮิวเบิร์ต - พ่อจะโกรธพี่ก็ไม่แปลกหรอก<br /><br />อัสเบล - นายจะบอกฉันว่าไม่ให้พูดความฝันของตัวเองรึไง?<br />ฮิวเบิร์ต - ไม่ใช่อย่างงั้น<br /><br />ก็พี่ต้องรับช่วงต่อรันต์นี่น่า...<br /><br />อัสเบล - [ฉันก็ชอบรันต์อยู่...]<br />ฉันไม่อยากเป็นจ้าวเมืองอย่างที่พ่อบอกหรอก<br /><br />ฉันอยากแกร่งขึ้น<br />และเพื่อการนั้น ฉันจะเป็นอัศวินของราชอาณาจักรวินโดร์ให้ได้<br /><br />หน้า 7<br />ฮิวเบิร์ต - ทั้งที่ต่อต้านพ่อซักขนาดนั้น แต่กลับถือดาบนั้นไม่ปล่อยเลยน่ะฮะ<br />[นั้นมันของพ่อนะ]<br />อัสเบล - ช-...<br />ช่างฉันเหอะน่า!<br /><br />[ดาบเก่าที่ไม่สามารถถอดออกจากปลอกได้]<br />[แต่ซักวัน]<br /><br />[ถ้าฉันมีพลังมากพอที่จะดึงมันออกมาได้]<br />ฮิวเบิร์ต - เหวอ<br />ม-ม-ม-มอนสเตอร์<br /><br />อัสเบิร์ต - เพอร์เฟ็ค!<br />ได้เวลาแสดงพลังที่แท้จริงของฉันแล้ว!<br /><br />มอนสเตอร์ - กรร<br /><br />หน้า 8<br />น-...นี่แน่ะ!<br />มอนสเตอร์ - กรร<br /><br />อัสเบล - เจ๋งเป้งเลย ฮิวเบิร์ต!<br />[เมื่อไหร่ที่ฉันมีพลังมากพอจะดึงดาบนี้ออกจากปลอกได้...]<br /><br />[เท่ากับว่าฉันมีพลังตามที่ฉันหวังไว้แล้ว]<br />มอนสเตอร์ - กรรร<br /><br />อัสเบล - [พวกเราสองพี่น้องไร้เทียมทานอยู่แล้ว!]<br /><br />ฮิวเบิร์ต - แบบนี้จะดีเรอะพี่? ถ้าเรายังเดินต่อไป...<br />พ่อบอกว่าไม่ให้ไปที่เขาหลังเมืองน่ะ...<br /><br />อัสเบล - แต่นายเองก็อยากเห็นวิวที่อยู่ด้านหน้าเรานี้ไม่ใช่เรอะ?<br /><br />อีกอย่าง ฉันอายุ 11 แล้วนะ<br />ฉันจะไปที่ๆฉันอยากไป<br /><br />ฮิวเบิร์ต - ร-...รอผมด้วยฮะพี่...<br /><br />หน้า 9<br />โห...<br /><br />อัสเบล - สุดยอดไปเลย...<br />ฮิวเบิร์ต - &quot;ที่ๆดอกไม้บานสะพรั้งตลอดปี&quot; มีอยู่จริงๆด้วย...<br /><br />ดูซิฮะพี่ ดอกไม้นี่เป็นดอกที่บานเฉพาะช่วงนี้ของปีล่ะฮะ<br />อัสเบล - [นายนี่ช่างรู้จังน่ะฮิวเบิร์ต]<br /><br />ฮิวเบิร์ต - พี่ฮะ ดูนั้น...!<br />อัสเบล - มีอะไรเร้อ?<br /><br />หน้า 10-11<br />อัสเบล - [เด็กผู้หญิง...?]<br />ทำไมถึงมานอนอยู่ตรงนี้...<br /><br />หน้า 12<br />โซฟี่ - ...ฉันได้ยินเสียง<br /><br />อัสเบล - เอ๋ะ?<br /><br />โซฟี่ - ฉันได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับที่นี่<br />และหลับใหลมาโดยตลอด<br /><br />แล้วก็ได้ยินเสียงเธอ<br />เลยตื่นขึ้นมา<br /><br />เด็กคนนั้นมาจากไหนเร้อฮะ?<br />ไม่คุ้นหน้าเลยอ่ะ<br />อัสเบล - เธอชื่ออะไรเร้อ?<br /><br />หน้า 13<br />เออ คือ...<br /><br />ฉันอัสเบล รันต์<br />ฮิวเบิร์ต - ผมเป็นน้องชายของเค้า ชื่อฮิวเบิร์ต<br /><br />โซฟี่ - ชื่อ...?<br />ชื่อ...<br />ของฉัน...<br /><br />อัสเบล - เอ๋...?<br />ฮิวเบิร์ต - เอ่อ...แล้ว<br />เธอมาจากไหนเรอะ?<br /><br />โซฟี่ - จากไหน...<br />ฮิวเบิร์ต - อ-...อย่าบอกนะว่า<br />เค้า...<br /><br />หน้า 14<br />[สูญเสียความทรงจำ...?]<br />ฮิวเบิร์ต - ท-...ทำยังไงดีฮะพี่<br />อัสเบล - ยังไงก็พากลับไปที่รันต์ก่อนแล้วกัน...<br /><br />อ้าว?<br />หายไปไหนแล้วอ่ะ?<br />พี่ฮะ! ตรงนั้น!<br />ตรงนั้นมันหน้าผาน่ะ!<br /><br />อัสเบล - เฮ้ย!<br />หน้าผามันอันตรายนะ!<br /><br />หน้า 15<br />อันตราย...?<br />อัสเบล - ก็ถ้าตกลงไปมันไม่ได้แค่เจ็บสาหนักเฉยๆหรอกนะ!<br /><br />เข้าใจมั้ย?<br /><br /><br />*โรย*<br /><br />อัสเบล - เป็นอะไรไป?<br />ถ้าชอบดอกนั้น...<br /><br />เอ้า<br />เก็บไปซักดอกก็ได้นะ<br /><br />หน้า 16<br />หลงใหลในดอกนั้นขนาดนั้นเลยเรอะ?<br /><br />ในที่สุดก็กลับมาที่รันต์ได้ก็จริง<br />แต่ต่อจากนี้จะเอายังไงดี...<br /><br />เซเรีย - นี่ๆ อัสเบล! ฮิวเบิร์ต!<br /><br />อัสเบล - เชเรีย!<br />เชเรีย - พวกเธอแอบไปที่ทุ่งดอกไม้บนเขานั้นโดยไม่บอกฉันซินะ!<br />อย่าขยับจากตรงนั้นนะ!<br /><br />หน้า 17<br />อุ๊ก...<br /><br />*แค่ก*<br />*แค่ก แค่ก*<br />*แค่ก*<br />อัสเบล - เฮ้ย!<br />ไม่เป็นไรใช่มั้ย เชเรีย?<br /><br />ก็บอกแล้วไงว่าขอโทษน่ะ<br />เชเรีย - แค่ก<br />แค่ก<br />ฮิวเบิร์ต - ร่างกายเธอไม่ค่อยแข็งแรงน่ะ อย่าทำอะไรบุบ่ามไปซิ เชเรีย<br /><br />เดินไหวมั้ย?<br />ฉันให้ขี่หลังไปก็ได้นะ<br />เชเรีย - แค่ก<br />ม-...ไม่เป็นไรหรอก<br /><br />ขืนฉันขี่หลังเธอก็ร่วงกันพอดีซิ<br />[เออ โทษทีวะ]<br /><br />หน้า 17<br />เชเรีย - อ่ะ นั้นมัน<br />ดอกโครวโซฟี่ไม่ใช่หรอ!<br />อัสเบล - เอ๋? เออ...<br /><br />เชเรีย - หร-...หรือว่าเธอ...<br />เก็บ...มาให้ฉันงั้นเร้อ...?<br /><br />ฮิวเบิร์ต - ทำตามเขาไปจะดีกว่าน่ะพี่<br />*ซุบซิบ*<br />อัสเบล - อ่ะ...เออ ใช่ๆ<br /><br />เชเรีย - โอเค<br />ถือซะว่านายหยิบดอกไม้มาให้ฉัน ฉันจะยกโทษให้แล้วกัน<br />ฮิวเบิร์ต - เห้อ<br /><br />เชเรีย - เอ๋?<br />เธอให้ฉันด้วยเร้อ?<br /><br />ข-...ขอบใจนะ<br />ดีใจจัง<br />โซฟี่ - ดีใจ...<br /><br />หน้า 19<br />ว่าแต่ เด็กคนนี้เป็นใครเร้อ?<br />โซฟี่ - คือว่า เด็กคนนี้ท่าทางจะสูญเสียความทรงจำน่ะ...<br /><br />เชเรีย - เอ๋!?<br />แบบนั้นก็แย่น่ะซิ<br /><br />เฟเดริค - เชเรีย เปิดทางให้หน่อย<br /><br />เชเรีย - คุณปู่<br />ท่านอัสตอน<br />ฮิวเบิร์ต - มีอะไรรึครับคุณพ่อ?<br /><br />อัสตอน - อัสเบล ฮิวเบิร์ต<br />มีสารมาจากราชอาณาจักร<br /><br />หน้า 20<br />โอรสของท่านผู้นั้นจะแวะเวียนมาที่เมืองนี้ระยะหนึ่ง<br />พ่อกำลังจะออกไปรับท่าน<br /><br />ยังไงก็รักษามารยาทหน่อยล่ะ<br />เข้าใจมั้ย อัสเบล?<br />อัสเบล - [ฉันอีกแล้วเรอะ...]<br /><br />เฟเดริค - ท่านอัสเบลขอรับ สุภาพสตรีผู้นั้นเป็นใครกันรึขอรับ?<br />ดูไม่เหมือนเป็นคนในรันต์เลยน่ะขอรับ...<br />อัสเบล - เฟเดริค<br /><br />เค้าสูญเสียความทรงจำ ฉันเลยไม่รู้เหมือนกันว่าเค้ามาจากไหน<br />เฟเดริค - หรือขอรับ...<br />เชเรีย - คุณปู่ก็ไม่รู้จักเค้าเหมือนกันเหรอคะ...?<br /><br />อัสตอน - ...เข้าใจล่ะ<br />งั้นเดี๋ยวพ่อยืนคำขอไปที่สถานที่ราชการแล้วกัน<br /><br />อัสเบล - จะไปให้เจ้าหน้าที่รัฐจัดการให้เรอะ...?<br /><br />หน้า 21<br />อัสตอน - พ่อคิดว่านั้นเป็นวิธีที่จะทำให้รู้ถึงที่มาที่ไปของเขาได้เร็วที่สุดแล้วน่ะ<br /><br />แบบนั้นเธอคงสบายใจมากกว่าใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />อัสเบล - [ต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ &quot;ผู้ใหญ่&quot; งั้นเร้อ...]<br /><br />โซฟี่ - ฉัน...<br />จะ...<br /><br />อัสเบล...<br /><br />ฉันจะอยู่<br />กับอัสเบล...<br /><br />อัสตอน - นี่มันเรื่องอะไรกัน อัสเบล?<br /><br />หน้า 22<br />อัสเบล - [นี่เค้า...]<br /><br />[&quot;ความรับผิดชอบ&quot;...เรอะ...]<br />ไม่ต้องยื่นคำขอแล้วล่ะ<br />พ่อ<br /><br />ผมจะรับผิดชอบในการหาที่ไปที่มาของเค้าเอง!<br /><br />ฮิวเบิร์ต+เชเรีย - เอ๋...!?<br /><br />อัสตอน - ไร้สาระ!<br />เด็กอย่างเจ้าจะไปรับผิดชอบชีวิตคนๆหนึ่งได้ยังไง<br /><br />หน้า 23<br />อัสเบล - อะไรนะ!?<br />เฟเดริค - ท่านอัสตอนขอรับ<br /><br />จวนจะได้เวลาแล้วนะขอรับ<br /><br />อัสตอน - ...อัสเบล<br />เดี๋ยวเราค่อยคุยเรื่องนี้กันตอนหลัง<br /><br />อัสเบล - ...อะไรของเค้า<br /><br />[แล้วใครล่ะที่จู้จี้จุกจิกว่าจะให้เรา...]<br />[โตเป็นคนที่มีความรับผิดชอบอยู่ประจำ]<br />น่าโมโหชะมัด<br /><br />ฮิวเบิร์ต - พ-...พี่ฮะ<br />เชเรีย - นี่เธอเอาจริงเรื่องจะหาที่มาของเค้าจริงๆเร้อ?<br />อัสเบล - ก็แหงซิ<br /><br />ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวฉันหาทางจัดการให้เอง!<br />โซฟี่ - อืม<br /><br />หน้า 24<br />เชเรีย - เชื่อเค้าเลย...<br />อัสเบล - [เอาล่ะ!] เท่านี้ก็โอเคแล้ว ต่อไปก็ต้องคิดชื่อให้เธอล่ะนะ!<br /><br />ฮิวเบิร์ต - นั้นซินะ ถ้าไม่มีชื่อคงลำบากแย่...<br />อัสเบล - อืม<br /><br />[ได้ล่ะ!]<br />[ไทเกอร์]<br />[เฟสติเวล]<br />[เป็นไง]<br />เชเรีย - [อีตาบ้า!]<br />ฮิวเบิร์ต - อ่ะ...อืม<br /><br />ลองตั้งตามชื่อดอกไม้ดีมั้ย?<br />ก็เราไปเจอเค้าที่ทุ่งดอกไม้นี่<br /><br />อัสเบล - อ่ะ...<br />เชเรีย ดอกที่เธอถือนั่นมันชื่อว่าอะไรนะ?<br />เชเรีย - เอ๋ะ? ดอกโครวโซฟี่...<br /><br />อัสเบล - โครวโซฟี่เร้อ...<br />...งั้น!<br /><br />หน้า 25<br />เธอชื่อ &quot;โซฟี่&quot; แล้วกัน!<br />เชเรีย - โซฟี่เรอะ...<br />ชื่อเรียกง่ายดีนี่<br />ฮิวเบิร์ต - อืม เป็นชื่อที่เยี่ยมเลยฮะ<br /><br />โซฟี่ - โซฟี่...<br />อัสเบล - คิดว่าไง?<br />เธอชอบชื่อนี้มั้ย?<br /><br />โซฟี่ - ชื่อของฉัน...<br />คือโซฟี่...<br /><br />อัสเบล - งั้นก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ โซฟี่<br />** ตอนต่อไป การพบปะครั้งใหม่กำลังรอพวกเขาอยู่ ** Sun, 15 Apr 2012 13:50:32 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34220 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34176 <div class="important">อนุญาตให้ NipponAnime ใช้แต่เพียงผู้เดียวก่อนนะงับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:174 &quot;ปลายทางของความบาดหมาง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />รุย - [อาวุธก้นหีบของ &quot;เอเด็น&quot; สำหรับต่อกรกับสายพันธ์หายาก โจ๊กเกอร์]<br />โทกิ!!<br />[ก่อนหน้านี้ ฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมต้องมีอาวุธสุดท้ายไว้สังหาร]<br />[สายพันธ์หายากที่ไร้พิษสงอย่างประธานชิบุยะกับซากุระโคจิด้วย แต่ว่า]<br /><br />โทกิ - จมดินไปซะเหอะ ไอ้พวก &quot;เทวดา&quot; เบื้อก...<br />** พลังที่สามารถต่อกรกับสายพันธ์หายาก!! พวกเขาจะฝ่าวิกฤตนี้ไปได้รึไม่!? **<br />รุย - [ทุกอย่างก็เพื่อการนี้เองหรอกเรอะ...]<br /><br />หน้า 2<br />โจ๊กเกอร์คืออาวุธก้นหีบที่มีไว้สำหรับเวลาที่พวก &quot;เทวดา&quot; บุกมาอย่างงั้นเองหรอกเรอะ!!<br />เอานี่ไป!! เก๊าส์แคนนอน!!<br />== ปืนใหญ่แม่เหล็ก<br /><br />โทกิ - เสร็จตู!! โดนอย่างสวยงาม...<br /><br />หน้า 3<br />แมว - นายเองหรอโจ๊กเกอร์?<br /><br />โทกิ - [หา...]<br /><br />เท่ห์ - เออ ดูจากพลังโจมตีสุดยอดนั้นแล้ว เจ้านี้โจ๊กเกอร์ชัวร์...<br />แฟรงเก้น - หรือนี่จะเป็นความต้องการของพระเจ้า<br />แมว - น่าหนุกดีนี่!<br />แว่น - อืม~~ Good Vibes.<br /><br />Respect โจ๊กเกอร์~~!!<br /><br />หน้า 4<br />โทกิ - อุ๊ก!!<br />เก๊าส์แคน...<br /><br />โทกิ - หา...!!<br />[หมอนี้...!! เร็วพอๆกับเจ้าแมวเฮี้ยนพันธ์หายากนั้น...ไม่ซิ เร็วกว่าซะด้วยซ้ำ]<br /><br />[...งั้น]<br /><br />โทกิ - [ก็ต้องจู่โจมรอบด้าน!!]<br />แกหลบพวกนี้ไม่ได้หรอกน่ะเฟ้ย!!<br /><br />หน้า 5<br />แว่น - เอื่อยเฉื่อย (ชำ)<br /><br />หน้า 6<br />โอ๊โฮโฮโฮโฮ!! อะไรกั๊น อะไรกัน<br />ต่อให้เป็นโจ๊กเกอร์ แต่ถ้าเอื่อยเฉื่อยแบบนี้ก็หมดความหมาย!!<br />ไพ่ตายใบสุดท้ายมีพิษสงแค่นี้เองเร้อ โอ๊โฮโฮโฮโฮ!!<br /><br />ซากุระ - [...หมดหนทางแล้วงั้นเรอะ?]<br /><br />[ถ้าเป็นแบบนี้...ก็ทำได้แต่นั่งรอ]<br />แว่น - โอ๊โฮโฮโฮโฮ!!<br />[ให้ผู้ใช้พลังทั้งหมดตายไปที่ละคนน่ะซิ!]<br /><br />หน้า 7<br />เอาล่ะ กลับมาที่ &quot;เกมแห่งความตาย&quot; ถึงตากระผมบ้างแล้ว แต่เห็นว่ามีเหลือแค่คุณคนเดียว ป๋มเลยจะเปลี่ยนแผนซักหน่อยแล้วกัน<br />...เงื่อนไขของผมคือ<br /><br />โจ๊กเกอร์ ขอให้คุณไปฆ่าผู้มีพลังคนไหนก็ได้มาคนหนึ่ง<br />ถ้าทำตาม ผมจะช่วยชีวิตคุณแล้วกัน<br /><br />โทกิ - หา!! พูดบ้าอะไร...<br />แว่น - ...มีอยู่ใช่มั้ยล่ะครับ? คนๆหนึ่งที่คุณ<br />เกลียดมากถึงขั้นที่อยากจะฆ่าแล้วฆ่าอีกเลยน่ะครับ<br /><br />โทกิ - พูดบ้าๆ<br />ค-...<br />คนพรรค์นั้นฉันจะไปมี-...<br /><br />หน้า 8<br />อั๊ก!!<br /><br />แว่น - โอ๊ะ?<br /><br />โทกิ - ดา-...<br /><br />ดาร์กไซด์ของซาเอจิกะ!!<br /><br />แกทำอะไรของแกหน่ะ...<br />ซาเอจิกะ - ฉันไม่มีธุระกับไพ่ตายที่ไร้ค่า...<br /><br />ฉันจะเก็บนายซะก่อนที่นายจะไปเข้าพวกศัตรูและปล่อยความลับของพวกเรารั่วไหลออกไป!!<br />โทกิ - อุ๊ก!!<br /><br />หน้า 9<br />แมว - ไอ้พวกนั้น!! คราวนี้มันทำบ๊องอะไรอีกล่ะเนี่ย!?<br />เท่ห์ - สู้กันตัวต่อตัวงั้นเรอะ?<br />แว่น - อุแหม่ๆ ผู้มีพลังแตกคอกันเองแบบนี้ก็น่าสนุก<br />เป็นภาพที่สุดยอดจริงๆ!! เรามาชมกันซักหน่อยก็แล้วกัน<br /><br />โทกิ - อุ๊ก!!<br />อั๊ก!!<br />อุ๊บ!!<br /><br />รุย - ซาเอจิกะ...!!<br />ยูกิ - หมอนั้นทำอะไรง่ะ...<br /><br />ซาเอจิกะ - ตายซะ!! โจ๊กเกอร์!!<br />ยูกิ - จะต่ำช้าไปถึงไหนกันเนี่ย!!<br /><br />โทกิ - ...เลิกบ้าซักที<br /><br />หน้า 10<br />ได้มั้ย!!<br /><br />ซากุระ - โท...<br />โทกิคุง...<br /><br />แว่น - [...มีอยู่ใช่มั้ยล่ะครับ?] <br /><br />หน้า 11<br />[คนๆหนึ่ง]<br />[ที่คุณเกลียดมาก]<br />[ถึงขั้นที่อยากจะฆ่าแล้วฆ่าอีกเลยน่ะครับ]<br /><br />โทกิ - โอ๊วววว<br />ววว<br /><br />หน้า 12<br /><br />หน้า 13<br />ซากุระ - โท...<br /><br />โอกามิ - โทกิ!?<br /><br />ข้าวกล่อง - อ้าวๆ<br />ทำเอาตกใจหมดเลย.<br /><br />โทกิ - เหอะ...หลบได้ซะงั้น ไอ้ &quot;ข้าวกล่อง&quot; บัดซบ...<br />ตูก็คิดว่าเจอช่องโหว่แกแล้วซะอีก...<br /><br />ซาเอจิกะ - ท-...<br />ทำไม...นายต้องการฆ่าฉันเพื่อการแก้แค้นไม่ใช่เร้อ...<br />โทกิ - ...บ้ารึไงฟะ<br /><br />หน้า 14<br />ฉันตอนนี้จะฆ่านายเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ทั้งนั้นแหละ...<br />แต่มันจะได้อะไรขึ้นมา?<br />สุดท้ายก็เหลือแต่ความเคว้งคว้างในตัวฉันกับความเศร้าในตัวรุย พี่ของนายก็เท่านั้น<br /><br />รุย - โทกิ!?<br />โทกิ - ฉันหน่ะ...<br /><br />คิดเองเออเองไปว่าจะมีชีวิตอยู่เพื่อพี่คนเดียว<br />ที่ฉันอยากฆ่านาย ก็เพื่อไว้เป็นข้ออ้างให้ตัวเองที่ไม่สามารถปกป้องพี่ได้ก็แค่นั้น<br /><br />...ฉันมันอ่อนแอ<br />แค่จะก้าวเดินไปข้างหน้าโดยไม่ถูกอดีตกับความแค้นดึงรั้งไว้ยังทำไม่ได้เลย<br /><br />แต่ในที่สุด<br />เนะเนะเนะ - [ให้ความสำคัญกับตัวเองเถอะน่ะ...]<br />โทกิ - ฉันก็สามารถเข้าใจความหมายของคำพูดนั้นแล้ว<br /><br />หน้า 15<br />มันไม่เกี่ยวกับฉันอีกต่อไปแล้วว่านายจะอยู่หรือจะตาย...<br />ฉันยังมีคนที่ฉันไม่อยากแพ้ คนที่ฉันอยากก้าวข้าม...คนที่ฉันอยากซัดอยู่อีกเยอะ<br /><br />ซากุระ - โทกิคุง...<br />[...เขาต้องทนทรมานตั้งมากเท่าไหร่]<br /><br />หน้า 16<br />ซาเอจิกะ...นายเองก็หัดให้ความสำคัญกับตัวเองบ้างนะ<br />[...ต้องก้าวข้ามความบาดหมางขนาดไหนถึงจะได้คำตอบนั้นมา...]<br />[แล้วมันเป็นคำพูดที่หนักแน่นและเด็ดขาดยิ่งกว่าสิ่งใด]<br />พวกนายมีอยู่กันแค่สองคน...มันขมขืนมากนะ ถ้าคนหนึ่งจะหายไป<br /><br />โอกามิ - ...พูดอ้อมโลกอีกตามเคย<br /><br />ซาเอกิจะ - ...พูดซะสวยหรูเลยนะ<br /><br />แต่ว่า...สมแล้วที่เป็นโจ๊กเกอร์<br /><br />โทกิ - เอ๋ะ!?<br /><br />หน้า 17<br />อุ๊ก!!<br /><br />แว่น - ซึ้งจริงจิ๊ง!! เร้าร้อนสุดๆ!!<br />สนุกดีใช่ย่อยเลยล่ะนะครับ...<br />...แต่ว่า<br /><br />ผมบอกให้<br />คุณฆ่าเขาไม่ใช่เรอะ?<br /><br />โทกิ - อุ๊ก!!<br />ชิบ!! จะลอสต์...<br /><br />ซาเอจิกะ - ได้เวลาล่ะ<br /><br />หน้า 18<br />ยูกิ - นั้นมันอะไรน่ะ...<br /><br />ซาเอจิกะ - ติดกับฉันจนได้น่ะ พวกสายพันธ์หายาก...<br /><br />หน้า 19<br />ตั้งแต่ที่พวกนายปรากฏตัวออกมา ฉันก็ได้ใช้พลัง &quot;ลบล้าง&quot; ค่อยๆกัดกร่อนแกนกลางของตึกนี้เพื่อรอเวลาให้มันถล่มลงมาตลอด...<br />ระหว่างที่ฉันกับโจ๊กเกอร์แสดงโชว์ให้พวกนายดูนั้นก็ด้วย<br /><br />โทกิ - หา...<br />[ซาเอจิกะโจมตีฉันเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพวกสายพันธ์หายากระหว่างที่รอเวลาอย่างงั้นหรอกเรอะ!?]<br />ชิงุเระ - [ถ้าถ่วงเวลาไว้ได้]<br /><br />โทกิ - ซาเอจิกะ!!<br />นี่แก...<br /><br />รุย - เงา...!!<br />[เขาคิดจะปกป้องพวกเรา...!!]<br /><br />หน้า 20<br />แว่น - เปล่าประโยชน์น่า<br />อีแค่กำแพงเงา โดนพลังสายพันธ์หายากของฉันดูดเข้าไปก็ดับแล้ว...<br /><br />ซาเอจิกะ - อุ๊ก!!<br /><br />โทกิ - ซาเอจิกะ!!<br />ซาเอกิจะ - [จะไม่ให้ผู้มีพลังตายแม้แต่คนเดียว...]<br /><br />ขอเอาเกียร์ติแห่ง &quot;โค้ดเนม&quot; เป็นเดิมพัน<br />ฉันจะต้องลากพวกนายสายพันธ์หายากไปลงนรกกับฉันให้ได้!!<br />** เกียร์ติยศของคนชั่ว!! ความรู้สึกชั่วดีที่ตนยึดมั่น!! **<br /><br />next: ดอกไม้ที่เบ่งบานบนต้นไม้ที่เหี่ยวแห้ง!!<br />to be continued Wed, 11 Apr 2012 20:30:21 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34176 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33616 <div class="important">RAW: <a rel="nofollow" href="http://www.ziddu.com/download/18724374/JPKurenainoOkamitoAshikasenoHitsujic01Ju-da-su.rar.html">Ziddu</a> || <a rel="nofollow" href="http://www.mediafire.com/?bzhyw9589u9p487">MediaFire</a><br />ถ้าโหลดไม่ได้ยังไงก็ PM บอกป๋มด้วยล่ะกันน่ะงับ จะแก้ไขให้</div><br /><br />สำหรับเรื่องนี้ ขอแนะนำเลยว่าถ้าอยากแสกน ให้หาคนคลีนที่สามารถคลีนจากต้นฉบับญี่ปุ่นได้มาเลยงับ (ถ้า redraw ได้้ด้วยจะดีมาก) เพราะเรื่องนี้ ป๋มคงเป็นคนแสกนต้นฉบับไปอีกซักพักใหญ่เลยล่ะน่ะงับ ถ้าตอนแรกคงไม่เท่าไหร่ เพราะป๋มแปลอังกฤษเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ถ้าต่อๆไป คิดว่าแสกนอังกฤษน่าจะออกค่อนข้างช้ามาก เพราะป๋มจะอัพตัวต้นฉบับพร้อมกับคำแปลไทยเท่านั้น (หรืออาจจะส่งให้คนแสกนไทยเป็นกรณีพิเศษ ถ้าจะเอาก่อน คุยกันหลังไมค์ได้น่ะงับ) และจะไม่แปลอังกฤษต่อสำหรับเรื่องนี้ โชเน็นไรเวิลหาคนแสกนต้นฉบับไม่ใช่ง่ายด้วยน่ะงับ ณ ปัจจุบัน เท่าที่ป๋มรู้มีคนที่แสกนต้นฉบับเป็นประจำเพียงคนเดียวเท่าันั้น ก็คือ Rena Chan และป๋มคุยกับเขาแล้ว เขาบอกว่ายังให้คำตอบไม่ได้ ว่าจะแสกนหรือไม่แสกน เพราะเขาจะไม่เปิดนิตยสารเลยจนกว่าจะถึงตอนที่เขาต้องแสกน แล้วพอถึงตอนนั้นเขาจะดูอีกทีว่าสนใจไม่สนใจ<br /><br />เท่ากับว่า ถ้าจะรออังกฤษ ก็ต้องรอให้ป๋มแปลไทยและแสกนให้เสร็จ (ตามจริงถ้าเป็นคนแสกนไทย ป๋มให้ต้นฉบับไปก่อนเลยก็ยังได้น่ะงับ ไม่ว่ากันอ่ะ) แล้วต้องรอเวลาให้ด้านอังกฤษเขาแปลอีกรอบ ซึ่งก็ยังไม่รู้เลยว่าด้านอังกฤษเขาจะมีใครมารับไปรึเปล่า นอกจากนั้น ป๋มอาจเปลี่ยนเป็นส่งให้คนแสกนไทยโดยตรงในภายหลัง ถ้าด้านอังกฤษทำเสียมารยาทกับป๋มอีก (สาเหตุที่ทำไมป๋มไม่แปลอังกฤษให้เขาเพราะมีคนอ่านอังกฤษเคยมาท้าให้ป๋มดรอป BD ไปโดยบอกว่าอีกไม่กี่วันเดียวก็มีคนอื่นมาเอาไปทำแทนแล้วอ่ะงับ ลงเอยคือ ไม่มีตอนใหม่ไปอีกเป็นปีเพราะเขาหาคนแปลกับคนแสกนไม่ได้ อย่างที่ป๋มบอกแหละงับ ไม่มีใครนอกจาก Rena Chan ที่แสกนนิตยสารนี้ แถมเขาเองก็ให้คำขาดไปตั้งนานแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับ BD เด็ดขาดเพราะคนอ่านมากเรื่อง เรื่องนี้ก็ของอ.คิชิโมโตะคนน้อง กลุ่มคนอ่านก็น่าจะกลุ่มเดียวกัน ป๋มเลยตัดไฟแต่ต้นลมไปโดยการไม่แปลอังกฤษต่อและอัพแสกนพร้อมคำแปลไทยเท่านั้น และถ้าคนอ่านอังกฤษยังทำเรื่อง ป๋มกะว่าจะส่งแสกนต้นฉบับให้คนแสกนไทยอย่างเดียวโดยไม่ลงในคำแปลอีกเลยน่ะงับ ทะเลาะกับคนอ่านอังกฤษทีไรของขึ้นทุกที - -&quot;) ป๋มเลยแนะนำว่า ถ้าเป็นไปได้ ตอนป๋มอัพแต่ละตอน ให้เอาตัวต้นฉบับไปจัดการคลีนเองเลย แล้วเอาคำแปลป๋มไปลง ไม่งั้นก็ขอแสกนหลังไมค์เลยก็ได้ ถ้าคนคลีนฝีมือดีๆหน่อย ป๋มว่าแบบนี้น่าจะเร็วกว่าน่ะงับ<br /><br /><div class="important">ถ้าจะเอาไปใช้ยังไงก็ช่วยเครดิตป๋มด้วยน่ะงับ</div><br /><br /><strong>คุเรย์นัย โนะ โอกามิ โทะ อาชิคาเซะ โนะ ฮิซึจิ (หมาป่าหมวกแดงกับขนแกะลามโซ่)<br />ตอน 1 &quot;เด็กหนุ่มแกะ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />หนูน้อยหมวกแดง - คุณยาย ทำไมหูของคุณยายถึงได้แหลมจังเลยล่ะคะ?<br />คุณยาย - ยายจะได้ยินเสียงใสๆของหลานได้ชัดๆไงล่ะจ๊ะ<br /><br />หนูน้อยหมวกแดง - คุณยาย ทำไมตาของคุณยายถึงได้โตเป็นประกายจังเลยล่ะคะ?<br />คุณยาย - ยายจะได้เห็นหน้าของหลานชัดๆไงล่ะจ๊ะ<br /><br />หนูน้อยหมวกแดง - คุณยาย ทำไมปากของคุณยายถึงได้กว้างจังเลยล่ะคะ?<br />คุณยาย - ยายจะได้<br /><br />หน้า 2-3<br />เขมือบเธอได้ยังไงล่ะ ยัยหนูหมวกแดง!!!<br /><br />** สาวน้อยที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือด เชื่อมต่อกับชายหนุ่มและเขมือบเขาเข้าไป **<br /><br />หน้า 4<br />หนูน้อยหมวกแดง - ว๊าย!!!<br /><br />โยอิจิ - มาเดินชนตูแบบนี้<br />คิดว่าแค่ขอโทษจะจบหรอ?<br />[โดจินจิ โยอิจิ]<br /><br />ไอ้พวกสัตว์หมาเอ๊ย<br />??? - ขะ-...ขอโทษครับ<br /><br />โยอิจิ - เฮ้ยๆ ตูเป็นลูกวัดนะเว้ย...ไม่ดิ<br />ถ้าตูไม่ใช่พระพุทธเจ้ากลับมาเกิดล่ะก็<br />พวกเอ็งได้ไปเที่ยวปรโลกแบบไม่ได้กลับมาแล้ว<br /><br />หน้า 5<br />...ถ้านั้นไม่ได้เป็นแค่ &quot;เรื่องเพ้อฝัน&quot; ก็ดีซิ<br />ถ้าพูด &quot;ใจจริง&quot; ออกไปได้ก็คงเท่ห์น่าดู<br />แต่ความจริงมันไม่ได้ใจดีแบบนั้น<br /><br />นักเลง - ห๊า? เมื่อกี้ว่าไงนะ?<br />สวดมนต์อยู่หรอไง?<br /><br />มีไร ถ้ามีไรก็พูดออกมาซิฟะ<br />โยอิจิคุง เครื่องมือระบายความเครียดของตู<br />โยอิจิ - ปะ-...เปล่าครับ ไม่มีอะไร<br /><br />นักเลง - มีบ้านเป็นวัดแล้วมีไผที่หน้าผาก เล่นมุขอะไรฟะ? [เฮียกๆๆ]<br />แกจะหลบยังไง ตูก็ได้กลิ่นธูปของแกอยู่ดีแหละโว้ย<br />โยอิจิ - ฮ่ะๆ...<br /><br />นักเลง - ขำไรวะ!!!<br /><br />หน้า 6<br />โยอิจิ - โธ่เว้ย...ฉัน...ฉ้น...<br />ตอนนี้!<br />ฉันได้กลายเป็นพระปางไสยาสน์แล้ว!!!<br /><br />ฉันหลับอยู่ ยังไงๆฉันก็หลับอยู่!!<br />นักเลง - อะไรของแก ผลอยหลับไปแล้วหรอไง!?<br />โยอิจิ - ฉันอยู่ในสภาพจิตว่างเปล่า ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น!!!<br />ใช่แล้ว ไม่รู้สึก ไม่รู้สึก...<br />นักเลง - มาหักหน้าเราซะได้นะเฟ้ย!!<br /><br />โยอิจิ - จะ!<br />เอ็บ!!<br />ง่ะ!!!<br /><br />นักเลง - ซวยแล้ว เซ็นโคมา!!<br />ชิ<br /><br />ไว้ชีวิตแกก็ได้ว่ะ<br />อมิตาพุทธ<br />โยอิจิ - โธ่เว้ย<br /><br />จบกันตู...<br /><br />หน้า 7<br />[ดวงจันทร์...!?]<br />...สีแดง...<br /><br />อย่างงั้นหรอ...<br /><br />หน้า 8<br />อุ๊บ<br /><br />หา? เอ๋ะ!? อะไร!!? มันเกิดอะไรขึ้น...?<br />ไหงจู่ๆแม้แต่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆก็ยังเหวี่ยงใส่ตูได้? วันนี้มันอะไร...เจ็บ! เอ๋ะ ไม่เจ็บเลย?<br /><br />หน้า 9<br /><br />หน้า 10<br />[นี้มันอะไรเนี่ย...!?]<br />[...รู้สีกกลัวสุดๆ...!]<br />[รู้สึกขยักแขยงสุดๆ...!!]<br /><br />[...แต่ก็...แต่ก็รู้สึก]<br /><br />หน้า 11-12<br /><br />หน้า 13<br />พ่อ - เทศน์!!!<br /><br />โยอิจิ - เกี๊ยก<br /><br />พ่อ - เจ้าขี้คร้าน! ละกิเลศไปได้แล้ว จะนอนไปถึงเมื่อไหร่กัน!!<br />นี่มันตี 4 ครึ่งแล้วน่ะ!!<br />โยอิจิ - [เจ็บ~ หัวฉัน]<br />พะ-...พ่อเองหรอ!?...เอ๋ะ...? ดวงจันทร์สีแดง...<br />[แล้วยัง...เด็กผู้หญิง...!?]<br /><br />พ่อ - หัวฉันมันแดงขนาดนั้นเลยรึไง?<br />ท่าทางแกจะคิด<br />เพ้อเจ้อไปเองกระทั่งในฝันเลยซินะ<br /><br />หน้า 14<br />เอ้า!! รีบๆไปทำความสะอาดอุโบสถก่อนอาหารเช้าได้แล้ว!!<br />โยอิจิ - เหวอ!!!<br /><br />อะไรๆก็กิเลศ ยังกะตูจะฟังอย่างงั้นแหละ<br />หืมม์?<br /><br />ตาแก่โล้นนั้น...<br /><br />จันทร์เต็มดวง...<br />[นั้นมันเป็นความฝันจริงหรอ? แต่ทำไมมันชัดเจนต่างจากความคิดเพ้อเจ้อของเราเลย]<br /><br />หน้า 15<br />พ่อ - สีหน้าไม่ค่อยดีเลยน่ะ เป็นไรไป?<br />ข่าว - ผ่านมาแล้ว 15 ปี หลังจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่แสนเศร้าสลดครั้งนั้น<br />ความเจ็บปวดใจของเหล่าเครือญาติก็ยังไม่ได้รับการเยี่ยวยา<br /><br />คุณอาคาซึกิ คุเรย์ไน ซึ่งเป็นผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียวจากเหตุการณ์ครั้งนั้น<br />ได้ให้กำเนิดบุตรแฝดสองคนหลังได้รับการช่วยเหลือไม่นาน<br />นับเป็นเรื่องมงคลที่เกิดขึ้นหลังผ่านพ้นเหตุการณ์น่าสลดครั้งนั้น<br /><br />พ่อ - จะว่าไป<br />ปีนั้นก็เป็นปีที่น่ายินดีของฉันเพราะโยอิจิเกิดปีนั้นเหมือนกัน<br />แต่พอไปงานศพของญาติผู้ตายในเหตุการณ์นั้นก็เริ่มรู้สึกแปลกๆขึ้นมาเลย<br /><br />นั้นซินะ งั้นแปลว่าแฝดคู่นั้นอายุเท่ากับโยอิจิซินะ<br />ข่าว - ข่าวต่อไป<br /><br />หน้า 16<br />เกิดเหตุฆาตกรโรคจิตลอบทำร้ายเด็กนักเรียนในเมืองกุริมุอีกครั้ง<br />จากรูปการณ์สันนิษฐานว่าคนร้ายใช้ของแข็งทุบตีผู้เสียหาย ตำรวจคาดการณ์ว่าน่าจะเป็นคนร้ายคนเดียวกัน และขณะนี้กำลังอยู่ในระหว่างการตรวจสอบ<br /><br />โยอิจิ - [เหมือนกับในฝันเมื่อคืนเลย...]<br /><br />พ่อ - ให้ตายซิ มีแต่ข่าวชวนอ้วกแต่เช้าเลยหรอเนี่ย<br />พวกกิเลสหนาซะจนเสียสติสัปชัญญะเนี่ยอายุไม่ยืนหรอก<br /><br />แต่คนที่เดินสายธรรมอย่างแกไม่ต้องไปสนก็ได้มั้ง [ฮ่าๆๆ]<br />อันดับแรกเลย<br />มีพระคุ้มครองแบบนี้คงไม่ได้เจอกับฆาตกรโรคจิตหรอก<br /><br />โยอิจิ - [ไม่ใช่ทั้งฝันทั้งความคิดเพ้อเจ้อจริงๆด้วย]<br />[เราโดนชกจนจำอะไรไม่ได้เลยงั้นหรอ?]<br /><br />[น่าจะใช่...ไม่ซิ ต้องใช่แน่ๆ! บ้าเอ้ย...จำหน้าคนร้ายไม่ได้เลย...]<br /><br />หน้า 17<br />[แล้วไอ้ที่เห็นออกมาจากตัวเรานั้นก็...]<br />[ไม่ซิ ไอ้นั้นฝันชัวร์ๆ!!]<br /><br />พ่อ - โยอิจิ ไผที่หน้าผากแก<br /><br />แกนะ เป็นพระโพธิสัตย์มาตั้งแต่เกิด<br />คงมีเพื่อนดีๆเยอะเลยล่ะซินะ<br /><br />พามาที่วัดซักครั้งสองครั้งก็ได้นะ ไม่ต้องเกรงใจ แล้วฉันจะเทศนาธรรมให้ฟังทุกคน!<br />โยอิจิ - อึ-...อืม...<br /><br />หน้า 18<br />บ้าเอ้ย!<br /><br />ตาแก่โล้นนั้น ให้ตูอ่านคัมภีร์ธรรมะจนสายเลย<br />ตูก็ตื่นตั้งแต่ตี 4 แล้วไหงยังไปสายได้อีกเนี่ย!!!<br /><br />หน้า 19<br />กระเป๋าตังสีขาว...?<br /><br />เออ ก็ได้ๆ! ไปส่งตำรวจก่อนก็ได้!!<br /><br />หน้า 20<br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br />ขะ...ขะ...<br />โยชิโนะ - ดูจากที่เธอวิ่งมานี้<br />แสดงว่ายังสบายดีซินะ ดีแล้วล่ะ โดจินจิคุง<br /><br />อย่าคิดมากเรื่องเข้าเรียนสายเลยน่ะ<br />มาสายยังไงก็ดีกว่าไม่มาเลย<br /><br />เพื่อน - เอ๋ะ หมอนั้นเพิ่งมาหรอ<br />เห่ยเกินจนไม่รู้สึกเลยว่าไม่อยู่<br />ไม่ใช่ว่ามั่วไปมั่วมาจนไปโผล่ที่งานศพแทนหรอกหรอ? [ฮิๆ]<br /><br />อายาเมะ - ถอยไปหน่อย ฉันจะเข้าห้อง<br /><br />โยอิจิ - เอ๋ะ!?<br />[อ้าว? ไม่เห็นมีใคร...!?]<br /><br />หน้า 21<br />อายาเมะ - เร็วๆ<br /><br />โยอิจิ - ด้านล่าง?<br /><br />เหวอ มีอยู่จริงด้วย<br /><br />เพื่อน - นั้นใครนะ?<br />ไม่รู้ดิ<br /><br />โยชิโนะ - กำลังรออยู่เลย<br />พะ-...เพิ่งย้ายมาใหม่เลยหลงทางงั้นหรอ...?<br /><br />หน้า 22<br />อายาเมะ - เปล่าค่ะ แค่นอนเพลินเฉยๆ<br /><br />โยชิโนะ - ปะ...<br />เป็นว่า นี่คือนักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาโรงเรียนเรา<br />คุณอากาซึกิ อายาเมะ สนิทกันไว้ล่ะ<br /><br />โยอิจิ - [เอ๋ะ? เด็กคนนั้นเหมือนเคยเจอที่ไหน...แล้วก็ อากาซึกินี่...]<br /><br />เพื่อน - ตัวกระจี๋ดเดียว เด็กประถมหรอไงวะนั้น<br />ไม่ใช่ๆ ผมหงอกเต็มหัวแบบนั้นคงป้าแก่มากกว่ามั้ง [หึๆๆ]<br /><br />หน้า 23<br />อายาเมะ - บรรยากาศห้องเน่าสุดๆ<br />ไม่น่าได้ห้องนี้เล๊ย<br /><br />เพื่อน - [อะไรของเขานะ แบบนี้จัดหนักแหง]<br /><br />โยอิจิ - หวา~ พูดแสกหน้ากันแบบนี้เลยหรอ!!<br />เด็กคนนี้มันอะไรกันเนี่ย!!?<br /><br />[อย่าไปยุ่งด้วยเลยดีกว่า...]<br /><br />แล้วไหงมานั่งข้างเราได้เนี่ย!!?<br /><br />หน้า 24<br />อายาเมะ - โดนคนอื่นแกล้งขนาดนั้นยังไม่ตอบโต้ไปอีก<br />เป็นพวกชอบความเจ็บปวดหรอไง?<br />โยอิจิ - [จวกเข้าให้แล้ว!!]<br /><br />[ก็...ก็ใช่น่ะซิ]<br /><br />[ฉันเองก็อยากพูดความในใจออกไปจะแย่!!]<br />คะ-...ครับ ผมเป็น<br />[แต่ขืนพูดไปก็มีแต่จะเจ็บตัวกว่าเดิมซะเปล่าๆ!! มีแต่เสียกับเสียไม่ใช่หรอไง!!?]<br /><br />เพื่อน - นี่ ได้อ่านหนังสือมาหรอเปล่านะ?<br />เปล่าเล๊ย~ ไม่ได้อ่านเลยซักกระติ๊ด<br />จริงง่ะ? ขอดูภาพหน่อยดิ๊ ว๊าย น่ารักจัง<br />ถูกม๊ะ<br />ถ้าไม่ต้องเรียนพิเศษก็คงไปด้วยได้แล้ว<br />คราวหน้าจะจัดการจริงๆจังๆล่ะ<br />รุ่นพี่เข้ากับยุมิได้เหมาะเหม็งเลยนะ ฉันว่า<br /><br />โยอิจิ - [ในโลกนี้ ไม่ว่าใครก็วางท่ากันแต่ภายนอกทั้งนั้น]<br /><br />หน้า 25<br />อายาเมะ - วางท่า...<br />ฉันรู้จักคำนั้น...<br />โยอิจิ - [เหวอ ได้ยินด้วยหรอ!?]<br /><br />อายาเมะ - แต่ฉัน...กลับทำมันไม่ได้...<br /><br />หน้า 26<br />โยอิจิ - เหวอ!!<br /><br />หน้า 27<br />นักเลง - รอก่อนแป๊ป<br /><br />อยากตายตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนหรอไง ยัยเปี๊ยก<br />ยังดีน่ะที่ตูมีถุงบับเบิ้ลนี้อยู่ ไม่งั้นหล่อนได้ตายหยั่งเขียดแน่<br />โยอิจิ - [ตะ...ตกใจหมดเลย ไม่ใช่เราหรอกหรอ]<br /><br />นักเลง - ถ้าเพื่อคลาดเครียดล่ะก็<br />จะเป็นผู้หญิงก็ไม่เว้นหรอกน่ะ อยากไส้แตกหรอไง<br />อย่าให้ได้เห็นว่าเดินกลับคนเดียวเชียวน่ะเฟ้ย<br />เดี๋ยวชีวิตจะสั้น<br /><br />โยอิจิ - [โดนจับตาจริงๆด้วย...]<br />[รีบๆขอโทษไปก่อนจะเป็นเรื่องดีกว่านะ!]<br /><br />หน้า 28<br />อายาเมะ - อย่างนายน่ะ ฉันไม่กลัวหรอก<br /><br />นักเลง - ห-หน๊อย!!<br />อายาเมะ - ที่ฉันกลัว<br />โยอิจิ - เหวอ<br /><br />อายาเมะ - คือคนที่ซ่อนตัวตนของตัวเองต่างหาก...<br /><br />ปล่อยมือ<br /><br />นักเลง - ชิ<br /><br />หน้า 29<br />มีไร ถ้ามีไรก็พูดออกมาซิฟะ<br />โยอิจิ - ปะ-...เปล่าครับ ไม่มีอะไร...ฮ่ะๆ...<br /><br />โยชิโนะ - โดจินจิคุง<br /><br />ครูขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย?<br />โยอิจิ - อะ...อาจารย์<br /><br />โยชิโนะ - เมื่อเช้าเกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?<br /><br />โยอิจิ - อ่ะ...คือ...<br />ปละ-...เปล่าครับ ไม่มีอะไร...<br />โยชิโนะ - งั้นหรอ...ค่อยยังชั่วหน่อย<br />ถ้าไม่มีอะไรก็ดีแล้ว<br /><br />หน้า 30<br />คือ...อาจจะพูดยากซักนิด แต่ว่า<br />ยังไงดีล่ะ...<br />โยอิจิ - คะ-...ครับ...<br /><br />โยชิโนะ - ครู<br />คอยดูเธออยู่ตลอดน่ะ<br /><br />โยอิจิ - ...อาจารย์...<br /><br />โยชิโนะ - อ่ะ!<br />แต่ไม่ได้ในทางไม่ดีหรอกนะ<br /><br />โยอิจิ - [ขอบคุณครับ...]<br /><br />หน้า 31<br />[แต่เราดันทำกระเป๋าตังหาย จะขอยืมตังคนมาซื้อข้าวกินก็กระไรอยู่...]<br />[แต่ว่า...ตอนนี้ฉันกำลังอดอาหารอยู่...]<br /><br />ฮิบาริ - อยู่นี่จริงๆด้วย<br /><br />เอ้านี่<br />โยอิจิ - [กระเป๋าตังฉัน!!...แล้วก็ขนมปัง!?]<br /><br />ฮิบาริ - ฉันให้<br />โยอิจิ - [พระโพธิสัตย์~]<br /><br />หน้า 32<br />ฮิบาริ - นายเป็นคนเก็บกระเป๋าตังสีขาวไปส่งที่บ้านฉันเมื่อเช้าใช่มั้ยล่ะ?<br />นำกระเป๋าตังของคนอื่นไปส่งแต่ดันทำของตัวเองตกซะเองเนี่ยไม่ไหวนะ<br /><br />นายเนี่ย จุดนั้นยังเหมือนตอนเด็กๆไม่เปลี่ยนเลยน่ะ<br /><br />โยอิจิ - [หระ-...เหรียญสิบ?]<br />ฮิบาริ - จริงซิ<br />ฉันหักค่าที่นำมาส่งให้จากกระเป๋าตังนายเรียบร้อยแล้ว<br /><br />[โห ข้าวกล่องเยี่ยมยอด]<br /><br />นายเนี่ย ยังพูดอะไรพึมพำไม่เปลี่ยนเลยน่ะ<br />คงไม่กล้าบอกใครว่ามาสายเพราะอะไรเหมือนเคยล่ะซิ?<br />โยอิจิ - อุ<br /><br />ฮิบาริ - เพราะงี้แหละ ถึงโดนคนในห้องแกล้งประจำ<br />ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ขืนไม่พูดออกไปมีหวังนอนไม่หลับแหง<br /><br />โยอิจิ - แต่ฉัน...ไม่เหมือนกับฮิบาริ...<br /><br />หน้า 33<br />ฮิบาริ - เหมือนซิ นายยังมาโรงเรียนได้โดยไม่สนที่พวกนั้นพูดเลย<br />โยอิจิ - ไม่งั้นมีหวังโดนตาแก่โล้นเทศน์เอาน่ะซิ...<br /><br />ฮิบาริ - เอาแต่หัวเราะแหะๆประจำเลยน่ะ<br />นายคิดอยู่แค่นั้นจริงเร้อ?<br /><br />ถ้าหยุดเรียนจะไม่สบอารมณ์<br />กลายเป็นว่าตัวเองยอมรับมันซะเอง...ซินะ?<br /><br />โยอิจิเองซักวันจะต้องก้าวข้าม<br />จุดนั้นไปได้แน่ ฉันเชื่อน่ะ<br /><br />หน้า 34<br />แทงใจดำเข้าให้ล่ะซิ<br />ไม่เสียชื่อที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก<br />โยอิจิ - [เอ๋ะ! เหรียญ]<br /><br />ฮิบาริ - ไม่ใช่แค่มีความคิดที่เด็ดเดียวเท่านั้น<br />ถ้านายไม่เริ่มเปลี่ยนจากตัวเองซะก่อน<br />นายคงเห็นโลกแค่ด้านเดียวไปตลอดชีวิตแน่ๆ<br /><br />โยอิจิ - ฉันไม่ได้มาโรงเรียนเพราะเรื่องนั้นอย่างเดียวซักหน่อย...<br />ฮิบาริ - ยังมีสาเหตุอื่นอีกเรอะ?<br /><br />ขนาดฉันยังมองไม่ออกนี่...<br />...มีเรื่องอะไรเรอะ?<br /><br />โยอิจิ - [&quot;มองไม่ออก&quot; อะไรของเธอ]<br />[จะให้ฉันพูดแบบนั้นต่อหน้าเธอแบบนั้นได้ไงเล่า...]<br /><br />หน้า 35<br />เอ้า? พ่อเธอมาที่โรงเรียนด้วยเรอะ...<br />หรือว่าเธอไปทำอะไรอีกล่ะ?<br /><br />ฮิบาริ - บ้าเรอะ<br />เปล่าซะหน่อย เขามาเรื่องคดีฆาตกรรมเมื่อวานต่างหาก<br /><br />เพราะงั้นพวกเราเลยหมดอารมณ์มาพบปะอาจารย์พอดี<br />[ไอ้ฆาตกร เอาชีวิตวัยรุ่นของฉันคืนมา]<br /><br />โยอิจิ - งั้นคนที่ถูกหมายตา<br />คือนักเรียนโรงเรียนเรางั้นเรอะ!?<br /><br />ฮิบาริ - ถ้าฉันเจอมันล่ะก็<br />ฉันจะลากไข่มันออกมาด้วยคาราเต้ตำรวจของป๋า<br />แล้วก็ควักลูกตามันออกมาเอง!!!<br />โยอิจิ - ยึ๋ย<br /><br />หน้า 36<br />โยอิจิ - ยัง...ไม่รู้ว่า...คนร้ายเป็นผู้ชายรืเปล่าเลยไม่ใช่เร้อ...[เผลอคิดภาพตามแล้วอ่ะ]<br /><br />ฮิยาริ - ยังไงซะ ผู้ชายทุกคนมันก็เป็นหมาป่าบ้าคลั่งทั้งนั้นแหละ<br />โยอิจิ - แต่เธอดันเหมือนผู้ชายซะเองเนี่ยน่ะ...<br /><br />ฮิบาริ - แต่นายคงไม่ใช่หมาป่า แต่เป็น<br />แกะน้อยกินหญ้าผู้ไร้เดียงสาล่ะน่ะ<br /><br />โยอิจิ - ฉะ...ฉันเองก็นะ...<br /><br />ฮิบาริ - อะไร นายเคยเป็นหมาป่าด้วยเรอะไง...?<br />ตอนจันทร์เต็มดวงเรอะไง?<br />โยอิจิ - [ดูหนังมากไปแล้วน่ะเธอ]<br /><br />จะว่าไป เมื่อคืนก็จันทร์เต็มดวงนี่น่ะ...<br /><br />ฮิยาริ - อ๋อ!! นั้นแหละๆ!!<br />เขาว่าอาชญากรรมกับการสารภาพรักเกิดขึ้นในวันที่จันทร์เต็มดวงมากกว่าวันอื่นๆนี่น่ะ!!<br />โยอิจิ - หา! สารภาพรักด้วยเรอะ<br /><br />หน้า 37<br />ดวงจันทร์ไม่ได้แค่ทำให้น้ำขึ้นอย่างเดียวเรอะ...?<br /><br />ฮิบาริ - ร่างกายคนเราส่วนมากก็เป็นน้ำน่ะ นายไม่รู้เรอะไง?<br />โยอิจิ - หมายถึงอย่างงั้นหรอกเรอะ...?<br /><br />ฮิบาริ - เป็นอะไรไป?<br />โยอิจิ - เปล่า...แค่ว่าเมื่อกี้...<br /><br />หน้า 38<br />เหมือนถูกใครบางคนจ้องมองอยู่...<br />ฮิบาริ - จ้าๆ นายก็คงแค่<br /><br />คิดไปเองตามเคยแหละน่ะ<br /><br />หน้า 39<br />โยอิจิ - เฮ้อ...<br /><br />ก้าวข้ามเรอะ...<br /><br />หน้า 40<br />ซวยล่ะ!! หมอนั้น<br /><br />ทะ-...ทำยังไงดี ต้องรีบหลบ<br /><br />เอ๋ะ<br /><br />ฮิบาริ - [ไม่ใช่แค่มีความคิดที่เด็ดเดียวเท่านั้น]<br />[ถ้านายไม่เริ่มเปลี่ยนจากตัวเองซะก่อน]<br />[นายคงเห็นโลกแค่ด้านเดียวไปตลอดชีวิตแน่ๆ]<br /><br />อายาเมะ - [ที่ฉันกลัวคือคนที่ซ่อนตัวตนของตัวเองต่างหาก...]<br /><br />โยอิจิ - [แต่ฉันกลัว!]<br /><br />[กลัว...]<br /><br />[ฉันกลัว...!!]<br /><br />หน้า 41<br />[ที่จะต้องเห็นแต่โลกแบบนี้ไปตลอดชีวิต!!]<br /><br />นักเลง - ก็ว่าอยู่ว่าเหม็นธูปมาจากไหน ที่แท้ก็โยอิจิคุงเองหรอกเร้อ<br />ความเครียดตูกำลัง MAX อยู่พอดี๊<br /><br />หืมม์?<br />ไม่หนีเหมือนก่อนรึไง...<br /><br />หน้า 42<br />ไรฟะ กล้าเมินตูเลยหรอ<br />แกน่ะแก!!!<br /><br />หา...!!<br /><br />ไอ้สีหน้าแบบนั้นมันอะไรฟะ!!!<br /><br />หน้า 43<br />โยชิโนะ - นี่!! พวกเธอทำอะไรน่ะ!!!<br /><br />นักเลง - ชิบล่ะ เซ็นโค<br /><br />ชิ<br /><br />ไปกันเหอะ...<br /><br />โยชิโนะ - ไม่เป็นไรใช่มั้ย โดจินจิคุง?<br />โยอิจิ - [เจ็บอย่างที่คิด...]<br />คะ-...ครับ...<br /><br />[แต่...รู้สึกเหมือนได้เห็นโลกอีกโลกที่ไม่ใช่แค่ความคิดเพ้อฝันของตัวเองขึ้นมาแล้ว]<br /><br />หน้า 44<br />โยชิโนะ - ไม่ใช่แค่ท่าทาง ถ้าเธอไม่พูดออกมาจากปากของเธอตรงๆ<br />ก็ไม่มีทางไปถึงพวกเขาหรอก<br /><br />ครูบอกแล้วนี่ ว่าครูดูเธออยู่<br />อ่ะ! ครูแค่เดินผ่านแถวนี้เฉยๆน่ะ<br /><br />เธอรู้เรื่องที่นักเรียนโรงเรียนเราตกเป็นเหยื่อของฆาตกรโรคจิตใช่มั้ย?<br />พวกตำรวจเขาขอให้ทางครูช่วยเฝ้าดูนักเรียนอยู่น่ะ<br /><br />ฉันรับหน้าที่เฝ้าดูเด็กพวกนั้นแหละน่ะ<br /><br />โยอิจิ - [การจะมองดูโลกใหม่นี่...]<br />ครับ<br />โยชิโนะ - เดินกลับดีๆล่ะ<br /><br />[ไม่ได้ทำได้ง่ายๆอย่าที่คิดไว้จริงๆด้วย...]<br /><br />หน้า 45<br />อ่ะ<br />อ๋า!!<br />[จำได้แล้ว ใช่ตอนนั้นจริงๆด้วย]<br /><br />เธอคือ...ฆาตกรเรอะ?<br /><br />หน้า 46<br />โยชิโนะ - ...อาคาซึกิคุง?<br /><br />หน้า 47-48<br />โยอิจิ - เอ๋ะ!!?<br /><br />หน้า 49<br />อาจารย์!!!<br /><br />[...ทะ...]<br /><br />[ทำยังไงดี...]<br /><br />[ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย! ฉะ...ฉันต้องไปหยุดเขา...]<br /><br />โยชิโนะ - ...ทำไมกัน...<br />ทำไมกัน...อาคาซึกิ อายาเมะคุง?<br />ทำไม...<br />เธอถึง<br /><br />หน้า 50<br />รู้<br />ว่าฉันคือฆาตกร!!?<br /><br />โยอิจิ - อะ-...อาจารย์...?<br />[ขะ-เขา!!?]<br /><br />อายาเมะ - มองเห็นจันทร์สีแดงอยู่ซิน่ะ<br />มันฉายอยู่ในนัยตาของนาย<br /><br />ภายใต้หนังแกะนั้น...<br /><br />หน้า 51-52<br />เจ้าหมาป่า<br />โยอิจิ - เอ๋~~!!<br /><br />หน้า 53<br />นะ...นี่เป็นความฝัน<br />ฉันกำลังฝันอยู่...<br />[เหมือนที่เห็นในตอนนั้นเปี๊ยบเลย~!!!]<br /><br />อายาเมะ - ถูกครึ่งหนึ่ง<br /><br />โยอิจิ - หมายความว่าไง!!?<br />แล้วนี่<br />มันที่ไหนเนี่ย!!?<br /><br />อายาเมะ - นี่คือโลกพระจันทร์โลหิต<br /><br />โยอิจิ - พระจันทร์โลหิต...!!?<br /><br />ฉันไม่เชื่อ!!<br />ความฝัน! นี่คือความฝัน ตอนนั้นฉันก็โดนสนับนั้นเหมือนกัน...<br /><br />หน้า 54<br />ไม่ใช่สนับ<br />นี่คือเครื่องมือที่สามารถดึงเอาหมาป่าออกมาจากใต้หนังแกะ...<br /><br />โยอิจิ - [เอ๋ะ!? ชิบ ได้ยินเราอีกแล้ว!?]<br /><br />ปรักพิมล<br />เคนเมริซัค<br /><br />นายจะคิดยังไงฉันไม่สนหรอก<br />แต่ความจริงก็คือความจริง<br /><br />[ฉันว่าฉันได้เห็นโลกอีกด้านหนึ่งก็จริง...แต่แบบนี้มันจะไม่ปุ๊บปั๊บไปหน่อยเร้อ...]<br /><br />หมาป่า - ได้ยินโทรศัพท์จากพวกพ่อแม่ปีศาจพวกนั้นแล้วของขึ้นวู้ย~~<br />เครียดสุดซู๊ด~<br />จริงแล้วฉันน่ะ...<br /><br />หน้า 55<br />เกลียดมหาจะเกลียดเด็กจะตายอยู่แล้วโว้ย!!!<br />น่ารำคาญไม่มีหยุดหย่อน!!!<br />แค่ซัดตัวสร้างความเครียดมันผิดตรงไหนฟร้า!!!<br /><br />หมัด - เหวอ<br />โอ้ยย<br />กรี๊ดดด<br />แง เจ็บน่ะ<br />หมาป่า - ฮ่าๆๆๆ ซัดเข้าไป<br />ฉันจะซัดมันให้เกลี้ยงไปเลย~<br /><br />อายาเมะ - ปรับตัวได้แล้ว<br />โยอิจิ - เหวอ!!!<br /><br />อายาเมะ - นั้นคือใจจริง (หมาป่า) ที่แข็งแกร่งที่สุดของอาจารย์โยขิโนะ<br />โยอิจิ - หา ฉันไม่ได้กำลังฝันอยู่จริงๆเรอะ!!<br />อายาเมะ - จิตใจนั้นสร้างรูปลักษณ์นี้ขึ้นมา<br /><br />ภาพลักษณ์ภายนอก (แกะ) ของอาจารย์เป็นเหมือนโซ่ที่ลามมันเอาไว้<br /><br />หน้า 56<br />พอหมาป่าตัวใหญ่ขึ้นก็จะกลายเป็นแบบนั้นแหละ<br />หมาป่า - โดจินจิ ครูคอยดูเธอมาตลอดเลยรู้มั้ย<br />เพราะพอเห็นเธอโดนรังแกแล้วมันรู้สึกดีสุดๆไปเลยล่ะน้า!!!<br /><br />โยอิจิ - อะ-...อาจารย์!?<br />หา?<br /><br />ไม่จริงน่า...<br />อาจารย์ไม่ใช่คนแบบนั้น!!<br />[เหมือนกับหมอนั้น...!]<br /><br />อายาเมะ - นายพูดเองไม่ใช่เรอะ<br />ว่า ในโลกนี้ ไม่ว่าใครก็วางท่ากันแต่ภายนอกทั้งนั้น<br />นั้นแหละ มนุษย์ล่ะ<br /><br />หน้า 57<br />ไม่ว่าใครก็มีใจจริงและกิเลศทั้งนั้น<br />นายเองก็เหมือนกัน<br />หมาป่านั้นก็คือตัวตนของอาจารย์<br /><br />ใครก็ตามที่มากกิเลศ<br />จนมองเห็นพระจันทร์โลหิต<br />มันผู้นั้นต้องตาย!<br /><br />โยอิจิ - [ตาย!!?]<br />ตายนี่ หมายความว่าเธอจะฆ่าสัตว์ประหลาดนั้นน่ะเรอะ?<br />แต่นั้นก็คือตัวตนของอาจารย์เขาไม่ใช่เรอะ<br /><br />หน้า 58<br />อายาเมะ - แล้วไง?<br /><br />โยอิจิ - หา!!<br /><br />[ถ้าเรื่องเมื่อวานไม่ใช่ความฝันหรือความคิดเพ้อเจ้อของเราเองล่ะก็ แปลว่าครูตอนนี้ก็เหมือนเราเมื่อวานนี้...!!]<br />[แต่ว่า เมื่อวานฉัน...]<br /><br />[...อาคาซึกิ อายาเมะ...]<br />[เธอเป็นใครกันแน่!!?]<br /><br />หน้า 59<br />อายาเมะ - ใครๆ...ก็ทำสีหน้าใส่ฉันแบบนั้น...<br />ฉันก็แค่พูดในสิ่งที่คิดเท่านั้น<br />แล้วนายล่ะ รู้สึกยังไงบ้างที่โดนอาจารย์ทรยศแบบนั้น?<br /><br />โยอิจิ - ชะ...ฉัน...<br /><br />อายาเมะ - [วางท่า...ฉันรู้จักคำนั้น...]<br />[แต่ฉัน...กลับทำมันไม่ได้...]<br /><br />ฉันมีเพียงหมาป่าเท่านั้น<br />ไม่มีแกะหรอกน่ะ<br /><br />หมาป่า - ฮู๋ววววว ไอ้เด็กเปรตๆๆ<br />หมัดรัวความเครียด~~~!!!<br /><br />หน้า 60<br />อายาเมะ - ยิ่งฉันต่อสู้ จิตใจของฉันก็ยิ่งป่าเถื่อนมากขึ้นไปเรื่อยๆ...<br />ฉันจำเป็นต้องมีแกะคอยดึงรั้งตัวเองเอาไว้...<br /><br />โยอิจิ - เค็นเมริซัค...<br /><br />ดึงไม่ออก!<br /><br />อายาเมะ - ...อย่าหลบสายตาจากสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าซิ<br />จริงแล้วนายออกจะ<br />แข็งแกร่ง<br /><br />นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเรารวมเป็นหนึ่งเดียวกัน<br />ไม่นาน นายก็จะเข้าใจทุกอย่างเอง<br /><br />ขอร้องล่ะ<br /><br />หน้า 61<br />มาเป็นแกะให้ฉันเถอะ<br /><br />อืม<br /><br />โยอิจิ - [ผมกลายเป็นสีแดง!!]<br /><br />หน้า 62<br />หมาป่า - เครียด~~~~<br /><br />โว้ย~~~~<br /><br />หน้า 63-64<br />โยอิจิ - ...ผ้าคลุม...แดง...?<br /><br />อายาเมะ - ถ้านายอยากคิดแบบนั้นก็แล้วแต่นาย...<br />...แต่ตอนนี้ฉันก็คือหมาป่าของนาย<br /><br />ในที่สุดก็เข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของนายซักที<br /><br />หน้า 65-66<br />จริงแล้วนายอยากซัดอาจารย์ให้กระเด็นล่ะซิน่ะ<br />ถ้างั้นก็มาเริ่มนิทานของหนูน้อยหมวกแดงที่เขมือบหมาป่ากันเลยดีกว่า<br /><br />หน้า 67<br />โยอิจิ - [...รู้สึกกลัวอย่างสุดๆ...]<br /><br />หน้า 68<br />[...รู้สึกขยักแขยงอย่างสุดๆ...]<br /><br />[แต่ก็...]<br />[รู้สึก...]<br /><br />หน้า 69<br />[โล่ง]<br />[สุดๆ]<br /><br />** ระเบิดความมันส์ในตอนต่อไป!! ** Tue, 28 Feb 2012 17:59:05 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33616 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33178 <div class="important"><div>Spoiler: <a onclick="$(this).parent().next().toggle(); return false;">English Summary</a></div><div style="display: none; padding: 3px;">From the previous chapter, after Heike reveals that he fakes his betrayal to the group and actually didn't wish to join the Code:Names to begin with, Saechika's Dark Side surfaces after slicing one of Heike's arms, shocking everyone.<br /><br />Kouji starts to explain that while Saechika who's the Code:Name cannot be compared to Heike who's the Founder, their powers can offset one another, so neither of them can actually use the fullest of their power in fighting. But, Saechika has already passed that point, as the Dark Side, the second persona of &quot;Shadow&quot; user, makes his power goes hundredfold. On the other hand, as his coat is sliced along with his arm, Heike's coat which originally is his power limiter is destroyed, unleashing Heike's full power as well. Even so, he still stands no chance against the Dark Side. <br /><br />As the two power clashes, Saechika's power clearly overwhelm Heike's. Before the group can go in to help, direct subordinates of the &quot;Code:Names&quot; appear above them. Kouji notes that there are more of them hiding, and as they still don't know what their power is and how strong they are, they should stick together, causing everyone to be unable to go help Heike. Yukihina then notes that Heike is the type who will use whoever he wants if it's for his goal, so it doesn't even worth to go help him. However, it's clear that Saechika's power far exceed Heike's. When Heike uses his light clones to stealth the real him among the clones, Saechika accurately strikes the real Heike in a single hit. When Heike uses his speed of light to avoid Saechika from hitting him, Saechika strikes him down in no time. Aoba explains that Saechika was able to &quot;read&quot; Heike's movement, so whatever attack Heike comes up with will never work on Saechika. Heike quietly lets out his laughter. &quot;Awe-some. My soul hasn't felt this rouse for a while now. If this keeps up, I might end up not being able to hold it back anymore,&quot; he said before trying to strike a light attack on Saechika. Saechika put his hand up, ready to counter it.<br /><br />But, before the light hits, Ogami uses Belphegor on Heike, burning out the light, to everyone's surprise. At the same time, though, Saechika's shadow goes off-track and fail to hit Heike. Ogami notes that Saechika didn't read Heike's movement, but he barely sense the light coming off from Heike. Because Heike no longer has anything restraining his overwhelming Light power back, Saechika was able to sense Heike's movement through it. That's why Ogami uses Belphegor on Heike, so his flame can act as a restraint, putting down Heike's power which in term cause Saechika to no longer be able to sense the light. Even so, the Dark Side's power is immense. It still can cause damage even without having directly hit on the person. Just then, everyone jumps in to attack Saechika, each notes that how they accept Heike, despite of all the bad things about him. Heike said, &quot;...Oh my. Just what have you done, coming back to me all at once like this...I...I right now can't possibly protect all of you at once though...&quot; But as Toki was asking if the demon actually can shed tears this time, Heike goes on, &quot;This...This...This-is-too-awesome I can no longer pull myself back&quot; before letting out his light from all side, of course, almost hit his comrades as well. While Heike jokes at the angry Toki, the huge shadow rushes up. When everyone turns back to see what happened, what they see before their eyes is Saechika's Dark Side absorbing Rui's Shadow, which is the same power as him. The chapter ends at the Code:Names and their subordinates jumps in to intervene the group from going to help Rui.</div></div><br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br />ตอนนี้รู้สึกเขียนประโยคยาวไปหลายอันเลยแฮะ...โดยเฉพาะชื่อตอน...- -&quot;<br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด 165 &quot;ความล้มสลายที่อยู่เบื้องหน้าเส้นทางแห่งแสงสว่าง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ใส่ความนึกคิดลงในช็อคโกแล็ตนั้น วาเลนไทน์ที่แสนสุขและแสนขัดเขิน!! **<br /><br />ภาคอนิเมะเดินหน้าไปเรื่อยๆ!! ผู้รับบทตัวเอกทั้งสองมาพร้อมกับสปิริตที่เร้าร้อน!!<br /><br />คนพากย์ซากุระโคจิ ซากุระ คุณฮิคาซะ โยโคะ<br />ซากุระเป็นเด็กที่ทั้งเอาจริงเอาจังและเที่ยงธรรมมาก ดิฉันเลยคิดว่าจะพากย์อุปนิสัยที่ตรงไปตรงมาของเขาออกมาตรงๆ เรื่องนี้มีช่วงที่ซีเรียสอยู่หลายช่วงก็จรง แต่ส่วนขับขันเองก็สุดๆเช่นกัน ส่วนต่างระหว่างทั้งสองเองก็ถูกเรียบเรียงอย่างมีเสน่ห์มาก แฟนๆของต้นฉบับ รวมถึงคนที่รู้จักเรื่องๆนี้จากอนิเมะนี้ ฉันจะพยายามเต็มที่เพื่อให้ทุกท่านได้สนุกสนานอย่างเต็มที่น่ะคะ<br /><br />คนพากย์โอกามิ เรย์ คุณโอกะโมโตะ โนบุฮิโกะ<br />ถ้าศึกพลังพิเศษที่เร้าร้อนกลายเป็นอนิเมะแล้วจะเป็นอย่างไง ผมเองก็สนใจเหมือนกันน่ะครับ แต่การได้รับบท &quot;โอกามิ เรย์&quot; ผมเองก็รู้สึกกดดันเล็กน้อยเหมือนกัน ผมจะพยายามรับบทให้เต็มที่ ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยน่ะครับ<br /><br />หน้า 2<br />โทกิ - [กะ...โกหกน่า!? ขนาดรุ่นพี่เฮย์เกะที่แกร่งสุดๆยังโดนตัดแขนในการโจมตีแค่ครั้งเดียว...!!]<br />** เฮย์เกะจนตรอก!? ความใจเย็นหายลับไปจากใบหน้านั้นเป็นครั้งแรก!? **<br /><br />โอกามิ - เฮย์เกะ...!!<br /><br />โคจิ - ตามจริงแล้ว ระดับพลังของเฮย์เกะที่เป็นผู้ก่อตั้งไม่สามารถเทียบเคียงกับซาเอจิกะที่เป็น &quot;โค้ดเนม&quot; ได้...แต่<br />พลัง &quot;แสง&quot; ของเฮย์เกะกับพลัง &quot;เงา&quot; ของซาเอจิกะเป็นพลังที่หักล้างกัน<br />คู่อริเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่สามารถดึงพลังออกมาเต็มที่ได้<br /><br />โทกิ - แต่ว่า ถ้างั้นซาเอจิกะก็เหมือนกันไม่ใช่เรอะ!? เมื่อกี้ &quot;แสง&quot; ยังปกป้องพวกเราจาก &quot;เงา&quot; ได้อยู่เลย...<br />โคจิ - เขาก้าวข้ามจุดนั้นไปแล้ว<br /><br />[ใช่แล้ว &quot;นั้น&quot;ไม่ใช่มนุษย์อีกแล้ว]<br />โทกิ - เอ๋ะ...!?<br /><br />หน้า 3<br />[ดาร์กไซด์...บุคคลิกที่ 2 ที่มีแต่ผู้ใช้พลัง &quot;เงา&quot; เท่านั้นที่มี]<br />[ตัวตนนั้นไม่ใช่ตัวตนธรรมดา แต่เป็นปีศาจเงาที่มีพลังสูงกว่าเดิมหลายสิบเท่า...ไม่ซิ หลายร้อยเท่า]<br /><br />รุย - ซาเอ...จิกะ!?<br />โทกิ - หละ...หลายร้อยเท่า? ล้อกันเล่นเรอะเปล่า!? มันจะไม่มากเกินไป...<br /><br />เฮย์เกะ - แย่จริงน่ะครับ เครื่องพันธนาการพังซะแล้ว แบบนี้ผมคงยั่งพลัง &quot;แสง&quot; ที่เต็มเปี่ยมในตัวผมไม่อยู่แล้ว<br />...แต่ว่า<br /><br />หน้า 4<br />ถ้าเป็นคุณ คงไม่จำเป็นต้องยั่งอะไรไว้แล้ว!!<br /><br />ซาเอจิกะ - ฮูว์...<br />ฮ่าห์...<br /><br />หน้า 5<br />รุย - อุ๊บ!!<br />โทกิ - พลังบ้าอะไรเนี่ย!!<br />โอกามิ - เฮย์เกะ!!<br /><br />[เจ้าพวกนี้...ลูกน้องใต้บัญชาของ &quot;โค้ดเนม&quot; งั้นรึ!!]<br /><br />หน้า 6<br />โคจิ - 15 คน...ไม่ซิ ยังมีคนที่ซ่อนตัวอยู่อย่างชิกุเระอีกด้วย ตราบใดที่พวกเรายังไม่รู้พลังและระดับของฝ่ายนั้น เราจะเสียเปรียบทันทีถ้าพวกเราแยกกัน<br />รุย - แต่ว่า เราต้องไปช่วยเฮย์เกะ...<br /><br />ยุกิฮินะ - ทำไมต้องช่วยด้วย?<br />โทกิ - ...เอ๋ะ!?<br /><br />ยุกิฮินะ - แค่เจ้านั้นช่วยแค่ครั้งเดียวก็เชื่อใจมันแล้วเรอะ อ่อนหัดจริงๆน่ะพวกนาย<br />หมอนั้นเป็นคนที่เพื่อสามารถหลอกใช้ใครก็ได้ถ้ามันเพื่อแผนการของตัวเอง...ต่อให้เป็นพวกพ้องก็ตาม<br /><br />พวกนายเองก็เคยโดนมาแล้วไม่ใช่เรอะ?<br /><br />ซากุระ - ตะ...แต่ว่า ถึงรุ่นพี่เฮย์เกะจะเป็นแบบนั้น...<br /><br />โอ...กามิ?<br />[ไม่อยู่...!?]<br /><br />หน้า 7<br />เฮย์เกะ - เป็นยังไงล่ะครับ? ถึงจะเป็นดาร์กไซด์<br />แต่ตราบใดที่มองตัวจริงออกจากร่างเงาของผมไม่ออก ก็ไม่มีทางทำให้...<br /><br />หน้า 8<br />อึก!!<br /><br />ถ้างั้น!!<br /><br />อาโอบะ - เร็ว...!!<br /><br />เฮย์เกะ - ความเร็วขนาดนี้!! จะเร่งให้ถึงความเร็วแสงก็ย่อมได้...!!<br />คุณไม่มีทางเห็นตัว และจับตัวผมได้...<br /><br />หน้า 9<br />อุ๊ก...!!<br /><br />อึก...<br />อาโอบะ - เสียใจด้วยน่ะ<br /><br />ดาร์กไซด์ของซาเอจิกะ &quot;อ่าน&quot; การเคลื่อนไหวของนายได้เรียบร้อยแล้ว<br />นายจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่มีวันชนะ...<br /><br />เฮย์เกะ - Happy Soul...<br />== ดีใจจริงๆ<br /><br />น่า-สะ-หนุก-ดี-นี่<br />จิตวิญญาณผมไม่ได้รู้สึกเร้าร้อนแบบนี้มานานแล้ว<br />ถ้าเป็นแบบนี้ ผมอาจจะรั่งตัวเองไว้ไม่อยู่แล้วก็เป็นได้น่ะครับ...!!<br /><br />อาโอบะ - หา...<br /><br />หน้า 10<br />เฮย์เกะ - Flexible Smash!!<br /><br />อาโอบะ - [เขา &quot;อ่านมันออก&quot;...!!]<br />จบแล้วล่ะ!! เฮย์เกะ...<br /><br />หน้า 11<br />โอกามิ - เบลเฟกอร์!!<br /><br />เฮย์เกะ - โอกามิ-คุ...<br /><br />หน้า 12<br />อาโอบะ - &quot;แสง&quot; หายไปแล้ว!?<br />[เขาลบล้างพลัง &quot;แสง&quot; ด้วยเบลเฟกอร์!?]<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!? นายทำอะไรน่ะ!?<br />[ถ้าทำอย่างงั้น]<br />[รุ่นพี่เฮย์เกะมีหวังโดน &quot;เงา&quot; เล่นงานแน่!!]<br /><br />หน้า 13<br />ซากุระ - หา...<br />[พะ...พลาด!?]<br /><br />โอกามิ - เป็นอย่างที่คิด...ที่ดาร์กไซด์อ่านการเคลื่อนไหวได้ เพราะมันรับรู้ถึง &quot;แสง&quot; ที่ทะลักออกมาจากตัวนาย<br /><br />เฮย์เกะ - แหม!! อย่างงั้นเองรึครับ...<br />โอกามิ - อย่ามาแกล้งโง่หน่อยเลย นายเองก็รู้มาตั้งนานแล้วไม่ใช่เรอะ<br /><br />แต่ต่อให้รู้อยู่แล้ว เครื่องพันธนาการก็ถูกทำลายไปแล้ว นายเลยควบคุมพลังที่มหาศาลนั้นไม่ได้<br /><br />นอกซะจากว่านายจะถูกห่อหุ้มด้วยเพลิงที่เผาผลาญพลังพิเศษ...เบลเฟกอร์ของฉันแทนแหละน่ะ<br />...เท่านี้ดาร์กไซด์ก็อ่านการเคลื่อนไหวของนายไม่ได้แล้ว<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!!<br /><br />หน้า 14<br />เฮย์เกะ - ทั้งที่รู้เรื่องนั้น...<br />แต่คุณก็ยังมาช่วยผมอีกรึครับ โอกามิคุง?<br /><br />โอกามิ - ขนาดไม่โดนยังรุนแรงขนาดนี้...!!<br /><br />ยูกิ - เรื่องอึ่งไว้ตองหลัง<br /><br />หน้า 15<br />ที่เหลือพวกเราจักกางเอง!!<br /><br />ซากุระ - ทุกคน!!<br /><br />หน้า 16<br />รุย - จริงอยู่ เฮย์เกะน่ะ ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ทั้งเข้าใจยากทั้งปากเสีย<br />แต่ก็เป็นคนที่คอยเฝ้าดูพวกเรามาตลอด!!<br /><br />ยูกิ - ชั้งเกลียดมังมาก...ชั้งเกลียดมังมากก็จริง<br />แต่หมายเลข 2 ที่เก่งกว่าหมายเลข 3 ที่ชั้งยอมรับมีแต่เฮย์เกะคงเดียว!!<br /><br />โทกิ - ก็ฉัน...รู้จักมันมานานนี่หว่า<br /><br />ซากุระ - ทุกคน...ทุกคน!!<br />[ไม่ว่ารุ่นพี่จะพูดไม่ดีแค่ไหน...แต่ทุกคนก็เชื่อในตัวเขา...]<br /><br />เฮย์เกะ - ...อย่างนี้ก็แย่ซิครับ ย้อนกลับมาพร้อมกันหมดแบบนี้ นี่พวกคุณทำอะไรลงไปครับ<br /><br />ผมตอนนี้...ปกป้องทุกคนไว้หมดไม่ไหวหรอกน่ะครับ<br /><br />โทกิ - โห!! รู้สึกปลึ้มขึ้นมาแล้วเรอะไง!?<br />ปิศาจเองก็มีน้ำตาเหมือนกันแฮะ...<br /><br />เฮย์เกะ - แบบนี้...<br />แบบนี้...<br /><br />หน้า 17-18<br />มันน่า-สะ-หนุก-ซะจนผมหยุดไม่อยู่แล้วน่ะซิครับ...!!<br /><br />โอกามิ - เฮย์เกะ!? เดี๋ยว...<br />โทกิ - เฮ้ย...!?<br /><br />เฮย์เกะ - HAPPY SOUL~!!!<br />== ดีใจจริงๆ<br /><br />โทกิ - น่ะ...<br /><br />นี่คิดจะฆ่าพวกเราไปด้วยหรอฟร้า!!<br /><br />หน้า 19<br />เฮย์เกะ - แหมๆ รู้สึกโล่งขึ้นเยอะเลยน่ะครับ Green Up เลยล่ะครับ<br />โทกิ - หัดอ้อมพลังซะบ้างซิฟะ!!<br />== สดชื่นขึ้น<br /><br />เฮย์เกะ - ถ้าจะว่า ก็ไปว่าโอกามิคุงที่เป็นคนจำกัดพลังผมซิครับ<br />[Let's Save My Heart]<br />โอกามิ - ...ไม่น่าเข้าไปช่วยตาลุงเบื้อกนี่เลย<br /><br />รุย - ซาเอจิกะ...เฮ้ย ทำใจดีๆไว้ ซาเอจิกะ...<br /><br />โทกิ - กะ...เกิดอะไร...<br /><br />หน้า 20<br />องค์ชาย...!!<br /><br />[หมอนั้น...!! กำลังดูดพลัง &quot;เงา&quot; ขององค์ชาย!?]<br /><br />โคจิ - รุย!!<br /><br />โอกามิ - หยุดน่ะ!!<br />โทกิ - ปล่อยองค์ชายน่ะเฟ้ย...<br /><br />ชิกุเระ - ยังมีหน้าไปห่วงคนอื่นอีกเรอะ?<br /><br />หน้า 21<br />คนที่จะตายน่ะ<br /><br />มันพวกแกต่างหาก!!<br />** วางใจได้ไม่นานก็ต้องเจอกับวิกฤตเข้าแล้ว!! **<br /><br />next: ไม่ดีดั่งว่า...!!<br />to be continued Sat, 28 Jan 2012 15:38:15 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33178 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33120 ขอโทษที่ช้างับ พอดีคอมที่บ้านเสียนิดหน่อยอ่ะงับ<br /><br />ปล. ขอโทษนะงับ ถ้าผิดถูกประการใด ป๋มอ่านแต่ต้นฉบับอังกฤษกับรวมเล่มไทยถึงตอนนี้อ่ะงับ เรื่องคำเฉพาะหรือชื่ออาจมีสะกดไม่ตรงกับคนแปลเดิมบ้าง ต้องขอโทษด้วยนะงับ<br /><br /><div class="important">สำหรับตอนนี้ ขอเป็นว่าป๋มอนุญาตให้ MangaTH เป็นคนนำไปทำสแกนเลชั่นได้เพียงผู้เดียวก่อนน่ะงับ ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงจะบอกอีกที</div><br /><br /><strong>บาคุแมน วัยซนคนการ์ตูน<br />หน้าที่ 144 &quot;บริษัทและวิธีเอาชนะที่สมบูรณ์แบบ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />[วันจันทร์ที่ 21 พ.ย. ฉบับที่ 52 วางแผงพร้อมเรื่องสั้น &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; ตอนแรก และการ์ตูนตอนเดียวจบ &quot;T&amp;S&quot; โดยอาราอิ คิซาคุ]<br />ชูจิน - &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;สนุกขึ้นกว่าตอนที่ออกเป็นการ์ตูนตอนเดียวจบอีกแฮะ<br />ไซโค - ก็สองคนนั้นเป็นนักเขียนเก่าแก่ แถมรูปยังใช้ได้ด้วยนี่น่ะ<br /><br />** พายุแห่งนักเขียนรุ่นพ่อกำลังโหมกระหน่ำ!! **<br /><br />ชูจิน - แต่ว่า &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;เป็นเรื่องแนวต่อสู้สายหลักแบบสายมารเหมือนที่เราตั้งใจจะทำเลยน่ะ<br />&quot;T&amp;S&quot; เองก็เป็นการ์ตูนแนวต่อสู้ด้วยจิตวิทยาและความรู้ที่ใช้ฉากโรงเรียนเหมือนกับ &quot;PCP&quot;<br />ถ้า &quot;T&amp;S&quot; ได้รับความนิยม &quot;PCP&quot; จะไม่แย่เอาเรอะ<br />ไซโค - นั้นซิน่ะ<br /><br />คายะ - แต่ &quot;PCP&quot; ยังสนุกกว่าอยู่ดีนี่?<br />ชูจิน - ฉันก็หวังว่าอย่างงั้น...<br />แต่ว่าการ์ตูนตอนแรกกับตอนเดียวจบจะได้รับความนิยมง่ายซะด้วย<br /><br />หน้า 2<br />[วันศุกร์ที่ 25 พ.ย.]<br />ชูจิน - เฮ้อ~...<br /><br />ที่ 1 &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; ที่ 2 &quot;T&amp;S&quot;...<br />ที่ 3 &quot;ผู้ผดุงฯ&quot; ที่เพิ่งได้ละครฉายไปแหมบๆ<br />&quot;PCP&quot; ที่ 7...<br />ไซโค - จะดูถูกพวกคนเก่าคนแก่ไม่ได้เลยซิน่ะ...<br />ชูจิน - อืม...ถึงจะร่วงลงมาแค่ครั้งเดียว แต่ก็มีผลกับการเขียนเรื่องให้สนุกเหมือนกัน...<br /><br />การ์ตูนตอนเดียวจบ &quot;คิล นักสู้โฮมรัน&quot; ของอ.นันโกคุที่ตีพิมพ์อาทิตย์หน้าก็สนุกเหมือนกัน...<br />คงมาถึงแล้วซินะ ยุคย้อนสมัย...<br />คายะ - ย้อนสมัยนี่...หมายถึง &quot;จัมป์&quot; จะมีนักเขียนมือโปรมาแทนคนหนุ่มสาวงั้นเรอะ?<br /><br />ชูจิน - เออ...แบบนั้นคงเรียกว่าเริ่มยุคใหม่ได้เหมือนกันแหละน้า...<br />[อ.อาซึมะ อายุ 50 อ.อาราอิ อายุ 36 อ.นันโกคุ อายุ 47]<br />คายะ - เอ๋~~<br />ฉันรู้น่ะว่าญี่ปุ่นกำลังมีคนแก่มากขึ้น แต่แบบนี้มีด้วยเรอะ...<br /><br />ชูจิน - เอ๋ะ? เราก็รู้ผลคะแนนจริงแล้วนี่...<br /><br />นานามิเนะ โทรุ!!<br />ไซโค - เอ๋ะ!? นานามิเนะคุงน่ะหรอ?<br /><br />หน้า 3<br />นานามิเนะ - ไม่ได้คุยกันนานเลยนะครับ อ.ทาคากิ<br />ชูจิน - ...อืม...<br /><br />นานามิเนะ - ผมมีบางอย่างที่อยากให้อ.อาชิโรกิเห็นน่ะครับ พอว่างออกมาได้มั้ยครับ?<br />ชูจิน - อยากให้พวกเราเห็น?<br />คือ...เราส่งต้นฉบับไปตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้ว วันนี้ก็เลยพอมีเวลา...<br />ที่ว่าอยากให้ดูนี่สตอรี่บอร์ดเรอะ?<br />นานามิเนะ - ครับ เป็นงานชิ้นใหม่ที่ผมเขียนขึ้นหลังจากสำนึกจากเรื่องที่เกิดขึ้นคราวที่แล้วน่ะครับ<br />ชูจิน - ...ถ้างั้น ให้คุณโคซึกิดูก่อนจะไม่ดีกว่าเรอะ...<br /><br />นานามิเนะ - ไม่ล่ะครับ ไม่ว่ายังไงผมก็อยากให้อ.อาชิโรกิเป็นคนดูให้น่ะครับ ผมจะออกไปรับพวกคุณเอง เพราะงั้น ขอความกรุณาด้วยเถอะครับ<br /><br />ติ๊ด<br /><br />ชูจิน - ...เขาว่าจะมารับ<br />คายะ - เอ๋~ แต่ฉันไม่ค่อยชอบนานามิเนะคุงเลย...งั้นฉันขอกลับบ้านก่อนล่ะ...<br /><br />ไซโค - เขาบอกว่าสำนึกผิดจากเรื่องครั้งที่แล้วไม่ใช่เรอะ? แต่เอามาให้เราดูแทนที่จะไปให้คุณโคซึกินี่มันผิดนะ<br />ชูจิน - แต่ก็แปลว่าเขาเชื่อใจเราได้ แถมเราเองก็เคยอยากได้ความเห็นจากคนอื่นนอกเหนือจากบก.เหมือนกันไม่ใช่เรอะ<br /><br />หน้า 4<br />ฮิบิกิ - ท่านประธาน กระผมมีเรื่องอยากถามท่านเรื่องหนึ่งน่ะครับ...<br /><br />นานามิเนะ - ว่ามา<br /><br />ฮิบิกิ - ทำไมท่านถึงได้ยึดติดกับอาชิโรกิ มุโตขนาดนี้รึครับ?<br /><br />นานามิเนะ - อาชิโรกิ มุโตะคือเป้าหมายของฉัน<br /><br />เด็ก - นี่ๆ<br />ฮ่ะๆๆ<br />กลับกันเถอะ<br />นี่ วันนี้ไปเล่นบ้านคาซึได้มั้ยอ่ะ?<br /><br />นานามิเนะ - ฉันไม่มีเพื่อน<br />เด็ก - ไปเล่นเกมกันเหอะ<br />นานามิเนะ - จนกระทั่งวันนั้น...<br /><br />หน้า 5<br />[ใช้เงินซื้อความสามารถของคน?]<br />[มนุษย์ทุกคนถูกแบ่งชั้นด้วยเงินและความรู้]<br /><br />[การ์ตูนนี้มันอะไรกันเนี่ย...!]<br /><br />[จะเอาการ์ตูนแบบนี้มาลงใน &quot;จัมป์&quot; งั้นเรอะ!?]<br />[แถมคนเขียนยังอายุแค่ 15...]<br /><br />[เจ๋งหว่า~~!!]<br />พรึบ<br />พรึบ<br /><br />หน้า 6<br />ป๋าฮะ ผมมีเรื่องอยากจะขอร้อง<br />พ่อ - มีอะไร?<br /><br />ผมอยากได้เงินฮะ...<br /><br />พ่อ - จะเอาเท่าไหร่?<br /><br />...มะ...มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้...<br /><br />นานามิเนะ - ตอนนั้นฉันได้ตาสว่าง<br />แค่ฉันหว่านเงินออกไป ทุกคนก็จะมาญาติดีกับฉัน<br />ฉันใช้เงินก็ซื้อเพื่อนได้แล้ว<br />โลกนี้มีแต่พวกมนุษย์สวะทั้งนั้น<br /><br />[อาชิโรกิ มุโตสุดยอดจริงๆ!!]<br /><br />[เงินตรา ปัญญา พิชิตโลก]<br />[นี่แหละ!]<br /><br />[ความเป็นจริง!]<br />พรึบ<br />พรึบ<br /><br />หน้า 7<br />ถึงแล้วครับ ท่านประธาน<br /><br />นานามิเนะ - อ.อาชิโรกิ ขอโทษที่ให้คอยครับ<br />ผมเอารถมารับแล้วครับ ขอรบกวนเวลาพวกคุณให้ออกไปกับผมหน่อยได้มั้ยครับ?<br />อาชิโรกิ - เอ๋ะ รถ? มารับ!?<br /><br />อะ...อ.ฮิบิกิ!? ทำไมถึง!?<br />นานามิเนะ - รายละเอียดเดี๋ยวผมอธิบายตอนไปถึงบริษัทเองครับ<br />เชิญเลย<br /><br />อาชิโรกิ - ...บริษัท...อะไร?<br />นานามิเนะ - ผมอยากให้พวกคุณได้เห็นบริษัทของผมน่ะครับ<br /><br />อาชิโรกิ - บริษัทของนานามิเนะคุงเรอะ!?<br />นานามิเนะ - ครับ บริษัทผลิตการ์ตูนนะครับ<br /><br />ไซโค - ผลิตการ์ตูน!?<br />ชูจิน - หมายถึงยังไง...<br />นานามิเนะ - ผมถึงบอกไงครับ ว่าผมจะอธิบายพอไปถึงเองครับ<br /><br />หน้า 8<br />ชูจิน - ชิ...<br />SHINJITSU Co.!?<br />ส่วนชั้นล่างเป็น HIBIKI...<br />นานามิเนะ - ผมแค่ตั้งชื่อไปงั้นๆแหละครับ<br />MS คือศุนย์วิจัยการสร้างการ์ตูน<br />MK เป็นคล้ายๆร้านกาแฟการ์ตูนน่ะครับ<br />== บริษัท ความเป็นจริง จำกัด (ถ้าให้แปลตรงๆอ่ะนะ)<br /><br />ขอบคุณมากนะครับ อ.ฮิบิกิ กลับไปประจำตำแหน่งเดิมได้แล้วล่ะครับ<br />ฮิบิกิ - ครับ<br /><br />ชูจิน - ...เออ อ.ฮิบิกิเป็นเหมือนลูกจ้างของนานามิเนะคุงเรอะ?<br />นานามิเนะ - ถูกต้องแล้วครับ เพราะนี้เป็นบริษัทของผม<br /><br />ถ้างั้น ผมจะพาดูชั้น 4 ที่เป็นชั้นทำงานของผู้บรรยายที่อ.ฮิบิกิเป็นคนคุมอยู่ก่อนก็แล้วกันนะครับ<br />ทางนี้เลยครับ<br /><br />หน้า 9<br />ที่ได้รางวัลการ์ตูนหรือรางวัลอื่นๆแล้วแต่ยังไม่เปิดตัวก็มีอยู่ 16 คน...<br />ถ้าเป็นใน &quot;จัมป์&quot; ล่ะก็ ไม่ว่าคนเขียนรางวัลชมเชยของ 2 การประกวดใหญ่ และรางวัลชนะเลิศการประกวดสโตกิ่น<br />ส่วนผู้บรรยาย นอกจากอ.ฮิบิกิแล้วก็ยังมีอีก 3 คน ทุกคนเป็นนักเขียนการ์ตูนที่มากด้วยความสามารถทั้งนั้น<br /><br />ผมบอกชื่อไม่ได้ แต่ตอนนี้มีนักเขียนกว่าสิบคนที่นำสตอรี่บอร์ดมาเสนอกับทางผมแล้ว<br />ชูจิน - เป็นสิบเลยเรอะ!?<br /><br />นานามิเนะ - ครับ แต่ผมเองก็คัดเอามาเฉพาะคนที่วาดรูปเก่งมาเท่านั้นเหมือนกันน่ะครับ...<br /><br />&quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; ของอ.อาซึมะก็เป็นหนึ่งในนั้น<br />ชูจิน - &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;!?<br /><br />หน้า 10<br />ไซโค - ...หมายความว่าอ.อาซึมะเขียน &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; มาจากสตอรี่บอร์ดของที่นี่งั้นเรอะ<br /><br />นานามิเนะ - ครับ อาจารย์เองก็ดีอกดีใจใหญ่เลยเหมือนกัน<br /><br />อันดับแรก ผู้บรรยายจะพูดคุยกับคนเขียนทั้ง 16 คนว่านักเขียนที่ขอร้องมาแต่ละคนควรเขียนเรื่องเป็นอย่างไร<br />จากนั้น 16 คนนั้นก็จะจัดกลุ่มละ 4 คน รวมผู้บรรยายคนหนึ่งก็กลายเป็นทีม 5 คน 4 ทีมเพื่อเริ่มเขียนสตอรี่บอร์ด<br />[สตอรี่บอร์ด]<br />เพื่อไม่ให้มีการได้เปรียบเสียเปรียบ จึงมีการสลับสมาชิกในทีมไปพร้อมๆกับการสร้างสตอรี่บอร์ด<br /><br />เมื่อเสร็จแล้ว ผู้บรรยายทั้งหมดจะนำสตอรี่บอร์ดทั้ง 4 อันมาปรึกษาหารือ ก่อนที่จะส่งสตอรี่บอร์ดที่ได้คะแนนสูงสุดไปที่ห้องมอนิเตอร์ที่ชั้น 2 และ 3<br />[ห้องมอนิเตอร์]<br /><br />อาชิโรกิ - ห้องมอนิเตอร์?<br />นานามิเนะ - อ่ะ ขอโทษครับ อีกซักครู่ผมจะพาไปชมที่นั้นเอง<br />แต่ตอนนี้ขออธิบายเกี่ยวกับชั้น 4 นี่อีกนิดก่อนน่ะครับ<br /><br />หน้า 11<br />ทั้ง 16 คนนั้นจะได้รับการประเมินและมีการแข่งขันกันเองเพื่อก้าวหน้าขึ้นไปอีก<br />ทุกคนสามารถเก็บเกี่ยวจากชั่วโมงบรรยายเพื่อพัฒนางานของตน ถ้าได้รับการยอมรับ ผลงานก็จะถูกสนับสนุนและเป็นโอกาสให้พวกเขาได้เปิดตัว<br /><br />ที่สำคัญ ที่นี่ไม่เหมือนโรงเรียนสอนวาดการ์ตูนเพราะผมเป็นคนว่าจ้างพวกเขามาเอง พวกเขาก็เป็นเหมือนลูกจ้างของผม<br /><br />ชูจิน - ลูกจ้าง...<br /><br />นานามิเนะ - แน่นอนว่าค่าจ้างก็ขึ้นอยู่กับสถานะและระดับความคิดสร้างสรรค์ของผลงาน จะเรียกว่าโบนัสก็ไม่ผิดหรอกครับ<br /><br />นี่คือระบบที่เกิดขึ้นจากการมองย้อนไปที่ความล้มเหลวของผม<br />16 คนที่มีทั้งความรับผิดชอบและฝีมือ...และผมก็ว่าจ้างเขาเข้ามา ยังไงๆ 50 คนก็เยอะเกินไป แถมมันก็ไม่แปลกที่พวกในอินเตอร์เน็ตทำกันแบบงูๆปลาๆเพราะพวกเขาไม่ได้อะไรจากการทำนั้น<br /><br />หน้า 12<br />ชูจิน - ก็จริงที่นายแก้ไขจุดบกพร่องของเหตุการณ์ครั้งที่แล้วหมด...ถ้าอย่างนี้อาจสามารถสร้างผลงานที่สนุกจริงๆขึ้นมาได้ก็ได้<br />ไซโค - ชูจิน...!<br />นานามิเนะ - ไม่ใช่แค่อาจหรอกครับ เพราะผลลัพธ์มันออกมาแล้ว<br /><br />ไซโค - &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;<br />ที่ได้ที่ 1 น่ะเรอะ...<br /><br />นานามิเนะ - ที่ 2 ก็ด้วยครับ<br /><br />ชูจิน - ที่ 2?...งั้น &quot;T&amp;S&quot; ของอ.อาราอิก็มาจากที่นี่เหมือนกันเรอะ...?<br />นานามิเนะ - ครับ<br /><br />แต่อ.อาซึมะและอ.อาราอิยังเพิ่งได้แค่การ์ตูนตอนเดียวจบกับเรื่องสั้นตอนแรกเท่านั้น ยังไม่ถึงของจริงหรอกน่ะครับ<br />เพราะขนาดผมที่การ์ตูนตอนเดียวจบได้ที่ 1 ส่วนตอนที่ 1 ของเรื่องตีพิมพ์รายสัปดาห์ได้ที่ 2 ก็ยังโดนตัดจบหลังจากนั้นแป๊ปเดียวได้เลยนี่ครับ<br /><br />แถมยังมีอ.นันโกคุที่เขียนลงสัปดาห์หน้ากับอ.ยานากิที่เขียนลงสัปดาห์ต่อไป ถ้าทั้งหมดนั้นได้ตีพิมพ์รายสัปดาห์และกวาดความนิยมลำดับต้นๆล่ะก็...<br /><br />หน้า 13<br />อาชิโรกิ - เดี๋ยว...! อ.นันโกคุกับอ.ยานากิก็ด้วยเรอะ!?<br />นานามิเนะ - ครับ นั้นก็ผลงานของบริษัทผมเหมือนกัน<br /><br />ชูจิน - ...ก็ว่าอยู่ว่ามันแปลกๆ ที่แท้นานามิเนะคุงเป็นคนอยู่เบื้องหลังการกลับมาอย่างพรวดพราดของพวกนักเขียนเก่าแก่เองหรอกเรอะ...<br /><br />นานามิเนะ - ครับ ผมเสนอสตอรี่บอร์ดให้กับพวกนักเขียนรุ่นเก่าให้เขาสร้างขึ้นมาเป็นชิ้นงาน<br />ผลงานที่ได้เลยต่างชั้นกับพวกมือใหม่อย่างแน่นอน<br /><br />ผมอยากให้มันได้รับการตีพิมพ์รายสัปดาห์เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ออกมา<br />แต่สิ่งที่ผมพูดมาจนถึงตอนนี้ยังไม่พอสำหรับที่จะไปให้ได้ถึงจุดนั้น<br /><br />ผมได้คิดหาวิธี ว่าจะทำยังไงให้ผมได้รับความนิยม<br /><br />ซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือมอนิเตอร์ที่อยู่ที่ชั้น 2 และ 3<br /><br />เชิญชมได้เลยครับ<br /><br />หน้า 14<br />เรามีนักเรียนมัธยมกว่า 100 คนมาที่นี่ทุกวัน<br />แน่นอนว่าทั้งหมดเป็นเด็กมัธยมที่ผ่านการเลือกสรรค์ว่าสามารถวิพากวิจารณ์ได้ในระดับหนึ่ง<br />โดยจำนวนผู้ชายต่อผู้หญิง 7 ต่อ 3<br /><br />ที่นี่เป็นเหมือนร้านกาแฟ พวกเขาสามารถอ่านหนังสือการ์ตูนอะไรก็ได้ตามใจชอบพร้อมดื่มเครื่องดื่มที่ชอบได้ตามสบาย<br />คน - เรื่องใหม่ใน &quot;คิก&quot; นี่เฮ่ยเป็นบ้าเลยว่ะ<br />ไหนๆก็มาที่นี่แล้ว ไปอ่านการ์ตูนยุคเก่าที่ดังๆดีกว่ามั้ง<br /><br />นานามิเนะ - พวกเขาจะให้คะแนนสตอรี่บอร์ดที่ส่งมาจากชั้น 4<br />นี่คือจุดประสงค์หลักของห้องมอนิเตอร์<br /><br />หน้า 15<br />ชูจิน - ...นายให้คนที่มีมุมมองใกล้เคียงกับคนอ่านมากที่สุดเป็นคนตัดสินใจขั้นสุดท้ายอย่างงั้นซิน่ะ...<br />นานามิเนะ - ครับ สมแล้วที่เป็นอ.ทาคากิ<br /><br />แต่ถึงลักษณะมันจะเป็นเหมือนร้านกาแฟ แต่ผมก็จ่ายเงินค่าจ้างให้พวกเขาที่อุตส่าห์สละเวลามาอยู่ทีนี้เหมือนกันน่ะครับ<br /><br />พวกเขายังสามารถลงไอเดียวเกี่ยวกับสตอรี่บอร์ดเพื่อเงินได้อีกด้วย<br />แถมยังทำแบบสอบถามให้มากมาย<br />นอกจากนั้น นอกจากการ์ตูนดังที่ได้รับความนิยมมากแล้ว ต่อให้ทางเราไม่รู้ ผลของแบบสอบถามของจัมป์กับแบบสอบถามของที่นี่ก็ใกล้เคียงกันมาก<br /><br />ที่นี่ยังมีกล้องติดตั้งอยู่จำนวนมาก สำหรับเก็บภาพสีหน้าของแต่ละคนระหว่างที่อ่านการ์ตูนเพื่อนำไปใช้ในการสร้างสตอรี่บอร์ดอีกด้วย<br /><br />ถ้าอยากสร้างเรื่องสำหรับผู้อ่าน ก่อนอื่นก็ต้องเข้าใจกลุ่มคนอ่านซะก่อนอ่ะนะครับ<br /><br />ไซโค - [...ใช้เงินไปมากขนาดนี้เลยเรอะ...]<br /><br />หน้า 16<br />นานามิเนะ - เป็นไงล่ะครับ อ.อาชิโรกิ?<br />ผมเชื่อว่าการเขียนการ์ตูนด้วยวิธีนี้สามารถเรียกความนิยมได้มากกว่าการทำงานกับบก.แบบสองต่อสองเยอะเลยน่ะครับ<br /><br />ไซโค - [...แบบนี้มันไม่ได้สำนึกผิดเลยนี่?...แถมยังเลยเถิดไปกันใหญ่...]<br />[นานามิเนะคุงไม่ตั้งใจจะประสบความสำเร็จในฐานะนักเขียนเองเลยงั้นเรอะ...?]<br /><br />ชูจิน - ถ้าเรื่องการผลิตการ์ตูน วิธีนี้อาจสามารถสร้างการ์ตูนที่มีความนิยมสูงจริงๆก็ได้<br />นานามิเนะ - ครับ<br /><br />ชูจิน - แต่จะถึงขั้นก่อตั้งเป็นบริษัทมันเป็นไปไม่ได้หรอก<br />ไซโค - อืม ฉันก็คิดอย่างงั้นเหมือนกัน<br /><br />นานามิเนะ - นั้นซินะครับ ถ้าพูดในเชิงบริษัทก็ยังถือว่าติดเลขตัวแดงอยู่<br />ส่วนกำไรคือ 60% ของค่าต้นฉบับของสำนักพิมพ์ ยอดขายรวมเล่ม และอื่นๆจากการ์ตูนแต่ละเรื่อง<br /><br />หน้า 17<br />แต่นี่เป็นการ์ตูนน่ะครับ ถ้าทำให้ดังแบบระเบิดได้เล่มหนึ่งก็คืนทุนได้แล้วล่ะครับ<br /><br />ไซโค - ...แต่ฉันว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างงั้นหรอกน่ะ...<br />ชูจิน - แล้วนายไปเอาทุนเดิมมาจากไหน?<br /><br />ฉันไม่เชื่อว่าจะมีใครสปอนเซอร์ให้คนเด็กอย่างนายก่อตั้งบริษัทเลินเล่อแบบนี้หรอกน่ะ<br />นอกจากนั้น แค่ผลงานของนายในฐานะนักวาดการ์ตูนคงถึงกับทำให้สามารถก่อตั้งเป็นบริษัทแบบนี้ไม่ได้หรอก<br />นานามิเนะ - ทำไมถึงต้องจุกจิกกับเรื่องเงินขนาดนั้นล่ะครับ ไม่ไหวน่ะครับ<br />อ.อาชิโรกิไม่เห็นต้องยุ่งเกี่ยวกับเงินหรือความคิดผมเลยนี่ครับ แถมผมก็มีเป็นบริษัทแล้วจริงๆ<br /><br />เงินกู้น่ะ ขอแค่สร้างการ์ตูนที่ทำเงินได้ออกมามากๆแล้วเอาไปใช่คืนก็ไม่มีปัญหาแล้ว<br />และต่อให้ทำเงินไม่ได้ ก็แค่ขอเงินการกุศล...<br />ครับ เงินลงทุนเพื่อการ์ตูน...ถ้าคิดว่านั้นคือเงินการกุศลก็จบแล้วไม่ใช่รึครับ<br /><br />ชูจิน - การกุศล?<br /><br />หน้า 18<br />...นานามิเนะคุงมาทำเรื่องแบบนี้มันไม่แปลกไปหน่อยเรอะ...<br />ไซโค - อืม ถ้าเป็นนักวาดที่ประสบความสำเร็จจนร่ำรวยมาพูดล่ะก็ยังพอว่าน่ะ<br /><br />นานามิเนะ - ...เอาเถอะครับ ระบบนี้ ยังไงประสบความสำเร็จได้ในอนาคตแน่นอน<br />ที่ผมอยากบอกคือผมไม่ได้ทำเรื่องนี้เพื่อเงิน แต่เพื่อเป้าหมายอื่นต่างหากล่ะครับ<br /><br />ไซโค - ...งั้นนายคิดจะทำเพื่อโลกของการ์ตูนจริงๆงั้นเรอะ?<br />ถ้างั้นก็ไม่เห็นจำเป็นต้องพาพวกเรามาดูเลยนี่น่า...<br /><br />ขอทีล่ะครับ อ.อาชิโรกิ...<br />นี่คุณยังไม่เข้าใจอีกเรอะ?<br /><br />ตอนที่เจอกันที่งานเลี้ยงปีใหม่ ผมก็ประกาศไว้แล้วไม่ใช่รึ?<br /><br />หน้า 19<br />&quot;คราวหน้าผมต้องชนะให้ได้ ด้วยวิธีใหม่ของผม&quot;<br />นี่ก็คือวิธีใหม่ของผมยังไงล่ะครับ<br /><br />ครับ<br />ทุกอย่าง<br />ก็เพื่อให้ชนะพวกคุณ...<br /><br />ผมไม่สนเรื่องเงินหรือโลกการ์ตูนหรอก<br /><br />ถ้าไม่ให้คุณสองคนมาเห็นวิธีเอาชนะที่สมบูรณ์แบบของผมก็แย่ซิครับ...<br /><br />ถ้าด้วยวิธีนี้ล่ะก็ ผมไม่มีทางแพ้พวกคุณแน่...<br />นี่แหละ เงินตรา ปัญญา พิชิตโลกของจริงเลยล่ะครับ อ.อาชิโรกิ!<br />** แสยะเขี้ยว!! ** Sun, 22 Jan 2012 13:33:13 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33120 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33117 <div class="important"><div>Spoiler: <a onclick="$(this).parent().next().toggle(); return false;">English Summary</a></div><div style="display: none; padding: 3px;">From the previous chapter, the group had successfully gathered all the activated Three Sacred Treasure, the keys to pass through the &quot;Su&quot; gate which is the final gate before they reach &quot;Eden&quot;.<br /><br />To their surprise, what they found behind the &quot;Su&quot; gate was an underground Parliament House. Heike explained that this Parliament House is built at the same time as the surface Parliament House during the Meiji Era. While the surface Parliament House hosts meetings of the parliament members, this Parliament House formerly hosted meetings of the Four Founders and Code:Breakers of &quot;Eden&quot; in discussion of the way they are to judge the villains who are unjudgable by laws. At the same time, they each hold the responsibility to overlook one another, and prevent anyone from seizing over control of &quot;Eden&quot; or getting out of control. However, as Rui notes that they could've just host the meetings at some place casually like the coffee shop, Heike reveals that this building and &quot;Eden&quot; has another thing they are responsible off and that is also the reason behind the name &quot;Eden&quot; before leading them into the grand hall.<br /><br />Inside the hall are several wall paintings of angels. Heike explained another thing &quot;Eden&quot; is responsible of are these &quot;story paintings&quot; (read &quot;Eden&quot; in Japanese), and that they are to pass on the stories as portrayed in these paintings. Toki starts laughing at how silly that is when Yuuki notes that he just totally has a bad feeling of these paintings and seriously despise them. Ogami explained that it was because these paintings are painted with blood, shocking everyone. Rui then points out that one of the painting was the painting of Ogami and Sakura, which Sakura recognizes right away and realizes that these paintings are the paintings which tells of December 32 event. She starts to demand Heike to tell her the truth, while Heike insists that he can't say anything more than that. How Heike kept everything that's crucial from the group angers Ogami, so he expressed his distrust of Heike. Heike replies him, &quot;Ogami-kun...I've been waiting for you for so long, and also for this day to come...You can think of me in however way you want, but please never forget these paintings, ever...!!&quot; before declaring that he has enough with the friendship play and binds everyone with his ropes of light, refusing to untie them. There, Saechika and the Code:Name appear. Saechika praises Heike for being able to confine seven power users instantaneously, and Heike modestly thanks him, saying that he would like to return to their side and will give the Code:Breakers as his offer. The Code:Breakers realize that Heike has betrayed them, but Heike denotes to them that neither he nor they even trust each other to begin with. Saechika starts attacking the Code:Breakers all at once with his giant shadow, and turn to Heike, once again, praising him of how he helps to save up his energy to eliminate the traitors. Heike once again thanks him modestly, only to be attacked as well by Saechika.<br /><br />Saechika: You want...You want to become part of us once again!? That's not funny. Even if you're the founder, I've never like some low-life who can read those obscene books while sipping his tea.<br /><br />However, to the Code:Names' surprise, Heike is perfectly unharmed. He revealed the bindament of light he placed on himself, before unbind himself, to attack Saechika. Heike notes that he too doesn't intend to join someone with such ungraceful walking posture. It's later revealed that everyone too are unharmed, as Heike bound the group, not to confine their movement, but to protect them from Saechika, as the only thing that can counter Saechika's &quot;Shadow&quot; is his &quot;Light. However, as the trust for Heike grows within the group, Heike's arm was severed. Heike says &quot;...This is bad. If possible, that is the only thing I would never want to happen.&quot; as the shadow starts to engulf around Saechika. The chapter ends with the revelation of Saechika's Dark Side.</div></div><br /><br />ตอนหน้าจะมีบทสัมภาษณ์นักพากย์ด้วย อยากรู้จังว่าจะมีใครเพิ่มขึ้นมาด้วยรึเปล่า &gt;_&lt;<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด 164 &quot;ความจริงของ &quot;เอเด็น&quot;&quot;</strong><br />หน้า 1<br />โทกิ - กะ...<br />โกหกน่า!?<br /><br />ซากุระ - หืมม์...<br /><br />โทกิ - นี่น่ะรึ...สำนักงานใหญ่ของ &quot;เอเด็น&quot;...!?<br />** ความจริงที่ซ้อนเร้นอยู่ภายในรัฐสภาใต้ดินนี่คือ!? **<br />[ตึกรัฐสภา...ใต้ดินแบบนี้เนี่ยน่ะ!?]<br /><br />หน้า 2<br />รุย - นี่มันอะไรกัน...<br />ยูกิ - ก๊อปได้เหมือนเปี๊ยบเลย<br />โอกามิ - ถ้างั้น ที่นี่ก็เป็นทั้งรัฐสภาและไม่ใช่รัฐสภาอย่างงั้นเรอะ<br /><br />เฮย์เกะ - จัสต์ แอนเซอร์ (ถูกต้อง)แล้วครับ ถ้ารัฐสภาบนดินคือรัฐสภาเบื้องหน้า ที่นี่ก็คือรัฐสภาใต้ดินที่เป็นเบื้องหลัง...<br />นี่แหละครับ สำนักงานใหญ่ของ &quot;เอเด็น&quot;<br /><br />การก่อตั้งรัฐสภาในสมัยเมย์จิ จริงๆแล้วเป็นการก่อตั้งรัฐสภารวมกันทั้งหมด 2 แห่ง<br />แห่งแรกก็คือรัฐสภาที่เป็นที่ประชุมของสมาชิกสภาอย่างที่ทุกคนรู้กัน<br />ส่วนอีกแห่งก็คือรัฐสภาแห่งนี้ ซึ่ง &quot;เอเด็น&quot; เป็นคนก่อตั้ง<br /><br />ซากุระ - หมายความว่า...รุ่นพี่เฮย์เกะกับผู้ก่อตั้งทั้งสี่เป็นคนสร้างที่นี้ขึ้นมารึคะ!?<br />โทกิ - ...เห่ยชิบ<br /><br />หน้า 3<br />เฮย์เกะ - พวกเราผู้ก่อตั้งทั้งสี่และเหล่าโค้ดเบรกเกอร์มีการอภิปรายเกี่ยวกับการตัดสินคนชั่วที่กฏหมายไม่สามารถตัดสินได้และนำข้อสรุปไปประยุกต์ใช้<br />แน่นอน ว่าแต่ละคนก็มีหน้าที่สังเกตการณ์เพื่อรักษาสมดุลย์อำนาจและป้องกันการยึดครอง &quot;เอเด็น&quot; ไว้เพียงหนึ่งเดียว ให้อยู่ในความควบคุม<br /><br />ยุกิฮินะ - ...แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า<br /><br />รุย - แต่ว่าถ้าแค่พูดคุยกันเฉยๆ ไปคุยกันตามร้านกาแฟหรืออะไรแทนก็ได้นี่น่า? ไม่เห็นต้องใช้ตึกโอ่โถงขนาดนี้เลย<br />เฮย์เกะ- เพราะงั้นคุณถึงได้เป็นแค่อดีตคนชั่วป่าเถึ่อนยังไงล่ะครับ...ยิ่งกว่านั้น<br /><br />คุณรู้มั้ยครับ ว่าทำไม &quot;เอเด็น&quot; ถึงได้ถูกเรียกว่า &quot;เอเด็น&quot;?<br />ซากุระ - เอ๋ะ!?<br /><br />รัฐสภาแห่งนี้...รวมทั้ง &quot;เอเด็น&quot; ยังมีหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่อีกอย่างหนึ่งน่ะครับ<br /><br />หน้า 4<br />รุย - ภาพเทวดา...!?<br />โอกามิ - รัฐสภาของจริงไม่มีแบบนี้นี่<br /><br />โทกิ - ...ท่าทางเก่าเอาเรื่องเหมือนกันน่ะเนี่ย<br />แต่ว่านี่มัน...<br /><br />หน้า 5<br />เฮย์เกะ - อีกความหมายหนึ่งของ &quot;เอเด็น&quot; ก็คือ &quot;จิตรกรรมที่บอกเล่า&quot;<br />การสืบทอดเรื่องเล่าผ่านทางจิตรกรรมฝาผนังเหล่านี้คืออีกหนึ่งหน้าที่ของ &quot;เอเด็น&quot; และรัฐสถาแห่งนี้<br /><br />โทกิ - สืบทอดรูปนางฟ้าร่าเริ่งพวกนี้อ่ะน่ะ? อะไรจะหน่อมแน้มปานนั้น<br />เฮย์เกะ - อ้าว? มองเห็นแต่ภาพภายนอกแบบนี้ไม่สมกับเป็นโทกิคุงที่สุขุมคนนั้นเลยน่ะครับ<br />โทกิ - หา?<br /><br />ยูกิ - ...ไม่ชอบอ่ะ<br /><br />ฉันเกลียดรูปพวกนี้ที่สุดเลย มองแล้วรู้สึกอยากอ้วก<br />โอกามิ - ...ไม่แปลกหรอก<br /><br />ก็รูปพวกนี้...<br />วาดด้วยเลือด<br /><br />โทกิ - หา!?<br />รุย - เฮ้ย ดูนั้นซิ!!<br /><br />นี่มันรูปเรย์กับซากุระโคจิไม่ใช่เรอะ!?<br /><br />หน้า 6<br />ซากุระ - หะ...<br /><br />[นะ...นี่หรือว่า รูปพวกนี้...]<br />[เป็นรูปวาดของวันที่ 32 ธันวา!?]<br /><br />ทะ...ทำไม ทำไม!? โอกามิกับฉันถึง...<br />รุย - ซากุระโคจิ<br /><br />ซากุระโคจิ - รุ่นพี่เฮย์เกะ บอกฉันทีเถอะค่ะ!! ฉันไม่เข้าใจ<br />ทำไมพวกเรา...ทำไม &quot;เอเด็น&quot;...ถึงได้คิดจะสืบทอดภาพวาดพวกนี้!?<br /><br />เฮย์เกะ - ...ผมพูดมากกว่านี้ไม่ได้หรอกครับ<br /><br />หน้า 7<br />ซากุระโคจิ - จะ...จริงแล้ว จริงแล้วรุ่นพี่ที่เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งเองก็รู้อะไรบ้างซิน่ะคะ?<br />...สิ่งที่ภาพวาดนี้กำลังสื่อ<br />เรื่องที่ว่าฉันฆ่าโอกามิจริงๆรึเปล่า...<br />ช่วยบอกฉันทีเถอะค่ะ รุ่นพี่!! ขอร้องล่ะ ช่วยบอกความจริงฉันที...!!<br /><br />เฮย์เกะ - ...ผมไม่อาจบอกอะไรคุณได้มากกว่านี้...<br /><br />รุย - เรย์!!<br /><br />โอกามิ - เลิกบ้าซักที...เรื่องอะไรที่สำคัญกลับเก็บเงียบ<br />การหยอกล้อพวกเรามันสนุกถึงขนาดนั้นเลยรึไง?<br /><br />เพราะอย่างนี้แหละ คุณถึงเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้อยู่วันยังค่ำ<br /><br />เฮย์เกะ - ...งั้นรึครับ คุณไม่ยอมรับผมเป็นพวกเดียวกัน<br />...แต่ว่าน่ะครับ<br /><br />หน้า 8<br />โอกามิคุง...ผมเฝ้ารอคอยที่จะได้พบคุณมานานมาก<br />รวมทั้งรอเวลานี้ให้มาถึง...<br /><br />...ไม่ต้องสนเรื่องของผมหรอกครับ<br />แต่ขอให้จำรูปนี้ไว้ให้ขึ้นใจ<br />จำไปจนวันตายเลยน่ะครับ...!!<br /><br />โทกิ - ระ...รุ่นพี่!? ทำไมจู่ๆก็พูดอะไรเป็นนัยแบบนั้น...<br /><br />เฮย์เกะ - ดูเหมือน...เกมแกล้งเป็นเพื่อนจะจบลงแค่นี้แล้วน่ะครับ<br />โทกิ - หา?<br /><br />หน้า 9<br />สเปเชียล เด็ด โซน!!<br />== อาณาเขตความตาย<br /><br />โทกิ - หา!?<br /><br />เฮย์เกะ!! นี่แก ทำอะไรของแกฟะ!!<br />โอกามิ - นี่ไม่ใช่เวลาเล่นสนุกนะ!! รีบๆแก้เชือกพวกนี้เร็วเข้า!!<br /><br />เฮย์เกะ!!<br /><br />เฮย์เกะ - เรื่องนั้นคงทำไม่ได้น่ะครับ<br /><br />ซากุระ - เอ๋ะ!?<br /><br />??? - ...แตกคอกันซะแล้วเรอะ<br /><br />หน้า 10-11<br />ซากุระ - [โค้ดเนม]!!<br />ซาเอจิกะ - สมกับเป็นพวกสวะจริงๆ...<br />แต่หยุดผู้มีพลังได้ถึง 7 คนภายในครั้งเดียวนี้...ไม่แปลกเลยที่ถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งซินะครับ เฮย์เกะ<br /><br />ยูกิ - ...ชิกุเระ<br /><br />ซากุระ - อาโอบะ...!!<br /><br />เฮย์เกะ - ขอบพระคุณสำหรับคำชมครับ กระผมตั้งใจจะกลับเป็นพวกของ &quot;เอเด็น&quot; โดยให้คนพวกนี้เป็นของกำนันน่ะครับ<br />&quot;ท่าน&quot;ซาเอจิกะ<br /><br />รุย - เฮย์เกะ!?<br />นี่แกหรือว่า...<br /><br />คิดจะหักหลังพวกเรางั้นเรอะ!?<br /><br />เฮย์เกะ - เปล่านี่ครับ...พวกคุณเองก็ไม่ได้เชื่อใจผมเหมือนกันไม่ใช่รึครับ?<br /><br />โทกิ - หนอยแก...!!<br /><br />หน้า 12<br />ซาเอจิกะ - เกะกะ<br /><br />ซากุระ - ทะ...<br />ทุกคน!!<br /><br />อุ๊ก...ทะ...ทุกคน...ตอบโต้อะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ...<br />[ทำไมถึงได้...]<br /><br />หน้า 13<br />[รุ่นพี่เฮย์เกะ ทำไมกัน!!]<br />ซาเอจิกะ - หนุนแรงไปได้เยอะเลย เท่านี้ก็กำจัดพวก &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; เศษเดนที่คิดกบฎกับ &quot;เอเด็น&quot; เรียบร้อยแล้ว<br /><br />เฮย์เกะ - ขอบพระคุณท่านสำหรับคำชมเชย...<br />ซาเอจิกะ - ที่เหลือ<br /><br />ก็แกคนเดียว<br /><br />ซาเอจิกะ - จะกลับ...<br />จะกลับมาเป็นพวกอีกครั้ง...!? ไม่ขำเลยซักนิด<br /><br />ต่อให้แกเป็นผู้ก่อตั้งมาจากไหน ฉันก็เกลียดไอ้พวกชั้นต่ำที่อ่านหนังสือวิตถารพลางดื่มน้ำชาที่สุด<br /><br />หน้า 14-15<br />เฮย์เกะ - แหม บังเอิญจริงน่ะครับ ผมเองก็เกลียดคุณที่สุดเช่นกัน<br /><br />ซาเอจิกะ - หา...<br />[ไม่เป็นไรเลย!?]<br /><br />อาโอบะ - หมัดเชือกพันธนาการตัวเอง!?<br />ชิกุเระ - ป้องกันการโจมตีของท่านซาเอจิกะด้วย &quot;เกราะแสง&quot; แต่ว่าสภาพพันธนาการแบบนั้น<br /><br />เฮย์เกะ - ...อ่า เคลื่อนไหวยากจริงๆ<br />ดูเหมือนผมจะเหมาะเป็นคนรัด<br /><br />มากกว่าคนถูกรัดน่ะครับ<br /><br />อาโอบะ - เฮ้ย...<br /><br />ซาเอจิกะ!!<br /><br />คนที่ท่วงท่าเลวทรามอย่างคุณน่ะ ผมไม่ได้คิดจะญาติดีด้วยแต่แรกแล้วล่ะครับ<br /><br />ซากุระ - ระ...รุ่นพี่เฮย์เกะโจมตีใส่ท่านซาเอจิกะ...!?<br />รุ่นพี่ไม่ได้ทรยศพวกเราเพื่อจะกลับเป็นพวกหรอกเรอะ...<br /><br />หน้า 16<br />ทุกคนปลอดภัยดี...!!?<br />โทกิ - เอ๋? ทำไมยังอยู่ครบ...<br /><br />โคจิ - ก็เหมือนกับ &quot;เกราะแสง&quot; ที่เฮย์เกะพันรอบตัวเองไว้ สิ่งที่จะรับมือกับ &quot;เงา&quot; ได้ก็มีแค่ &quot;แสงสว่าง&quot; เท่านั้น...<br />เขาทำเหมือนมัดพวกเราเอาไว้ เพื่อป้องกันพวกเราจาก &quot;เงา&quot; ยังไงล่ะ<br /><br />หน้า 17<br />รุย - โคจิ!! ยุกิ!! นี่พวกนายรู้แต่แรกแล้วเรอะ...<br />โทกิ - งั้นรุ่นพี่ก็ไม่ได้คิดจะทรยศพวกเราแต่แรกแล้วน่ะซิ...<br />ยูกิ - ปู่เก่งจัง<br /><br />โทกิ - [แต่เขาก็สามารถปกป้องพวกเราทุกคนพร้อมกับล้มซาเอจิกะได้...]<br /><br />เฮย์เกะ - ปู่?...ผิดแล้วล่ะครับ ยูกิคุง<br /><br />หมายเลข 2 ต่างหากล่ะครับ ผมเป็น &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; เป็นพวกของพวกคุณมากกว่าเป็นผู้ก่อตั้ง...น่ะครับ?<br />โทกิ - [นี่คือเสี้ยวพลังของผู้ก่อตั้ง...&quot;ผู้พิศวง เฮย์เกะ มาซาโอมิ&quot;]<br /><br />หน้า 18<br />เฮย์เกะ - อึก...!!<br /><br />โทกิ - หา!?<br />โอกามิ - เฮย์เกะ!?<br /><br />เฮย์เกะ - ...แย่ล่ะซิครับ สิ่งเดียวที่ผมไม่อยากให้เกิดขึ้นดันเกิดขึ้นซะแล้ว<br /><br />รุย - นายพูด...<br /><br />หน้า 19<br />ซาเอจิกะ...!?<br /><br />อาโอบะ - [คิกๆ] ถึงนายจะคิดหาวิธีมากมาย แต่ก็คงเปล่าประโยชน์แล้วล่ะน่ะ<br />แบบงี้...คงไม่จบแค่เสียแขนข้างเดียวแน่<br /><br />โทกิ - นั้นมันอะไร...!?<br /><br />อาโอบะ - เฮย์เกะ นายดันไปปลูกมันขึ้นมาซะแล้ว [คิกๆ]<br /><br />อสูรร้ายที่ถ้าลืมตาตื่นเมื่อไหร่<br />ก็ไม่มีใครหยุดมันไว้ได้<br /><br />หน้า 20<br />ดาร์กไซด์ของซาเอจิกะ<br /><br />** เมื่อ &quot;แสง&quot; และ &quot;เงา&quot; ปะทะกัน เฮย์เกะก็ถูกไล่จนมุมซะแล้วรึ!? **<br /><br />next: หน้าเปิดสีและบทสัมภาษณ์นักพากย์<br />to be continued Sun, 22 Jan 2012 09:50:56 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33117 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33049 ป๋มเชื่อว่าคนแปลไทยส่วนมากแปลจากแสกนอังกฤษที่อยู่ตามเว็บอย่าง MangaFox ป๋มเลยคิดว่า จะแปลตอนทุกตอนที่แสกนอังกฤษไม่ได้ใช้คำแปลของป๋มช่วงหลังๆมานี้ (จากประมาณตอน 140 กว่าอ่ะงับ) เนื่องจากว่า...บอกกันตามตรงเลยนะงับ คำแปลอังกฤษของ Dragon Fly Scans แปลมหาจะโคตะระมั่วอ่ะงับ ถ้าใครที่อ่านโค้ดเบรกเกอร์ตอนเก่าๆมาจะรู้ว่ามันเหมือนกับว่ากลุ่มนั้นเอาคนแปลจากไหนก็ไม่รู้ มาแปลมั่วๆซั่วๆ เห็นได้แทบชัดเจนมากว่าเป็นคนแปลที่ไม่ได้อ่านเรื่องนี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ เพราะงั้น ขออนุญาตป๋มปิดรูตรงนี้ให้คนอ่านไทยแล้วกันนะงับ อย่างน้อยๆจะได้ไม่ต้องมั่วไปตามกันอ่ะงับ - -&quot;<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด 158 &quot;บาร์โค้ดอันน่าสลด&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** เดินหน้าไล่ตามซากุระจิ๋วอีกคนไปสู่ &quot;เอเด็น&quot;!! **<br />ซากุระ - พอดีเลย!!<br />รุย - ดีน่ะที่ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เลยเตรียมชุดขนาดเล็กไว้ให้ซากุระโคจิหลายชุดเลย<br />[อันนี้ก็น่ารักดีน่า]<br />ซากุระ - ขอบคุณมากค่ะ ท่านองค์ชาย!!<br />มีแต่อันพลิ้วๆทั้งนั้นเลยด้วย<br /><br />รุย - เอ้า ไปปลูกเจ้าพวกสันหลังยาวพวกนั้นได้แล้ว<br />ซากุระ - ค่า~!!<br /><br />อรุณสวัสดิ์ โอกามิ เช้าแล้วน้า<br /><br />หน้า 2<br />** ใจเขาอาจบริสุทธิ แต่แบบนี้คงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ยากแน่!? **<br /><br />โอกามิ - ...หืมม์?<br /><br />หน้า 3<br />[ชั้นใต้ดิน &quot;คฤหาสน์ชิบูยะ&quot;]<br />โทกิ - น่าอิจฉาจริงจิ้ง...<br />ตูแทบไม่ได้นอนเพราะไอ้ยูกิเอาแต่ละเมอซะดังโคตรแท้ๆ แต่เอ็งกลับไปขึ้นเตียงกับสาวเฉยเลยเรอะ<br />โอกามิ - ก็บอกแล้วไงว่าฉันก็ไม่รู้ว่าเขา...<br />รุย - ห้ามเล่นอะไรลามกจกเปรตใน &quot;คฤหาสน์ชิบูยะ&quot; น่ะเฟ้ย!!<br />โทกิ - ...ยูกิ เมื่อไหร่เอ็งจะตื่นซักทีวะ<br /><br />ซากุระ - เฮ้อ...<br />รุย - ปะ...เป็นอะไรไปรี ซากุระโคจิ<br /><br />ซากุระ - ไม่เป็นไรค่ะ ท่าทางโรคความดันสูงจะกำเริบเลยรู้สึกสลัวๆตรงนี้น่ะ<br />โทกิ - ...ความดันสูงเรอะ<br /><br />รุย - [...ช่วยไม่ได้นี่น่ะ ห้องเบอร์ 6 เป็นห้องที่สำคัญของซากุระที่เขาอยู่ร่วมกับโอกามิ...]<br /><br />[แต่ไอ้บ้าเรย์ดันไปนอนกับมิชิรุตอนเปลื่อยในนั้นซะได้!!]<br />โอกามิ - กะ...ก็บอกแล้วไงว่าฉัน...<br /><br />รุย - แต่ว่า ยัยมิชิรุ ให้ตามไป &quot;เอเด็น&quot; แบบนี้จะไม่เป็นไรแน่เรอะ...<br /><br />โอกามิ - ถึงแล้วล่ะ<br /><br />หน้า 4<br />ชิบุยะ - โอ้ แน่นอน มากันแล้วรึ ณ ประตูสู่ &quot;เอเด็น&quot; ที่ชั้นใต้ดินของ &quot;คฤหาสน์ชิบุยะ&quot;!!<br /><br />แบบนี้มันเส้นผมบังภูเขาซิน่ะ...แต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามีประตูสู่ &quot;เอเด็น&quot; อยู่ใต้ &quot;คฤหาสน์ชิบุยะ&quot;ด้วย<br />เฮย์เกะ - ...พวกเราเคยอยู่ข้างนั้นมาก่อน เลยไม่จำเป็นต้องรู้ก็เท่านั้น โทกิคุง<br /><br />ชิบุยะ - ที่นี้ถูกปิดตายไปเพราะได้รับความเสียหายมาจากตอนสู้กับ &quot;ผู้แสวงหา&quot; แต่ฉันให้ยุกิฮินะคุงกับโคจิคุงช่วยซ่อมให้แล้วล่ะ<br /><br />ซากุระ - ท่านยุกิฮินะกับท่านโคจิน่ะเรอะ...?<br />[สองคนนั้นมีความรู้สึกยังไงระหว่าซ่อมกัน...]<br /><br />[ก็ที่นี่]<br /><br />[เป็นที่ๆโอกามิเผาท่าน &quot;ผู้แสวงหา&quot; นี่น่า...]<br /><br />หน้า 5<br />...ประชดกันเรอะเปล่าเนี่ย ตอนนั้นพวกเราสู้กับ &quot;ผู้แสวงหา&quot; และพวกนายในฐานะสุนัขรับใช้ของ &quot;เอเด็น&quot; แล้วดูตอนนี้ซิ...<br />โคจิ - ...โอกามิ<br /><br />เจ้ามีสิทธิที่จะรู้ว่าสิ่งที่ &quot;ผู้แสวง&quot; หนึ่งใน &quot;โค้ดเนม&quot; ของ &quot;เอเด็น&quot; ไปรู้เข้าจนทำให้คิดจะล้ม &quot;เอเด็น&quot; คืออะไร<br /><br />และจงรับต่อเจตนารมณ์นั้น และทำให้สำเร็จให้ได้<br />...ไม่ใช่ด้วยวิธีของ &quot;ผู้แสวงหา&quot; แต่เป็นวิธีของเจ้าเอง<br /><br />ยุกิฮินะ - ...ไม่ใช่แค่นั้น &quot;เอเด็น&quot; วันที่ 32 ธันวาคม พันธ์ผสม และพันธ์หายาก...ทั้งหมดจะมาปะติดปะต่อกัน<br /><br />ผู้แสวงหา - [ความตายมันดีไปสำหรับแก]<br />[อยู่ต่อไปด้วยความทุกข์ทรมานเถอะ]<br /><br />โอกามิ - ไปกันเถอะ...<br />สู่ &quot;เอเด็น&quot;...<br /><br />หน้า 6<br />ยูกิ - &quot;อิ&quot;<br />&quot;โระ&quot;<br />&quot;ฮะ&quot;<br />&quot;นิ&quot;<br />&quot;โฮะ&quot;<br />&quot;เฮะ&quot;<br />&quot;โทะ&quot;<br />โทกิ - ไอ้แมวบ้าน่ะไม่มาอีกแล้วเรอะ!!<br />เฮย์เกะ - ลืมไปแล้วรึครับ? ท่านผู้นั้นเป็นกลางน่ะครับ ท่านไม่เข้าหาข้างไหนทั้งนั้นแหละครับ หน้าที่ของท่านผู้นั้นคือการปกป้อง &quot;คฤหาสน์ชิบุยะ&quot;<br />โทกิ - สบายจังน่ะเฟ้ย<br />ยูกิ - &quot;จิ&quot;<br />&quot;ริ&quot;<br />&quot;นุ&quot;<br />&quot;รุ&quot;<br />&quot;โอะ&quot;<br />โทกิ - ...ว่าไป<br /><br />ยูกิ - &quot;วะ&quot;<br />&quot;กะ&quot;<br />&quot;โยะ&quot;<br />&quot;ทะ&quot;<br />&quot;เระ&quot;<br />&quot;โซะ&quot;<br />โทกิ - จะว่าไป มันมืดจังเลยแฮะ ไอ้ประตูพวกนี้มันจะไปถึงไหนกันฟะ...<br />ยูกิ - &quot;จึ&quot;<br />&quot;เนะ&quot;<br />&quot;นะ&quot;<br />&quot;ระ&quot;<br />&quot;มุ&quot;<br />รุย - เหมือนมันจะกว้างขึ้นมากเลยด้วย ถ้าเทียบกับตอนต้นๆ<br /><br />ยูกิ - &quot;เหวะ&quot;!!<br /><br />...มันปิดอยู่ง่ะ<br />โทกิ - คร้าบๆ แค่เปิดมันออกก็พอแล้วใช่ป่ะ? อีแค่ประตูแค่นี้ เดี๋ยวท่านโทกิผู้นี้จะพังเข้าไปเอง...<br /><br />หน้า 7<br />ว้ากกกก<br /><br />อะ...อะไร!? เมื่อกี้มีอะไรเกาะขา...<br /><br />เด็ก - หยะ...อย่าเปิดประตูนั้นเลยน้ะ...<br />ขอร้องล่ะครับ<br />...อย่าเปิดมันเลย<br /><br />อย่าเปิดเลยนะ...<br />ขอร้องล่ะ...<br /><br />โทกิ - พะ...พวกเธอเป็นใคร!? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้!? แล้วแผลพวกนั้น...<br /><br />ยูกิ - &quot;พวกขีดฆ่า&quot;...<br />โทกิ - เอ๋ะ!?<br /><br />หน้า 8<br />เจ้าพวกนี้คือผู้มีพลังพิเศษที่ &quot;เอเด็น&quot; เห็นว่าไร้ค่า...พวก &quot;ขีดฆ่า&quot;<br /><br />ซากุระ - หะ...<br />เฮย์เกะ - &quot;เอเด็น&quot;ในตอนนี้มีการทดลองสร้างผู้มีพลังพิเศษที่จำเป็นสำหรับการตัดสินคนชั่วขึ้นในระดับพันธุกรรมน่ะครับ<br /><br />และตัวบ่งชี้ของสิ่งนั้นก็คือ บาร์โค้ด ที่ติดอยู่บนตัวเด็กๆพวกนี้<br /><br />ซากุระ - ทำไม &quot;เอเด็น&quot; ถึงได้...<br />โทกิ - ยังไงได้ล่ะ สมัยนี้การวิจัยทางพันธุกรรมสามารถทำให้รู้ได้กระทั่งความสามารถแฝงของทารกนี่น่า<br />เฮย์เกะ - ตราบใดที่คนชั่วยังไม่หมดไป เราก็จำเป็นต้องมีคนที่คอยลงโทษพวกคนชั่วต่อไปนี่น่ะครับ...<br /><br />ยูกิ - แต่ก็มีเด็กที่เกิดมาพร้อมพลังพิเศษที่ไม่สามารถนำไปใช้ต่อกรกับคนชั่วได้เหมือนกัน<br />&quot;เอเด็น&quot; ถือว่าพวกนั้นเป็นพวกไม่มีค่า...ก็คือพวก &quot;ขีดฆ่า&quot;<br /><br />ซากุระ - ทำไมยูกิคุงถึงได้รู้เกี่ยวกับเด็กพวกนี้ละเอียดขนาดนี้...?<br /><br />หน้า 9<br />โทกิ - หลบ!!<br /><br />โอกามิ - หา...!?<br /><br />หน้า 10<br />โทกิ - พวกนี้ก็พวก &quot;ขีดฆ่า&quot;...<br /><br />เหวอ!!<br /><br />เฮย์เกะ - สาย &quot;ลำแสง&quot; รึครับ? เกรตพาวเวอร์(พลังร้ายกาจ)จริงๆน่ะครับ แต่ว่า ดูจากรูปการณ์แล้ว พวกนั้นคงจะเป็นพวก &quot;ขีดฆ่า&quot; ที่โจมตีโดยไม่เลือกว่าเป็นมิตรหรือศัตรูซิน่ะครับ<br /><br />รุย - พวกนั้นเป็นคนทำร้ายเด็กพวกนี้งั้นเรอะ...!!<br /><br />เฮ้ย พวกนาย มาหลบหลังฉันนี้!!<br />โทกิ - โทษทีว่ะ กะอีแค่เจ้าพวกนี้ แค่หมัดเดียวก็เอาอยู่...<br /><br />หน้า 11<br />เด็ก - ไม่ยอมให้ทำหรอก!!<br /><br />โทกิ - พวกนาย ทำอะไร...<br />[นี่มัน!? ติดแน่นจนดึงไม่ออก...!!]<br /><br />เด็ก - ตอนนี้แหละ<br />จัดการเลย!!<br /><br />หน้า 12<br />ว้ากกกก!!<br /><br />โทกิ - หา...<br />[พวกนี้มันสุ่มหัวกันงั้นเรอะ!? แม้แต่พวกเด็กๆก็เป็นพวก &quot;ขีดฆ่า&quot; เหมือนกันก็...]<br />ทำอะไร...<br /><br />เด็ก - รีบๆจัดการเลยซิ!!<br /><br />หน้า 13<br />รีบๆฆ่าพวกคนชั่วนี้ไปพร้อมๆกับพวกเราซะเลยซิ!!<br />พวกเราเกาะตัวไว้อยู่ พวกมันใช้พลังพิเศษอะไรไม่ได้หรอก...!!<br />ถ้าฆ่าพวกนี้ได้ &quot;โค้ดเนม&quot; ก็จะลบ &quot;ขีดฆ่า&quot; ของเราออก!!<br />ชีวิตพวกเราจะได้มีคุณค่าซักที!!<br /><br />เพราะงั้น รีบๆจัดการเร็วเข้า!!<br /><br />ว้ากกก!!<br /><br />อุ๊ก...อุ...<br />อุ๊บ...<br />รุย - เฮ้ย...พวกนาย ปล่อยน่ะ!! เดี๋ยวก็ตายหรอก!!<br /><br />ขีดฆ่า - ตาย...<br /><br />เด็ก - อุ๊บ...<br />มะ...ไม่ต้องลังเล<br /><br />คะ...คนที่มีแต่พลัง &quot;ยึดติด&quot; อย่างพวกเราพิพาษาพวกคนชั่วไม่ได้<br />พวกเราเป็นพวก &quot;ขีดฆ่า&quot; ที่ไม่คู่ควรจะมีชีวิตอยู่...<br />เพราะงั้น<br /><br />หน้า 14<br />พวกขีดฆ่าสมควรตายในแบบพวกขีดฆ่าอยู่แล้ว<br /><br />ซากุระ - อะ...<br />อะไรกัน...<br /><br />เด็ก - เพราะงั้นรีบๆจัดการเลยซิ!!<br />อย่างน้อยจัดการพวกเราไปเลย...<br /><br />หน้า 15<br />ซากุระ - โอกามิ!?<br /><br />อั๊ก!!<br /><br />เหวอ...<br /><br />หยะ...<br />อย่าน่ะ...<br /><br />ยะ...<br />ยมทูต...<br /><br />อั๊ก!!<br />หวา<br />รุย - เฮ้ย...<br />เรย์!!<br />เด็ก - อ้าก<br /><br />รุย - พอได้แล้ว เรย์!! ขืนทำต่อไปพวกเด็กๆได้ตายกันพอดี...<br />เรย์!!<br /><br />อั๊ก<br />อ่ะ...<br />หวา~!!<br /><br />หน้า 16<br />ซากุระ - ยะ...ยูกิคุง!!<br /><br />ยูกิ - ...พอทีเถอะ โอกามิ...<br /><br />...ฉันก็เป็นเหมือนพวกนั้น<br /><br />หน้า 17<br />เด็ก - หา...<br /><br />โทกิ - ยะ...<br />ยูกิ นี่นาย...<br /><br />ซากุระ - [เพราะงั้นเขาถึงได้รู้เรื่องเกี่ยวกับเด็กพวกนี้]<br /><br />ยูกิ - ยกโทษให้พวกเขาเถอะ โอกามิ<br />...ฉันน่ะเข้าใจน่ะ<br />...จริงๆแล้ว พวก &quot;ขีดฆ่า&quot; เองก็ไม่ได้อยากตายหรอก<br /><br />เด็ก - เหวออ!!<br /><br />โอกามิ - ...พวก &quot;ขีดฆ่า&quot;? แล้วไง? อย่ามาพูดให้สงสารหน่อยเลย<br />ตัวเองจะคู่ควรกับการมีชีวิตหรือไม่น่ะ คนที่ตัดสินเรื่องนั้นได้ก็มีแค่ตัวเอง ไม่ถูกรึไง<br /><br />หน้า 18<br />ใช้ชีวิตยังไม่ได้คุ้มค่าเลยแท้ๆ แต่ดันมายอมแพ้ซะก่อนแบบนี้ คนอย่างพวกแกฉันจะฆ่าทิ้งให้หมดซะตอนนี้เลย<br /><br />หน้า 19<br />...ถ้าไม่อยาก ก็เตรียมตัวเตรียมใจเดี๋ยวนี้เลย<br />เตรียมใจที่จะมีชีวิตต่อไป ไม่ว่าต้องฝ่าดินฝ่าโคลนขนาดไหน โดยไม่สนว่าใครจะพูดว่ายังไง...เข้าใจมั้ย?<br /><br />เด็ก - [ยมทูตเพลิงสีฟ้า...!!]<br />[ฆาตกรโฉดชั่วที่เย็นชา]<br /><br />[แต่ว่า...]<br /><br />เตรียมใจ...ที่จะมีชีวิต...<br />[ไม่ใช่แค่นั้น...!!]<br /><br />ยูกิ - เป็นยมทูตที่ใจดีจริงๆ<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br /><br />ยูตะ - ...แบบนี้ก็แย่น่ะเซ่<br /><br />หน้า 20<br />ไม่นึกเลยว่าจะไร้ค่าได้ขนาดนี้<br />ท่าทางฉันคงต้องจัดการเก็บมันให้เรียบหมดซะแล้วล่ะมั้ง<br />** หลังจากได้เห็นแสงสว่างไม่นาน ศัตรูปิศาจตนใหม่ก็ปรากฏ...!! **<br /><br />เด็ก - หา...!?<br /><br />next: ผลบุญที่ให้คนอื่นย้อมกลับมาสู่ตน...!?<br />to be continued Mon, 16 Jan 2012 14:01:28 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33049 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33037 Yeah, guess I'll just do some summary to English for you readers as well...if you actually even bother to come to read though. :p<br /><br /><div class="important"><div>Spoiler: <a onclick="$(this).parent().next().toggle(); return false;">English Summary</a></div><div style="display: none; padding: 3px;">From last chapter, the group found out that they're required to have the Three Sacred Treasures, Yata no Kagami Mirror, Yasakani no Magatama Jewel and Ame no Murakumo no Tsurugi Sword, in order to open the &quot;Su&quot; gate, the last gate before they reach Eden. Heike has Ogami and Toki construct the sword with the use of their &quot;Flame&quot; and &quot;Magnetism&quot;. However, the sword is yet to be activated as it requires a spirit embedded into it first.<br /><br />The spirit which is required for the sword is &quot;valor&quot;, which Heike asked Rui to put her spirit of valor into it as he said she's the most barbaric out of the group. After that is the jewel. Jewel is special as that it requires a rarekind('s blood) and the spirit of &quot;purity&quot;, both of which is taken care of by Sakura. However, the problem comes when they have to make the mirror. According to Heike, the mirror requires the use of his &quot;Light&quot; on the ice surface made from Yukihina's power, to Yukihina's despise.<br /><br />As Yukihina rejects to join force with Heike to make the mirror, their time to prove of their identity in order to enter the gate ran out. The gate (I'm assuming that it's another gate) opens and in it came Houkabe, the ice user. Houkabe claims himself to be given the duty of the gate guardian by Saechika. He also claims to have the power far exceed that of Yukihina, which he views as fellow ice user. This is because he had victorized over power users who were against Eden, but instead of killing them off, he locked them up inside his ice power while they're half-dead, draining the power and the vitality from them to amplify his own. Due to the fear of killing the hostages in the process of attacking Houkabe, the group hesitate to attack, except for Yukihina who brutally slashes the ice which locks up the hostages, along with the hostages inside it. Houkabe marks Yukihina as being a cruel man, but he notes that he's still stronger and Yukihina's &quot;Ice&quot; is no match for his. Unknowing and to his surprise, Houkabe took damage before he even finishes with his boast. Yukihina then explained that his power isn't &quot;Ice&quot;, but &quot;Water Form&quot;, the ability to control any form of water, may it be ice, water or vapor. He notes, &quot;For example, I can change those ice around you to vapor with 1000 times the volume instantaneously and cause phreatic eruption to happen&quot;. Upon hearing that, Houkabe's face goes pale and he starts begging for his life, saying that Yukihina must've possessed some of human's heart of compassion and forgiveness as well. Yukihina answered, &quot;...Human's heart? I don't have such thing, as I'm not a human, but an undead. No matter what, I'm not going to forgive you.&quot; before finishing off Houkabe.<br /><br />After Houkabe is killed, Rui furiously demands Yukihina to explain why he killed the hostage. To Rui's anger, Yukihina simply answers that they're nuisance, so he killed them off, and if he ever sees Rui as a nuisance, he'll too kill her off without giving it a second thought. While Rui's in a fit of rage, the word &quot;Thank&quot; sprouts out from the hostages. They said that they really thank Yukihina for protecting their pride, which were trampled by Houkabe that the humiliation is far worse than death itself. They then entrusted their will of destroying &quot;Eden&quot; to the group before passing out. After that happening, Yukihina agreed to create an ice mirror, allowing Heike to shine his light on it along with the spirit of &quot;wisdom&quot;. The chapter ends with them opening the last gate to &quot;Eden&quot;.</div></div><br /><br />ได้ข่าวว่าประกาศคนพากย์ของโอกามิกับซากุระแล้วน่ะงับ สำหรับภาคอนิเมะ คนพากย์โอกามิคือโอกาโมโตะ โนบุฮิโกะ ส่วนซากุระคือฮิคาซะ โยวโกะ กำลังรอดูคนที่เหลืออยู่งับ &gt;_&lt;&quot;<br /><br />ปล. เดี๋ยวป๋มแปลย้อนจากตอน 158-160 ให้แล้วกันนะงับ แต่ก่อนหน้านั้นคงต้องรบกวนให้รอรวมเล่มออกแทนไม่ก็ไปอ่านอังกฤษเอาน่ะงับ (แต่อังกฤษตอนหลังๆนี้แปลมั่วเยอะ เตือนไว้นิด - -&quot;)<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด 163 &quot;เจตนารมณ์ของน้ำแข็งที่เร้าร้อน&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ซากุระ - [การที่จะเปิดประตู &quot;ซึ&quot; ซึ่งเป็นประตูสุดท้ายก่อนถึง &quot;เอเด็น&quot; จำเป็นต้องใช้กุญแจคือเทววุธทั้งสาม &quot;ยาตะโนะคางามิ&quot; &quot;ยาซากะนิโนะมางาทามะ&quot; และ &quot;อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ&quot;]<br />แค่ใช้ &quot;ไฟ&quot; ของโอกามิและ &quot;พลังแม่เหล็ก&quot; ของโทกิคุงสร้างดาบเหล็กขึ้นมายังไม่พอหรอกเรอะ...<br />เฮย์เกะ - นี่เป็นแค่พาชนะเท่านั้นครับ เรายังต้องใส่จิตวิญญาณเข้าไป<br /><br />จิตวิญญาณที่จำเป็นสำหรับ &quot;อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ&quot; คือ &quot;ความหาญ&quot;<br />หากผู้ถือวิญญาณไม่ใส่วิญญาณนั้นเข้าไป กุญแจนี้ก็ไม่ทำงาน<br />** ผู้ถือวิญญาณของแต่ละอันคือใครกัน!? **<br />== ยาตะโนะคางามิ = กระจกพุฒิวิศาล, ยาซากะนิโนะมางาทามะ = มณีเสี้ยวจันทรา, อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ = พระแสงขรรค์เมฆาสุราลัย<br /><br />โทกิ - &quot;ห้าวหาญ&quot; เรอะ...<br />ยูกิ - ผิดแล้ว!! มัน &quot;กล้าหาญ&quot; ต่างหาก!! ฉันจัดการเอง...<br />รุย - ถ้างั้น<br /><br />หน้า 2<br />ไว้เป็นหน้าที่ฉันเอง!!<br />โทกิ - องค์ชาย!?<br /><br />รุย - อุ๊ก...!!<br />[...นี่มัน!? เหมือนถูกจับไปทั่วร่างเลย...]<br /><br />โทกิ - มีแสงออกมาแล้ว!! เคลียร์แล้วซิน่ะ<br /><br />โห งี้เองเรอะ<br />ยูกิ - ฉันเอาด้วย!! ฉันเอาด้วย!!<br />โอกามิ - มันเรียบร้อยไปแล้วน่ะครับ<br />เฮย์เกะ - ดาบนั้นจะทดสอบผู้ถือว่ามีวิญญาณแห่ง &quot;ความหาญ&quot; หรือไม่ เพราะฉะนั้นเลยเหมาะกับองค์ชายที่ชอบความรุนแรงที่สุด<br /><br />หน้า 3<br />ซากุระ - งั้นก็เริ่มสร้าง &quot;อัญมณี&quot; ด้วยพลังพิเศษ...<br /><br />โคจิ - ทนหน่อยน่ะ แม่หนูซามุไร<br />ซากุระ - โอ้ะ!?<br /><br />เฮย์เกะ - เคลียร์แล้วครับ<br /><br />&quot;อัญมณี&quot; นั้น พิเศษตรงที่ต้องใช้วิญญาณแห่ง &quot;ความเมตตา&quot; ผู้ถือจำเป็นต้องใส่ (เลือด) ของพันธ์หายากเข้าไปน่ะครับ<br />โคจิ - ...เรียบร้อย<br />โทกิ - ...ก็ใช่ว่าฉันมีปัญหาหรอกน่ะ แต่เคลียร์ได้ง่ายๆแบบนั้นมันทำให้หงุดหงิดยังไงชอบกล<br />โอกามิ - งั้นก็รีบๆจัดการ &quot;กระจก&quot;...<br /><br />ยุกิฮินะ - ฉันไม่เอาด้วยเด็ดขาด<br /><br />โอกามิ - ยุกิฮินะ? พูดว่าอะไร...<br />เฮย์เกะ - ช่วยไม่ได้นี่ครับ<br /><br />หน้า 4<br />&quot;กระจก&quot; นั้นจำเป็นต้องใช้ &quot;แสง&quot; ของผมส่องที่แผ่นน้ำแข็งที่ทำมาจาก &quot;สสารน้ำ&quot; ของยุกิฮินะถึงสามารถสร้างเป็นกระจกได้ครับ<br />โทกิ - [มหาคู่อริทั้งสองคนต้องร่วมมือกันงั้นเรอะ!?]<br />เฮย์เกะ - เพราะฉะนั้น ผมกับยุกิฮินะจำเป็นต้องร่วมมือกันถึงสามารถเปิดประตูสู่ &quot;เอเด็น&quot; ได้<br />โทกิ - ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สองคนที่มีความอาฆาตแค้นกันกว่า 100 ปีต้องมาจับมือกันงั้นเรอะ...<br />รุย - นี่...ขอร้องล่ะ เฮย์เกะ ยุกิฮินะ จับมือกันเถอะ<br />น่ะ!?<br /><br />ยุกิฮินะ!!<br />โทกิ - มะ-...ไม่ได้ฟังด้วยซ้ำ<br /><br />[...แถม]<br /><br />[ยุกิฮินะคนนั้น ถึงจะบอกว่าเป็นอดีตโค้ดเบรกเกอร์แต่ฉันยังปักใจเชื่อไม่ได้เลย...]<br />[หมอนั้นเป็นคนเย็นชาถึงขั้นไม่สะทบสะท้านกับการตายของ &quot;ผู้แสวงหา&quot; ที่เป็นหัวหน้าเลยซักนิด...]<br /><br />เฮย์เกะ - ผมก็ไม่ได้ต่อต้านอะไรหรอกน่ะครับ คุณก็เหมือนกันใช่มั้ยครับ คุณยุกิฮินะ?<br /><br />หน้า 5<br />คุณเป็นคนที่ให้ความร่วมมือกับพวกพ้องเสมอ<br />...นอกจากนั้น เมื่อก่อน<br /><br />คุณไม่ได้แค่ให้ความร่วมมือ แต่ยังให้เฮย์เกะผู้นี้คอยดูหลัง ดูชีวิต และดูจิตวิญญาณให้...<br /><br />ยุกิฮินะ - ฉันจำไม่ได้ว่าเคย<br /><br />หน้า 6<br />ป้าย - ไม่สามารถแสดงหลักฐานในเวลาที่กำหนดได้<br />โทกิ - หมะ...หมดเวลางั้นเรอะ!?<br /><br />รุย - น้ำแข็ง...!!<br />เฮ้ย ยุกิ พอได้แล้ว...<br /><br />ยุกิฮินะ - ไม่ใช่ฉัน<br />รุย - เอ๋ะ!?<br /><br />โฮคาเบะ - หุหุหุ...น่าเสียดาย แต่หมดเวลาซะแล้วล่ะขอรับ<br /><br />หน้า 7<br />กระผมคือผู้เฝ้าประตูแห่ง &quot;เอเด็น&quot; โฮคาเบะแห่ง &quot;ความเยือกแข็ง&quot;<br /><br />เฮย์เกะ - ไม่เคยรู้มาก่อนเลยน่ะครับ ว่ามีผู้เฝ้าประตูด้วย<br />โทกิ - ใช้ &quot;น้ำแข็ง&quot; เหมือนคุณยุกิฮินะเรอะฟะ...<br /><br />โฮคาเบะ - ท่านซาเอะจิกะได้มอบหมายให้กระผมเฝ้าประตูแห่งนี้<br />นั้นคือการอัญเชิญผู้ต่อต้านที่มิอาจเปิดประตูสู่ &quot;เอเด็น&quot; ได้<br /><br />...ถูกต้องแล้ว<br /><br />ในฐานะผู้นำทางสู่ปรโลก<br /><br />หน้า 8<br />เปล่าประโยชน์ขอรับ<br /><br />รุย - ยุกิ!!<br />[บ้าน่ะ...!!]<br />[ขนาดและความเร็วของน้ำแข็งนั้น...เร็วกว่าของยุกิฮินะอีกเรอะ!?]<br /><br />โฮคาเบะ - คุณเองก็เป็น &quot;ผู้ใช้น้ำแข็ง&quot; ซินะขอรับ<br />น่าเสียดาย แม้เราจะใช้ &quot;น้ำแข็ง&quot; เหมือนกัน น้ำแข็งอันเปราะบางของคุณเทียบพื้นน้ำแข็งของกระผมไม่ได้หรอกขอรับ<br /><br />เพราะอะไรน่ะรึ?<br /><br />หน้า 9<br />คน - อุ๊ก...<br />โฮคาเบะ - ตราบใดที่กระผมยังมีเสามนุษย์พวกนี้อยู่ พลังของผมก็มีมากกว่ามนุษย์ปกติจะมีได้ จะเรียกว่ามีอย่างไร้จำกัดก็ไม่ผิด<br />คน - อุ๊ก...<br /><br />รุย - หา...<br /><br />[มันดูดเอาพลังพิเศษ...พลังชีวิตของคนที่ใกล้ตายผ่านทางน้ำแข็งนั้นงั้นเรอะ...!!]<br />คน - อุ๊ก...<br />อุ๊บ...<br />อุ๊ก...<br /><br />รุย - หะ...โหดร้าย...แบบนี้มันเหมือนการกึ่งตาย...ที่ทรมานยิ่งกว่าความตายเลยนี่<br />ทำไมแกถึง...!!<br /><br />หน้า 10<br />โฮคาเบะ - ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็คือผู้มีพลังที่คิดจะแก้ไข &quot;เอเด็น&quot;<br />&quot;เอเด็น&quot; นั้นสมบูรณ์แบบ<br />คน - อุ๊ก...<br />อุ๊ก...<br />โฮคาเบะ - ท่านซาเอะจิกะหลงใหลในพลัง ท่านชอบผู้บาปที่แข็งแกร่งเช่นกระผมมากกว่าผู้มีพลังพิเศษไม่เต็มคนที่ไปตามคุณธรรมครึ่งๆกลางๆ<br /><br />เพราะเหตุนั้น กระผมจึงสามารถฆ่าพวกนี้ได้ไม่มีจำกัด<br />กระผมเห็นว่านี้แหละคือ &quot;เอเด็น&quot; ที่แข็งแกร่งที่สุด<br /><br />รุย - หา...<br /><br />โฮคาเบะ - แน่นอนว่ากระผมจะทำให้พวกคุณ<br /><br />ใกล้ตายและกลายเป็นเสามนุษย์ที่ยอดเยี่ยมเอง<br />รุย - เหวอ!!<br /><br />คน - อุ๊ก...<br />อุ๊ก<br /><br />รุย - ชิ!!<br />ไอ้บัดซบเอ้ย!!<br /><br />หน้า 11<br />[ขืนโจมตีก็มีสิทธิโดนคนที่กลายเป็นเสามนุษย์พวกนั้นไปด้วย...จะโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้...!!]<br />โฮคาเบะ - ฮะๆๆๆ<br /><br />คน - อุ๊ก...<br />อุ๊ก<br /><br />อุ๊บ...<br /><br />อุ๊ก...<br />อึก...<br />อึก...<br /><br />โฮคาเบะ - เอาล่ะ ทุกท่าน จงตายซะเถอะครับ!!<br /><br />รุย - บ้าที่สุด...!!<br />[ต้องทำยังไง...]<br /><br />หน้า 12<br />ยุกิฮินะ - อ่อน<br />หัด<br /><br />คน - อ้ากกก<br /><br />โทกิ - หา...<br />รุย - ยุกิฮินะ!? นาย...<br />ทำอะไรน่ะ...!!<br /><br />โฮคาเบะ - โฮะๆๆๆ!! คุณนี่โหดร้ายเย็นชาจริงๆน่ะขอรับ หัวใจโดนแช่แข็งไปด้วยแล้วรึไงขอรับ<br />แต่ในฐานะผู้ใช้ &quot;น้ำแข็ง&quot; ด้วยกัน คนที่อ่อนแอกว่าอย่างคุณเอาชนะผมไม่ได้...<br /><br />หน้า 13<br />หรอก...<br /><br />นะ...<br />นี่มัน?<br /><br />ยุกิฮินะ - ...ไม่ใช่ &quot;น้ำแข็ง&quot;<br /><br />พลังของฉันคือ &quot;สสารน้ำ&quot;<br />น้ำแข็งที่เป็นของแข็ง น้ำที่เป็นของเหลว ไอน้ำที่เป็นแก๊ส ฉันสามารถควบคุมสสารของน้ำได้ทั้งสามอย่าง<br /><br />หน้า 14<br />เช่นว่า<br />ฉันสามารถเปลี่ยนน้ำแข็งที่ห่อหุ้มตัวแกเป็นไอน้ำในปริมาตรกว่าพันเท่าในพริบตา ทำให้เกิดเป็นระเบิดไอน้ำขึ้นได้<br /><br />โฮคาเบะ - ...เอ๋ะ!? แต่ถ้าทำเช่นนั้นกระผมก็...<br /><br />บะ...บ้าน่ะ!?<br />ม่ะ...ไม่จริง เอาจริงเรอะ!?<br /><br />ขะ...ขอร้องล่ะขอรับ ไว้ชีวิตกระผมด้วย<br />คุณเอง...ไม่ซิ ท่านเองก็น่าจะมีเช่นกันนี่ขอรับ!? จิตใจคนที่เรียกว่าความเห็นใจและความเวทนา...<br />เพราะฉะนั้น...<br /><br />หน้า 15<br />ยุกิฮินะ - จิตใจคน?...ของแบบนั้นไม่มีหรอก<br />ก็ฉันไม่ใช่คนแต่เป็นอันเดธนี่น่ะ<br />ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่ยกโทษให้แกแน่<br /><br />โฮคาเบะ - บ่ะ...<br /><br />หน้า 16<br />ไฮมิสเดซไซส์<br />== ระเบิดหมอกไอน้ำ<br /><br />โทกิ - อุ๊ก...<br />[ไม่ได้แค่น้ำแข็ง แต่หมอนั้นควบคุมทุกอย่างที่เป็นน้ำได้งั้นเรอะ...]<br /><br />[แถมหมอนั้น เป็นผู้ชายที่อันตรายอย่างที่คิด...]<br />[ไม่ว่าจะเป็นตัวประกันหรือใครก็ฆ่าทิ้งได้โดยไม่สนใจใคร...]<br /><br />หน้า 17<br />รุย - ทำไมกัน!!<br /><br />ยุกิ...ทำไมนายถึงต้องฆ่าคนพวกนั้นด้วย...!!<br />...ทำไม!! บอกมา!!<br /><br />ยุกิฮินะ - ก็มันเกะกะนี่<br /><br />รุย - หา...<br /><br />ยุกิฮินะ - ถ้ามาเกะกะฉันล่ะก็ ต้องให้เป็นเธอฉันก็ฆ่าได้น่ะ รุย<br /><br />รุย - แก...<br /><br />คน - ขะ...ขอบคุณมาก<br /><br />รุย - ...เอ๋ะ!?<br /><br />หน้า 18<br />คน - ท่ะ...ท่านนักรบวารี เพราะท่านพวกเราจึงยังคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรีของเราได้อยู่...<br />ขอบคุณท่านจริงๆ<br /><br />รุย - เอ๋ะ!?<br />คน - ...พวกเราถึงขีดสุดของเราแล้ว<br /><br />ถ้าจะให้อยู่ในความอับอายเช่นนั้น...พวกเราสู้ตายไปเลยดีกว่า ท่านช่วยปกป้องศักดิ์ศรีของพวกเรา ต้องขอบคุณท่านมาก...<br /><br />รุย - หา...<br />[ถะ..ถ้างั้น]<br /><br />[ยุกิฮินะทำเพื่อนักรบพวกนี้งั้นเรอะ...!?]<br />ยุกิฮินะ - ...ฉันยังมีเรื่องต้องสะสางที่ &quot;เอเด็น&quot; พวกนายก็แค่เกะกะทางฉันเท่านั้น<br /><br />คน - สหายผู้ยึดถึอเจตนารมณ์ที่ไม่สันคลอน...ท่านช่วยล้ม<br />&quot;เอเด็น&quot; แทนพวกเราด้วย...<br />เถิด...<br /><br />รุย - ธะ...<br />โธ่เว้ย!!<br />ยุกิฮินะ - ไม่ต้องบอก...<br /><br />หน้า 19<br />ฉันก็จะทำอยู่แล้ว<br /><br />ยูกิ - กระจก!! กระจกน้ำแข็ง!!<br />รุย - ยุกิ...นาย...!!<br /><br />โทกิ - ...โห?<br /><br />เฮย์เกะ - ...เฮ้อ อ้อมค้อมจริงน่ะครับ<br />...แต่ว่า<br /><br />คุณมีวิญญาณนักรบที่ช่างสูงส่ง มีจิตใจที่ยกย่องมิตรสหาย<br />สมแล้วกับคนที่ผมถึงกับต้องก้มหัวขอร้องเพื่อจะอัญเชิญท่านมาได้<br /><br />ผมจะฉาย &quot;แสง&quot; ลงบนกระจกพร้อมกับวิญญาณแห่ง &quot;ความรอบรู้&quot; น่ะครับ<br /><br />หน้า 20<br />ป้าย - ผ่านได้<br /><br />โทกิ - เฮอะ!!<br />ใกล้แล้วซิน่ะ<br /><br />ประตูสู่ &quot;เอเด็น&quot;<br />ได้เปิดออกแล้ว<br />** แบกเอาความรู้สึกของผู้คนดำดิ่งสู่สรวงสวรรค์ที่สาปสูญ... **<br /><br />next: ศีลธรรมคือพื้นฐานแห่งปัญญา...<br />to be continued Sun, 15 Jan 2012 05:42:00 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33037 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/32977 I tried putting this in Google Translator...and I lol'd so hard. IT DOESN'T MAKE A SINGLE SENSE! XDDDDD<br /><br />Just asking, but anyone wants me to do a summary + translation of a couple of key lines, while waiting for the English translation to be proofreaded?<br /><br />ลองใส่ในกูเกิ้ลแปลเป็นอังกฤษดูแล้วขำกับตัวเองงับ อ่านโคตะระจะไม่รู้เรื่อง X3<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br /><strong>โค้ด เบรคเกอร์<br />โค้ด 162 &quot;อัคนีชำระล้างอันขมขื่น&quot;</strong><br />หน้า 1<br />รุย - เป็นอะไรไปน่ะ เฮย์เกะ?...นายคิดวิธีอื่น<br />ที่ดีๆที่เราจะเอาเทววุธทั้งสามมาได้แล้วเรอะ?<br />เฮย์เกะ - ...เวคอัพครับ<br /><br />รุย - หา!?<br />ยะ...<br />ยูกิ!?<br /><br />ยูกิ - นะ...นี่มัน? แรงมาก...ชั้นได้ยินเสียง<br />เสียงหัวใจที่เต้นแรงมากของปีศาจ...<br />นี่มัน...<br /><br />เฮย์เกะ - ...ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วครับ<br />เบลเซบับที่แท้จริงเวคอัพซะแล้ว<br />** แม้แต่เฮย์เกะยังเบิกยิ้ม พลังของเบลเซบับนั้นคืออะไรกัน!? **<br /><br />หน้า 2<br />** พลังที่เก็บไว้ภายในกระเซ็นออกจากร่างที่แปลงเปลี่ยนไป!! **<br /><br />มิชิรุ - เบล...เซบับ อัคนีชำระโลกันตร์โปร่งสี<br /><br />ซากุระ - โอะ...โอกามิ นี่นาย กระดูกนั้น...ไม่ซิ แม้แต่ด้านหลังนายก็โปร่งไปด้วย<br /><br />หน้า 3<br />โอกามิ - Shut the fuck up, and watch!!...Or I'll eat you, too!?<br />== หุบปากแล้วเบิ่งตาดูซะ!!...หรือว่าอยากโดนกินไปด้วยเรอะไง!?<br /><br />ซากุระ - หะ-...หา!?<br />โทกิ - โอกามิ...<br /><br />[ไม่ผิดแน่...มันต่างจากเพลิงอันอื่นๆหรือเบลเซบับที่ฉันเคยเจอมาก่อนหน้านี้ลิบลับ...]<br />[ไอ้โอกามิ มันรวมเป็นหนึ่งกับเบลเซบับโดยให้เพลิงนั้นกินตัวมันเข้าไปงั้นเรอะ...]<br /><br />โอกามิ - แกน่ะเงียบไปเลย<br />เบลเซบับ - Ouch!!<br />== โอ๊ย!!<br /><br />โทกิ - [...ไม่ใช่]<br />[โอกามิเอามันเข้าไป]<br /><br />[โอกามิ]<br />โอกามิ - แกน่ะ หุบปากแล้วทำตามที่ฉันสั่งก็พอ ไอ้แมลงวัน...<br />โทกิ - [กินเบลเซบับเข้าไปต่างหาก!!]<br /><br />หน้า 4<br />ซอมบี้ - อะไรกัน หมอนั้น!! ชักมีน้ำโหขึ้นมาแล้วน่ะ!!<br />บังอาจมาขัดขวางการฟื้นคืนชีพของเหยื่อที่ไม่น่าจะถูกฆ่าอย่างพวกเรา...ยกโทษให้ไม่ได้!!<br /><br />โทกิ - เฮ้ย อย่าดีกว่ามั้ง เมื่อกี้ก็เห็นนี่ว่าเพื่อนพวกเธอโดนหมอนั้นเก็บเรียบไปแล้ว หมอนั้นเก่งเกินที่เธอจะไปสู้ได้...<br /><br />ซอมบี้ - จะฆ่า<br />มันให้ได้...<br /><br />โทกิ - หา!?<br />[มะ...]<br /><br />[มันเพิ่งจำนวนได้!?]<br />ซอมบี้ - แอ็คติเวต อินครูซ โรลลิ่ง สโลเตอร์!!<br /><br />หน้า 5<br />อ้ากกก!! นี่มันอะไรกัน!?<br />กำลังไหม้!! ฉันกำลังไหม้!!<br />ทั้งที่ไม่มีไฟเลยแท้ๆ...<br /><br />โทกิ - [รอบๆตัวโอกามิมัน...]<br /><br />[เกราะเพลิงโปร่งสีที่ไม่มีใครมองเห็นและไม่ปล่อยให้ใครเข้าใกล้ได้...!!]<br />โอกามิ - เบลเซบับ<br /><br />หน้า 6<br />จงเผาผลาญทุกสรรพสิ่งด้วยปีกมรณะของเจ้า<br />และนำทุกสิ่งกลับสู่สรวงสวรรค์ด้วยเถอะ เบลเซบับ<br /><br />ซอมบี้ - นายโง่เรอะไง!! ปล่อยไฟไปทางไหนของนายน่ะ!? บ้าไปแล้วเรอะ?<br />ยังไงก็เปล่าประโยชน์น่า ต่อให้นายมีเกราะไฟนั้น<br />ตราบใดที่ฉันยังมีพลัง &quot;กระตุ้นเซลล์&quot;อยู่ก็ไม่มีวันบุบสลายหรอก...!!<br /><br />หน้า 7<br />ฮ่าๆๆ!! ไม่ว่าแกจะทำอย่างไง คนที่เหลือรอดก็ต้องเป็นพวกฉัน...<br /><br />อะ...<br /><br />อะ...<br />ไม่จริง...<br /><br />นี่หรือว่ามัน...<br /><br />มิชิรุ - ...ฝน<br /><br />โทกิ - [อ๋อ อย่างงี้เองเรอะ]<br />[อัคนีชำระโลกันตร์ไม่ใช่แค่ไฟธรรมดา]<br /><br />หน้า 8-9<br />[เปลวไฟล่องหนความร้อนสูงถูกยิงขึ้นไปบนฟ้าและตกลงมาราวกับสายฝน]<br />[ชะล้างทุกสิ่งโดยรอบจนหมดสิ้นในพริบตา]<br />[ฝนเพลิงแห่งความตาย โลกันตร์ชำระล้างโปร่งสี]<br /><br />โอกามิ - จงเผาผลาญไม่ให้เหลือซาก<br />...จนกระทั่งไม่สามารถ<br />คืนชีพกลับมาได้อีกเป็นครั้งที่สอง<br /><br />หน้า 10<br />เฮย์เกะ - ถูกต้องแล้วครับ โทกิคุง &quot;ชำระล้าง&quot; ก็คือคำที่ถูกต้อง ตัวตนที่แท้จริงนั้นคือ<br />โลกันตร์ชำระล้างโปร่งสี เบลเซบับ<br />ฝนเพลิงแห่งความตายที่ปีศาจขั้นสูง เทวดาตกสวรรค์สร้างขึ้น<br />พลังที่แผดเผาได้กระทั่งคนดูอย่างพวกเรา<br /><br />เฮย์เกะ - ...ช่างวิเศษเหลือล้ำจริงๆ!! พันธ์ผสมโอกามิ เรย์!!<br />แม้แต่เพลิงปิศาจก็ยังกินเข้าไปเป็นพลังของตนเองได้!!<br /><br />เฮย์เกะ - ดะ...ดีใจอะไรของนาย...<br /><br />โอกามิ - อุ๊ก...!!<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!!<br /><br />โอกามิ!? ทำใจดีๆไว้น่ะ!!<br />โอกามิ!!<br /><br />หน้า 11<br />ยูกิฮินะ - แต่โอกามิก็ต้องได้รับผลกระทบที่ใหญ่หลวงด้วยเช่นกัน...<br />เพราะงั้นพวกนายผู้ก่อตั้งทั้งสี่ถึงได้ทำให้จิ๋มกามิใช้ไฟขั้นสูงทั้งสี่ไม่ได้ ไม่ใช่รึไง?<br /><br />...แต่นายกลับมาให้เขาคืนเอาตอนนี้ คิดจะทำอะไรกันแน่?<br /><br />ซากุระ - โอกามิ เดี๋ยวฉันไปเรียกท่านองค์ชายให้มารักษาแผลให้น่ะ...<br />มิชิรุ - ...ทำไม<br /><br />แค่ใช้เบลเฟกอร์กับมามอนคู่กัน เรย์คุงก็ชนะผู้หญิงพวกนั้นได้แล้วแท้ๆ<br />ทำไมถึงต้องยอมทนเจ็บถึงขนาดใช้เบลเซบับด้วย...?<br /><br />ซากุระ - ...ท่านมิชิรุ เรื่องนั่น...<br /><br />ซอมบี้ - ม่ะ...ไม่น่ะ ไม่เอา...<br />ฉันยัง...ไม่อยากหายไป<br />ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ<br />ท่านอาโอบะ...<br /><br />หน้า 12<br />ท่านอาโอบะ!!<br /><br />ซากุระ - อาโอบะ...!!<br /><br />ซอมบี้ - ท่านอาโอบะ ช่วยฉันด้วย!! ช่วยทำให้ฉันกลับไปเหมือนตอนที่มีชีวิต...ด้วยพลัง &quot;ย้อนวัตถุ&quot; ของท่านด้วยเถอะค่ะ!!<br />ฉันยังอยากมีชีวิตอยู่!! คนที่เข้าใจถึงความรู้สึกของพวกเรา<br />มีแต่ท่าน...<br /><br />...เอ๋ะ!?<br /><br />อาโอบะ - เฮ่อ แย่ชะมัด<br />เพราะเป็นแค่ภาพฉายเลยกระตื้บขยะน่ารำคาญนี้ไม่ได้<br /><br />ซากุระ - อะ...<br />อาโอบะ<br /><br />ซอมบี้ - ทะ...<br />ทำไมกัน!?<br /><br />ทำไมกันคะ?<br />พวกเราที่ถูกพวกคนชั่วฆ่าควรได้รับโอกาสที่จะมีชีวิตอีกครั้ง...<br />ท่านเป็นคนบอกพวกเราแบบนี้เองไม่ใช่รึคะ?<br />มีแต่ท่านเท่านั้นที่พูดกับพวกเราแบบนี้...<br />เพราะงั้น...เพราะงั้นพวกเราถึง...<br /><br />หน้า 13<br />อาโอบะ - ฉันแค่ต้องการพลทหารคนตายก็เท่านั้น<br />ต่อให้มีพลัง &quot;ย้อนวัตถุ&quot; ใครมันจะไปคืนชีพคนตายได้กันเล่า<br />น่าขยะแขยงชะมัด<br /><br />ซากุระ - หยะ...<br />หยุดน่ะ อาโอบะ!!<br />อย่าเยาะเย้ยพวกเขาไปมากกว่านี่นะ...<br /><br />หน้า 14<br />โอกามิ - ...ฉันไม่อยากดูของงี่เง่าพันธ์นี้อีกแล้ว<br /><br />แค่เผาคนชั่ว...<br />ให้เป็นเถ้าก็เท่านั้น<br /><br />มิชิรุ - เรย์...คุง?<br /><br />ซากุระ - ...คงเพราะเขายอมอภัยให้ไม่ได้<br /><br />สาเหตุที่ใช้เบลเซบับน่ะ...<br />คงเพราะโอกามิยอมอภัยให้กับคนที่คืนชีพเหยื่อที่เคราะห์ร้าย...ให้กับการเอาชีวิตคนมาเล่นไม่ได้<br />ก็เลยต้องใช้เบลเซบับ ไม่ใช่แค่เอาชนะแต่ต้องชำระล้างพวกเขาให้สิ้นซาก ไม่ให้ชีวิตถูกเอามาเล่นได้อีก<br /><br />หน้า 15<br />ไม่ว่าตัวเองจะเจ็บปวดขนาดไหนก็ตาม<br />การดูหมิ่นชีวิตคนน่ะ ไม่มีทางเป็นเรื่องดีไปได้หรอก<br /><br />ถึงหมอนั้นจะเป็นคนชั่ว แต่ฉันก็เชื่อว่าเขาเป็นคนแบบนั้น...<br /><br />หน้า 16<br />โทกิ - ประตูสู่ &quot;เอเด็น&quot; บานสุดท้าย &quot;ซึ&quot;...ขนาดโดนไฟของเบลเซบับยังไม่กระดิ๊กเลยเรอะเนี่ย<br />โอกามิ - ก็ประตูนี้ทาเลือดของสายพันธ์หายากไว้ซะหนาเลยนี่น่ะ<br />รุย - ...งั้นก็แปลว่า<br /><br />ต้องหาเทววุธทั้งสามจริงๆหรอ~<br />โทกิ - แล้วเจ๊จะถอนหายใจทำไมล่ะนั้น<br />ซากุระ - รุ่นพี่เฮย์เกะค่ะ เทววุธทั้งสามนี่มันคืออะไรเรอะคะ?<br /><br />เฮย์เกะ - ...เรื่องเล่ามีอยู่ว่า<br /><br />มันคือเทววุธที่เล่าขานกันว่าเป็นสิ่งที่มหาเทพอามาเทราซึผู้ปกครองทากามางะฮาระประทานมาให้เสมือนตราแห่งผู้เป็นประมุข<br />&quot;ยาตะโนะคางามิ&quot; &quot;ยาซากะนิโนะมางาทามะ&quot; &quot;อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ&quot;<br />โทกิ - ฟังดูเป็น &quot;กุญแจ&quot; แบบเก่าแก่เลยน่ะนั้น<br />เฮย์เกะ - ถ้าไม่มี &quot;กุญแจ&quot; เหล่านั้นก็ไม่สามารถเข้าไปในทากามางะฮาระ หรือก็คือ &quot;เอเด็น&quot; ได้<br />== ยาตะโนะคางามิ = กระจกพุฒิวิศาล, ยาซากะนิโนะมางาทามะ = มณีเสี้ยวจันทรา, อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ = พระแสงขรรค์เมฆาสุราลัย<br /><br />หน้า 17<br />เพราะฉะนั้น โอกามิคุง โทกิคุง ช่วยสร้าง &quot;กุญแจ&quot; นั้นขึ้นมาหน่อยได้มั้ยครับ?<br /><br />โทกิ - พะ...พวกเราเนี่ยนะ!? ทำไมต้องเป็นเรา!? แล้วต้องทำยังไง...<br /><br />ยูกิฮินะ - เลิกพูดพล่ามซักที...<br />โอกามิกับไอ้ &quot;แม่เหล็ก&quot; ตรงนั้นน่ะ รีบๆปล่อยพลังพิเศษออกมาได้แล้ว<br /><br />โอกามิ+โทกิ - ...หา!?<br />โคจิ - ...ยูกิ<br /><br />โทกิ - นะ...นี่ตูไปทำอะไรให้พี่แกขุ่นเคืองใจรึเปล่าวะ? [แต่ตูแทบไม่เคยพูดกับพี่แกเลยด้วยซ้ำนี่หว่า]<br />โอกามิ - ระหว่างที่เราสู้อยู่เกิดอะไรขึ้น?<br />รุย - ปละ...เปล่าหรอก<br /><br />พอเรา &quot;ขอร้อง&quot; อะไรเขานิดหน่อยเกี่ยวกับเรื่องกุญแจนั้น เขาก็ฟิวขาดไปเลย...<br />โคจิ - คงเป็นแบบนั้นอีกนานล่ะนะ...<br /><br />โอกามิ - &quot;ขอร้อง&quot;?<br />ยูกิฮินะ - ...รีบๆ<br /><br />หน้า 18<br />ทำซักที!!<br /><br />โอกามิ - เดี๋ยว...<br /><br />โทกิ - ทำบ้าอะไร...<br /><br />เฮย์เกะ - โอกามิคุง!! ช่วยหลอมเหล็กพวกนั้นอย่าให้ไหม้แบบนั้นแหละครับ<br />ส่วนโทกิคุง ใช้ &quot;แม่เหล็ก&quot; แปลงรูปเหล็กพวกนั้นทีน่ะครับ!!<br /><br />ซากุระ - รุ่นพี่เฮย์เกะ คิดจะทำอะไร...<br /><br />หน้า 19<br />โอกามิ - อ๋อ...<br />โทกิ - เก็ทล่ะ!!<br /><br />หน้า 20<br />ซากุระ - ดาบ!!<br />ได้ดาบออกมาแล้ว!!<br />ใช้พลังพิเศษสร้าง &quot;อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ&quot; ได้แล้ว!!<br /><br />ถ้างั้น ถ้าเราใช้พลังพิเศษสร้าง &quot;กระจก&quot; กับ &quot;อัญมณี&quot; นั้น เราก็จะไป &quot;เอเด็น&quot; ได้แล้ว!!<br />เฮย์เกะ - ...ยังหรอกครับ<br />ซากุระ - เอ๋ะ!?<br /><br />เฮย์เกะ - นี่เป็นเพียงดาบธรรมดาเท่านั้น...เทววุธทั้งสามน่ะ จำเป็นต้องมีจิตวิญญาณที่สำคัญของแต่ละชิ้นสถิตอยู่ในตัวด้วยนะครับ<br />** จิตวิญญาณที่เฮย์เกะพูดถึงขณะที่แสยะยิ้มราวกับจะทำสัญญากับปิศาจนั้นคืออะไร!? **<br /><br />next: เปิดโปงข่าวอนิเมะระลอกแรก!!<br />to be continued Wed, 11 Jan 2012 11:44:37 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/32977 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/32902 ได้เรื่องแปลไทยซักที พอดีป๋มรอคน proof ของอังกฤษสำหรับอันอังกฤษอยู่อ่ะงับ (เสร็จไปถึง 160 แล้ว - -&quot;) เลยบอกเขาไปแล้วบอกว่า ขอแปลไทยแล้วกัน รอนานเกินป๋มเองจะแย่ เพราะเป็นคนขี้ลืมขั้นปลาทองเรียกพี่งับ ลืมอ่านการ์ตูนเป็นเดือนๆเป็นเรื่องธรรมดา - -&quot;<br /><br />ปล. ป๋มเป็นคนไม่แปลย้อนศรน่ะงับ ดังนั้น ตอนก่อนๆหน้านี้ รออ่านรวมเล่มเอาแล้วกัน ^_^&quot;<br /><br />PS. No, I didn't drop the series. Stop asking. I'm waiting for Rena to proofread the English scripts, so I came to do the Thai instead while waiting. And NEVER use my Thai translation!Google t/l to make scanlation EVER! &gt;S<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับและช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ</div><br /><br /><strong>โค้ด เบรคเกอร์<br />โค้ด 161 &quot;ร่างแปลงของปีศาจ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ผู้หญิง - ดิฉันรอพวกคุณอยู่เลยล่ะเจ้าค่า...!!<br />เชิญเลยเจ้าค่า!!<br />** กองทัพสาวงามนี้เป็นมิตรหรือศัตรูกัน!? **<br /><br />รุย - ระ...รอพวกเราอยู่อย่างงั้นเรอะ!?<br />โทกิ - อะ...อะไรกันเรอะครับ!? พวกเธอทั้งหลาย...<br /><br />หน้า 2<br />ผู้หญิง - พวกดิฉันเป็นผู้เคราะห์ร้ายที่หนีรอดจากการถูกพวกคนชั่วฆ่ามาน่ะเจ้าค่า<br />&quot;เอเด็น&quot;ได้ลงทัณฑ์คนชั่วพวกนั้นแล้วก็จริง แต่พวกดิฉันกลับร่วงรู้เรื่องของ &quot;เอเด็น&quot;กับพลังพิเศษเข้า<br />เลยถูกบังคับให้ทำงานที่นี่แทนที่จะถูกฆ่าน่ะเจ้าค่า<br /><br />โทกิ - งะ...งานเรอะ...<br />โอกามิ - จะว่าไป &quot;เอเด็น&quot; สั่งให้ &quot;กำจัดพยานทั้งหมด&quot;นี่น่ะ<br />รุย - ทำไมต้องจำผู้เคราะห์ร้ายมาใช้แรงงานแบบนี้ด้วย ทั้งที่คนผิดคือพวกไม่ได้ความที่ไปเป็นเป้าสายตาคนแท้ๆ<br /><br />ซากุระ - โหดร้าย...โหดร้ายที่สุด...<br /><br />โอกามิ - แล้วพวกเธอทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?<br />ผู้หญิง - พวกดิฉัน...<br /><br />พวกดิฉันหนีมาจากสำนักงานใหญ่ของ &quot;เอเด็น&quot; จากประตูอักษร &quot;ซึ&quot; ตัวนั้นน่ะเจ้าค่ะ!!<br /><br />โอกามิ - [สำนักงานใหญ่ &quot;เอเด็น&quot;อยู่หลังประตูนั้นจริงๆซิน่ะ...!!]<br /><br />หน้า 3<br />ผู้หญิง - การจะผ่านเข้าไปนั้นจำเป็นต้องใช้ &quot;เงื่อนไขบางอย่าง&quot; ก็จริง แต่การจะออกมาสามารถทำได้อย่างอิสระน่ะเจ้าค่ะ<br /><br />โทกิ - เงื่อนไขบางอย่าง!?<br />มันคืออะไร...<br /><br />ผู้หญิง - การที่สามารถออกมาได้อย่างอิสระก็เพราะต่อให้เราหนีก็ต้องโดนตามเจอและถูกฆ่าได้ไม่ยาก...!!<br />ถ้าพวกดิฉันถูกพบเข้าก็คง...<br />เพราะฉะนั้น พวกดิฉันถึงได้รอพวกคุณอยู่ตลอดน่ะเจ้าค่ะ<br /><br />ช่วยทำลาย &quot;เอเด็น&quot; และปลดปล่อยพวกดิฉันให้เป็นอิสระด้วยเถอะน่ะเจ้าค่ะ!!<br />คนที่จะทำสิ่งนั้นได้ มีแต่พวกคุณที่ตั้งใจจะต่อต้าน &quot;เอเด็น&quot; เท่านั้น<br /><br />โทกิ - งะ...งานที่ว่าเมื่อกี้ หรือว่าจะเป็น...<br />ผู้หญิง - แหม มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วซิเจ้าค่ะ<br /><br />หน้า 4<br />พวกคุณจะใช้บริการลับของ &quot;เอเด็น&quot; กี่ครั้งก็ได้ แต่ช่วยทำลาย &quot;เอเด็น&quot; ทีน่ะเจ้าค่ะ &lt;3<br />โทกิ - อุว้า~ &lt;3<br /><br />ซากุระ - เหวอๆๆ เป็นสาวเป็นแส้แต่มาทำเรื่องแบบนี้!! นะ...น่าขายหน้าจริงๆ!!<br /><br />มิชิรุ - ปล่อยเขาไปเถอะ...ผู้ชายมันต้องให้ได้แบบนี้ซิ ชิราทามะบอกฉันมาหยั่งงี้<br />ซากุระ - ทะ...ท่านมิชิรุ...!?<br /><br />โทกิ - ใจปล้ำก็ไม่เลวเหมือนกันน่า<br />ผู้หญิง - หุๆๆ จะให้ได้เห็นสรวงสวรรค์ที่แท้จริงเลยเจ้าค่ะ<br />โอกามิ - เฮ้ย...องค์ชาย!! แล้วพวกเฮย์เกะล่ะ...!?<br /><br />หน้า 5<br />สำหรับท่านที่ต้องการความบันเทิงแบบผู้ใหญ่เชิญได้ที่ห้องพิเศษแห่งนี้เลยน่ะเจ้าค่ะ<br />รุย - โห!! มีแต่เหล้าดีๆทั้งนั้นเลยแฮะ!!<br />โอกามิ - เฮ้ย!! [จะสบายใจกันไปแล้วน่ะ]<br /><br />ผู้หญิง - ไม่เห็นต้องรีบร้อนไปเลย<br />พวกเขาคงทราบแล้วว่าถ้าไม่มี &quot;เทววุธทั้งสาม&quot; ก็ไม่สามารถเปิดประตูสู่ &quot;เอเด็น&quot; ได้<br />โอกามิ - &quot;เทววุธทั้งสาม&quot;!?<br /><br />ผู้หญิง - &quot;เทววุธทั้งสาม&quot;...<br />ก็คือกระจก ดาบ และลูกแก้วในตำนานของญี่ปุ่น มันคือกุญแจที่จำเป็นสำหรับการเปิดประตู &quot;ซึ&quot; ซึ่งเชื่อมต่อกับ &quot;เอเด็น&quot; จากด้านนอกนี้<br /><br />โอกามิ - พูดบ้าๆ...พูดเพ้อเจ้ออะไร!? ของแบบนั้นมันจะเอามาได้ง่ายๆรึยังไง...<br />โทกิ - ขออย่าโรแมนติกให้มากนักน่ะจ้ะ<br />ผู้หญิง - ...ถ้างั้น<br /><br />หน้า 6<br />ลองตายซะที่นี่เลยดีมั้ย &lt;3<br />โทกิ - ว้ากกกกก<br /><br />ผู้หญิง - ตายจริง ลูกตาล่วงซะแล้ว<br />โทกิ - ซะ-ซะ-ซะ-ซะ-ซอมบี้!?<br />พวกเธอทุกคนก็เหมือนกันหรอ!! งั้นที่ว่าเป็นผู้เคราะห์ร้ายนั้นโกหกซินะ!?<br /><br />ผู้หญิง - ...ไม่ได้โกหกหรอก ก็พวกเราเป็นผู้เคราะห์ร้ายที่ &quot;ถูก&quot; พวกเศษสวะมันฆ่าจริงๆนี่น่า<br /><br />ซากุระ - ถะ...ถูกฆ่า!?<br /><br />ผู้หญิง - ฉันถูกฆ่าข่มขืน<br />ส่วนฉันถูกปล้นฆ่า<br />ส่วนฉันก็ถูกชนแล้วหนี...<br />พวกเธอรู้รึเปล่า!? ถึงความรู้สึกว่างเปล่าที่ถูกขโมยเอาวันเวลาที่แสนสุขสบายไปดื้อๆ แม้มันจะเป็นธรรมดาก็ตาม...<br />ถึงความรู้สึกสลดเสียใจที่จู่ๆก็ต้องมาจบชีวิต...!!<br /><br />หน้า 7<br />แต่ท่าน &quot;โค้ดเนม&quot; อาโอบะเข้าใจพวกเรา...<br />ท่านได้ช่วยพวกเราเอาไว้!!<br />ซากุระ - อาโอบะน่ะหรอ!?<br /><br />ทันทีที่เราตาย ท่านได้ไปขอร้อง &quot;เอเด็น&quot; ให้ช่วยบรรจุพลังพิเศษซึ่งก็คือพลังชีวิตให้กับพวกเรา ทำให้พวกเราเป็นซอมบี้ที่มีพลังพิเศษ<br /><br />ซากุระ - คนธรรมดากลายเป็นผู้มีพลังพิเศษ?<br />[จะว่าไป ก่อนหน้านี้ฮารุโตะก็เคยพูดว่าเขาได้พลังพิเศษมาจาก &quot;เอเด็น&quot;...]<br />แถมคราวนี้เป็นคนตาย...<br /><br />ท่านอาโอบะบอกกับพวกเราที่น่าสงสารว่าได้ลองขว้างโอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกซักครั้งก็ดี!!<br />ถ้าพวกเราสามารถฆ่าพวกเธอด้วยพลัง &quot;กระตุ้นเซลล์&quot; ของพวกเราได้ ท่านอาโอบะจะใช้พลัง &quot;ย้อนวัตถุ&quot; ทำให้พวกเรากลับไปเป็นเหมือนก่อนที่พวกเราตาย!!<br />พวกเราจะได้ชีวิตที่ถูกพวกสวะชิงไปคืนมาได้!!<br /><br />ซากุระ - อะไรกัน...!?<br /><br />หน้า 8<br />ผู้หญิง - และต่อให้วันนี้จะยังไม่ไหว แต่ซักวันพวกเราต้องเป็นองครักษ์ของท่านอาโอบะให้ได้...!!<br />ซากุระ - ดะ...<br />ชะ...ฉันเสียใจเรื่องการจากไปของพวกคุณ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นคงไม่ได้...<br />ผู้หญิง - ใช่...สิ่งหนึ่งที่เรารู้จากการตายก็คือ<br /><br />ถ้าสามารถใช้ชีวิตคนอื่นซื้อเอาชีวิตตัวเองกลับมาได้ก็เรียกว่าคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม &lt;3<br /><br />ซากุระ - อะ...<br />อะไร...<br />กัน...<br /><br />หน้า 9<br />ไอ้พวกที่เหลือค่อยไว้ตอนหลัง...<br />ก่อนอื่นก็เริ่มฆ่าจากพวกนายก่อน!!<br /><br />โทกิ - ...ไอ้การรุกสุดโต่งเนี่ย<br /><br />ฉันขอล่ะ!!<br /><br />หลับไปชั่วนิรันดร์เถอะน่ะ สาวน้อย &lt;3<br /><br />ซากุระ - [หา...]<br /><br />หน้า 10<br />[ผละ...]<br />[แผละกำลังหาย...]<br /><br />โทกิ - นะ...นี่มันอะไร!?<br />ตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอีกเรอะ...<br /><br />ผู้หญิง - ว๊าย<br /><br />อะ...<br />อ้า~~...<br /><br />หน้า 11<br />ฮ่าห์ &lt;3<br />ดูซิ &lt;3 นี่ก็คือพลัง &quot;กระตุ้นเซลล์&quot; ที่ &quot;เอเด็น&quot; ประทานให้พวกเรา!!<br /><br />โทกิ - อะ...<br />เอาจริงง่ะ นี่ฉันไปจู๋จี๋กับไอ้อัปลักษณ์นั่น...<br /><br />ผู้หญิง - ยิ่งเซลล์ถูกทำลายมากเท่าไหร่ ก็จะกลายเป็นการกระตุ้นไปมากขึ้น<br /><br />และแกร่งขึ้นเท่านั้น...!!<br /><br />โอกามิ - เหวอ!!<br /><br />หน้า 12<br />ซากุระ - โอกามิ<br />...โทกิคุง!!<br />[เรื่องแบบนี้]<br /><br />[ต่อหน้าพลัง &quot;กระตุ้นเซลล์&quot; นั่น]<br />[ต่อให้เป็นพลังแม่เหล็กของโทกิคุงหรือเพลิงของโอกามิก็ไม่ต่างกับหยดน้ำใส่กองไฟเลยน่ะซิ...!!]<br /><br />หน้า 13<br />ผู้หญิง - เฮี้ยกฮ่าๆๆๆ!! ท่าพวกนายจะประเมินพวกฉันต่ำไปน่ะ<br />ตราบใดที่พวกนายไม่ทำลายเซลล์ทุกเซลล์ของพวกฉันในครั้งเดียว พวกฉันก็สามารถกระตุ้นมันได้ตลอด...ต่อให้มีพลังแกร่งแค่ไหนก็ไม่มีวันทำอย่างงั้นได้หรอก!!<br /><br />โทกิ - ชิ...<br />[ถ้าฉันถอดไอ้นี้ออก สถานการณ์จะพลิกได้ทันทีก็จริง...แต่กับพวกลูกกระจ๊อกแบบนี้เนี่ยน่ะ...]<br /><br />โอกามิ - เบลเซบับ!!<br /><br />หน้า 14<br />โทกิ - หา...<br /><br />ซากุระ - เบลเซบับ!! คิดจะเผาพวกเขาด้วยเพลิงนั้นน่ะเรอะ...<br /><br />โอกามิ - ...ถึงจะเสียดายที่ต้องมาใช้กับพวกนาย แต่ก็ขอลองดูเลยแล้วกัน<br />จงภูมิใจเถอะว่าจะถูกแผดเผาด้วยเปลวเพลิงนี้<br /><br />หน้า 15<br />โทกิ - เฮ้ย...ดะ...โดนกินไปแล้ว!?<br />[เบลเซบับยังไม่สมบูรณ์...ยังควบคุมไม่ทันได้เลยไม่ใช่หรอ...!!]<br /><br />เบลเซบับแห่งความตะกละ...จะตะกละตะกลามไปถึงไหนกัน...!!<br />เฮ้ย โอกามิ<br />...โอกามิ!!<br /><br />ผู้หญิง - ฮ่าๆๆๆๆ น่าขำสิ้นดี!! ไปตายซะเองแบบนั้น โง่เง่าจริงๆ!!<br /><br />ประหยัดแรงไปได้เยอะเลย!!<br />คราวนี้ก็ฆ่าพวกที่เหลือซะ...<br /><br />หน้า 16<br />...เอ๋ะ!?<br /><br />เอ๋ะ!?<br />เดี๋ยว...นี่มัน...<br /><br />กะ...โกหกน่า!!<br />[กระตุ้นไม่ทัน!?]<br /><br />เป็นไปไม่ได้!!<br /><br />ระ...<br />ร้อน!! ตัวฉัน...<br />ไฟมัน...<br />ร่างกำลังไหม้...!!<br />พวกเราไม่มีวันตายนี่...<br /><br />หน้า 17<br />ม่าย!!<br /><br />โทกิ - มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ไฟตรงไหน...<br /><br />[นี่หรือว่า]<br /><br />[นี่มัน...]<br /><br />ฮะ...เฮ้ย โอกามิ นี่นาย...<br />หรือว่านั้นคือ...<br />[นี่น่ะเรอะ...]<br /><br />หน้า 18-19<br />[อัคนีชำระโลกันตร์โปร่งสี]<br />[เบลเซบับ]<br /><br />หน้า 20<br />ซากุระ - โอ...โอกามิ!?<br /><br />โทกิ - [นี่คือร่างที่แท้จริงของเบลเซบับงั้นเรอะ!?]<br />[แต่ว่า รูปลักษณ์นั่น...]<br /><br />[มันรวมร่างกับเพลิง...รวมร่างกับเบลเซบับอย่างงั้นเรอะ!?]<br />** ห่อหุ้มด้วยเบลเซบับ ค่าที่แท้จริงของพลังที่โอกามิได้มาคืออะไร **<br /><br />next: มากคนก็มากความ<br />to be continued Wed, 04 Jan 2012 17:22:46 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/32902 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/29473 หวังว่าคงไม่ว่าอะไรน่ะงับ ถ้าป๋มบอกว่า ป๋มเบื่อกับด้านอังกฤษเต็มแก่แล้ว เลยขอย้ายฝั่งมาเลยล่ะกัน<br /><br />ขอไม่ย้อนตอนเดิมให้นะงับ ตอนนี้กำลังเซ็ง - -&quot;<br /><br /><div class="important">จะเอาไปลงแสกนหรือลงเว็บไหนก็กรุณาเครดิตป๋มในฐานะผู้แปลด้วยนะงับ แล้วอย่าลืมอุดหนุนลิขสิทธิ์ด้วย<br /><br />And to English scanlators, <span style="text-decoration:underline;">DON'T USE MY THAI TRANSLATION TO RETRANSLATE TO ENGLISH FOR SCANLATION, ESPECIALLY WITH GOOGLE TRANS OR SOMETHING LIKE THAT!</span> It won't make sense. Believe me. I've tried it myself a lot of times, just for some laughs myself, so don't do serious scanlations with it. :S</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:132 &quot;กลยุทธ์โจ็คเกอร์&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ซากุระ - [โทกิคุงต้องการมา &quot;ล่าจักรพรรดิ&quot; งั้นหรอ...!?]<br />** เมื่อมังกรกับเสือปะทะกัน!! จุดสิ้นสุดของผู้พเนจรทั้งสองคืออะไร!? **<br /><br />ยูกิ - หมายเลข 4!! ชั้นเคยบอกไปแล้วไง ถึงนายจะทำเพื่อเนะเนะเนะ แต่สิ่งที่นายทำมันผิดนะ!!<br />หมายเลข 4!!<br /><br />โทกิ - เอาล่ะ มาเข้าคำถามกันดีกว่า~<br />โจ๊กเกอร์ก็คือไพ่ตายของ &quot;เอเด็น&quot;<br />แต่มันเป็นไพ่ตายแบบไหนเอ๋ย ซากุระจัง?<br /><br />ซากุระ - ...เอ๋ะ!?<br />ถะ...ถามเรื่องแบบนั้นกับชั้นไป...<br /><br />หน้า 2<br />** ปะทะเดือด &quot;ไฟ&quot; กับ &quot;แม่เหล็ก&quot;!! คนที่จะกุมชัยชนะไว้ได้จะเป็นฝ่ายไหนกัน!? **<br /><br />ยูกิ - โอกามิ!!<br /><br />โทกิ - ...โห!?<br />อยากสู้กับฉันถึงขั้นคุมตัวเองไม่อยู่เลยรีไง?<br /><br />หน้า 3<br />โอกามิ - ...แกแพ้ชั้นไปแล้วหนหนึ่ง<br />แล้วยังจะมา...<br /><br />เสมอหน้าอีกหรอ!!<br /><br />ซากุระ - เหวอ!!<br />รุย - เอาแล้วไง ถอยไปก่อน!!<br /><br />ไฟรุนแรงอะไรขนาดนี้!!<br /><br />หน้า 4-5<br />โอกามิ - โอ้วววว<br /><br />โทกิ - ฮ่ะฮ่า!!<br /><br />หน้า 6<br />...ไม่มีการออมมือเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ<br />นายนี่มันเย็นชาจริงจริ๊ง<br /><br />รุย - สะ...เสมอกัน!?<br />บ้าหน่ะ...!! ก่อนหน้านี้ยังชนะขาดอยู่เลยนี่ เจ้าเรย์มันจะออมมือไปถึง...<br /><br />ยูกิ - เปล่าหรอก โอกามิหน่ะเอาจริงแล้ว<br />แต่หมายเลข 4 ในตอนนี้ต่างจากเมื่อก่อนริบรับ...ชั้นสู้กับเขามาแล้วถึงได้รู้<br />[หมายเลข 4 ตอนนี้หน่ะ]<br /><br />หน้า 7<br />[เป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของ &quot;เอเด็น&quot;...!!]<br />โทกิ - เก่งขึ้นกว่าก่อนแล้วซินะ? สมกับที่เป็นคนที่มีพลังพิเศษชั้นสูงแบบเดียวกับ &quot;ท่านจักรพรรดิ์&quot;<br />เอาเหอะ ถ้าเป็นนายล่ะก็ จะมาไม้ไหนชั้นก็ไม่แปลกใจหรอก<br /><br />...แต่เรื่อง 32 ธันวานี่ทำเอาชั้นตกเก้าอี้เลยล่ะน่ะ<br /><br />รุย - 32 ธันวา...<br />ซากุระ - โทกิคุงรู้เรื่อง 32 ธันวาด้วย!?...ทำไมถึงได้รู้!?<br /><br />โทกิ - น้านซิเนอะ ไหงถึงรู้ได้หว่า?<br /><br />ถ้าตอบได้ว่าชั้นเป็นไพ่ตายสำหรับอะไรล่ะก็ จะบอกให้เอาบุญล่ะกัน<br />ซากุระ - อุ๊ก...[ขี้แกล้งจัง]<br /><br />โทกิ - ทีชั้นบอกได้มีเพียงอย่างเดียว<br />ในวันที่ 32 ธันวา...การพบกันระหว่างจิ๋วกามิที่มีพลัง &quot;เพลิงทั้งเจ็ด&quot; อันแข็งแกร่ง กับซากุระจังที่เป็นสายพันธ์หายากทำให้ผู้มีพลังตายไปเยอะมาก<br />ซากุระ - หา...!?<br />โทกิ - &quot;เอเด็น&quot;ตั้งใจว่า ถ้าฆ่าโอกามิด้วยการ &quot;ล่าจักพรรดิ์&quot; ไม่ได้ ก็จะฆ่าซากุระจังแทน ทั้งหมดเพื่อป้องกันไม่ให้ซ้ำรอยเดิม<br /><br />หน้า 8<br />งี่เง่าใช่มั้ยล่ะ? ขนาดชั้นเองยังขำเลย ไปฆ่ายัยสายพันธ์หายากบ๊องไร้พิษสงแบบนั้นแล้วจะได้อะไรขึ้นมา...<br />...จนกระทั่ง<br /><br />ได้เห็นซากุระจังเมื่อกี้นี่<br /><br />ซากุระ - โทกิคุ-...<br />โทกิ - ถ้าเป็นซากุระคนเมื่อกี้ล่ะก็ ต่อให้มีผู้มีพลังเป็นร้อยเป็นพันคนก็ฆ่าได้สบาย...<br />แถมคราวต่อไป จะหยุดได้เหมือนครั้งนี้รึเปล่าก็ไม่รู้<br /><br />ซากุระ - [แปลว่า &quot;ตอนนั้น&quot;...ชั้น...]<br /><br />โอกามิ - หึ<br /><br />ฮ่ะๆๆๆ!!<br />รุย - เร-...เรย์!?<br /><br />หน้า 9<br />โอกามิ - ขำว่ะ<br />อย่างยัยนั้นหน่ะนะ จะฆ่าคนได้? ไม่มีทางหรอก<br /><br />ซากุระ - ยะ...ยัยนั้น!?<br /><br />ยูกิ - ใช่!! เนียนมารุยังไงเป็นเนียนมารุ ไม่มีทางฆ่าใครได้หรอก<br />รุย - ...โทกิ ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วทำไมนายถึงได้ช่วยซากุระโคจิเอาไว้?<br /><br />โทกิ - เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า องค์ชาย<br />ชั้นอยากจะ &lt;3 กับผู้หญิงจะตาย~<br />ก็แค่ไม่อยากฆ่าผู้หญิงก็เท่านั้นเอง<br /><br />รุย - ไม่ต้องมาตอแหล!! พวกเราไม่มีเวลามาเล่นสนุกไปกับแก...<br />โทกิ - ก็บอกแล้วไง<br /><br />หน้า 10<br />โทษทีเหอะ โอกามิ แกช่วยตายๆไปได้ม่ะ?<br /><br />รุย - โทกิ!! แก...เลิกบ้าซักที...<br /><br />โอกามิ - นั่นซินะ<br /><br />รุย - เอ๋ะ!?<br /><br />หน้า 11<br />เรย์!!<br /><br />โอกามิ - ...ค่อยยังชั่วหน่อยที่แกยังไม่ได้ต่ำช้าถึงขั้นที่ฆ่าผู้หญิงแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุย<br /><br />ถ้าเป็นชั้น ก็คงพูดและทำอย่างที่นายทำเหมือนกัน<br />...เข้ามาเลย<br /><br />ซากุระ - โอ...กามิ...<br /><br />โทกิ - ...กะแล้ว<br /><br />ว่าต้องพูดแบบนั้น<br /><br />หน้า 12<br />โอกามิ - อุ๊ก...<br />อึก<br />[ร่างกาย...ขยับไม่ได้]<br /><br />อุ๊บ...<br />อั๊ก<br />[เริ่มถูกกดลงกับพื้น...]<br />[หนักขึ้นเรื่อยๆ!?]<br /><br />อ้ากกก<br /><br />โทกิ - ขยับไม่ได้ล่ะซิ...นี่ก็คือสนามแม่เหล็กโลก<br /><br />หน้า 13<br />ถ้าควบคุมสนามพลังแม่เหล็กโลกได้<br />ก็ทำให้มนุษย์ลอยหรือจมได้จากธาตุเหล็กที่มีอยู่ในเลือด<br /><br />โอกามิ - หา...<br /><br />โทกิ - จมดินไปซะ<br /><br />หน้า 14-15<br />[เอลเท็ด แคนน่อนบอลล์]<br />== กระสุนแม่เหล็กโลก<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!!<br /><br />หน้า 16<br />[นะ...]<br />[นี่น่ะเรอะ...]<br /><br />โทกิ - อ้าว? พลาดซะงั้น ฉันคุมไม่ดีเองแหละเนอะ!!<br />ซากุระ - [นี่น่ะเรอะ พลังแม่เหล็กที่แท้จริงของโทกิ โจ๊กเกอร์...!!]<br />โทกิ - สนามแม่เหล็กโลกมันใหญ่ซะจนคุมแทบไม่อยู่จริงๆ<br /><br />หน้า 17<br />ซากุระ - อุ๊ก...<br />ลิลี่ - นี่เธอ!! โดนอะไรเข้าไปล่ะนั้น?<br /><br />เจ็บหนักขนาดนั้นยังจะมาเดินเตร่อยู่ได้ เดี๋ยวก็โดนพวกเศษเหล็กเข้าหรอก!!<br /><br />โอกามิ - ...เข้าใจล่ะ โจ๊คเกอร์ ไพ่ใบสุดท้ายนั้นคืออย่างนี้เองซิน่ะ...<br /><br />ถึงพลังพิเศษจะใช้กับสายพันธ์หายากไม่ได้<br />แต่ถ้าเป็นการโจมตีทางกายภาพ ก็สามารถทำให้เกิดแผลได้เหมือนคนธรรมดา<br />พลังแม่เหล็กใช้สิ่งของเป็นตัวกลาง จึงสามารถโจมตีทางกายภาพได้ ไม่เหมือนกับไฟ แสง หรือเสียงที่เป็นเพียงการสร้างพลังพิเศษขึ้นมา นั้นคือจุดแกร่งของพลังแม่เหล็ก...<br /><br />พูดอีกอย่างคือ มีแต่นายเท่านั้นที่สามารถฆ่าสายพันธ์หายากที่ตื่นขึ้นมาด้วยพลังพิเศษได้<br /><br />หน้า 18-19<br />&quot;ไพ่ตาย&quot; ใบสุดท้ายที่มีไว้เพื่อต่อกรกับสายพันธ์หายาก<br />นั้นแหละคือโจ็คเกอร์...ก็คือตัวนาย<br /><br />โทกิ - ถูกต้อง~ เก่งจริงๆน่ะ โอกามิคุง<br />ชั้นก็คือโจ๊คเกอร์ อาวุธก้นหีบที่มีไว้เพื่อป้องกันไม่ได้เหตุการณ์ 32 ธันวาเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่ 2<br /><br />ซากุระ - [หมายความว่า...โทกิคุง]<br />[จะต้องฆ่าชั้นซึ่งเป็นสายพันธ์หายาก...]<br /><br />ยูกิ - มันแปลกๆนะ หมายเลข 4!! นายมาเป็น &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; เพื่อปกป้องเนะเนะเนะไม่ใช่เร้อ!?<br />แล้วทำไมถึงเอาแต่พูดเรื่อง 32 ธันวาอยู่ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว!!<br />นายแปลกไปน่ะ เกิดอะไรขึ้น!?<br /><br />เนะเนะเนะ - ก็มันไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้วน่ะซิ<br /><br />เพราะงั้นถึงได้ทำในสิ่งที่ควรทำได้<br />...ใช่แล้ว<br /><br />ซากุระ - หา...<br /><br />หน้า 20<br />เนะเนะเนะ - โจ็คเกอร์ไม่ได้มีเพียงใบเดียว<br />** เนะเนะเนะกลับสู่สภาพเมื่อครั้นอดีต!! มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!? แล้วผู้โหดเหี้ยมนั้นจะชี้ไปที่สิ่งใด!? **<br /><br />ซากุระ - รุ่นพี่ฟุจิวาระ!?<br />[ดะ...ดูเค้าแปลกไปจากที่เคยเป็น...แถมไม่ได้ใส่แว่นด้วย...]<br /><br />ยุกิฮินะ - ...กลับมาแล้วซิน่ะ?<br /><br />เจ้าของฉายา<br /><br />&quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; ผู้โหดเหี้ยมอมหิต ฟุจิวาระ เนะเนะเนะ<br /><br />next: โจ๊คเกอร์ผู้จบปรักอยู่กับความโศกเศร้า<br />to be continued Mon, 02 May 2011 17:27:47 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/29473 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/27717 พรุ่งนี้ตอนเย็นอาจมาเกลาภาษาอีกนิดหน่อยน่ะงับ แต่เรื่องความถูกต้องก็...ได้แล้วล่ะงับ (มาเกลาคือเกลาแค่ให้มันฟังดูดีขึ้นเฉยๆ - -&quot;)<br /><br />ถ้าใครช่วยได้ก่อนหน้านั้นจะเป็นการดีมาก ภาษาไทยป๋มมันยิ่งไม่ค่อยดีอยู่ - -&quot;<br /><br />ปล. ใครอยากเอาไปทำแสกนเลชั่นก็ตามใจเลยนะครับ เปลี่ยนเป็นว่า ป๋มขอแค่ให้เครดิตถูกต้องกับบอกว่าจะไปลงที่ไหนพอ สำำหรับแปลไทยขอวางตัวเป็นกลาง ไม่แปลเฉพาะให้บอร์ดใดบอร์ดหนึ่งน่ะงับ ขี้เกียจตามไปอัพที่บอร์ด (อย่างมากป๋มอัพก็ขออัพแค่ลิงค์แล้วกัน...ใส่รูปด้วยแล้วมันยุ่งยาก...- -&quot;)<br /><br /><strong>กินทามะ<br />บทเรียนที่ 342 &quot;เดี๋ยวได้ส่งไปห้องดัดนิสัยเลยนี่&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ชาจิ - กะ...<br />โกหกน่า...<br /><br />หมายความว่าไอ้พัศดีวิปริตชั่วสุดโหดนั้น<br />เขียนจดหมาย<br />ให้ลุงนั้นมาโดยตลอดเลยงั้นหรอ?<br /><br />มันแกล้งทำเป็นลูกชายของลุงนั้น เขียนจดหมายส่งให้ลุง<br />เพื่อไม่ให้ลุงรู้ถึงความตายของลูกตนเองงั้นหรอ?<br /><br />กินโทกิ - ถ้าลุงนั้นกับลูกของเขาได้พบกันล่ะก็ จดหมายทั้งหมดนั้นก็จะสูญเปล่า<br />เพราะอย่างงั้นแหละ หมอนั้นถึงได้พยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ฉันก่อความวุ่นวาย<br />เพื่อไม่ให้ลุงได้รับนิรโทษกรรม<br /><br />หน้า 2<br />ชาจิ - แล้วทำไม...ไอ้พัศดีนั้นถึงต้อง...<br />กินโทกิ - ฉันก็ไม่รู้<br /><br />หมอนั้นคง...<br />อยากให้พวกแกเห็นหัวอกของเขาล่ะมั้ง<br /><br />ประกาศ - นักโทษทั้งหมด!!<br /><br />จงเปิดทางออกและปล่อยผู้คุมทั้งหมดเดี๋ยวนี้!!<br />มิฉะนั้นจะได้ต้องโทษเพิ่มอีกแน่!!<br /><br />นักโทษ - พวกแกเป็นคนเตะพวกเราเข้ามาเองไม่ใช่หรอ!!<br />พวกเราก็อยู่ในคุกสมอยากพวกแกแล้วไง!!<br />ถ้าจะให้ออกไป พวกเราก็จะออกด้วยนะเฟ้ย ไม่ใช่แค่พวกผู้คุมอย่างเดียว<br /><br />ชาจิ - ซะ...ซวยล่ะ<br />ไอ้พวกนั้นมันก่อจราจลแล้ว<br /><br />จับพวกผู้คุมไว้เป็นตัวประกันงั้นหรอ?<br />กินโทกิ - ท่าพัศดีจะได้สมหวังในแบบที่นึกไม่ถึงซะแล้วน่ะเนี่ย<br /><br />ถ้าอาละวาดกันขนาดนี้ ลุงคงหมดหวังได้พบลูกชายแน่<br /><br />ชาจิ - แต่ไอ้พวกนั้นคงไม่ปล่อยให้พัศดีมีชีวิตกลับออกไปแน่ ดีไม่ดีลุงเองก็อาจโดนไปด้วยน่ะ...<br /><br />หน้า 3<br />กินโทกิ - งั้นก็แย่ซิ<br />ขืนหมอนั้นตายไป ก็จะไม่มีใครมาพิสูจน์ว่าฉันบริสุทธิ์พอดี<br />ยิ่งเพิ่งได้หลักฐานว่าทำผิดมาหมาดๆซะด้วย<br /><br />ต้องให้ลุงแก่ปวกเปียกนั้น<br />ชดใช้ความผิดหลอกๆนี้ให้เรียบร้อยซะก่อน<br /><br />ชาจิ - ละ...ลูกพี่<br />หลักฐานที่ทำผิดนี้..หรือว่าตลอดมานี้ ลูกพี่ทำไปเพื่อ...<br /><br />กินโทกิ - ต้องขอบใจนายที่ช่วย<br />นายไปซ่อนตัวได้แล้วล่ะ ขืนนายทำไปมากกว่านี้ มีหวังได้ขึ้นแท่นจริงๆแน่<br /><br />ชาจิ - คอยเดี๋ยว<br />กล้าถึงกับหลอกใช้ท่านชาจิผู้นี้เพื่อเรื่องไร้สาระพรรคนั้นเชียวน่ะ<br /><br />คราวนี้ตาฉันใช้ลูกพี่บ้างล่ะ<br /><br />ฉันไม่สนว่าตาลุงหรือพัศดีนั้นจะเป็นดีเป็นร้ายยังไง<br />แต่ฉันไม่ยอมให้มาโดนต้องโทษหนักกว่าเดิมเพราะไอ้พัศดีสถุยนั้นแน่<br /><br />ฉันจะดึงความสนใจจากพวกผู้คุมเอง<br />ระหว่างนั้น ลูกพี่ช่วยไปหยุดการจลาจลบ้านั้นที<br /><br />หน้า 4<br />กินโทกิ - เดี๋ยวซิ ขืนทำอย่างงั้น...<br />ชาจิ - อาละวาดให้หนักๆไปเลย ลูกพี่จะได้โดนต้องโทษนานขึ้น<br /><br />แล้วพวกเรา<br />จะได้เล่นด้วยกันอีกได้<br /><br />กินโทกิ - นาย...<br />เดี๋ยวก่อน...<br /><br />ผู้คุม - เฮ้ย นั้น!! ชาจินี่!!<br />ชาจิอยู่ตรงนั้น!! จับมัน!!<br /><br />ชาจิ - ถ้าคิดว่าจับได้ก็ลองดู<br /><br />นึกหรอว่าแขนเสื้อของจ้าวแห่งอาชญากร...<br />ชาจิผู้นี้จะโดนจับได้ง่ายๆน่ะ หา!!<br />ผู้คุม - แขนเสื้อท่านฉีกไปเรียบร้อยแล้วโว้ย!!<br /><br />[ฝากด้วยล่ะ]<br />[ลูกพี่...]<br /><br />กินโทกิ - [เออ]<br /><br />[ฝากที่เหลือด้วยล่ะกัน บุริ...]<br />ชาจิ - ชาจิเฟ้ย!!<br />== ให้ความรู้สึกเหมือนซึระยังไงชอบกลแล้วง่ะ - -&quot;<br /><br />หน้า 5<br />นักโทษ - โธ่เว้ย!!<br />ไอ้พัศดีนั้นมันไปไหนแล้วฟะ!!<br /><br />เพราะไอ้พวกผู้คุมเองมันเริ่มโต้กลับ เลยคลาดสายตาไอ้พัศดีนั้นเลย<br />พวกลูกน้องของเจ้าชาจิที่ไม่ได้ร่วมกับพวกเราก็หายไปด้วย!! บ้าเอ้ย!!<br /><br />ขืนปล่อยให้ตัวประกันหนีไปได้ พวกเราโดนซัดเละแน่!!<br />มันน่าจะยังอยู่แถวนี้ ลากตัวมันมาให้ได้!!<br />ต้องเอาหมอนั้นให้ตายอย่างเขียด!!<br /><br />ผู้คุม - พัศดีครับ<br />พวกเรามีที่เจ็บสาหัสอยู่ ถ้าขืนไม่รีบรักษาล่ะก็<br />แต่ประตูทั้งหมดโดนพวกมันปิดล้อมไว้หมดแล้วน่ะ<br /><br />พัศดี - ที่พวกนักโทษต้องการคือตัวฉัน<br />ฉันจะหยุดพวกมันไว้ที่นี้ให้เอง<br /><br />ระหว่างนั้น พวกนายก็ติดต่อพวกที่อยู่ด้านนอก เรียกกำลังเสริมมา และพาคนเจ็บออกไปซะ<br />ฉันคงหยุดพวกมันได้ไม่นานนัก รีบๆจัดการให้เสร็จ<br /><br />หน้า 6<br />ผู้คุม - ตะ...แต่ถ้าทำอย่างงั้น พัศดีก็<br />นักโทษ - กะ...แกอยากตายหรอไง!!<br /><br />พัศดี - ฝากไอ้นี้...<br />ให้ลุงด้วยล่ะ<br /><br />บอกว่าเป็นจดหมายฉบับสุดท้าย<br /><br />นักโทษ - เจอตัวแล้ว~!!<br />เอ้าๆ มาเกาะกลุ่มทำอะไรกันแถวนี้ล่ะเนี่ย หา~!!<br /><br />พัศดี - รีบๆไปซิ!!<br />ขืนยังชักช้า เดี๋ยวได้ส่งไปห้องดัดนิสัยเลยนี่!!<br /><br />ผู้คุม - พัศดี!! ผมจะไปเรียกคนมาช่วยเดี๋ยวนี้แหละครับ!!<br />นักโทษ - ละ...แล้วอย่าตายซะก่อนล่ะ<br /><br />หน้า 7<br />พัศดี~~~!!<br /><br />จดหมาย - [กราบเรียน]<br /><br />[ต้องขออภัยที่จดหมายนี้ไม่ใช่จดหมายของลูกของคุณ]<br /><br />[ถ้าคุณได้รับจดหมายฉบับนี้]<br />[ผมคงจะล่วงลับไปเนื่องจากเหตุบางประการ และไม่สามารถส่งจดหมายของลูกชายของคุณได้อีกกระมั้ง]<br /><br />[แต่ขอให้คุณอย่าเป็นห่วงไป]<br />[เนื่องจากการดำเนินการส่งจดหมายจากต่างดาวนั้นมีขั้นตอนอยู่เล็กน้อย]<br /><br />[ผมจึงต้องกราบขอโทษ]<br />[ที่ไม่สามารถส่งจดหมายให้คุณได้จนถึงวินาทีสุดท้าย]<br /><br />หน้า 8<br />[คุณอาจจำไม่ได้แล้วก็จริง]<br />[แต่พอผมเข้ามาทำงานที่นี้ได้ไม่นาน ก็ถูกกีดกันออกไปแล้ว]<br /><br />[ถึงผมจะถูกพ่อแม่ขับไล่ไสส่งมาให้อยู่กินในเรือนจำที่เต็มไปด้วยมิจฉาชีพแห่งนี้]<br />[ผมกลับไม่สามารถแม้จะควบคุมเหล่านักโทษฉกรรจ์หนุ่มๆที่ยังอ่อนต่อโลก]<br />[ไม่ใช่แค่นั้น ยังถูกพวกผู้คุมคนอื่นตีห่างเพราะใช้เส้นสายเข้ามา]<br /><br />[ตอนนั้นเอง คนที่ทำให้ผมต้องถึงกับน้ำตาคลอ]<br />[คือผู้เฒ่าที่อาศัยอยู่ในเรือนจำนี้มายาวนานที่สุด]<br /><br />[กฏของเรือนจำ การตีสนิทกับเหล่านักโทษฉกรรจ์ วิธีการใช้ชีวิตอย่างฉลาดแกมโกง]<br />[รวมไปถึงว่า]<br /><br />[แสงสว่างจากภายนอกนั้นเป็นความหวังแบบไหนสำหรับเหล่านักโทษที่ต้องอยู่ในคุกมืดๆ]<br />[คุณได้สั่งสอนทั้งหมดนั้นให้กับผม]<br /><br />[ผมในตอนนี้ ยังคงห่างไกลจากความองอาจนัก]<br />[ถึงผมจะรู้ดีว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมจะไปโอ้อวดใครได้ก็จริง]<br /><br />[แต่ที่ผมสามารถยืนอยู่ที่นี้ ณ จุดนี้ได้บนขาทั้งสองทนทานแม้จะน่ารังเกียจนั้น]<br />[ก็เพราะว่าผมได้คุณ]<br /><br />หน้า 9<br />[ถึงผมจะไม่สามารถทำอะไรอย่างอื่น นอกจากการส่งจดหมายให้คุณก็ตาม]<br />นักโทษ - อะไรฟะ...<br />จดหมาย - [แต่ถ้าสิ่งนั้นคือความหวังแม้เพียงเล็กน้อยสำหรับคุณ ผมก็มีความสุขแล้ว]<br /><br />[จากนี้ไป จดหมายอาจมีการล่าช้ามากขึ้นก็ตาม]<br />นักโทษ - รีบๆไปตายซักทีเด้<br /><br />จดหมาย - [ขอให้คุณอย่าลืมว่านอกกรงของคุณยังมีคนที่คิดถึงคุณอยู่]<br /><br />[ขอให้คุณอย่าลืมว่าคนที่คิดถึงคุณไม่ได้มีเพียงลูกชายของคุณเท่านั้น]<br />[ขอขอบพระคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา]<br /><br />[พัศดีนอกรีต]<br /><br />นักโทษ - จอดไปแล้ววุ้ย<br />เฮ้ย มันยังไม่จบแค่นี้หรอกนะเฟ้ย<br /><br />เอ้า นั้นมันห้องดัดนิสัยของชอบของแกเลยนี่ฟ่า<br />นี่แหละ เหมาะเหม็งสำหรับโลงศพแก<br /><br />พวกเราจะตอบแทนที่แกช่วยดูแลเรามาตลอดเอง<br />ฮ่ะๆๆๆ!!<br /><br />เฮ้ยๆ แบบนั้นไม่ใช่ว่าตายไปแล้วหรอเนี่ย?<br />โห น่ากลั๊วน่ากลัว ความแค้นของนักโทษนี้มันน่ากลัวจริงเนอะ<br />จะขอแจมด้วยดีมั้ยหว่า<br /><br />หน้า 10<br />หา<br /><br />กินโทกิ - เฮ้ย<br />ฉันจะสอนอะไรดีๆให้ไอ้พวกหมดอนาคตอย่างพวกแกไว้อย่าง<br />เวลาจะเข้ากรงใคร หัดรู้จักเคาะประตูก่อนซะบ้าง<br />มารยาทในคุกน่ะเฟ้ย<br /><br />โดยเฉพาะห้องดัดนิสัย อันนี้ต้องระวังเป็นพิเศษ<br />เพราะไม่แน่อาจมีพวกจอมวายร้ายที่น่าสพรึ่งกลัวอยู่ก็ได้<br /><br />หน้า 11<br />นักโทษ - กะ...<br />แก!!<br /><br />พัศดี - นะ...นี่แก...<br />มะ...มาอยู่...ที่นี้ได้...<br /><br />กินโทกิ - มาตายเอาตอนนี้มันจะเร็วไปหน่อยมั้ง<br />ยังไม่ถือวันพบปะเลยนะเฟ้ย คุณ &quot;ลูกชาย&quot; สุดงั่งเอ้ย<br /><br />พัศดี - นะ...<br />นี่แก...<br /><br />นักโทษ - หนะ...หนอยแก คิดจะช่วยหมอนั้นงั้นหรอ?<br />ลืมไปแล้วหรอไงว่ามันทำอะไรพวกเราไว้!!<br />กินโทกิ - ไม่ลืมหรอกน่า ไว้ที่เหลือฉันจัดการเอง พวกแกปลดปล่อยกันไปเต็มที่แล้วไม่ใช่หรอไง<br /><br />แต่ถ้ายังอยากอาละวาดอีก ฉันจะเป็นเพื่อนเล่นให้พวกแกเอง<br />เนอะ พัศดี แล้วอย่าลืมที่เราสัญญากันไว้น่ะเฟ้ย<br /><br />อาละวาดเท่ากับ<br />เป็นอิสระ<br /><br />ฉันทนอย่างแสนสาหัสมาตลอด แต่จากนี้ไปจะไม่มีอีกแล้ว<br />ในที่สุดฉันก็จะได้อาละวาดสมใจอยากให้เห็นจะๆได้ซักที~~<br />เอ้า มาดูกันเลยว่าใครมีความแค้นมากที่สุด เปิดสงครามความเครียดที่สุดของโลกกันเลย<br /><br />นักโทษ - ได้เลยเฟ้ย!!<br />แกได้ตายกับไอ้พัศดี!<br /><br />หน้า 12<br />กินโทกิ - ยินดีต้อนรับ<br />สู่ห้องดัดนิสัยของฉัน<br /><br />ผู้คุม - พัศดี!<br />ยังไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ พัศดี!!<br /><br />นี่มันเกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่แค่ไม่เห็นพัศดี<br />แต่พวกนักโทษที่อาละวาดก็หายไปกันหมดเลย<br /><br />นั้น<br />มีนักโทษอยู่ตรงนั้น!! [แต่ไหงเป็นชุดแบบตะวันตก!?]<br /><br />หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!!<br />แกคิดจะไปไหน!!<br /><br />พัศดี - อย่าไปห้ามเขา<br /><br />ผู้คุม - พะ...พัศดี<br /><br />พัศดี - ...ปล่อยเขาไปเถอะ<br />ผู้คุม - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 13<br />พัศดี - เรือนจำนี้<br />ไม่มีกรงที่ขังหมอนั้นอยู่ได้หรอก<br /><br />นักโทษ - กลายเป็นเรือนจำที่สงบสุขขึ้นเยอะเลยน่ะ<br /><br />แต่ห้องพยาบาลกลับกลายเป็นแออัด<br />ทั้งผู้คุมทั้งนักโทษกลับมานอนสบายด้วยกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ<br /><br />นั้นแหละดีแล้ว มันควรจะเย็นลงกันทั้งสองฝ่าย ซักหน่อยก็ยังดี<br />แต่ไม่มีคนตายเลยนี่ก็ถือว่าโล่งอกไป เล่นไปขนาดนั้นจะโดนจับขึ้นแท่นก็ไม่แปลกแล้วล่ะ<br /><br />เรื่องนั้นน่ะ เห็นเขาว่าไม่มีการเพิ่มโทษของนักโทษน่ะ<br />เอ้า ไหงงั้น!? อาละวาดกันหนักแบบนั้น ปกติต้องโดนลงโทษหมดทุกคนไม่เหลือหน้าไม่ใช่หรอ?<br />แล้วไหงพัศดีกลับไม่ทำอะไรเลยอ่ะ?<br /><br />อ้าว? ไม่รู้หรอกหรอ<br />พัศดีน่ะ...<br /><br />หน้า 14<br />กินโทกิ - เหนื่อยมาเยอะเลยน่ะครับ<br /><br />คนที่ใส่หมวกมันต้องล้านกันทุกคนเลยซินะ<br />แต่ก็นะ คราวหน้าก็หัดหางานที่มันไม่หนักหัวบ้างแล้วกัน<br /><br />...เห็นว่านายยอมแบกรับโทษทั้งหมดของพวกนักโทษใช่มั้ย?<br />ไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรอเปล่าล่ะนั้น เดี๋ยวผมที่เหลือก็ร่วงหมดกันพอดีหรอก<br /><br />พัศดี - ก็สมควรแล้วล่ะ<br />แล้วอีกอย่าง ฉันรู้อยู่แล้วว่านักโทษเป็นของเล่นที่ค่อนข้างอันตราย<br />เพราะมีพวกอย่างนายอยู่นั้นแหละ<br /><br />กินโทกิ - แต่ถ้าเทียบกับเกมแลกจดหมายที่แกเล่นอย่างเอามันแล้ว<br />ฉันก็เป็นได้แค่เปโกะจังผู้น่ารักนั้นแหละ<br /><br />ความจริงที่โหดร้ายกับภาพมายาที่อ่อนโยน<br />สิ่งที่นายเล่นด้วยคืออันหลัง เพราะอย่างงั้น นายถึงต้องโกหกต่อไปจนถึงวินาทีสุดท้าย<br /><br />แต่นายก็เริ่มกลัว กลัวที่จะโกหกต่อไป กลัวที่วันที่ความจริงจะถูกเปิดโปงจะมาถึง<br />นายเลยโยนทุกสิ่งทิ้งไป และหนีไป ทิ้งคำโกหกของนายไว้อย่างงั้น<br /><br />สุดท้าย การพบปะของลุงก็จะมาถึง แล้วนายจะทำยังไง<br />พัศดี - ...ฉันทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว ไม่มีสิทธิแม้จะย่างผ่านประตูบานนี้อีก<br /><br />กินโทกิ - แต่นายก็ไม่มีสิทธิมาบ่นแบบนั้นด้วยเหมือนกัน<br />นายเป็นคนทำให้ฉันโดนไปด้วย เพราะงั้นฉันคงปล่อยไปไม่ได้ง่ายๆหรอก<br /><br />หน้า 15<br />ถ้านายเป็นพัศดีนอกรีต นายก็ควรจะเลือกซักอย่าง ระหว่างบอกความจริงทั้งหมดกับลุง แล้วหัวเราะเยาะหลังจากทำให้เขาร้องไห้<br />หรือจะให้ลุงอดิ้นรนยู่ในโลกของภาพสมมุติไปจนตาย ต่อหน้าลุงคนนั้น<br />แล้วฉันถึงจะยอมยกโทษที่นายจับฉันโยนเข้าตะราง<br /><br />และถ้าทำไม่ได้ ฉันก็จะตบกระบาลนายซะตอนนี้<br />แล้วลากนายกลับเข้าไปในเรือนจำเอง<br /><br />พัศดี - ...หึ<br />ถ้าฉันเป็นพัศดีนอกรีต นายก็เป็นปีศาจล่ะนะ<br /><br />...ลุงไม่เห็นเคยสอนฉันเลย<br />ว่าการให้ความหวังกับนักโทษมันยากเย็นแสนเข็นขนาดนี้<br /><br />การหลอกลุงอย่างงี้ต่อไปจะเป็นการดีกว่า<br />หรือการเล่าความจริงให้เขาฟังทั้งหมดจะเป็นการดีกว่า<br />ฉันเองก็เริ่มสับสนแล้ว<br /><br />กินโทกิ - ...พัศดี<br /><br />นายอาจจะหลอกลุงมาโดยตลอด<br />หรือแค่ให้ความหวังจอมปลอมกับลุงโดยแสดงเป็นลูกชายก็จริง<br /><br />แต่ว่าน่ะ<br />นายจะเป็นลูกชายจอมปลอม หรือจะเป็นพัศดีนอกรีตก็ตามที แต่ความรู้สึกที่นายมีต่อลุงน่ะ<br />มันไม่ใช่คำโกหก<br /><br />...มาซิ<br />ได้เวลาพบปะแล้ว<br />พัศดี - เดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่ได้...<br /><br />กินโทกิ - นายบอกว่าไม่มีสิทธิจะย่างผ่านประตูบานนี้ซินะ?<br />ฉันว่าไม่น่ะ<br /><br />หน้า 16<br />ผมพานักโทษปลอมแปลงเอกสารราชการและปลอมตัวเป็นผู้อื่นโดยมิชอบมาแล้วครับ<br /><br />ชาจิ - ขะ...เข้ามาเลย!! ไอ้กร๊วก!!<br />ผู้เสียหายคอยอยู่ที่ห้องพบปะแล้ว!! ไปเลียตูดแม่เมิงเป็นการไถ่โทษซะ ไอ้แมงกุ๊ดจี่!!<br /><br />พัศดี - พะ...<br /><br />พวกแก!!<br /><br />ผู้คุม - อึ...อือ มาเช็ดตัวกลางหิมะแบบนี้ก็ไม่เลวนะ<br />รู้สึกดีซะจนไม่รู้ตัวเลยว่าพวกนักโทษขโมยชุดไป จะเกิดอะไรขึ้นเราก็บ่ฮู้ล่ะนะ<br /><br />กินโทกิ - ท่านพัศดี<br />ขอให้สนุกกับเกมคนคุกไปตลอดชาติเลยนะครับ<br /><br />หน้า 17<br />ผู้คุม - เวลาพบปะแค่ 10 นาทีน่ะ เข้าใจไหม<br />ถ้าล่วงเวลา ผบ.จะรู้ขะ...จะถูกยิงทิ้งทันทีแม้จะถูกห้ามไว้ในกฏข้อบังคับก็ตาม<br /><br />ลุง - เฮ่อ มีพวกผู้คุมหยายช้าเยอะขึ้นเยอะเลยน่ะ<br /><br />ได้ยินว่า...ลาออกจากงานใช่มั้ย<br />แล้วตัดสินใจเรื่องงานต่อไปหรือยังล่ะ?<br /><br />พัศดี - ...ยังเลย<br />ตอนนี้กำลังหาดูอยู่<br />ลุง - ...งั้นหรอกรึ?<br /><br />...ไปทำในสิ่งที่เจ้าถนัดเถอะ<br />แล้วอย่าให้ถูกเรียกว่าพัศดีนอกรีตอีกล่ะ<br /><br />พัศดี - ...อืม<br /><br />หน้า 18<br />ลุง - ...คุณผู้คุม พอแค่นี้แหละ<br />ผู้คุม - เอ๋ะ!? เสร็จแล้วหรอ!?<br /><br />พัศดี - ดะ...เดี๋ยวก่อนซิ ลุง<br />ฉัน...<br /><br />ลุง - ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว<br />ฉันได้เรื่องงี่เง่ามาเขียน...เหมือนทุกครั้งแล้ว<br />เท่านี้ฉันก็พอใจแล้วล่ะ<br /><br />พัศดี - ละ...ลุง...<br />นี่...หรือว่า...<br /><br />ลุง - ฉันอ่านแล้วล่ะ<br /><br />พยายามเขียนเรื่องดีกว่าครั้งแล้วๆเยอะ<br />แต่ว่า...ลายมือก็ยังไก่เขี่ยเหมือนเก่า<br /><br />พัศดี<br />ฉันแค่เขียนจดหมายไปให้ลูกชายที่อยู่ด้านนอกกรงของฉันเท่านั้น<br /><br />ถึงเจ้าลูกชายแสนโง่<br />ที่มารยาทแย่ ไม่รู้ว่าฉันไปสอนผิดอีท่าไหน แต่ก็จริงจังกับงานอ่ะนะ<br />...มีปัญหาอะไรรึเปล่า<br /><br />หน้า 19<br />...ฉันดีใจที่ได้พบเจ้าในวันนี้<br /><br />ถึงจะอยู่ด้านนอกโน้น<br />ก็ช่วยเขียนจดหมายมาหาต่อด้วยนะ<br /><br />พัศดี - ...อ่า<br />จะเขียนมาแน่นอน<br /><br />ลุง - สัญญาแล้วน่ะ<br />พัศดี - อ่า...แล้วถ้าผิดสัญญา<br />ก็จะส่งตัวไปห้องดัดนิสัย<br /><br />กินโทกิ - เจ็บ<br /><br />** ความสัมพันธ์ที่แท้จริงอยู่ที่นั้น... **<br /><br />กินทามะ<br />บทเรียนที่ 342 / จบ Fri, 11 Feb 2011 18:57:09 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/27717 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/27592 ไม่ได้แปลไทยซะนาน...ผ่านไปแล้วเกือบครึ่งปี คำแปลอังกฤษล้วนๆ...เสียชื่อนักแปลไทยหมดเลยวุ้ยเรา...- -&quot;<br /><br />ไม่รู้ว่าตอนต่อๆไปจะได้แปลด้วยหรอเปล่าหรอกน่ะงับ แต่จะพยายาม อยากได้อะไรหินๆหน่อยและยังไม่มีคนแปลไทย (ที่อัพเดทล่าสุด...ถ้ามีแล้ว ต้องขอโทษด้วย บอกหน่อยก็ดีนะงับ เพราะป๋มไม่ค่อยอยากให้ใครต้องมาหยุดเพราะป๋มไปแปลซ้ำกับเขาอ่ะ - -&quot;) มาหัดแปลน่ะงับ เลยเลือกกินทามะ ตอนแรกตั้งใจจะแปลตั้งแต่ตอนที่แล้ว (340) แต่พอดีเวลาไม่ค่อยอำนวจ เลยไม่ได้แปล มาแปลตอนนี้แทน ต้องขอโทษด้วยนะงับ &gt;_&lt;&quot;<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการนำไปทำสแกนเลชั่น:<br />1. กรุณาเครดิตให้ครบถ้วน ไม่ใช่แค่ป๋มหรือคุณ แต่รวมไปถึงคนที่ทำก่อนๆคุณด้วย (เช่น คนแสกน RAW กลุ่มแสกนอังกฤษ ฯลฯ)<br />2. กรุณาเตือนสติผู้อ่านให้ไปอุดหนุนเจ้าของลิขสิทธิด้วย<br />3. กรุณาบอกป๋มก่อนว่าคุณจะเอาไปทำแสกนของเว็บไหน จะพีเอ็ม เม้น เอ็ม อะไรก็ได้ แต่บอกป๋มก่อน และเขียนมาในข้อความด้วยว่ารับทราบกฏเรียบร้อยแล้ว<br /><br />คำแปลนี้ห้ามนำไปโพสที่อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตเด็ดขาด ถ้าอยากให้คนในบอร์ดของคุณได้อ่าน กรุณาลิงค์ตรงมาที่คำแปลนี้</div><br /><br />ถ้าสามารถติชมได้ด้วย จะเป็นพระคุณอย่างสูง ป๋มเพิ่งเริ่มอ่าน(ดู)เรื่องนี้มาได้หมาดๆ ภาษาป๋มเองก็อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วย รบกวนด้วยนะงับ &gt;_&lt;&quot;<br /><br /><strong>กินทามะ<br />บทเรียนที่ 341 &quot;ไม่ว่าใครก็เป็นเด็กชุดนอนกันหมด&quot;</strong><br />หน้า 1<br />จดหมาย - ถึงลูก<br />สบายดีไหม ที่ริจึชุนนี้มีวันที่หนาวเย็นและเงียบเหงาอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน ไม่เหมือนอย่างชื่อว่า<br />** จากในคุก... **<br /><br />เพราะสิ่งนั้น พ่อจึงยังอยู่อย่างเป็นสุขได้ก็จริง แต่ไม่นานมานี้ ชีวิตของพ่อก็ได้เปลี่ยนไป<br />นั้นคือพ่อได้เพื่อนร่วมห้องคนใหม่เข้ามา<br /><br />พ่อก็ไม่รู้หรอก ว่าเขาไปทำอะไรมา ถึงได้ถูกส่งมาขังที่นี่ แต่คนๆนี้เป็นคนแปลก<br />เรือนจำนี้ถ้าเจอผู้คุมเข้าก็เป็นอันจบเห่แท้ๆ แต่หมอนี้เข้ามาได้ไม่นาน ก็ยืนกราดต่อหน้าผู้คุม ไม่ทันไรก็โดนล้อมรอบด้านซะแล้ว<br /><br />แต่ในวันต่อมา ทุกคนก็กลับกลายเป็นพวกกับเขา<br />คนคุก - สวัสดีครับ ลูกพี่!!<br />กินโทกิ - โวยวายอะไรแต่เช้าเลยวุ้ย อยากตายหรอไง<br />จดหมาย - และกลายเป็นบอสใหญ่ของเหล่าคนคุกไปซะงั้น<br />คนคุก - ไอ้บ้า เดี๋ยวลูกพี่ก็โดนอยู่ในคุกนานกว่าเดิมหรอกเว้ย...<br /><br />จดหมาย - และดูเหมือนพัศดีจะไม่ชอบขี้หน้าเขามากขึ้นเรื่อยๆด้วย<br />พัศดี - ฟังนะ พวกแก!!<br /><br />หน้า 2<br />ของส่วนตัวของผู้คุมคาโต้ถูกขโมยไป<br />ฉันจะตรวจสอบคุกของพวกแกทุกคน!!<br /><br />ผู้คุม - พัศดีครับ!!<br />เราพบ DVD แปลกๆอยู่ในห้องเบอร์ 316 ครับ!!<br />นั้นแหละ AV ฉัน!!<br />พัศดี - ห้องเบอร์ 316...<br /><br />ซากาตะ!! แกใช่มั้ย!! อย่างงี้ต้องโดนกักบริเวณ!!<br />จดหมาย - ผู้คุมคนไหนๆก็พยายามเอาเรื่องกับเขาไปซะทุกเรื่อง<br />กินโทกิ - คุณท่านพัศดี ในกรงไม่ได้มีทีวีให้ซะหน่อย แล้วกระผมจะขโมย AV ไปทำไมมิทราบ<br /><br />พัศดี - ไอ้พวกกระหายหญิงอย่างแก แค่ปกก็เหลือแหล่แล้วล่ะโว้ย!!<br />กินโทกิ - พัศดี ผมเป็นคนต้องตรวจสอบแผ่นหลังอย่างละเอียดก่อนเสมอ ไม่ตัดสินอะไรอยู่แค่ปกหรอกนะครับ<br />พัศดี - หุบปาก!! ยังไงมันก็อยู่ใต้ที่นอนของแก แปลว่าแกนั้นแหละตัวการ!!<br /><br />กินโทกิ - คุณท่านพัศดี ไม่มีใครพูดว่าอยู่ใต้ที่นอนผมซักหน่อยนี่ครับ<br />แล้วไหงคุณท่านถึงได้รู้ที่ซ่อนทั้งที่ไม่ได้เห็นแบบนั้นล่ะครับ ยังกับว่าเอาไปซ่อนเองอย่างไงอย่างงั้น<br /><br />พัศดี - มะ...ไม่ต้องมาใส่ความกันเลย!! เมื่อกี้ฉันเห็นเขาหยิบ DVD ออกมาจากใต้ที่นอนแก!!<br />กินโทกิ - เห็นหรอครับ งั้น<br />ทำไมถึงไม่รู้ล่ะว่าตัว DVD มันถึงดึงปกออกไปแล้ว<br /><br />พัศดี - มะ...มันก็...เพราะให้คนอื่นยืมไปก่อนหน้านี้นะซิ!! ตอนนั้นยังมีปกอยู่เลย เนอะ คาโต้<br />ผู้คุม - คะ-ครับ!! รู้สึกว่าเมื่อวานยังมีปกอยู่เลยนะครับ!! แกคิดจะปิดบังความผิดใช่มั้ย!!<br />กินโทกิ - หรอครับท่าน ถ้าเมื่อวานยังมีปกอยู่ แต่วันนี้ปกก็หายไปแล้ว<br />ก็แสดงว่าตัวการก็คือไอ้คนที่ดึงปกมันออกใช่มั้ยล่ะครับ<br /><br />หน้า 3<br />ขอบพระคุณอย่างสูงครับ ท่านพัศดี<br />ที่เปิดโปงความจริงมาหมดแต่โดยดี<br /><br />พัศดี - หา<br /><br />[นี้มัน...]<br />[หรือตอนนั้น...!?]<br /><br />คนคุก - หนอย ไอ้พัศดี ไม่ตลกเลยนะเฟ้ย!!<br />สรุปคือแกขโมยไปแล้วพยายามโบ้ยความผิดให้ลูกพี่เรางั้นหรอ!!<br />พัศดี - ไม่ใช่...<br />คนคุก - เป็นพัศดีแต่ไปขโมยของแบบนี้ ไม่อายบ้างหรอไง!! ไปคว้านท้องเพื่อเป็นการขอโทษเลยไป๊!!<br /><br />พัศดี - [อะ...ไอ้หมอนี้...]<br />คนคุก - คว้านท้อง<br />คว้านท้อง<br />คว้านท้อง<br />พัศดี - [มันเอากับดักของฉันย้อนกลับมาหาตัวฉันหรอ...]<br /><br />กินโทกิ - เฮ้ย พวกนาย ปล่อยมันไปเหอะ<br />ท่านพัศดีคงลืมเอา DVD ไปคืน เลยกระสับกระสาย แล้วโยนความผิดมาให้ฉันแทน<br /><br />ปล่อยมันไปเหอะ กับอีกแค่ปก<br />เพราะท่าทางคุณท่านขอแค่ไอ้นั้นอย่างเดียวก็เอาอยู่หมัดแล้ว<br /><br />จดหมาย - ขนาดอยู่ต่อหน้ากับดักแบบนั้น<br />คนคุก - [กร๊ากๆๆๆๆ]<br />[เออว่ะ มันก็น่าขโมยจริงๆนั้นแหละน่า]<br />จดหมาย - เขายังสามารถหลุดรอดมาได้เหมือนไม่มีอะไรเลย<br /><br />หน้า 4<br />หมอนั้นเป็นคนที่สารเลวสุดๆหรือว่าเป็นแค่คนโง่ที่ไม่คิดอะไรกันแน่<br />ถึงพ่อจะไม่สามารถรู้ได้ แต่ก็บอกได้เพียงอย่างเดียว<br />ว่าที่พ่อยังสามารถเขียนจดหมายถึงลูกได้จนถึงทุกวันนี้<br />เป็นเพราะได้ชายคนนี้ช่วยไว้<br /><br />อีกไม่นานก็จะได้พบปะกับลูกแล้ว...<br />ไว้ให้ถึงรุ่งอรุณที่พวกเราได้พบกันโดยสวัสดิ์ภาพ พ่อจะเล่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับเขา...เกี่ยวกับเพื่อนของผมคนนี้ให้ฟัง<br /><br />[ขอแสดง...ความนับถือ~]<br />[อือ~]<br /><br />[อือ~]<br /><br />กินโทกิ - เฮ่อ เป็นลุงแก่ที่ช่วยไม่ได้เลยจริงๆ<br />ตูไม่ใช่มาม้าที่จะมาดูแลแกก่อนสอบหรอกน่ะ<br /><br />พัศดี - เขียนเสร็จแล้วหรอ<br /><br />งั้นก็ส่งมาให้ฉันนี้<br /><br />กินโทกิ - ท่านผู้คุมนอกรีดไปส่งไปรษณีย์กลางดึกแบบนี้เลยหรอครับ?<br />ขยันขันแข็งดีจังเลยนะครับ<br /><br />หน้า 5<br />พัศดี - จำเอาไว้ ถ้าผู้คุมนอกรีดมาหาแบบลับสายตาคน แสดงว่าไม่มาต่อรองก็มาข่มขู่<br />กินโทกิ - ขอบายทั้งสองกรณีล่ะ<br /><br />พัศดี - ถึงฉันจะบอกว่าอาจให้ออกไปจากที่นี้ได้งั้นรึ?<br /><br />ข้อตกลงก็ไม่ยาก ฉันอยากให้นายเป็นต้นเพลิง<br /><br />ที่ผ่านมา ฉันพยายามจุดเพลิงรอบตัวนายมาครั้งแล้วครั้งเล่า<br />แต่นายกลับดับเพลิงพวกนั้นหมด<br /><br />ครั้งต่อไปช่วยไหม้ไปทีเถอะ ไม่ต้องต่อล้อต่อเถียง ทำตัวเป็นตัวปัญหาไปซะ<br />ถ้าทำอย่างงั้น ฉันจะไม่ส่งแกไปกักบริเวณ แต่ส่งนายไปหาอิสรภาพแทน<br /><br />กินโทกิ - ตอนไม่ได้ทำอะไรก็โดนเตะเข้าคุก ทีนี้ให้ทำผิดเพื่อจะได้ออกจากคุกหรอ<br />ไม่ค่อยเข้าใจความคิดของท่านพัศดีนอกรีดเลยแฮะ<br /><br />บอกมาตรงๆเลยก็ได้<br />ว่าอยากให้ฉันขัดแข้งขัดขาตาลุงนั้น<br /><br />ฉันรู้น่ะว่านายให้ความสำคัญกับตาลุงนี้มากกว่าฉัน<br />พวกจดหมายถึงนักโทษน่ะ อย่างนายคงส่งไปอยู่ก้นถังขยะหมดแหละ<br /><br />ทั้งนั้น นายกลับพยายามเป็นพิราบส่งสารอย่างเอาจริงเอาจัง<br />คงไม่ใช่แค่การเอาเศษเงินมาทิ้งเล่นเฉยๆ แน่<br /><br />การที่มารีดไถ่เงินจากลุงนี้ก็เป็นแค่คำท้าดวล<br />นายน่ะ อยากไล่ตอนให้ลุงนี้ก่อปัญหาขึ้นใช่มั้ยล่ะ?<br />ที่มาท้าตีกับฉันนั้นก็ด้วย นายตั้งใจจะไม่ให้ลุงได้รับนิรโทษกรรมโดยถือเป็นความรับผิดชอบส่วนรวม<br /><br />หน้า 6<br />เพื่อที่ลุงจะได้ไม่ต้องพบลูกชายของเขา<br /><br />...แต่ก็กลับให้พวกเขาได้แลกจดหมายกันแบบนี้<br />นาย...คิดอะไรอยู่กันแน่...<br /><br />พัศดี - ฉันบอกไปแล้วนี่ ว่าฉันชอบเล่นกับของเล่นที่ถูกโยนเข้ามาในคุกนี้<br />เอาจดหมายนั้นให้ลุงด้วยล่ะ<br /><br />เวลาของเล่นเสีย<br />เอามันไปขึ้นไปสูงกว่านี้อีกแล้วค่อยทุ่มลงดินถึงจะสนุก<br /><br />หึหึหึ<br /><br />ชาจิ - ลูกพี่~~~~!!<br /><br />เอ้า อ้า~~!!!<br /><br />หน้า 7<br />กินโทกิ - เฮ้ยๆ ไหงเวลาของหวานอันล้ำค่าถึงได้กลายไปเป็นเวลาไบโอฮาซาร์ดไปได้ฟะ<br />== เรซิเดนต์อีวิล...- -&quot;<br /><br />ชาจิ - ก็ลูกพี่ท่าทางไม่ค่อยอยากอาหารเลยนี่ครับ<br />กินโทกิ - ก็เพราะไวรัสทีของพวกแกนั้นแหละ ไสหัวกลับแร็คคูนซีตี้ไปได้แล้ว<br /><br />คนคุก - งั้นข้ากินแทนเอง<br />กินโทกิ - ไอ้พวกศพเดินได้กินไข่เจียวกันเลยเจียวหรอ...เอ้า พูดซิ...ว่ามุขฉันเด็ด<br />== อันนี้ป๋มแปลงให้มันพอมีเค้าโครงของมุขนะงับ จริงๆไม่ใช่ไข่เจียว แต่เป็นข้าวต้ม -_-&quot;<br /><br />ลุง - ว่าแต่ เมื่อวานเจ้าไปส่งจดหมายให้ข้าซินะ ต้องขอบใจเจ้ามาก<br />แล้วมีจดหมายตอบมาบ้างมั้ย?<br />กินโทกิ - ...ไม่มีเลย<br />ลุง - งั้นรึ<br /><br />ชาจิ - เฮ้ยๆ ไม่ใช่ว่าการพบปะที่ลุงรอคอยโดนเลื่อนออกไปหรอ?<br />ลุง - หา!? ไม่มีทางหรอก!! ว่าแต่ ทำไมเจ้าถึงรู้เรื่องนั้นได้!?<br /><br />เจ้าก็เหมือนกัน เห็นว่าส่งการ์ตูนเข้าประกวดรางวัลเทรสเชอร์อย่างลับๆไม่ใช่รึ แล้วได้คำตอบอะไรรึยังล่ะ!?<br />ชาจิ - [ลุง!! ทำไมถึงรู้ได้ฟะ!?]<br />ลุง - แถมเนื้อเรื่องก็มีแต่เรื่องเพ้อฝัน...อย่างมียมทูตมาโผล่ต่อหน้าคนคุกที่คิดจะฆ่าตัวตายแบบนั้นด้วยไม่ใช่หรอ!!<br /><br />ชาจิ - อย่า~~น่า~~~เฟ้ย~~ อย่าพูดออกไปซิฟะ~!!<br />กินโทกิ - เฮ้ย พอแค่นั้นแหละลุงแก่<br />คนคุก - ไม่ต้องห่วงหรอก ลูกพี่<br /><br />เพราะลูกพี่ไล่ต้อนไอ้พัศดีสถุยนั้นไป<br />หมอนั้นเลยเสียหน้าและไม่ค่อยโผล่หัวมากอีกเลย<br />ถ้าไม่มีหมอนั้น พวกผู้คุมคนอื่นก็แค่สวะ ดูซิ ทำเป็นไม่ได้มองเพราะกลัวตัวสั่นกันหมด<br /><br />ชาจิ - ตลอดมานี้ ไอ้พวกนั้นมันมาใช้พวกเราเยี่ยงทาส<br />แต่ตอนนี้ พวกเรามีลูกพี่อยู่ด้วย นี้แหละโอกาสทอง<br /><br />หน้า 8<br />ต้องใช้โอกาสนี้ เอาคืนไอ้พวกกดขี่พวกเรา...<br />ก่อจลาจลเลย!!<br />ที่คุกนรกไบโอฮาซาร์ดนี้แหละ ไปสั่งสอนไอ้พัศดีนอกรีตนั้นให้หลาบไปเลย!!<br /><br />กินโทกิ - ไอ้ที่เป็นไบโอฮาซาร์ดนะมันอยู่ในกระโหลกแกต่างหากล่ะเว้ย<br />ขืนทำแบบนั้น เดี๋ยวก็ได้โดนลงโทษทุกคนหรอก<br /><br />ไอ้พวกนักโทษประหารอย่างพวกนายอาจระรื่นถ้าวันประหารถูกเลื่อนออกไป แต่ตูไม่มีความผิดนะเฟ้ย<br />ชาจิ - ลูกพี่ พวกเราไม่ใช่นักโทษประหารน่ะ!!<br />กินโทกิ - นักโทษประหารแหละ ก็พวกนายโดนอีกาจิกจนสมองเหลือขนาดเท่าพาสพอร์ตไม่ใช่หรอ<br /><br />ลุง - ใช่ ขืนทำแบบนั้นข้าก็อดได้พบกับลูกชายข้าพอดี!!<br />ชาจิ รางวัลเทรสเชอร์ของเจ้าก็จะเป็นอันจบเห่เหมือนกันน่ะ!!<br />กินโทกิ - ไม่ใช่หรอก มันจบเห่ไปตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก<br />ชาจิ - ยังไม่จบเฟ้ย!! เพิ่งเริ่มต้นต่างหากล่ะฟะ!!<br /><br />นะ...นั้นซินะ ถ้ามีเทรสเชอร์เป็นเดิมพันก็คงต้องเลิกล้มไปซิน่ะ<br />แต่ว่าลูกพี่ ลูกพี่เพิ่งเข้ามาใหม่เลยอาจจะยังไม่รู้<br />แต่พวกเราถูกพัศดีคนนั้นข่มเห่งมานาน<br />ความแค้นของพวกนักโทษที่มีต่อหมอนั้นมันฝังลึก<br /><br />โดยเฉพาะพวกนักโทษฐานหนักที่ไม่มีวันออกไปจากที่นี้ได้<br />เพราะพวกนั้นไม่เหลืออนาคตแล้ว เลยไม่รู้เลยว่ามันจะทำอะไรต่อ<br />ขืนไปสะกิดไอ้พวกนั้นล่ะก็<br />พวกเราเอาพวกมันไม่อยู่หรอก<br /><br />หน้า 9<br />กินโทกิ - ...เฮ่อ<br />ต้นเพลิงที่ลุกโชนแรงกว่าฉันก็มีอยู่ถมนี่ คุณท่านพัศดี<br /><br />ลุง ถ้าอยากพบลูกชายจริงๆก็คอยดูแลเจ้าพวกนี้ให้ดีล่ะกัน<br />ฉันจะไปจัดการกับไอ้พัศดีก่อนที่เจ้าพวกนั้นจะทำอะไรแพล้งๆกับมัน<br /><br />ลุง - เจ้าจะทำยังไง?<br /><br />กินโทกิ - ถึงจะบอกให้เป็นต้นเพลิงก็เหอะ แต่อย่างหนึ่งที่ไม่มีทางมอดไหม้<br />คือไฟของฉันเนี่ยแหละ<br /><br />ผู้คุม - เฮ้ย ลุง<br />คู่หูลุงไปไหนซะล่ะ<br />ลุง - อ๋อ เขาไปเข้าห้องน้ำน่ะ<br />ผู้คุม - อะไรน่ะ? ก็บอกแล้วนี่ว่าถ้าจะไปเข้าห้องน้ำ ให้มาขออนุญาตก่อน แล้วให้ไปเป็นกลุ่มน่ะ<br />ไม่ซิ ถึงบอกว่า &quot;โทษทีนะครับ พอดีกระป๋มต้องไปอึนิดหน่อย&quot; คงไม่มีใครตามไปอึด้วยล่ะมั้ง<br /><br />คนคุก - ไม่เป็นไรหรอกครับ ชาจิเองเห็นว่าอยากไปอึเหมือนกันเลยตามไปด้วยน่ะครับ<br />ผู้คุม - ไม่ใช่ปัญหาเรื่องนั้น...<br /><br />ลุง - อ่ะ แต่ลุงก็เริ่มอยากอึขึ้นมาแล้วซิ คุณผู้คุม ช่วยไปอึด้วยกันหน่อยได้มั้ย<br />ผู้คุม - ไหงงั้นฟะ!?<br /><br />หน้า 10<br />ชาจิ - ละ...ลูกพี่ ขืนเราโดนจับได้คงไม่ได้แค่ถูกส่งไปกักบริเวณหรอกนะครับ!!<br />กินโทกิ - แน่นอน ที่ฉันอยากไปไม่ใช่ห้องกักบริเวณ แต่เป็นห้องพัศดีต่างหากล่ะ ชาเกะคุง<br />ชาจิ - ชาจิต่างหากครับ!!<br />== ชาจิ = วาฬเพชรฆาต, ชาเกะ = แซลมอน<br /><br />กินโทกิ - พวกเราต้องหาหลักฐานว่าทำผิด นายเป็นเบี้ยล่างมันไม่ใช่หรอ งั้นก็นำทางไปทีซิ ฮามาจิคุง<br />ชาจิ - ชาจิ(โว้ย)!!<br />ไม่ไหวหรอก ผมว่ากว่าเราจะไปถึงโน้นก็ต้องใช้กุญแจตั้งไม่รู้กี่ดอกแล้วนะ...<br />== ฮามาจิ = ปลาโอ<br /><br />กินโทกิ - ชู่<br />ผู้คุม - ครับ คามิยะพูดครับ<br />อะไรน่ะ!? ทำบ้าอะไรของแก่ฟะ!!<br /><br />ชาจิ - สะ...ซวยแล้ว มันรู้แล้วหรอว่าเราหนีออกมาจากงานนักโทษ<br />ผู้คุม - ไปทำกุญแจหายที่ไหน!? พวกนักโทษขโมยไปหรอเปล่า!?<br />ถะ...ถ้างั้นหยุดงานนักโทษก่อน<br /><br />ชาจิ - ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกับเรา แต่ถ้าไม่รีบกลับไปมีหวังความแตกแน่น่ะ ลูกพี่<br />กินโทกิ - จะกลัวไปทำไม พวกนั้นกำลังจดจ่อกับโจรขโมยกุญแจ<br />มันคงไม่มายุ่งวุ่นวายกับพวกโดดงานตอนนี้หรอกน่า ไปกันเหอะ<br /><br />ชาจิ - ต้องยุ่งซิ!! ก็โจรขโมยกุญแจอยู่ตรงนี้นี่ไงอ่ะ~~!!<br />กินโทกิ - หา? ไหน!?<br />ชาจิ - ก็ลูกพี่นั้นแหละ! มาตกใจอะไรเล่า!?<br /><br />กินโทกิ - ฉันไม่ใช่โจรขโมยอะไรซักหน่อย ฉันแค่เก็บของร่วงได้เท่านั้น แล้วเดี๋ยวค่อยให้คืนทีหลัง<br />ชาจิ - ไอ้ที่ร่วงนั้นมันคนร่วงดังตึงไม่ใช่หรอไง!!<br /><br />หน้า 11<br />ลูกพี่จะเอามันให้ถึงที่สุดแน่น่ะ<br />กินโทกิ - เออ ได้เวลาเอาคืนแล้วล่ะ อิทาจิคุง<br />ชาจิ - อย่างน้อยก็ขอให้มันอยู่ในสายปลาหน่อยเหอะ!!<br />กินโทกิ - ยังไงซะ พัศดีก็เป็นคนบอกให้ฉันก่อเรื่องอยู่แล้ว ฉันเป็นตัวปัญหาอย่างเป็นทางการ เพราะงั้นขอทำอะไรตามใจชอบเลยแล้วกัน<br />== อิทาจิ = พังพอน<br /><br />ชาจิ - ลูกพี่~!!<br />กินโทกิ - เรียบร้อย ที่เหลือก็มาเปลี่ยนชุดตบตาพวกมันล่ะ<br />ชาจิ - สมกับเป็นลูกพี่ ไปแย่งเอาเสื้อของผู้คุมมาได้แล้วซินะครับเนี่ย<br />กินโทกิ - เออ<br /><br />เอาล่ะ จากนี้ไป ฉันจะเป็นผู้คุมชุดนอน ส่วนนายเป็นนักโทษที่ฉันพาตัวมา<br />ชาจิ - ไม่เห็นต่างอะไรจากเมื่อกี้เลยนี่ครับ!?<br /><br />ผู้คุมชุดนอนมันไผฟะ!? มันก็แค่จับนักโทษตะวันออกตะวันตกมาคู่กันเองไม่ใช่หรอ!!<br />กินโทกิ - ก็มันช่วยไม่ได้นี่ มันใกล้เวลาเปลี่ยนกะกลางคืนแล้ว พวกผู้คุมเตรียมเข้านอนกันหมดแล้วนี่ฟ่า<br />ชาจิ - ผู้คุมนั้นมันใส่ชุดนอนยุ่งยากอะไรแบบนั้นฟะ!! ถ้าแบบนี้ สู้โป๊ไปเลยซะยังไม่เป็นเป้าสายตามากกว่าวุ้ย<br /><br />กินโทกิ - ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็แค่ใส่ผ้าโผกหัวกับถือกระบอกไว้<br />นี้ไง เหมือนผู้คุมชุดนอนเปี๊ยบเลยใช่มั้ยล่ะ?<br />ชาจิ - คือ กรุณาอย่าพูดเหมือนว่าใครๆก็รู้จักผู้คุมชุดนอนได้มั้ยครับคุณพี่!! มันสิ่งมีชีวิตที่ยังไม่ถูกค้นพบชัดๆ!!<br /><br />กินโทกิ - งั้น เลิกคิดเรื่องจะเป็นผู้คุมก็ได้<br />เอาเป็นเด็กชุดนอนบวกหมอนกับ &quot;ผีไม่มีจริงหรอก&quot;!!<br />ชาจิ - แล้วทำไมเด็กชุดนอนต้องมาคุมตัวนักโทษด้วยล่ะครับพ่อคุณท่าน!! แล้วไอ้ผีไม่มีจริงหรอกนี้มันไผฟะ!? นั้นกำอะไรไว้ในมือขวานะครับ!?<br /><br />ขืนโดนจับได้แล้วจะไปอธิบายเขาว่ายังไงล่ะฟะ แบบนี้!!<br />ผู้คุม - หะ-เฮ้ย แกไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ!!<br /><br />หน้า 12<br />ทำไมที่นี้ถึงมีนักโทษกับ...ดะ...เด็กชุดนอนหรอ!?<br />หมะ-หมายความว่าไงฟะ!? พวกแก อย่าขยับน่ะ!!<br /><br />ชาจิ - งะ...เงียบๆนะเฟ้ย<br />ถ้าไม่อยากให้เจ้าเด็กชุดนอนนี้เป็นอะไรไป~~!!<br /><br />กินโทกิ - ชะ...ช่วยด้วย~ ชุดนอน~<br />ผู้คุม - อ๋อ!! คิดจะจับเด็กชุดนอนเป็นตัวประกันเพื่อแหกคุกงั้นรึ!!<br />เฮ้ย เดี๋ยวก่อน แต่ทำไมเด็กชุดนอนถึงมาอยู่แถวนี้ได้ฟะ!!<br /><br />กินโทกิ - ไม่ต้องมาพูดพล่าม คนทุกคนซักวันก็ต้องเป็นเด็กชุดนอนเหมือนกันนั้นแหละโว้ย<br />ขืนยังไม่เลิกพูดมากเดี๋ยวปั๊ดฉีกชุดนอนขาดแม่งเลยนี่!!<br />ชาจิ - [ไหงกลายเป็นคนร้ายซะเองงี้อ่ะ?]<br />ผู้คุม - หยะ-อย่านะ!! อย่าทำอะไรชุดนอนน่า!!<br /><br />กินโทกิ - ชูมือขึ้น!! หลีกไป!! เปิดทางให้เดี๋ยวนี้!!<br />คงรู้ซินะ ว่าถ้าไล่ตามมาจะเกิดอะไรขึ้นกับชุดนอน!! พวกแกได้เห็นไอ้แถบสีขาวพวกนี้ได้เปื้อนด้วยสีแดงแน่<br />ผู้คุม - ยะ...เย็นไว้น่ะ!!<br /><br />กินโทกิ - เดินไปอย่างนั้นแหละ ไปให้ถึงห้องเปลี่ยนเสื้อแล้วเปลี่ยนเป็นชุดนอนซะ<br />เข้าใจมั้ย ถ้าแกใส่กระดุมผิดคงรู้นะเฟ้ย ว่าจะเกิดอะไรขึ้น<br />ผู้คุม - ขะ...เข้าใจแล้ว<br /><br />หน้า 13<br />กินโทกิ - ไปได้!!<br /><br />ผู้คุม - เหตุการณ์ฉุกเฉิน!!<br />เอานักโทษทุกคนเข้าไปในคุกซะ!!<br /><br />ที่ว่ากุญแจถูกขโมยไปน่ะ จริงรึ?<br />ขอ...ขออภัยด้วยครับ<br />แค่ขอโทษแล้วมันจะทำให้อะไรดีขึ้นหรือไง!! พัศดีอยู่ไหน!?<br /><br />รู้สึกจะออกไปข้างนอกอยู่ครับ<br />ลุง - [จะ-เจ้าพวกนั้น ควะ-ความแตกซะแล้วรึ]<br />ผู้คุม - ชิ ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้!!<br />แล้วคนขโมยเป็นคนแบบไหน?<br /><br />คะ...คือว่า ผมถูกรัดคอจากด้านหลัง แล้วสลบไปซะก่อนนะครับ...ขออภัยด้วยครับ<br />หา? เมื่อกี้แกเพิ่งพูดผ่านวอมาว่าเห็นตัวคนร้ายไม่ใช่หรอ...?<br /><br />เปล่าครับ...ไม่ได้เห็น<br />แล้วก็ผมไม่ได้ใช้วอเลยนะครับ<br /><br />วอ - ได้ยินแล้วตอบด้วย<br />วอนั้นเป็นของฉันพัศดีเอง<br /><br />หน้า 14<br />พัศดี!?<br />วอ - โทษที พอดีอยากให้ทุกคนมารวมกันเลยโกหกไปน่ะ<br />ผู้คุม - หะ...เฮ้ย แกเป็นใคร!! แกไม่ใช่พัศดีนี่!!<br /><br />คนคุก - ก็พัศดีน่ะซิ<br />แค่ว่าตอนนี้...<br /><br />สถานการณ์ไม่ค่อยดี<br />เลยเป็นตัวแทนพัศดีพูดแหละน่ะ~<br /><br />ผู้คุม - พะ...<br />พัศดี~~!!<br /><br />หน้า 15<br />คนคุก - ยินดีต้อนรับ เหล่าผู้คุมทั้งหลาย<br />สู่ดินแดนแห่งนักโทษ<br /><br />ป้าย - ห้องพัศดี<br /><br />ชาจิ - ท่าไม่ดีแล้วน่ะ ลูกพี่ สัญญาณเตือนมันดังมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วน่ะ!! ถ้าไม่รีบ มีหวังมันตามเราทันแน่!!<br />บัดซบเอ้ย!! ถึงจะหาหลักฐานทำชั่วก็ไม่ได้อะไรดีขึ้นมาหรอก ลูกพี่!! นี่ ลูกพี่!!<br /><br />กินโทกิ - ฉันให้พวกเด็กข้างนอกช่วยไปหามาให้แล้ว<br /><br />ให้ไปตรวจสอบที่อยู่ตามจดหมายของลูกชาย<br />ที่ส่งมาหาลุงคนนั้น<br /><br />ชาจิ - ...เอ๋ะ?<br />ลูกพี่ มาพูดอะไรเอาเวลาแบบนี้!!<br />กินโทกิ - เจ้าพวกนั้นไปตามที่อยู่นั้นแล้วไปหาลูกชายของลุงนั้น<br /><br />แต่รู้สึกว่าจะไม่ได้พบ<br />ชาจิ - ...ไม่อยู่งั้นหรอ?<br /><br />กินโทกิ - เออ<br />เห็นเขาว่าไม่อยู่<br /><br />หน้า 16<br />ไม่ใช่แค่ตามที่อยู่อย่างเดียว<br />แต่ไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้ว<br />คนๆนั้นน่ะ<br /><br />ชาจิ - นะ...นั้นมัน<br /><br />กินโทกิ - ลูกชายของลุงนั้นน่ะ<br />เป็นโรค...แล้วตายไปตั้งแต่ 10 ปีที่แล้วๆ<br /><br />ลุงนั้น<br />เขียนจดหมายถึงคนที่ไม่มีวันได้รับมันมาโดยตลอด<br /><br />แบบนั้นคงไม่มีทางได้จดหมายตอบกลับมาในเร็ววันหรอก<br />แต่ระหว่างที่เขาส่งจดหมายออกไป ก็กลับได้รับคำตอบกลับมาฉบับสองฉบับ<br />จดหมายที่ไม่มีทางส่งไปถึงได้<br />กลับกลายเป็นส่งไปได้ถึง<br /><br />ชาจิ - คระ...ใครกัน...<br />ใครกันที่มัน!!<br /><br />จะบอกว่าผีเขียนจดหมายมาให้เขาหรอ!!<br /><br />หน้า 17<br />คนคุก - ก๊ากฮ่าๆๆๆ<br />อะไรของพวกมันฟะเนี่ย กลับเข้าไปอยู่ในกรงซะเอง!<br /><br />สถานภาพเรากลับกันโดยสิ้นเชิงเลยน่ะ ท่านผู้คุมทั้งหลาย!!<br /><br />ใจดำไม่เบานี้ ปล่อยให้พัศดีอยู่ข้างนอกคนเดียวแบบนี้<br />ว่าไงล่ะ พัศดี ท่าทางไม่ได้มีแต่นักโทษอย่างเรา แม้แต่เพื่อนร่วมงานคุณเองก็เกลียดขี้หน้าคุณเหมือนกันน้า<br />เอาเหอะ เราไม่ได้บังคับให้พวกมันออกมาหรอก ถ้าไม่ออกมา ความเกลียดที่พวกเรามีต่อพวกแกทุกคน<br />เราจะเอามาลงกับพัศดีคนเดียวทั้งหมดเลย!!<br /><br />เบิ่งตาดูให้ดีแล้วกัน<br />ช่วงเวลาที่พัศดีที่ทุกคนเกลียดถูกทุบตีจนตายยังไงล่ะ<br />ลุง - พอแค่นั้นแหละ!!<br /><br />หน้า 18<br />ทำอย่างนั้นไปแล้วจะได้อะไรขึ้นมา<br />พอได้แล้ว เพื่อตัวของพวกเจ้าเองด้วย<br /><br />คนคุก - เฮ้ย...เปิดประตูนั้นทีเด้<br /><br />ตาแก่<br />เมื่อกี้นายว่าอะไร...<br />น่ะ<br /><br />กินโทกิ - ลุงที่ไม่สามารถหลุดพ้นจากโลกที่เน่าเฟะนี้ได้อีกเป็นครั้งที่สอง<br />สำหรับลุงนั้นน่ะ ตัวตนของผู้เป็นลูกชายคือแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในคุกที่มืดมิดนี้<br /><br />แต่นั้นก็เป็นแค่ภาพมายา<br />จริงๆแล้วมันไม่มีแสงสว่างอะไรเลย<br /><br />ถึงอย่างนั้น...ถึงแม้จะเป็นภาพมายา...<br />ก็ไม่อาจแย่งชิงมาได้<br /><br />มองจากในกรง โลกที่เน่าเฟะนี้มันก็แค่ภาพมายา<br />เพราะงั้นก็ควรให้ในสิ่งที่ตนพอมียังไงล่ะ<br /><br />หน้า 19<br />ถึงจะเขียนได้แต่เรื่องงี่เง่าทั่วไปๆก็เถอะ<br /><br />ใส่ภาษารุนแรงอย่างที่ตนถนัดก็ได้แท้ๆ<br /><br />คนคุก - กะ-<br />แก...<br /><br />พัศดี - พะ...พวกแก<br /><br />มาลงมือกับของเล่นของฉันแบบนั้น<br />อย่าคิดเชียวนะว่าเรื่องจะจบลงได้ง่ายๆ<br /><br />พวกแกทุกคนต้องโดนกักบริเวณ<br />** ใจจริงของเขาคือ...!? **<br /><br />กินทามะ<br />บทเรียนที่ 341 / จบ Sat, 05 Feb 2011 10:19:53 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/27592 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24733 <div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นโดยเด็ดขาด</div><br /><br /><strong>นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 123 &quot;ควงดาบ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ห่อหุ้มไปด้วย &quot;คมดาบ&quot;<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 123 &quot;ควงดาบ&quot;<br /><br />หน้า 2<br />** คมดาบที่ครวญคร่ำ!! **<br /><br />หน้า 3<br />คิโดมารุ - [มะ...]<br />[มากมายขนาดนี้เลยรึ!?]<br /><br />[ดาบของข้า]<br />[หยุดมันไม่ได้]<br /><br />หน้า 4<br />ริคุโอะ - ...โห<br /><br />ฟันแค่ครั้งเดียว แต่ราวกับมีดาบออกมานับพันเล่ม<br />นี่นะรึ...มาโทอิที่ 2 ที่พ่อเคยใช้...<br /><br />หน้า 5<br />คิโดมารุ - ยังหรอก...<br />ข้า &quot;ยัง&quot; ไม่แพ้...<br /><br />หน้า 6<br />ริคุโอะ - [ประตูราโจมง...?]<br /><br />หน้า 7-8<br />หลังการฝึกฝนมานับพันปี...<br />ข้า &quot;มิอาจ&quot; เร่งความเร็วดาบให้สูงกว่านี้ได้!<br /><br />ดังนั้น ข้าจึงจะ &quot;เปลี่ยนดาบ&quot; แทน<br />จงลิ้มรสซะ ว่าถ้าข้าใช้ดาบนี้โจมตีด้วยความเร็วสูงสุด<br /><br />หน้า 9<br />[มันจะเป็นยังไง]<br />[เค็นเกคิ มุเรียว]<br />== วิชาดาบ ดาบไร้พรหมแดน<br /><br />เจ้าหลบไม่พ้นหรอก!!<br />ไม่ว่าจะมีดาบซักกี่หมื่นเล่ม มุเรียวนี้ก็สามารถสะท้อนได้หมด!!<br /><br />หน้า 10<br />เป็นเถ้าไปซะ...!!<br /><br />หน้า 11-12<br />ริคุโอะ - มาโทอินี้...<br />ไม่ใช่ความเกรงขามของคุโรเพียงคนเดียว<br /><br />มันคือความเกรงขามของพวกเราสองคนที่ซ้อนทับกัน<br />มาโทอิ &quot;คาซาเนะ&quot;<br />== อาภรณ์อสูร &quot;สานชั้นความเกรงขาม&quot;<br /><br />หน้า 13<br />ลืมไปแล้วรึ?<br />ความเกรงขามที่ฉันแสดงให้นายเห็นที่โทโนะ...!!<br /><br />อิบาราคิโดจิ - คิโดมารุ...!!<br />ผีหัวขาด - นั้นแหละ คือแม่ทัพของพวกเรา<br /><br />ท่านสง่างามขึ้นแล้ว...<br />ขบวนร้อยอสูรของพวกเราไม่แพ้พวกนายอีกแน่นอน! รวมถึงฉันด้วย!<br /><br />หน้า 14<br />อิบาราคิโดจิ - หา? แกพูดพล่ามอะไร?<br /><br />คิโดมารุ - ...ช่างยาวนานเหลือเกิน...<br /><br />เวลาได้ &quot;ผ่านพ้นไป&quot;<br />แม้ &quot;ช่่วงเวลา&quot; นี้...จะสั้นเมื่อเทียบกับเวลานับพันปีของพวกเรา...<br /><br />การที่ได้ปกป้อง &quot;ช่วงเวลา&quot; แหละ<br />คือ &quot;ความปรารถนา&quot; ของพวกข้า<br /><br />หน้า 15<br />อาวาชิมา - เหวอ...อันตราย!!<br /><br />หน้า 16<br /><br />หน้า 17<br /><br />หน้า 18<br />ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ - ข้าสัมผัสได้แล้ว<br />เซย์เมย์<br />** ในที่สุด ฮาโกโรโมะกิตซึเนะก็ปรากฏต่อหน้าริคุโอะ!! นอกจากนั้น...!? **<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 123 / จบ Sat, 18 Sep 2010 13:21:07 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24733 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24633 ขอสาธยายนิดหนึ่ง เรื่องที่เนชั่นเตรียมลงดาบ ป๋มขอรอดูท่าทีไปก่อนแล้วกัน <br /><br />ตามจริง เหมือนจำได้ว่า สำหรับพวกรายสัปดาห์นี้ ถ้าลงไม่ถึง 3-4 รูปต่อหนึ่งตอนและ/หรือเป็นแบบเขียนบรรยายถือว่ายังโอเคอยู่ จากที่ทางเนชั่นเขาว่ามาครั้งก่อนโน้นอ่ะนะ (นานแล้วเหมือนกัน ตั้งแต่ตอนที่ลงดาบกับบอร์ดนารุโตะคลับไทย เหมือนจำได้ว่าต้องไม่มากกว่า 20% ของทั้งหมดนะ ถ้าจำไม่ผิด - -&quot;) <br /><br />ส่วนคำแปลนี้ ป๋มถือเอาเองก่อนแล้วกัน ว่าถือว่าค่อนข้างโอเค เพราะป๋มไม่ได้แพร่รูป ส่วนคำแปลนี้ป๋มก็ไม่ได้ก็อปหรือดัดแปลงอะไรมาจากของที่เนชั่นลงในบูม (บอกตามตรง ป๋มไม่ซื้อทั้งบูมทั้งซีคิดส์งับ ถ้าจะซื้อ สู้ไปซื้อจัมป์ต้นฉบับญี่ปุ่นเลยดีกว่า ตอนเร็วกว่า ไม่มีการแปลมั่ว ราคาก็ไม่ได้ต่างอะไรจากสองเล่มนั้นรวมกัน การ์ตูนก็ครอบคลุมของสองเล่มนั้นเกือบหมด แถมยังมีพวกเรื่องอื่นๆอีก แต่ป๋มซื้อเป็นรวมเล่มไทยเอาอ่ะงับ ซื้อมันซะทุกเล่มจนไม่มีที่เก็บ - -&quot;) แล้วอีกอย่าง เหมือนเคยได้ยินว่า เจ้าของลิขสิทธิเองก็ต้อง &quot;ซื้อลิขสิทธิคำแปล&quot; แยกย่อยออกไปเหมือนกัน เพราะต้องทำสัญญากับผู้แปลก่อนที่จะนำคำแปลมาใช้ได้ ถ้าอย่างงั้น อย่างน้อยป๋มก็ไม่ได้ละเมิดเรื่อง &quot;ลิขสิทธิคำแปล&quot; แล้วกัน เพราะแปลเอง เถื่อนเอง เย้วๆเอง ไม่ได้ลอกใครเขามาซะหน่อย อีกอย่างคำแปลไม่มีรูปก็ไม่ค่อยต่างอะไรกับบรรยายอ่ะงับ ป๋มว่าถ้าให้อ่านสองอย่างนี้เปล่าๆ บรรยายจะรู้เื่รื่องมากกว่าคำแปลด้วยซ้ำ เพราะมันมีอธิบายเหตุการณ์ - -&quot;<br /><br />ถึงตามจริง คนส่วนมากเขาอยากให้ทางเจ้าของลิขสิทธิมาบอกตรงๆเลยว่า ขอให้หยุดทำเรื่องนั้นเรื่องนี้ แทนที่จะลงประกาศในพวกนิตยสาร เพราะคนที่อ่านสปอยทางเว็บ เท่าที่ป๋มเห็น ส่วนมากจะไม่ตามนิตยสาร แต่ตามรวมเล่มแทน <br /><br />ถ้าพี่ๆทางเนชั่นมาเห็น แล้วอยากให้เลิก ก็ช่วยส่งเป็นเมลล์หรือพีเอ็มมาด้วยล่ะกันนะงับ - -&quot;<br /><br />แต่เพื่อเป็นการเซฟ...<br /><br /><div class="important">คำแปลนี้ ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นโดยเด็ดขาด</div><br /><br /><strong>นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 122 &quot;โคคู (โมฆะโลกา)&quot;</strong><br />หน้า 1<br />คุโรตะโบ - ขอท่านจงรับคำสอนของอาตมา<br />มาโทอินั้น<br />มีวิธีใช้ได้หลายวิธี<br /><br />มาโทอิที่ท่านใช้กับปีศาจหิมะนั้น คือ &quot;อิดึสซึ&quot;!<br />ถึงจะ &quot;แกร่ง&quot; แต่ทำให้เกิดช่องโหว่มาก<br />== ปืนใหญ่ความเกรงขาม<br /><br />** คุโรและผีหัวขาด ลงสู่สังเวียน!! **<br /><br />จะได้ผลมากกับพวกที่พุ่งเข้ามาตรงๆ<br /><br />แต่ว่า<br /><br />หน้า 2<br />[ไม่ค่อยดีกับศัตรูที่อยู่ต่อหน้า!!]<br />** การโจมตีที่ร้ายแรง!! **<br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 122 &quot;โคคู (โมฆะโลกา)&quot;<br /><br />อันคิคุโรเอ็นบุ<br />== กลกาฬ ลีลาทมิฬ<br /><br />หน้า 3<br />ไม่เหมาะ<br /><br />กับคนที่ถนัดการโจมตีแบบรัว<br />เช่นเจ้านี้!!<br /><br />หน้า 4<br />ซึราระ - คุโรตะโบ...<br />เก่งจริงๆ...<br /><br />หน้า 5<br />อิบาราคิโดจิ - แกคือหลานของนูราริเฮียงซินะ<br /><br />หน้า 6<br />อ้าว...? นึกว่าใครซะอีก<br />ยังมีชีวิตอยู่อีกหรอเนี่ย...ไอ้หนอนเดนตาย<br /><br />หน้า 7<br />ผีหัวขาด - คุโร!! ฝากท่านริคุโอะด้วย!!<br /><br />คุโรตะโบ - ฟังนะครับ ท่านริคุโอะ<br /><br />ความสามารถในการปรับวิธีการให้เข้ากับศัตรู<br />คือจุดดีของมาโทอิ<br /><br />ขอให้ท่านนำอาตมาไป &quot;ห่อหุ้ม&quot; ตัวท่าน<br />โดยวิธีที่อาตมาจะบอกต่อไปนี้...!<br /><br />หน้า 8<br />คิโดมารุ - กำลังสู้รบอยู่แท้ๆ<br />...เจ้ายังว่างจะคุยกันอีกรึ?<br /><br />คุโรตะโบ - อย่าร้อนตัวไป<br /><br />ขอให้ท่านจงทำตามที่อาตมากล่าว<br />เข้าใจมั้ยครับ ท่านริคุโอะ<br /><br />หน้า 9<br />คิโดมารุ - โอกะ<br />== ดอกซากุระ<br /><br />หน้า 10<br />คุโรตะโบ - [หา...!!]<br />[ความเร็วนี้...ต่างจากเมื่อกี้นี่ลิบลับ!!]<br /><br />หน้า 11<br />&quot;อุเมะโนะคิ&quot; นั้นเปรียบเสมือนใบไม้นับไม่ถ้วนที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า<br />== ไม้พลัม<br /><br />ส่วน &quot;โอกะ&quot; นั้น<br />== ดอกซากุระ<br /><br />เปรียบเสมือนกลีบดอกนับล้านที่ร่วงโรยบนภูเขาโยชิโนะ<br />เป็น &quot;การฟัน&quot; ที่เร็วยิ่งกว่าอุเมะโนะคิถึงสิบเท่า<br /><br />หน้า 12<br />คุโรตะโบ - [สิบเท่า...!?]<br /><br />ริคุโอะ - โทษที นายเป็นอะไรรึเปล่า!?<br />คุโร...<br /><br />คุโรตะโบ - ไม่เป็นไรหรอกครับ...<br /><br />ก็อาตมาไม่คิดเลยว่าจะได้ห่อหุ้มท่านริคุโอะที่ขี้แกล้งคนนั้น...ทำเอาอาตมาดีใจซะจนเผลอตัวไป<br />แค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอกครับ!!<br /><br />ริคุโอะ - คุโร...<br /><br />คุโรตะโบ - เอาล่ะครับ...ท่านริคุโอะ<br />เอาอีกครั้งหนึ่ง...<br /><br />หน้า 13<br />ริคุโอะ - ...อืม<br /><br />คิโดมารุ - ข้าจะปลิดเจ้าในการโจมตีครั้งนี้<br /><br />ทุกสิ่งจะดับสูญเมื่อข้านำไม้ตายนี้ออกมา<br />เหลือไว้แต่เพียง...ความว่างเปล่า<br /><br />ไม่มีแม้แต่คำเปรียบเปรย<br /><br />หน้า 14<br />จึงขนานว่า &quot;โคคู&quot;<br />== โมฆะโลกา<br /><br />การฟันครั้งนี้<br />จะเร็วยี่งกว่า &quot;โอกะ&quot;...ถึงสิบเท่า!!<br /><br />หน้า 15<br />คุโรตะโบ - [ฟังนะครับ ท่านริคุโอะ]<br />[ท่านจงสวมความเกรงขามราวกับเป็นเสื้อผ้า]<br /><br />[หลังจากนั้น]<br />[ท่านจงประสานใจกับอาตมา!]<br /><br />[ด้วยจิตที่สงบดุจน้ำนิ่ง]<br /><br />หน้า 16<br /><br />หน้า 17<br /><br />หน้า 18<br />คิโดมารุ - หา...!!<br />[มันสะท้อน...ดาบของข้าได้!?]<br /><br />หน้า 19<br />ริคุโอะ - ...คุโรเอ๋ย<br /><br />ฉันได้ห่อหุ้มตัวด้วย &quot;ความเกรงขาม&quot; ของนายเรียบร้อยแล้ว!!<br />ตัวมันร้อนพล่านว่าอยากจะฟันหมอนั้นซะจนน่ากลัวเชียว...!!<br /><br />** เปิดเกมโต้กลับด้วยมาโทอิที่ห่อไปด้วย &quot;ความเกรงขาม&quot; ของคุโรตะโบ!! **<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 122 / จบ Sun, 12 Sep 2010 19:52:29 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24633 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24468 <div class="important">อนุญาตให้นำไปทำแสกนได้ แต่แสกนเลชั่นนั้นต้องมี<br />1) เครดิตที่ครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด อย่างน้อยต้องมีเครดิตคนแสกนหรือกลุ่มแสกนที่คุณเอารูปเขามาใช้ เครดิตคนแปล และเครดิตคนลงคำในกรณีที่คุณเอาของกลุ่มอื่นมาใช้ หรือไม่งั้นก็เครดิตคนคลีนของคุณด้วย<br />2) ข้อความให้ผู้อ่านสนับสนุนฉบับลิขสิทธิ โดยไม่อ่านเฉพาะการ์ตูนที่หาได้ตามเน็ตเท่านั้น</div><br /><br /><strong>นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 121 &quot;ประตูราโจมง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ริคุโอะ - อย่างนี้นี่เอง<br />** ริคุโอะ VS คิโดมารุ...!! **<br /><br />ความมืดยืนอยู่เหนือมวลมนุษย์งั้นรึ...น่าสนใจไม่เบานี่<br />ฉันเองก็เป็นปีศาจ...เลือดมันร้อนไปทั่วตัว<br /><br />ซึราระ - ท่านริคุโอะ!?<br /><br />หน้า 2<br />คิโดมารุ - โห...<br /><br />ถ้าเช่นนั้น ทำไมเจ้าจึงยังต่อต้านพวกข้า?<br />ริคุโอะ - ง่ายนิดเดียว<br /><br />ปีศาจเป็นสิ่งชั่วร้าย...มันก็ถูกอย่างว่าแหละ<br />พวกเราได้ทำชั่วสารพัดกับผู้คน...ทำให้คนต่างหวาดกลัว...<br /><br />แค่ว่า<br />ถึงอย่างงั้น พวกฉันนะต่างจากพวกแก<br /><br />คิโดมารุ - ว่าไงนะ...<br /><br />หน้า 3<br />ริคุโอะ - การเหยียบย้ำคู่แค้นเพื่อขึ้นยืนเหนือผู้คนอย่างที่พวกแกทำนะ<br />มันห่างไกลจากอุดมการณ์ของฉัน<br />ถ้าเป็นจ้าวแห่งปีศาจจริง<br />ต้องแสดงความเกรงขามให้คู้แค้นหวาดกลัวซิถึงจะถูก<br /><br />หน้า 4<br />คิโดมารุ - หึ...ในอดีตก็มีคนเปรียบเปรยความต่างของปีศาจเมืองกรุง<br />กับปีศาจเอโดะว่าเสมือน &quot;เปลวเพลิง&quot; อยู่เหมือนกัน<br /><br />เบ่งบานในความมืด โดยมีสิ่งที่เรียกว่า &quot;ความเกรงขาม&quot; เป็นเสมือนดินปืน<br />แสดง &quot;ดอกไม้ไฟ&quot; ให้ผู้คนหวาดกลัว นั้นก็คือปีศาจเอโดะ<br /><br />อีกแง่หนึ่ง &quot;ความเกรงขาม&quot; ของพวกข้านั้นคือ &quot;เพลิงโลกันตร์&quot; ที่ลุกโชนในความมืด...แผดเผาทุกสิ่ง สร้างความ &quot;สพรึงกลัว&quot; ให้ผู้คน<br />สุดท้ายแล้ว พวกเราก็ไม่มีทางเข้ากันได้<br /><br />[จงมาจุติ ประตูราโจมง]<br /><br />หน้า 5<br />ปีศาจ - หา...นี่มันอะไรกัน?<br />ปราสาทหายไปแล้ว...!?<br /><br />อาวาชิมะ - หา? มองไม่เห็นอะไรเลย...<br />ปีศาจ - หะ-...เฮ้ย ดูนั้นซิ<br /><br />หน้า 6-7<br />** ประตูแห่งวิปลาสปรากฏ!! **<br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 121 &quot;ประตูราโจมง&quot;<br /><br />คิโดมารุ - ปราสาทนี้ไม่ใช่ปราสาทของโลกมนุษย์<br />แต่เป็นปราสาทมายาที่เกิดจากความโกรธเกลียดนับร้อยปีของพวกข้าปีศาจเมืองกรุง<br /><br />มันจะเปลี่ยนแปลงไปตามจิตของพวกข้า<br />ที่นี่คือที่อาศัยของพวกข้าในอดีต ประตูราโจมง!<br /><br />หน้า 8<br />ข้าคิโดมารุ ผู้เป็นหัวหลักของเหล่ายักษาจะกำจัดเจ้าให้สิ้น ณ ที่นี่<br /><br />มาวัดกันเลย...ความเกรงขามของข้ากับเจ้า...ฝ่ายใดจะคู่ควรกับความมืดของเมืองกรุงกว่ากัน<br /><br />หน้า 9<br />ผีหัวขาด - มากันเยอะเลย!!<br /><br />ริคุโอะ - ไปลุยกันเถอะ ซึราระ<br /><br />คราวนี้เจ้า<br />โอเคแล้ว ใช่มั้ย!?<br /><br />หน้า 10<br />ซึราระ - คะ-...<br />ค่ะ!!<br /><br />คิโดมารุ - หึ<br /><br />หน้า 11<br /><br />หน้า 12<br />ซึราระ - เอ๋ะ...<br /><br />หน้า 13<br />คิโดมารุะ - ข้าเองก็แทบไม่เชื่อหูตัวเอง เมื่อได้ยินว่าเจ้าสามารถผ่าซึจิคุโมเป็นสองท่อนได้<br />อย่างงี้นี่เอง<br />เจ้า<br /><br />สามารถใช้กรรมเช่นเดียวกับพ่อเจ้าซินะ...<br /><br />หน้า 14<br />ริคุโอะ - [มาโทอิถูกมันขัดขวางไว้ได้]<br />...แกรู้จักพ่อฉันด้วยรึ!?<br /><br />คิโดมารุ - ข้าลึมไปได้อย่างไรกัน<br />ข้าได้แลกความเกรงขามกับหมอนั้นมานับครั้งไม่ถ้วน<br /><br />ริคุโอะ - ถอยไปก่อน ซึราระ<br />คิโดมารุ - กรรมนั้น...เรียกว่ามาโทอิซินะ...?<br /><br />ประมาทเจ้า<br />ไม่ได้จริงๆ<br /><br />หน้า 15<br />ข้าจะ &quot;สะบั้น&quot; เจ้าด้วยความเกรงขาม<br />ที่แท้จริงของข้า...ณ ที่นี่เอง!!<br /><br />[เค็นเงคิ]<br />[อุเมะโนะคิ]<br />== กระบวนยุทธ์ ไม้พลัม<br /><br />หน้า 16<br />ริคุโอะ - อุ๊ก...<br /><br />คิโดมารุ - &quot;อุเมะโนะคิ&quot; นั้นเป็นดาบที่เปรียบเสมือนกิ่งก้าน สามารถแตกสาขาได้ไม่มีขีดจำกัด<br />สองมือของเจ้าไม่อาจกันได้หมดหรอก!!<br /><br />หน้า 17<br /><br />หน้า 18<br />หืมม์...<br /><br />คุโรตะโบ - ท่านริคุโอะ...ท่านได้ร่ำเรียน &quot;มาโทอิ&quot; มาแล้วซินะครับ<br />ทำเอาอาตมาตกใจเหมือนกัน...วัยท่านเพียง 12 ก็สามารถเติบโตได้ขนาดนี้<br /><br />หน้า 19<br />แต่ท่านยังด้อยประสบการณ์<br /><br />ท่านจงพึงดูและศึกษา...<br />การล้มล้างยักษานั้นอยู่กับพวกอาตมา!!<br />** ...การกำจัดอสูรได้เริ่มขึ้น!! **<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 121 / จบ Sun, 05 Sep 2010 07:47:47 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24468 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24358 ขอโทษที่ช้างับ<br /><br /><div class="important">อนุญาตให้นำไปทำแสกนได้ แต่แสกนเลชั่นนั้นต้องมี<br />1) เครดิตที่ครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด อย่างน้อยต้องมีเครดิตคนแสกนหรือกลุ่มแสกนที่คุณเอารูปเขามาใช้ เครดิตคนแปล และเครดิตคนลงคำในกรณีที่คุณเอาของกลุ่มอื่นมาใช้ หรือไม่งั้นก็เครดิตคนคลีนของคุณด้วย<br />2) ข้อความให้ผู้อ่านสนับสนุนฉบับลิขสิทธิ โดยไม่อ่านเฉพาะการ์ตูนที่หาได้ตามเน็ตเท่านั้น</div><br /><br /><strong>นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 120 &quot;วัฏจักรแห่งการเวียนว่ายตายเกิด&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - แฮ่ก<br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />อ่า<br /><br />ปีศาจ - ฮะ-เฮ้ย!!<br />ดูที่บึงแห่งนูเอะซิ!!<br /><br />** บางอย่างแปลกไป!? **<br /><br />หน้า 2<br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 120 &quot;วัฏจักรแห่งการเวียนว่ายตายเกิด&quot;<br />** เซย์เมย์กำลังจะฟื้นคืนชีพแล้ว...!? **<br /><br /><br />มินะโกโรชิจิโซว - โอ้ะ...<br />โอ้ว<br />บึงแห่งนูเอะกำลังส่องแสง!!<br /><br />อีกไม่ช้าแล้วซินะ ช่ะๆๆๆ<br />อีกไม่ช้า...ก็จะถึงเวลาให้กำเนิดแล้ว!!<br /><br />หน้า 3<br />เซย์เมย์ - ท่านแม่!!<br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - อ่า...<br />อุ๊ก<br />เซย์เมย์ - ท่านแม่!!<br />ให้ข้าออกไปตอนนี้เถิด!!<br /><br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - อ่า<br />เซย์เมย์<br /><br />หน้า 4<br />ทำไมเจ้าถึงดูเศร้าสร้อยเพียงนั้น?<br />เซย์เมย์!!<br /><br />อ่า...<br />อ่า<br /><br />ข้าจะ...<br />ให้กำเนิดเจ้าอีกครั้งเอง...นะ?<br /><br />เซย์เมย์ - ที่ๆข้าจะกลับไปมีเพียงท่านแม่ &quot;ในท้องของท่าน&quot; เท่านั้น<br /><br />หน้า 5<br />นี่แหละ<br /><br />[มนุษย์เมื่อตายไปก็ต้องกลับไปสู่ &quot;วัฏจักรแห่งการเวียนว่ายตายเกิด&quot;]<br />[และเกิดใหม่เป็นสิ่งมีชีวิตมากมาย ไม่ว่าจะเป็นม้า เป็นแมลง หรือเป็นก่อหญ้า]<br />[หลังจากที่ข้าตาย ข้าจะไม่กลับไปสู่วัฏจักรนั้น แต่กลับไปสู่ในท้องของท่านผู้ซึ่งสามารถอยู่ได้นับพันปี และกลับมาเกิดเป็นเซย์เมย์ได้อีกครั้ง...]<br />[นี่แหละคือศาสตร์ชุบชีวิตที่แท้จริง &quot;ศาสตร์หวนคืนวิญญาณ&quot; ที่สมบูรณ์แบบ!!]<br /><br />หน้า 6<br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ – เจ้าหมายถึงเจ้าต้องการให้ข้าผู้นี้ให้กำเนิดเจ้าทุกครั้ง<br />ข้าเข้าใจถูกมั้ย?<br /><br />เซย์เมย์...เจ้านี่เป็นเด็กที่พิศวงมาแต่ไหนแต่ไร...<br />อะไรทำให้เจ้าคิดถึงเรื่องน่าประหลาดเช่นนั้นได้?<br /><br />เซย์เมย์ - แสงสว่างและความมืด ข้าอยากครอบครองเมืองที่ทั้งหยิงและหยางผสมผสานกันตลอดชั่วนิรันดร์<br />เพื่อการนั้น ข้าจำเป็นต้องมีชีวิตอัมตะ<br /><br />หน้า 7<br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - เซย์เมย์เอ๋ย...ข้ากล่าวอยู่ประจำเลย<br />ว่าโลกนี้สมควรถูกความมืดปกคลุม...เจ้าทำเช่นนั้นไม่ได้รึ?<br /><br />เจ้ามิอาจทำมันได้เพราะเลือดมนุษย์ของเจ้าซินะ? ว่าอย่างไร?<br /><br />เซย์เมย์ - ...กระนั้น ท่านแม่เองก็ตกหลุมรักท่านพ่อผู้เป็นมนุษย์มิใช่รึ?<br /><br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - ที่เจ้าว่าก็ถูก...[หุๆ...]<br />เพราะฉะนั้น ข้าถึงได้เจ้ามายังไงล่ะ...<br /><br />เข้ามาใกล้ๆซิ...เซย์เมย์<br /><br />เซย์เมย์ ลูกรักของข้า<br />ข้าเข้าใจแล้ว...ข้าจะให้กำเนิดเจ้า...ตลอดไปเอง<br /><br />หน้า 8<br />เซย์เมย์ - ขอบพระคุณท่านมาก...<br />ข้าจะสำเร็จ &quot;ศาสตร์หวนคืนวิญญาณ&quot; ให้จนได้<br />เพื่อโลกในอุดมคติของทั้งปีศาจและมนุษย์<br /><br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - โอ้...เซย์เมย์เอ๋ย<br />ถ้ามีเจ้าอยู่ด้วยเช่นนี้ ข้าคงไม่ต้องเบื่อไปอีกพันปี<br /><br />เซย์เมย์?<br /><br />อะไรรึ...เจ้าลืมอะไรไว้งั้นรึ...?<br />ข้าจะเปิดให้เดียวนี้แหละ...<br /><br />หน้า 9<br />หา<br /><br />คน - จับมัน<br /><br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - [นี่มันอะไรกัน?]<br /><br />หน้า 10<br />หยุดนะ<br /><br />[นี่มันอะไรกัน!?]<br /><br />[ข้าตายแน่]<br />[ขืนข้าตายไป]<br /><br />ข้าก็ให้<br />กำเนิดเซย์เมย์ไม่ได้อีกซิ!!<br /><br />โยริมิจิ - โอ้ว มาแล้วรึ เซย์เมย์!!<br />-- ณ คฤหาสน์แห่งหนึ่ง --<br /><br />เซย์เมย์ - เรียกข้ารึขอรับ ท่านโยริมิจิ<br /><br />หน้า 11<br />โยริมิจิ - โอ้ว เซย์เมย์ ข้าเคยถามเจ้าหลายครั้งแล้วใช่มั้ย ว่าทำอย่างไรจึงจะมีชีวิตเป็นอัมตะได้?<br />แล้วทำไมเจ้าไม่เห็นบอกสิ่งวิเศษเช่นนี้กับข้ามาก่อนเลย?<br /><br />เซย์เมย์ - พูดอะไรรึท่าน<br />ข้าก็พอรู้วิธียืดชีวิตอยู่หรอก แต่ว่า<br /><br />โยริมิจิ - เปล่า!<br />ข้าหมายถึงจิ้งจอกแห่งชิโนดะ<br /><br />นี่ไงๆ<br />ในที่สุดก็จับมันมาได้แล้วเนี่ย<br /><br />หน้า 12<br />จิ้งจอกนี้ไงล่ะ!!<br />เนี่ย...เขาว่าถ้าข้ากินเครื่องในของจิ้งจอกนี้ที่มีชีวิตพันปี ข้าจะเป็นอัมตะ อย่างเจ้านะ เรื่องแค่นี้น่าจะรู้อยู่แล้วนี่?<br /><br />หืมม์! ข้าฝากเจ้านี้ไว้กับเจ้านะ<br />เจ้าจงผลิตยาที่ทำให้มีชีวิตอัมตะจากเครื่องในของมันซะ!<br /><br />คน - สะ...สายตานั้นมันอะไรกัน?<br />เสียมารยาทกับท่านผู้ช่วยจักรพรรดิ์โยริมิจิจริง!<br />สำรวมตัวเองหน่อย ท่านเซย์เมย์<br /><br />หน้า 13<br />โยริมิจิ - นี่มันอะ...<br /><br />ไร<br /><br />คน - เหวอ...!?<br />ทะ...ท่านเซย์เมย์!?<br />ทำอะไรนะครับท่าน?<br /><br />เซย์เมย์ - ทะ...ท่านแม่...<br />ตื่นขึ้นเถอะครับ<br />ลืม...ตาขึ้นซิครับ<br /><br />หน้า 14<br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - อุ๊ก...ขอโทษนะ...<br />เซย์เมย์เอ๋ย<br />เซย์เมย์ - ท่านแม่!!<br /><br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - ข้าคงให้กำเนิดเจ้าไม่ได้แล้ว...<br />ข้ารัก...เจ้านะ...<br /><br />เซย์เมย์ - พวกแก<br /><br />คน - เหวอ...<br /><br />หน้า 15<br />เซย์เมย์ - ท่านแม่ต่อสู้ไม่ได้ แล้วพวกเจ้ายิงท่านทำไม!?<br /><br />คน - คะ...คลุ้มคลั่งไปแล้ว<br />ท่านเซย์เมย์...สงบสติอารมณ์ก่อนครับ<br /><br />เซย์เมย์ - ดับไปซะ เจ้าพวกมนุษย์<br />พวกเจ้า...ไม่คู่ควรจะ &quot;ยืนเหนือข้า&quot;...!!<br /><br />หน้า 16<br />มนุษย์ช่างโง่เขลาซะจริง...<br />ก้าวล้ำเข้ามาในความมืดโดยไม่คิดถึงแม้กระทั่งตัวเอง<br /><br />ปล่อยไว้ก็มีแต่จะยกย่องตัวเองไม่รู้จบ<br />ขืนปล่อยไว้ เดี๋ยวโลกที่งดงามใบนี้ก็เสียกันพอดี<br /><br />หน้า 17<br />สิ่งที่จำเป็นสำหรับโลกนี้ไม่ใช่การอยู่รวมกันระหว่างมนุษย์กับปีศาจ ระหว่างแสงสว่างกับความมืด<br />แต่เป็นโลกที่มีระเบียบ โดยมีความมืดอยู่เหนือแสงสว่าง!!<br /><br />เพื่อการนั้น เซย์เมย์ผู้นี้จะเป็นจ้าวแห่งความมืด...!!<br />ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม<br /><br />ข้าก็จะคืนชีพขึ้นมาใหม่<br />และห่อหุ้มโลกนี้ด้วยความมืดพร้อมกับท่านแม่...!!<br />-- ไม่นาน ชายผู้นั้น --<br />-- ก็ถูกขนานนามว่า &quot;นูเอะ&quot;... --<br /><br />หน้า 18<br />ซึราระ - ว๊าย<br />นัทโตโคโซะ - นะ...นี่มัน<br /><br />ฮิเดโมโตะ - ...แย่แล้ว<br />การคลอดเริ่มขึ้นแล้วรึ?<br /><br />ริคุโอะ - ถอยไป! ลุง<br /><br />คิโดมารุ - ขอปฏิเสธ<br /><br />ข้าขอถามเจ้าอีกครับ...เจ้านำขบวนร้อยอสูรมาเพื่ออะไร?<br />เจ้ามีสาเหตุอื่นใดอีก นอกเหนือจากความแค้นส่วนตัวของเจ้า!?<br /><br />หน้า 19<br />ถ้าเจ้าเป็นปีศาจจริง เจ้าเองก็น่าจะสรรเสริญการคืนชีพของ &quot;นูเอะ&quot; จ้าวแห่งความมืดที่แท้จริง...<br />จงมาเป็นบริวารของพวกเราปีศาจเมืองกรุง และอุทิศตัวของเจ้าเพื่อการสร้างโลกในอุดมคติซะเถิด<br /><br />มิฉะนั้น...<br />ก็จงตายอยู่ที่นี่<br />** ประชันหน้า...!! **<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 120 / จบ Wed, 01 Sep 2010 13:22:12 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24358 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24195 <div class="important">อนุญาตให้นำไปทำแสกนได้ แต่แสกนเลชั่นนั้นต้องมี<br />1) เครดิตที่ครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด อย่างน้อยต้องมีเครดิตคนแสกนหรือกลุ่มแสกนที่คุณเอารูปเขามาใช้ เครดิตคนแปล และเครดิตคนลงคำในกรณีที่คุณเอาของกลุ่มอื่นมาใช้ หรือไม่งั้นก็เครดิตคนคลีนของคุณด้วย<br />2) ข้อความให้ผู้อ่านสนับสนุนฉบับลิขสิทธิ โดยไม่อ่านเฉพาะการ์ตูนที่หาได้ตามเน็ตเท่านั้น</div><br /><br /><strong>นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 119 &quot;โถงปราสาทนิโจว&quot;</strong><br />หน้า 1<br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 119 &quot;โถงปราสาทนิโจว&quot;<br /><br />SHOT ก่อนหมดปิดเทอมฤดูร้อน! เทศกาลฤดูร้อนของ Katate☆SIZE!!<br /><br />หน้า 2<br />** ริคุโอะวิ่งไปตามทางเดินของปราสาทนิโจว!! **<br /><br />หน้า 3<br />คิโดมารุ - ได้พบกันอีกแล้วซินะ<br />เจ้าหนู<br /><br />ริคุโอะ - นายคือ...<br />คนที่เจอที่โทโนะ...<br /><br />หน้า 4<br />คิโดมารุ - หึ...แต่ถึงเจ้าจะมาได้ขนาดนี้<br />ข้าคงมิอาจให้เจ้ากลับออกไปได้ดังเช่นปู่ของเจ้าได้...!!<br /><br />เจ้า<br /><br />เข้ามาขัดขวางความปรารถนาของพวกข้า<br />และเจ้าก็ดูไม่เหมือนจะมีเหตุผลแต่เพียงใด<br /><br />หน้า 5<br />[ที่จะมาขัดขวางความปรารถนานับพันปีของพวกข้า!!]<br /><br />[พันปีก่อน กรุงหลวงเฮย์อัน]<br />[ณ ราชสำนักหลวง]<br /><br />คน - เหวออ...<br />ว้ากกก<br /><br />หน้า 6<br />จะ-เจ้าเห็นหรือเปล่า? ศาตราของท่านโดมัน!!<br />ทรายถึงกับเปลี่ยนเป็นนกนางแอ่นในพริบตาเดียว!!<br />ไม่หรอก ท่านเซย์เมย์ก็ไม่แพ้กัน!!<br />แค่สะบัดพัดเพียงครั้งเดียวก็สามารถทำให้กลับไปเป็นทรายดั่งเดิมแล้ว!?<br /><br />หน้า 7<br />-- อาชิยะ โดมัน --<br />สมกับที่เป็นสองนักศาสตราวุธ...สู้ได้ไม่แพ้กันเลยจริงๆ<br />ถ้ามาเปรียบเทียบความสามารถกันนี่...ใครจะเหนือกว่าใครกันแน่นะ!?<br />-- อาเบะ โนะ เซย์เมย์ --<br /><br />จักรพรรดิ์ - เจ้าทั้งสอง! สุดท้ายจงแข่งพยากรณ์กัน!<br />โดมันเป็นผู้ถามก่อน<br /><br />โดมัน - หืมม์...ถ้างั้น ท่านเซย์เมย์<br />ท่านจง &quot;พยากรณ์ว่ามีสิ่งใดอยู่ภายใน&quot;...&quot;กล่องยาว&quot; กล่องนี้!!<br /><br />หน้า 8<br />เซย์เมย์ - หืมม์...<br />นี่มัน!<br /><br />โดมัน - ว่าอย่างไร?<br />หน้าเจ้าดูซีดเซียวไปเลยนะ เซย์เมย์<br /><br />นั้นซิ เจ้าคงรู้แล้วซินะ?<br />ก็เจ้าเป็นคนนำมันกลับมาจากที่แห่งหนึ่งเองนี่<br /><br />คงรู้ซินะว่าหมายความว่ายังไง เซย์เมย์เอ๋ย...<br />ข้ากับศิษย์ของข้านับสิบคนเห็นมาเองกับตา! เจ้ามิอาจหลบหลีกได้แล้ว!!<br /><br />คน - มันคืออะไรกัน...?<br />จักรพรรด์ - เซย์เมย์ จงตอบมาสิว่าข้างในนั้นมีอะไร!<br /><br />เซย์เมย์ - มี &quot;เด็กผู้ชาย&quot; พะยะค่ะ...<br /><br />หน้า 9<br />โดมัน - เซย์เมย์!! จนป่านนี้แล้ว<br />ยังจะแกล้งทำเป็นไม่รู้อีกรึ!!<br /><br />จักรพรรดิ์ - โดมัน ข้างในนั้นมีอะไร?<br /><br />โดมัน – พะยะค่ะ...ในนั้นมี &quot;ซากศพ&quot;<br />ที่คนผู้นี้นำมาจากป่าช้าพะยะค่ะฝ่าบาท<br /><br />คน - สะ...ศพ!? [เหวอ]<br />นะ-นะ-นะ-น่ารังเกียจเสียจริง~~!<br /><br />โดมัน - ข้าเห็นจิตใจที่ชั่วร้ายของเจ้ามาเองกับตา!<br />เซย์เมย์!! เจ้านำศพนั้นมาทำอะไรคืนแล้วคืนเล่า!?<br /><br />คน - จริงรึเนี่ย...ท่านเซย์เมย์เนี่ยนะ...? ไม่น่าเชื่อ<br />จักรพรรดิ์ - เซย์เมย์! เจ้าแกล้งแสร้งต่อไปไม่ได้แล้วนะ<br /><br />จงเปิดกล่องนั้นออก<br /><br />หน้า 10<br />เหวอออ<br />[มีศพอยู่จริงด้วย]<br /><br />หน้า 11<br />โดมัน - หา...<br /><br />เด็ก - หืมม์?<br /><br />ที่นี่...<br />ที่ไหนอ่ะ?<br /><br />คน - ยะ...ยังมีชีวิตอยู่ไม่ใช่รึ!!<br />โดมัน!? นี่มันหมายความว่ายังไง!?<br /><br />หน้า 12<br />จักรพรรดิ์ - เป็นอันว่า...โดมันกล่าวถึงสิ่งที่อยู่ภายในผิด...<br />ในขณะที่เซย์เมย์กล่าวถึงสิ่งที่อยู่ภายในได้อย่างถูกต้องไม่ผิดเพี้ยน<br /><br />การประชันครั้งนี้<br />เซย์เมย์เป็นผู้ชนะ!!<br /><br />โดมัน - เซย์เมย์...นี่หรือว่า<br />เจ้า...สำเร็จ &quot;ศาสตร์หวนคืนวิญญาณ&quot; ได้แล้วรึ...<br /><br />เซย์เมย์ - ...อย่างไรก็ตาม<br />ข้าขอตัวเพียงเท่านี้ก่อนล่ะ<br /><br />คิโดมารุ - เกือบไปแล้วนะขอรับ...<br /><br />เซย์เมย์ - หึ...เป็นตาลุงเจ้าปัญหาประจำ<br /><br />หน้า 13-14<br />ดูซะซิ คิโดมารุ<br />ช่างเป็นเมืองหลวงที่งดงามเสียจริง เจ้าว่ามั้ย?<br /><br />ปีศาจควบไปบนท้องฟ้า<br /><br />มนุษย์นั้นอาศัยร่วมกับธรรมชาติ<br />รับรู้ถึงแสงสว่างที่แปรเปลี่ยน เมื่ออาทิตย์ตกดินก็หวาดผวาต่อความมืด<br />ข้าได้สร้างเมืองหลวงที่งดงามนี้...เมืองที่ &quot;หยิง&quot; และ &quot;หยาง&quot; หลอมรวมกันเป็นหนึ่งจนสำเร็จ<br /><br />หน้า 15<br />...ข้าอยากปกครองเมืองๆนี้ไปชั่วนิรันดร์กาล<br />และเพื่อการนั้น ข้าจำเป็นต้องมีชีวิตอมตะนิรันดร<br /><br />แต่ทำไมกัน...มนุษย์ถึง &quot;ต้องตายหาย&quot;<br />&quot;และหวนกลับสู่ความมืดเสมอ&quot; ด้วย?<br /><br />หน้า 16<br />ศาสตร์หวนคืนวิญญาณของข้าในตอนนี้ยังไม่สมบูรณ์<br />ถึงจะคืนชีพกลับมาได้ แต่ก็ต้องตายหายไปอีก<br /><br />ทำไมข้าจึงมีชีวิตยืนยาวนับ 1000 ปีไม่ได้?<br />...มันต้องมีหนทางที่จะหักล้างสัจธรรมของโลกได้ซิ<br /><br />นี่ คิโดมารุ...ข้าต้องฟืนคืนชีพกลับมาอย่างแน่นอน<br />ข้าจะทำให้ร่างของข้ากลับมาเกิดใหม่ด้วยศาสตร์หวนคืนวิญญาณที่สมบูรณ์แบบให้จนได้<br /><br />หน้า 17<br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - โอ้ว...<br />นั้นเซย์เมย์มิใช่รึ? &lt;3<br />เจ้ามาพบข้ารึ?<br /><br />เซย์เมย์ลูกรักของข้า<br />โอ้ว...เข้ามาใกล้ข้าหน่อยซิ...<br /><br />หน้า 18<br />เซย์เมย์ - ท่านแม่<br />คิโดมารุ - [ท่านเซย์เมย์ในตอนนั้น]<br /><br />ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ - เซย์เมย์เอ๋ย<br />คิโดมารุ - [ได้นึกออกในทันที...]<br /><br />เซย์เมย์ - โอ้ว ใช่แล้ว...!<br />ถ้าข้าจะ &quot;หวนกลับมา&quot;<br />คิโดมารุ - [ถึงหนทางที่จะคีนชีพ วิธีที่จะบรรลุ]<br />[&quot;ศาสตร์หวนคืนวิญญาณ&quot; อย่างแท้จริง!!]<br />เซย์เมย์ - &quot;ท่านแม่&quot;...ท่านยังไงล่ะ ฮะโกโรโมะกิตซึเนะ!<br /><br />ท่านแม่...ช่วยให้กำเนิดข้า<br />คิโดมารุ - [คำพูดนั้น...คือจุดเริ่มของ &quot;ความปรารถนา&quot;]<br />[พันปีของพวกข้า]<br />เซย์เมย์ - ขึ้นมาอีกครั้งจะได้มั้ย?<br />** ปริศนาการหวนคืนของเซย์เมย์กระจ่างแล้ว!! **<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 119 / จบ Sun, 22 Aug 2010 13:03:40 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/24195 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/23973 <div class="important">อนุญาตให้นำไปทำแสกนได้ แต่แสกนเลชั่นนั้นต้องมี<br />1) เครดิตที่ครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด อย่างน้อยต้องมีเครดิตคนแสกนหรือกลุ่มแสกนที่คุณเอารูปเขามาใช้ เครดิตคนแปล และเครดิตคนลงคำในกรณีที่คุณเอาของกลุ่มอื่นมาใช้ หรือไม่งั้นก็เครดิตคนคลีนของคุณด้วย<br />2) ข้อความให้ผู้อ่านสนับสนุนฉบับลิขสิทธิ โดยไม่อ่านเฉพาะการ์ตูนที่หาได้ตามเน็ตเท่านั้น</div><br /><br /><strong>นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 118 &quot;ซาโตริและโอนิฮิโตคุจิ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 118 &quot;ซาโตริและโอนิฮิโตคุจิ&quot;<br />** ปีศาจคุ้นหน้าสองตน...!! **<br /><br />ริคุโอะ - [มันอ่านการเคลื่อนไหวเราได้...?]<br /><br />ข้าเห็นแล้วๆ<br />เห็นมาแต่เมื่อกี้แล้ว<br /><br />โอ๋?<br /><br />ระวังไว้หน่อยนะ...โอนิฮิโตคุจิ<br />ข้ารู้แน่แล้วว่าเจ้านั้นคิดจะ &quot;ปลิดชีพในดาบเดียว&quot;!<br /><br />หน้า 2<br />มันจะพุ่งเข้ามา<br />ราวกับวายุ!!<br /><br />โอนิฮิโตคุจิ - ได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว~<br /><br />หน้า 3<br />ริคุโอะ - [มันอ่านใจเราได้จริงๆด้วย...]<br />[เล่นเคลื่อนไหวก่อนเราจะโจมตีซะอีก]<br /><br />ซาโตริ - หุๆๆ...<br />ข้าเห็นแล้ว...ข้ามองเห็นแล้ว~~<br /><br />ริคุโอะ - ถ้างั้น<br /><br />หน้า 4<br />ซาโตริ - &quot;เคียวกะซุยเก็ตซึ&quot;<br />คงคิดจะปิดเกมแล้วซินะ<br />== พร่างบุปผา เงาจันทรา<br /><br />อย่าได้สับสน โอนิฮิโตคุจิ!<br />นั้นเป็นเพียงภาพลวง...ความเกรงขามของหมอนั้นเพียงทำให้เห็นเหมือนอยู่ตรงนั้นเท่านั้น!!<br /><br />โอนิฮิโตคุจิ - โห<br /><br />ซาโตริ - รู้สึกได้แล้ว...!! ว่า &quot;เจ้าจะอ้อมไปข้างหลัง และฟันลงราวสายฟ้าแลบ&quot;<br />บนสะพาน!!<br /><br />หน้า 5<br />ริคุโอะ - [ถูกมองออกอีกแล้ว!?]<br /><br />ชิ<br /><br />หน้า ุ6<br />โอนิฮิโตคุจิ - เขมือบ<br />เรียบ<br />-- โอนิฮิโตคุจิ ปีศาจที่สิงสู่ตามกุดัง ผู้หญิงที่เข้าไปหลบในกุดังนั้น พอรุ่งเช้าก็จะหายตัวไป เพราะโอนิฮิโตคุจิจะเขมือบนางลงไปทั้งตัว --<br /><br />อย่าเล่น~<br />สกปรกเชียว~<br /><br />ซาโตริ - มิได้โกงหรอก โอนิฮิโตคุจิ<br />นั้นเป็นจุดเด่นของนูราริเฮียง...เหมือนเช่นซาโตริผู้นี้<br /><br />ถึงปู่ของเจ้านั้น<br />จะทั้งละโมบและคดโกงก็เถอะนะ...<br />-- ซาโตริ ปีศาจที่สามารถอ่านใจคนได้ ถ้าเผลอ มันจะจับคนกินในทันที --<br /><br />ริคุโอะ - ว่าไงนะ...?<br /><br />หน้า 7<br />ซาโตริ - โยฮิเมะ...เป็นหญิงสาวที่เลอโฉมซะจริง...<br />เจ้าเองก็มีหน้าตาคล้ายคลึงนางอยู่เหมือนกัน<br /><br />จะงงงอยไปทำไม?<br />นางก็คือท่านย่าของเจ้านั้นแหละ<br /><br />มาคิดดูแล้ว เมื่อ 400 ปีก่อน...พวกข้าถวายหญิงงามให้กับท่านฮะโกโรโมะกิตซึเนะตั้งไม่รู้กี่นาง<br />และตอนนี้เอง...<br /><br />ก็ได้เวลา<br />เก็บเกี่ยว...แล้วด้วย...<br /><br />ริคุโอะ - ...เพื่อการนั้น...<br />พวกแกถึงฆ่าคนบริสุทธิ์มาโดยตลอดงั้นรึ...?<br /><br />หน้า 8<br />ซาโตริ - แล้วจะทำไม?<br /><br />ริคุโอะ - ...เป็นปีศาจที่น่าระอาซะจริง...<br />[แต่เราจะรับมือกับมันยังไงดี!?]<br /><br />ยูระ - นูระคุง!!<br /><br />ริคุโอะ - ยูระ!<br /><br />ซาโตริ - เดี๋ยว<br /><br />หน้า 9<br />ข้าสัมผัสได้ถึง &quot;ใจที่ว่างเปล่า&quot; จากเด็กคนนั้น<br />กำลังส่ง &quot;ชิกิงามิรูปคน&quot;<br />ออกมาอย่างเลินเล่อ จงหลบมันซะ<br /><br />ยูระ - บุเคียวคุ!!<br />สะบั้นเจ้าพวกนั้นซะ<br /><br />บุเคียวคุ - ท่านยูระ...?<br />ข้า...ไม่เห็นศัตรูเลยนะขอรับ!<br /><br />ยูระ - เอ๋ะ...?<br />ซาโตริ - ไม่เป็นปัญหา<br />ประเภท &quot;มุทะลุ&quot; แบบนี้แหละ จัดการง่ายที่สุด<br /><br />หน้า 10<br />ยูระ - อั๊ก<br />ฮิเดโมโตะ - ยูระจัง!!<br /><br />ริคุโอะ - ยูระ!! ระวังตัวให้ดี หมอนั้นมันสามารถอ่านใจได้<br /><br />ฮิเดโมโตะ - ซาโตริงั้นรึ!!<br />ขืนซี้ซั้วโจมตีก็มีแต่จะเปิดช่องโหว่...<br />ตั้งสติให้มั่นไว้!<br /><br />ยูระ - [เอ๋ะ]<br /><br />หน้า 11<br />[ตั้งสติให้มั่น...? ห้ามโจมตีซี้ซั้ว...!?]<br />[งั้น...ฉัน...]<br />[จะทำยังไงดีล่ะ...?]<br /><br />ซาโตริ - กำลังสับสนอยู่ซินะ<br />นั้นเองก็เป็น &quot;ความนึกคิด&quot;<br /><br />โอนิฮิโตคุจิ - ไม่ได้!<br />ฮิเดโมโตะ - ยูระจัง!!<br /><br />ซาโตริ - ฮ่ะๆๆๆ คราวนี้สับสนซะจนขยับไม่ได้เลยรึ<br />เจ้านี่ช่างโง่เสียจริง<br /><br />หน้า 12<br />ยูระ - กาโร่ โทษทีนะ<br /><br />ซาโตริ - ชิ...<br />หืมม์ เคย์คะอิน ยูระ...งั้นรึ<br />อย่างนี้นี่เอง เป็นองเมียวจิ...แต่ยังเยาว์วัยเพียงนั้น<br /><br />โฮ่?<br />อย่างงั้นเองหรอกรึ<br /><br />เจ้าโมโหที่พวกของข้าฆ่า &quot;ท่านปู่&quot; ของเจ้าซินะ<br />อ่ะนะ...ปู่เจ้าชราเพียงนั้น ถูกจัดการก็ปกติอยู่แล้ว<br /><br />ผู้มีพลังพิเศษงั้นรึ<br />ถึงจะผอมไปหน่อย แต่นำไปถวายท่านฮะโกโรโมะกิตซึเนะดีมั้ยน้า...<br /><br />ฮิเดโมโตะ - ใจเย็นไว้ ยูระจัง<br />ถ้าเจ้าสูญเสียความเยือกเย็น ฝั่งนั้นก็จะได้เปรียบไป<br /><br />เหวอ<br /><br />ยูระ...จัง...<br /><br />หน้า 13<br />โอนิฮิโตคุจิ - หืมม์...?<br /><br />ยูระ - กล้าพูดเอาแต่ใจแบบนี้...<br /><br />หน้า 14<br />ยกโทษให้<br />ไม่ได้เด็ดขาด<br /><br />หน้า 15<br />ไปลง<br />นรกซะเถอะ<br /><br />ซาโตริ - หืม...<br />คิดจะทำอะไรของเจ้า!!<br /><br />...อ๋อ &quot;บุกด้วยชิกิงามิทั้งหมด&quot; งั้นรึ!!<br /><br />&quot;ทำลายให้หมด&quot;<br />&quot;ไม่ให้เหลือแม้แต่ผุยผง&quot;<br /><br />เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 16<br />เหวอออ<br /><br />...ยะ-แย่แล้ว!<br />บะ...แบบนี้อ่านไม่ทันพอดี...<br /><br />ผีหัวขาด - นะ...นั้นมันอะไรน่ะ?<br />ปีศาจ - เสาเพลิง!? เฮ้ย...<br /><br />หมาป่านี่<br />มันเกิดอะไรกันขึ้นเนี่ย!?<br />ซึราระ - ท่านริคุโอะอยู่ตรงนั้นไม่ใช่รึ!?<br /><br />หน้า 17<br />ซาโตริ - เหวอ<br />เหวอ<br />อะ...อะไรกัน นางคนนี้...<br /><br />ริคุโอะ - เฮ่อ...เชื่อเขาเลยจริงๆ<br /><br />ขืนไม่ระวัง<br />มีหวังฉันได้เละตามไปแน่...<br /><br />ซาโตริ - ดะ...<br />เดี๋ยวก่อน!!<br /><br />ริคุโอะ - แกอ่านใจได้ใช่มั้ยล่ะ...!?<br />ถ้างั้นคงเตรียมตัวเตรียมใจไว้แล้วซินะ...?<br /><br />หน้า 18<br /><br />หน้า 19<br />ความคิดดีนี่<br />ถ้าซัดให้เละทั้งหมด ต่อให้มันอ่านใจได้ก็ไม่มีประโยชน์<br />ยูระ - เอ๋ะ?<br />ฮิเดโมโตะ - เจ๋งไปเลยนะ ทั้งสองคน~<br /><br />ยูระ - มะ-มันก็แน่อยู่แล้ว! เป็นไปตามแผนเลย!<br />ปีศาจ - ท่านริคุโอะ<br />แรงระเบิดเมื่อกี้มันอะไรกันรึครับ?<br /><br />อามาโซ - สะ...สุดยอด<br />ปีศาจ - มันมีปีศาจที่ทำให้เกิดระเบิดได้ด้วยรึครับ?<br />ท่านริคุโอะ ยังดีที่ท่านปลอดภัย<br /><br />ริคุโอะ - เอ้า ไปลุยกันเลย<br />เป้าหมายของเราคือบึงแห่งนูเอะที่ฮะโกโรโมะกิตซึเนะรออยู่!!<br />** เดินขบวนไปหาฮะโกโรโมะกิตซึเนะ!! **<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 118 / จบ<br />ตอนต่อไป บุกปราสาทนิโจว พร้อมกับหน้าเปิดสี!! Sun, 08 Aug 2010 07:44:31 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/23973 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/23957 ขอโทษที่ช้างับ พอดีช่วงนี้ติดสอบเยอะ<br /><br /><div class="important">อนุญาตให้นำไปทำแสกนได้ แต่แสกนเลชั่นนั้นต้องมี<br />1) เครดิตที่ครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด อย่างน้อยต้องมีเครดิตคนแสกนหรือกลุ่มแสกนที่คุณเอารูปเขามาใช้ เครดิตคนแปล และเครดิตคนลงคำในกรณีที่คุณเอาของกลุ่มอื่นมาใช้ หรือไม่งั้นก็เครดิตคนคลีนของคุณด้วย<br />2) ข้อความให้ผู้อ่านสนับสนุนฉบับลิขสิทธิ โดยไม่อ่านเฉพาะการ์ตูนที่หาได้ตามเน็ตเท่านั้น</div><br /><br /><strong>นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 117 &quot;สู่ปราสาทนิโจว...!&quot;</strong><br />หน้า 1<br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 117 &quot;สู่ปราสาทนิโจว...!&quot;<br /><br />มินาโกโรชิจิโซว - ผู้ได้ขึ้นชื่อเป็นถึงจ้าวแห่งภูต<br />กลับถูกจัดการได้ง่ายดายเยี่ยงนี้...<br /><br />ความชรานี่ช่างน่ากลัวจริงๆ<br /><br />คาราซึเท็งงู - ท่านผู้นำ!!<br /><br />** ผู้นำสูงสุดที่ได้ลอบเข้าไปตกอยู่ในวิกฤต...!! **<br /><br />หน้า 2<br />มินาโกโรชิจิโซว - อุ๊บ...<br />หืมม์!?<br /><br />นูราริเฮียง - &quot;มาโอโนะโก๊ทซึจิ&quot;...ดาบเล่มนี้<br />มาอยู่กับเจ้าได้ยังไง...!?<br />== ค้อนเล็กจ้าวอสูร<br /><br />มินาโกโรชิจิโซว - หะ...<br />หายไปแล้ว...?<br /><br />หน้า 3<br />อุ๊ก...<br />อุ๊บ...<br /><br />นูราริเฮียง - เจ้าเป็น<br />ใครกันแน่?<br /><br />มินาโกโรชิจิโซ - โยซึสึเมะ!!<br /><br />หน้า 4<br />คาราซึเท็งงู - ท่านผู้นำ...!?<br /><br />นูราริเฮียง - [อ้าวๆ...] เริ่มมองเห็นขึ้นมาลางๆแล้ว<br />แล้วข้าจะมาใหม่...ฝากไว้ก่อนเถอะ เจ้าลูกตาเอ๋ย<br /><br />หน้า 5<br />ได้ดื่มเลือดของพวกข้าทั้ง 3 รุ่น...?<br />ดาบที่ปลิดชีพริฮันคือดาบเล่มนั้นเองรึ...!!<br /><br />เจ้าลูกตานั้น<br />ไม่แน่บางที...?<br /><br />คิโดมารุ - มินาโกโรชิจิโซว!<br /><br />หน้า 6<br />มินาโกโรชิจิโซว - มะ-มันดันหนีไปได้เสียแล้ว...<br />คิโดมารุ - ว่าไงนะ?<br /><br />แผลฉกาจขนาดนั้นคงหนีไม่พ้นหรอก<br />ส่งคนตามมันไป ปิดล้อมช่องทางทั้งหมด...!!<br />ปีศาจ - ครับ<br /><br />คิโดมารุ - มินาโกโรชิจิโซว<br /><br />หน้า 7<br />ท่านฮะโกโรโมะกิตซึเนะเริ่มคลอดแล้ว<br />อีกไม่นานน่าจะคลอดออกมาได้สำเร็จ<br /><br />ด้านนี้ข้าจัดการเอง<br />เจ้ากลับไปที่บึงแล้วเตรียมการคลอดเถิด...<br /><br />มินาโกโรชิจิโซว - เฟะๆๆ อีกไม่นานแล้วซินะ<br />ปีศาจ - ท่านคิโดมารุ!!<br /><br />ชอ-ช่องทาง...<br />ถูกขบวนร้อยอสูร...ปิดล้อมไว้หมดแล้วครับ!!<br /><br />คิโดมารุ - นะ...<br />นั้นมันอะไรกัน...<br /><br />หน้า 8-9<br />ริฮัน - [ริคุโอะ เจ้ารอดูอยู่ตรงนั้นแหละน่ะ]<br /><br />[เอ้า ไปกันเลยพวกเรา]<br />[ออกเดินทางกันได้]<br /><br />??? - [ริคุโอะ...หลบมาข้างหลังเถอะ มันอันตราย...]<br /><br />หน้า 10<br />[พ่อก็แข็งแกร่งขนาดนั้น...]<br />[ใครกันที่จะฆ่าเขาได้?]<br /><br />[มันเกิดอะไรขึ้น]<br />[ตอนนั้นกันแน่...!?]<br />[ฉันอยากรู้]<br /><br />ไกทาโร่ - พวกเอ็งเป็นใครว้า~<br /><br />หน้า 11<br />ข้าผู้เฝ้าประตูบูรพาแห่งปราสาทนิโจว ไกทาโร่<br />ไกจิโร่ - ส่วนข้า ไกจิโร่<br /><br />ไกทาโร่ - เจ้าพวกไก่อ่อน คิดว่าที่นี่คือที่ไหนกัน!!<br />หืมม์!!<br />ไกจิโร่ - ปราสาทนิโจวเชียวนะเฟ้ย<br />พวกเอ็งอยากตายนักรึไง ห๊า~~!!<br /><br />ไกจิโร่ - ทำตาแบบนั้นหมายความว่าง๊าย!?<br />พูดอะไรซะบ้างเด้เอ้อ~~<br /><br />หน้า 12<br />เฮียกๆๆ อะไรของหมอนี้ว่ะ~~!?<br />ผ่านฟิ้วเหมือนกระดาษแล้วก็หายไปเฉยเลย~~<br /><br />ริคุโอะ - ทางนี้<br />ไกทาโร่ - หืมม์?<br /><br />หน้า 13<br />อุบ๊ะ...เหวอ<br />เฮี๊ยกกก<br /><br />ไกจิโร่ - กะ...ไกทาโร่~~<br /><br />หน้า 14<br />ริคุโอะ - เอี้ยวหูฟังกันให้ดี พวกภูตผีกรุงหลวงทั้งหลาย<br /><br />พวกฉันกับผู้นำของพวกแกมีชะตาบาดหมางกันมา 400 ปี<br />ไหนๆพวกแกก็มารวมกันหมดแล้ว...<br /><br />หน้า 15<br />ปีศาจ - เกิดอะไรขึ้น!?<br />นะ...นี่มันอะไรกัน?<br /><br />ริคุโอะ - ฉันมาที่นี้เพื่อแสดงให้พวกแกดูเป็นขวัญตา...<br />ถึงความต่างชั้นกันอย่างเห็น!<br /><br />ใครกล้ามาขวาง ฉันฟันเละไม่เลี้ยงแน่<br />เตรียมตัวไปแม่น้ำปรโลกได้เลย ใครไม่กล้าจริงก็ไสหัวไปซะ!!<br /><br />หน้า 16<br />ฮิเดโมโตะ - แหม &lt;3 เท่ห์ระเบิดเลยแฮะ!<br />ยูระจัง ข้าได้เสื้อคลุมความเกรงขามมาด้วยล่ะ<br />ยูระ - ใครสน!!<br /><br />ฮิเดโมโตะ - ระวังตัวหน่อยน่ะ ยูระจัง<br />หลานของนูระจัง!!<br /><br />บึงแห่งนูเอะอยู่ที่ไหนซักที่ในปราสาทนี้<br />ที่นั้นคือสถานที่คลอดของฮะโกโรโมะกิตซึเนะ!<br /><br />หน้า 17<br />ถ้าเป็นเจ้าต้องไปถึงที่นั้นได้แน่<br />ถ้าเป็น...หลานของนูระจังอ่ะนะ &lt;3<br /><br />ริคุโอะ - เออ<br /><br />ยูระ - นูระคุง!! อันตราย!!<br /><br />โอนิฮิโตคุจิ - ม่ายด้าย~<br /><br />หน้า 18<br />ซาโตริ - หมอนั้นจะดึงดาบเนะเนะคิริมารุออกมาแล้ว!<br /><br />มันจะฟันข้างแล้ว!! ระวังตัวด้วย!!<br /><br />หน้า 19<br />-- ปีศาจเมืองกรุง โอนิฮิโตคุจิ --<br />ซาโตริ - อ่านออกหมดแล้ว<br />เจ้าจะทำอะไร ข้าก็รู้หมด<br />** จอมวายร้ายปรากฏ...!? **<br /><br />มันเข้ามาโต้งๆทางประตูหน้าจริงๆด้วย<br />ข้านะรู้ดี<br />-- ปีศาจเมืองกรุง ซาโตริ --<br />ข้ารู้นะ...ว่าเจ้าจะลงมืออันใดเป็นการต่อไป~~<br /><br />นูระ หลานจอมภูต<br />องก์ที่ 117 / จบ Sat, 07 Aug 2010 15:24:44 +0000 http://mangahelpers.com/t/judasu/releases/23957