<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<title>Mangahelpers Translations</title>
	<id>https://mangahelpers.com/translators/rss</id>
	<updated>2015-11-16T13:55:23+00:00</updated>
    <icon>/favicon.ico</icon>
	<author>
        <name>MangaHelpers Admins</name>
        <email>admin@mangahelpers.com</email>
    </author>
	<link href="https://mangahelpers.com/translators/rss" rel="self" />
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/42058</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Sukedachi 9 6.1 by Ju-da-su</title>
        <updated>2015-11-16T13:55:23+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/42058" />
        <summary type="html">ผมหยิบขึ้นมาเล่นๆ ตามจริงตามอ่านมาตั้งแต่ตอน 1 แล้ว ก็นึกอยู่พักหนึ่งเหมือนกันครับว่าจะแปลดีมั้ย เพราะหลังๆรู้สึกไม่ค่อยได้แปลเลย สรุปเป็นว่าแปลเป็นไทยไปแล้วกัน<br /><br />ที่โดดมาตอนนี้เลยเพราะผมหา RAW ตอนก่อนๆไม่เจอนะครับ ผมเป็นพวกไม่ค่อยนิยมการแปลซ้ำซ้อน ดังนั้นต่อให้ตอน 2 กับ 3.1 จะมีแปลอังกฤษ แต่ขอไม่แปลจนกว่าจะได้ RAW ครับ ถ้าใครมีก็บอกด้วยแล้วกันนะครับ ผมจะแปลย้อนให้<br /><br />คำศัพท์ส่วนมากเป็นคำที่ผมถือวิสาสะตั้งขึ้นมาเอง บางอันอาจจะฟังดูแปลกๆ ผมอาจจะมีย้อนกลับมาแก้ไขปรับปรุงอีกภายหลังนะครับ ผมไม่ได้อ่านแปลไทยตอนแรกด้วย เลยไม่ค่อยรู้เหมือนกันว่าเขาใช้คำไหนมาก่อน (แต่คาดว่าน่าจะทับศัพท์) ยังไงก็ขออภัยด้วย ถ้าคิดว่ามีคำที่ดีกว่านี่ก็รบกวนบอกกันได้นะครับ ผมรับทุกข้อเสนอครับ<br /><br />ปล. ใครมีเรื่องอื่นที่คิดว่าน่าเอามาแปลก็แนะนำได้นะครับ พอดีช่วงนี้ผมหลงทางเล็กน้อย ไม่ได้ติดตามมานาน ไม่รู้เขาไปกันถึงไหนแล้ว - -&quot;<br /><br /><div class="important">กรุณาขออนุญาตก่อนนำไปใช้ทุกกรณีครับ ขอบคุณครับ</div><br /><br /><strong>ซึเกะดาจิ 09 (ดาบปราบทุกข์)<br />กระจกบานที่ 6 “ฮารุ”</strong><br />หน้า 1<br />** ฮารุ (ใบไม้ผลิ) เธอคนนั้นได้จับภาพแห่ง “ความจริง” ที่ผ่านการพบเจอและการลาจาก **<br />** ขอบคุณ **<br /><br />หน้า 2<br />โคตะ – ช่วงนี้มีข่าวฆ่าตัวตายเยอะจังนะฮะ<br /><br />ยูจิ – แปลกแฮะ...<br />ยัยฮารุ ทำไมเราโทรหาไม่ได้เลย...<br /><br />ฮารุ – ยูจิใจดีกับคนอื่น...แถมอาศัยคนเดียวด้วย<br /><br />ข-...ขอโทษนะ<br /><br />ยูจิ – หลังจากนั้นก็ติดต่อเขาไม่ได้เลย...หรือว่า...จะยังรู้สึกแย่กับเรื่องนั้นอยู่...?<br />โคตะ – รุ่นพี่...ฟังผมอยู่ป่ะ?<br /><br />ยูจิ – เอ๋ะ?<br />อ-...อืม<br /><br />หน้า 4<br />เรียวโกะ – ทะเลาะกับแฟนมารึคะ?<br />ยูจิ – ฟงแฟนอะไรล่ะ!<br /><br />ฉันแค่ติดต่อเพื่อนปากจัดที่สนิทกันมาตั้งแต่มหาลัยไม่ได้แค่นั้นเอง<br />โคตะ – ...เขาเป็นอะไรหรอฮะ?<br /><br />ยูจิ – ...เป็นนักข่าว<br />ที่ทำข่าวเกี่ยวกับทัณฑ์ชำระแค้นน่ะ...<br /><br />โคตะ – ...เผอิ๊ญ...เผอิญเลยครับ! มีข่าว “นักข่าวหญิงที่ทำข่าว<br />เรื่องทัณฑ์ชำระแค้นสงสัยฆ่าตัวตาย!!?” ด้วยล่ะครับ!<br /><br />ยูจิ – อะไรนะ!!?<br />โคตะ – เหวอ<br /><br />หน้า 5<br />คน - เธอน่ะ สนใจเข้ากรุ๊ปวาดการ์ตูนมั้ย?<br />นักเบสบอลมหาลัยนี่เมพโคตรเลยวุ้ย<br /><br />ฮารุ – ไปงานสื่อมวลชนดีกว่ามั้ง?<br /><br />นักเบสบอล – เฮ้ย!! แบบนั้นโดนแน่เลยว่ะ!!!<br />เฮ้ย หลบเร็วเข้า!!!<br /><br />ฮารุ - ? ...อะไร?<br />ว้าย!!!<br /><br />หน้า 6<br />นักเบสบอล - ...เฮ้ย...ซวยแล้วไง...<br />...อ่ะ...<br /><br />หมอนั้น รับลูกเบสบอลด้วยมือเปล่าเลยหรอ...<br />ยูจิ – เธอ...ไม่เป็นไรใช่มั้ย?<br /><br />ฮารุ – ...ข-...<br />ขอบใจนะ<br /><br />...แล้วมือนาย...ไม่เป็นไรหรอ?<br />...เอิ่ม<br />ยูจิ – อ๋อ<br /><br />...ฉันหรอ?<br />ฉันน่ะ...<br /><br />หน้า 7<br />ฮารุ - [...ยูจิ...]<br /><br />อุ๊บ<br />[...ยูจิ...]<br /><br />เรย์โกะ - ในห้องปิดตายใต้ดินนี่...ต่อให้ตะโกนไปก็ไม่มีใครมาช่วยเธอได้หรอก<br /><br />ที่ต้องมาเป็นแบบนี้ก็เพราะงาน<br />ที่เธอเลือกเอง...<br /><br />งานนักข่าวนั้นแหละ!<br /><br />พวกปรสิตที่วันๆเอาแต่เสือก...<br />เรื่องชาวบ้าน...<br /><br />หน้า 8<br />คิดหรอว่าฉันจะบอกความรู้สึกตอนที่พี่ฉันต้องโทษ<br />ชำระแค้นกับพวกเธอ?<br /><br />ฮารุ - ...แต่เพราะญาติฝั่งคนผิด...ไม่พูดอะไร...<br />คนเลยยอมรับการทำทัณฑ์ชำระแค้นมากขึ้น<br /><br />เรย์โกะ - ยัยนักข่าวที่มาทำข่าวตอนแรกสุดก็พูดอย่างนั้น<br />แต่สุดท้าย...<br /><br />ยัยนั้นดันเขียนบทความ<br />ประจานเรื่องอื้อฉาวของพวกเรา<br />ทำให้เราเสื่อมเสียเพียงเพื่อให้ขายข่าวให้ออก!!<br /><br />...แม่ฉันที่ยังทุกข์เรื่องพี่ชายไม่หาย...<br />ก็โดนบทความนั้น...<br /><br />ฆ่าตาย!!<br />...เขากระโดดตึกตายจากชั้น 7<br /><br />หน้า 9<br />ฮารุ – นักข่าวไม่ได้เป็นแบบนั้นทุกคนนะ<br />เรย์โกะ - เป็นซิ<br /><br />เอาแต่เรื่องคนอื่นไปแฉ<br />เพียงเพื่อหาจุดยืนให้ตัวเอง<br /><br />ฮารุ – ไม่ใช่!!!<br />นักข่าวทำข่าวก็เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดในสังคม...!!<br /><br />เรย์โกะ - ต่อให้พูดอย่างนั้น<br />แต่ก็ยังทำเพื่อตัวเองอยู่ดีใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />เพราะงั้นนักข่าวคนไหนที่มาทำข่าว<br />ฉันเลยเอาคืนโดยการให้พวกมัน<br />“ฆ่าตัวตาย” เหมือนกับแม่ฉัน<br /><br />หน้า 10<br />ฮารุ – งั้นข่าวที่นักข่าวฆ่าตัวตายนั้นก็!!<br />เรย์โกะ - คนตายไม่มีปากเสียงหรอก<br /><br />*จึ้ก*<br />ฮารุ - [ยูจิ...]<br /><br />ช่วยฉันด้วย!!!<br /><br />*ปึก*<br />เรย์โกะ - ...บอกแล้วไงว่ายังไงก็ไม่มีใครมาช่วย...<br /><br />อะไรกัน!!? ปะ...ประตู!!!<br /><br />หน้า 11<br />ซากุราดะ – เห็นว่าประตูล็อค<br />ก็เลยขอเปิดทางนี้เอาแล้วกัน<br /><br />ฉันเก็บพยานหลักฐานได้เรียบร้อยแล้ว<br />...เสียดายจริงๆนะ...<br />ฮิรุกุจิ เรย์โกะ<br /><br />หน้า 12<br />เรย์โกะ – [หมอนั้นตัดประตูได้ยังไง!!?]<br />น-...นายเป็นใคร!!?<br /><br />ใคร!!!?<br /><br />ซากุราดะ - ...ก็แค่คนที่อยากช่วยญาติ<br />ผู้ต้องโทษชำระแค้นเหมือนกับญาติผู้เสียหาย...<br /><br />เรย์โกะ - ...หรือว่านาย...<br />ด-...ดาบปราบทุกข์งั้นหรอ!!?<br /><br />ฮารุ – [...ดาบปราบทุกข์!]<br /><br />หน้า 13<br />ตำรวจ – โทษทีที่ถานนานหลายเรื่องนะ<br /><br />ฮารุ – ฮือออ เป็นอิสระซักที!<br /><br />ซากุราดะ – โอ๊ะ...<br /><br />ฮารุ – [เล่นซ่อนหากับใครอยู่รึคะ?]<br /><br />ขอบคุณที่ช่วยฉันเอาไว้นะคะ<br />คุณดาบปราบทุกข์!!<br />ซากุราดะ – ไม่หรอก...<br />ฉันไม่ได้...<br /><br />หน้า 14<br />ฮารุ – ไม่หรอกค่ะ มาถึงตอนนี้แล้วหลอกฉันไม่ได้หรอก<br />เห็นอย่างนี้ แต่ฉันก็เป็นถึงนักข่าวบ้านๆ<br />ที่ทำข่าวเรื่องโทษชำระแค้นนะคะ!<br /><br />ถ้ายังไง ฉันขอถามเรื่องแปลกๆหลายเรื่อง<br />พร่างสัมภาษณ์ไปด้วยหน่อย<br /><br />ซากุราดะ – โทษทีนะ แต่ถ้าไม่มีใบอนุญาตให้สัมภาษณ์เป็นการพิเศษ<br />ฉันบอกอะไรเรื่องดาบปราบทุกข์กับเธอไม่ได้หรอก<br /><br />ฮารุ – ...ขอซักหน่อยเถอะค่ะ<br />ซากุราดะ – ของ่ายๆแบบนั้นไม่ได้หรอก<br /><br />ฮารุ - ...ทีคุณยังยื้อเวลาไม่ยอมช่วยฉัน<br />เพื่อเก็บพยานหลักฐานเลยนี่?<br />[แบบนี้น่าทำเป็นข่าวนะเนี่ย]<br /><br />หน้า 15<br />ซากุราดะ - เอาตัวเองไปเสี่ยงอย่างนั้น<br />คงไม่ยอมง่ายๆเลยซินะ แม่หนู<br /><br />ฮารุ – ก็ฉัน<br />เป็นนักข่าวนี่ค่ะ...<br /><br />ซากุราดะ – หึหึ...เป็นคุณหนูที่น่าสนใจจริงๆ<br />แต่ถ้าแค่นั้นคงเอาใบอนุญาตมาไม่ได้หรอก...<br />	<br />ฮารุ - ...อย่างงั้นรึคะ?<br />ถ้างั้นคงต้องสู้ด้วย “บทความนั้น” จริงๆด้วยซินะ<br /><br />ซากุราดะ – ...แม่หนู...ชื่ออะไรรึ?<br /><br />ฮารุ – ยานาเซะ ฮารุกะ<br /><br />ซากุราดะ - ...ชื่อน่ารักดีนะ<br />ฉันจะรออ่านบทความของเธอแล้วกัน<br /><br />หน้า 16<br />มายุมิ – ดีไปนะ ฮารุ<br />หนังสือพิมพ์ – ข่าวเด็ด เรื่องจริงจากปากคนร้ายฮิรุกุจิ<br />โศกนาฎกรรมชำระแค้นที่เกิดจากการชำระแค้น!!!<br /><br />ฮารุ – หมายถึงที่ฉันกลับมาได้อย่างปลอดภัย<br />หรือเรื่องสกุ๊ปข่าวเหรอ?<br />มายุมิ – ก็ต้องเรื่องสกุ๊ปน่ะซิ<br /><br />ฮารุ – ว่าแล้วต้องแบบนั้น มายุมิ<br /><br />มายุมิ - ...สรุปแล้ว...พ่อองค์ชายดาบปราบทุกข์ที่ช่วยฮารุไว้นั้น<br />เขาเป็นคนแบบไหนล่ะ?<br /><br />หล่อมั้ยล่ะ?<br />คงปลื้มเขาซิท่า?<br />ฮารุ – ผู้ชายที่ไปเป็นดาบปราบทุกข์ไม่ใช่สเป็คฉันซะหน่อย<br /><br />มายุมิ - กะแล้วว่าต้องพูด<br />...แต่ก็น่าเสียดายนะ<br /><br />หน้า 17<br />ถ้าเป็นฉันล่ะก็ จะฮุบเขาไว้เป็นแฟน<br />แล้วถามทุกอย่างออกมาให้หมดเลย<br />โอกาสทองสำหรับทำข่าวเด็ดๆเลยล่ะ<br /><br />ฮารุ – ...หน้าที่ของพวกเรา<br />ไม่ใช่แค่ก็เขียนสกุ๊ปเฉยๆนะ<br />มายุมิ – ...จ้ะๆ<br />เขียนข่าวที่เปลี่ยนโลก...<br />ใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />โอนิซึกะ – แต่ปมของคดีนี้มันก็มาจากการเขียนข่าวแบบไม่คิดของนักข่าว<br />หลังการประหารชำระแค้น จนทำให้ญาติคนผิดเสียหายแหละนะครับ<br /><br />หน้า 18<br />ถึงอย่างนั้นก็ยังมีบทความนอกกรอบที่พูดถึง<br />ว่าโทษชำระแค้นทำให้เกิดการชำระแค้นมากขึ้นอีกด้วย...<br /><br />มายุมิ – นี่มันบทความของเธอนี่!!!<br /><br />...ตาลุงนี่ดูถูกนักข่าวแบบนี้ น่ารำคาญจริงๆ<br />อย่าไปสนเขาเลยนะ...ฮารุ...<br /><br />ฮารุ – ...ฉันไม่ได้สนเรื่องบทความหรอก<br />ฉันแค่...<br /><br />ไม่เข้าใจว่าโอนิซึกะมีอำนาจสั่งการเหนือโทษชำระแค้นแท้ๆ...<br />แต่ทำไมถึงให้มีการลงโทษแบบนี้ต่อไปโดยไม่ย้อนไปคิดเลยว่ามันถูกต้องหรือเปล่า...<br /><br />หน้า 19<br />มายุมิ - ...ถ้างั้นมาร่วมมือกับฉันมั้ย?<br />ฮารุ - ...ร่วมมือ?<br /><br />มายุมิ – ไปกระชากหน้ากากยักษ์กัน!<br /><br />ฮารุ – แต่แบบนั้นมัน-<br /><br />มายุมิ – ก็ไปหาเรื่องอื้อฉาวยังไงล่ะ?<br />ฮารุ – เรื่องอื้อฉาว?<br /><br />ก็อย่างเช่น...นายกหลีสาว<br /><br />หน้า 20<br />เรื่องแบบนั้นเธอไปเอามาจาก!?<br /><br />มายุมิ – ...ถ้าเราเปลี่ยนความจริงของโลกไม่ได้<br />งั้นก็ “สร้างความจริง” ขึ้นมาซะหมดเรื่อง<br /><br />ฉันไปจีบพวกในแผนกข่าวการเมืองมา<br />ได้ข่าวมาว่าหมอนั้นมีแผนจะไปเที่ยวชมดอกไม้ลับๆ<br />ทีนี่เราก็เข้าไปเปลี่ยนจากดอกไม้เป็นผู้หญิงซะเลย<br /><br />ถ้าตานายกชั่วนั้นดันไปหลีสาวในวันลงโทษชำระแค้นจะเป็นยังไง?<br />แน่นอนว่าภาพพจน์ของโอนิซึกะ...<br />รวมถึงภาพพจน์ของการลงโทษชำระแค้น...ต้องเปลี่ยนไปแน่ [หึหึ]<br /><br />ฮารุ - ...แต่แบบนั้นมันคือการปั้นเรื่องขึ้นมานี่...<br />แบบนั้นน่ะมัน...<br /><br />มายุมิ – ผิด?<br /><br />หน้า 21<br />...จะเรื่องปั้นหรือเรื่องจริง คนที่ตัดสินคือสังคม...<br />พวกเราก็แค่...<br /><br />เป็นจุดชนวนของความเปลี่ยนแปลงแค่นั้น...<br />ศึกท้าชิงว่าฝั่งไหนจะชนะ!<br /><br />หรือเธอมีวิธีดีกว่านี้หรือไง?<br /><br />ฮารุ – [...ท่าทางเราคงเอาใบอนุญาตเข้าสัมภาษณ์พวกดาบปราบทุกข์ก็ไม่ได้ซะด้วย...]<br /><br />หน้า 22<br />มายุมิ – สีหน้าดูดีขึ้นจากเมื่อกี้เลยนี่<br />อยากร่วมแจมขึ้นมาแล้วซินะ?<br /><br />...อ่ะนี่...รายละเอียดแผนการ รวมถึงสถานที่เวลา<br />เอาโน้ตนี่ไปแล้วกัน<br />ฮารุ – ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าจะไปนะ!!<br /><br />ฉันรู้น่า<br />ว่าฮารุ...เธอต้องมาแน่นอน<br />ที่ๆเกิดเหตุ</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/40649</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Pokemon Special 5 by Ju-da-su</title>
        <updated>2014-11-08T03:34:24+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/40649" />
        <summary type="html"><div class="important">ห้ามนำไปใช้เป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โปเกม่อน สเปเชียล XY<br />ตอนที่ 5 &quot;การูล่า ทดสอบ&quot;</strong><br />หน้า 1<br /><br />หน้า 2<br />พราธาน - คุณคิดว่ายังไงรึ คุณฟราดาริ!<br />เกี่ยวกับคลิปนี้!<br />คุณน่าจะสังเกตเห็นอะไรบ้างอย่างได้ใช่มั้ยครับ?<br /><br />ฟราดาริ - ผมขอดูใหม่อีกครั้งได้มั้ยครับ? ศาสตราจารย์พราธาน<br />พราธาน – แน่นอนครับ<br /><br />ฟราดาริ - เท่าที่ดู ทั้งสองตัวปรากฏตัวออกมาพร้อมๆกัน และมีพลังเท่ากัน<br />เพราะตำนานกล่าวไว้ว่าสองตัวนั้นคือ “ตัวตนที่คัดค้านซึ่งกัน” ผมจึงเข้าใจว่าอย่างนั้น แต่ว่า...<br /><br />พราธาน – ครับ<br />แล้วมันผิดหรือครับ?<br /><br />หน้า 3<br />ฟราดาริ – คุณลองดูที่พุ่มไม้นั้นซิครับ<br />พอหางของอีเวลทัลไปแตะตรงนั้น<br /><br />พราธาน – อ่ะ!<br /><br />เหี่ยวหมดเลย!!<br />ฟราดาริ – แล้วพอเซลเนียสวิ่งผ่านตรงนี้บ้าง<br /><br />พราธาน – อะไรกัน!<br /><br />ฟื้นกลับมาในทันทีเลย!!<br />ฟราดาริ – ถูกต้อง<br /><br />แสดงว่าอีเวลทัลคือโปเกม่อนซึ่ง “ยึดชิง” ชีวิต<br />ส่วนเซลเนียสคือโปเกม่อนซึ่ง “ให้” ชีวิตหรือเปล่าครับ?<br /><br />หน้า 4<br />พราธาน - โปเกม่อนที่ยึดชิง...<br />กับโปเกม่อนที่ให้...!!<br /><br />แปลว่าสาเหตุของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้เกิดจากการที่ทั้งสองตัวมีคุณสมบัติที่ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงงั้นซินะครับ!<br />ดีจริงๆที่ได้ให้คุณช่วยดูให้!!<br /><br />ฟราดาริ – ผมจะขอก๊อปปี้คลิปนี้ไปหน่อยจะได้มั้ยครับ?<br />พราธาน – แน่นอนครับ!<br />จีน่า เด็คชิโอ้!<br /><br />จีน่า – คุณเรียกพวกเรารึค่ะ?<br />เด็คชิโอ้ – ศาสตราจารย์<br /><br />พราธาน – ช่วยก๊อปปี้คลิปนี้ให้คุณฟราดาริทีซิ!<br />จีน่า/เด็คชิโอ้ - รับทราบค่ะ/ครับ<br /><br />พราธาน – พอดีผมมีนัดต่อ คงต้องขอตัวไปก่อนแล้วกันนะครับ<br />ฟราดาริ –ขออภัยด้วยนะครับที่มารบกวนเวลายุ่งๆ<br /><br />หน้า 5<br />โลกใบนี้จำเป็นต้องได้รับการปรับเปลี่ยนให้ดีขึ้น!<br />เพื่อการนั้น ทั้งคนและโปเกม่อนที่ถูกเลือกต้องรวมพลังกัน! ผมเชื่อแบบนั้น!<br /><br />สิ่งที่ผมไขว่คว้าหานั้น!<br />คือโลกที่งดงามยิ่งกว่า!<br /><br />ไว้ครั้งหน้ารบกวนบอกเล่าเรื่องต่างๆให้ผมอีกนะครับ!<br />พราธาน – ได้ทุกเมื่อครับ!<br /><br />[เมืองฮาคุดัน]<br /><br />หน้า 6<br />ซานะ – เห้อ แย่ที่สุด!<br />ชาตินี้จะไม่นอนกลางป่าแบบนั้นอีกแล้ว!<br /><br />โดนโปเกม่อนป่าทั้งเหยียบ ทั้งคืบคลานไปมาไม่ห่างเลย<br />โทรบะ – ป่านั้นชื่อว่าป่าฮาคุดันครับ<br /><br />เราตั้งใจกับการหนีมากจนไม่ทันรู้ตัวเลย<br />แต่กลายเป็นว่าเรามาถึงเมืองฮาคุดันแล้วล่ะครับ<br /><br />สุดท้ายก็เข้าใกล้เมืองมิอาเร่แล้ว...<br />ซานะ – โธ่! จะสบายใจไปแล้วนะ!<br /><br />ว่าแต่ แล้ววายพีกับทีเอโน่ล่ะ?<br />โทรบะ – เขาออกไปซื้อของน่ะครับ<br /><br />ทีเอโน่ – กลับมาแล้ว<br />เอ้า นี่ของที่นายฝากซื้อ<br /><br />หน้า 7<br />มีน้ำ ขนม และก็นิตยสาร...<br />ซานะ - ไม่ได้ต่างจากตอนที่ออกเดินทางเลยนี่!!<br /><br />เพราะเอ็กซ์แทบไม่ได้แตะเงินรางวัลที่ได้จากการแข่งขันรุ่นจูเนียร์เลย<br />เขาจึงเหลือเงินเก็บไว้ใช้อยู่เยอะมาก<br /><br />วาย – นี่พวกนาย มาช่วยฉันขนของหน่อย<br /><br />โทรบะ  – วายจัง!<br /><br />วาย - ดีนะที่มีร้านเสื้อผ้าถูกๆแถมยังมีของเยอะอยู่ด้วย<br />โทรบะ – เสื้อ?<br />วาย - ไว้ปลอมตัวไง<br /><br />หน้า 8<br />คุณป้าที่โรงแรมในเมืองเมย์ซุยเป็นพวกของพวกชุดแดงใช่มั้ยล่ะ?<br />ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็กลัวจนไม่กล้านอนโรงแรมเลย ขนาดตอนไปซื้อของก็ไม่วายต้องคิดว่า “มีศัตรูซ่อนตัวอยู่มั้ย?”<br /><br />พวกนายทุกคนก็คิดเหมือนกันใช่มั้ย?<br /><br />ถึงมาคิดตอนนี้ก็สายไปแล้วก็เหอะ แต่ฉันว่าเราพลาดมากที่สุดเลย<br />ที่ดันบอกชื่อตัวเองไปตอนอยู่โรงแรมนั้น<br /><br />ตอนแรกสุดเลยที่พวกชุดแดงสามารถตามหาบ้านของเอ็กซ์ได้ในทันที<br />โมมิจิ - ยังไงพวกเราก็สามารถตามคลื่นที่มันปล่อยออกมาได้อยู่ดีนั้นแหละ!<br />วาย – ต้องเป็นเพราะเล่ห์กลอะไรซักอย่างแน่<br /><br />พวกมันเห็นหน้าฉันกับเอ็กซ์แล้วด้วย แถมยังสู้กับพวกเราแล้วอีกต่างหาก<br />นอกจากนั้นฉันก็ดันบอกพวกเขาไปแล้วว่าเป็นลูกสาวของนักแข่งไซฮอร์นซากิ<br /> <br />ที่แย่ที่สุดคือพวกเราลงชื่อตัวเองไว้ที่โรงแรม<br />เท่ากับพวกชุดแดงรู้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกเราหมดทั้ง 5 คนแล้ว<br /><br />หน้า 9<br />ซานะ – ก็เลยจะเปลี่ยนเสื้อเพื่อเป็นการปลอมตัวงั้นซิ?<br />วาย – ใช่แล้ว<br />โทรบะ – อืม<br /><br />วาย – ทางที่ดีพวกเราควรจะถือว่าไม่มีใครที่เราพึ่งพาได้นอกจากตัวพวกเราเองไว้ก่อนนะ<br /><br />ดังนั้นฉันเลยเขียนนี้ขึ้นมา<br /><br />โทรบะ - “สัญญา 5 ข้อ<br />ของพวกเรา 5 คน”?<br /><br />ทีเอโน่ – ข้อหนึ่ง ห้ามตามคนแปลกหน้า<br />ข้อสอง ห้ามเข้าไปในสถานที่ที่เราไม่รู้จัก<br />โทรบะ - ข้อสาม ห้ามบอกชื่อของตัวเองพล่อยๆ<br />ข้อสี่ ห้ามใช้โทรศัพท์หรือโฮโลแคสเตอร์<br />ข้อห้า...<br />ซานะ – อะไรเนี่ย! เราไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ<br /><br />วาย – ใช่ แต่ว่า...<br />ถ้ามีใครซักคนหนึ่งไม่ทำตามกฎพวกนี้ล่ะก็<br />พวกเราทั้ง 5 คนได้ซวยกันหมดแน่<br /><br />หน้า 10<br />เอ้า เปลี่ยนเสื้อกันได้แล้ว!!<br />ซานะ – เฮ้ย เดี๋ยวๆๆ!!<br />ทีเอโน่ – เอิ่ม ฉันว่าฉันคงใส่ชุดนี้ไม่ได้นะ<br /><br />วาย – อะ เอ็กซ์ นายก็ต้องเปลี่ยนด้วย!<br />เรื่องนี้มันเกี่ยวเนื่องกับนายที่สุดแล้วนะ! เปลี่ยนชุดซะ!<br /><br />ยอมแต่โดยดี...!<br /><br />เกิดอะไรขึ้นเหรอ? การู โคการู!<br />พวกนายรู้เรื่องอะไรมั้ย?<br /><br />หน้า 11<br />เข้าไปได้สองตัวเชียว [สนิทสนมกันจังนะ]<br /><br />เอ็กซ์ – การู โทรบะ มากับฉันที<br />โทรบะ – อะ-อืม<br /><br />ซานะ – มันเรื่องอะไรกันล่ะเนี่ย?<br />ทีเอโน่ – เขาคงอยากขอพึ่งความรู้ของโทรบะในการทดสอบไอ้นั้นแหละนะ<br /><br />วาย – การแปลงร่างเมก้า!?<br /><br />หน้า 12<br />โทรบะ - ชิชิโกะออกมาแล้ว!!<br />เอ็กซ์ ลองดูซิ!!<br /><br />เอ็กซ์ – โอ้ววว!!<br /><br />หน้า 13<br />โทรบะ – ไม่ได้งั้นเหรอ!<br /><br />พลังของการูกับโคการูสามารถจัดการกับโปเกม่อนป่าระดับนั้นได้สบายๆอยู่แล้ว<br />แต่ที่เราต้องการไม่ใช่ตรงนั้น<br /><br />หน้า 14<br />ปรากฏการณ์นั้นไม่เกิดจริงๆด้วย<br /><br />ผมขอทบทวนสิ่งที่พวกเรารู้ก่อนนะ<br /><br />อย่างแรก<br />ศัตรูเรียกปรากฏการณ์นั้นว่า “การแปลงร่างเมก้า”<br />ส่วนกำไรของเอ็กซ์คือ “เมก้าริงค์”<br /><br />อย่างที่สอง<br />เป้าหมายของศัตรู ครั้งแรกคือการเอา “เมก้าริงค์”<br />ส่วนครั้งที่สองคือการเอาโคการูไปเป็นตัวอย่างสำหรับ “โปเกม่อนที่สามารถแปลงร่างเมก้าได้”<br /><br />สรุปจากที่กล่าวมา<br />ศัตรูต้องการจะ “แปลงร่างเมก้า”<br />นั่นคือที่เรารู้แน่ๆ<br /><br />และ...<br />ข้อถัดไปอาจจะมีแค่พวกเราที่รู้ก็ได้ นั่นคือ<br /><br />หน้า 15<br />อย่างที่สาม<br />ฝั่งโปเกม่อนเองก็มี “หิน” ที่อาจจะเกี่ยวข้องกับ “การแปลงร่างเมก้า” อยู่เหมือนกัน<br />*แปะ*<br /><br />ปิดเทปกาวอีกแล้วซินะ<br />แต่ทำไมล่ะ?<br /><br />พวกชุดแดงก็บอกแล้วนี่ว่าต่อให้ปิดไป แต่พวกนั้นก็สามารถตามได้จากคลื่นที่ “หิน” นั้นปล่อยออกมาอยู่ดี<br /><br />เอ็กซ์ – แม้แต่ตอนนี้เอง พวกนั้นก็อาจจะยังสามารถจับพวกเราได้อยู่ดีเหมือนกัน<br /><br />ถึงจะผิดกับวายจัง แต่ว่า...<br />ต่อให้ปลอมตัวไป พวกนั้นก็ยังสามารถหาตัวพวกเราได้อยู่ดีนั้นแหละ<br />วาย – หา...<br />ทีเอโน่ – [เอาน่าๆ]<br />ซานะ – [แหงอยู่แล้ว]<br /><br />เอ็กซ์ – การที่ฉันติดเทปกาว<br />ก็แสดงถึงความ “ลังเล” ของตัวเอง<br /><br />หน้า 16<br />ฉันเองก็อยากรู้เรื่องของ “การแปลงร่างเมก้า” เหมือนกัน<br />ว่ามันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร...แล้วต้องทำยังไงถึงจะทำให้มันเกิดได้?<br /><br />แต่ถ้าสามารถ “แปลงร่างเมก้า” ได้แล้วจริง<br />โคการูก็จะกลายเป็นเป้าตาคนอีก<br />คราวนี้จะไม่ใช่แค่พวกชอบทำข่าวเสียๆ<br />พวกผู้ใหญ่ที่ต้องการตัวโคการูไปเหมือนพวกชุดแดงก็จะแห่มาด้วยเหมือนกัน<br /><br />ฉันทนเห็นแสงที่ออกมาจาก “หิน” นี้ไม่ได้<br />เพราะงั้น...เลยปิดไปไม่ให้มองเห็นซะ<br /><br />ซานะ – ถ้าทิ้งๆกำไรนั้นไปซะก็จบเรื่องแล้วนี่<br />โดนไปมากขนาดนั้นแล้วแท้ๆ แล้วทำไมยังจะใส่อยู่อีกล่ะ?<br /><br />เอ็กซ์ – นั่นซินะ<br />เพราะกำไรนี่ ทุกคนถึงต้องมาเจ็บตัว<br />ทิ้งๆไปซะน่าจะดีกว่าจริงนั้นแหละ<br /><br />หน้า 17<br />แต่ฉันทิ้งมันไปไม่ได้<br />ฉันทิ้งกำไรนี้ไปไม่ได้หรอก<br /><br />โทรบะ – เอ็กซ์<br />ถ้างั้น..บอกพวกเราซักทีได้มั้ย?<br /><br />ว่านายไปเอากำไรนั้นมาจากไหน<br /><br />วิโอล่า – ฉันก็อยากฟังเหมือนกัน<br /><br />หน้า 18<br />วาย – คุณคือคนในตอนนั้น...!<br /><br />วิโอล่า – ทุกคนปลอดภัยดีซินะ?<br />แต่ไม่นึกเลยนะว่าจะมาที่เมืองนี้...!<br /><br />โทรบะ – คุณคือคุณวิโอล่าที่เป็นช่างกล้องใช่มั้ยครับ?<br />ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้?<br /><br />ฉันอาศัยอยู่ที่เมืองฮาคุดันนี้น่ะซิ<br />แล้วก็<br />ยังเป็นหัวหน้ายิมของเมืองนี้ด้วยนะ<br /><br />ทุกคน – หัวหน้ายิม!?<br /><br />วิโอล่า – ขอโทษด้วยนะ แต่ฉันได้ฟังเรื่องที่พวกเธอพูดหมดแล้วล่ะ<br />เลยทำให้รู้ว่าพวกเธอเองก็พยายามไขปริศนาของเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วยตัวเองเหมือนกัน<br /><br />หน้า 19<br />ถ้างั้นฉันจะช่วยพวกนายนะ<br />มาที่ยิมฉันซิ<br /><br />โทรบะ – ทำไมล่ะครับ?<br />วิโอล่า – ฉันเป็นช่างกล้องนะ ภาพที่ฉันถ่ายได้ในที่เกิดเหตุวันนั้นอาจจะมีเบาะแสอะไรก็ได้<br /><br />คุณวาย...ซินะ?<br />ตอนนั้นเธอบอกพวกฉันชัดเจนเลยซินะว่าไม่ชอบพวกนักข่าว เพราะพวกเราเป็นผู้ใหญ่น่าสงสัย<br /><br />ฉันไม่ได้จะแก้ต่างหรอกนะ<br />แต่ฉันเชื่อว่าการให้ข้อมูลที่เรามีอยู่<br />กับคนที่ต้องการมันคือหน้าที่ของผู้ที่อยู่ในวงการการข่าวสาร<br /><br />หน้า 20<br />วาย – นั่นซินะ<br />งั้นไปก็ได้ค่ะ<br /><br />ซานะ – ดะ-เดี๋ยวซิ! จะไม่แปลกไปหน่อยเหรอ!!?<br /><br />วาย – แปลกอะไร?<br />ซานะ – ก็วายพีเป็นคนตั้งกฎว่า “ไม่ให้ตามคนแปลกหน้า” เองนี่!<br /><br />วาย – ก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าซะหน่อยนิ<br />ซานะ – หา!?<br />โทรบะ – ซานะ ใจเย็นๆก่อน<br /><br />เราก็เคยเจอเขาที่อาซาเมะแล้วไง เขาเองก็เห็นและถ่ายภาพเหตุการณ์วันนั้นในที่เกิดเหตุจริงๆนะ<br />แล้วเราจะปล่อยให้ข้อมูลสำคัญๆหลุดมือไปง่ายๆได้ไงล่ะ!<br /><br />ทีเอโน่ – นั่นซิ แล้วถ้าเราเตรียมการซะอย่าง...<br />ซานะ – ทีเอโน่ก็ด้วยเหรอ....!<br /><br />หน้า 21<br />เอ็พพี นายคงไม่ไปด้วยใช่มั้ย!?<br /><br />โอ้ย!!<br />ให้ตายเหอะ!!<br /><br />ทีเอโน่ – ซานะ!<br />วาย – เดี๋ยวก็กลับมาเองแหละ!<br />พวกเราต้องหาข้อมูลของเหตุการณ์นั้นให้ได้มากที่สุดนะ<br />ตามคุณวิโอล่าไปกันเถอะ!<br /><br />หน้า 22<br />ซานะ – หรือว่า!!<br /><br />เจอแล้ว!!<br /><br />อ่ะ...<br /><br />ขอโทษด้วยค่ะ!! พอดีหนูกำลังตามหาทรีเมียนที่หนูรักซึ่งพลัดหลงกันอยู่ ก็เลย...<br />ชาย – ไม่เป็นไร คนรักทรีเมียนไม่มีคนเลวหรอก<br /><br />หน้า 23<br />ซานะ – กรรไกรกับหวีนั้น...<br />ชาย – อ๋อ พี่ทำงานเป็นช่างตัดขนอยู่ที่เมืองมิอาเร่น่ะ<br /><br />ซานะ – เอ๋!? ความฝันของซานะคือการได้เป็นช่างตัดขนทรีเมียนด้วยล่ะคะ!!<br />ชาย – บังเอิญจังนะ งั้นเดี๋ยวพี่จะแสดงการตัดขนให้ดีมั้ย?<br /><br />ทรงเลดี้<br />ซานะ – ว้าว!!<br /><br />ชาย – ทรงคิงด้อม<br />ซานะ – โอ้วว!!<br /><br />ชาย – ทรงมาดาม<br />ซานะ – สุดยอด!!<br /><br />ชาย – ทรงเจนเทิ้ล<br />ซานะ – กรี๊ดด &lt;3<br /><br />หน้า 24<br />จะเก่งไปแล้ว<br />ชาย – ซานะจังซินะ? จะลองทำดูบ้างมั้ยล่ะ?<br /><br />ซานะ – ได้เหรอคะ!?<br /><br />ชาย – ได้ซิ แต่กรรไกรนี้เขาสำหรับมือโปรใช้นะ<br />พี่จะให้ยืมของสำหรับมือใหม่ฝึกหัดก่อนนะ<br /><br />ลองอันนี้ดูหน่อยซิ?<br /><br />ซานะ – หนูก็ฝึกตัดขนมาบ้างแล้ว แต่ไม่เคยเห็นอันนี้มาก่อนเลย<br />ชาย – เทคโนโลยีของมิอาเร่ล้ำหน้าสุดเสมอนี่นะ<br /><br />ไม่ต้องห่วง ลองใช้ดูก่อนซิ<br />ใช่ๆ ให้นึกภาพทรงที่เราอยากจะตัด แล้วก็ค่อยๆเล็มไปเรื่อยๆเลย<br /><br />หน้า 25<br />แบบนั้นแหละ<br />ดีมากๆ<br /><br />ใช่แล้ว<br /><br />ทำแบบนั้น<br />ต่อไปเรื่อยๆ</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/40464</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Pokemon Special 4 by Ju-da-su</title>
        <updated>2014-09-28T10:36:27+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/40464" />
        <summary type="html"><div class="important">ห้ามนำไปใช้ทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โปเกม่อน สเปเชียล XY<br />ตอนที่ 4 &quot;ฮาริมาโรน ทิ่มแทง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ปะทะกับกลุ่มคนปริศนาอีกครั้ง!! **<br /><br />หน้า 2<br />เอ็กซ์ - เอาคืนมา!<br />นั่นมันโปเกม่อนของฉัน!<br /><br />วาย - เอ็กซ์!<br /><br />เอ็กซ์ - เอาคืนมา!<br />เอาโคการูคืนมา!<br /><br />อึก...<br />โธ่...<br /><br />วาย - โอ๊ย ให้ตายซิ!!<br />รำคาญชะมัด!!<br /><br />หน้า 3<br />ฉัน...<br /><br />แกะให้เอง!!<br /><br />อาเกฮิ - เมก้าริงค์...!!<br />โมมิจิ - เขาจะแปลงร่างเมก้าแล้ว!<br /><br />โทรบะ - เมก้าริงค์!?<br />แปลงร่างเมก้า!?<br /><br />เอ็กซ์ - โอ้วววววว<br /><br />หน้า 4<br />โมมิจิ - อ้าว?<br /><br />วาย - ไม่มีอะไร<br /><br />โทรบะ - เกิดขึ้น...<br /><br />โมมิจิ - ห-แหม่!! เพราะอาเกฮินั้นแหละ บอกให้เตรียมตัวซะขนาดนั้น ฉันเลยผวาคล้อยตามไปด้วยเลยเห็นมั้ย!!<br />อาเกฮิ - อะฮ่ะๆๆ ก็อย่าโดนหลอกเองซิ โมมิจัง<br />โมมิจิ - ฉันบอกแล้วไงว่าให้เรียกเต็มๆว่าโมมิจิ!<br /><br />อาเกฮิ - สรุปคือร่างเมก้าไม่ใช่ว่าจะแปลงได้สำเร็จเสมอไป...แต่เพื่อความชัวร์...<br /><br />หน้า 5<br />เอ็กซ์ - โคการู!!<br /><br />โมมิจิ - อะฮ่ะๆ! คงคิดล่ะซิว่าถ้าใช้เทปเกาแปะมันไว้จะสามารถซ่อนมันไว้ได้?<br />แต่ทำแบบนั้นไปก็เปล่าประโยชน์!<br /><br />ยังไงพวกเราก็สามารถตามคลื่นที่มันปล่อยออกมาได้อยู่ดีนั้นแหละ!<br />อาเกฮิ - โมมิจิ เธอพูดมากไปแล้วนะ! เดี๋ยวก็โดน<br />บอสด่าเอาหรอก<br /><br />โมมิจิ - รูดซิบ<br />ปากให้มิด<br /><br />วาย - เอ็กซ์!<br />ทำใจดีๆไว้!!<br /><br />หน้า 6<br />พึ่งจะพลาดแค่ครั้งเดียวอย่าเพิ่งช็อคแบบนั้นซิ!<br />ถ้าวิธีแรกไม่เวิร์คก็ต้องหาทางอื่น!!<br /><br />พวกนายเอง<br />ก็ต้องช่วยด้วยเหมือนกัน!!<br /><br />อ้า แต่จะให้ทำยังไงดีล่ะ...!<br />พวกนายเป็นโปเกม่อนแบบไหนฉันยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ!!<br /><br />โทรบะ - วายจัง วายจัง!!<br /><br />เขาเห็นเราแล้ว!<br />ที่เท้าๆ!!<br /><br />หน้า 7<br />วาย - นี่มันเครื่องที่โทรบะเรียกว่าสมุดภาพโปเกม่อนนี่...!<br /><br />เคโระมัตซึกับ<br />ฮาริมาโรน<br /><br />สุดยอด! มีบอกจุดเด่นของทั้งสองตัวไว้หมดเลย!!<br />ไม่เสียชื่อว่าสมุดภาพจริงๆ!!<br /><br />โมมิจิ - &quot;จับลูกการูล่าไปเป็นตัวอย่างทดลองโปเกม่อนที่สามารถแปลงร่างเมก้าได้&quot;<br />เท่านี้ก็เท่ากับเราทำภารกิจเสร็จสิ้นแล้วล่ะเนอะ<br />อาเกฮิ - อะฮ่ะๆ งั้นก็กลับกันเถอะ<br /><br />โมมิจิ - ยัง! ครั้งก่อนก็แล้ว ยังครั้งนี้อีก ถ้าไม่เก็บเจ้าเด็กพวกนั้นฉันไม่มีทางนอนตาหลับแน่<br />อาเกฮิ - อะฮ่ะๆ โมมิจังนี่ขี้โมโหอย่างเดียวไม่พอ แถมยังอาฆาตอีกนะเนี่ย<br /><br />หน้า 8<br />อาเกฮิ - งั้นมาสั่งสอนมันจนมันไม่คิดจะต่อต้านเราอีกไปเลยแล้วกัน<br /><br />โฮรูโด้ &quot;กระสูนโคลน&quot;!!<br />เฮลก้า &quot;กระสูนเพลิง&quot;!!<br />== Mud Shot / Flamethrower<br /><br />วาย - ไม่ได้การล่ะ! ฮาริมาโรนเป็นธาตุพืช ส่วนเคโระมัตซึเป็นธาตุน้ำ! ถ้างั้นก็...!<br /><br />เคโรมัตซึจัดการกับเฮลก้า...ส่วนฮาริมาโรน...<br />อ่ะ-อ้าว?<br /><br />หน้า 9<br />เอ็กซ์!!<br /><br />จะลุยเอง!!<br /><br />หน้า 10<br />โฮรูโด้ตัวนั้น พลังหมัดแรงจริงๆ!! ถึงจะเป็นหูก็เหอะ...<br />แล้วแถมยัง...<br /><br />สามารถโจมตี้ฮาริมาโรน<br />ทั้งๆที่ยังถือโคการูอยู่ได้ด้วย!!<br /><br />ทีเอโน่ - ระวัง!!<br /><br />เอ็กซ์ - หันไป...<br /><br />ด้านขวา!!<br /><br />หน้า 11<br /><br />หน้า 12<br />สมุดภาพ - No. 001 ฮาริ<br />โปเกม่อนเกาลัดหนาม<br />ธาตุ<br />ความสูง<br />น้ำหนัก<br />หัวและหลังของมันปกคลุมด้วยเปลือกที่แข็งมาก ต่อให้โดนรถบรรทุกชนก็ไม่สะทบสะท้าน<br /><br />วาย - เอ็กซ์!<br />นี่นาย รู้เรื่องเกี่ยวกับฮาริมาโรนด้วยเหรอ?<br /><br />ต-ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย...<br /><br />หน้า 13<br />โมมิจิ - นี่ๆ อาเกฮิ นี่มันเกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ!!<br />อาเกฮิ - อะฮ่ะๆ อย่าโกรธไปเลยน่า<br /><br />โฮรูโด้ พยายามเข้านะ!<br />จัดการมันให้จอดภายในหมัดเดียวไปเลย!<br /><br />ไม่อย่างงั้น<br />เดี๋ยวจะได้เจอบทลงโทษที่แสนเจ็บปวดและสยดสยองนะจ้ะ<br /><br />หน้า 14<br /><br />หน้า 15<br />อาเกฮิ - อะฮ่ะๆ! แบบนี้ได้มีบทลงโทษแน่แล้วซินะ!<br />โมมิจิ - โธ่เอ้ย<br /><br />เอ็กซ์ - &quot;มิซไซล์เข็ม&quot;<br />== Pin Missiles<br /><br />โมมิจิ - แอ๊ก!<br /><br />นี่เธอทำอะไรน่ะ!!<br />เอ็กซ์ - จังหวะนี้แหละ<br />หนีกันเถอะ วายจัง<br />วาย - แต่ว่า คนที่เหลือ...<br /><br />หน้า 16<br />โทรบะ - วายจัง ไม่เป็นไรแล้วล่ะ!!<br /><br />วาย - หรือว่า...!! นายตั้งเป้าไว้แต่แรกแล้วงั้นเหรอ!?<br /><br />ซานะ - ไม่เป็นไรซะที่ไหนกันล่ะ!! แล้วเราจะลงไปกันยังไง!!<br />โทรบะ - ก-ก็...<br /><br />วาย - กระโดดลงมาเลย! ไม่เป็นไรหรอก!<br />เร็วเข้า!!<br /><br />ซานะ - นี่เธอพูดอะไร...<br />เหวอ<br />ทีเอโน่ - เชื่อใจวายจังเถอะ<br /><br />ซานะ - กรี๊ดดดดดด!!<br /><br />หน้า 17<br />วาย - พวกกองทัพชุดแดง<br /><br />หน้า 18<br />ก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมพวกนั้นถึงได้หมายตาแหวนของเอ็กซ์<br />แต่ไม่ปล่อยให้มันทำตามใจแน่!<br /><br />ฉันจะ<br />ไม่ให้มันเป็นไปตามแผนของพวกนายแน่<br /><br />ซานะ - แต่พวกเรานี่จะซวยซ้ำซวยซ้อนเกินไปแล้วนะ!<br />วายพี เราจะหนีกันไปจนถึงเมื่อไหร่อ่ะ?<br />วาย - ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน<br /><br />ทีเอโน่ - แต่ก็ดีแล้วล่ะที่โคการูไม่ถูกพาตัวไปเนอะ เอ็กซ์<br /><br />หน้า 19<br />แถมฮาริมาโรนยังเชื่อฟังคำสั่งของนายอีก<br />นี่น่าจะเป็นโอกาสให้นายได้สนิทสนมกับมันในฐานะเทรนเนอร์มากขึ้นนะฉันว่า?<br /><br />เอ็กซ์ - ...อย่าเลยดีกว่าน่า<br />มาเป็นโปเกม่อนของฉันก็มีแต่จะเจ็บตัวเท่านั้นแหละ<br /><br />ดังนั้นอย่าเลย...<br /><br />ซานะ - ให้ตายซิ...จะเรียกว่าใจดีหรือใจร้ายดีเนี่ย...<br /><br />โทรบะ - ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันด้วยความสบายใจ<br />ฉันกลับติดใจอยู่เรื่องหนึ่ง<br /><br />หน้า 20<br />ตอนนั้นเราเห็น<br />แหวนของเอ็กซ์กับด้านในกระเป๋าของการูมัน...<br /><br />ขอโทษนะ การู โคการู<br /><br />หิน!?<br /><br />หินที่ติดอยู่บนแหวนของเอ็กซ์<br />กับหินในกระเป๋าของการู<br /><br />หน้า 21<br />เทรนเนอร์มีหนึ่ง<br />โปเกม่อนอีกหนึ่ง<br /><br />ทั้งสองฝ่ายมีพลังงานแสงบางอย่างส่องออกมาทั้งคู่<br />พอทั้งสองฝั่งมีการเชื่อมต่อบางอย่างเข้าหากัน...<br /><br />...ใช่!! มันทำให้เกิดปรากฏการณ์นั้น!!<br />สิ่งที่พวกชุดแดงเรียกว่า &quot;แปลงร่างเมก้า&quot;!!<br /><br />ถ้างั้น จุดเชื่อมมันคืออะไรกัน? อะไรเป็นตัวที่เชื่อมหิน 2 ก้อนนั้นเขาด้วยกันล่ะ?<br /><br />หน้า 22<br />...มันคือสิ่งที่ไม่สามารถพูดได้ว่ามีอยู่จริงในทันที...<br />ทีเอโน่ - [ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา]<br /><br />โทรบะ - สิ่งที่ตามองไม่เห็น...<br />ยังไม่อยากพูดกับฉันในทีเดียวซินะ...<br /><br />...ความสัมพันธ์?<br /><br />ผมคิดว่าผมคงจะอยากรู้<br />ถึงปริศนานี้...<br /><br />&quot;อะไรคือขีดจำกัด?&quot;<br />และ &quot;อะไรคือก้าวข้ามขีดจำกัด&quot;...<br /><br />หน้า 23<br />วาย - โห โทรบะตั้งอกตั้งใจจัง! แล้วพอรู้อะไรบ้างรึยังล่ะ?<br /><br />โทรบะ - อืม ยังเลย<br />วาย - แต่จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ฉันรู้อย่างหนึ่งนะ!<br /><br />ทีเอโน่ - เอ๋!<br />ซานะ - อะไรเหรอ วายพี!<br />โทรบะ - อะไรเหรอ?<br /><br />วาย - รู้ว่าต่อจากนี้ ต่อให้จะอยู่ในโรงแรม<br />เราก็วางใจไม่ได้เด็ดขาด!<br /><br />[เมืองเมียเร่]<br /><br />หน้า 24<br />โทรบะ - ห-เห็นสิ่งที่อยู่ด้านหลังผมตอนนี้มั้ยครับ!?<br />นี่ไม่ใช่หนังหรือละครนะครับ!<br />แต่เป็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในเมืองอาซาเมะตอนนี้<br /><br />ศาสตราจารย์!!<br />ศาสตราจารย์พราธาน!!<br />นี่คือ...<br /><br />พราธาน - นี่คือคลิปที่ในเมลล์ที่เด็กหนุ่มที่อยู่ในเหตุการณ์ความวุ่นวายที่เมืองอาซาเมะส่งมาให้ผม<br /><br />หน้า 25<br />น่าตกใจมากเลยใช่มั้ยล่ะครับ มันถูกถ่ายมาจริงๆด้วย!!<br />เซลเนียสกับอีเวลทัลตัวนั้น!!<br /><br />นี่เป็นคลิปสำคัญที่จะช่วยเราหาถึงสาเหตุนะครับ!<br />ถึงจะดูเหมือนเขาจะใช้โฮโลแคสเตอร์ที่ผมส่งไปให้ก็เถอะ...<br /><br />จะว่าไป คุณเป็นคนริเริ่มตัวโฮโลแคสเตอร์นี่นะครับ!<br />ถ้างั้นก็แปลว่าผมต้องขอบคุณด้วยส่งหนึ่งล่ะซิ!!<br /><br />คุณคิดค้นสิ่งที่สร้างประโยชน์ให้กับโลกตั้งมากมาย!<br />ผมเคารพอัจฉริยภาพของคุณมากนะครับ!!<br /><br />คุณฟราดาริ!!</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/40423</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Pokemon Special 3 by Ju-da-su</title>
        <updated>2014-09-19T19:00:14+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/40423" />
        <summary type="html"><div class="important">ห้ามนำไปใช้ทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โปเกม่อน สเปเชียล XY<br />ตอนที่ 3 &quot;โฮรูโดะ แย่งชิง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ความนิยมล้วนหลาม! **<br /><br />หน้า 2<br />[ถนนสาย 1 &quot;เส้นลัดอาซาเมะ&quot;]<br /><br />โทรบะ - เริ่มเห็นเมืองข้างเคียง...เมย์ซุยทาวน์แล้วล่ะ<br /><br />ทีเอโน่ - เริ่มมึดแล้วล่ะซิ? คืนนี้จะเอายังไงกันดีล่ะ โทรบัจจิ<br />ฉันไม่อยากนอนกลางป่าแบบนี้นะ<br /><br />วาย - ไม่ต้องห่วง!!<br />ฉันจองห้องพักโรงแรมในเมืองไว้เรียบร้อยแล้ว!<br /><br />หน้า 3<br />หญิงแก่ - นี่ๆ<br /><br />พวกเธอคือ<br />กลุ่มของคุณวาย น่า กาเบน่าซินะ?<br /><br />วาย - ค่ะ...คุณคือ...คนของโรงแรม?<br />หญิงแก่ - ใช่แล้วจ๊ะ ป้าเห็นว่าดึกแล้วยังไม่มา เป็นห่วง ก็เลยออกมาดูน่ะ<br /><br />ทางนี้เลยจ๊ะ<br /><br />ถ้างั้นจะเช็คอินเลยนะ...เอ้า?<br />1, 2, 3, 4<br />เอ๋ ป้าได้ยินว่าจะมากัน 5 คนไม่ใช่รึจ๊ะ?<br /><br />หรือว่า...<br />วาย - อ่ะ! เดี๋ยว...!!<br /><br />หน้า 4<br />หญิงแก่ - ด-เด็กคนนั้นเขาเป็นอะไรไปรึ!?<br />วาย - ข-ขอโทษด้วยค่ะ! ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการเรื่องเช็คอินแทนเขาเอง!<br />ทุกคน - ด-ได้โปรดเถอะนะครับ!!<br /><br />หญิงแก่ - เขาคงมีเหตุผลของเขาซินะ ป้าไม่ว่าหรอกจ้ะ<br /><br />**ตึง**<br /><br />วาย - นี่ เอ็กซ์<br />ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ<br /><br />หน้า 5<br />ฉันบอกให้ออกมายังไงเล่า!!<br />เอ็กซ์ - ไม่ออก<br /><br />วาย - อุตส่าห์ลากออกมาข้างนอกได้แล้วแท้ๆ ยังมาสร้างห้องให้ตัวเองได้หมกตัวได้อีกนะ!!<br />แถมยังกลับไปใส่ชุดนอนตามเดิมอีก<br />ไป! ขึ้นห้องได้แล้ว!!<br />เอ็กซ์ - ไม่เอา<br /><br />วาย - นายนี่มัน...ต้องให้ใช้กำลังซินะ!!<br />โทรบะ - อย่าอาละวาดซิ วายจัง!<br />หญิง - หนูๆจ้า มาเช็คอินให้เสร็จได้แล้ว!!<br /><br />ซานะ - อย่าว่าแต่แค่เอ็พพีไม่เปลี่ยนไปเลย<br />วายพีเองก็ไม่เปลี่ยนไปเลยเหมือนกันแฮะ<br /><br />โทรบะ - แต่ว่า ซานะ<br />วายจังเขาคงเสียใจอยู่มากกว่านะ<br />อุตส่าห์พาเอ็กซ์ออกมาข้างนอกได้แล้วแท้ๆ แต่เขาก็กลับไปเป็นแบบนั้นอีกซะงั้น...<br />ขนาดผมเองยังเสียดายแทนเลย...เนอะ ทีเอโน่?<br />ทีเอโน่ - อืม แต่ว่า...<br /><br />หน้า 6<br />ทีเอโน่ - ให้เขาเปลี่ยนแปลงในทันทีเลยคงไม่ได้หรอก ในเมื่อเอ็กซ์เองก็ไม่ได้อยากจะออกมาข้างนอกเอง<br />ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา<br /><br />แล้วอีกอย่าง...<br />ดูนั่นซิ<br /><br />เอ็กซ์ - ...คงโกรธฉันอยู่ซินะ...การู...<br /><br />โคการู...<br /><br />นั้นซินะ ก็ทอดทิ้งพวกนาย...ปล่อยให้ทีเอโน่คอยดูแลมาตั้งหลายปี<br /><br />หน้า 7<br />แต่ถึงอย่างงั้น...<br />พวกนายก็ช่วยฉันเอาไว้เมื่อวานนี้...<br /><br />ไม่ใช่แค่นั้น<br />&quot;ตัวลูก&quot; ที่ปกติจะถูกปกป้องอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องตลอดยังออกมาจากกระเป๋า<br />รูปร่างก็เปลี่ยนไป<br />ได้แสดงพลังที่แข็งแกร่งในการต่อสู้<br />แถมตอนสู้เสร็จยังสามารถกลับไปเป็นร่างเดิมได้อีกด้วย<br /><br />มีแต่เรื่องน่าตกใจมากมายที่ฉันไม่รู้ทั้งนั้น...โคการู...นายรู้มาก่อนแล้วรึว่านายสามารถแปลงร่างเป็นแบบนั้นได้ด้วยน่ะ?<br /><br />...ฮ่ะๆ...<br />ยังไม่อยากพูดกับฉันในทีเดียว...ซินะ<br /><br />หน้า 8<br />มันเป็นเพราะ...พลังของแหวนอันนี้จริงๆซินะ?<br />หินที่อยู่บนแหวนมันปล่อยแสงออกมาแรงมากด้วย<br /><br />แหวนนี้มีพลังประหลาดอยู่...<br />สามารถเปลี่ยนรูปร่างของโคการูได้<br />ถ้าเรื่องนี้กลายเป็น &quot;เรื่องดัง&quot; ขึ้นมา...<br />พวกผู้ใหญ่น่าสงสัยก็จะแห่กันมาอีก<br /><br />เหมือนกับ<br />เมื่อตอนนั้น...!<br /><br />ทีเอโน่ - เพราะอย่างงั้นถึงยังเก็บตัวเหมือนเดิมซินะ?<br />นายอยากที่จะซ่อนแหวนวงนั้น ก็เลยเอาเทปกาวปิดมันไว้<br /><br />หน้า 9<br />นายทำไปไม่ใช่เพราะไม่อยากต้องอับอายขายหน้าต่อหน้าผู้คน<br />แต่เพราะไม่อยากให้โคการูต้องกลายเป็นเป้าสายตาคนที่ช่างสอดรู้สอดเห็น<br />ใช่มั้ยล่ะ เอ็กซ์?<br /><br />เอ็กซ์ - 2 ตัวนั้นคือ...<br /><br />ทีเอโน่ - ฮาริมาโรน<br />กับเคโระมัตซึ<br /><br />หน้า 10<br />เป็นโปเกม่อนที่โทรบัจจิได้รับมาจากศาสตราจารย์เรื่องโปเกม่อนที่อาศัยอยู่ที่มิเรย์ซิตี้น่ะ<br /><br />จริงแล้วยังมีตัวที่ชื่อว่าฟ็อกโก้อีกตัว แต่เราพลัดหลงกับตัวนั้นไปในเหตุการณ์เมื่อวานนี้<br />ก็คงต้องหาทางหามันให้เจอด้วยล่ะนะ<br /><br />เอ็กซ์ - แล้ว? ยังไง?<br />ทีเอโน่ - ฉัน โทรบัจจิ และก็ซานะได้คุยกันแล้ว<br />ว่าจะให้นายกับวายสองคนเป็นคนเลี้ยงดูสองตัวนี้<br /><br />เพราะพวกนายสองคนมีเซ้นส์ความเป็นเทรนเนอร์มากกว่าพวกฉันเยอะนี่นะ<br />เอ็กซ์ - เออๆ<br />ขอบใจที่เป็นห่วง<br />ยังไงซะ คนที่บอกก็คือโทรบะอยู่ดีใช่มั้ยล่ะ?<br />เห็นเขาคิดจะใช้โปเกม่อนใหม่มาล่อให้ฉันออกไปนี่<br /><br />หน้า 11<br />ทีเอโน่ - ดูออกด้วยรึเนี่ย?<br /><br />เอ็กซ์<br />ฉันมองว่านายได้จุดเริ่มใหม่แล้วนะ<br /><br />ไม่ลองเริ่มต้นใหม่ในฐานะเทรนเนอร์<br />ที่ชื่อว่าเอ็กซ์โดยการเริ่มจากคืนดีกับโคการูก่อนดูล่ะ?<br /><br />โคการูเขาต้องอยู่คนเดียวมาตลอด ฉันว่าถ้าทำให้เขาได้เพื่อนใหม่ก็น่าจะดีนะ<br /><br />เริ่มจากตัวที่นายคิดว่าชอบก่อน...<br /><br />เอ็กซ์ - นี่เหยียบย้ำจิตใจคนอื่นได้หน้าตาเฉยเชียวนะครับ ทีเอโน่คุง?<br />ฉันจะทำอะไรต่อไปนั้นมันก็เรื่องของฉัน<br /><br />หน้า 12<br />ทีเอโน่ - ฉันไม่ได้อยากมาชวนทะเลาะ<br />แต่ว่านะ...<br />ฉันเชื่อว่าฉันมีสิทธิที่จะพูดแบบนั้นกับนายได้<br /><br />เพราะคนที่คอยดูแลการูกับโคการูมาตลอด<br />โดยหวังว่าวันหนึ่งนายจะออกมาจากห้อง...ก็คือฉัน<br /><br />วาย - ไม่ได้เลย<br />โทรยังไงก็ไม่ติด!!<br />หญิงแก่ - โทรหาใครรึหนู?<br /><br />วาย - แม่...คุณแม่ของหนูน่ะค่ะ<br /><br />หน้า 13<br />ตามตารางงานของคุณแม่แล้ว คุณแม่น่าจะกลับไปที่เมืองในช่วงที่เกิดเหตุนั้นขึ้นพอดี เลยเป็นห่วงน่ะค่ะ...<br />หญิงแก่ - เหตุที่ว่านี้หรือว่า...<br /><br />บากิร่า - ...ตามที่กล่าวค่ะ!!<br /><br />เหตุระเบิดที่เกิดขึ้นชานเมืองอาซาเมะส่งผลให้<br />หุบเขาทลายลง บ้านเมืองถูกทำลาย...และมีผู้สูญหาย...<br /><br />หญิงแก่ - หรือว่าพวกเธอ มาจากเมืองอาซาเมะงั้นรึ?<br />วาย - ค-ค่ะ<br /><br />เด็กผู้ชายคนเมื่อกี้...เอ็กซ์น่ะ...<br />เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องไม่ยอมออกมาเลยจนถึงเมื่อวาน<br /><br />หน้า 14<br />พ่อแม่ของเขาต้องไปทำงานที่เขตอื่น แม่ของฉันเลยต้องเป็นคนดูแลเรื่องทุกอย่างของเขาค่ะ<br /><br />หญิงแก่ - อย่างนี้เองหรอกรึ...แปลว่าคนที่ใกล้ชิดกับเขาที่สุดก็คือคุณแม่ของหนูซินะ<br />วาย - ค่ะ<br /><br />ยาโกะจัง เราไปบอกเอ็กซ์เรื่องที่ติดต่อแม่ไม่ได้กันดีกว่ามั้ย?<br />ถึงจะขัดใจไปหน่อยก็เถอะ<br /><br />หญิงแก่ - อ้าว ทำไมล่ะจ้ะ?<br /><br />วาย - หนูไม่ถูกกับแม่ค่ะ!<br /><br />หญิงแก่ - ท่าทางซับซ้อนจังนะ<br />วาย - ป้ารู้จักนักแข่งไซฮอร์นซากิมั้ยค่ะ?<br /><br />หญิงแก่ - ทำไมจะไม่รู้จักล่ะ!!<br />นักแข่งในตำนานที่สามารถคว้าแชมป์ได้ 25 สมัยซ้อนคนนั้นใช่มั้ยจ้ะ?<br /><br />หน้า 15<br />วาย - นั่นแหละค่ะแม่หนู<br />พิธีกร - [ซากิทำลายสถิติอีกแล้วครับ!! แชมป์ 25 สมัยซ้อน!!]<br /><br />นักข่าว - แสดงความยินดีด้วยครับ! สุดยอดเลยนะครับเนี่ย!<br />ซากิ - วันนี้ลูกสาวมาด้วยน่ะคะ เลยยิ่งพยายามหนักใหญ่!!<br /><br />ฉันก็เพิ่งเริ่มสอนให้เขาแข่งเหมือนกัน เขามีเซ้นส์มากเลยนะค่ะ!<br />นักข่าว - โห! ดูมีอนาคตมากเลยนะครับ!<br />จะเลี้ยงให้ลูกเป็นนักแข่งที่ดีแน่นอน!!<br /><br />วาย - ฉันจะเป็นนักแข่งไซฮอร์นในอนาคต!<br />ทั้งแม่ทั้งคนรอบข้างไม่มีใครที่คิดสงสัยเรื่องนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว<br />ฉันทนอยู่แบบนั้นไม่ได้...<br /><br />หญิงแก่ - อย่างนั้นเองหรอกรึ<br />วาย - ...แล้วก็เพราะความคิดต่อต้านนั้นแหละ...<br />ฉันถึงได้เลือกมาเป็นสกายเทรนเนอร์ที่อยู่คนละขั้วกับนักแข่งไซฮอร์นที่แข่งบนพื้นไปเลย<br /><br />หน้า 16<br />หญิงแก่ - อ๋อ<br /><br />วาย - ถึงอย่างงั้น...<br />พอคิดว่าแม่อาจจะถูกเข้ามาเกี่ยวพันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หนูก็จะนิ่งเฉยไม่ได้เหมือนกัน<br /><br />หญิงแก่ - เพื่อนหนูกลับขึ้นไปบนห้องแล้ว งั้นก็เหลือแค่เอ็กซ์อยู่ข้างนอกคนเดียวซินะ<br /><br />วาย - ยาโกะจัง<br />ถึงจะลำบากใจ แต่เราออกไปบอกเอ็กซ์เรื่องแม่กันเถอะนะ<br /><br />หญิงแก่ - ป้าว่าปล่อยเขาให้อยู่คนเดียวไปก่อนเถอะ<br /><br />หน้า 17<br />วาย - เอ๋ แต่ว่า...<br />หญิงแก่ - เธอยังเด็ก อาจจะยังไม่เข้าใจ แต่เขาเพิ่งผ่านเหตุการณ์นั้นมาหมาดๆ<br />หนูคงไม่อยากให้เขาต้องลำบากใจไปมากกว่านี้ใช่มั้ยล่ะ<br /><br />วาย - เป็นอย่างงั้นหรอกรึคะ?<br />หญิงแก่ - ใช่จ้ะ<br />วาย - นั่นซินะ<br /><br />แต่หนูว่ายังไงก็ต้องบอกเขาไว้ก่อน...<br />หญิงแก่ - อย่าเลย<br /><br />วาย - ป้ามีอะไรที่ทำให้ต้องห้ามไม่ให้หนูไปหาเอ็กซ์อย่างงั้นรึคะ?<br /><br />หญิงแก่ - ฮ่ะๆๆ<br />แหมๆ มันก็...<br /><br />หน้า 18<br />ใช่น่ะซิจ้ะ<br /><br />แยก 5 คนออกจากกันแล้ว<br />&quot;ผู้ถือครอง&quot; อยู่ด้านนอก<br />อีก 3 คนถูกกักไว้ในห้องชั้น 2 ส่วนอีกคนฉันขวางไว้ในล็อบบี้เอง<br />[อะฮ่ะๆ รับทราบ]<br /><br />วาย - ยาโกะจัง!!<br /><br />เปิดไม่ออก!<br /><br />หน้า 19<br />ซานะ - เสียงดังอะไรน่ะ? ทีเอโน่ โทรบ้า!<br />โทรบะ - ก็คือ...<br /><br />ทีเอโน่ - ทั้งหน้าต่าง ทั้งประตู ถูกล็อคกุญแจไว้หมดเลย...!!<br />เปิดไม่ออก!<br /><br />หญิงแก่ - อะไรกัน!!<br />วาย - เยี่ยมเลย ยาโกะจัง!!<br /><br />เอ็กซ์!!<br /><br />หน้า 20-21<br />พวกชุดแดง!!<br /><br />โมมิจิ - โธ่! ขวางอะไรของเขาล่ะเนี่ย!<br />อาเกฮิ - อะฮ่ะๆ อย่าโกรธไปเลยน่า<br /><br />วาย - ฉันไม่ให้พวกเธอแตะต้องเอ็กซ์ได้หรอก!!<br /><br />โมมิจิ - ปากดีนัก ยัยเด็กเปรต<br />อะฮ่ะๆ ตามสบายเลย เพราะเป้าหมายของเราคราวนี้...<br /><br />คือเจ้านี้ต่างหาก<br /><br />หน้า 22<br />วาย - โคการู!!<br /><br />การูเองก็ทำอะไรไม่ได้...<br />เพราะ &quot;ลูก&quot; ถูกจับตัวไป...!!<br /><br />ทำยังไงดี!! การูก็กลายเป็นแบบนั้นไปแล้ว!<br />ยาโกะจังก็กำลังสู้อยู่ด้านในโรงแรม<br />ไซฮอร์นนั้นก็เป็นไซฮอร์นแข่ง...!<br /><br />หน้า 23<br />[2 ตัวนี้...]<br />[ถ้าได้ 2 ตัวนี้มาช่วยสู้ล่ะก็...!!]<br /><br />ขอร้องล่ะ! ถึงจะไม่รู้จักกันมาก่อน แต่ช่วยมาสู้พร้อมกันฉันด้วยเถอะ!!<br /><br />มาจัดการ<br />เจ้าพวกนั้นกันเถอะ!!<br /><br />อาเกฮิ - อะฮ่ะๆๆ น่าขำ!!<br />โมมิจิ - คราวนี้แหละ ฉันจะเผาเธอให้เป็นจุล!!<br /><br />หน้า 24<br />วาย - เอ๋ะ?<br /><br />โมมิจิ - หา...!<br /><br />ฟ-ฟองนัำเบริ่มเลย...<br />เธอ...ช่วยปกป้องฉันงั้นเหรอ?<br /><br />เอ็กซ์ - วายจัง<br /><br />หน้า 25<br />ถอยไปหน่อย<br /><br />เอาคืนมา!<br />นั่นมันโปเกม่อนของฉัน<br /><br />เอาโคการู<br />คืนมานะ...!<br /><br />** กลุ่มคนปริศนาปรากฏตัวอีกครั้ง การต่อสู้เริ่มต้นในฉบับต่อไป!! **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/39897</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Pokemon Special 2 by Ju-da-su</title>
        <updated>2014-05-31T06:25:04+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/39897" />
        <summary type="html"><div class="important">ห้ามนำไปใช้ทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โปเกม่อน สเปเชียล XY<br />ตอนที่ 2</strong><br />หน้า 1<br />** เรื่องใหม่ ต่อตอนที่ 2! **<br /><br />หน้า 2<br />** โปเกม่อนสองตัวที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกระทันหันพวกนั้นคือ...!? **<br /><br />คน - น-นั่นอะไรน่ะ!? โปเกม่อน!?<br />ย-ยังไงก็หนีกันก่อนเถอะ!!<br /><br />วาย - เอ็กซ์!! ออกมานะ!!<br />เอ็กซ์!!<br /><br />เอ็กซ์ - วันนี้วายจังรุนแรงจริงๆแฮะ<br /><br />หน้า 3<br />อย่าพังบ้านฉันแล้วกัน<br /><br />หน้า 4<br />วาย - นายเห็นแล้วใช่มั้ย!? เห็นแล้วซินะ!? เอ็กซ์!!<br />ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นอยู่!!<br />เอ็กซ์ - อ-อืม<br /><br />วาย - ถ้างั้นก็รีบๆออกมาซิ!!<br />เอ็กซ์ - ไม่เอาด้วยหรอก<br />วาย - ทำไมล่ะ!?<br /><br />เอ็กซ์ - มีพวกนักข่าวอยู่<br />พวกนั้นอาจจะเป็นพวกผู้ใหญ่น่าสงสัยก็ได้<br /><br />บันจี้ - ถ่ายไว้ได้มั้ย วิโอร่า?<br />วิโอร่า - อ-อืม! พี่...! พวกนั้นมัน...โปเกม่อนงั้นเหรอ!?<br /><br />บันจี้ - ไม่รู้เหมือนกัน<br />แต่ฉันเคยทำข่าวเรื่องของตำนานของคารอสที่สืบต่อกันมา 3000 ปีอยู่<br /><br />ในตำนานนั้นกล่าวถึงโปเกม่อนในตำนาน 2 ตัวที่จะปรากฏตัวออกมาทุกๆ 1000 ปี<br />ไม่แน่ สองตัวนั้นอาจจะเป็นโปเกม่อนในตำนาน...<br /><br />หน้า 5<br />เซลเนียสกับ<br />อิเบลทัล!<br /><br />โทรบะ - เหวอ เหวอ!!<br /><br />วาย - โทรบะ!!<br /><br />หน้า 6<br />ทีเอโน่! ซาน่า!<br />ขึ้นมาเร็ว!!<br /><br />หน้า 7<br />โทรบะ!!<br /><br />หน้า 8<br />วาย - ไซฮอร์น! วิ่งไปหาที่ๆปลอยภัยซะ!!<br />โทรบะ - จะทำอะไรน่ะ!?<br /><br />วาย - ฉันจะกลับไปอีกรอบ<br />จะปล่อยเอ็กซ์ไว้แบบนั้นไม่ได้!!<br /><br />โทรบะ - วายจัง!!<br /><br />หน้า 9<br />คุเซโรกกิ - นี่แหละคือพลังของโปเกม่อนในตำนาน<br />ที่พวกเราต้องการจะได้มาครองครอบ...<br /><br />แต่แบบนี้ อย่าว่าแต่ได้มันมาเลย<br />แค่ควบคุมมันยังไม่น่าได้เลยด้วยซ้ำ<br /><br />โคเรีย - ช่วยไม่ได้ซินะ เราอยากได้ตัวใดตัวหนึ่งมาก็จริง<br />บาระ - แต่มันด้นออกมาพร้อมกันทั้งเซลเนียสและอิเบลทัลนี่ซิ<br /><br />หน้า 10<br />โคเรีย - แล้วปฏิบัติการของกรุ๊ป B ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?<br />ลูกน้อง - ตอนนี้เขากำลังมุ่งหน้าไปยังบ้านของผู้ถือครองอยู่ค่ะ<br /><br />โคเรีย - ถ้าโดนทำลายไประหว่างเหตุการณ์วุ่นวายนี่คงเป็นเรื่องแน่<br /><br />เป้าหมายของเราคือ &quot;เมก้าริงค์&quot;<br />ถ้า &quot;คีย์สโตน&quot; ที่ติดอยู่กับมันมีรอยขีดข่วนแม้แต่นิดเดียวก็จะไม่สามารถดึงเอาพลังที่แท้จริงออกมาได้เลยนะ<br /><br />ลูกน้อง - ไม่ไหวครับ!!<br />ประตูถูกล็อคไว้อย่างแน่นหนา ไม่สามารถเข้าไปได้เลย!!<br /><br />หน้า 11<br />โมมิจิ - เฮ้อ ถ้าแผนคราวนี้ล่มเพราะความไม่เอาไหนของกรุ๊ป A ล่ะก็ได้มีเรื่องแน่<br />อาเกบิ - ฮ่ะๆ อย่าโกรธไปหน่อยเลย<br /><br />เรามาทำลายมันก่อนที่จะโดนพวกในตำนานทำลายกันดีกว่านะ<br />เอาเลย คาเอ็นจิชิ<br /><br />หน้า 12<br />วาย - บ้านของเอ็กซ์กำลัง...!!<br /><br />เอ็กซ์!!<br /><br />เอ็กซ์ - วายจัง!<br />วาย - มันเกิดอะไรขึ้น? แล้วคนพวกนี้เป็นใคร!?<br /><br />หน้า 13<br />โมมิจิ - อะไรล่ะเนี่ย?<br />อาเกบิ - ฮ่ะๆ คงแฟนล่ะมั้ง? หรือไม่ก็เพื่อน?<br /><br />โมมิจิ - จะแฟนหรือเพื่อน มันก็คือตัวขัดขวาง!! เฮลก้า!!<br /><br />วาย - อึบ...<br /><br />เอ็กซ์  - วายจัง!!<br /><br />วาย - อึก...<br /><br />หน้า 14<br />เอ็กซ์ - การู!!<br /><br />โมมิจิ - มากันไม่จบไม่สิ้นนะ!<br />คาเอ็นจิชิ เข้าไปช่วยหน่อย!!<br /><br />หน้า 15<br />เอ็กซ์ - กา-...<br /><br />การู...<br /><br />หน้า 16<br />โมมิจิ - พบเมก้าริงค์แล้ว!<br />อาเกบิ - ฮ่ะๆ เอาตัวมันมาซิ คาเอ็นจิชิ<br /><br />วาย - เอ็กซ์...<br /><br />หน้า 17<br /><br />หน้า 18<br /><br />หน้า 19<br /><br />หน้า 20<br />โมมิจิ - หม-...หมอนั้นมันทำได้แล้วงั้นเหรอ!?<br /><br />นี่มันสามารถ<br />ทำได้แล้วงั้นเหรอ!?<br /><br />ไม่ได้การ! ไม่เห็นมีใครบอกเลย! ผิดแผนแล้ว! เอายังไงดี!?<br />อาเกบิ - ฮ่ะๆ ไม่มีโปเกม่อนเหลือไว้สู้แล้ว จะเอายังไงได้ล่ะ? กลับกันเถอะ<br /><br />โมมิจิ - น-นั่นซินะ!<br />กรุ๊ป B ถอยทัพชั่วคราว!!<br /><br />คุเซโรกกิ - ทางนี้กรุ๊ป A เซลเนียสกับอิเบลทัลที่ฟาดฟันกัน<br />ได้เริ่มถอยห่างออกจากกันแล้ว<br /><br />??? - คงจะรู้ตัวแล้วซินะ<br />ว่ามันต่างก็มีพลังทัดเทียมกัน ถ้าสู้ต่อไปคงยืดเยื้อนานนับปี...<br /><br />คุเซโรกกิ - ให้พวกเราทำยังไงต่อดีครับ?<br />??? - เรายังคงจำเป็นต้องได้มันมาเป็นแหล่งพลังงานให้ &quot;อาวุธสุดยอด&quot; ของเราไม่เปลี่ยนแปลง<br /><br />หน้า 21<br />ซักวันหนึ่ง<br /><br />วาย - ทุกคนปลอดภัยดีใช่มั้ย?<br />ทีเอโน่ - วายจัง<br /><br />วาย - ซาน่า<br /><br />ซาน่า - ...ทรีเมียนหายตัวไปแล้ว<br />มันโดนพัดไปกับลมระเบิดเมื่อกี้...<br /><br />หน้า 22<br />โทรบะ - เซ็ตโปเกม่อนกับสมุดภาพของผมที่ได้มาจากศาสตราจารย์ก็หายไปเซ็ตหนึ่งเหมือนกัน...<br />แถมระบบเมลล์ของโฮโรแคสเตอร์ก็เสียซะแล้วด้วย...<br /><br />ทีเอโน่ - ทุกคนต่างก็สูญเสียบางสิ่งบางอย่างซินะ<br />วาย - ทีเอโน่ก็ด้วยเหรอ?<br /><br />ทีเอโน่ - แล้วพวกเราจะ<br />ทำยังไงกันต่อล่ะ...<br /><br />ซาน่า - ฉันจะออกไปตามหา<br />ทรีเมียนของฉันให้เจอ!<br /><br />โทรบะ - ในเมื่อไม่สามารถติดต่อได้แล้ว ผมก็ต้องไปรายงานสถานการณ์ให้กับศาสตราจารย์พราทานโดยตรง<br />อีกอย่าง ผมได้เมลล์ไปบอกเขาเรื่องโปเกม่อนยักษ์ 2 ตัวนั้นก่อนที่โฮโรแคสเตอร์จะพังแล้ว<br /><br />หน้า 23<br />ถ้าเป็นศาสตราจารย์ล่ะก็ อาจจะรู้อะไรก็ได้<br />วาย - ฉันว่าแบบนั้นก็ไม่เลวนะ<br /><br />ฉันก็อยากถามเขาเรื่องแก็งค์เสื้อแดงที่โจมตีเอ็กซ์ด้วย<br />เราไปด้วยกันเถอะ<br /><br />ทีเอโน่ - งั้นพวกเราทุกคนไปด้วยกันแล้วกันนะ ซาน่า<br />ซาน่า - ก็ได้ ฉันจะไปด้วย...ก็พวกเราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กนี่...<br />วาย - อืม!<br /><br />ส่วนนายคงไม่ต้องถามแล้ว เข้าใจแล้วซินะ เอ็กซ์?<br />ศัตรูมันตั้งเป้าที่แหวนข้อมือของนาย<br />นายโดนหมายหัวอยู่นะ<br /><br />บ้านก็ถูกทำลายไปแล้ว คราวนี้ก็ไม่มีที่ให้หมกตัวอีก<br />ก็ต้องไปอย่างเดียวแล้วนะ<br /><br />หน้า 24<br />แล้วจะใส่ชุดนอนนั้นไปถึงเมื่อไหร่!!?<br /><br />เอ็กซ์ - หะ...<br />หะ...<br /><br />ฮัดเช้ย!!<br /><br />วาย - เอ้า เปลี่ยนชุดซะ<br /><br />โทรบะ - [ชีวิตประจำวันของเราที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว]<br /><br />หน้า 25<br />[แต่ว่า]<br /><br />[สิ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง]<br /><br />[คือเหล่าผองเพื่อน]<br /><br />[และเหล่าโปเกม่อน]<br /><br />[วันนั้นเอง พวกเรา]<br />[ได้เดินทางออกจากบ้านเกิดของพวกเรา]<br /><br />** เพื่อนทั้ง 5 ออกเดินทางพร้อมกัน การผจญภัยครั้งใหญ่ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว! **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38857</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 227 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-10-13T18:47:33+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38857" />
        <summary type="html"><div class="important">ห้ามนำไปใช้ทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />code:227 &quot;เอลพิสแห่งความชั่ว (8) - เพลิงทั้งเจ็ดครั้งสุดท้าย&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ศึกพ่อลูกที่ไม่มีวันลงรอย!! **<br />เฮย์เกะ - ท-...<br />โทกิคุง!!<br /><br />หน้า 2<br />โทกิคุง...!!<br /><br />ไม่ได้การ...!!<br />ถึงโทกิคุงจะเป็นโจ๊กเกอร์ แต่โดนเพลิงทั้งเจ็ดเข้าไปพร้อมๆกันแบบนั้นก็ป้องกันได้ไม่ไหวหรอก...<br /><br />...กัน<br />เรอะ?<br /><br />ฉันไม่ได้คิด...<br />จะป้องมันตั้งแต่แรกแล้วเฟ้ย<br /><br />หน้า 3<br />เฮย์เกะ - ทนไว้ได้!?<br /><br />ฟุจิวาระ - ยังอ่อนหัด!!<br /><br />โทกิ - อุ๊ก!!<br /><br />ต่อให้จะโจมตียังไง...<br />ซากุระ - [สลบไปทั้งยืนอย่างงั้นเหรอ...?]<br />ต่อให้จะเก่งแค่ไหน<br />ฉันก็...<br /><br />หน้า 4<br />ยอมรับยอมทนแบบซึ่งๆหน้ามาจนบัดนี้ได้!!<br /><br />ฟุจิวาระ - บ้ารึยังไง!!<br />ทนรับแบบนั้นไปก็ไม่มีวัน &quot;ช-...<br /><br />หน้า 5<br />[เพลิงทั้งเจ็ดหายไป!?]<br /><br />เพลิงทั้งเจ็ด!!<br />...เพลิง!!<br /><br />ชิ!! ทำไมกัน!?<br />พลังพิเศษหมดแล้วงั้นเหรอ!?<br /><br />ต้องหาอะไร...<br /><br />หา!?<br />[แขนของจิ๋วกามิกำลังไหม้!?]<br /><br />หน้า 6<br />นี่มันอะไรกัน!?<br /><br />เฮย์เกะ - ไม่ใช่แค่เพลิงหายไปอย่างเดียว แต่แขนของจิ๋วกามิก็โดนเผาไปด้วยเหมือนกัน...<br />นี่มันเรื่องอะไรกันแน่...?<br /><br />โทกิ - ...ถึงโอกามิจะได้เพลิงมาเยอะแล้ว แต่เขาก็พยายามเลี่ยงที่จะใช้มันพร้อมๆกัน<br />นายเคยคิดรึเปล่า...ว่ามันเพราะอะไร?<br /><br />ไม่แน่บางที<br />เพลิงร้อนผลาญ (เบลเซบับ) กับเพลิงเยือกแข็ง (รีไวอาทัน) พายุหมุนจากความกดอากาศต่ำ (มาม่อน) กับ ระเบิดจากความกดอากาศสูง (แอสโมเดียส) และเพลิงหักล้างพลัง (เบลเฟกอร์) กับเพลิงที่เหลือทั้งหมด...<br />เพราะเพลิงแต่ละอันต่างก็หักล้างกันเอง ถ้าใช้เพลิงหลายๆชนิดในเวลาเดียวกัน ภาระที่ตามมาก็จะหนักอึ้งไปด้วยเช่นกัน<br /><br />ทั้งอย่างนั้น นายก็กลับใช้เพลิงทั้งเจ็ดอย่างบ้าระห่ำ แขนของจิ๋วกามิเลยเกินลิมิตที่จะรับได้<br /><br />หน้า 7<br />ฟุจิวาระ - ห-...หรือว่าแก<br />ตั้งใจทนการโจมตีเพื่อให้ฉันใช้พลังอย่างงั้นเหรอ...<br /><br />โทกิ - การต่อสู้น่ะ มันไม่ได้วัดที่กำลัง...<br />แต่วัดที่หัวนี่ต่างหากล่ะเฟ้ย!!<br /><br />ฟุจิวาระ - ฉ-...<br />ฉันไม่มีทางแพ้คนอย่างแก!!<br /><br />...นายไม่ได้แพ้ฉันหรอก<br />เพราะเอาแต่พึ่งพลัง<br /><br />หน้า 8<br />เลยแพ้พลังมันต่างหากเฟ้ย!!<br /><br />หน้า 9<br />เฮย์เกะ - โทกิคุง...!!<br />[ถ้าไม่ใช่เพราะ...สู้เป็นสู้ตายมานัดต่อนัดแล้วล่ะก็คงไม่มีทางรู้ได้เลย]<br />[&quot;กึ๋น&quot; ที่สังสมมาจากความพยายามและประสบการณ์ที่ผ่านๆมา...นั้นแหละคือสิ่งที่เบิกทางสู่ชัยชนะของเขา...]<br /><br />[...เธอ]<br /><br />โทกิ - ...ฉันยังมีคนที่ต้องเอาชนะอยู่...<br />ชดใช้บาปของนายด้วยชีวิตของนายเหอะ...<br />โทกิ - [เธอเก่งขึ้นมากเลยซินะ โทกิคุง...!!]<br /><br />ฟุจิวาระ - อุ๊ก...<br />หึ...<br />หึหึ...<br /><br />หน้า 10<br />ฮ่าๆๆๆ!!<br />ต่อให้...<br />ต่อให้ฉันต้องตายไปตรงนี้ ฉันก็ไม่เคยคิดจะเสียใจกับสิ่งที่ทำไปหรอกน่า!!<br /><br />มนุษย์น่ะอ่อนแอ...จำเป็นต้องหาสิ่งมาเพื่อทดแทน<br />เมื่อไม่มีพลัง ก็ต้องหาอาวุธที่แกร่งยิ่งกว่ามาทดแทน<br /><br />ทั้งผู้มีพลัง ทั้งสายพันธ์หายาก ก็ไม่ต่างจากภัยคุกคามของพวกเรามนุษย์<br />การที่มนุษย์จะสามารถอาศัยอยู่ได้โดยไม่ต้องเกรงกลัวนั้น<br />มีแต่ต้องใช้พลังดับสูญลบล้างทั้งหมดแล้วรีเซ็ตใหม่เท่านั้น...<br /><br />โทกิ - พูดบ้าๆ!!<br />แบบนั้น...<br /><br />หน้า 11<br />ฉันไม่ต้องการความเห็นของแก<br />...แม้แต่นิดเดียว<br />คิดเหรอว่าถ้าชนะฉันแล้ว ฉันจะยอมฟังคำแก?<br /><br />อย่าเหลิงไปหน่อยเลย...เพราะอย่างแหละ ฉันถึงเกลียดเด็ก<br /><br />เนะเนะเนะ - ...ไอ้...ชั่วเอ้ย...<br /><br />โทกิ - รู้อยู่แล้วน่า<br />นายเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ก่อนแล้ว...<br /><br />หน้า 12<br />ฟุจิวาระ - แต่...<br />ทุกครั้งที่เราได้ทานข้าวด้วยกันตั้งแต่นายหนีออกจากบ้านไป<br />ก็ไม่เลวเลยทีเดียว...<br />[พ่อก็คิดอยู่แล้วว่าลูกต้องกลับมาหาพ่ออีกแน่]<br />[เอ้า ทานเลยไม่ต้องเกรงใจนะ ลูกพ่อ]<br /><br />โทกิ - ...ตอแหล<br /><br />อย่ามาตอแหลหน่อยเลยเฟ้ย!!<br />ฉันน่ะนะ!!<br />รู้หรือเปล่าว่าฉันเกลียดนาย...!!<br /><br />หน้า 13<br />...ฉันไม่มีวันยกโทษ!!<br />ให้นาย...<br /><br />[บุหรีนั้น]<br /><br />หน้า 14<br />เนะเนะเนะ - ปะป๊า...จะเล่นกับเรามั้ยนะ...<br />โทกิ - ...อย่าพูดเอาแต่ใจซิ เนะเนะเนะ อดทนหน่อยซิ<br /><br />[ควันบุหรี่ที่สะอิดสะเอียนนั้น]<br />ป๋าน่ะ...<br />เป็นป๋าที่ยอดเยี่ยมที่สุด<br />ยิ่งกว่าป๋าคนไหนทั้งนั้นเลยนะ<br />[เร้าร้อนอยู่ในอกฉันอย่างผายผึ่ง]<br /><br />ฉันน่ะเกลียดนายที่สุด!!<br />แม้แต่ตอนนี้ก็ยังเกลียด!!<br /><br />[ไม่ใช่เพราะไม่อยากแพ้]<br />[แต่จริงแล้ว]<br />[ก็แค่อยากเข้าใกล้มากกว่านี้...]<br /><br />แต่ว่านะ...<br />ถึงอย่างนั้น...<br /><br />หน้า 15<br />[ถึงจะชั่วแค่ไหน]<br />[แต่ป๋าก็เป็น]<br />[ไอดอลของฉันอยู่ดี...]<br /><br />หน้า 16<br />ปิศาจตนที่ 7...<br />ลูซิเฟอร์<br /><br />[เท่านี้...]<br />[ก็รวบรวมปิศาจได้ครบทั้งเจ็ดตนแล้ว!!]<br /><br />ซากุระ - เพลิงของลูซิเฟอร์จะเป็นเพลิงแบบไหนกันน่ะ...<br />เอ็มเพเรอร์ - เพลิงสีฟ้าแหละ<br />ซากุระ - เอ๋ะ!?<br /><br />เมื่อเทวภูตตกสวรรค์ลูซิเฟอร์ตกนรกนั้น เขาก็ถูกเรียกเป็นซาตานแทน เพราะอย่างงั้น เพลิงของลูซิเฟอร์ก็คือ<strong>เพลิงสีฟ้า ซาตานเบลซ</strong>แบบเดียวกับเพลิงอันแรก<br /><br />แต่เป็นเวอร์ชั่นพาวเวอร์อัพ<br />ซากุระ - ...น่าเสียดายจัง<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - ...แต่การที่มีเพลิงครบทั้งเจ็ดอันมันยังมีอย่างอื่นอีกนะ<br />[พลังของเพลิงทั้งเจ็ดที่มีแต่ผู้สืบทอดสายเลือดจักรพรรดิ์อเวจีเท่านั้นที่รู้...เรย์จะกลายเป็นเอลพิสได้รึเปล่าล่ะ...?]<br /><br />หน้า 17<br />บุคคลผู้ซึ่งสามารถควบคุมปิศาจทั้งเจ็ดได้อย่างสมบูรณ์<br />จะสามารถดึงพลังสูงสุดของเพลิงผลาญบาปทั้งเจ็ด<br />และเผาผลาญได้กระทั่งพลังดับสูญนั้นเป็นแน่<br /><br />...ถึงท่าทางฟุจิวาระจะใช้มันไม่ได้ก็เหอะนะ<br />ซากุระ - เอ๋ะ!?<br /><br />เอ้า เรย์...<br /><br />จงใช้อำนาจของเจ้า บังคับควบคุมปิศาจทั้งเจ็ดนั้นด้วยโซ่นั้นซะซิ<br /><br />โอกามิ - ...ฉันไม่เอาด้วยหรอก<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!?<br />ทำอะไรน่ะ...<br />[เขาทำลายโซ่นั้น...!?]<br /><br />หน้า 18-19<br />ฉันจะให้สิ่งที่สำคัญสำหรับฉันมากที่สุดกับพวกแก...ดังนั้นขอยืมพลังพวกแกหน่อยเถอะ<br />เพื่อจะช่วยเหลือทุกคน<br /><br />ปิศาจ - นี่แก...อยากโดนพวกเราเขมือบนักรึไง!?<br />ขืนปล่อยพวกเราเป็นอิสระเดี๋ยวอาละวาดหนักกว่าเดิมก็ไม่รู้ด้วยนะ!?<br />พวกเราจะแกร่งขึ้นกว่าที่แล้วมานะเฟ้ย!?<br /><br />ได้ยินม่ะ!?<br />ไอ้แบบนี้เพิ่งเคยเจอวุ้ย!!<br />แจ่มเลย~ &lt;3<br />คิดจะเชื่อปิศาจงั้นเหรอ!! น่าสนุกดีนี่!!<br />เอาซิเว้ย ตูให้ยืมพลังเลยก็ได้<br />เรย์!!<br /><br />หน้า 20<br />ซากุระ - โอกามิ!! เป็นเพื่อนกับพวกปิศาจไปแล้ว!!?<br />...ถูกต้องแล้ว เรย์<br />ถ้าแค่บังคับมันอย่างเดียว ไม่มีทางที่จะดึงพลังที่แท้จริงของปิศาจออกมาได้หรอก...<br />เหมือนกับที่ฉันทำไม่ได้ในอดีตนั้นแหละ...<br />แต่ว่านายในตอนนี้ไม่ใช่แล้ว<br /><br />** พลังทั้งเจ็ดรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียว!! เดิมพันทุกอย่างไว้กับเอลพิสอันสุดท้ายนี่!! **<br />เพราะนายร่วมมือกับปิศาจ เพลิงทั้งเจ็ดจึงสามารถไม่หักล้างกัน แต่กลับเพิ่มพูนซึ่งกันและกัน<br />มากพอที่จะผลาญได้กระทั้งพลังดับสูญนั้น!!<br /><br />next: ลาก่อน บุคคลอันเป็นที่รัก...!!<br />to be contined</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38831</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 226 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-10-08T17:42:25+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38831" />
        <summary type="html">จัดไป เคืองกลุ่มอังกฤษยังไม่หาย ไฟเลยยังลุกอยู่ ให้มันลุกยันจบเลยจะดีมาก จะได้เอาให้มันจบๆไปซักที -_-&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปใช้ทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:226 &quot;เอลพิสแห่งความชั่ว (7) - ความหวัง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />โอกามิ - แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />ซากุระ - [โอกามิ...]<br /><br />[โอกามิ]<br /><br />โอกามิ - แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />[คุณ...ซากุระโคจิ...]<br />ซากุระ - [โอกามิ...!!]<br /><br />หน้า 2<br />เอ็มเพเรอร์ - ซากุระโคจิ!!<br /><br />ไม่ได้การ!! เขาจะโดนกลืนเข้าไปหมดแล้วนะ เรย์!! ถ้าไม่เอาเขาออกห่างจาก &quot;กล่อง&quot; นั้น เราก็เข้าไปใกล้เขาไม่ได้เลย!!<br /><br />โอกามิ - งั้นก็ต้อง<br />เสียงดูล่ะ<br /><br />หน้า 3<br />ยังไงก็ต้องทำ!!<br />[แอสโมเดียส]<br /><br />หน้า 4<br />ได้แล้ว!!<br /><br />คุณซากุระโคจิ!! คุณซากุระโคจิ!!<br />ได้ยินผมไม่ครับ!? คุณซากุระโคจิ!!<br /><br />ซากุระโคจิ!!<br /><br />...นี่คุณ<br />สิ้นหวัง<br />ถึงขนาดนั้นเลยรึครับ...<br /><br />หน้า 5<br />โอกามิ - ...แต่ก็นะ<br />ถ้าคุณต้องการขนาดนั้น<br />การลบมนุษย์ ลบโลกนี้ทั้งหมดให้สิ้นซากก็คงไม่เลวเหมือนกัน<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - ...เรย์!?<br /><br />ซากุระ - ใช่...ฉันเกลียดแค้น<br />ความชั่วก็ไม่ได้ลดลงเลย<br />จะคนบาปหรือคนบริสุทธิ์ ทุกคนก็ล้มตายจากไปเรื่อยๆ<br />เพราะงั้นฉันถึงไม่ต้องการมนุษย์หรือโลกใบนี้อีกแล้ว<br /><br />เรย์คุงพูดถูกแล้วล่ะ<br />นายชนะ<br /><br />โอกามิ - ...สุดท้ายก็ยอมเข้าใจแล้วรึครับ?<br /><br />หน้า 6-7<br />คุณตอนโตน่ะ ชอบทำหน้ายิ้มแบบนี้อยู่เสมอ<br />ต่อให้คนหรือโลกจะบัดซบซักแค่ไหน คุณก็ยัง<br />ปกป้องและรักผู้คนอยู่เหมือนเดิม ผมชอบคุณที่เป็นแบบนั้น...<br /><br />คำทักทายที่ไร้เดียงสา วันคืนที่สงบสุข<br />[แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่คุณก็ได้ละลายจิตใจที่เย็นชาอย่างมั่นคงและเด็ดเดี่ยว]<br />[ราวกับสายลมใบไม้ผลิที่ปัดเป่าแดนน้ำแข็งที่ห่อหุ้มไปด้วยความตาย]<br />คุณค่าของการที่ได้ร่วมสุขร่วมทุกข์กัน<br />คุณเป็นคนสอนสิ่งนั้นให้กับผมเองไม่ใช่รึครับ?<br /><br />ผมชอบคุณที่พยายามช่วยผมที่เกลียดมนุษย์จากก้นบึ่งของจิตใจราวกับคนบ้า...<br />...ผมชอบคุณที่เป็นแบบนั้นน่ะครับ...<br /><br />หน้า 8<br />[เดี๋ยวผมก็ต้องหายไป ผมเป็นครอบครัวกับคุณไม่ได้หรอก]<br /><br />ซากุระ - แต่เรย์คุงเป็นคนปฏิเสธฉันเองไม่ใช่เหรอ?<br />นายบอกว่านายยอมรับในสิ่งที่ฉันพูดไม่ได้...<br /><br />...ถ้าเกิดผมยอมรับในตัวคุณ<br />ถ้าเกิดผม...ยอมรับในความรู้สึกนี่<br />ผมก็คงตรอมใจตายกับเรื่องที่ตัวเองเป็นคนไร้ร่าง...เรื่องที่เป็นคนชั่วน่ะซิครับ<br /><br />ต้องหม่นหมองกับความมหันท์ของบาปที่ได้กระทำไปแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนไปตลอด...<br />นั่น...คือสิ่งที่ผมกลัว<br /><br />หน้า 9<br />แต่ผม...จะไม่หนีอีกแล้ว<br />ถ้าความเจ็บปวดนั้นคือข้อพิสุจน์ถึงการมีชีวิตของทั้งคุณและผมล่ะก็ ผมก็ยินดีจะรับมัน<br /><br />เพราะฉะนั้น กลับมาเถอะครับ...<br />แล้วพูดกับผมอีกครั้งเถอะ<br />ว่า &quot;ฉันรักเธอ โอกามิ&quot; โดยไม่มีอาย...<br /><br />ซากุระ - [เอ๋ะ...?]<br />[การกอดนี้ฉันไม่เคยรู้จัก]<br /><br />หน้า 10-11<br />[การกอดเพื่อ &quot;ให้รู้ถึงความสำคัญของชีวิต&quot;?]<br />[การกอดของ &quot;ครอบครัว&quot;?]<br /><br />[เป็นการกอดที่ไม่เหมือนกันที่แล้วๆมาเลย]<br />[อ่า]<br /><br />[แต่ฉันก็รู้]<br />[นี่คือ...การกอดแห่ง &quot;ความรัก&quot;...]<br /><br />หน้า 12<br />ซากุระ - โอ...กามิ...<br /><br />โอกามิ - คุณซากุระโคจิ!!<br />เอ็มเพเรอร์ - ในที่สุดก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว!!<br /><br />ซากุระ - เอ๋...<br />ฉัน<br />ทำ...<br /><br />ม-เมื่อกี้ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเราจ-...ไม่ใช่ เอาปากกระแทกปากกันเลย!?<br /><br />หน้า 13<br />โอกามิ - ครับ ก็เราจูบกันนี่ครับ<br />ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ครับ ก็คุณชอบผมอยู่แล้วด้วยไม่ใช่เหรอ?<br />เอ็มเพเรอร์ - มันจะเปิดเผยไปแล้วมั้ง...<br /><br />โอกามิ - ...ผมแพ้คุณแล้วล่ะครับ<br /><br />ซากุระ - แหะๆ...<br /><br />โอกามิ - ...ก็อยากอยู่กันแบบนี้ต่อไปอยู่หรอกนะครับ<br /><br />หน้า 14<br />แต่ต้องเสียใจด้วย<br />เพราะท่าทางโลกคงได้ดับสูญไปก่อนหน้านั้น<br /><br />ซากุระ - น-...นี่มัน...<br />[ฉันยังพอจำได้รางๆ...]<br />เพราะฉันเปิด &quot;กล่อง&quot; ขึ้นมา ก็เลย...<br /><br />โอกามิ - ไม่หรอกครับ เป็นอย่างที่เฮย์เกะพูด ถ้าปล่อยไว้แบบนั้นก็ไม่เกิดอะไรดีขึ้นมา<br /><br />แค่ว่า...<br />ไอ้ขยะชั่วนั้นมันชั่วช้ากว่าที่คิดเท่านั้นแหละครับ<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br />แต่ว่า...<br />จะมานั่งดูดายอยู่ไม่ได้...<br /><br />หน้า 15<br />ฉันจะลองเสี่ยงดวงปิด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; นั้นเอง!!<br />โอกามิ - เดี๋ยว...<br /><br />ซากุระ - &quot;กล่อง&quot;<br />จะหายไป...<br /><br />ไม่ได้นะ!!<br /><br />หน้า 16<br />ก-...&quot;กล่อง&quot; กลายเป็นหินไปแล้ว!?<br /><br />[แบบนี้]<br />[ก็ไม่มีหวังแล้วซิ...]<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - อยู่ &quot;ตรงนั้น&quot; จริงๆด้วยซินะ [ลืมไปซะนานเลยเรา]<br /><br />ซากุระ - ท่าน &quot;เอ็มเพเรอร์&quot; พูดเรื่อง...<br /><br />หน้า 17<br />กล่อง - [หึฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า]<br />[อ่าฮ่าฮ่า]<br /><br />ซากุระ - เอ๋!?<br />[มีเสียงหัวเราะออกมาจาก &quot;กล่อง&quot;!?]<br />กล่อง - [ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า]<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; น่ะ พอหายนะทั้งหมดทั้งปวงออกมาจากกล่องแล้ว ก็พอเดาได้เลยว่าจะมีสิ่งหนึ่งที่ยังเหลืออยู่<br /><br />เอลพิส (ความหวัง) ยังไงล่ะ?<br /><br />ซากุระ - เอล...<br />เอลพิส...!?<br /><br />หน้า 18<br />ซากุระ - หา...<br />หร-...หรือว่าคนๆนั้น...<br /><br />[ท่านร่างจริงของท่าน &quot;เอ็มเพเรอร์&quot;...!?]<br /><br />หน้า 19<br />เอ็มเพเรอร์ - ...ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เรย์<br /><br />โอกามิ - ...เออ<br /><br />ซากุระ - ก-...โกหกน่า...ถ้างั้นท่านร่างจริงอยู่ใน &quot;กล่องแพนโดร่า&quot;...!?<br />มาตลอดเลยรึ!?<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - ใช่แล้ว นับตั้งแต่ &quot;32 ธันวา&quot; แหละนะ<br />เขาให้ฉันคนนี้ไว้กับเรย์ และก็จองจำตัวเองในคุกที่เรียกว่า &quot;กล่อง&quot; นั้นไปพร้อมกับพลังดับสูญที่ตัวเองก่อขึ้น...นั้นคือบทลงโทษที่เอ็มเพเรอร์ให้ไว้กับตัวเอง<br /><br />ซากุระ - อะ...<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - แต่ก็จวนเจียนจะ &quot;โค้ดเอนด์&quot; แล้วอยู่ดีแหละนะ<br />ซากุระ - เอ๋ะ...!?<br /><br />หน้า 20<br />เอ็มเพเรอร์ - เอลพิสสุดท้ายไม่ใช่ฉัน...<br />แต่เป็นนาย เรย์<br /><br />...เอ้า ลองควบคุมมันดูซิ<br /><br />** ถึงเวลาเบิกเพลิงตนสุดท้าย!! เข้าสู่ศึกตัดสินชี้ขาดเพื่อช่วยโลกนี้!! **<br />ปิศาจตนที่เจ็ด ซึ่งเป็นตนสุดท้ายและตนที่แข็งแกร่งที่สุด...<br />จ้าวนรกลูซิเฟอร์<br /><br />next: ก้าวข้ามผู้เป็นอาจารย์<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38814</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 225 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-10-05T17:59:17+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38814" />
        <summary type="html">ฟิวขาดจริงจัง เฮ้ย! แปลอังกฤษมันทำไมยิ่งไปยิ่งมั่วขึ้นฟะ!!?? ผมไม่ได้อ่อนอังกฤษเลยนะ แ่ต่บอกตรงๆ อ่านไม่รู้เรื่องตั้งแต่หน้าแรก โคจิมามีเอี้ยวอะไรด้วย? มันแปลมาจากภาษาบ้าอะไรฟะเนี่ย? Google t/l ยังแปลได้ดีกว่ามันเลยมั้งผมว่า...<br /><br />ไม่ไปบ่นที่ถิ่นมันแล้ว เบื่อ ขี้เกียจ ไม่รู้ถ้าบ่นไปแล้วมันเลิก ต่อไปจะเจอตัวอะไรอีก? คราวนี้คงเป็นพวกดำน้ำตลอดซอกจริงๆแล้วล่ะมั้ง เพราะท่าทางถ้าผมบ่นไป กลุ่มใหม่มาจะแย่ลงทุกที อังกฤษจะเป็นบ้าอะไรผมไม่สนล่ะ คนอ่านฝั่งอังกฤษเขาก็ดูพอใจในคำแปลมั่วๆ ดังนั้นอย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า ไทยโอเคผมก็โอเค ใช้ตัวอังกฤษเป็นตัวจุดไฟให้ผมพอ ตอนแรกยุ่งๆอยู่ ไม่คิดจะแปลเพราะงานมหาลัยผมเยอะ เจอแบบนี้ ล้มโต๊ะครับ งานเงิ่นอะไรไม่สนล่ะ ถ้าผมไม่ปล่อยตัวไทยออกมาหักล้างมัน รับรองว่าผมนอนไม่หลับ...<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปใ้ช้เป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:225 &quot;เอลพิสแห่งความชั่ว (6) ~baby smoker~&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ฟุจิวาระ - พลังดับสูญไม่ใช่แค่พลังงานที่ถูกผนึกไว้เมื่อวันที่ 32 ธันวาอีกแล้วนะ<br />ในแต่ละครั้งที่ &quot;กล่อง&quot; นั้นถูกเปิดออก<br />[ตอนที่พลังพิเศษของ &quot;ผู้แสวงหา&quot; ถูกผนึกไว้ใน &quot;กล่อง&quot;...]<br /><br />ยีนน์แห่งความชั่วก็ได้ถูกฝังเข้าไปในนั้น<br />** แผนการลบล้างพลังดับสูญล้มเหลว!! **<br /><br />รุย - [หมายความว่ามันมีบุคคลิกเหมือนคาเงโร่งั้นเหรอ!?]<br />หา...<br /><br />ฟุจิวาระ - ตัวพลังดับสูญเองมีจิตใจเป็นของตัวเอง ดังนั้นมันเลยออกอาละวาด<br />มุ่งแต่จะสังหารและทำลายล้างยังไงล่ะ...<br />ไม่มีใคร...<br /><br />หน้า 2-3<br />ไม่ว่าใคร...ต่อให้เป็นคุณซากุระโคจิก็ไม่สามารถหยุดยั้งพลังดับสูญนี้ได้แล้ว...!!<br />** ความน่าสพรึ่งกลัวที่ไม่อาจหยุดยั้งได้จนกว่ามันจะกลืนโลกทั้งโลก!! **<br /><br />เซ็ด - เหวอ!!<br />อะไรน่ะ...!? จู่ๆมันก็รุนแรงขึ้น...<br /><br />อาโอบะ - อุ๊ก!! พลังมหาศาลจริงๆ!!<br /><br />ฮารุโตะ - อึก!!<br /><br />หน้า 4<br />ความชั่วที่ร้ายแรงที่สุดไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลที่จะกระทำบาปเจ็ดประการหรอกนะ<br />เพราะอย่างงั้นเธอถึงหยุดมันไม่ไดยังไง...เสียใจด้วยนะ<br /><br />เฮย์เกะ!!<br /><br />เฮย์เกะ - [เราเสียเลือดมากเกินไปกับการพยายามหักล้างพลังดับสูญ...]<br />ซวยล-...<br /><br />หน้า 5<br />เฮย์เกะ - โทกิคุง!!<br />โทกิ - อันตรายชิบ...<br />นี่มันใช้ไฟสองอันพร้อมกันก็ได้ด้วยรึเนี่ย?<br /><br />โทกิคุง ทำไม...<br /><br />โทกิ - ฉันไม่เชื่อคำพูดนายอีกแล้ว...<br />นายมันโคตรของโคตรจะโกหกจนฉันไม่รู้แล้วว่าใจจริงนายคิดอะไร<br /><br />...แต่ว่านะ<br /><br />ฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะเชื่อนายคนที่ฉันมองดูมาตลอด<br /><br />หน้า 6<br />เสียใจด้วย แต่ช่วงเวลาที่ฉันกับพี่ได้อยู่กับนาย<br />มันไม่แพ้ให้กับคำโกหกโสโครกๆของนายหรอกนะ<br /><br />เฮย์เกะ - โทกิ...คุง...<br /><br />*เปรี๊ยะ*<br />*เปรี๊ยะ*<br /><br />หลบก่อนครับ!!<br /><br />หน้า 7<br />[เบลเซบับกับแอสโมเดียส!?]<br />[ที่ผ่านๆมายังไม่เคยมีใครใช้เพลิงถึงสองชนิดพร้อมกันเลยนี่...]<br />อึก...!!<br /><br />[ไม่ซิ จะเรียกว่าไม่มีใครสามารถใช้ได้เลยมากกว่าซินะ...!? งั้นแปลว่าฟุจิวาระสามารถควบคุมเพลิงทั้งเจ็ดได้ดีกว่าที่แล้วมาทั้งหมดงั้นเหรอ!?]<br />ฟุจิวาระ - ไปเข้าข้างหมาตัวนั้นแทนที่จะเข้าข้างพ่อแท้ๆ...เป็นลูกชายเนรคุณจริงๆ<br /><br />โทกิ - หุบปาก...ฉันไม่เคยเห็นคนอย่างแกเป็นพ่อเลยแม้แต่ครั้ง...<br />ฟุจิวาระ - แต่ว่า<br /><br />เก่งขึ้นเยอะเลยนี่...<br />นายที่เคยเอาแต่หลบอยู่หลังเนะเนะเนะ คอยสังเกตสีหน้าของฉันอยู่ตลอดเวลา<br /><br />เติบใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะ<br /><br />โทกิ - ก-...ก็...ฉัน<br /><br />หน้า 8<br />ฟุจิวาระ - พลังพิเศษนี่มันเยี่ยมจริงๆ<br />ต่อให้จะแย่แค่ไหนก็สามารถทำให้แข็งแกร่งเติบใหญ่ได้<br />การก้าวกระโดดของนายหลังจากได้พลังแม่เหล็กกลับมานี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ<br /><br />โทกิ - ฮ่ะๆ!! พลังพิเศษเรอะ!!<br /><br />...ถ้านายรักพลังพิเศษนัก<br /><br />ก็เอาไปกินให้อิ่มหน่ำเลยแล้วกัน!!<br /><br />หน้า 9<br />อุ๊ก!!<br /><br />ฟุจิวาระ - เก่งมากเลย เนะเนะเนะ!!<br /><br />ใช้พลังแม่เหล็กได้คล่องขึ้นแล้วซินะ<br />พ่อดีใจมากเลย!!<br /><br />โทกิ - เหอะ<br />เชอะ<br /><br />ต่อให้ไม่ใช้พลังพิเศษ ฉันจะพิสุจน์เองว่าฉันก็มีดีเหมือนกัน!!<br /><br />พ่อฮะๆ ผม...<br /><br />หน้า 10<br />ฟุจิวาระ - เรื่องเล็กน้อยแค่นั้นไปคุยกับเฮย์เกะเถอะ<br /><br />เฮย์เกะ - [กลิ่นบุหรี่ที่ราวกับจะขับไล่ไสส่ง]<br />[เพราะกลิ่นนั้น โทกิคุง เธอถึงได้ถอยห่างจากเขาตลอด]<br /><br />[แต่ถึงอย่างนั้น]<br />โทกิ - คราวนี้ฉันจะเป็น &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; และปกป้องเนะเนะเนะเอง<br />ใครมันจะไปทำตามพ่อตลอดไปกันเล่า?<br />เฮย์เกะ - [แม้เธอจะพูดแบบนั้น มือเธอกลับกำบุหรี่เดียวกับพ่อของเธอเลย]<br /><br />[ราวกับจะตามเงาของผู้เป็นพ่อ]<br />โทกิ - ชิ!!<br /><br />หน้า 11<br />ฟุจิวาระ - แม้แต่โจ๊กเกอร์ก็สู้อะไรเพลิงทั้งเจ็ดไม่ได้รึนี่...<br />เลิกต่อต้านพ่อซักทีได้แล้ว แล้วพ่อจะแบ่งพลังนี้ให้ลูกด้วย<br /><br />ถึงลูกคิดจะต่อต้านพ่อด้วยการหนีออกจากบ้านแล้วมาเป็น &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot;<br />แต่ท้ายสุด เธอก็แกร่งขึ้นเฉพาะหลังจากที่ได้พลังแม่เหล็กกลับคืนไปแล้วเท่านั้น<br /><br />อย่าคิดเลยนะว่าเธอเก่งขึ้นได้เพราะตัวของเธอเอง?<br />ที่เธอเก่งขึ้นได้ก็เพราะฉันเปิดทางให้เธอได้พลังแม่เหล็กกลับมา<br /><br />&quot;เพราะนาย&quot;...? พูดบ้าๆ นายนะ ไม่ได้หวังอะไรไว้กับฉันแต่แรกแล้วไม่ใช่รึไง?<br /><br />...ฉันดูดบุหรี่เดียวกับนายก็เพราะไม่อยากแพ้นาย<br />ถ้าไม่ทำแบบนั้นก็ไม่มีทางรู้สึกว่าสามารถชนะนายได้<br />...ก็นายเคยเป็นคนที่แกร่งที่สุดในสายตาฉัน<br /><br />แต่ว่า...<br />พอออกมาสู่โลกภายนอก ถึงได้รู้ว่ามีคนที่เก่งกว่าแกอีกตั้งเยอะแยะ<br /><br />ฟุจิวาระ - พูดพล่ามไร้สาระ<br /><br />พวกนั้น...ได้สอนให้ฉันรู้<br /><br />หน้า 12-13<br />ไอ้พวกบ้าที่เก่งกว่าแกเป็นร้อยเท่า ทรนงกว่าแกเป็นร้อยเท่า ทำเป็นพูดดีกว่าแกเป็นร้อยเท่า...<br />โคจิ - [โทกิ จิตวิญญาณเหล็กกล้าของเจ้า]<br />โทกิ - [ฉันแพ้มานับครั้งไม่ถ้วน]<br />โอกามิ -[เสียใจด้วยนะ แต่หมอนั้นไม่ปล่อยให้จบลงได้ง่ายๆแบบนี้หรอก]<br />โทกิ - [ล้มมานับครั้งไม่ถ้วน]<br />โอกามิ - [ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากก้นบึ้งนั้นซะ]<br />[ฉันจะไม่หนีไปไหนทั้งนั้น]<br />โทกิ - มันสอนฉันให้รู้ถึงความเป็นไปได้ที่ยิ่งๆไปอีก<br /><br />ต่อให้จะชนะพวกนั้นไม่ได้<br /><br />...แต่ถึงอย่างนั้น<br />ที่ฉันยังตะเกียกตะกายขึ้นมาได้<br /><br />ก็เพราะฉันไม่เคยคิดสิ้นหวังกับตัวเองยังไงเล่า!!<br /><br />เฮย์เกะ - โทกิ...<br />คุง<br /><br />ฟุจิวาระ - สุดท้ายก็ใช้กำลังอย่างงั้นรึ?<br />ถ้างั้น<br /><br />หน้า 14<br />ลิ้มรสเพลิงทั้งเจ็ดพร้อมๆกัน<br />แล้วรู้ซึ้งถึงความด้อยพลังของตัวเองซะ!!<br /><br />หน้า 15<br />รุย - โธ่เอ้ย!! ยังไงก็พยายามหยุดพลังดับสูญด้วยพลังพิเศษให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้แล้วกัน!!<br /><br />&quot;กล่องแพนโดร่า&quot; กำลังถูกดับสูญเหมือนกัน!?<br /><br />[ขนาด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; ที่ผนึกพลังดับสูญเอาไว้ได้จนบัดนี้ยังเอาพลังดับสูญที่เสริมจิตวิญญาณชั่วร้ายเข้าไปไม่อยู่งั้นเหรอ...!?]<br />บ-...แบบนี้ก็ไม่มีทางหยุด-...<br /><br />หน้า 16<br />ซากุระโคจิ!!<br />[แม้แต่ซากุระโคจิก็โดนไปด้วย!?]<br />*เปรี๊ยะ*<br />*ฟู่ว*<br />*ฟู่ว*<br /><br />โธ่เอ้ย!! หนีไป ซากุระโคจิ!!!<br />อึก!!<br /><br />เฮ้ย ได้ยินฉันรึเปล่า!?...ซากุระโคจิ!!<br /><br />[ไม่ไหว...!! เสียงของฉันส่งไปไม่ถึงเลย ถ้าเอาจิตใจของเขากลับมาไม่ได้ ซากุระโคจิก็คง...]<br /><br />หน้า 17<br />ยูกิ - เนียงมารุ!!<br />โอกามิ - ยูกิ!!<br /><br />ยูกิ - ปล่อยนะ โอกามิ!!<br />คนที่ทำให้เนียงมารุ...ทำให้เนียงมารุปิดใจก็คือฉัน...!!<br />ถ้าฉันไม่ปล่อยให้คันดะกับมิชิรุตายล่ะก็...<br />ถ้าฉันปกป้องพวกเขาได้ล่ะก็ เนียงมารุคงไม่กลายเป็นแบบนี้!!<br /><br />รู้ทั้งรู้ว่าความตายทำให้เขาเจ็บปวด...<br />ซากุระ - [จะตายไม่ได้นะ!!]<br />[ต้องปกป้องทุกชีวิตให้ได้!!]<br />[ต้องปกป้องให้ได้แน่นอน...!!]<br />ยูกิ - รู้ทั้งรู้ว่าใจบริสุทธิ์ของเขามีเบื้องหลังที่เจ็บปวดอยู่...<br />แต่ฉันกลับทำลายจิตใจที่ดีงามนั้นจนไม่เหลือชิ้นดี!!<br /><br />เป็นเพราะฉัน!!<br /><br />โอกามิ - ไม่ใช่หรอกครับ ยูกิ<br /><br />หน้า 18<br />นั่นน่ะ...อาจจะเป็นตัวจุดชนวนก็จริง<br />แต่...มันไม่ใช่นะครับ<br /><br />ยูกิ - โอ...กามิ!?<br /><br />ซากุระ - [ฉันจะรักนายเป็นร้อยเท่า และเป็นครอบครัวของนาย ถ้าทำแบบนั้น นายก็จะหยุดฆ่าคนได้]<br />[จะก้าวข้ามความเจ็บปวดของความตาย ที่นายไม่สามารถปกป้องคนนั้นเอาไว้ได้]<br />[ฉันกลัวนาย...]<br />[ฉันรู้ซึ้งถึงความเบาและตื้นเขินของคำพูดที่ไม่สามารถส่งไปถึงนายแล้ว]<br /><br />โอกามิ - ...ทั้งที่รู้ว่าเขาก็พยายามอย่างสุดๆของเขาแล้วแท้ๆ...<br />แบบนี้ก็กลายเป็นว่าฉัน...ไปปิดใจของเขาลงซะงั้น...<br /><br />ยูกิ - โอกามิ พูดอะไรน่ะ...<br /><br />ซากุระ - [นี่คือการต่อสู้]<br />[ระหว่างนาย...]<br />[กับฉัน...]<br /><br />โอกามิ - ...นี่คือการต่อสู้<br />ของฉัน<br />กับคนๆนั้นครับ<br /><br />หน้า 19<br />ผม...<br />จะหนีอีกต่อไปไม่ได้แล้ว<br /><br />ยูกิ - จะทำอะไรน่ะ!!<br />โอกามิ!!<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - เอ้าๆ อยากตายนักรึไงหา เรย์?<br />โอกามิ - เงียบไปเลย ยังไม่ถึงคิวนายออกนะ<br /><br />หน้า 20<br />เอ็มเพเรอร์ - ...ฉันเองก็มีเรื่องที่อยากตรวจสอบเหมือนกันนะ<br />[ที่อยู่ของร่างจริงของฉัน...]<br /><br />โอกามิ - อยากทำอะไรก็ทำ<br /><br />เอ็มเพเรอร์ - ถ้าคิดได้แบบนั้น<br />ก็ไม่ต้องลังเลอะไรแล้ว<br /><br />ลุยเข้าไปช่วยยัยบ๊องนั้นกันเลยเนอะ!!<br />** การจู่โจมที่ร้อยอยู่บนเส้นด้าย!! **<br /><br />next: โชควาสนาและความอาภัพเป็นของคู่กัน!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38630</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 224 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-09-02T14:40:39+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38630" />
        <summary type="html">หัวยังไม่ค่อยเคลียร์ มันอยากแปลไปซะทุกอย่างแต่ดันไม่มีเวลาแปลมากขนาดนั้น แถมขี้เกียจคลีนด้วย...เป็นว่าเอาเรื่องที่จบให้มันจบๆไปก่อนแล้วกัน แล้วค่อยไปเรื่องที่ยังต่ออยู่ (จะได้ยกออกไปจากหัวได้ซักที - -&quot;)<br /><br />ปล. ไฟลุกขึ้นมาแบบแปลกๆ...หลังจากเห็นคอมเม้นของคนแปลอีกเจ้าหนึ่ง...ไร้สาระอีกแล้วไงตู...- -&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><strong><br />โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:224 &quot;เอลพิสแห่งความชั่ว (5) เจตนารมภ์อันสูงส่ง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />เซ็ด - ยูกิฮินะ!! ยกโทษให้มาซาโอมิได้แล้วน่า!! [เราอาจจะไม่มีวันพรุ่งนี้แล้วก็ได้นะ!!]<br />** เหล่าผู้มีพลังพิเศษมารวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว!? **<br /><br />หลังจากเหตุการณ์ 32 ธันวา พวกเราสี่ผู้ก่อตั้งได้ยุบ &quot;เอเด็น&quot; ลงไปแล้วก็จริง แต่ฟุจิวาระก็ดันเอา &quot;เอเด็น&quot; กลับคืนมาจนได้<br /><br />มาซาโอมิยอมไปเป็นเบี้ยล่างให้ฟุจิวาระก็เพื่อแลกกับการได้เป็นผู้ตัดสิน คอยเฝ้าดูโค้ดเบรคเกอร์ทั้งหมด<br />และเพื่อแลกกับการได้เข้าใกล้ชิดฟุจิวาระ<br /><br />ที่มาซาโอมิยึดติดกับ &quot;เอเด็น&quot; ขนาดนี้ ก็คงเป็นเพราะเขาเป็นคนที่รู้สึกเสียใจมากที่สุดกับ &quot;เหตุการณ์วันนั้น&quot;<br /><br />เฮย์เกะ - คุณธรรมของมนุษย์กับคุณธรรมของสายพันธ์หายากไม่ได้เหมือนกันเสมอไป<br /><br />ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ<br />...ผมน่ะเชื่อใจ &quot;เอ็มเพเรอร์&quot; นะครับ<br /><br />[ฉันถูกลาก]<br />[เข้าไปในความมืด]<br /><br />หน้า 2<br />เซ็ด - ...ยุกิ นายอยู่ใกล้กับเขามากที่สุด ก็คงรู้ซินะ?<br /><br />ยุกิฮินะ - ไม่รู้ล่ะ ยังไงฉันก็จะไปจัดการหมอนั้นให้ได้ก่อน<br />เซ็ด - อุว้า~&lt;3<br /><br />เซ็ด - ยุกิ! อย่าเอาร่างลอสต์นั้นของนายมาโชว์นักได้มั้ย!!<br /><br />ซากุระโกะ - ก็ดีแล้วนี่ สวยออกจะตาย &lt;3 [แล้วยังไงก็เป็นผู้ชายนะ]<br />เซ็ด - ดีเด่ออะไรกันล่ะ~ [ทำฉันปั่นป่วนหมดพอดี]<br /><br />[โคจิ หยุดทำเป็นยิ้มแล้วมาช่วยหยุดเขาหน่อยซี่!!]<br />[ไม่ต้องมา &quot;หึ&quot; เลย!!]<br />[...ถ้างั้น เฮย์เกะ มาซาโอมิ ตอนนี้นาย]<br /><br />หน้า 3<br />[ตั้งใจจะทำอะไรกับข้าวกล่องกันแน่...!?]<br />** สถานการณ์เปลี่ยนไปจากการเข้าร่วมของเฮย์เกะ!? **<br /><br />ยูกิ - หมายเลข 2...<br />ไปร่วมมือกับข้าวกล่องแบบนั้น<br /><br />หน้า 4<br />คิดจะทำบ้าอะไรของนายน่ะ!!<br /><br />เฮย์เกะ - อึก...<br /><br />ข้าวกล่องคุง!!<br /><br />หน้า 5<br />ยูกิ - อะไรอ่ะ เป็นประกายระยิบระยับเลย<br /><br />ข้าวกล่อง - พลังชีวิตของมนุษย์ที่ฉันดูดมาไม่ให้ถึงตาย...เอามาบีบอัดจนเป็นของเหลว<br />ถึงจะไม่เท่าขี้เล็บของผู้มีพลัง แต่ถ้ามีมากขนาดนี้ก็คงพอใช้แทนเลือดผู้พลังได้เหมือนกัน<br /><br />รุย - ไอ้ที่นายดูดมาจากมนุษย์ตอน &quot;คำอวยพรของเทวดา&quot; งั้นเหรอ?<br />ที่บอกว่าใช้แทนเลือดผู้มีพลังนี่...นายจะใช้มันทำอะไร...?<br /><br />ข้าวกล่อง - ...ถ้าเลือดของฉันผสมกับ(ตัวแทน)เลือดของผู้มีพลัง<br />จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ?<br /><br />รุย - ม-...<br />ไม่จริงน่ะ<br /><br />...หรือว่านาย<br /><br />หน้า 6<br />ข้าวกล่อง - ใช่แล้ว<br /><br />*เปรี๊ยะ*<br />*เปรี๊ยะ*<br /><br />ฉันจะทำให้<br />การดับสูญเกิดขึ้นไง<br /><br />หน้า 7<br />รุย - น-...<br />นี่นายคิด...<br /><br />โอกามิ - ย-...<br /><br />หยุดนะ!!<br /><br />เฮย์เกะ - ไม่ให้คุณไปได้หรอกครับ โอกามิคุง<br />ทนดูไปก่อนเถอะนะครับ...<br /><br />โอกามิ - ชิ...<br /><br />หน้า 8<br />หลีกออกไปซะ เฮย์เกะ!!<br /><br />เฮย์เกะ - อั๊ก!!<br /><br />รุย - [เข้าไปล็อคมือ!?]<br />เฮย์เกะ จะทำ-...<br /><br />เฮย์เกะ - ท-...ทนอีกหน่อยเถอะครับ โอกามิคุง <br /><br />หน้า 9<br />รุย - นี่จะทำ...<br />[เจ้าข้าวกล่องนั้น...]<br /><br />[มันเอาพลังดับสูญ]<br />[ไปชนกับพลังดับสูญ!?]<br /><br />หน้า 10<br />เหวอ!!<br />[ร-...แรงนี้มันอะไรกัน!?]<br /><br />ด-...ดูนั้น!!<br />พลังดับสูญกำลังหายไปแล้ว...!!<br /><br />หน้า 11<br />เซ็ด - อะไรน่ะ!? พลังดับสูญกำลังถอดถอยลง!?<br /><br />โอกามิ - เฮย์เกะ!! นายทำ...<br />...พลังดับสูญไม่สามารถถูกลบล้างได้โดยทั้งพลังพิเศษและพลังสายพันธ์หายาก<br /><br />...วิธีเดียวก็คือ<br /><br />ต้องใช้พลังดับสูญเข้าไปหักล้างพลังดับสูญเองเท่านั้น<br /><br />โอกามิ - หา...<br />หมายความว่า เฮย์เกะ พวกนาย...<br />[ทำแบบนี้เพื่อลบล้างพลังดับสูญทั้งหมด!?]<br /><br />หน้า 12<br />ถ้าจะลบล้างพลัง ก็ต้องรีดเอาพลังดับสูญออกมาจาก &quot;กล่อง&quot; ให้หมด...ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม<br /><br />โอกามิ - ไม่ตลกเลยนะ!!<br />เพื่อการนั้นต้องเสียสละคนไปตั้งเท่าไหร่...<br />เฮย์เกะ - ผมทราบดีครับ!!...แต่ว่า<br /><br />ตราบใดที่พลังนั้นยังอยู่ ก็คงมีคนจ้องจะใช้มันเพื่อครองโลก...เหมือนอย่างฟุจิวาระ<br />ถ้าแบบนั้น พวกเราก็จะไม่มีความสงบสุขและเสรีภาพอย่างแท้จริงไปชั่วนิรันดร์แน่<br />...ในวันนั้น<br /><br />ผมเองก็มีส่วนรับผิดชอบที่ทำให้พลังนั้นกำเนิดขึ้นมา<br />เพราะฉนั้น ผมจะทำให้มันจบลงด้วยตัวผมเองครับ<br /><br />คุณมีหน้าที่ตัดสินผมเมื่อทุกอย่างจบลง<br /><br />หน้า 13<br />[พลังดับสูญของข้าวกล่องคุงไม่เสถียร!?]<br />[ถ้าแบบนี้อีกไม่นานคงสู้พลังนั้นไม่ไหวจนโดนกลืนเข้าไปแน่...!!]<br /><br />แค่ของทดแทนท่าจะไม่ไหวจริงๆด้วยซินะครับ...<br />ถ้าต้องการเลือดของผู้มีพลังขนาดนั้น<br /><br />ก็เชิญเอาของผมไปได้เลย...!!<br /><br />หน้า 14<br />โอกามิ - เฮย์เกะ!!<br /><br />โทกิ - รุ่น...<br /><br />เนะเนะเนะ - มาซา...โอมิ...<br /><br />*เปรี๊ยะ*<br />*เปรี๊ยะ*<br /><br />&quot;เอ็มเพเรอร์&quot;!!<br /><br />[ทางเล]<br />[เพื่อทางเลือก...ที่ผิดพลาดในวันนั้น]<br />&quot;เอ็มเพเรอร์&quot; สิ่งนี้...<br />มันใช่ความยุติธรรมแน่รึครับ...!?<br />[เพื่อจะลบล้างพลังนั้นที่ถือกำเนิดขึ้นตอนนั้น ผมได้อยู่ในเงามืดมาโดยตลอด]<br />[ไม่ว่ามือคู่นี้จะต้องแปดเปื้อนไปซักเท่าไหร่]<br /><br />หน้า 15<br />[แต่เจตนารมภ์]<br />เอ็มเพเรอร์ - [เรามาสร้าง &quot;แดนสวรรค์&quot; ที่ทุกคนไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ ผู้มีพลัง หรือสายพันธ์หายาก]<br />[สามารถอยู่ด้วยกันได้อย่างทัดเทียมและสงบสุขกันเถอะ]<br />เฮย์เกะ - [ก็ยังไม่ผิดเพี้ยนจากตอนนั้น]<br /><br />[ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปซักเท่าไหร่]<br />[ด้วยกันกับเหล่าสหาย]<br /><br />ผู้ก่อตั้งที่สี่...และเหล่า &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; ทุกรุ่นทุกสมัย<br />เหล่าสหายมิตรแห่งข้าเอ๋ย...<br /><br />[จงเชิดชู...]<br /><br />หน้า 16-17<br />[เจตนารมภ์อันสูงส่ง]<br />ทุกสิ่งเพื่อ &quot;สันติภาพของทุกเหล่าคน&quot; ของพวกเรา...<br /><br />ข้าวกล่อง - ไม่...ต้องอีกต่อไปแล้ว<br />ไม่มีใครต้องพบกับชะตาอย่างพวกเราอีกต่อไปแล้ว<br /><br />...แต่ว่า<br /><br />ถ้าได้ทานข้าวกล่อง...<br />กับทุกคนอีกซักครั้งคงจะดี...<br /><br />[สูงส่ง...]<br /><br />หน้า 18<br />เฮย์เกะ - อุ๊ก!!<br /><br />โอกามิ - ส-...<br /><br />รุย - สำเร็จ...<br /><br />พลังดับสูญ...!!<br /><br />หน้า 19<br />พลังดับสูญทั้งหมด...กำลังหายไป...!!<br /><br />ฟุจิวาระ - ...แน่รึ?<br /><br />หน้า 20<br />โอกามิ - หา...<br /><br />เฮย์เกะ - [ไม่จริง...]<br /><br />ฟุจิวาระ - ...เสียใจด้วยนะ เฮย์เกะ<br />คิดรึว่าฉันจะไม่รู้ถึงแผนการของนาย?<br /><br />[พลังดับสูญ]<br />[ยังไม่หายไป!?]<br />** ไม่อาจหยุด ไม่อาจยั้งไว้ได้!! โลกนี้จะจบสิ้นจริงแล้วรึ...!? **<br /><br />next: ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ใน &quot;กล่อง&quot;<br />to be continued<br /></summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38576</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Tales of Xillia 2 1 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-08-25T05:23:35+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38576" />
        <summary type="html">เอาล่ะ...*นั่งจ้องหน้าสี*...จะคลีนยังไงดีล่ะเนี่ย? -w-&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปใช้เป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>เทลส์ ออฟ เอ็กซีเรีย 2<br />ตอนที่ 1 &quot;การพบเจอผู้ที่ต้องปกป้อง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** เงาที่จู่โจมเข้ามานั้นคือ!? **<br />จูเรียส - สิ่งที่นายต้องมี คือการตัดสินใจที่เดิมพันด้วยทุกสิ่งที่นายมี<br />ลุดก้า - พี่เป็นอะไรไปน่ะ!<br />จุเรียส - นายทำได้รึเปล่าล่ะ? การตัดสินใจ? การทำลายล้าง?<br />พินิจให้ดี...และตอบฉันมาซิ!<br />ลุดก้า วิลล์ ครูซนิค!!!<br /><br />ลุดก้า - พี่พูดอะไรน่ะ?<br />ไม่นะ...ขอร้องล่ะ!<br /><br />อย่าน้าะ!!!<br /><br />หน้า 2-3<br />** &quot;เพื่อเด็กคนนั้น&quot; ความคิดนั้นจะช่วยโลกได้หรือไม่? **<br /><br />หน้า 4<br />...อุ<br />เหวอออออ<br /><br />&quot;ฝันนั้น&quot;...<br />อีกแล้วเหรอ?<br /><br />จูเรียส - นี่ลุดก้า จะนอนไปถึงเมื่อไหร่น่ะ?<br /><br />หน้า 5<br />โอ๊ะ อรุณสวัสดิ์ ลุดก้า<br /><br />ลุดก้า - อรุณสวัสดิ์พี่<br /><br />จูเรียส - นี่เพิ่งวันแรกของงานเองไม่ใช่เรอะ? กล้าดีจริงนะนายเนี่ย<br /><br />สงสัยพี่ชายอย่างฉันคงต้องเทศนาซักหน่อยล่ะมั้งเนี่ย?<br />ลุดก้า - ไม่ต้องหรอก<br />เดี๋ยวฉันไปทำอาหารเช้าก่อน<br /><br />หน้า 6<br />จูเรียส - โอ๊ะ<br />ไข่เจียวมะเขือเทศงั้นเรอะ?<br /><br />นายคงคิดล่ะซิ ว่าจะใช้มะเขือเทศกับฉันได้<br />แต่ก็ถูกของนายแหละนะ<br /><br />อืม อร่อย!<br />ใครเป็นลูกค้านายนี่ต้องโชคดีมากแน่ๆ<br /><br />ลุดก้า - [ความฝันที่เห็นมาติดต่อกันได้ปีหนึ่ง]<br />จูเรียส - ลุดก้า!<br /><br />ลุดก้า - [ฉันฝันว่าถูกพี่ฆ่า]<br />[ทำไมถึงได้ฝันเรื่องแบบนั้นขึ้นมาได้กันน่ะ...]<br />จูเรียส - เป็นอะไรไปเรอะ?<br />ลุดก้า - เปล่า...<br /><br />จูเรียส - จะว่าไป นายอยากได้อะไรเป็นของขวัญฉลองงานใหม่มั้ย?<br />ลุดก้า - อือ...ก็ไม่ได้อยากนะ<br /><br />หน้า 7<br />จูเรียส - ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก<br />[แต่ถ้านายขอแมนชั่นฉันคงไม่ไหวล่ะนะ]<br />อ๋อ เนคไทน่าจะดีนะ<br /><br />เดี๋ยวนายต้องไปทำงานกับลูกค้ามากมายที่สถานี<br />ฟอร์มนายก็สำคัญนะ<br /><br />ลุดก้า - ฉ-ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า<br />เรื่องนั้นฉันจัดการเองได้<br /><br />จูเรียส - ขอให้ฉันได้ให้อะไรนายหน่อยแล้วกัน<br />เอาล่ะ ฉันไปก่อนดีกว่า<br />นายเองก็รีบๆหน่อยนะ ขืนพนักงานสถานีรถไฟไปสายมันจะ-<br /><br />หน้า 8<br />ลุดก้า - เป็นอะไรไปเหรอ?<br /><br />จูเรียส - ไม่มีอะไร<br />เอาล่ะ<br /><br />งั้นฉันไปก่อนนะ<br /><br />ลุดก้า - พักหลังรู้สึกปากไม่ตรงกับใจเอาซะเลย<br />นี่เราทำอะไรอยู่กันแน่เนี่ย?<br /><br />หน้า 9<br />[พี่ฉันเป็นคนเก่งมาก]<br />[เป็นคราวน์เอเยนต์ระดับหัวกะทิในหน่วยรบพิเศษของบริษัทยักษ์ใหญ่ ครานส์เปียร์]<br />[เขาเป็นคนสุขุม ดูดี แถมยังอ่อนโยนอบอุ่น]<br />[ไร้ที่ติเว้นเพียงแค่เรื่องที่ทำงานบ้านไม่เก่งเท่านั้น]<br />[เป็นคนที่ฉันชื่มชมมาก]<br /><br />[เพราะอยากเข้าใกล้พี่ยิ่งขึ้น ฉันเลยไปสอบคัดเลือกเข้าบริษัทครานส์เปียร์เมื่อปีที่แล้ว แต่ก็สอบตก]<br />[จากวันนี้ไป ฉันจะไปทำงานอยู่ที่โรงอาหารสถานีรถไฟทรีกราฟ]<br />[*เขียนว่าไม่ผ่าน]<br /><br />จูเรียส - ฉันว่ามันก็เข้ากับนายดีนะ<br />ฉันกินข้าวที่นายทำทุกวัน กล้ารับประกันรสชาติเลยล่ะ<br />ลุดก้า - [พี่เขาก็บอกฉันว่าอย่างนั้น]<br /><br />[ฉันก็คิดว่ามันเป็นงานที่ให้ฉันได้แสดงศักยภาพได้เต็มที่เหมือนกัน]<br />[แถมเขายังรับทันทีอีกต่างหาก]<br /><br />[แต่ว่า...]<br />ถ้าฉันฝันแบบนั้น แสดงว่าจริงๆแล้ว<br />ฉันอิจฉาพี่อยู่...ซินะ?<br /><br />เฮ้อ<br />เริ่มเข้าสู่วังวนความคิดลบอีกแล้วซิ...<br />ไม่ได้ๆ!<br />เปลี่ยนมุมมองอีกทีดีกว่า!<br /><br />หน้า 10<br />จู้ด - ก็เรย์อาเป็นคนบอกว่าอยากได้ข่าวเองไม่ใช่เหรอ?<br />ฉันอุตส่าห์ไปไหว้วานให้คุณบารันจองตั๋วให้แล้วด้วยนะ...<br /><br />ให้ฉันไปทำข่าวให้แทน?<br />แต่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำนะว่ารถด่วนน่ะมันขบวนไหน<br /><br />*ตุ๊ด*<br />อ่ะ!?<br /><br />แย่จริง...<br />แล้วจะทำยังไงดีเนี่ย...<br /><br />ลุดก้า - ผมช่วยนำทางให้มั้ย?<br />พอดีต้องไปที่สถานีอยู่แล้วด้วย<br /><br />หน้า 11<br />จู้ด - เหรอครับ?<br />งั้นขอรบกวนด้วยครับ!<br /><br />พอดีเพื่อนผมเขาให้ผมไปทำงานให้แทนนะครับ<br />ขอบคุณมากจริงๆนะครับที่ทักผม<br />ลุดก้า - อืม<br /><br />พี่ผมก็พูดอยู่บ่อยครั้งเหมือนกัน<br />ว่าผมน่ะโอบอ้อมอารีย์มากไป<br />แต่ผมเพิกเฉยกับเรื่องนั้นไม่ได้จริงๆ<br />จู้ด - ฮ่ะๆๆ<br /><br />คนก็พูดแบบนั้นกับผมเหมือนกัน<br />ว่าผมน่ะใจดีช่วยคนเข้าไปทั่ว<br /><br />อ่ะ ขอโทษด้วยนะครับที่เสียมารยาท<br />ลุดก้า - ไม่เป็นไรหรอก ก็มันเรื่องจริงนี่นะ<br /><br />หน้า 12<br />เอล - รถด่วนรอบ 10 โมง<br />รถด่วนรอบ 10 โมง...<br /><br />เฮ้อ<br />[แล้วมันอยู่ไหนกันน่ะ...]<br />ลูลู่ - เมี้ยว<br /><br />เอล - ...นี่นาย...<br /><br />รู้มั้ยว่าที่ๆมีรถไฟใหญ่ๆเยอะๆน่ะมันอยู่ตรงไหน?<br />สถานีกลางทรีกราฟอ่ะ...<br /><br />แต่ก็นะ<br />จะไปรู้ได้ยังไงกันล่ะนะ<br /><br />ลูลู่ - เมี้ยว<br />เอล - ป้ายบอกทางนั้น...?<br /><br />ย่านการค้า...<br />สถานีรถไฟ!<br /><br />นี่ เดี๋ยวซิ! นายก็จะไปที่สถานีด้วยเรอะ?<br /><br />หน้า 13<br />[สถานีรถไฟกลางทรีกราฟ]<br /><br />ลุดก้า - รถด่วนอยู่ตรงนั้นครับ<br />จู้ด - ขอบคุณมากนะครับ<br /><br />ลุดก้า - นั้นมัน<br /><br />เวล - รถไฟสายด่วนที่จะเดินทางไปแอสโคลด์อยู่ทางนั้นค่ะ<br />บิสลี่ - อืม<br /><br />ลุดก้า - บิสลี่ คัลชี ปาคู<br />ประธานบริษัทครานส์เปียร์นี่...<br />ฉันเห็นในรูปถ่ายตอนที่ไปสอบคัดเลือก<br /><br />หน้า 14<br />เวล - จากรองผู้บริหารรีโดค่ะ<br />&quot;คราวน์ท่าทางมีพิรุศ&quot;<br />บิสลี่ - หึ<br />ถ้าหมอนั้นโจมตีเข้ามาจริงก็คงสนุกไม่น้อย<br /><br />พนักงาน - กระผมกำลังรออยู่เลยครับ ท่านบิสลี่<br /><br />ลุดก้า - ...คนใจดีเหรอ?<br />ว่าไปยังไม่ได้ถามชื่อเลยแฮะ<br /><br />พนักงาน - ประทานโทษนะ?<br /><br />หน้า 15<br />เด็กผู้หญิงคนนั้น<br /><br />ลุดก้า - ใครน่ะ?<br />ว่าแต่ ทำไมลูลู่ถึงไปอยู่กับเขาได้?<br /><br />พนักงาน - เขาบอกว่านายทำอะไรแปลกๆกับเขา<br />ลุดก้า - เอ๋!?<br /><br />ลุดก้า - ด-ด-...เดี๋ยวก่อนซิ!<br />ไม่ใช่นะ!<br /><br />เด็กนั้นมันโกหก...!<br />พนักงาน - แล้วทำไมเขาต้องโกหกด้วย!?<br /><br />ลุดก้า - ทำไมน่ะเรอะ...<br /><br />หน้า 16<br />เอล - [โทษที]<br />[นะ]<br /><br />ลุดก้า - [นี่เขาใช้ฉันเป็นข้ออ้าง]<br />[เพื่อแอบขึ้นรถไฟฟรีงั้นเหรอ!?]<br /><br />นี่เธอ!?<br />พนักงาน - เฮ้ย! ถ้าขัดขืนได้มีเรื่องยาวแน่นะ<br /><br />หน้า 17<br />ลุดก้า - อุ๊ก<br /><br />อะไรน่ะ...<br /><br />หน้า 18<br />นั้นมัน...<br />อัลค์โนอา...? พวกก่อการร้ายนี่...?<br />มันขึ้นไปบนรถไฟด่วน...<br /><br />ทำไมต้องเป็นเวลานี้ด้วย!<br />มันวันซวยอะไรเนี่ย!<br /><br />หน้า 19<br />นี่มัน...ตายหมดเลย...?<br />ลูลู่ - เมี้ยว<br /><br />ลุดก้า - เฮ้ย!<br />[ลูลู่ท่าจะ...ปลอดภัยดีซินะ]<br />เป็นอะไรมั้ย!?<br /><br />เอล - อุ๊ก...<br />ลุดก้า - ดี...เขายังมีชีวิตอยู่! หืมม์!?<br /><br />นี่มัน...นาฬิกาของพี่นี่?<br /><br />หายไปแล้ว!?<br /><br />หน้า 20<br />เหวอ<br /><br />วันนี้มันอะไรนักหนาเนี่ย?<br />มีแต่เรื่องไม่เข้าใจทั้งนั้นเลย...<br /><br />ถ้ายอมจำนน...คงไม่ได้ซินะ ผู้โดยสารคนอื่นก็เป็นซะอย่างนั้นแล้ว...เอ๋ะ?<br /><br />เอล - ปะป๊า<br /><br />ลุดก้า - รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ<br /><br />หน้า 21<br />ย้ากกกกก<br /><br />อัลค์โนอา - อะไรกันหมอนี้?<br />แกร่งชะมัด!<br /><br />ชิ หมอนี้ เอเยนต์งั้นเรอะ!?<br /><br />หน๊อย!<br /><br />ลุดก้า - ซวยล่ะ...ให้สู้มือเปล่า...ท่าจะยากแล้ว<br /><br />เอล - จริงซิ!<br /><br />หน้า 22<br />คุณลุง!<br /><br />อัลค์โนอา - ตายซะ!<br /><br />ลุดก้า - ฟังให้ดีเลยนะ!<br />อย่ามา!<br /><br />หน้า 23<br />[นาคิชิงุเระ]<br />== สายฝนคำรณ<br /><br />...เรียกว่าลุงนะ!<br />ฉันยังแค่ 20 อยู่เลย!<br /><br />หน้า 24<br />เฮ้อ...<br />แต่ว่าขอบใจนะ เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?<br /><br />เอล - แค่นี้...สบายมากน่า<br /><br />ลุดก้า - ถ้ายังพูดเชิดแบบนั้นได้...แสดงว่าไม่เป็นไรซินะ<br /><br />จู้ด - อ้าว<br /><br />คุณคือคนเมื่อกี้?<br />ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?<br /><br />บิสลี่ - ยอดเยี่ยมจริงๆ ดร.มาทิส<br />ศิลปะการต่อสู้ของริเซ แม็คเซียที่ล้มศัตรูได้มากมายขนาดนั้น<br /><br />อยากให้พวกการ์ดของบริษัทผมได้ร่ำเรียนบ้างจริงๆ<br />แต่ก็คงใช้มนตร์ภูติแบบคุณไม่ได้หรอกน่ะครับ<br />ช่างโชคดีจริงๆ...ที่เราขึ้นรถขบวนเดียวกัน<br /><br />หน้า 25<br />คุณเองก็ฝีมือไม่เลวเลยทีเดียว<br />ผมตัวแทนบริษัทครานส์เปียร์ บิสลี่ คัลชี ปาคูครับ<br /><br />ลุดก้า - ผมเคยเห็นคุณในทีวีหลายครั้งเลยล่ะครับ...<br />[ฉันรู้...อยู่แล้วแหละ]<br />ผม<br />ลุดก้าครับ<br /><br />ลุดก้า<br />วิล ครูซนิค<br /><br />จู้ด - ครูซนิค...?<br /><br />เอล - ลุดก้า...<br /><br />เวล - เขาอยู่ในฐานข้อมูลเราค่ะ<br />คุณลุดก้าเป็นน้องชายของผู้บริหารจูเรียส<br />บิสลี่ - งั้นรึ<br /><br />ถ้างั้น<br />ก็เปรียบเสมือนครอบครัวฉันเลยซินะ<br /><br />หน้า 26<br />ลุดก้า - เอิ่ม...<br /><br />รถ...กำลังเร่งความเร็ว!?<br /><br />บิสลี่ - เริ่มแล้วซินะ เจ้าพวกอัลค์โนอา<br />จู้ด - อัลค์โนอา!<br /><br />บิสลี่ - พวกผู้ก่อการร้ายที่ต่อต้านสันติภาพระหว่าง &quot;ริเซ แม็คเซีย&quot; และ &quot;เอเล็มเปียส&quot;<br />และปลายทางของรถไฟขบวนนี้คือโรงงานธรรมชาติที่บริษัทเรากับภาครัฐร่วมทุนกันสร้าง...แอสโคลด์<br />วันนี้เป็นวันงานเปิดโรงงานใหม่พอดี<br />จู้ด - ผมเองก็ได้รับเชิญไปงานนั้นเหมือนกัน<br /><br />พวกนั้นคงหวังจะแล่นรถไฟขบวนนี้เข้าชนกับที่นั้น<br />เพื่อเป็นคำเตือนต่อบริษัทเราซึ่งสนับสนุนสันติภาพ<br /><br />เอล - แบบนั้นก็ไม่ดีน่ะซิ!<br /><br />ลุดก้า - [วันนี้เป็นวันงานวันแรกของฉันแท้ๆ]<br />[แค่โดนกล่าวหาว่าลามปามเด็กไม่พอ ยังต้องมาติดแหง็กในการก่อการร้ายอีกเหรอ...]<br /><br />หน้า 27<br />[วันนี้มันเป็นวันบ้าอะไรกันแน่เนี่ย!]<br />ถ้างั้นก็ต้อง...หยุดรถไฟ<br />สถานเดียวล่ะนะ<br /><br />เอล - ทำได้ด้วยเหรอ!? หยุดได้แน่นะ!?<br />แต่จะหยุดยังไงล่ะ!?<br /><br />จู้ด - ถ้าเราไปที่ห้องควบคุมที่หัวขบวนได้ล่ะก็<br />บิสลี่ - จะลองดูรึ...น่าสนุกนี่<br /><br />ผมจะไปด้วย<br />ผมก็มีส่วนรับผิดชอบด้วยเหมือนกัน<br /><br />ผมจู้ด มาทิส<br />ยินดีที่ได้รู้จักนะ ลุดก้า<br />ลุดก้า - อืม<br />มาทิส?<br /><br />หน้า 28<br />ไม่เข้าใจเด็กคนนั้นเลยจริงๆ<br /><br />จู้ด - รีบไปกันเถอะ!<br />เวล - ให้เรียกกองหนุนจากหน่วยจู่โจมโลกแบ่งแยกมั้ยคะ?<br />บิสลี่ - ไม่ต้อง<br /><br />นี่คือโอกาสทองที่จะได้เห็นศักยภาพเขา<br /><br />เอล - ไม่มี!<br />นาฬิกาของปะป๊า!?<br /><br />บิสลี่ - แม่หนู วิ่งไปมามันอันตรายนะ<br /><br />หน้า 29<br />เอล - ถึงอันตรายก็สำคัญ!<br />นั้นเป็นเครื่องลางที่จะพาหนูไป &quot;แดนแห่งคานัน&quot; นะ!<br /><br />บิสลี่ - แดนแห่ง...คานันงั้นรึ?<br /><br />ชักเริ่มสนุกขึ้นมาแล้วซิ<br /><br />ลุดก้า - ถึงหัวขบวนแล้ว<br />จู้ด - อืม<br /><br />ลุดก้า - จู้ด ขอโทษนะที่ต้องให้นายมา...<br />จู้ด - ไม่ต้องห่วงหรอก<br />ฉันมีส่วนรับผิดชอบในเรื่องนี้จริง<br />แล้วก็...<br /><br />ลุดก้า - เออ...เราทั้งคู่มีนิสัยเสียอยู่นี่นะ<br />ส่วนรับผิดชอบ...งั้นเรอะ?<br /><br />จู้ด - อืม<br />ก็เป็นคนใจดีนี่นะ<br /><br />หน้า 30<br />ลุดก้า - [จู้ด มาทิส]<br />[โลกที่พวกเราอยู่ &quot;เอเล็มเปียส&quot; กับโลกของจู้ด &quot;ริเซ แม็คเซีย&quot; เคยถูกแบ่งแยกกันด้วยบาเรียที่เรียกว่าเชล]<br />[เขาคนนี้ได้ชื่อว่าเป็นคนที่ลบล้างเชลนั้น]<br />[ฉันเคยอ่านในนิตยสารใต้ดิน]<br /><br />นี่เขาเป็นคนใจดีถึงขั้นเปลียนโลกได้เลยเรอะ?<br />จู้ด - เดี๋ยวผมเข้าไปก่อนเอง<br />ผมชินกับเรื่องแบบนี้แล้วล่ะ<br /><br />ลุดก้า - พี่!?<br />จูเรียส - ลุดก้า!?<br /><br />หน้า 31<br />ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้!?<br /><br />ลุดก้า - แล้วทำไมพี่ถึงได้มาอยู่ที่นี่...?<br /><br />จูเรียส - ...ฉันมีงานต้องทำ<br /><br />ลุดก้า - ...จริงซิ ก็พี่เป็นเอเยนต์ของครานส์ฯนี่นะ<br />เมื่อกี้ฉันเจอประธานของพี่ด้วยล่ะ<br />จูเรียส - อะไรนะ!?<br /><br />บิสลี่ - ยอดเยี่ยมจริงๆ จูเรียส<br /><br />ลูกน้องฉันช่างดีเหลือเกิน<br /><br />สมแล้วที่เป็นคราวน์เอเยนต์<br />ทำงานว่องไวดีมาก<br /><br />จูเรียส - เลิกพูดไร้สาระซักทีเถอะครับ ท่านประธาน<br /><br />หน้า 32<br />บิสลี่ - แต่ไม่นึกเลยนะว่าเธอจะมีน้องที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้<br />คงปกป้องเขามาอย่างดีเลยล่ะซิ<br />เป็นพี่ชายที่ดีจริงๆ<br /><br />ลุดก้า - ทำไมถึงชักดาบล่ะ...?<br />บรรยากาศนี้มันอะไรกัน?<br /><br />แล้วไม่เคยเห็นพี่ทำหน้าแบบนี้...<br /><br />[ไม่ซิ]<br />จูเรียส - ลุดก้า...รอเดี๋ยวก่อนนะ!<br />[เมื่อก่อน ตอนที่ฉันพลัดตกลงไปในลำธารและเกือบจมน้ำ]<br /><br />[ตอนที่พี่มาช่วยฉัน พี่ก็มีสีหน้าแบบนี้เหมือนกัน]<br /><br />จูเรียส - &quot;อย่างดี&quot; งั้นรึ...<br />นั้นซินะ<br /><br />หน้า 33<br />ก็ต้องแน่อยู่แล้ว!<br /><br />เอล - นาฬิกานั้นมัน...<br /><br />เอ๋ะ!?<br />มันลอยขึ้นมาเฉยเลย!?<br />แถมยังเรืองแสงด้วย!?<br /><br />อัลค์โนอา - ตายซะเถอะ! ไอ้พวกขายชาติ!<br /><br />หน้า 34<br /><br />หน้า 35<br />อัลค์โนอา - ย้ากกกกก<br /><br />จูเรียส - ชิ<br />ดาบ...<br /><br />แย่แล้-<br /><br />หน้า 36<br />เอล - อ-...<br />อะไรน่ะ...?<br /><br />อัลค์โนอา - ม-...มนตร์ภูติงั้นเหรอ!?<br />ไอ้พวกตัวประหลาด!!<br /><br />ลุดก้า - ทำอะไรอยู่น่ะ!?<br />มาทางนี้...!<br /><br />[หา...]<br /><br />หน้า 37<br />[อะไร]<br />[&quot;อะไรบางอย่าง&quot; กำลังเข้ามา...ในตัวฉัน!?]<br /><br />หน้า 38<br />** เกิดอะไรขึ้นกับลุดก้ากันแน่!? **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38563</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Tales of Xillia 2 Prelude  by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-08-23T17:09:00+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38563" />
        <summary type="html">ทดลองทำ...ผมจะแปลถึงแค่ตอนหนึ่ง ถ้าหาคนช่วยคลีนได้ผมจะแปลต่อจากนั้น ถ้าหาไม่ได้...คงไม่ทำต่อนะครับ เพราะผมไม่อยากคลีนเอง และถึงจะแปลเปล่าๆไปก็ไม่รู้ว่าจะมีใครอ่านรึเปล่า (ขนาดจะแปลแสกนยังไม่รู้เลยว่าจะมีคนอ่านรึเปล่าอ่ะครับ...- -&quot;)<br /><br />ปล. ลุดก้าภาคนี้ไม่ใบ้ครับ พูดให้ถูกพี่แกเล่นพูดมากกว่าจู้ดกับมิร่าในเอ็กซีเรียทั้งสองภาคซะอีก...<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปใ้ช้ก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>เทลส์ ออฟ เอ็กซีเรีย 2<br />ปฐมบท &quot;in the beginning (ณ จุดเริ่มต้น)&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ปฐมบทอันเข้มข้น **<br /><br />เอล - แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />หน้า 2<br />วิคเตอร์ - เอล...หยุดเดี๋ยว!<br /><br />เอล - อ๊าย<br /><br />วิคเตอร์ - ชิ<br /><br />หน้า 3<br />เอเยนต์ - ชิ<br /><br />มันลงไปด้านล่างแล้ว!<br />อย่าให้มันหนีไปได้นะ!<br /><br />หน้า 4<br />เอล - นาฬิกาของปะป๊า...<br />วิคเตอร์ - เอล...ลูกอ่านเวลาได้แล้วซินะ?<br />ลูกต้องไปที่สถานีกลางทรีกราฟ ขึ้นรถไฟด่วนรอบ 10 โมง<br /><br />และไปที่แดนแห่งคานันให้ได้นะ<br />เอล - แดนแห่งคานัน?<br /><br />วิคเตอร์ - เป็นสถานที่ๆคำปรารถนาทั้งหมดจะเป็นจริง<br />และเป็นที่ๆเราจะอยู่ด้วยกันได้อย่างมีความสุข<br /><br />หน้า 5<br />เอล - สถานที่<br />ที่คำปรารถนาทั้งหมดเป็นจริง...<br /><br />วิคเตอร์ - ลูกอาจต้องหวาดกลัวและดิ้นรน<br />แต่ลูกต้องพยายามไปให้ได้นะ<br /><br />เอล - อืม!<br /><br />[หนูสัญญา!]<br /><br />หน้า 6<br />วิคเตอร์ - เอล...<br />รีบไปที่เรือ!<br />ไปซะ! ไปยังแดนแห่งคานัน!<br /><br />เอเยนต์ - วิคเตอร์!<br /><br />วิคเตอร์ - โอ้วววว<br /><br />*แกร้ง*<br />*แกร้ง*<br /><br />หน้า 7<br />เอล - แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />ปะป๊าล่ะ!?<br /><br />หน้า 8<br />วิคเตอร์ - ปะป๊าจะตามไปแน่นอน!<br /><br />เอล - ปะป๊า...<br />ปะป๊า!!<br /><br />หน้า 9<br />เอเยนต์ - หนีไปได้แล้วรึ...?<br /><br />ยังไงซะ หมอนี้ก็คือกุญแจ<br />ช่างมันเถอะ<br /><br />*ติ๊ก*<br />*ติ๊ก*<br /><br />*ติ๊ก*<br /><br />*ติ๊ก*<br />*ติ๊ก*<br />*ติ๊ก*<br /><br />เอเยนต์ - น-...<br />นี่มัน!?<br />ชิ<br /><br />หน้า 10<br />*ติ๊ก*<br />*ติ๊ก*<br /><br />ลูลู่ - เมี้ยว<br /><br />หน้า 11<br />ทีวี - ขณะนี้เวลา 6.30 น.<br />ได้เวลาของข่าวยามเช้าแล้วค่ะ<br /><br />จูเรียส - นี่ลุดก้า จะนอนอยู่อีกนานมั้ย?<br /><br />หน้า 12<br />อย่าลังเลซิ ลุดก้า ไม่งั้นมันจะสายเกินแก้นะ!<br /><br />จู้ด - ผมจะไปด้วย<br />ผมก็มีส่วนรับผิดชอบในนี้เหมือนกัน<br /><br />มิร่า - งานทำลายล้างโลกมันจะไปมีอยู่ซะที่ไหนกัน!<br /><br />เอล - มาสัญญากันจริงๆเลยนะ<br />ลุดก้า<br /><br />หน้า 13<br />** นี่คือเรื่องเกี่ยวกับอนาคตที่ถูกถักสานด้วยหนทางเลือก **<br />เอลกับลุดก้าจะไปที่แดนแห่งคานันด้วยกัน<br />สัญญานะ!</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38525</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 223 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-08-17T16:27:02+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38525" />
        <summary type="html">มาเอาให้มันจบๆกันดีกว่า...ตอนจบห่วยแตกก็จริง แต่ยังไงผมแปลเรื่องนี้มารวมก็จะ 200 ตอนแล้ว เอาให้มันถึงจบไปเลยแล้วกัน (ถ้าแปลจบก็จะเท่ากับ 200 ตอนของผมพอดีแหละ เพราะผมเริ่มแปลจากตอนที่ 30 นะ ถ้าจำไม่ผิด - -&quot;)<br /><br />จอมมารเดี๋ยวตามมา แต่ตอนนี้กำลังกลับเข้าเซ็นยูฟีเวอร์อยู่ครับ...เป็นการ์ตูนสั้นที่สุดยอดที่สุดล่ะ...TwT&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามไม่ให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นจนกว่าจะได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:223 &quot;เอลพิสแห่งความชั่ว (4) เมื่อเพลิงสีฟ้าเปร่งประกาย&quot;</strong><br />หน้า 1<br />รุย - น-...นายจะทำอะไรของนายน่ะ!? มองยังไง นายกเขาก็เป็นคนที่คิดจะฆ่านายนะ!?<br />แล้วทำไมถึงยังไปอยู่ข้างเขา...<br />** ข้าวกล่องปกป้องซากุระ!! ไม่มีทางไหนจะหยุดพลังดับสูญได้อีกแล้วรึ!? **<br /><br />ข้าวกล่อง - ฉันเคยไปอยู่ข้างนายกตอนไหน?<br />ฉันก็แค่ทำในสิ่งที่ควรทำเท่านั้น<br />อีกอย่าง ความยุติธรรมกับความชั่วมันขึ้นอยู่กับมุมมองคนไม่ใช่รึ?<br /><br />โอกามิ - ...เออ ก็ถูกของนาย<br />แต่สำหรับฉัน นายในตอนนี้ก็คือความชั่ว<br />เป็นความชั่วของชั่วที่ฉันต้องจัดการให้ได้ด้วยมือของฉัน<br /><br />หน้า 2<br />[รีไวอาทัน]<br />** โอกามิจะสามารถเอาชนะได้รึไม่!? **<br /><br />มันก็แค่นั้น!!<br /><br />หน้า 3<br />ใช้กับฉัน<br />ไม่ได้หรอก<br /><br />โธ่เว้ย!! ขนาดอยู่ในสภาพใกล้ตายอย่างนั้น พลังพิเศษยังใช้กับเขาไม่ได้เลยเหรอ!!?<br />หมอนั้นแกร่งกว่าเราคนละระดับเลยจริงๆด้วย...!!<br />เฮ้ย ยูกิ<br /><br />ลองหาจุดอ่อนของของข้าวกล่องเหมือนตอนแฟรงเก้นหน่อยซิ<br />ยูกิ - ไม่ได้หรอก แก้วหูฉันโดนขยี้เละไปแล้ว<br />...แล้ว<br /><br />[ทำไมพวกสายพันธ์หายากถึงต้องการพลังชีวิตของมากขนาดต้องร่วมมือกับหมายเลข 2 ในเพื่อ &quot;พรสวรรค์&quot; นั้นด้วย...!?]<br /><br />ข้าวกล่อง  - อย่ามาขว้างหน่อยเลย ฉันอยากปิดเกมแล้วนะ<br />โอกามิ - เลิกบ้าซักที...อย่างนายจะไปตัดสิน-...<br /><br />ข้าวกล่อง - หึ<br /><br />หน้า 4<br />แต่นาย...<br />หยุดฉันยังไม่ได้เลยนี่<br /><br />โอกามิ - หมายความว่า-...<br /><br />หน้า 5<br />อืดอาด<br /><br />รุย - เรย์!!<br /><br />อึก!!<br /><br />*ฟึด*<br /><br />หน้า 6<br />ข้าวกล่อง - อยู่เฉยๆแล้วดูพลังดับสูญมันไหลออกมาจาก &quot;กล่อง&quot; นั้นไปเหอะน่า ถ้ายังขวางอีกล่ะก็<br />ฉันจะเป็นคู่เล่นให้พวกนายสามคนเอง<br /><br />หน้า 7<br />ชาวเมือง - เอ๋?<br /><br />ทั้งโทรศัพท์ทั้งเมลล์ ใช้ไม่ได้ทั้งคู่เลย<br />ว่าแต่ ทำไมจู่ๆไฟมันก็ดับไป...<br /><br />อ่ะ<br />อ่า...<br /><br />กรี๊ดดดด!!<br /><br />เอ๋? ทำไมมันมืดไป...<br /><br />หน้า 8<br />เหวอออ<br /><br />นี่มัน!? อะไรนะ!?<br />อย่านะ!!<br /><br />เหวอออ<br /><br />[ใครก็ได้...!!]<br /><br />หน้า 9<br />[ช่วยด้วย...!!]<br /><br />ม-...มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ!?...ใครกันที่<br />น-...นี่มันเลวร้ายกว่าที่ชิบูยะเมื่อวันก่อนเลย!!<br /><br />โอกามิ - หนีไปซะ!!<br />เร็วเข้า...!!<br />[พี่ครับ...!!]<br /><br />หน้า 10<br />ฉันได้ยิน<br />เสียง...พวกมนุษย์ร้องหาความช่วยเหลือ<br /><br />รู้รึเปล่า? มีข้อมูลว่าภายหลังเหตุวินาศกรรมหรือโศกนาศกรรมใหญ่ๆ การฆาตกรรมจะลดลงไปชั่วคราวเหมือนกัน<br />นั้นก็เพราะผู้คนได้รู้ถึงคุณค่าของชีวิตจาก &quot;ความตาย&quot; ที่มหาศาล<br /><br />&quot;ความตาย&quot; นั้นแหละที่จะนำพา<br />ชั่วเวลาอันล้ำค่าที่ความชั่วจะหายไปจากโลกนี้มาได้<br /><br />ฉ-...ฉันไม่ได้ว่างจะมานั่งฟัง...<br />คำอวดดีเน่าๆของนาย...<br /><br />หรอกนะ...เฟ้ย!!<br /><br />หน้า 11<br />อุ๊ก!!<br /><br />ข้าวกล่อง - ทำไมต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย?<br />มืออาชีพการตัดสินคนชั่วในเงามืดอย่างนาย จะไปเป็นฮีโร่ช่วยเหลือคนมากมายเหมือนตอนครั้งก่อนที่ชิบุยะงั้นเหรอ?<br /><br />นั้นไม่ใช่นายเอามากเลยนะ เรย์คุง<br /><br />โอกามิ - ...จะ<br />ไปรู้เหรอ<br />ก็ร่างกายของฉันมันจู่ๆก็ร้องขึ้น...มาเอง<br /><br />หน้า 12<br />ฉันเคยเป็นเพียงแค่ความชั่ว...<br /><br />แต่ไม่ทันไร<br /><br />ฉันกลับอยาก<br />ปกป้องผู้คนที่มีชีวิตทั้งหมด...ด้วยมือข้างนี้<br />ร่างกายฉันมันร่ำร้องแบบนั้น...<br /><br />หน้า 13<br />รุย - เร-...<br /><br />ข้าวกล่อง - แล้วอย่าลุกขึ้นมาอีกเลย<br />คนชั่วอย่างนาย ต่อให้จะพูดแบบนั้นฉันก็ไม่มีทางเชื่อได้ลง-...<br /><br />...นั้มมันอะไร?<br />หรือ-ว่า-<br /><br />หน้า 14-15<br />โคจิ - พวกฉันจะหยุดพลังดับสูญนี้ไว้เอง<br />รีบๆหนีไปซะ<br /><br />เซ็ด - ระหว่างที่มันดับพลังพิเศษอยู่ ตัวพลังดับสูญจะถูกหยุดไว้ ไม่สามารถทำให้อย่างอื่นดับสูญได้งั้นเหรอ? มีคนที่รู้ถึงเรื่องน่าสนุกแบบนี้ด้วยแฮะ<br /><br />ซากุระโกะ - ถ้ารู้แบบนั้นแล้ว ก็ไว้เป็นหน้าที่ของซากุระโกะผู้เปี่ยมไปด้วยพลังพิเศษเอง!!<br /><br />หน้า 16<br />อาโอบะ - หน้าที่ของฉันคือการปกป้องทุกคน!! ไม่ยอมให้โอกามิได้บทเด่นไปคนเดียวหรอกน่า!!<br />อุเอะซึกิ - อืม<br />มาเอชุน - อาโอบะ!!<br />บักเอ้กซึกิ!!<br /><br />ฮารุโตะ - ไม่ต้องเป็นห่วงไป ฉันจะปกป้องเอง จะให้โอกามิรับไปคนเดียวไม่ได้หรอก<br />เด็ก - ฮารุโตะ!!<br /><br />อิคุรุมิ - ฉ-...ฉันก็ส่งสาสน์ให้พวกผู้มีพลังคนอื่นด้วยพลัง &quot;กระดาษ&quot; ของฉันอย่างที่ว่าแล้วไง!? ลิลี่!! ฉันไม่อยากมาตายที่นี่นะ!!<br />ลิลี่ - เข้มแข็งไว้น่า!! อดีตโค้ดเบรคเกอร์ฝึกหัด อิคุรุมิ!! พวกโอกามิเขาก็กำลังพยายามอยู่นะ!!<br /><br />ฮิโยริ - อิคุรุมิ ชิออนช่วยส่งสาสน์ให้แล้ว NA!! ชิงุเระ!!<br />[ใช้พลังพิเศษหยุดพลังดับสูญ LEOW!]<br />ชิงุเระ - เรียบร้อยแล้วนะ มาโกโตะ!! ฉันส่งสาสน์ของยูกิออกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!!<br /><br />[...เราได้ทำในสิ่งที่ทำได้]<br />[ไปแล้วนะ]<br /><br />หน้า 17<br />[พวกเราจะหยุดพลังดับสูญไว้จนกว่าพลังเราจะหมดไป!! เพราะงั้นที่เหลือเป็นหน้าที่นายแล้วนะ เหล่า &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; ทั้งหลาย!!...แล้วก็...]<br /><br />รุย - หรือว่า...ทุกคนมาช่วยเป็นเกราะให้งั้นเหรอ!?<br />ยูกิ - &quot;เสียง&quot; ของฉันส่งไปถึงแล้ว!!<br /><br />ข้าวกล่อง - ทำไมกัน...<br /><br />ทุกคน - [โอกามิ...]<br />[โอกามิ!!]<br /><br />เด็ก - เหวออ<br />อ่ะ<br /><br />หน้า 18<br />หือ...หือ<br />ทำใจดีๆไว้น่า!! จะมายอมแพ้ไม่ได้นะ<br />...พี่ชาย<br /><br />คนนั้นต้องมาช่วยเราแน่นอน...!!<br />[ถึงจะไม่รู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน]<br />[แต่ฉันแน่ใจ]<br /><br />[แน่ใจว่าเพลิงสีฟ้านั้นต้องช่วยพวกเราอย่างแน่นอน!!]<br /><br />หน้า 19<br />โอกามิ - [มันร้อง...]<br /><br />[ร่างกายฉันมันร่ำร้อง]<br />[อยากปกป้องพวกเขา...]<br /><br />ข้าวกล่อง - ทำไมถึงต้องพยายามขนาดนั้นด้วย?<br />ทั้งมนุษย์ทั้งผู้มีพลัง...ต่างก็เชื่อใจนายขนาดนั้นเชียวเหรอ?<br /><br />อ-...อะไรน่ะ...<br /><br />หน้า 20<br />ข้าวกล่องคุง JUST☆TIME LIMIT แล้วนะครับ<br />ถึงเวลาที่เราจะบรรลุเป้าหมายที่แท้จริงของเราแล้ว<br />??? - เฮย์เกะ!!<br />** เฮย์เกะปรากฏกาย!! เป้าหมายที่แท้จริงที่เขามีกับข้าวกล่องนั้นคืออะไรกันแน่!? **<br /><br />next: สละส่วนน้อยเพื่อส่วนมาก<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38376</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Hataraku Maousama! High School! 11 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-07-21T04:34:32+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38376" />
        <summary type="html">จะว่าไป...ใครมันให้อุรุชิฮาระเป็นประธานนักเรียนหว่า? -o-<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนจะได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>จอมมารพาร์ทไทม์! ฉบับโรงเรียน!<br />บทเรียนที่ 11 &quot;เด็กสาวคนขายอุด้งขอร้องต่อจอมมาร&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ชิโฮะ - คุณมาโอจะอยู่มั้ยน้า?<br /><br />...ไม่ซิ! ช่วงที่เราไปทัศนศึกษา<br />ฉันได้ทำไม่ดีกับคุณอาชิยะไว้<br />ต้องไปขอโทษเขา...<br /><br />ฉ-ฉันไม่ได้<br />สนหรอกว่าคุณมาโอจะอยู่รึเปล่า...!<br />อาชิยะ - ครับ<br /><br />อ่ะ คุณซาซากิ<br /><br />ชิโฮะ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 2<br />มาโอ - ...จ-<br /><br />จ-จ-จ-จีจัง ไม่ใช่นะ คือว่า<br />เฮ้ย เอมี่ เธอก็พูดอะไรบ้างเด้<br /><br />ชิโฮะ - ...แหะ<br />...แหะๆๆ...<br /><br />ขอโทษที่มารบกวนค่ะ!<br />[กระเป๋า]<br />มาโอ - แอ้ก<br /><br />หน้า 3<br />อุรุชิฮาระ - นี่มัน<br /><br />ไอ้ที่เขาเรียกว่าสมรภูมิรักซินะ<br />จอมมารกับผู้กล้ามาเลี้ยงเด็กด้วยกันงั้นเหรอ...<br />อัลบ้า - นี่เป็นโอกาสแล้วนะ ประธานนักเรียน<br /><br />อุรุชิฮาระ - หา?<br />อัลบ้า - นี่เป็นโอกาสทำให้ภาพพจน์ของผู้สมัครเป็นประธานสองคนเสียนะครับ!!<br /><br />อุรุชิฮาระ - ...ก็บอกแล้วไง<br />ว่าฉันไม่ชอบอะไรที่มันยุ่งยากน่ะ<br />[ไม่ได้อยากทำงานเลยด้วย]<br />อัลบ้า - จะใช้ชีวิตอยู่แบบนั้นตลอดไปไม่ได้นะ!<br />อย่างน้อยก็น่าจะปฏิบัติหน้าที่ของประธานนักเรียนหน่อย!<br /><br />อุรุชิฮาระ - ...ฮึ<br />เห็นโผล่มานานๆครั้งนึกว่าจะอะไรซะอีก เป็นแค่อาจารย์ชั้นสองแท้ๆ<br />อัลบ้า - ข้าได้ยินะ<br />อุรุชิฮาระ - เฮ้อ เออๆ โอเค แค่ทำเฉยๆก็พอใช่มั้ย?<br /><br />หน้า 4<br />คิซากิ - เอาล่ะ<br /><br />ถึงจะกระทันหันไปหน่อย แต่ฉันขอแนะนำเพื่อนใหม่ของพวกเธอนะ<br />อลัสรามุส - อลัสรามุส!<br />คิซากิ - ...ตามนั้น ฝากดูแลเขาให้ดีๆด้วยล่ะทุกคน<br /><br />เขาเป็นญาติห่างๆของมาคุง<br />นักเรียน - แต่ยังเด็กอยู่เลยนี่!! [ไม่ซิ ต้องเรียกว่าแบเบาะเลยด้วยซ้ำมั้ง!?]<br />ว๊าย น่ารักจัง<br />[กี่ขวบเหรอ?]<br />มาโอ นายมีลูกด้วยเหรอเนี่ย?<br /><br />เอมี่ - ขออย่าให้เกิดอะไรเลย...<br /><br />อลัสรามุส - อืมมม<br /><br />หน้า 5<br />ปะป๊า<br />เจอหม่ะม้าแล้ว!!!<br />เอมี่ - [เกี๊ยกกก!!!]<br /><br />นักเรียน - เอ๋? นายเป็นปะป๊าส่วนคุณยูซะเป็นหม่ะม้าหรอกเหรอ...!?<br />งั้น<br />หรือว่า...<br /><br />[นี่ๆ มันหมายความว่ายังไงกันเหรอ!?]<br /><br />ชิโฮะ - [คุณมาโอ...]<br /><br />คิซากิ - นี่ใครไม่นั่งที่ฉันจะหักคะแนนแล้วนะ<br /><br />หน้า 6<br />[ตอนเที่ยง]<br /><br />เอมี่ - เฮ้อ...<br />เหนื่อยชะมัดเลย...<br />[ตอบปฏิเสธคำพูดซุบซิบนี่เหนื่อยซะยิ่งกว่าสู้กับพวกปิศาจอีกนะเนี่ย]<br /><br />อลัสรามุส - หม่ะม้า! ข้าว! หนูหิวข้าว!<br />เอมี่ - ...นั้นซินะ เรามาหาอะไรกินกันดีกว่า...<br />เมื่อเช้าฉันก็ไม่มีทั้งเวลาและของสำหรับทำข้าวกล่องซะด้วย...<br /><br />เอมี่ - ...แต่ถึงอย่างงั้น<br /><br />จะให้เขาทานของที่หมอนั้นขายก็ดูจะเร็วไปซะด้วย...<br />จะมีอะไรดีกว่านี้อีกมั้ยน่ะ โรงอาหารเนี่ย...<br />มาโอ - [เชิญคร้าบ!!]<br /><br />เอมี่ - หืมม์?<br /><br />หน้า 7<br />ชิโฮะ - เฮ้อ...<br />เอมี่ - ช-...<br />ชิโฮะจัง...<br />อลัสรามุส - ปี่จี้!<br /><br />ชิโฮะ - เหวอ!?<br />ค-คุณยูซะ...!?<br />เอมี่ - อ-...เอิ่ม<br /><br />วันนี้เธอไม่ไปช่วยเขาเหรอ...?<br />ชิโฮะ - ...คือว่า<br />เพราะเรื่องเมื่อเช้า หนูเลยไม่กล้าเข้าไปน่ะคะ...<br />[ก็หนูโยนกระเป๋าใส่เขาด้วย]<br />เอมี่ - [อ๋อ...]<br />...ขอถามเพื่อความมั่นใจนิดนะ<br />แต่เธอคงไม่ได้เข้าใจผิดเรื่องฉันกับหมอนั้นหรอกใช่มั้ย?<br /><br />ชิโฮะ - ค่ะ หนูเข้าใจดีค่ะ<br />เอมี่ - [แน่ใจน้า!?]<br /><br />แต่เอ๋...?<br />โรงอาหารนี้มีขายอุด้งด้วยเหรอ...?<br />ชิโฮะ - เอ๋ะ? อ่ะ คือว่า<br /><br />หน้า 8<br />พอดีเขาเพิ่งมีร้านอุด้งเปิดใหม่วันนี้น่ะคะ<br />ตรงนั้นไงคะ<br /><br />อลัสรามุส - อุด้ง!<br />ซึสึโนะ - ท่านรุ่นพี่จะไม่ลองดูหน่อยหรอกรึคะ?<br />ดิฉันเชื่อว่าต้องถูกปากเด็กคนนั้นแน่นอนน่ะค่ะ<br /><br />หน้า 9<br />เอมี่ - อืม นั้นซินะ...<br />อลัสรามุสก็น่าจะกินอุด้งได้ด้วย<br />[ขอซักจานหนึ่งแล้วกัน]<br />อลัสรามุส - ปี่ขอบกุงค่ะ!<br />ซึสึโนะ - อ่ะ...ค่ะ<br /><br />มาโอ - เฮ้อ<br />วันนี้ขายไม่ค่อยได้เลยแฮะ...<br /><br />อลัสรามุส - ปะป๊า!<br />กลับมาแย้ว!<br /><br />มาโอ - ไง อลัสรามุส<br />แล้วก็...เอ่อ...ใครเหรอ?<br /><br />ซึสึโนะ - ต้องขออภัยที่เสียมารยาท<br />ดิฉันมีนามว่าคามาซึกิ ซึสึโนะ อยู่ชั้นม.4 ค่ะ<br />ต้องขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยน่ะคะ<br /><br />หน้า 10<br />มาโอ - ม.4...งั้นก็เป็นรุ่นน้องเราซินะ<br />ฉันมาโอ ซาดาโอะ ยินดีที่ได้รู้จัก<br />เอมี่ - ฉันยูซะ เอมี่<br />ส่วนเด็กคนนี้คืออลัสรามุส<br />ซึสึโนะ - ค่ะ<br /><br />&quot;ปะป๊า&quot;...&quot;หม่ะม้า&quot;...แสดงว่าเป็นลูกของพวกคุณสองคนรึค่ะ?<br />มาโอ - ไม่ใช่เว้ย<br />เอมี่ - ไม่ใช่ซะหน่อย<br /><br />ซึสึโนะ - รึคะ...แต่ว่า<br />ท่านปะป๊าก็ช่วยงานในโรงอาหารเหมือนกันซินะคะ<br />อลัสรามุส - [หม่ะม้า]<br />[หนูหิวข้าว]<br />มาโอ - อ-...อืม<br /><br />ซึสึโนะ - ดิฉันเพิ่งเปิดร้านอุด้งใหม่ที่นี่วันนี้น่ะคะ<br />มาโอ - หา!?<br /><br />เอมี่ - ดีใจด้วยน่ะ ที่ได้คู่แข่งใหม่มาล่ะ<br />มาโอ - เพราะงั้นวันนี้เลยขายไม่ค่อยดีงั้นเหรอ?<br /><br />หน้า 11<br />ซึสึโนะ - เนื่องจากดิฉันเองก็ต้องเลี้ยงชีพตนเองเช่นกัน รบกวนเบาๆมือกับดิฉันด้วยนะคะ<br />มาโอ - เอ๋ะ อ่ะ ไม่ต้องซีเรียสน่า<br />แบบนี้ฉันก็จะได้มีแรงฮึดสู้ด้วย ก็ดีแล้วล่ะนะ!<br /><br />ซึสึโนะ - ...หืมม์?<br /><br />มาโอ - ฉันเองก็ถูกให้มาบริการนักเรียนที่นี่เหมือนกัน<br />ถ้ามีปัญหาอะไรก็เรียกให้ช่วยได้ตลอดเลยนะ<br />ซึสึโนะ - อ่ะ...อืมค่ะ...<br />ชิโฮะ - [คุณมาโอ~~]<br /><br />หน้า 12<br />อู๊ก...คุณมาโอใจดีเกินไปแล้ว...<br />แบบนี้ก็ยิ่งห่างจากหนูออกไปเรื่อยๆเลยน่ะซี่...<br />อลัสรามุส - [อุด้ง]<br />[อุด้ง!]<br />เอมี่ - [...มันก็จริง การที่จอมมารทำตัวใจดีแบบนี้มันก็ดูผิดธรรมชาติเกินไปจริงนั้นแหละ]<br /><br />...ตอนมานี้หมอนั้นไปหัวฟาดอะไรเข้ารึเปล่าน้า...<br />ชิโฮะ - เอ๋ะ...?<br />เอมี่ - อ่ะ...เปล่า ไม่มีอะไร<br /><br />อลัสรามุส - [หม่ะม้า อุด้ง!]<br /><br />มาโอ - [เฮ้ย เอมี่ ป้อนเขาหน่อยซิ]<br />เอมี่ - [อ่ะ โทษทีนะจ้ะ อลัสรามุส]<br /><br />[คืนนั้น]<br />มาโอ - หืมม์...? ใครกันมาเอาตอนดึกป่านนี้?<br /><br />หน้า 13<br />อาชิยะ - วันนี้มีแขกมาเยอะจังเลยนะครับ ตั้งแต่เช้าแล้ว<br />เดี๋ยวกระผมออกไปรับเอง ท่านจอมมารทำการบ้านต่อไปเถอะครับ<br />มาโอ - อืม โทษทีนะ<br />อาชิยะ - ครับๆ จะไปเดี๋ยวนี้แหละครับ<br /><br />น-<br /><br />นี่มันอะไรกันเนี่ย...!?<br />[กล่องอุด้งเพียบเลย...]<br />ซึสึโนะ - หืมม์?<br /><br />อ่ะ ต้องขอประทานโทษด้วย<br />ดูเหมือนดิฉันจะขนอุด้งมามากไปจนมันขวางประตูซินะคะ<br />มาโอ - นี่เธอ...เอ่อ ซึสึโนะ!?<br />นี่มันเรื่องอะไรเหรอ...แล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้...!?<br /><br />หน้า 14<br />ซึสึโนะ - พอดีดิฉันมีปัญหานิดหน่อย จึงมาหาท่านปะป๊าน่ะคะ<br />อันที่จริง ดิฉันมีอุด้งอยู่เป็นจำนวนมาก<br />ดิฉันได้ยินว่าท่านปะป๊ามีปัญหาเรื่องอาหารการกินอยู่<br />แม้ดิฉันจะกำลังลองหาที่เก็บอยู่ แต่ก็คิดว่าถ้าให้พวกท่านได้ทานไปเลยก็น่าจะดีกว่าน่ะคะ<br /><br />จะให้เด็กคนนั้นทานด้วยก็ได้...โปรดรับไว้เถอะนะคะ<br />มาโอ - ...เรารับไว้ได้เหรอ?<br />ถ้าอย่างนั้นก็ขอบใจมากเลยนะ...<br /><br />ซึสึโนะ - ค่ะ<br />อาชิยะ - ท่านจอมมาร...ได้สตรีที่ข้าไม่รู้จักมาช่วยอีกแล้ว...<br /><br />[ในขณะเดียวกัน ที่บ้านซาซากิ]<br />ชิโฮะ - อุ๊ก...คุณมาโอจะโกรธเรามั้ยน้า...<br />[รู้สึกเหมือนยิ่งโดนทิ้งไปเรื่อยๆเลย]</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38201</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Hataraku Maousama! High School! 8 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-06-24T12:19:54+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38201" />
        <summary type="html">พักหลังมานี้ไปแปลอนิเมะซะเยอะ เลยไม่ได้ออกคำแปลมังงะมาเลย (แต่ออกแสกนเลชั่นน่ะ...^w^&quot;)<br /><br />เป็นห่วงอนิเมะจริงจัง คือ ตอน 12 มาดูแล้วมันออกนอกลู่ไปเยอะเหมือนกันนะเนี่ย (แถมตอนจบท่าทางจะเป็นตอนอนิเมะ only อีกต่างหาก) ซึ่งโดยส่วนมาก นี่เป็นลางบอกว่า &quot;ไม่มีภาคต่อนะครับ&quot; (เพราะมันออกนอกจากตัวต้นฉบับแล้ว เรื่องส่วนมากต่อกลับไม่ได้เลย จอมมารยังดีที่ตอนนี้ยังถือว่ายังต่อได้อยู่ แต่กังวลตอนหน้า ไม่รู้จะมาแบบไหน - -&quot;)<br /><br />แต่ต่อให้ไม่ต่อ ก็ตามมังงะต่อไป ถึงจะช้านิดหน่อย แต่อย่างน้อยมังงะก็ไม่ค่อยออกนอกลู่ ส่วนมากจะเจอปัญหาตัดจบดื้อๆซะมากกว่า ._.&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนจะได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>จอมมารพาร์ทไทม์! ฉบับโรงเรียน!<br />บทเรียนที่ 8 &quot;สาวน้อยน่ารักเปิดสงครามกัน&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ชิโฮะ - อ่า!<br />คุณมาโอมาขอให้เรา<br />ทำข้าวกล่องให้เองแบบนี้เหมือนฝันเลยนะ<br /><br />คุณมาโอค่ะ อ้า<br /><br />เอมี่ - นี่ เธอคิดจะทำอะไรกับมาโอของฉันนะ?<br />ชิโฮะ - คุณยูซะ...!?<br />ค-คุณสองคนสัมพันธ์กันอย่างนั้น...!?<br /><br />มาโอ - โทษทีนะ จีจัง<br />ชิโฮะ - เอ๋ะ<br />แต่ว่า<br />มาโอ - โลกของพวกเรามันต่างกันเกินไป...<br /><br />ลาล่ะ<br />ชิโฮะ - เหวอออออ ไม่ได้ๆๆๆ<br />ริโฮะ - ชิโฮะ เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายหรอก<br />[แม่ของชิโฮะ]<br /><br />หน้า 2<br /><br />หน้า 3<br />[ห้องอาหาร]<br /><br />เชิญครับ<br />ครับ ขนมปังยากิโซบะสองที่ได้แล้วครับ!!<br /><br />ขอบคุณมากนะครับ!<br /><br />คิซากิ - เก่งขึ้นเยอะเลยนี่ มาคุง<br />มาโอ - หร-หรอครับ? [แหะๆ]<br /><br />คาซากิ - อ๋อ! แล้วก็<br />พอดีมีคำขอจากพวกนักเรียนมาเรื่องหนึ่งด้วยนะ<br /><br />พุดดิ้งแกงกะหรี่ขายดีเกินคาด<br />จนกลายเป็นเมนูประจำไปแล้ว คงรู้ซินะ?<br />มาโอ - ครับ<br />คิซากิ - ในเมื่อคนขอกันเยอะอ่ะนะ<br /><br />หน้า 4<br />สรุปคือ<br />มาคุง<br />ฉันอยากให้นายคิดเมนูใหม่ให้หน่อยนะ<br /><br />มาโอ - เมนูใหม่เหรอครับ...<br />แล้วถ้าพวกนักเรียนยอมรับเมนูนั้น...<br /><br />คิซากิ - อืม อาจจะช่วยให้เธอได้คะแนนโหวตก็ได้<br /><br />มาโอ - ขอบคุณครับ ผมทำเองครับ!!<br />คิซากิ - อืม<br />แล้วฉันจะรอดู<br /><br />ชิโฮะ - อ๋อ!<br /><br />หน้า 5<br />งั้นก็เลย<br />ขอให้หนูช่วยออกไอเดียสำหรับเมนูใหม่ใช่มั้ยคะ?<br />[เข้าใจล่ะคะ...]<br />มาโอ - อืม<br />โทษทีนะ ที่ขอให้ช่วยปุปปัปแบบนี้<br /><br />ถึงจะบอกให้คิดก็เถอะ<br />[ปกติให้อาชิยะทำตลอด]<br />แต่ปัญหาหลักคือฉันทำอาหารไม่เป็นนี่ซิ<br /><br />ข้าวกล่องของชิโฮะจังเมื่อตอนที่ไปทัศนศึกษามันอร่อยมากด้วย<br />แล้วฉันก็ไม่รู้จะไปถามใครอื่นแล้ว<br />[แหะๆ]<br />[ว่าจะถามอาชิยะเหมือนกัน แต่คิดว่าถ้าเป็นผู้หญิงน่าจะออกไอเดียได้ดีกว่านะ]<br /><br />เอ๋ะ<br /><br />แหะๆๆ ดีใจจังเลย...!<br />เอมี่ - อ่ะ...<br /><br />หน้า 6<br />ชิโฮะ - เอ๋ะ...<br />ค-คุณยูซะ...!?<br /><br />...โทษทีนะที่มารบกวน<br />แต่ริกะเขาบอกว่าพวกเธออยู่ที่นี่น่ะ<br /><br />มาโอ - ...อืม แล้ว<br />มีธุระอะไรกับพวกฉันเร้อ?<br /><br />จะว่า...ธุระ...มันก็...<br /><br />อ๋อ เธอก็จะมากินข้าวที่นี่เหมือนกันว่างั้น<br />แถมกินถึงสองกล่อง...อยู่ในวัยเจริญเติบโตรึไง?<br /><br />หน้า 7<br />เอมี่ - ทำไมถึงคิดเป็นแบบนั้นไปได้ล่ะหา!?<br />มาโอ - หา!?<br />งั้นอะไรเล่า!?<br /><br />เอมี่ - ...ฉันไม่รู้ว่าจะตอบแทนยังไงดี<br />ก็เลยทำข้าวกล่องมาแทนน่ะ<br />ถือเป็นคำขอบคุณ...ที่ช่วยฉันตอนที่ฉันบาดเจ็บตอนนั้น<br /><br />ไม่ซิ!!!<br /><br />ฉันเห็นว่านายคงไม่มีจะกินมากถึงขั้นต้องไปทำงานในโรงอาหาร<br />ฉันก็เลยทำทานให้ซักหน่อย ก็เท่านั้นแหละนะ!!<br />[สมเพชตัวเองมั้ยล่ะที่ต้องให้ฉันมาทำทานให้แบบนี้!]<br />มาโอ - [...เออๆ]<br /><br />แต่ไม่ยักรู้ว่ายัยนี้ทำอาหารเป็นด้วย...<br /><br />หน้า 8<br />อืม<br />แต่ก็น่าจะเอาไปเป็นไอเดียได้อยู่หรอกนะ ขอรับไว้แล้วกัน<br /><br />เอมี่ - ไอเดีย...?<br />มาโอ - อ่ะ เปล่า ฉันพูดกับตัวเองเฉยๆนะ<br />[จะบอกว่าเรากำลังหาเสียงจากนักเรียนไม่ได้เด็ดขาด]<br />[ยัยนี้ก็เป็นคู่แข่งคนหนึ่งเหมือนกัน...]<br /><br />ถ้างั้นก็มา<br /><br />[นี่มัน...!!!]<br /><br />[มีแต่แกงกะหรี่!!!]<br />[ฮัมเปนแกงกะหรี่]<br />[ยากิโซบะแกงกะหรี่]<br />[ผัดผักแกงกะหรี่]<br />[ข้าวคลุกผงกะหรี่]<br /><br />...นี่หล่อน คงชอบแกงกะหรี่มากล่ะซินะ?<br />เอมี่ - แล้วมันทำไมยะ?<br /><br />หน้า 9<br />มาโอ - โห...!<br />อย่างงี้เองหรอกเร้อ<br /><br />ถึงพุดดิ้งนั้นจะเรียกว่าผิดคาด<br />แต่แกงกะหรี่สามารถเข้าได้กับอาหารหลายอย่าง โอกาสพลาดเลยน้อยซินะ<br />[ข้าวกล่องแกงกะหรี่สามรส]<br />[อุด้งแกงกะหรี่]<br />แถมยังเก็บได้นานกว่าอาหารทั่วไปเพราะมันเป็นเครื่องเทศด้วย...[เหมาะกับฤดูที่จะถึงนี้ที่สุด]<br /><br />เอมี่ - ป-เป็นไงบ้าง...?<br /><br />มาโอ - อืม อร่อยมากเลยล่ะ!!!<br />แต๊งกิ้วนะ เอมี่!!<br /><br />หน้า 10<br />เอมี่ - ง-...งั้นเหรอ?<br /><br />อืม!<br /><br />ชิโฮะ - ค-<br />คุณมาโอค่ะ<br /><br />ข้าวกล่องนี้หนูก็ทำด้วยใจเต็มร้อยเหมือนกัน<br />หนูอยากให้คุณมาโอ<br />ได้ทานเยอะๆเลยน่ะคะ...<br /><br />มาโอ - อืม วางใจได้เลย!<br />ฉันมีกฏว่าต้องไม่ทิ้งขว้างอาหารแม้แต่นิดเดียวอยู่แล้ว!<br /><br />แล้วอาหารของจีจังก็อร่อยมากด้วย<br />ฉันคอยมานานแล้วด้วย<br />ชิโฮะ - จ-จริงเหรอคะ...!? [ดีใจจัง!]<br /><br />หน้า 11<br />มาโอ - โอ๊ะ...โห!?<br />สุดยอดไปเลยนะเนี่ย<br /><br />ชิโฮะ - [เอ่อ...] มีไก่ทอดเป็นของว่างที่สามารถหยิบกินได้สะดวก<br />[เลือกมาเพราะชอบซอส]<br />ส่วนคลับแซนด์วิชก็มีผัก แถมเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิง<br />[แถมยังพกพาง่าย และไม่ทำให้มือเปื้อนอีกด้วย]<br />ส่วนเบอร์เกอร์ข้าวเนื้อก็เหมาะสำหรับผู้ชายที่อยากได้อาหารที่พอดีมือ!<br /><br />ย-...เยี่ยม...<br /><br />ด-ดังนั้น!!<br />มาโอ - หืมม์?<br /><br />หน้า 12<br />ช-...ช-<br />เชิญเลยค่ะ คุณมาโอ...<br /><br />มาโอ - อ-...อืม<br />ชิโฮะ - แหะๆๆ...<br /><br />มาโอ - [แต๊งกิ้วนะ]<br /><br />หน้า 13<br />เฮ้อ...ให้ตายซิ คำนั้นมันมาได้ยังไงกันน่ะ...<br />เอ๋ะ...?<br /><br />แต่ทำไมกัน?<br /><br />[เราถึงรู้สึกแปลกๆอยู่ด้านใน...]<br /><br />หน้า 14<br />มาโอ - อ่า อิ่มแปล้เลย...!!!<br />กินไปเยอะแบบนี้ รู้สึกเสียดายแทนอาชิยะเลยนะเนี่ย...<br /><br />เอมี่ - อย่าลืมเอาไปล้างให้ดีก่อนคืนด้วยล่ะ<br />[สุดท้ายก็นั่งกินกับพวกเขา]<br />มาโอ - เออๆ<br /><br />...เอิ่ม คุณมาโอคะ<br />คือว่า...แบบว่า...<br /><br />ข้าวกล่องของใครอร่อยกว่ากันเหรอคะ...?<br />มาโอ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 15<br />...เอิ่ม ถึงจะให้ถามว่าของใคร<br />แต่มันก็มีจุดดีกันทั้งคู่<br />แล้วฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะเปรียบเทียบอะไรแต่แรกแล้วด้วย...[แค่อยากได้ไอเดียสำหรับเมนูใหม่]<br /><br />อืม แต่ฉันว่า<br />ก็อร่อยทั้งคู่แหละนะ!!<br /><br />ชิโฮะ - อ่ะคะ...<br />[ก็กะไว้แล้ว...]<br />ยูซะ - [ตอบได้ห่วยแตกสุดๆ]<br /><br />มาโอ - หืมม์...?<br />เป็นอะไรไปเหรอ จีจัง?<br />[ฉันพูดอะไรผิดไปรึเปล่า?]<br />ชิโฮะ - ...เปล่าหรอกคะ...<br /><br />มาโอ - แต่กินไปมากขนาดนั้น ชักอยากได้ของหวานด้วยแล้วซิ<br />ชิโฮะ - ของหวาน...เช่นอะไรเหรอคะ?<br /><br />หน้า 16<br />มาโอ - อืม นั้นซินะ<br />อะไรที่มันกินแล้วรู้สึกสดชื่น...<br /><br />อย่าง<strong>ผลไม้</strong>ล่ะมั้ง!!!<br /><br />เอมี่ - ...เอ๋ อะไรน่ะ!?<br />มาโอ - ผ-ผมตู...!<br /><br />หน้า 17<br />ชิโฮะ - นี่มัน...<br />อ-<br />แอปเปิ้ล...? [ตกลงมาจากฟ้า!?]<br /><br />เอมี่ - เอ้า ผลไม้มาตามคำขอนายล่ะ จะกินเลยม่ะ?<br />มาโอ - เดี๋ยวดิ มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ!?<br />ปกติแอปเปิ้ลมันร่วงลงมาแบบนี้เลยเหรอ แล้วขนาดอย่างเบิ้ม!!!<br /><br />รู้มั้ย ในเวลาแบบนี้น่ะ<br />มันต้องปล่อยทิ้งไว้แล้วรีบเผ่น-<br /><br />[เอ๋ะ?]<br /><br />[แอปเปิ้ลมี]<br />[แขนขาด้วย]<br /><br />หน้า 18<br />...หา...<br />น-น-น-น-น-น-!?<br /><br />อลัสรามุส - ปะป๊า<br /><br />มาโอ - [ว่า...ไงนะ...!?]</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38158</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Shamo 3 by oxymoron89</title>
        <updated>2013-06-18T02:48:09+00:00</updated>
        <author>
            <name>oxymoron89</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38158" />
        <summary type="html">pg67<br /><br />บทที่ 3: เนินลื่น<br /><br />pg68<br /><br />ทำไม...!?<br /><br />การโจมตีที่ไม่ได้เรื่องของอดีดนักมวยปล้ำ...<br /><br />pg69<br /><br />หมัดมั่ว ๆ ของตาแก่นั่น...<br /><br />มันถึงได้โดนเราหมดเลย มันไม่น่าจะเป็นไปได้...!<br /><br />นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเราเนี่ย...!?<br /><br />pg70<br /><br />เราต้องเช็คสภาพร่างกาน<br /><br />ของเราในตอนนี้...<br /><br />pg72<br /><br />กรอด!!<br /><br />คึ<br /><br />ย๊ากก!!<br /><br />pg73<br /><br />เป็นเพราะเราไม่ได้วิดพื้นมานาน<br /><br />ทำได้แค่ 67 ทีเองเหรอเนี่ย<br /><br />เราทำได้ไม่ได้ถึงครึ่งของเมื่อก่อน<br /><br />“คาราเต้”มันเกี่ยวกับการใช้มือ<br /><br />ถ้าเราทำให้ระยะในการโจมตีสั้นลง “นิ้วของเรา”!<br /><br />pg74<br /><br />เราสามารถฉีกลูกกระเดือกของคู่ต่อสู้ออกมาได้...<br /><br />เราจะสามารถทำลายกระเบืองได้กี่แผ่นก็ได้ด้วยมือเปล่า!<br /><br />ด้วย “มือ” นี้...<br /><br />ความสามารถของเรากำลังจะขึ้นสนิมหรือ...?<br /><br />pg76<br /><br />...เรามองไม่เห็น!<br /><br />แค่ลูกบอลที่เคลื่อนที่ 130 กิโลต่อชั่วโมง เราก็มองไม่เห็น!!<br /><br />อย่างที่คิดไว้เลย เรามองไม่เห็นลูกบอล...<br /><br />แม้แต่ความไวของตาเราก็แย่ลง...<br /><br />pg77<br /><br />ดูเจ้านั่นสิ... มันทำท่าแปลก ๆ แหนะ<br /><br />เห็นมันทำอย่างนั้นแทนที่จะหวดลูกบอลมาตั้งนานแล้ว<br /><br />ใกล้ขึ้น...<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ทำไมเราถึงเพิ่งสังเกตุ!?<br /><br />pg79<br /><br />เราเพิ่งรู้ตัวว่าเราได้ลื่นลงไป...<br /><br />ตามเนินลื่น ๆ เนินนี่ขนาดนี้แล้ว...<br /><br />pg80<br /><br />แกกำลังมองหาอะไร?<br /><br />…! ความรู้สึกแบบนี้!?<br /><br />ถ้าเราสู้กับเจ้าพวกนี้ตอนนี้...<br /><br />pg81<br /><br />เราอาจจะแพ้ได้ ถ้าจะพูดให้ถูกคือ...<br /><br />ความกลัว!!<br /><br />เราจะ...<br /><br />มองไปทางอื่น<br /><br />อะไรของมันนะ<br /><br />pg82<br /><br />[จาก] โทกิจิ [หัวข้อ] กำลังหลับปุ๋ย (-_-) zzz<br /><br />นัตซึมิ<br /><br />เราต้องทำอะไรซักอย่าง...<br /><br />เราต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว...</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38156</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Shamo 2 by oxymoron89</title>
        <updated>2013-06-18T00:05:33+00:00</updated>
        <author>
            <name>oxymoron89</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38156" />
        <summary type="html">pg47<br /><br />บทที่ 2: คืนอันมืดมิดในเดือนพฤษภาคม<br /><br />pg48<br /><br />...โอ๊ย！<br /><br />โอย...<br /><br />เจ็บชะมัด<br /><br />ฉันได้รอบช้ำนี่มาจากเมื่อคืนสินะ<br /><br />pg49<br /><br />ไอ้บ้าเอ้ย... มันทำเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ...<br /><br />...โอย<br /><br />โอ๊ย....<br /><br />มันคิดยังไงถึงได้เอาเก้าอี้มาฟาด<br /><br />pg51<br /><br />โอ๊ย<br /><br />ทำไมมันถึงไม่เอาเงินไป...?<br /><br />ความเร็วของไอ้หมอนั่น ทำไมถึง...<br /><br />แขน...<br /><br />แขนของฉันลื่นเหรอ？<br /><br />pg52<br /><br />เรียว！<br /><br />นายตื่นหรือยัง<br /><br />สร้างความมั่นใจซักหน่อย！<br /><br />ผักขมคลุกมันฝรั่ง！<br /><br />ฮิโรชิ...<br /><br />นายไม่ต้องทำอาหารให้ฉันทุกวันก็ได้<br /><br />อย่ากังวลไปเลย เราอยู่ห้องข้าง ๆ กันแล้วก็เป็นเพื่อนกันด้วย<br /><br />กิน กิน<br /><br />รู้แล้วน่า<br /><br />ร้อน！<br /><br />pg53<br /><br />อย่่ารีบกินสิ<br /><br />สงสัยว่าฉันจะลวกเพดานปากตัวเอง<br /><br />นายจะไปทำงานไหวเหรอในสภาพแบบนี้<br /><br />หนวกหูน่า<br /><br />คนสู้กันเพื่อเงิน มันน่าขันสิ้นดี<br /><br />ที่กำลังทำงานอยู่ที่ร้านเรานะเหรอ<br /><br />ขอบคุณสำหรับอาหารนะ<br /><br />นี่ฉันได้ยินมาว่าคลับ “ดอกไม้” เนี่ยอันตรายสุด ๆ เลยนา นายเคยได้ยินบ้างเปล่า<br /><br />อย่ามาเกาะแกะฉันน่า<br /><br />ตู๊ด<br /><br />มือถือ： [จาก] โทกิจิ [หัวข้อ] นัตซึมิจังวันนี้<br /><br />นายได้ข้อความเหรอเรียว<br /><br />pg54<br /><br />เดี๋ยวนะ ผู้หญิงคนนี้ใครกันนะ!?<br /><br />ขอฉันดูหน่อยน่า เรียว<br /><br />เขาเป็นน้องสาวฉัน<br /><br />น้องสาวเหรอ？<br /><br />จริงอ่ะ？<br /><br />ที่อยู่ของน้องฉันไกลจากที่นี่หน่อยนะ<br /><br />อ่า ฉันเข้าใจละ...<br /><br />เธอน่ารักนะ<br /><br />เธอช่างมีความรู้สึกที่เต็มเปี่ยม<br /><br />pg56<br /><br />เป็นเพราะฝนเนี่ย...<br /><br />pg57<br /><br />วันนี้คงไม่ค่อยมีลูกค้า<br /><br />ทำไมทำหน้าอย่างนั้น<br /><br />ฉันไม่ได้ลบหลู่นะ แต่เวลาที่นายทำหน้าแบบนั้น...<br /><br />นายคิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่ืนเหรอไง<br /><br />นายกับฉันมันก็เหมือนกันนั่นแหละ<br /><br />เดนมนุษย์ก็ยังเป็นเดนมนุษย์<br /><br />pg58<br /><br />...ตาแก่นี่มันอะไรกัน<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮิ<br /><br />ฮิฮ่า<br /><br />pg59<br /><br />อือ...อ่า...！<br /><br />ฟู่...ฟว่า...！<br /><br />หมัดอะไรของมัน...<br /><br />ย๊ากก！！<br /><br />pg60<br /><br />อ่า...<br /><br />ตาแก่นี่เคยเป็นนักมวยเก่าจริง ๆ เหรอ<br /><br />หมัดของตาแก่นี่ช้าชะมัด<br /><br />อืิอ...อ่า...!!<br /><br />ฝีเท้าก็ห่วยแตก...<br /><br />ฟู่...อ่า！！<br /><br />แม้แต่การหายใจก็แรง...<br /><br />ตาแก่นี่รู้ตัวไหมเนี่ยว่าตัวเองกำลังจะแพ้<br /><br />pg61<br /><br />ตาแก่นี่ชกโดนเรา！？<br /><br />หมัดเนี้ยเนี่ยนะ<br /><br />เป็นไปไม่ได้น่า!<br /><br />อือ...ย๊า!！<br /><br />pg61<br /><br />กรอด...！<br /><br />ฮิฮ่า！<br /><br />ไอ้บ้าเอ้ย<br /><br />ฮึ้ย！！<br /><br />อัก!<br /><br />pg63<br /><br />อ๊าาก!<br /><br />ย๊า！<br /><br />ไม่ได้ผลเหรอ？<br /><br />อือ...<br /><br />อ่า...<br /><br />pg64<br /><br />อ่่า...<br /><br />อือ...อ่า<br /><br />อ่า...<br /><br />ลุง<br /><br />อย่าฝืนเลยน่า<br /><br />...ย๊าก！<br /><br />ทำไมลุงต้องพยายามขนาดนี้<br /><br />ย๊าก！！<br /><br />มัน-มันรู้สึกดี...<br /><br />พะ...เพราะว่ามันรู้สึกดี...<br /><br />pg65<br /><br />ดะ...ด้วยการต่อสู้ครั้งนี้ ฉะ...ฉันจะได้แขวนนวมอย่างเป็นสุขสักที<br /><br />นะ...นายก็ คะ...คิดอย่างนั้นใช่ไหม...?<br /><br />pg66<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />บ้าเอ๊ย อะไรของเจ้าตาแก่เนี่ย<br /><br />เผยตัวตนที่แท้จริงด้วยรอยยิ้มสะงั้น<br /><br />ฉัน...<br /><br />อยู่ระดับเดียวกันกับตาแก่นี่แล้วเหรอ...!?<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br /><br /></summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38155</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Shamo 1 by oxymoron89</title>
        <updated>2013-06-17T23:01:08+00:00</updated>
        <author>
            <name>oxymoron89</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38155" />
        <summary type="html">pg8+9<br /><br />บทที่ 1: เรียว นารุชิมะ<br /><br />pg12<br /><br />หยุด!!<br /><br />เรียว นารุชิมะ<br /><br />พอได้แล้ว!!<br /><br />pg13<br /><br />พอเป็นพอ นารุชิมะ!!<br /><br />คุณชนะแล้ว!!<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />pg14<br /><br />ผู้ชนะคือ!<br /><br />เรียว นารุชิมะ!!<br /><br />โอ๊ย<br /><br />เรียว นารุชิมะ มีคนส่งฉันมาบอกว่า<br /><br />จะมีรถมารับคุณ<br /><br />นายรู้ไหม...ว่านายทำได้ดี<br /><br />ถ้านายสามารถทำแบบนี้ต่อไปได้เรื่อย ๆ ไม่มีอะไรจะมาหยุดนายได้<br /><br />pg16<br /><br />อ่า ฟู่<br /><br />..ฮ่า<br /><br />ฮ่า... อ่ะ<br /><br />pg17<br /><br />ตอนเพิ่งเริ่มสู้ นายดูท่าทางไม่ดีเลย<br /><br />แต่นายล้มเขาจากข้างหลัง<br /><br />แล้วตอนนี้นายก็กำลังเลยอวัยวะเพศของผู้หญิงเพื่อเงิน<br /><br />หุ ๆ นายนี่มันเป็นผู้ชายประเภทที่ต่ำสุด ๆ<br /><br />pg19<br /><br />ไอ้บ้านั่น... มันทำฉันเจ็บ ฉันก็เลยซัดมันให้น่วม<br /><br />ฮ่า...<br /><br />โทรศัพท์: [จาก] โทกิจิ [หัวข้อ] ขอบคุณนะ<br /><br />โทรศัพท์: [ข้อความ] ฉันได้เช็คประจำเดือนของนายแล้ว ร่างกายนายเป็นไงบ้าง นัตซึมิจังอารมณ์ดีวันนี้!<br /><br />pg20<br /><br />นัตซึมิ...<br /><br />เธออารมณ์ดีจริง ๆ หรือเปล่านะ<br /><br />pg21<br /><br />อืมมม....<br /><br />pg22<br /><br />คุณ เรียว นารุชิมะ คะ...<br /><br />คุณอยู่ในนี้หรือเปล่าคะ<br /><br />เธอต้องการอะไร<br /><br />คุณคือ เรียว นารุชิมะ ใช่ไหมคะ<br /><br />หนูดีใจจัง!<br /><br />หนูชื่อ โนโซมิ ซาวาดะ ค่ะ<br /><br />หนูมาขอให้คุณเรียวช่วยเหลือค่ะ<br /><br />ช่วยอะไร?<br /><br />pg23<br /><br />การชกคืนนี้...<br /><br />ช่วยแพ้ทีค่ะ<br /><br />หนูขอร้องละ<br /><br />อย่ามาล้อเล่นน่า ออกไปซะ<br /><br />คนที่จะสู้กับคุณเรียววันนี้...<br /><br />คือพ่อหนูเองค่ะ<br /><br />พ่อของหนูเคยเป็นนักมวยปล้ำมาก่อน<br /><br />คนเรียกเขาว่า “ไอ้กระทิง” ซาวาดะ<br /><br />pg24<br /><br />พ่อของหนูไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุด<br /><br />แต่เขาก็เต็มที่กับการเป็นนักมวยปล้ำมืออาชีพ<br /><br />แต่...องค์กรกลับล้มละลาย...<br /><br />หนูกับพ่อไม่มีเงินเหลือเลย แม้แต่แม่ก็ทิ้งพวกเราไป<br /><br />พ่อพาหนูไปด้วยและพวกเราก็ลำบากมาก<br /><br />พ่อหนูไม่ค่อยมีความสามารถ ตอนนี้ก็เลยไม่ได้ทำงาน<br /><br />พ่อหนูจะต้องลำบากในการแข่งขันครั้งนี้แน่ ๆ<br /><br />หนูก็เลยจะขอคุณ...<br /><br />pg25<br /><br />ได้โปรดเถอะค่ะ<br /><br />ให้พ่อหนูชนะเถอะ！<br /><br />ไอ้เด็กโง่<br /><br />ฟังนะ ฉันไม่สนใจเรื่องระหว่างพ่อลูกอะไรนี่หรอก<br /><br />ออกไปสะ ไม่งั้นฉันจะตีเธอ!!<br /><br />pg27<br /><br />สู้！สู้！！<br /><br />อย่ายั้งมือ พวกคุณต้องทำให้คนดูพอใจ<br /><br />พวกคุณเป็นแขกก็เลยได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี<br /><br />เรามาสู้กัน<br /><br />pg28<br /><br />...ฮึ่ม<br /><br />มันเจ็บนะ... การโจมตีเมื่อกี้ ฉันแค่โชคดี<br /><br />กรอด！！<br /><br />สรุปนี่คือคำตอบของนายสินะ<br /><br />ไม่มีประโยชน์ที่พวกเราจะมานั่งกังวลเกี่ยวกับรายละเอียด<br /><br />เรามาทำให้การต่อสู้ครั้งนี้จบเร็ว ๆ กันเถอะ<br /><br />pg29<br /><br />แกกำลังพูดถึงเรื่องอะไร<br /><br />ผู้ชนะจะได้ทุกสิ่ง และคนที่เป็นผู้ชนะจะถูกกำหนด ณ บัดนี้<br /><br />คนที่จะแพ้ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว<br /><br />มันไม่ได้ผลหรอก<br /><br />โอกาศที่ฉันจะชนะมีอยู่<br /><br />เพียงแปดเปอเซน<br /><br />ได้โปรดเถอะ<br /><br />ลูกสาวฉันตาบอด<br /><br />อย่ามาล้อเล่นน่า...!<br /><br />pg30<br /><br />อ๊าากก！！<br /><br />อ๊าาา！！<br /><br />มันกำลังแกล้งทำเป็นเจ็บ<br /><br />ย๊ากกก<br /><br />pg31<br /><br />ฉันจะลุกขึ้น<br /><br />ย๊าาากกก！！<br /><br />โอ้ เอาล่ะ<br /><br />มันไม่ได้เจ็บเท่าไหร่หรอกไอ้ศอกเมื่อกี้<br /><br />ไอ้บ้า...<br /><br />อย่ามาล่อเล่นน่า...<br /><br />ฉันเป็นมืออาชีพ<br /><br />ฉันจะยั่วนายทุกวิถีทาง<br /><br />pg33<br /><br />มา！<br /><br />จังหวะนั้นแหละ！<br /><br />จีทซึ！！<br /><br />นั่นแหละ！<br /><br />เข้ามาอีก！<br /><br />pg34<br /><br />อึก！<br /><br />นี่ล่ะ<br /><br />หลังจากนี้ฉันจะจับลูกเตะของแก<br /><br />มันคงจะง่ายมากที่ฉันจะจับแกทุ่มลงพื้นแล้วล๊อคคอแกซะ<br /><br />ใครจะไปฟังแก！？<br /><br />...แล้วเงินรางวัลละ？<br /><br />แกยังหนุ่มอยู่ แกยังมีอนาคต<br /><br />พวกคุณทำอะไรกันอยู่ สู้กันสิ！！<br /><br />หืม？<br /><br />pg35<br /><br />อั๊ก！！<br /><br />อะไรของแก ช่างไร้ยางอายจริง<br /><br />แย่จริง แย่จริง<br /><br />แกทำยังไง ก็ได้อย่างนั้น<br /><br />ฉันจะทำยังไงกับแกดี<br /><br />แต่มันก็ไม่เสมอไปหรอก<br /><br />...แก<br /><br />pg36<br /><br />ฆ่าพ่อแม่ตัวเอง<br /><br />กี่ปีแล้วนะที่ญี่ปุ่นไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น...<br /><br />แกแทงพ่อแม่ของแกด้วยมีดอย่างเลือดเย็น และชื่อของแกคือ... เรียว นารุชิมะ<br /><br />แก...<br /><br />แกจำได้หรือเปล่า หรือว่าแกกำลังทำเป็นว่าจำไม่ได้ แม้แต่การเรียนคาราเต้ก็ช่วยคนอย่างแกไม่ได้<br /><br />ฉันเห็นทางทีวี ตอนที่แกอยู่ในโตเกียวโดม<br /><br />pg37<br /><br />แกต้องสู้แบบเอาเป็นเอาตายกับ ซึกาวาระ แห่ง บังริวไค...<br /><br />ถ้าแกแพ้ตอนนี้ แกก็จะถูกลืม<br /><br />คุณทำอะไรนะ！<br /><br />สู้สิ！！<br /><br />หืม？<br /><br />เหวอ！！<br /><br />pg38<br /><br />ย๊ากก！！<br /><br />ฉันอิจฉาแกจริง ๆ<br /><br />เพราะโตเกียว โดม<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />เป็นไงบ้าง<br /><br />ถึงจะเป็นแค่นักมวยปล้ำไร้ชื่อ<br /><br />แกจะทนการต่อสู้นี้ได้ไหม？<br /><br />pg40<br /><br />ย๊ากก<br /><br />อึก!!<br /><br />ศอกของแก<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />pg41<br /><br />อื้อ！！<br /><br />ล๊อคคอ<br /><br />มันเป็นถ้าง่าย ๆ แต่ให้ผลเยี่ยม<br /><br />pg42<br /><br />ท่านี้มันทำให้คู่ต่อสู้เป็นบ้ามานักต่อนักแล้ว มีแต่ต้องขอยอมแพ้เท่านั้นแหละถึงจะหลุด<br /><br />อ๊าก...！<br /><br />เว้นแต่แกจะลองโจมตีช่วงล่างของฉัน<br /><br />pg44<br /><br />ฮ่า<br /><br />ฮ่า<br /><br />จบกันสักที ตอนนี้แกไม่ใช่นักมวยปล้ำสะด้วยซ้ำ<br /><br />pg45<br /><br />คุณต้องทำถึงขนาดนั้นด้วยเหรอ ทั้ง ๆ ที่หนูขอร้องคุณแล้ว...<br /><br />เรียว นารุชิมะ<br /><br />คุณมัน...<br /><br />pg46<br /><br />ปีศาจ!<br /><br />ไอ้เด็กบ้า</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38154</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Shamo 81 by oxymoron89</title>
        <updated>2013-06-17T21:49:37+00:00</updated>
        <author>
            <name>oxymoron89</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38154" />
        <summary type="html">pg5<br /><br />Chapter 81 คาเงะฟุเดะ<br /><br />pg6<br /><br />p6<br /><br />b1: โฮ่ง<br /><br />b2: โฮ่งง<br /><br />pg7<br /><br />p1<br /><br />b1: นายกำลังจะไปแล้วเหรอ<br /><br />b2: โฮ่ง<br /><br />p2<br /><br />b1: อย่าฝืนตัวเองมากเกินไปละเรียว<br /><br />p3<br /><br />b1: ฉันพักผ่อนมาพอละ<br /><br />p4<br /><br />b1: ฝากนัตซึมิด้วยนะ เจ้า เพโระ*<br /><br />*T/N: เพโระ แปลว่าเลีย<br /><br />p5<br /><br />b1: โฮ่ง<br /><br />b2: โอ่ง<br /><br />pg10<br /><br />p1<br /><br />b1: ก้า<br /><br />b2: ก้าา<br /><br />pg11<br /><br />p1<br /><br />b1: ก้าา<br /><br />b2: ก้า<br /><br />pg13<br /><br />p1<br /><br />จดหมาย: ถึง คุณ เรียว นารุชิมะ<br /><br />p3<br /><br />จดหมาย: จาก ฮิโรชิ อิโต<br /><br />pg14<br /><br />p1<br /><br />จดหมาย:<br /><br />ถึง สุดที่รัก เรียวจัง<br /><br />เป็นอย่างไรบางจ๊ะ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเธอต้องทานอาหารให้ครบหมู่นะ ฉันกำลังพยายามฝึกฝีมือทำอาหารอยู่เพื่อที่จะได้ทำอาหารให้เรียวจังยังไงละ โปรดรอฉันด้วยนะ<br /><br />หลังจากที่ฉันย้ายมาที่นี่ ฉันก็ได้ค้นพบความฝันของฉัน และความฝันอันนั้นคือ...(อายจัง) การที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับเรียวจังยังไงละ ที่จริงเราไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็ได้ ตราบใดที่ฉันได้อยู่ข้าง ๆ เรียวจังฉันก็มีความสุขละ เธอไม่ต้องทำงานด้วยซ้ำ ฉันจะดูแลเธอเอง ฉันรู้เรื่องที่เธอเข้าร่วมในการแข่งขัน แกรน ครอส ในหนังสือพิมพ์ ฉันไม่อยากให้เรียวจังทำอะไรที่อันตรายอีกต่อไปแล้ว เรามาคิดถึงอนาคตเรากันเถอะนะ<br /><br />p2<br /><br />n1: นะจ๊ะ (หัวใจ)<br /><br />p4<br /><br />b1: เฮ้อ~~~<br /><br />pg15<br /><br />p5<br /><br />b1: มันรู้สึกดีนะที่ได้ทำอะไรที่่สร้างสิ่งใหม่ ๆ<br /><br />b2: ฉันอยากจะใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อย ๆ<br /><br />pg16<br /><br />p1<br /><br />n1: นี่เรากำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย What am I thinking...<br /><br />n2: ไม่มีทางที่เราจะทำอะไรแบบนั้นได้หรอก...<br /><br />p2<br /><br />n1: แบบนั้นได้หรอก...<br /><br />p5<br /><br />b1: เจ้าบ้า โกซากุ<br /><br />p6<br /><br />b1: มันย้ายบ้านไปที่ไหนกันนะ<br /><br />p4<br /><br />b1: เคจัง กลับบ้านเร็ว ๆ นะKei-chan, come home early okay?<br /><br />b2:  ฉันเตรียมอาหารอร่อย ๆ ไว้ให้เธอด้วย<br /><br />b3: ขอบคุณจ่ะ โกซากุจัง<br /><br />p6<br /><br />b1: ลูกพ่อ ได้ยิินพ่อไหม<br /><br />b2: นี่พ่อของหนูกำลังพูดอยู่นะ<br /><br />pg18<br /><br />p1<br /><br />b1: เด็กเพิ่งจะสิบอาทิตย์เอง เขายังไม่ได้ยินเราหรอก<br /><br />p2<br /><br />b1: ไม่หรอก เขาได้ยินเรา<br /><br />b2: เสียงหัวใจของเขาเป็นสัญญาณแห่งชีวิต<br /><br />p2<br /><br />b1: โกซากุจัง<br /><br />pg19<br /><br />p1<br /><br />b1: โอเค<br /><br />p2<br /><br />b2: จุ๊ฟ (หัวใจ)<br /><br />p3<br /><br />b1: โกซากุ...<br /><br />p4<br /><br />b1: แกนี่มันน่าขนลุกจริง<br /><br />p5<br /><br />b1: เฮ้อ~~~~<br /><br />b2: นี่มันบ้าสิ้นดี...</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38153</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Manga of the Dead 1 by oxymoron89</title>
        <updated>2013-06-17T20:48:33+00:00</updated>
        <author>
            <name>oxymoron89</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/oxymoron89/releases/38153" />
        <summary type="html">pg5<br /><br />p1<br /><br />n1: ย่าของฉันกลายเป็นซอมบี้<br /><br />pg7<br /><br />p2<br /><br />b1: ฉันไม่ชอบย่าของฉันเพราะเธอชอบทำเสียงดัง<br /><br />p3<br /><br />b1: ย่าของฉันถึงจะเสียชีวิตแล้วก็ยังแข็งแรงดีนะเนี่ย<br /><br />n1: ฉันคิดว่าเธอคงรู้สึกดี<br /><br />pg8<br /><br />p2<br /><br />n1: พ่อร้องไห้ไปพร้อม ๆ กับดื่มเหล้าทุกคืน<br /><br />n2: แม่กลับดูดีใจจนออกจะผิดธรรมชาติ<br /><br />n3: และพ่อชั้นก็หัวอ่อนเกินไปที่จะสังเกตุ<br /><br />n4: แชปเป็นหมาของเรา<br /><br />p3<br /><br />b1: เอาหน่า พ่อ สดชื่นหน่อยสิ ถ้าคุณทำตัวแบบนี้ต่อไปเดี๋ยวคุณแม่ก็เสียใจแย่หรอก!<br /><br />pg9<br /><br />p2<br /><br />b1: แแแแแบร่ แแแแแบร่<br /><br />b2: แย่ชะมัด ที่ปิดปากของย่าหลุดออกอีกแล้ว...<br /><br />p3<br /><br />b1: แม่ ที่ปิดปากของย่าหลุดออกอีกแล้ว ย่าหนวกหูมาก หนูทำการบ้านไม่ได้เลย<br /><br />p4<br /><br />b1: แแแแบร่<br /><br />pg10<br /><br />p1<br /><br />b1: ฉันไม่ได้เกลียดการไปโรงเรียนสักทีเดียวเพราะฉันยังได้เจอเพื่อน ๆ กับรุ่นพี่เวลาไปโรงเรียน<br /><br />p3<br /><br />b1: เกิดอะไรขึ้นกับมือพี่เหรอ เหมือนรอยกัดเลย (ท่าจะเจ็บ)<br /><br />(ไม่รู้เหมือนกัน)<br /><br />b2: ตอนพี่ออกมาจากร้านอาหาร อยู่ดี ๆ ผู้ชายท่าทางสกปรก ๆ คนหนึ่งก็เดินมากัดมือพี่ ซวยจริง ๆ เลย ตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลยเนี่ย<br /><br />pg11<br /><br />p1<br /><br />b1: ฟู่<br /><br />p2<br /><br />b1: เอ๋<br /><br />p4<br /><br />n1: แชปกำลังกลายเป็นของเหลวคล้ายซอสมะเขือเทศอยู่ตรงทางเดิน ฉันตกใจมาก ถึงแม้ว่ามันจะน่าขยะแขยง ฉันก็ยังอยากที่จะอุ้มมันขึ้นมากอด<br /><br />pg12<br /><br />p1<br /><br />b1: ฉันรู้สึกเสียใจเวลาที่หมาฉันตายมากกว่าตอนที่คนตายเสียอีก ฉันร้องไห้จนตาแดงไปหมด<br /><br />p2<br /><br />b1: ฉันบอกแล้วไง ว่าคุณแม่ไม่รู้สึกเจ็บแล้ว ถึงเราจะมัดคุณแม่ไว้แน่นแค่ไหน คุณแม่ก็ไม่เป็นอะไรอยู่ดี ลองนึกดูสิ ถ้านี่เป็นพวกลูก ๆ ละก็เราจะทำยังไงกันดี<br /><br />b2: ....ขอโทษนะ...<br /><br />p4<br /><br />b1: นี่ลูกรู้ไหมว่าแชปราคาเท่าไหร่นะ!?<br /><br />n1: นี่มันไม่เกี่ยวกันสักหน่อย ยัยแก่<br /><br />pg13<br /><br />p1<br /><br />n1: ทุกคนบนโลกน่าจะไปตายกันสะให้หมด (ยกเว้นฉันกับรุ่นพี่)<br /><br />pg14<br /><br />p1<br /><br />b1: ขอโทษจริง ๆ พี่คงรับไม่ได้จริง ๆ ไม่ไหวอ่ะ (ฉันไม่อยากจะเป็นแฟนกับคนที่มีครอบครัวเป็นซอมบี้)<br /><br />p2<br /><br />n1: ฉันรู้ว่าถ้าคนอื่นรู้เข้าว่าสมาชิกครอบครัวฉันกลายเป็นซอมบี้ ฉันคงถูกเกลียดแน่ ๆ ทุกคนในครอบครัวฉันพยายามจะปิดบังเรื่องนี้ แค่จู่ ๆ เช้าวันหนึ่งตอนที่ฉันไปโรงเรียน ทุกคนกลับรู้เรื่องนี้หมด<br /><br />n2: อย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด ทุกคนควรจะไปตายสะให้หมด<br /><br />p3<br /><br />n1: ฉันหงุดหงิดมาก<br /><br />b1: แบร่<br /><br />p4<br /><br />n1: ฉันก็เลยตัดข้อมือของย่าออก ความรู้สึกเวลาที่กระดูกย่าหักทำให้ฉันผ่อนคลายขึ้นมาก แต่ฉันก็สงสัยอยู่อย่างว่าทำไมเลือดถึงไม่ค่อยออกเท่าไหร่ คงเป็นเพราะย่าเป็นซอมบี้ล่ะมั้ง<br /><br />p6<br /><br />b1: อ่าาา ฉันไม่อยากกลับบ้านเลย<br /><br />b2: อ่าาา ฉันเข้าใจ ฉันก็ไม่อยากกลับบ้านเหมือนกัน แหม เนื้อไก่นี่อร่อยจริง ๆ<br /><br />b3: อร่อยจริง ๆ<br /><br />p7<br /><br />b1: เมืองก็ยังดูน่าเบื่อเหมือนเดิม ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในเมืองนี้มีซอมบี้<br /><br />b2: น่าเบื่อจริง ๆ<br /><br />p8<br /><br />n1: พอฉันกลับถึงบ้าน ปรากฏว่าพ่อก็ได้กลายเป็นซอมบี้ไปอีกคนแล้ว<br /><br />n2: ช่างน่าขัน ซอมบี้แม่ลูก<br /><br />pg16<br /><br />p1<br /><br />b1: เกิดอะไรขึ้น พ่อกลายเป็นแบบนั้นไปตั้งแต่เมื่อไหร่<br /><br />b2: มันแย่จริง ๆ เพราะลูกยังไม่กลับบ้าน แม่ก็เลยต้องจับพ่อมัดไว้คนเดียว แม่ละกังวลจริง ๆ ว่าต่อจากนี้เราจะทำยังไงดี<br /><br />p2<br /><br />b1: สงสัยแม่ต้องเริ่มไปทำงานสะแล้ว<br /><br />n1: แม่ดูมีความสุขยังไงชอบกล<br /><br />p3<br /><br />b1: มา ๆ ยจจัง หยุดเล่นเกมแล้วก็ไปล้างมือเดี๋ยวนี้<br /><br />p4<br /><br />b1: ลูกก็ไปล้างมือด้วยนะ ถ้าไม่ล้างระวังจะกลายเป็นซอมบี้ไปอีกคน<br /><br />pg17<br /><br />p1<br /><br />n1: สามวันให้หลัง แม่ก็กลายเป็นซอมบี้ไปอีกคน<br /><br />pg18<br /><br />p1<br /><br />b1:  พี่... ผมเห็นแม่...<br /><br />n1: แม่จงใจถอดที่ปิดปากของย่าออก แม่พยายามที่จะให้พ่อโดนย่ากัด<br /><br />p3<br /><br />n1: ของที่ปู่ทวดของฉันทิ้งไว้ให้ถูกซ้อนไว้หลังแท่นบูชา<br /><br />p4<br /><br />b1: นี่เป็นปืนของปู่ มันชื่อว่า ปืน นัมบุ 14 ปู่จะให้หนูเก็บไว้เป็นที่ระลึก<br /><br />(ถ้าหนูเจอคนไม่ดี ก็ใช้ปืนนี้ยิงมันเลย)<br /><br />n1: ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะมีโอกาศได้ใช้ปืนกระบอกนี้<br /><br />pg19<br /><br />p1<br /><br />n1: ฉันรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้พาน้องชายฉันออกจากบ้าน<br /><br />pg20<br /><br />p1<br /><br />b1: เอาของมาหมดหรือยัง งั้นไปเราไปกันเถอะ<br /><br />b2: อื้อ<br /><br />p1<br /><br />n1: ในคืนก่อนที่ฉันจะออกจากบ้าน ฉันโทรหารุ่นพี่ ฉันแค่อยากจะได้ยินเสียงของเขาเป็นครั้งสุดท้าย<br /><br />b1: รุ่นพี่นี่ฉันเอง...<br /><br />n1: ทว่าเสียงที่มาจากอีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์นั้นกลับเป็นเสียงที่ไม่น่าอภิรมย์เอาเสียเลย<br /><br />p2<br /><br />b1: แแแแบร่<br /><br />p3<br /><br />n1: ฉันกำลังจะไปบ้านรุ่นพี่ ฉันจะใช้ปืนนี้ยิงไปที่น่าผากของรุ่นพี่อันเป็นที่รักของฉัน หลังจากนั้นฉันก็จะไปชิบุย่า</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38053</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 222 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-06-02T04:50:56+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38053" />
        <summary type="html">ขอโทษครับ ผมไม่ค่อยรู้เรื่องสุภาษิตคำพังเพยซักเท่าไหร่ ต่อให้รู้ตัวญี่ปุ่นแต่ของไทยไม่รู้ก็ไม่มีความหมายเนอะ - -&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:222 &quot;อัลพิสแห่งความชั่ว 3 - ไพ่ส่วนเกิน</strong><br />หน้า 1<br />** โทกิมาช่วยแล้ว!! **<br />โทกิ - เฮ้อ...<br />แย่จังแฮะ<br />โลกมันเป็นอะไรไปหมดแล้วเนี่ย?<br /><br />ไม่นึกเลยนะว่าฉันต้องมาสู้กับเธอแบบนี้<br />...ซากุระจัง<br /><br />แต่ว่าดูจากสถานการณ์ตอนนี้...<br /><br />หน้า 2<br />ไม่ว่าจะทำยังไงเธอก็คงไม่หยุดซินะ!!<br />** โทกิท้าดวลกับสายพันธ์หายากที่สามารถหักล้างพลังพิเศษได้ด้วยการโจมตีทางกาย!! **<br /><br />หน้า 3<br />รุย - เดี๋ยว โทกิ!! นี่นายคิดจะฆ่าซากุระ...<br /><br />โทกิ - มั่วแต่ไปทำให้แท่งเหล็กดับสูญ<br />ตรงเท้า...<br /><br />เปิดโล่งเลยนะ!!<br /><br />หน้า 4<br />รุย - เมื่อกี้มันอะไร...!?<br /><br />[มันเหมือนโดนเพลิงสีฟ้าเผาเป็นจุลเลย!?]<br /><br />โทกิ - ...เข้ามาขวางจริงๆด้วยซินะ<br /><br />หน้า 5<br />ไอ้พ่อบ้าเอ้ย<br /><br />นายก - ไม่ไหวเลย...โจ้กเกอร์พลังแม่เหล็กที่สามารถเอาชีวิตสายพันธ์หายากด้วยการโจมตีทางกายภาพได้<br />จะให้ซากุระจังบาดเจ็บไม่ได้ด้วย<br /><br />โทกิ นี่นาย จงใจลากนายกให้ออกมาแถวหน้า...<br />โทกิ - แหงซิ!? จะให้หมอนี้ใช้ซากุระจังตามใจชอบได้ไง?<br /><br />...ฉันจัดการไอ้หมอนี้เอง<br /><br />รุย - โทกิ...<br /><br />หน้า 6<br />โอกามิ - ไม่ได้นะ<br /><br />โทกิ - หา!?<br /><br />พูดอะไรน่ะ โอกา-...<br />โอกามิ - นายน่ะถอยไปเลย<br />โทกิ - หา!?<br />โอกามิ - ยังไงก็ไม่ได้<br />โทกิ - เฮ้ย...!? พูดบ้าอะไรของนาย...<br /><br />โอกามิ - ไม่ได้!!<br />ต่อให้นายเกลียดเขายังไง เขาก็ยังเป็นพ่อนายไม่ใช่เร้อ!!<br /><br />...เพราะงั้น นาย<br />นายจะฆ่าเขาไม่ได้นะ<br /><br />รุย - เรย์...<br />นี่นาย...<br /><br />หน้า 7<br />...ว่าไป ตอนที่นาย...<br />ตามล่า &quot;ผู้แสวงหา&quot; ก็ตั้งหน้าตั้งตาแต่จะหาเขาเหมือนคนบ้าเลยนี่นะ<br /><br />...ถึงฉันจะขำ แต่ก็รู้สึกขยักแขยงด้วยเหมือนกัน<br />เพราะต่อให้เขาจะชั่วช้าแค่ไหน คนที่นายฆ่าไปก็ยังเป็นคนที่ชุบเลี้ยงนายมา<br />...แต่ว่านะ<br /><br />[ฉันไม่อยาก...เห็นคุณต้องไปทำร้าย]<br />[คนอี่นอีกแล้ว]<br /><br />โทกิ - ...ก็เพราะเป็นพ่อนั้นแหละ...<br />ถึงไม่อยากเห็น<br />ความเน่าไปมากกว่านี้<br /><br />ขอบใจนะ โอกามิคุง<br />แต่ว่า<br /><br />หน้า 8<br />นายคง...ไม่ซิ มีแต่นายคนเดียวที่น่าจะเข้าใจ<br />ว่าฉันต้องจัดการ...หมอนี้ด้วยตัวฉันเองเท่านั้น<br /><br />หน้า 9<br />โทกิ - แว้ก!<br /><br />[ซี่โครงตูหักเลยนะเฟ้ย]<br />เจ็บ!! ทำบ้าอะไร...<br />โอกามิ - งั้นก็ตามใจ...แต่ว่า<br /><br />อย่าหันกลับไปมองแต่อดีต<br />คิดแค่ว่าตอนนี้ต้องทำอะไรก็พอ<br /><br />โทกิ - นายก็เลิกพูดพล่ามแล้วทำอะไรซักอย่างกับซากุร-...<br /><br />สองสี่!? &quot;มามอน&quot; งั้นเร้อ!? แต่ว่าทำไม...<br /><br />หน้า 10-11<br />สีทั้งเจ็ด<br />แสงทั้งเจ็ด<br />เปลวทั้งเจ็ด...<br />งดงามจริงๆเลยนะ...<br /><br />เพลิง...ทั้งเจ็ดนี้...<br /><br />หน้า 12<br />รุย - เพลิงทั้งเจ็ด!?<br />น-...นี่มันหมายความว่าไง...!?<br />ต่อให้มีแขนของจิ๋วกามิ มนุษย์ที่ไม่ได้มีพลังพิเศษก็ไม่น่าจะใช้พลังได้นี่...<br /><br />นายก - แต่ถ้า<br /><br />มีแหล่งพลังพิเศษก็อีกเรื่องหนึ่งไม่ใช่รึ?<br />*สวบ*<br /><br />หน้า 13<br />รุย - เนะเนะเนะ!!<br /><br />นายก - แขนของพันธ์ผสมอย่างจิ๋วกามิดูเหมือจะมีพลังของสายพันธ์พิเศษที่สามารถดูดเอาพลังพิเศษอยู่ด้วย<br />เนะเนะเนะ - อุ๊ก<br />นายก - ฉันก็เลยลากยัยนี้มาด้วย เผื่อจะใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง<br /><br />เนะเนะเนะ - อุ๊ก...<br />อุ๊บ...<br />ถึงพลังแม่เหล็กจะถูกปลดปล่อยออกมาจาก &quot;กล่อง&quot; ที่คุณซากุระโคจิเปิดจนสามารถกลับจากสภาพลอสต์ได้<br />พลังแม่เหล็กส่วนมากก็กลับไปที่นาย เพราะงั้นยัยนี้ก็หมดประโยชน์แล้ว<br /><br />ในเมื่อนายรู้ความจริงแล้ว ฉันก็ไม่ต้องเก็บมันไว้แล้วซินะ?<br />เนะเนะเนะก็ไม่ได้เป็นญาติฉันซะหน่อย<br />เขาก็แค่ &quot;ไพ่ส่วนเกิน&quot; ที่มีไว้ทดแทนนายเท่านั้น<br /><br />หน้า 14<br />โทกิ - ...หุบปาก<br />แก...<br /><br />หน้า 15<br />ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!!<br /><br />หน้า 16<br />รุย - อึก!!<br />พลังแม่เหล็กไฟฟ้าของโทกิถูกแพร่ทั่วไปหมด!!<br /><br />*เปรี๊ยะ*<br />*เปรี๊ยะ*<br /><br />มิชิรุ - [ถึงจะหยุดการดับสูญไม่ได้แต่มันก็ไม่สามารถดับอย่างอื่นได้ถ้ามันกำลังดับพลังพิเศษอื่นอยู่...]<br /><br />หน้า 17<br />โอกามิ - ...&quot;กล่อง&quot;นั้น มันไม่เหมาะกับคุณหรอกนะ<br /><br />คุณซากุระโคจิ!!<br /><br />ข้าวกล่อง - ...&quot;กล่อง&quot; ก็คือ &quot;กล่อง&quot;<br />แต่ยังไงก็สู้ &quot;ข้าวกล่อง&quot; ไม่ได้อยู่ดี<br /><br />หน้า 18<br />เรย์คุง<br /><br />รุย - ข้าวกล่อง!!<br />นี่นาย ยังไม่ตาย...<br /><br />หน้า 19<br />ข้าวกล่อง - อืม เหมือนฉันจะง่วงเลยพล่อยหลับไป<br />รุย - สลบเมิดไปเพราะแผลนั้นมากกว่ามั้ง<br /><br />ข้าวกล่อง - ถึงจะผิดแผนไปหน่อย<br />แต่ก็ดีแล้วที่ &quot;กล่อง&quot; แห่งความชั่วนั้นเปิดและปล่อยพลังดับสูญออกมา<br /><br />โอกามิ - นี่นาย เห็นสภาพ...<br />โศกนาฏกรรมในเมืองนั้นแล้วยังจะบอกว่าอยากได้พลังดับสูญนี่อยู่อีกเร้อ...<br /><br />*พรึ่บ*<br /><br />ข้าวกล่อง - อย่ามาเข้าใกล้ซากุระจังนะ<br />ถ้ายังขวางอีก ต่อให้เป็นเรย์ฉันก็จะฆ่า<br /><br />หน้า 20<br />...บอกไปแล้วนี่ ว่าซากุระต้องมาเข้าพวกกับพวกเรา<br />ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าต้องเป็นแบบนี้<br /><br />ความสิ้นหวังนั้นไง<br />ความสิ้นหวังที่ผู้คนสร้างขึ้นไม่มีวันจบทำให้ซากุระปิดใจลง<br />มนุษย์นั้นแหละที่ผิด เพราะงั้นถึงไม่เห็นใจ<br /><br />โอกามิ - ข้าวกล่อง...นาย...<br /><br />** สายสัมพันธ์ระหว่างสายพันธ์หายาก...!? เมื่อข้าวกล่องกลายมาเป็นศัตรู ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งเขาได้แล้วงั้นเร้อ!? **<br />ข้าวกล่อง - พลังดับสูญต้องเป็นของฉัน<br /><br />next: คำโกหกของคนหมู่มากก็คือความจริง...!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38006</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Hataraku Maousama! 10 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-26T03:09:31+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/38006" />
        <summary type="html">หลงรักเรื่องนี้จัดครับ...ถึงขั้นอ่าน LN เกือบจบไปแล้วเล่มหนึ่ง *ยืดอกภูมิใจเพราะก่อนหน้านี่เคยแต่อ่านไปได้แค่ครึ่งเล่มก็เลิกอ่าน* (แต่ผมสปอยตัวเองมาเยอะอ่ะครับ จากวิกีญี่ปุ่น เลยพอรู้เรื่องตัวละครคร่าวๆหมด ทั้งเรื่องอดีตของจอมมารกับอาชิยะ เรื่องของเซฟิรอทกับอลัสรามุส เรื่องความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างจอมมารกับผู้กล้า เรื่องของเทวดากับโลกสวรรค์ ฯลฯ)<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนที่จะได้รับอนุญาต</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! (ท่านจอมมารสู้งาน!!)<br />ตอนที่ 10 &quot;จอมมาร พยายามได้ดีมาก&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ผู้กล้าเอมิเลีย ปลดปล่อยพลัง! **<br />ลูซิเฟล - [พลังศักดิ์สิทธิ...!!]<br /><br />ระดับของดาบ...ปลดปล่อยได้แค่ขั้นแรกเท่านั้นเองเร้อ?<br />ชักเริ่มไม่มั่นใจนิดๆแล้วซิ<br /><br />แต่ก็เอาเถอะ พวกนั้นเองก็คงใช้พลังได้ไม่เต็มที่เหมือนกัน<br />จะมาพะวงกับเรื่องรูปร่างตอนนี้ไม่ได้<br /><br />หน้า 2<br />ขุนพลปิศาจลูซิเฟอร์! คนนอกรีตอัลบ้า!<br />บาปที่พวกนายได้กระทำไว้ต่อโลก...<br />ฉันจะให้พวกนายชดใช้ ณ บัดนี้!<br /><br />หน้า 3<br />มาโอ - โห! โคตรเท่ห์!<br />เอมี่ - หนวกหูน่า!<br /><br />พอฉันเสร็จกับเจ้าพวกนั้นแล้ว ฉันจะมาเก็บนายต่อ เตรียมใจไว้ได้เลย!<br />มาโอ - เอ่อๆ<br />ช่วยจัดการให้มันเร็วหน่อยแล้วกัน<br /><br />...แต่ก่อนหน้านั้น<br /><br />หลับกันไปก่อนแล้วกัน!<br /><br />หน้า 4<br />เอมี่ - นี่! ทำอะไรของนายน่ะ!<br />มาโอ - อาคมเวทย์น่ะ<br />ก็นี่มันไม่ใช่โชว์ที่ควรจะดูนี่หว่า<br /><br />ฉันไม่อยากให้พวกสื่อแห่กันมาทำข่าวตรงนี้<br />เลยสร้างมิติครอบคลุมพื้นที่แถวนี้ทั้งหมดน่ะ<br /><br />เอมี่ - สร้างมิติครอบคลุม...<br />[ถึงจะพูดดูง่าย แต่ต้องใช้พลังขนาดไหนเชียวถึงจะทำแบบนั้นได้...]<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - ดังนั้นอย่าปล่อยให้พวกนั้นหนีไปได้เชียวนะ<br />ขืนปล่อยไปมีหวังงานเข้าแน่...<br /><br />...ฮึบ!<br />ลูซิเฟล - ดูท่า<br /><br />ฉันคงต้องเอาจริงด้วยเหมือนกันซินะ!!<br /><br />ฮ่าห์!!<br /><br />หน้า 6<br />มาโอ - โอ้ยๆๆๆ!<br /><br />นี่หล่อน! ทำอะไรน่ะ!<br />เอมี่ - โทษที! มันบังเอิญน่ะ!<br /><br />ฮ่าห์!<br />ลูซิเฟล - อุ๊ก...<br /><br />หน้า 7<br />คิดว่าจะตามฉันทันรึ!<br /><br />เอมี่ - ...ยังอ่อนหัด<br /><br />หน้า 8<br />ลูซิเฟล - เฮอะ ทำเป็นเก่ง!<br />ป้องกันก็เห็นจะได้ หลบก็ไม่เห็นจะพ้นเลยไม่ใช่เร้อ?<br /><br />ความสามารถในการบินของเธอไม่ได้ขี้ของฉันแต่แรกแล้ว<br />แค่ถ่วงเวลาไปได้เรื่อยๆแบบนี้<br />ฉันก็จะชนะเพราะฉันสามารถคงพลังเวทย์ไว้ได้!<br /><br />อาชิยะ - เสียใจด้วย แต่ไม่มีวันซะหรอก<br /><br />หน้า 9<br />ถึงข้าไม่เคยแม้แต่จะคิดอยากจะร่วมสู้รบกับผู้กล้า<br />แต่ข้าได้สาบานว่าจะสวามิภักดิ์ต่อท่านจอมมารซาตาน<br /><br />เพราะฉะนั้น ศัตรูของข้าในตอนนี้ก็คือเจ้า<br />ลูซิเฟอร์<br /><br />ลูซิเฟล - แก...!<br />เอมี่ - นี่นาย!<br /><br />หน้า 10<br />ลูซิเฟล - อัลชิเอล!<br /><br />เอมี่ - ทำไมนายถึงกลับเป็นร่างเดิมได้?<br />อาชิยะ - ...ท่านจอมมารได้ประทานพลังเวทย์พอเพื่อให้ข้าหลุดพ้นจากสภาพใกล้ตายนั้น<br />ก็เท่านั้น<br /><br />เอมี่ - งั้นเร้อ<br />แต่ถ้านายกลับร่างได้แล้ว นายหายหัวไปไหนมา?<br /><br />อาชิยะ - กางเกงมันขาด เลยกลับไปเอาผ้าคลุมขุนพลปิศาจที่บ้านมา<br />เอมี่ - ...ยอมรับในความพยายามจริงๆ<br /><br />หน้า 11<br />แต่ฉันไม่คิดจะตีสนิทกับนายหรอกนะยะ<br />อาชิยะ - ข้าก็่เช่นกัน<br /><br />เมื่อเสร็จจากศึกนี้แล้ว พวกเราก็จะกลับไปเป็นศัตรูกันอีกครั้ง<br /><br />เอมี่ - แบบนั้นก็ดีไป<br /><br />อัลบ้า - เหวอ!<br /><br />อาชิยะ - ข้าไม่ขอบใจเจ้าหรอกนะ ของแค่นั้นทำอะไรข้าไม่ได้อยู่แล้ว<br />เอมี่ - เจ็บตัวมาแล้วครั้งหนึ่งแล้วยังพูดโว้แบบนั้นได้อีกเร้อเนี่ย?<br /><br />หน้า 12<br />ลูซิเฟอร์ - ไอ้สวะเอ้ย!<br />ถ้าแกคือหนึ่งในคนที่ไล่ต้อนจอมมารได้จริงๆ<br />ก็สู้ให้กับสมศักดิ์ศรีหน่อยเซ่!<br /><br />อัลบ้า - อย-...อย่างนั้นข้าก็กลับไม่ได้พอดีซิ!?<br />ลูซิเฟอร์ - ถ้ามาแพ้ตรงนี้ก็กลับไม่ได้เหมือนกันแหละ!<br /><br />อัลบ้า - ชิ...!<br /><br />หน้า 13<br />มาโอ - เชี่ยเอ้ย...<br /><br />ไหงตู...<br />กลายเป็นได้งานห่วยสุดเลยฟะ?<br /><br />หน้า 14<br />ชิโฮะ - นี่ไม่ใช่...<br />หนังใช่มั้ย...?<br /><br />หน้า 15<br />ลูซิเฟอร์ - ชิ...<br /><br />เอมี่ - เท็นโคเอ็นซัน!<br />== ดาบสวรรค์อัคคี<br /><br />ลูซิเฟอร์ - อุ๊ก...<br /><br />อัลบ้า - เอมิเรีย เจ้าเสียสติไปแล้วรึ!<br />ร่วมรบกับปิศาจแบบนี้ เทพผู้พิพากษาไม่มีวันอภัยให้เจ้าแน่!<br /><br />หน้า 16<br />เอมี่ - นายมีสิทธิอะไรจะมาพูดว่าฉัน<br /><br />มาโอ - ยังมีหน้ามาพูดได้อีกนะ ไอ้โล้น<br /><br />ลูซิเฟอร์ - ...ไม่ต้องมาพูดเลย<br /><br />อาชิยะ - เจ้าไม่มีสิทธิพูดเรื่องนั้น<br /><br />อัลบ้า - ...อุ๊ก<br /><br />หน-...หนอย!<br />ไปให้พ้นนะ พวกชั้นต่ำ!<br /><br />มาโอ - ศึกครั้งนี้มันก็แปลกจริงนั้นแหละนะ<br />*ครืน*<br />*ครืน*<br />*ครืน*<br />*ครืน*<br /><br />ไม่รู้เลยว่าตกลงใครเป็นพวกเป็นศัตรู...<br /><br />หน้า 17<br />มาโอ - เฮ้อ...<br />แบบนี้คงแก้ตัวอะไรไม่ได้แล้วซินะเนี่ย<br /><br />เอมี่ - เท็นโควเฮียวบุ<br />== ดาบสวรรค์เหมันต์<br /><br />ลูซิเฟอร์ - อุ๊ก<br />หา...!?<br /><br />หน้า 18<br />เอมี่ - น้ำแข็งนี้สามารถแช่แข็งและจองจำปิศาจได้<br /><br />เสร็จฉันล่ะ!<br />ลูซิเฟอร์ - อ้ากกก...!<br /><br />อึก...!<br />*เปรี้ยะ*<br />*เปรี้ยะ*<br /><br />เอมี่ - หนีไม่พ้นหรอก!<br /><br />หน้า 19<br />อัลบ้า - อุ๊ก...!<br /><br />ล-<br />ลูซิเฟอร์...!<br />ลูซิเฟอร์ - จัดการเองบ้างซิฟะ!<br /><br />หน้า 20<br />มาโอ - หึๆๆ...<br />ฮ่ะๆๆๆ<br /><br />หนักชะมัดยาดเลย ให้ตายซิ<br />แต่ฉันเก่งอยู่แล้ว! วางลงอย่างสวยงาม! เพราะงั้นก็โอเคแล้ว!<br /><br />เอมี่ - จอมมาร...<br />อาชิยะ - ท่านจอมมาร...<br /><br />มาโอ - เอาล่ะ ทีนี้ฉันจะได้สู้ซักที<br />รีบๆจัดการให้เสร็จดีกว่า...เพราะ<br /><br />หน้า 21<br />ขืนปล่อยให้ช้า เดี๋ยวฉันก็ไปทำงานสายพอดี<br /><br />เอมี่ - [อ๋อ...]<br />[เร้อ...]<br /><br />มาโอ - ยิ่งวันนี้ฉันสัญญากับจีจังไว้ว่าจะสอนวิธีซ่อมตู้ไอติมด้วยนี่นะ<br /><br />ชิโฮะ - เอ๋ะ...<br /><br />เอมี่ - [รอยยิ้ม]<br />[ท่าทางน่ารักนั้นมันอะไร...]<br /><br />อ่ะ<br /><br />หน้า 22<br />มาโอ - เอาล่ะ...มาที่พวกแก<br />อัลบ้า - เหวอ<br /><br />มาโอ - แกกล้าให้ฉันคนนี้ที่มีแผนว่าจะครองโลกนี้<br /><br />มาทำงานกระจอกๆดีหนักนะ!<br /><br />อัลบ้า - อุ๊ก!?<br /><br />หน้า 23<br />ลูซิเฟอร์ - ท-...ท่านจอมมาร...<br /><br />มาโอ - มาตอนนี้แล้ว ต่อให้แกจะมาเรียกฉันว่า &quot;ท่าน&quot; ฉันก็ไม่ดีใจหรอกนะเฟ้ย<br /><br />หน้า 24<br />เฮ้ย เอมี่<br />คิดว่าควรจัดการหมอนี้ยังไงดี?<br />เอมี่ - นั้นซินะ<br />ก่อนอื่นเลยก็คงต้องให้มันรับผิดชอบที่ทำลายเมืองนั้นแหละ<br /><br />มาโอ - เออ<br />...แล้วก็<br /><br />ถ้าฉันไปทำงานสายล่ะก็ ลูซิเฟอร์...ทุกอย่างมันเป็นเพราะแก<br />เกิดฉันพลาดรางวัลพนักงานดีเด่นขึ้นมา แกจะรับผิดชอบยังไง?<br />ห๊า?<br /><br />ลูซิเฟอร์ - พ-พูดเรื่องอะไรน่ะ!!<br />อาชิยะ - ท่านกำลังพูดในสิ่งที่พวกเราไม่มีวันเข้าใจได้อยู่...<br /><br />หน้า 25<br />มาโอ - เป็นว่า ฉันขอพลังเวทย์ของแกไปก่อนล่ะ<br /><br />เอมี่ - แล้วค่อยลงทัณฑ์นายหลังจากนั้น<br /><br />ลูซิเฟอร์ - อึก...<br /><br />มาโอ - ถ้าแกเป็นขุนพลปิศาจจริง...<br /><br />หน้า 26<br />ก็จงเตรียมใจไว้อย่างลูกผู้ชายซะ!!<br />ลูซิเฟอร์ - อ้ากกกกกก<br />** พยายามเข้า ลูซิเฟอร์! บทลงทัณฑ์มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น! **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37992</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Hataraku Maousama! High School! 9 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-25T05:57:02+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37992" />
        <summary type="html">มันจะขูดรีดกันเกินไปหน่อยมั้ย? T_T<br /><br />แต่เอาเหอะ ยังไงปะป๊ากับหม่ะม้าก็ต้องดูแลหนูได้อย่างแน่นอน :b<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นก่อนได้รับอนุญาตนะครับ</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! ไฮสกูล! (ท่านจอมมารสู้งาน! ฉบับโรงเรียน!)<br />บทเรียนที่ 8 &quot;เจ้าของโรงเรียน ให้คำตัดสิน&quot;</strong><br />หน้า 1<br />อลัสรามุส - อลัสรามุส<br />เจอ<br />ปะป๊าแย้ว~!!<br /><br />ชิโฮะ - ...เอ่อ<br />&quot;ปะป๊า&quot; นี่...<br />มันหมายความว่ายังไงเร้อคะ?<br /><br />มาโอ - แล้วมันเรื่องอะไรกันหว่า...<br />เอมี่ - ไม่ต้องหันมาถามฉันเลย<br /><br />** คุณพ่อ! หนูน้อยในแอปเปิ้ลที่หล่นลงมาจากท้องฟ้า! **<br /><br />หน้า 2<br />เอมี่ - อลัส...รามุส...?<br />เป็นชื่อของเด็กคนนี้งั้นเร้อ...?<br /><br />อลัสรามุส - หม่า~ม้า!!<br /><br />เอมี่ - หง-ไหงเป็นงั้นอ่ะ!?<br />มาโอ - เฮ้ย ใจเย็นๆน่า<br />ฉันเองก็ยังงงอยู่เหมือนกัน!!!<br />ย-ยังไงก็!!<br />ทำอะไรซักอย่างกับเรื่องนี้ก่อนเหอะ!!!<br /><br />หน้า 3<br />คิซากิ - ...อ๋อ<br />...นายก็เลยเรียกฉันมางั้นเร้อ...?<br />...แต่จะมาบอกว่าว่ามีเด็กตกมาจากท้องฟ้านี่<br />มันก็กระทันหันซะจนให้เชื่อยากเลยนะ<br /><br />มาโอ - ขอโทษครับ พอดีผมไม่รู้จะไปถามใครนอกจากอาจารย์น่ะครับ...<br />คิซากิ - ...ไม่เป็นไรหรอก...<br /><br />[แต่เห็นนายหน้าถอดสีวิ่งแจ้นเข้ามา]<br />[ฉันล่ะนึกว่านายจะคิดรายการอาหารใหม่ได้แล้วซะอีก]<br />มาโอ - [ขอโทษครับ]<br /><br />คิซากิ - แล้วเด็กคนที่ว่าอยู่ไหนล่ะ...?<br />[ฉันไม่เห็นเขาเลย]<br />มาโอ - ผมโยนไปให้อาชิยะก่อนจะกลายเป็นเรื่องวุ่นวายเรียบร้อยแล้วครับ<br /><br />[10 นาทีก่อน]<br />มาโอ - [งั้น ฝากที่เหลือด้วยนะ]<br />อาชิยะ - [หา!?]<br />[เอ๋ะ? เดี๋ยวครับ ท่านจอมมาร!?]<br /><br />หน้า 4<br />คิซากิ - แต่ถึงอย่างงั้น<br />ฉันคงจัดการกับปัญหานี้คนเดียวไม่ได้หรอก<br />ไม่ลองไปรายงานกับประธานโรงเรียนดูล่ะ?<br /><br />ทำไมทำหน้าแบบนั้น?<br />มาโอ - ...เปล่าครับ<br /><br />[เป็นไปได้ไม่อยากเข้าใกล้ประธานโรงเรียนเลยอ่ะ...]<br /><br />คิซากิ - เดี๋ยวฉันไปติดต่อเขาให้แล้วกัน<br />สำหรับตอนนี้ พวกเธอ<br />กลับไปที่ห้องเรียนก่อนเถอะ<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - อืม...เด็กคนนั้นมันอะไรกันแน่น่า...<br />แต่ไม่ใช่เด็กของโลกนี่ชัวร์ๆ<br /><br />[เอ่อ...เหมือนยัยนั้นจะช็อคเอาเรื่องเหมือนกันแฮะ]<br /><br />เอมี่ - ...เฮ้อ<br />...ทำไม<br /><br />หน้า 6<br />ทำไมฉัน<br />ต้องเป็น &quot;หม่ะม้า&quot; ด้วย...<br /><br />[อ่า ให้ตายซิ ไม่มีอะไรดีเลยซักอย่าง!!]<br />ชิโฮะ - เฮ้อออออ...<br /><br />คุณมาโอเป็น &quot;ปะป๊า&quot; ส่วนคุณยูซะเป็น &quot;หม่าม้า&quot; เร้อ...<br /><br />เฮ้ออออ...<br />มาโอ - ท่าจะสาหัสนะเนี่ย<br /><br />หน้า 7<br />ฮึม<br />ฉันกลับมาล่ะ อาชิยะ<br />เอ๋?<br />[ก้นอาชิยะ]<br /><br />อาชิยะ - ยินดีต้อนรับกลับครับ ท่านจอมมาร<br />มาโอ - เออ [เป็นไรมากมั้ยเนี่ย?]<br /><br />อ๋อ...เขาหลับไปแล้วเร้อ<br />อาชิยะ - ครับ...<br />[แต่กว่าเขาจะหลับได้]<br /><br />มาโอ - ...&quot;ปะป๊า&quot;<br />...เร้อ<br /><br />หน้า 8<br />ให้ตายซิ มันอะไรเป็นอะไรกันแน่เนี่ย<br />อาชิยะ - ค-...คือ ท่านจอมมารครับ<br />ก่อนอื่น รบกวนท่านอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ผมทีเถอะครับ<br />[เรื่องเด็กคนนั้น รวมถึงเรื่อง &quot;ปะป๊า&quot; นั้นด้วย]<br /><br />มาโอ - อ๋อ จะว่าไป<br />อาจารย์คิซากิติดต่อประธานโรงเรียนไปให้แล้ว<br /><br />เขาคงมาในอีกไม่นานล่ะนะ...<br />อาชิยะ - [ไม่เห็นผมในสายตาเลย!]<br />คิซากิ - มาคุง~<br /><br />มาโอ - โอ๋ะ<br /><br />ครับ อาจารย์คิซา-<br /><br />หน้า 9<br />[ประธานโรงเรียน ชิบะ มิกิ]<br />มิกิที - ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ<br />คุณมาโอ<br /><br />มาโอ - [ม-ม-ม-ม-ม-มันโผล่มาแล้วววววว!]<br />มิกิที - โอ๋ เด็กคนนั้นใช่มั้ยค่ะ?<br /><br />หุหุ...<br />ดิฉันได้ยินเรื่องมาจากอาจารย์แล้ว<br />แต่ดิฉันก็ยังประหลาดใจอยู่เลย<br /><br />หน้า 10<br />...ถ้างั้น เกี่ยวกับอนาคตของเด็กคนนี้<br />ก่อนอื่น คุณมาโอคะ<br />คุณมีความพร้อมที่จะ &quot;ทำงาน&quot; ยิ่งกว่าที่ผ่านๆมารึเปล่าคะ...?<br /><br />มาโอ - ค-...ครับ...?<br />มิกิที - ที่ดิฉันกำลังพูดถึงคือ<br /><br />เด็กคนนี้ยังเป็นทารกแบเบาะอยู่<br />ถ้าเขาอยู่กับคุณได้น่าจะเป็นการดีกว่านะคะ<br /><br />เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงคิดว่า<br />จะให้เด็กคนนี้<br />เข้ามาเป็นนักเรียนโรงเรียนเราค่ะ<br /><br />หน้า 11<br />มาโอ - [หา?]<br /><br />ป-...ประธานโรงเรียนครับ<br />[ก่อนอื่นเลย]<br />แต่ผมไม่ใช่พ่อของเขานะค-<br /><br />มิกิที - ถ้างั้น ให้อยู่ห้อง 2A ก็แล้วกัน...ฝากด้วยนะคะ อาจารย์คิซากิ<br />คิซากิ - ค่ะ...<br />มาโอ - [ไม่ได้ฟังตูเลย!!!]<br /><br />คิซากิ - ต-แต่ว่า<br />ถ้าเอาเด็กเล็กขนาดนั้นเข้าเป็นนักเรียน...<br />[มันจะไม่เป็นไรแน่เร้อ...]<br />คงต้องคิดแผนการสอนใหม่แล้วซินะ<br /><br />มิกิที - ...อ๋อ แล้วก็<br /><br />หน้า 12<br />ส่วนเรื่องการรับเข้า...<br />แม้จะเป็นแค่ความเห็นของดิฉัน<br />แต่คุณต้องรับผิดชอบค่าเล่าเรียนทั้งหมดของเขานะคะ คุณมาโอ<br /><br />มาโอ - [นี่เร้อความพร้อมในการทำงานที่เจ้าหล่อนพูดถึง!!!]<br /><br />อาชิยะ - ม-...ม-ม-...ไม่จริง...<br /><br />หน้า 13<br />มิกิที - และไม่เพียงค่าเทอมอย่างเดียว<br />แต่รวมถึงค่าของใช้สอยในโรงเรียนทั้งหมด<br /><br />ดิฉันจะ<strong>หัก</strong>จาก<strong>เงินเดือน</strong>ของคุณนะคะ<br /><br />แล้วดิฉันจะคอยดู<br />ความขยันขันแข็งที่มากขึ้นของคุณ<br /><br />มิกิที - แน่นอน ว่ารวมถึงคุณอาชิยะด้วยนะคะ<br />อาชิยะ - ...ค-ครับ<br /><br />มิกิที - [ถ้าอย่างนั้น ฝากอาจารย์ทำเรื่องรับเข้าด้วยนะค่ะ]<br /><br />หน้า 14<br />อาชิยะ - ...ท่านจอมมาร<br />มาโอ - อย่าเพิ่งพูด อาชิยะ<br />ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงดี<br />นี่มันเงินที่เราอุตส่าห์อดอออมเพื่อให้พอสำหรับประทังชีวิตเราสองคนได้...<br /><br />ถ้าไม่หาแผนรับมือ ไม่ฉันก็อาชิยะซักคนหนึ่งคงต้องอดข้าวไปจนตายล่ะนะ<br />อาชิยะ - [ท่านคิดถึงสองตัวเลือกนั้นในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไงกันครับ!!]<br /><br />มาโอ - ...อ๋ะ<br />จริงด้วย!!<br />ยังมีหม่ะม้าอยู่นี่น่า!!<br /><br />เดี๋ยวฉันไปยืมโทรศัพท์ที่ห้องพักครูแป๊ปนะ<br />อาชิยะ - ม-หม่ะม้า!?<br />ท่านจอมมาร นี่ท่านไปมีคู่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ!!!<br />มาโอ - ไม่ใช่โว้ย!!<br />** อาชิยะผู้น่าสงสาร...อย่ายอมแพ้ อาชิยะ...! **<br /><br />[ระหว่างนั้น หม่ะม้า]<br />เอมี่ - [...สังหรใจไม่ดีเลย]</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37929</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 221 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-19T11:37:57+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37929" />
        <summary type="html">Firstly, international translator. Sorry for the trouble I've caused you guys. If you want to continue translating this to other languages, please PM me. I'll give you some treat providing that you can follow two very simple rules which will be detailed after you contact me.<br /><br /><div>Spoiler: <a onclick="$(this).parent().next().toggle(); return false;">Now...for some of the English readers...</a></div><div style="display: none; padding: 3px;">Let me just make one thing clear. Seems like a lot of people forgot that I only continue to translate this because I just want to continue &quot;reading&quot; this (I'll forget about the manga in 2 weeks if I don't translate, seriously), I'm never restricted to translate things to English only (to begin with, I'm an international Thai translator), was looking for something to translate to Thai after so long, and just knew that the Thai translator had gone MIA for a while now. And right on that timing, the English scanlator decided to not follow a single request I have of them. In another words, I have my full rights to switch over, the timing is just too perfect and so I did. So, those of you who say it's all because of a &quot;misunderstanding&quot;, go tell your scanlator to &quot;go learn English&quot;. (What's so hard to understand about my request to &quot;ask me for permission before using&quot; anyway?) Those who call me ridiculous, stupid and such, excuse me, but who are you to be ordering me to translate things to English only? You already know that I have the rights to choose which language I want to translate my stuff to, and you know how many times the English scanlators have failed me for this series. What's so wrong about me switching over after the English scanlator decided to ignore my request again for who-knows-how-many-times-already?</div><br /><br />ปล. ขอโทษทีครับ พอดีโมโหพวกคนอ่านของอังกฤษบางคนอยู่อ่ะครับ ._.&quot;<br /><br /><div class="important">ห้ามนำไปทำเป็นแสกนเลชั่นโดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนนะครับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:221 &quot;เอลบิสแห่งความชั่ว (2) ~ สหาย... &quot;</strong><br />หน้า 1<br />** พลังดับสูญเพิ่มพูนขึ้นไร้ขีดจำกัด!! **<br /><br />เฮย์เกะ - อุ๊ก...<br />พลังดับสูญนี้มันต่างกับที่ผ่านมาลิบลับ...<br />ดูเหมือนคุณซากุระโคจิจะเปิด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; แล้วจริงๆซินะ...<br />ถ้าอย่างงั้นต้องรีบแล้ว...<br /><br />ยูกิฮินะ - นายต้องการพลังดับสูญถึงขนาดนั้นเลยงั้นรึ?<br /><br />แต่นายต้องตายตรงนี้แหละ!!<br /><br />หน้า 2<br />** ศึกชิงเป็นชิงตายระหว่างเฮย์เกะกับยูกิฮินะกำลังจะถึงจุดจบ!? **<br /><br />เฮย์เกะ - อุ๊ก...!!<br /><br />หน้า 3<br />ดูเหมือนร่างกายจะบอบช้ำเอาเรื่องเหมือนกันเลยนะ<br />แย่จริงๆนะที่นายไม่ได้เป็นอมตะ<br /><br />นายก - คนชั่วต่างหาก!!<br /><br />สายพันธ์หายากไม่มีพิษภัย!?<br />ผิดแล้วครับ พวกสายพันธ์หายากที่เข้ามาปะปนกับผู้มีพลังทั้งที่รู้ถึงความเสี่ยงในการเกิดการดับสูญอยู่นั้นแหละที่เป็นคนชั่ว<br /><br />เฮย์เกะ - คุณฟุจิวาระ ผมว่าคุณพูดคนชั่วๆมากไปแล้วนะครับ<br />นายก - เฮย์เกะคุง<br /><br />การตัดสินชั่วดีมันเปลี่ยนไปตามสถานภาพของคนนะ สำหรับมนุษย์ที่ไร้พลังอย่างพวกเรา พวกสายพันธุ์หายากก็คือความชั่ว<br /><br />ผู้ที่กุมพลังที่แข็งแกร่งที่สุดสมควรจะเป็นคนตัดสินความชอบธรรม<br />เราควรกวาดล้างสายพันธุ์หายากเพื่อปกป้องมนุษย์!!<br /><br />หน้า 4<br />เฮย์เกะ - ...&quot;เอ็มเพอเรอร์&quot; ผมจะทำตามคุณ<br />แต่ว่า<br /><br />ความถูกต้องของมนุษย์กับความถูกต้องของสายพันธุ์หายากไม่ใช่อย่างเดียวกันเสมอไป<br />พวกเราไม่ใช่พระเจ้า ความถูกต้องที่ไม่ตรงไปตรงมาเป็นสิ่งอันตรายมาก<br /><br />[เพื่อความถูกต้องในการปกป้องคนทุกคนจากความชั่ว...]<br /><br />เซ็ด - ...พวกสายพันธ์หายากกับผู้มีพลังที่อยู่กับพวกเขารู้ถึงความเสี่ยงที่จะเอามนุษย์เข้าไปติดร่างแหอยู่แล้วล่ะน่า...<br />ชิบุยะกับซากุระโกะจังก็น่าจะรู้อยู่แล้วแหละ<br />แต่ถึงจะพูดแบบนั้น ก็ไม่มีใครมีสิทธิจะไปแย่งชิงเอาชีวิตการเป็นอยู่ของพวกเขาหรอกนะ...<br />...มันไม่มีคำตอบหรอก &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot;<br /><br />หน้า 5<br />ยูกิฮินะ - [วันแห่งการตัดสินที่ไม่ได้มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์]<br />เอ็มเพอร์เรอร์ - &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot; คนนี้จะเป็นคนตัดสินความถูกต้องเอง<br />ยูกิฮินะ - [ถูกขนานนามว่า &quot;วันที่ 32 ธันวาคม&quot;...]<br /><br />หน้า 6<br />ทั้งที่นายก็รู้ว่าสิ่งที่ &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot; ทำใน &quot;วันที่ 32 ธันวา&quot; นั้นเป็นสิ่งผิด<br />นายก็ยังชื่นชม &quot;เอ็มเพอร์เรอร์&quot; อยู่ดี...!!<br /><br />เฮย์เกะ - [ถ้าคุณเชื่อใจผม...]<br />ยูกิฮินะ - ก็นายเป็นซะอย่างนั้น...<br /><br />แล้วจะให้ฉันเชื่อใจได้ยังไง!!<br /><br />หน้า 7<br />[ลอสต์!!]<br /><br />หะ...<br />[มาลอสต์เอาตอนนี้!?]<br />โกหก...น่า!?<br /><br />เฮย์เกะ - ยังเป็น Beauty Lost เหมือนเดิมเลยนะครับ<br /><br />ยูกิฮินะ - อุ๊ก!!<br />[เสร็จมัน...]<br /><br />หน้า 8<br />[ชีวิต...กลับมาแล้ว!?]<br /><br />ชีวิต...ของฉัน...<br /><br />หน้า 9<br />ท-...ทำไม<br />นาย?<br /><br />ทำไมถึงเพิ่งมาให้ตอนนี้...!?<br />...หลังจากตั้งเกือบร้อยปี?<br /><br />นายเล่นกับชีวิตคนอื่นมาตั้งเกือบร้อยปี<br />...แล้วทำไม<br /><br />ทำไม!!<br /><br />เฮย์เกะ - ...นายยังไม่รู้อีกเร้อ?<br /><br />หน้า 10<br />มันก็เพื่อ...<br />ไม่ให้นายตายยังไง!!<br /><br />นับตั้งแต่ &quot;วันที่ 32 ธันวา&quot; ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฟุจิวาระต้องการเพราะมีพลังดับสูญกับ &quot;กล่องนั้น&quot; อยู่...<br />นอกจากเนะเนะเนะแล้ว นายเป็น &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ที่เหลือรอดอยู่เพียงคนเดียว แต่ฉันก็ไม่สามารถปกป้องนายได้ตลอดไป<br /><br />[ฉันลบนายออกจากบันทึกทั้งหมดของ &quot;เอเด็น&quot; แล้ว...]<br /><br />ยูกิฮินะ - ...ทำไมนายถึงต้องทำขนาดนั้น?<br /><br />เฮย์เกะ - ...ฉันถูกลากเข้าไปในความมืดแล้ว<br /><br />[ผมอยากได้คุณ]<br /><br />หน้า 11<br />ไม่ว่านายจะคิดยังไง...<br />ฉันก็ยังเห็นนายเป็นสหายของฉันอยู่ตลอด<br /><br />หน้า 12<br />ยูกิฮินะ - ...แต่ว่า<br />ฉ-...ฉันเคยทำร้ายนาย...<br /><br />เฮย์เกะ - มันสนุกมาเลยนะครับ<br /><br />ถ้าฉันลนลานจากการแค่โดนหมาที่ตัวเองเลี้ยงกัด<br />ก็ไม่มีวันเลี้ยงหมาทหารที่เก่งได้หรอก<br /><br />...แต่จนถึงตอนนี้ ฉันเอง<br /><br />ต่อให้อยากตายแค่ไหนก็ตายไม่ได้เหมือนกันเพราะมีชีวิตของนายอยู่ในตัว<br />ช่วงเวลานั้นก็จบลงแล้วเหมือนกัน<br /><br />หน้า 13<br />...นายมีชีวิตอย่างอิสระของนายเถอะ<br />ลาก่อนนะ<br />&quot;ฮินะ&quot;<br /><br />ยูกิฮินะ - หา...<br /><br />เฮย์เกะ!!<br /><br />หน้า 14<br />ชิงุเระ - กว่าคนจะรู้ตัวก็โดนพลังดับสูญนั้นกลืนเข้าไปแล้ว...<br />&quot;กล่องแพนโดร่า&quot; ถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์แล้วงั้นรึ?<br /><br />ถึงพวกผู้มีพลังกับสายพันธ์หายากจะความรู้สึกเร็วกว่ามนุษย์ แต่ก็ทำอะไรกับสถานการณ์นี้ไม่ได้<br />ฮิโยริ - ชิงุเระ...<br /><br />มาโกโตะ - ตุ๊ด<br />ตู้ด<br />ตุ๊ด<br /><br />ฮิโยริ - WA!!<br />WA!!<br /><br />ชิงุเระ - มีอะไรเร้อ มาโกโตะ!!<br /><br />มาโกโตะ - ตุ๊ด<br />ตู้ด<br />ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br /><br />ชิงุเระ - ...ว่าไงนะ!!? คลื่นเสียงของยูกิ?<br />มาโกโตะ - ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br />ชิงุเระ - ...เข้าใจแล้ว<br />มาโกโตะ - ตู้ด<br />ตุ๊ด<br /><br />หน้า 15<br />ชิงุเระ - ฮิโยริ!!<br />ฉันไม่สนว่าเธอจะใช้วิธีการไหน แต่รีบติดต่อผู้มีพลังให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ด่วนที่สุด<br />โง่ๆอย่างเธอก็น่าจะยังพอทำอย่างนั้นได้นะ<br />ฮิโยริ - อ-...โอเค LAEW!!<br /><br />ชิงุเระ - ชิ...!!<br />เพราะเรากลายมาเป็นแบบนี้ซะนี่!!<br /><br />มาโกโตะ - ตู้ด<br />ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br />ตุ๊ด<br />ตู้ด<br />ตุ๊ดตุ๊ด<br /><br />ชิงุเระ - ...ไม่ต้องห่วงหรอก มาโกโตะ<br /><br />ยูกิ...โอกามิ และก็พวก &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ต้องทำอะไรซักอย่างได้แน่...<br />ใช่แล้ว<br /><br />[พวกเขาต้องหยุด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; หยุดพลังดับสูญนี้ได้แน่นอน!!]<br /><br />หน้า 16-17<br /><br />หน้า 18<br />รุย - ซ-...<br />ซากุระ...<br />โคจิ...<br /><br />ยูกิ - อ-...โอกามิ พอเหอะ...<br /><br />[มันยังไง...ก็ไม่ไหวหรอก]<br />...นั้น<br />ไม่ใช่เนียงมารุอีกแล้ว<br />[นั้นไม่ใช่เนียงมารุ...เนียงมารุไม่มีทาง...]<br /><br />หน้า 19<br />[ตั้งใจจะฆ่าพวกเราแบบนี้เด็ดขาด!!]<br /><br />รุย - ร-...เรย์!!<br /><br />หน้า 20<br />โทกิ - ให้ตาย~ซี่<br /><br />พวกนายนี่ ถ้าขาดฉันคนนี้ไปก็ไม่เอาไหนเลยจริงจริ๊ง<br />โอกามิ - โทกิ!!<br />** สหายรบเก่ามายังสนามรบอันวิกฤต!! **<br /><br />next: ทุกอย่างคือโชคชะตา...!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37853</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Hataraku Maousama! High School! 10 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-11T15:46:02+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37853" />
        <summary type="html">ขอโทษที่กระโดดไปกระโดดมานะครับ พอดีมันหยุดตัวเองไม่ได้ ตอนนี้ผมกำลังหลงใหลเรื่องนี้มาก เลยเอื้อมมือไปคว้านิตยสารใกล้ตัว (Dengeki Maoh เดือน 4) มาเปิดอ่าน เห็นตอนนี้แล้วคิดถึงคิริโตะกับอาซึนะยังไงก็ไม่รู้ น่ารักเกิ๊น~ &gt;w&lt;<br /><br />เหมือนกับเรื่องหลักนะครับ ผมไม่อนุญาตให้ใช้เป็นแสกนเลชั่น ไม่ได้อยากไปขัดกับกลุ่มที่เขาทำอยู่แล้ว ผมแปลเพราะการแปลมันทำให้อ่านสนุกมากขึ้น แปลเพื่อว่าสนุกของตัวเองเท่านั้นนะ ไม่ใช่เพื่อให้คนอื่นมาเอาเรื่องนี้ไปทำเป็นแสกนเลชั่นแข่งกับกลุ่มที่เขาทำของเขาอยู่แล้ว หวังว่าคงเข้าใจ ._.&quot;<br /><br /><a rel="nofollow" href="https://www.facebook.com/photo.php?fbid=460598400685020&amp;set=a.460587997352727.1073741826.460587004019493&amp;type=1&amp;theater">เรียกน้ำย่อย</a>ครับ :p<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นทุกกรณี</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! ไฮสคูล (ท่านจอมมารสู้งาน! ฉบับโรงเรียน)<br />บทเรียนที่ 10 &quot;เมื่อปิศาจตกอับเรียกหาความช่วยเหลือ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />เอมี่ - แล้ว?<br /><br />มีธุระอะไรไม่ทราบ?<br />ถึงต้องโทรเรียกฉันให้มาที่แบบนี้...<br /><br />มาโอ - เรามาเลี้ยงเด็กด้วยกันเถอะนะ?<br />** คำประกาศอันห้าวหาญของจอมมาร!? **<br /><br />หน้า 2<br />*ปึ๊ด*<br />อลัสรามุส - ...อืม?<br /><br />หน้า 3<br />เอมี่ - นึกว่าจะพูดอะไรออกมาซะอีก...<br />อย่างพวกนายจะไปดูแลเด็กได้ซะที่ไหนกันล่ะ<br /><br />เพราะงั้นถึงมาขอความช่วยเหลือจากฉันงั้นเร้อ? ปิศาจอย่างพวกนายเนี่ยนะ? (ขำ)<br /><br />อาชิยะ - แก<br />มาโอ - ...ก็นะ ถึงฉันจะรับเด็กคนนี้มาเลี้ยงก็จริง<br />แต่ถ้าให้พูดตรงๆ <strong>มันหินมาก</strong> ก็เลยอยากให้เธอช่วยหน่อยน่ะ...<br /><br />เอมี่ - ...เหรอ<br />สำหรับฉัน การจะปล่อยให้เด็กตัวเล็กๆขนาดนั้น<br />อยู่กับพวกปิศาจอย่างพวกนายมันก็ดูจะอันตรายไปจริงๆแหละนะ<br /><br />หน้า 4<br />...ก็ได้<br />เดี๋ยวฉันช่วยเรื่องของค่าใช้จ่ายเอง<br /><br />แต่<br /><br />ฉันจะรับเด็กคนนั้นไว้ที่บ้านฉัน<br />ที่นี่ดูยังไงก็ไม่ใช่สถานที่ที่จะเลี้ยงเด็กได้เลยด้วย<br />[อาชิยะ]<br />มาโอ - เอ๋ะ...<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - [ก็จริงอย่างเขาว่า...พวกเราผู้ชายสองคนยังไม่ค่อยจะมีกินกันเลย]<br />[แถมยัยนี้ก็ดูชีวิตสุขสบายดีด้วย...ถ้าฝากให้เขาเลี้ยงน่าจะดีกว่านะ...]<br /><br />เอมี่ - เอ้า มาซิจ้ะ<br />มา...มาอยู่กับหม่ะม้าดีกว่านะ<br /><br />อลัสรามุส - ...อยู่กับหม่ะม้า?<br />เอมี่ - จ้ะ เรามาอยู่ด้วยกันนะ<br /><br />อลัสรามุส - กับปะป๊าด้วย!<br /><br />หน้า 6<br />ทั้งคู่ - หา...?<br /><br />มาโอ - หือ...เป็นเด็กที่น่ารักอะไรปานนี้...<br />เอมี่ - หุบปากไปเลย<br /><br />อ-อลัสรามุสจ๊ะ<br />คนๆนี้...ปะป๊ามาอยู่กับเราไม่ได้นะ<br /><br />อลัมรามุส - ไม่เอา! จะอยู่กับปะป๊า!<br />กับหม่ะม้าด้วย...!<br />เอมี่ - อุ๊ก...<br />แต่ว่ามัน...<br /><br />อุ๊ก...<br />[ไอ้ความรู้สึกผิดนี้มันอาร้าย...]<br /><br />หน้า 7<br />เอมี่ - [ต-แต่ว่า ในเมื่อเขาอยากให้อยู่ด้วยกันแบบนี้ จะทำยังไงดี...]<br />[แบบนี้มันก็เท่ากับ...]<br /><br />มาโอ - ...อลัสรามุสเขาก็ขอร้องถึงขนาดนี้แล้วนะ<br /><br />...ทำเด็กร้องไห้แบบนี้มันไม่ดีนะ<br />เอมี่ - [หา อะไร?]<br />[สรุปคือฉันผิดงั้นเร้อ?]<br /><br />มาโอ - เธอก็ไม่ได้เสียหายอะไรซักหน่อยนี่ ทำตามที่เขาขอเถอะ นะ<br />[เนอะ]<br />[อลัสรามุส]<br />[เนอะ]<br />เอมี่ - [มันเสียหายทางด้านจิตใจหลายด้านเลยต่างหากล่ะยะ...!?]<br />[แล้วอีกอย่าง]<br />[จะขอกันง่ายไปหน่อยมั้ย?]<br /><br />หน้า 8<br />อลัสรามุส - อุ๊ก?<br /><br />มาโอ - ฮ่ะๆๆ ท้องร้องซะดังเชียวนะ<br />หิ่วแล้วเร้อ?<br />กินยากิโซบะของที่โรงเรียนม่ะ?<br /><br />เอมี่ - ...เฮ้อ...<br /><br />เลิกกินพวกของทอดน้ำมันเยิ่มแบบนั้นซักทีได้มั้ย<br />...นี่ อัลชิเอล<br />อาชิยะ - หา?<br />เอมี่ - ขอฉันยืมผ้ากันเปื้อนนั้นหน่อย<br /><br />หน้า 9<br />มาโอ - ...? เอมี่?<br />เอมี่ - ...แค่วันนี้วันเดียวนะ<br /><br />ให้ตายซิ...ถ้าฉันไม่ได้ซื้อของมาตุนไว้นี่จะทำยังไง?<br />ที่อยู่ในตู้เย็นเนี่ย...อะไร ข้าวปั้นที่ขายในโรงเรียนเร้อ...?<br /><br />มาโอ - เจ๋งเลยเนอะ อลัสรามุส<br />หม่ะม้าจะทำกับข้าวให้เรากินด้วยล่ะ<br />เอมี่ - บอกไว้ก่อนเลย ไม่มีของกินสำหรับปิศาจหรอกนะยะ<br />[แล้วไม่ต้องมาเรียกฉันว่าหม่ะม้าเลย]<br /><br />หน้า 10<br />มาโอ - [ปิศาจชัดๆ!]<br />เอมี่ - ผู้กล้าหรอกยะ<br /><br />เดี๋ยวหม่ะม้าจะเป่าให้เย็นเองนะ<br />...เอ้า อ้าม<br />อลัสรามุส - อ้าม<br /><br />เอมี่ - แล้วนายนั่งทำหน้าบื้ออยู่ทำไม? รีบๆกินไปซิ<br /><br />หน้า 11<br />อาชิยะ - ท่านจอมมารครับ<br />นี่มันเรื่องอะไรกันแน่รึครับ<br />มาโอ - ก-...ก็ไม่รู้ซิ<br />อาชิยะ - อ่ะ...หรือว่าเขา<br /><br />จริงๆแล้วใส่ยาพิษให้พวกเรา-...!<br />เอมี่ - ฉันได้ยินนะยะ<br /><br />ฉันเอาเด็กคนนี้เป็นหลักนะ<br />ส่วนพวกนายนะแค่ตัวพ่วงเท่านั้น รู้ไว้ซะด้วย<br />มาโอ - อ่ะ...<br />อืม...<br /><br />เอมี่ - ...อร่อยมั้ย?<br />อลัสรามุส - อาหย่อย!<br />เอมี่ - หุหุ ค่อยดีหน่อย<br /><br />หน้า 12<br />มาโอ - [แหม ยัยนั้นหัวเราะแบบนี้ก็เป็นด้วยรึเนี่ย?]<br /><br />...โห หร่อยแฮะ<br />ลองชิมดูซิ อาชิยะ<br />อาชิยะ - ...ครับ<br /><br />เฮ้อ...<br />ได้กินจนท้องอิ่มสบายใจเลยซินะเนี่ย<br />[อาชิยะก็ผลอยหลับไปเพราะเหนื่อยมามากเหมือนกัน]<br />เอมี่ - ...นั้นซินะ<br /><br />หน้า 13<br />มาโอ - ...แล้ว<br />เธอจะเอายังไงต่อล่ะ?<br />จะไม่ให้ฉันค้างก็ได้นะ ไม่ได้ว่า<br />[อลัสรามุสก็หลับไปแล้วด้วย]<br /><br />ถึงฉันจะไม่ค่อยอยากก็เถอะ<br />แต่ว่านะ<br /><br />ใครจะไปปัด<br />มือน้อยๆนี้ได้ลงล่ะ<br /><br />หน้า 14<br />[...ก็มันช่วยไม่ได้นี่นะ]<br /><br />[เช้าวันต่อมา]<br />อาชิยะ - [ม-มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่ฉันหลับไปเนี่ย!?]<br /><br />** ปิศาจ ผู้กล้า และเทวดา...! **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37846</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Hataraku Maousama! 9 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-10T17:18:09+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37846" />
        <summary type="html"><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นทุกกรณี</div><br /><br /><strong>ฮาทาราคุ มาโอซามะ! (ท่านจอมมารสู้งาน!)<br />ตอนที่ 9 &quot;จอมมาร ถูกโค่น&quot;</strong><br />หน้า 1<br />เอมี่ - เดี๋ยวซิ!<br />เมื่อกี้นายแค่ยั่วพวกเขาเฉยๆเร้อไง?<br />** จอมมารกับผู้กล้า วิ่งหนีสุดชีวิต! **<br /><br />มาโอ - ก็มันไม่ไหวนี่หว่า!<br />ฉันเองก็แทบจะไม่เหลือพลังเวทย์อยู่แล้วนะ!<br /><br />ลูซิเฟล - ที่อวดเบ่งไว้เมื่อกี้หายไปไหนหมดแล้วล่ะ!<br /><br />หน้า 2<br />เหวออออ<br /><br />เอมี่ - อ-อะไรกัน...<br />มาโอ - หนีเร็วเข้า!<br /><br />หน้า 3<br />ลูซิเฟล - หนีไม่พ้นหรอก!<br /><br />เอมี่ - จอมมาร!<br />มาโอ - เจ็บโว้ยยยยย!<br /><br />ร่างกายคนนี่เปราะบางชะมัด! ถึงจะรู้อยู่แล้วก็เหอะ แต่จะเปราะบางไปไหนเนี่ย!<br />โธ่เว้ย! ฉันยังไม่อยากตาย!<br /><br />เอมี่ - จะมาร้องครวญครางอะไรของนาย!<br />นี่นายยังเรียกตัวเองว่าจอมมารซาตานได้อีกเร้อ!? ถ้านายตายตรงนี้ ฉันทิ้งนายไว้นี่แน่!!<br /><br />หน้า 4<br />มาโอ - ไม่ต้องห่วงหรอก<br />ขืนฉันโดนลูกน้องตัวเองฆ่าแบบนี้ มีหวังฉันได้อับอายไปตลอดชาติแหง<br /><br />ลูซิเฟล - หึ<br />ดันทุรังไปก็เท่านั้น...<br /><br />ฉันบอกแล้วไงว่าหนีไม่พ้นหรอก<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - ...อุ๊บ...!<br />เอมี่ - ทำใจดีๆเอาไว้ซิ! อยากตายนักรึไง!?<br /><br />มาโอ - แหะๆ...<br />ฉันดูเหมือนใกล้ตายขนาดนั้นเลยเร้อ...?<br />เอมี่ - ยังจะมาหัวเราะแหะๆได้อีกเร้อ น่าเกลียดชะมัด!<br /><br />นี่ไม่ตลกเลยนะ!<br />คนที่จะฆ่าจอมมารน่ะมันฉันต่างหาก!<br />แล้วทำไมฉันต้องมาโดนไล่ฆ่าไปพร้อมๆกับจอมมารด้วยล่ะ!<br /><br />หน้า 6<br />ลูซิเฟล - อ่อนแอชะมัด<br />นี่เรอะอดีตผู้บังคับบัญชาของฉัน<br />จอมมารผู้ซึ่งกุมเอ็นเทย์อิสล่าทั้งหมดเอาไว้ในกำมือ<br /><br />อัลบ้า - ...รีบๆจัดการเถอะ<br />เก็บเจ้านั้นไปพร้อมๆกับเอมิเรียซะแต่ตอนนี้เลย<br /><br />แต่ฉันจำเป็นต้องเก็บพลังเอาไว้สำหรับควบคุมประตูห้วงมิติ<br /><br />เอมี่ - [ที่เอ็นเทย์อิสล่าไม่น่ามีปืนพกอยู่ได้นี่]<br />[เอามาจากไหนกัน...?]<br /><br />มาโอ - ...แบบนี้...เยี่ยม<br /><br />หน้า 9<br />ถ้าเป็นพวกนั้นล่ะก็...<br /><br />เอมี่...<br /><br />จับฉันเอาไว้นะ!!<br />เอมี่ - เอ๋ะ...!?<br /><br />หน้า 10<br />อัลบ้า - หืมม์?<br /><br />เจ้านั้นมีพลังมารพอสำหรับการเคลื่อนผ่านมิติด้วยรึ...<br />คน - เหวอออ<br />เรียกตำรวจเร็ว...<br />กรี๊ดดด<br />ลูซิเฟล - พลังแค่นั้น คงไปไหนไม่ได้ไกลหรอก<br />จุดมุ่งหมายคือ...<br /><br />ทางนั้นซินะ<br /><br />หน้า 11<br />เอมี่ - อุวะ...<br /><br />เอ๋ะ...!?<br />นี่มันกลับมาที่เดิมเลยไม่ใช่เร้อ! คิดจะทำอะไรของนายน่ะ!?<br /><br />คงไม่คิดจะมาที่นี่เพื่อเรียกความสนใจจากรถพยาบาลหรอกนะ...<br />มาโอ - แฮ่ก<br />...ใช่<br />...ซะที่ไหนเล่า<br />แฮ่ก<br /><br />เอมี่ - แต่แบบนี้...พวกนายสองคนถึงตายได้เลยนะ<br />มาโอ - รู้แล้วน่า<br /><br />แต่ฉันว่า...คง...เหลืออีกนิดล่ะนะ...<br />เอมี่ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 12<br />ลูซิเฟล - พวกนายยังจะมีแผนลับอะไรอีกรึไง?<br /><br />อัลบ้า - ลูซิเฟล! ขืนปล่อยให้ยืดยาวกว่านี้ เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นมากขึ้นหรอก<br />ลูซิเฟล - จะตื่นตูมไปถึงไหนกัน อัลบ้า<br /><br />ถ้าคนดูมากขึ้น ก็แค่จัดการลดมันซะก็หมดเรื่อง<br /><br />เอมี่ - [พลังเวทย์มันจู่ๆก็พุ่งขึ้น!?]<br />ค-คิดจะทำอะไรนะ!?<br /><br />ลูซิเฟล - การวางระเบิดปริศนา ทางยกระดับถล่ม เหยื่อเคราะห์ร้ายจำนวนมาก<br />ถ้าตามสามัญสำนึกของประเทศนี้ ก็คงคิดได้แค่นั้นแหละนะ<br /><br />หน้า 13<br />แต่ฉันคงให้ &quot;จอมมาร&quot; ฟื้นคืนกลับมาเหมือนตอนทางใต้ดินชินจูกุไม่ได้หรอกนะ<br /><br />เอมี่ - จอมมาร!!<br /><br />หน้า 14<br />จอมมาร!<br />จอมมาร!<br />ทำใจดีๆไว้ซิ!<br />จอม...<br /><br />ไม่จริง...<br /><br />ไม่จริง!<br />...ไม่จริง!<br />โกหกน่า...<br />จอมมาร!!<br /><br />หน้า 15<br />ลูซิเฟล - ฉันหมดธุระกับเด็กนี้แล้ว จะให้คืนก็แล้วกัน<br /><br />เอมี่ - จิโฮะจัง!<br /><br />กร๊อบ<br /><br />อุ๊บ...!<br /><br />ลูซิเฟล - อัลบ้า ฉันทำตามที่ได้ตกลงกันไว้แล้ว<br />นายคงไม่ลืมทำตามที่สัญญากันไว้นะ<br /><br />หน้า 16<br />เอมี่ - ลูซิเฟล!<br />หยุดนะ ลูซิเฟล!<br />ลูซิเฟล - ...เป็นเสียงที่ไพเราะจริงๆ<br /><br />ให้ฉันได้ยินเสียงประสานอันไพเราะของความทำลายล้างและเสียงกรี๊ดร้องแห่งความสิ้นหวังหน่อยเถอะ<br /><br />หน้า 17<br />ลาขาดล่ะ ผู้กล้าเอมิเรีย!<br /><br />ตายตามจอมมารกับอัลชิเอลซะเถอะ!<br /><br />รถ - โครม<br />โครม<br /><br />หน้า 18-19<br /><br />หน้า 20<br />ครืน<br />แอ๊ด<br />[อ่ะ]<br /><br />[อ่า...]<br />[จบสิ้นแล้ว...!]<br /><br />หน้า 21<br />มาโอ - สมกับ...ที่เป็นหนังชั้นสองจริงๆ<br />เป็นไป...ตามคาด<br /><br />หน้า 22<br />เอมี่ - จิโฮะจะ-...<br />...อุ๊ก!<br /><br />จิโฮะ - อืม...<br /><br />หน้า 23<br />เอมี่ - จิโฮะจัง จิโฮะจัง!<br />จิโฮะ - ...อ่ะ<br /><br />คุณยุซะ...?<br />...เจ็บ...!<br />เอมี่ - ค่อยยังชั่ว...ปลอดภัยดีใช่มั้ย?<br /><br />คน...ที่มีปีก...น่ากลัวนั้น...<br /><br />จริงซิ<br />ลูซิเฟลล่ะ...!?<br /><br />มาโอ - หึหึหึ...<br /><br />หน้า 24-25<br />ต้องขอบใจนายจริงๆ ลูซิเฟล...<br /><br />เพราะนาย ฉันถึงได้กลับมาเป็นร่างนี้ได้<br /><br />หน้า 26<br />เอมี่ - จอมมาร...ซาตาน...!!<br /><br />หน้า 27<br />ลูซิเฟล - ม-...<br /><br />มันยังไม่ตาย...!?<br /><br />เราก็ขยี้หัวใจของมันไปแล้วนี่...!<br /><br />[การที่หมอนั้นยังไม่ตาย ทั้งๆที่อยู่ในร่างมนุษย์ก็ถือว่าน่าตกใจอยู่หรอก แต่ที่แน่ๆ...จอมมาร...]<br />[ความสิ้นหวังหวาดกลัวทั้งหมดในที่นี่]<br />[โดนมันดูดไปจนหมด ไม่เหลือให้ฉันเลยซักนิด...]<br /><br />[มันเป็นปิศาจคนละชั้นกับเราเลยจริงๆ...!!]<br /><br />หน้า 28<br />มาโอ - [...ผู้กล้าเอมิเรีย]<br /><br />จิโฮะ - อ่ะ<br />อ่ะ...<br /><br />มาโอ - ...เฮ้ย!<br />เมินฉันเฉยเลยรึไง เอมี่!<br /><br />เอมี่ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 29<br />น-นายเรียกฉันเร้อ?<br />มาโอ - ยังจะมาถามอีก! จะนั่งบื้ออยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย!<br />ทำอะไรซักอย่างกับพวกนั้นทีดิ!<br /><br />เอมี่ - เอ๋ะ?<br />ห๊ะ...เอ๋ะ?<br />มาโอ - เร็วหน่อยซิโว้ย ไอ้นี่มันหนักนะ!<br /><br />หนักจะตายอยู่แล้ว<br />พลังปิศาจฉันก็เริ่มถอยแล้วด้วย...<br /><br />จิโฮะ - นั้น...คุณมาโอ...เร้อ?<br />เอมี่ - พลังปิศาจ...มันมีถอยได้ด้วยเร้อ?<br /><br />มาโอ - ก็อย่างที่เห็น...นั้นแหละ...<br />...ฉันไหว้ล่ะ รีบๆไป...<br /><br />หน้า 30<br />อึก...<br />ฮึบ!<br /><br />เอมี่ - หึ<br /><br />นายโง่รึไง?<br />ฉันคิดว่านายตายไปแล้วซะอีก แล้วทำไมถึงยังรอดมาได้?<br /><br />มาโอ - รู้ม่ะ?<br />มนุษย์น่ะ ต่อให้หัวใจจะหยุดเต้นไปแล้ว แต่กว่าสมองจะตายก็ต้องใช้เวลาอีกเป็นนาที<br /><br />เอมี่ - งั้น...นายก็เฉียดตายอยู่ดีไม่ใช่เร้อ?<br />มาโอ - ก็นะ<br /><br />หน้า 31<br />พวกคนชั่วมักจะพยายามจัดการอะไรในนัดเดียว ไม่ชอบให้ยึดยาวน่ารำคาญ<br />เพราะหมอนั้นใช้การทำลายล้างเป็นวงกว้าง โดยไม่ได้รู้เลยว่าฉันยังไม่ตาย ความสิ้นหวังที่เกิดขึ้นเลยทำให้ฉันได้พลังเวทย์กลับคืนมา<br /><br />ถ้าลูซิเฟลเข้ามาสู้กับเธอตรงๆ ฉันก็คงตายไปแล้ว<br />เฮ้อ ดีนะเป็นพวกคิดได้แต่ในกรอบ<br /><br />...แต่ว่า ฉันหนักจริงๆนะ ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย?<br />ไม่ซิ ช่วยหน่อยซิโว้ย! ช่วยฉันทีเถอะนะ ขอร้อง!<br />เอมี่ - เรื่องซิ<br /><br />ฉันเป็นผู้กล้านะ<br />ต่อให้ตาย คิดเร้อว่าฉันจะไปช่วยจอมมาร?<br /><br />หน้า 32<br />เพราะงั้น นายทนอยู่ตรงนั้นไปก่อนแล้วกัน<br />เดี๋ยวฉันจัดการเก็บพวกนี้เอง!<br /><br />นั่งดูอยู่ตรงนั้นไปก่อนนะ<br /><br />จิโฮะ - ค-<br />คุณยุซะ...!?<br /><br />ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันอยากให้<br />...เธอรับรู้เรื่องนี่นะ<br /><br />หน้า 33<br />พลังของข้า!<br /><br />จงประจักษ์ออกมา เพื่อปราบปรามเหล่าปิศาจให้สิ้น!<br /><br />ลูซิเฟล - อุ...เหวอ...<br /><br />หน้า 34-35<br />[พลังศักดิ์สิทธิ...!]<br /><br />เอมี่ - ฉันคือผู้กล้า<br />** ผู้กล้าจุติ! **<br />แม้โลกจะเปลี่ยนไป แต่สิ่งนั้นก็ไม่เปลี่ยนแปลง!</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37781</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Karneval 60 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-04T17:57:23+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37781" />
        <summary type="html">สงสัยอยู่เรื่องหนึ่งอ่ะครับ เลยขอแปลเรียกความสนใจนิดหน่อย ผมนึกว่า fanbase ของเรื่องนี้ในไทยก็ใหญ่พอสมควรซะอีก เพราะเห็นหน้าแฟนเพจก็เยอะ แต่ทำไมกลับไม่มีคนแปลไทยเลยซักคนอ่ะ? กำลังงงนิดๆ ._.&quot;<br /><br />คำเตือนนิดหนึ่ง ผมแปลตอนนี้ &quot;โดยที่ไม่ได้อ่านตอนก่อนหน้านี้เลย&quot; นะครับ อ่านถึงแค่ประมาณตอน 20 กว่าๆนิดหน่อย และก็ดูอนิเมะเองอ่ะครับ แล้วก็มาที่ตอนนี้เลย (ขนาดตอนอื่นๆในเล่ม 10 ผมยังไม่ได้อ่านเลย เข้าใจว่าอังกฤษเขาออกถึงตอน 59 ผมเลยประเดิมด้วยตอน 60 เผื่อจะดึงดูดความสนใจได้บ้างอ่ะครับ) แต่พอดีมันสงสัยว่าทำไมยังไม่มีคนแปล เลย...ขอนิดล่ะกัน ยิ่งผมไม่รู้จะไปถามที่ไหนด้วย (ถึงรู้ว่ามีแฟนเพจตัวละครเต็มไปหมด แต่ไม่ค่อยกล้าเข้าไปถาม) ขอแปลแล้วถามกันตรงๆแบบนี้เลยแล้วกัน แต่เพราะอย่างนั้นอาจจะมีผิดบ้างถูกบ้าง ผมยังไม่ค่อยรู้เรื่องตัวละครซักเท่าไหร่อ่ะครับ &gt;_&lt;&quot;<br /><br />ปล. เพิ่งเคยเห็นแสกนดิบที่คลีนได้สวยขนาดนี้เป็นครั้งแรก แสกนจากรวมเล่มมันคนละชั้นจริงๆด้วยแฮะ...O.o&quot;<br /><br /><div class="important">กรุณาขออนุญาตผมก่อนนำคำแปลไปทำเป็นแสกนเลชั่นด้วยครับ</div><br /><strong><br />คานิวัล (ล่าทรชน)<br />บทเพลงที่ 60 &quot;สองคนเป็นหนึ่งเดียว&quot;</strong><br />หน้า 1<br /><br />หน้า 2<br />คาโรคุ - นาอิ...<br /><br />ได้ยินเสียงของคุณโยงิงั้นรึ?<br />นาอิ - คาโรคุ...<br /><br />เหมือนโยงิเขากำลังหวาดกลัวมากๆเลย!<br />ทำยังไงดี...! เขาบาดเจ็บอยู่รึเปล่าน่า...<br />หรือว่าไม่สบายใจอยู่<br /><br />คาโรคุ - นาอิ<br /><br />หน้า 3<br />ไม่เป็นไรหรอก<br />ปิดหูไปซะเถอะนะ<br /><br />ยานลำที่สองที่เรานั่งอยู่นี่<br />คงกำลังเคลื่อนไปหาพวกคุณโยงินั้นแหละ<br /><br />ไม่เป็นไรหรอก<br />คนของเซอร์คัสเก่งๆกันทุกคนอยู่แล้ว<br />นาอิ - อืม...<br />อืม!<br /><br />คาโรคุ - แถม<br /><br />หน้า 4<br />นาอิก็เป็นห่วงพวกเขาถึงขนาดนี้<br />เขาต้องไม่เป็นไรแน่นอน...นะ?<br /><br />นาอิ - อืม...!<br /><br />ฉันจะไปถามคุณแกะเอง<br />ว่าอีกนานมั้ยกว่าจะถึง!!<br />คาโรคุ - นาอิ!<br />ยังวิ่งไม่ได้นะ! เดี๋ยวฉันไปด้วย<br /><br />หน้า 5<br />นอยลี่ - เปะ...<br />เปย์กะ...!!<br /><br />หน้า 6<br />อั๊ก<br />อึก...<br /><br />พี่ชาย...<br /><br />หน้า 7<br />ผมเงิน!<br /><br />โยงิ - อะฮ่ะฮ่ะฮ่ะ<br /><br />วาเซะ<br /><br />นอยลี่ - เอ๋ะ?<br /><br />หน้า 8<br />อุ๊ก...<br /><br />อ้ากกกกก...<br /><br />หน้า 9<br />เปย์...<br />กะ...<br /><br />โยงิ - หืมม์?<br /><br />หน้า 10<br />หึ...<br /><br />เอาล่ะ<br />นะ<br /><br />หน้า 11<br />ปิดฉาก!!<br /><br />นอยลี่ - [ใครก็ได้...]<br /><br />หน้า 12<br />[ช่วยฉันที]<br />[ปะป๊า...มะม้า...]<br /><br />*กี๊*<br />*กี๊*<br /><br />ปะป๊า...<br />มะม้า...<br />ตื่นซิ<br /><br />ปะป๊า...<br />มะม้า...<br />เปย์กะ - เมี้ยว...<br /><br />หน้า 13<br />นอยลี่ - เปย์กะ...?<br /><br />??? - [นอยลี่]<br />[หนีไปซะ นอยลี่!]<br /><br />นอ...<br />นอยลี่<br />จะหนีเร้อ...<br />เปย์กะ...<br /><br />เปย์กะ - เมี้ยว<br />นอยลี่ - เปย์กะก็จะหนีเร้อ<br />เปย์กะ...<br />ทางนี้<br /><br />เปย์กะ<br />จะช่วยนอยลี่เร้อ<br /><br />เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ<br />เปย์กะ<br /><br />ซู...<br /><br />หน้า 14<br />??? - โห<br />เจอเคสหายากเข้าแล้วซิ<br /><br />เซลล์ของมนุษย์กับสัตว์กำลังเกิดการแปลงสภาพประสานกัน และรวมตัวเขาด้วยกัน<br />ถ้าเลี้ยงดูให้ดีๆ<br />อาจจะมีอะไรน่าสนใจให้ชมก็ได้<br /><br />นอยลี่ - [เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ เปย์กะ]<br /><br />[เปย์กะ]<br /><br />หน้า 15<br /><br />หน้า 16<br />*ปิ๊บ*<br />??? - ท่านฮิราโตะ<br /><br />ขณะนี้ พวกเรากำลังดำเนินการซ่อมแซมความเสียหายของผู้มีพลังพิเศษ<br />ที่เมืองเซ็นบริเวณตีนเขาเมลเมย์ไร<br /><br />ฮิราโตะ - ไปได้<br /><br />??? - รับทราบ<br /><br />หน้า 17<br />ฮิราโตะ - ต้องขอประทานโทษด้วยครับที่มาช้า<br />ดีจริงๆที่พวกคุณยังปลอดภัย<br /><br />อาคาริ - กาเรคิบาดเจ็บอยู่ ดังนั้นฉันจะขอใช้ห้องพยาบาลบนเรือเพื่อรักษาเขาก็แล้วกัน<br />ฮิราโตะ - รับทราบแล้วครับ คุณอาคาริ<br /><br />ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ กาเรคิ<br />สบายดีรึเปล่า?<br /><br />กาเรคิ - ...ก็ไม่เป็นไร...<br />โยงิ - กลับมาแย้ว~<br /><br />หน้า 18<br />ฮิราโตะ - โยงิ...<br /><br />โยงิ - เหวอ!!<br /><br />อิวา - ไม่ได้นะ!! โยงิ!!<br /><br />หน้า 19<br />ฮิราโตะ - ให้ตายซิ<br /><br />เป็นเด็กเจ้าปัญหาจริงๆ<br /><br />หน้า 20-21<br />อาคาริ - ฮิราโตะ!!<br />อย่าทำให้คนบาดเจ็บเพิ่มขึ้นได้มั้ย!<br />ฮิราโตะ - พอดีเขาทำตัวไม่น่ารักน่ะครับ<br />จะว่าไป<br /><br />คุณเอา &quot;โยงิ&quot; มาใช้ด้วยรึครับ ทำไมผมไม่เห็นทราบเรื่องเลยล่ะครับ<br /><br />อิวา - เอ๋ะ!?<br />หมายความว่าไง!? ก็หมออาคาริบอกว่าฮิราโตะอนุญาตแล้ว<br /><br />หน้า 22<br />อาคาริ - เรื่องนั้นมันแค่โกหกแหงอยู่แล้ว<br /><br />อิวา - หา!?<br />โกหก!?<br /><br />อย่างหมอนี้มีรึจะยอม<br />ให้ฉันมายืนกลางสนามรบกับพวกผู้มีพลังแบบนี้?<br /><br />ฮิราโตะ - ไม่ไหวเลยนะครับ คุณอาคาริ<br />คุณมักรีบออกไปที่เกิดเหตุก่อนประจำตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว<br />แต่ด้วยสถานะของคุณ ถ้าคุณยังฝืนตัวเองแบบนี้ เบื้องบนเขาจะไม่ยอมอนุญาตให้ออกมาข้างนอก-<br />อาคาริ - ถ้าแกไม่ปากโป้งก็ไม่มีปัญหาแล้วนี่<br /><br />หน้า 23<br />การที่เธอยอมเชื่อคำพูดฉันโดยละเลยที่จะตรวจสอบกับเบื้องบนแบบนี้<br />แสดงว่ายังอ่อนหัดอยู่นะ? อิว่า<br />อิว่า - นะ...<br />นะ...<br /><br />อาคาริ - โยงิ<br />มานี้<br /><br />เอายา...<br /><br />โยงิ - ไม่ติดแผ่นให้โง่หรอก~<br />ลองเข้ามาดูซิ ฉันจะส่งหัวตัวเองลอยไปบนฟ้าเลย คอยดู!!<br /><br />อาคาริ - โยงิ!!<br /><br />หน้า 24<br />พอบ่นเสร็จก็กลับขึ้นยานไปเลยงั้นเร้อ<br /><br />เอาล่ะ ฮิราโตะ<br />พวกเราก็ไปกันเถอะ<br /><br />แบ่งเวลามาคุยเรื่องปัญหาในตอนนี้ของโยงิเถอะ<br /><br />หน้า 25<br /><br />หน้า 26 (ตอนแถม 1 ฤดูแบบนั้น)<br />โยงิ - ยู~คคิน<br />ไปหาอะไรเล่นกันเหอะ?<br /><br />ร้อนจัง<br />จริงซิ ตอนนี้อากาศมันเริ่มร้อนขึ้นแล้วนี่น่า<br /><br />นาอิ - โยงิ~! ยุคคิน!<br />สึคุโมะจังชวนเราไปกินหนมด้วยกันล่ะ...<br /><br />ยุคคิน!? เป็นอะไรไปน่ะ ยุคคิน!<br />สึคุโมะ - โยงิ...<br />ฉันอุตส่าห์ดูแลรักใคร่นาย<br />แต่นายดันกลายเป็นคนเย็นชาแบบนี้เนี่ยนะ<br />โยงิ - ฉ-ฉันเปล่านะ~<br />ฉันแค่เผลอคิดไปเองต่างหากอ่ะ~<br /><br />หน้า 27 (ตอนแถม 2 อาจารย์)<br />หมอค่ะ...<br />แบกขนมมาเยอะแยะแบบนั้นอีกแล้ว...<br />ถ้าเป็นเบาหวานขึ้นมาจะทำยังไงล่ะคะ!<br />หมอควรดูแลสุขภาพตัวเองดีๆด้วยนะคะ...<br /><br />โฮะโฮะ<br />โดนสาวสวยน่ารักดุแบบนี้ก็ดีเหมือนกันน่อ...<br /><br />ตายล่ะ หมอนี้ล่ะก็ ทานขนมมากๆแบบนั้นมันไม่ดีนะคะ<br />คนๆนั้น ตอนหนุ่มๆต้องเป็นพวกเสือผู้หญิงแหงๆ...<br />นายทำแบบนั้นได้บ้างมั้ยล่ะ?<br />ขืนเราทำคงจบลงด้วยคำว่า &quot;ทุเรศ&quot; แหละ<br /><br />หน้า 28 (ตอนพิเศษ 3 วันออกจากรัง)<br />[ช่วงวันวานในป่านิจิ]<br />นาอิ - [คาโรคุ~]<br /><br />[เขาเป็นเพื่อนกันเพียงแค่สองคน]<br />คาโรคุ - มาทางนี้ซิ นาอิ<br />นาอิ - [รอ-]<br />[รอด้วย]<br /><br />[พอได้เจอกันอีกครั้ง]<br />คาโรคุ - นาอิ เราไป...<br />นาอิ - อ่ะ<br />สึคุโมะจัง!<br /><br />สึคุโมะจัง! [นี่ๆ]<br />จิกิ - อ้าว?<br />เป็นอะไรไปเร้อ คาโรคุคุง?<br />ใบหน้าช็อคเหมือนตอนมองลูกออกไปมีชีวิตของตัวเองเลย</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37780</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Hataraku Maousama! 8 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-04T13:48:35+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37780" />
        <summary type="html">อันนี้แค่อยากแปลเล่นๆเฉยๆครับ เดี๋ยวขอคิดดูก่อนว่าจะย้อนดีมั้ย (เพราะตามจริง ให้ผมย้อนเรื่องนี้ผมโอเคนะ แค่ไม่กี่ตอนเอง ._.&quot;)<br /><br />เนื่องจากอันนี้คือการแปลเล่นๆเฉยๆ เพื่อความสนุกส่วนตัวของผู้แปล (เวลาแปลการ์ตูนแล้วมันรู้สึกว่าอ่านสนุกกว่าตอนอ่านเฉยๆอ่ะครับ) ผมไม่อนุญาตให้นำไปใช้เป็นแสกนเลชั่นทุกกรณีนะครับ ไม่ได้ต้องการแปลเพื่อไปขัดกับ Twin-FS ที่เขาแปลอยู่แล้ว เป็นว่าถ้าอยากอ่านเป็นแสกนเลชั่นก็รอของเขาแล้วกันนะ<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นทุกกรณี</div><br /><strong><br />ฮาทาราคุ มาโอซามะ! (จอมมารสู้งาน!)<br />ตอน 8 &quot;จอมมาร เปิดโปงเกือบทุกอย่าง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** อันตรายคืบคลานเข้าไปใกล้จีจัง! **<br /><br />มาโอ - [เสียงครึกโครมนั่น...เกิดจากเวทมนตร์ไม่ผิดแน่]<br /><br />มิกิที - [พวกคุณน่าจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่รึค่ะ ถึงพลังอันมหาศาลของความเชื่อมั่นและยึดมั่น?]<br /><br />มาโอ - [เจ้าของที่คนนั้น...ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่มนุษย์ธรรมดาจริงๆด้วย...]<br />ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน<br /><br />หน้า 2<br />[แต่ว่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาคิดเรื่องนั้นแล้ว!]<br /><br />รอก่อนน่ะ จีจัง!<br /><br />เอมี่ - อ่ะ!<br /><br />นั่น!<br /><br />หน้า 3<br />...เละเทะไปหมดเลย!<br /><br />หน้า 4<br />มาโอ - เจ้าพวกนั้น...!?<br />เอมี่ - นั่นใครกันน่ะ...!?<br />หรือว่า สองคนนั้นเป็นคนทำ...<br /><br />มาโอ - ก็แหงซิ!<br />เอมี่ - อ่ะ เดี๋ยวก่อนซิ...!<br />อาชิยะ - ท่านจอมมาร!<br /><br />เดี๋ยวก่อนซิครับ ท่านจอมมาร...!<br /><br />หน้า 5<br />มาโอ - [...พลังเวทย์กำลังกลับคืนมา]<br /><br />[ทั้งที่ควรจะยินดีแท้ๆ]<br />[แต่ความรู้สึกขยักแขยงนี่่มันอะไรกัน...?]<br /><br />...ไง<br />ที่อยู่ข้างๆนั้น เพื่อนใหม่นายเร้อ?<br /><br />หน้า 6<br />ขุนพลปีศาจ และเทวดาตกสวรรค์ ลูซิเฟล<br /><br />ลูซิเฟล - นึกว่าใครซะอีก ที่แท้ก็ท่านจอมมารซาตานนั้นเอง<br />ไม่ซิ ตอนนี้ควรต้องเรียกว่ามาโอ ซาดาโอะซินะ?<br /><br />อัลชิเอลก็ท่าทางจะสบายดีนี่<br />เอมี่ - หา...<br /><br />หน้า 7<br />อาชิยะ - บ้าน่ะ...ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่...!<br />เอมี่ - ลูซิเฟล...? โกหกน่า...?<br /><br />ก็หมอนั้นเป็นขุนพลปิศาจที่ฉันจัดการไปตนแรกเลยนี่น่า...<br /><br />ลูซิเฟล - ไม่ได้เจอกันนานเลยน่ะ ผู้กล้าเอมิเรีย...<br />ไม่ซิ ยุซะ เอมี่<br /><br />ลูซิเฟล - ดาบของเธอแทงทะลุตััวฉันแล้วก็จริง<br /><br />แต่ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้<br /><br />หน้า 8<br />มาโอ - ไอ้ฉันล่ะคิดว่าในเมื่อนายมีสายเลือดสวรรค์<br />นายน่าจะจัดการทวีปตะวันตกที่มีอิทธิพลของศาสนจักรมากที่สุดได้ง่ายสุดซะอีก<br />ลูซิเฟล - แต่ฉันก็มีพลังไม่มากพอ จนต้องแพ้ให้กับทัพของผู้กล้า<br />...ตามที่นายรู้นั้นแหละ<br /><br />มาโอ - แล้ว<br />เพื่อนใหม่นายจะอธิบายเรื่องหลังจากนั้นให้พวกเราฟังซินะ?<br /><br />ลูซิเฟล - เอาไงดีล่ะ?<br />??? - ได้เลย<br /><br />ข้าคือ...<br /><br />หน้า 9<br />มาโอ - หนึ่งใน &quot;หกอัครมุขนายก&quot; แห่งฏีกาศาสนจักร<br />อัลบ้า เมเยอร์ใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />เอมี่ - อัลบ้า!?<br /><br />โกหกน่า!? อัลบ้าเขาเป็นพวกของฉัน...<br />มาโอ - เออ<br /><br />เป็นเพื่อนของเธอ<br />ที่ส่งเธอมายังโลกนี้เพื่อ<br />...จัดการเธอทิ้งไปพร้อมกับจอมมารยังไงล่ะ<br /><br />ฉันพูดถูกมั้ย?<br /><br />หน้า 10<br />อัลบ้า - ...เจ้ารู้อยู่แล้วงั้นรึ?<br /><br />มาโอ - ตอนที่เอมี่เข้าไปในเกท นายคือคนที่อยู่ข้างๆเขาตอนนั้นใช่มั้ยล่ะ?<br />พอได้ยินอย่างงั้น ฉันก็เริ่มพอคาดเดาได้แล้วแหละ<br /><br />เรื่องชั่วๆเป็นของถนัดของพวกปิศาจ<br />อีแค่ความคิดของพวกคนชั่วน่ะ ฉันมองออกตั้งแต่แรกแล้วโว้ย<br /><br />เอมี่ - โกหก...ไม่จริงใช่มั้ย อัลบ้า...<br />ทำไมนายถึงไปร่วมมือกับลูซิเฟล...เพื่อจะฆ่าฉัน...<br /><br />หน้า 11<br />อัลบ้า - เอมิเรีย...<br />ทุกอย่างมันเริ่มจากตอนที่ลูซิเฟลพ่ายแพ้ให้กับเธอ<br /><br />ฉัน-<br />มาโอ - นายไม่อยากให้เขาชูหางตัวเองว่าเป็นผู้กล้าที่ชนะจอมมารได้ ก็เลยโยนเขาไปอีกโลกหนึ่ง ใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />แล้วก็ไปชักจูงลูซิเฟลที่สูญเสียพลังมาเป็นพวก<br />เพื่อที่นายจะได้แอบสังหารกลุ่มผู้กล้า และคงอำนาจของผู้มีอิทธิพลต่อไปได้<br />จบ<br /><br />มีอะไรจะแก้มั้ย?<br />อัลบ้า - อุ๊ก...<br /><br />มาโอ - จะคิดอะไรง่ายไปหน่อยแล้วมั้ง ไอ้โล้นเอ้ย!<br />อย่างยัยนี้จะยึดอกโอ้อวดเป็นกับเค้าด้วยรึไง?<br />เอมี่ - โอ้ย<br /><br />หน้า 12<br />น-นี่นาย ทำอะไรน่ะ?<br />อาชิยะ - แต่ท่านจอมมารครับ กระผมคิดว่าเขาอาจจะไม่ได้โล้นจริงๆก็ได้นะครับ<br />อัลบ้า - ...โล้น...<br /><br />มาโอ - แล้วฉันก็พอรู้ด้วยว่านายชักชวนลูซิเฟลมาเป็นพวกได้ยังไง<br />คงหลอกล่อด้วยการให้กลับขึ้นไปบนสวรรค์ล่ะซิท่า?<br /><br />อัลบ้า - ทำไมถึงรู้เรื่องนั้นได้!<br />มาโอ - &quot;ทำไมถึงรู้เรื่องนั้นได้&quot; บ้านเตี่ยซิ หัดพลิกแพลงบ้างไม่เป็นรึไง?<br />นี่ฉันโดนไอ้พวกนี้มันตามล่าจริงเร้อเนี่ย คิดแล้วน้ำตาจะร่วง<br /><br />อัลบ้า - ปะ-...เป็นแค่จอมมารยังจะมา!!<br />มาโอ - จะหยิ่งไปไหน ไอ้โล้น<br />กับแค่ฉันเผยไต๋นายหมดแค่นี้ทำเป็นน้ำตาเร็ด แบบนี้ไปวางแผนให้มันดีๆกว่านี้ดีกว่าม่ะ<br /><br />&quot;อย่าคิดน่ะ ว่าจะหนีจากลูซิเฟลที่เอาจริงแล้วได้!&quot;<br />&quot;จงดับสูญไปพร้อมๆกับผู้กล้าซะเถอะ&quot; ใช่มั้ยล่ะ<br /><br />หน้า 13<br />เฮ้อ เห่ยซะไม่มีล่ะ!<br />ขนาดพวกหนังชั้นสองยังเขียนบทได้ดีกว่านี้เลยเว้ย!<br /><br />อุ๊บ<br /><br />เอมี่ - เวลาแบบนี้ยังจะมาทำเป็นหยอกเล่นได้อีกเรอะ!<br />จิโฮะจังเขาโดนจับเป็นตัวประกันอยู่นะ!?<br />อาชิยะ - ท่านจอมมาร! นี่ท่านไปดูหนังมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ! ใช้เงินสิ้นเปลืองแบบนั้น...<br /><br />มาโอ - มันเจ็บนะ ไอ้พวกบ้า ขืนฉันปล่อยให้หมอนั้นพูด มีหวังพวกนายได้แต่อึ้งกิมกี่กันพอดี<br />อีกอย่าง ดูหนังแค่นานๆครั้งไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่! เงินนั่นฉันก็หามาเอง!<br /><br />เอมี่ - ใครเขาขอให้นายมาเป็นห่วงกันมิทราบ!<br />อาชิยะ - กระผมเองก็อยากพักจากงานบ้านแล้วไปหาความบันเทิงใส่ตัว แต่ก็ต้อนอดทนอดกลั้นเหมือนกันนะครับ!<br /><br />หน้า 14<br />อัลบ้า - พวกเจ้าเลิกเล่นกันได้แล้ว!<br />ข้าอุตส่าห์ทนฟัง แต่สุดท้ายก็มีเอาแต่ล้อเลียนข้าแบบนี้!<br /><br />ข้าไม่ให้อภัยเจ้าเด็ดขาด จอมมารซาตาน!!<br />มาโอ - นั้นไง บทพูดขี้ประติ๋วนั้นอีกล่ะ<br /><br />ใช้คำพูดซ้ำซากยิ่งกว่าหนังชั้นสองอีกวุ้ยเฮ้ย<br />อัลบ้า - อุ๊ก...!<br /><br />มาโอ - นี่ ไอ้บาทหลวงออกหน้าตรงนั้นน่ะ<br />ฉันขอถามอะไรอย่าง<br /><br />นายทำร้ายคนไปเท่าไหร่...<br />เพื่อให้ลูซิเฟลคงพลังเวทย์ในระดับนั้นได้กันน่ะ?<br /><br />หน้า 15<br />อาชิยะ - หา!<br /><br />เอมี่ - เอ๋!?<br /><br />ลูซิเฟล - สมกับที่เป็นท่านจอมมาร รู้สึกตัวด้วยรึเนี่ย<br /><br />มาโอ - นี่ เอมี่<br />เธอรู้มั้ยว่าพวกเทพกับปิศาจในโลกนี้อาศัยอยู่ที่ไหน?<br />เอมี่ - จู่ๆจะมาพูดอะไร...<br /><br />มาโอ - คำตอบก็คือในใจคน<br />เธอเองก็น่าจะพอรู้บ้างแล้วไม่ใช่เรอะ?<br /><br />หน้า 16<br />คนในประเทศนี้ที่ไม่ได้ถูกควบคุมโดยทวงเทพ สามารถสลับไปมาระหว่างดีกับร้ายได้<br />ความหวังและความสิ้นหวังในจิตใจคน<br /><br />นั่นแหละ<br />คือแหล่งพลังของพวกเราในประเทศนี้<br /><br />เอมี่ - ...ไม่จริง...<br />ถ้างั้น...<br /><br />มาโอ - คนที่ก่อเหตุจี้ปล้นต่อเนื่องในช่วงหลังๆมานี้ก็น่าจะเจ้าพวกนี้นั่นแหละ<br />ต่อหน้าเนื้อแท้ของปิศาจ เป็นใครก็ต้องกลัวขวัญผวาจนทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น<br /><br />หน้า 17<br />ตอนที่ย่านการค้าใต้ดินถล่ม นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันได้พลังกลับคืนมา<br />ความสิ้นหวังที่มีต่อความตายมันไหลแผ่เข้ามาในตัว<br /><br />เอมี่ - งั้น ถ้านายได้พลังเวทย์ที่แข็งแกร่งพอที่จะกลับเอ็นเทย์อิสล่าได้ล่ะก็...<br />มาโอ - กว่าจะได้ ฉันคงต้องก่อวินาศกรรมเลยล่ะนะ<br />พลังที่ได้มาจากแค่คนสองคนมันไม่ได้มากขนาดนั้น<br /><br />เอมี่ - อะไรกัน...<br /><br />หน้า 18<br />มาโอ - ฉันชอบโลกใบนี้<br />พอได้มาเป็นมนุษย์แล้วถึงได้เห็นอะไรที่แปลกใหม่และสนุกดีเหมือนกัน<br /><br />ฉันไม่อยากทำร้ายโลกที่ช่วยอุปถัมภ์ฉัน<br />เลยไม่อยากใช้วิธีการแบบนั้น...<br /><br />...แล้ว<br />จะเอายังไงล่ะ?<br /><br />จะเอากันตรงนี้เลยมั้ย?<br /><br />อัลบ้า - นะ...นี่เจ้าไม่สนใจเด็กคนนี้แล้วรึ!?<br />ข้ารู้น่ะว่าเจ้ากับเด็กคนนี้มีความสัมพันธ์ต่อกัน!<br /><br />หน้า 19<br />มาโอ - ผู้กล้าเอมิเรีย<br /><br />ฉันน่ะ เกลียดพวกนักบวช<br />แต่ที่เกลียดกว่านั้น<br /><br />ก็คือคนทรยศ<br />เอมี่ - ...นั้นซินะ<br />ฉันก็เกลียดปิศาจและคนทรยศมากเหมือนกัน<br /><br />มาโอ - จะดีเร้อ? เธออุตส่าห์สะสมพลังนั้นเอาไว้นี่<br />ขืนเธอสู้ตรงนี้ เดี๋ยวก็กลับไปไม่ได้หรอก?<br /><br />เอมี่ - ถ้าตั้งใจทำงาน ยังไงก็ต้องมีอะไรดีๆขึ้นมานั้นแหละ<br /><br />มาโอ - แจ่มเลย<br /><br />หน้า 20<br />...งั้น<br /><br />แน่จริงก็เข้ามาเลย<br />ฉันเอาพวกนายเละแน่<br /><br />แล้วก็เอาจีจังคืนมาด้วย<br />อัลบ้า - ฮึก...<br /><br />หน้า 21<br />อาชิยะ - ตะ-...แต่ว่า ท่านจอมมาร<br />กระผมคิดว่าตอนนี้เราควรดูลาดเลาของศัตรูก่อนนะครับ<br /><br />การที่เราโต้กลับไปทั้งๆที่ยังไม่รู้สาเหตุที่พวกเขา<br />รุกเข้ามาหาพวกเราแบบนี้ มันอันตราย...<br /><br />ลูซิเฟล - เตือนได้ดี อัลชิเอล<br /><br />มันก็แบบนี้ไง<br /><br />หน้า 22<br />มาโอ - อ-...<br />อาชิยะ!<br /><br />หน้า 23<br />ลูซิเฟล - โห<br />ขนาดกับอัลชิเอลที่เป็นปิศาจระดับเดียวกันยังมีผลมากขนาดนี้<br /><br />เด็กคนนี้คงสิ้นหวังกับพวกนายเอาเรื่องเลยซินะ<br /><br />หน้า 24<br />มาโอ - แก...กล้าดูดเอาจิตใจของจีจัง...<br /><br />ยิ่งมีความรู้สึกด้านลบที่เจาะจงกับคนบางคนมาก ก็ยิ่งใช้งานได้ง่าย<br /><br />...แบบนี้ไง<br /><br />มาโอ - ชิ...!<br /><br />หน้า 25<br />เอมี่ - จอมมาร! อัลชิเอลเขา!<br /><br />อาชิยะ - แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />ลูซิเฟล - ...น่าสมเพชสิ้นดี!<br /><br />ยังมีเวลามาพูดเรื่องคนอื่นได้อีกรึ?<br /><br />มาโอ - อุ๊ก...<br /><br />อ้าว<br /><br />หน้า 26<br />โธ่เว้ย พลังเวทย์หมด!<br />เอมี่ - เดี๋ยวเซ่!<br /><br />เหวออออ!<br /><br />ลูซิเฟล - ฮ่ะๆๆ!<br />ไม่ได้ลิ้มรสการทำร้ายล้างมานานตั้งแต่ตอนที่แพ้ให้กับผู้กล้าเอมิเรียแล้ว<br />ไม่นึกเลยว่าจะยอดเยี่ยมได้ขนาดนี้!<br /><br />อัลบ้า - อย่าหลวมตัวไป ลูซิเฟล!<br />เป้าหมายของพวกเราคือการกำจัดทั้งจอมมารและเอมิเรีย!<br /><br />หน้า 27<br />ลูซิเฟล - ...นายคิดจะเทศนาฉันเร้อ?<br /><br />อัลบ้า - หยะ-...อย่าลืมซิว่าข้าเป็นคนที่จะเปิดทางไปสู่สวรรค์<br /><br />ลูซิเฟล - ชิ<br />เอาเหอะ...ไม่เห็นต้องกลัวเลย<br />ตราบใดที่เรายังมีเด็กนี้อยู่ จอมมารกับผู้กล้าก็ไม่มีทางหนี...<br /><br />หน้า 28<br />อัลบ้า - ม-มันหนีไปแล้ว ลูซิเฟล!<br />ลูซิเฟล - อย่าลนลานไปซิ<br /><br />ต่อให้มันจะสะสมพลังได้มากแค่ไหน แต่ก็ต่อต้านอะไรเราไม่ได้หรอก<br /><br />ตามมันไป<br />** จอมมารที่เหลือพลังอยู่รอมร่อจะเปิดฉากโต้กลับอย่างไร!? **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37732</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 220 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-05-03T19:08:45+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37732" />
        <summary type="html">ตรงๆเลยนะ ผมอยากแปลไทย อยากฝึกการแปลภาษาไทย แต่ไม่รู้จะแปลอะไร ยอมรับนะ ว่าผมกลับมาแปลเรื่องนี้ ส่วนหนึ่งเพราะหมั่นไส้พวกกลุ่มแสกนอังกฤษ ผมบอกให้เขาขออนุญาตผมก่อนเอาคำแปลของผมไปใช้ แต่นี่เล่นเอาไปใช้ดื้อๆเลยไม่มาขอซักคำ อยากโลภมากกันดีนัก เลยขอตอกกลับไปซักดอกล่ะกัน แต่อีกส่วนหนึ่งคือ อยากหาเรื่องแปลไทยอ่ะ จากใจจริงเลย -_-&quot;<br /><br />ที่คิดเอาไว้ก็มี Karneval (แต่เรื่องนั้นพออ่านไปได้ซักพัก เริ่มรู้สึกว่ามีหวังต่อให้ผมแปลก็แปลได้ไม่ถึง 5 ตอนก็เลิกแหงๆ) Hataraku Maou-sama (อันนี้แปลแน่นอน แต่ผมไม่อนุญาตให้ใช้เป็นแสกนเลชั่นนะ เพราะถึงผมจะมาแปลแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้แปลเพื่อไปขัดคนแปลไทยที่เขาทำอยู่แล้ว ผมแปลแค่เอาสนุกๆของผมพอ) พวกเื่รื่องตระกูลเทลส์ออฟ ผมแปลไปก็ไม่แน่ใจว่าจะมีใครอ่านรึเปล่าอีก เพราะมันเป็นเกม และคนเล่นเกมส่วนมากก็ไม่มาอ่านการ์ตูนที่มาจากเกมอยู่ดี ว่าจะลองอนิเมะบ้าง แต่ผมไม่ค่อยคุ้นเคยกับกลุ่มแฟนซับ แถมการแข่งขันทางเขาสูงกว่าทางเราอีก เพราะการ์ตูนที่ออกฉายมีจำนวนจำกัดตามซีซั่นนั้นๆเท่านั้น และทุกเรื่องได้รับความสนใจใกล้เคียงกันหมด เลยคิดว่า ไม่เอาดีกว่า แต่จะแปลอะไรกลับคิดไม่ค่อยออกแล้ว เรื่องที่ผมอยากทำผมดันทำเป็นอังกฤษไปซะหมด (เพราะคิดว่าคนไทยเดี๋ยวก็เอาไปแปลกันเองได้แหละ ถ้ามีแปลอังกฤษออกมาแล้ว) มาตอนนี้เลยคิดไม่ออกเลยว่าจะแปลอะไรเป็นไทยดี - -&quot;<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำเป็นแสกนเลชั่นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผมก่อน</div><br /><strong><br />โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:220 &quot;เอลพิสแห่งความชั่ว (1) ~ ความสิ้นหวัง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />รุย - ซากุระ...โคจิ!?<br />** บางอย่างในตัวซากุระเปลี่ยนไปหลังจากที่มิชิรุถูกกำจัด!! **<br /><br />รุย - เป็นอะไรไปน่ะ!? หรือว่า...<br /><br />เธอบาดเจ็บตรงไหนเรอะ...<br /><br />โอกามิ - ถอยออกมา องค์ชาย!!<br /><br />หน้า 2-3<br />** สถานการณ์ทุกอย่างเปลี่ยนผันเพราะการล้มสลายของซากุระ!? **<br /><br />รุย - เหวอ!!<br /><br />พ-...พลังสายพันธ์หายาก!? นี่เธอ จู่ๆก็ปล่อยพลังออกมาแบบนี้<br />ทำอะไรน่ะ!!<br />ซากุระโคจิ!!<br /><br />เฮ้ย!!<br />ซากุระโคจิ!!<br />เป็นอะไรไปน่ะ!?<br /><br />หน้า 4<br />นายก - ในที่สุดก็ตื่นขึ้นมาแล้วซินะ<br />ฉันรอคอย<br />วันนี้มานานแสนนาน<br /><br />โอกามิ - นายพูดอะไร...<br /><br />หน้า 5<br />...ก-<br />&quot;กล่อง&quot; กำลังเปลี่ยนรูปไป!?<br /><br />นายก - คนที่จะเปิด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; อย่างสมบูรณ์และปลดปล่อยพลังการดับสูญออกมาได้ ไม่ใช่ฉัน...<br />แต่เป็นเธอผู้นี้ซึ่งเป็น &quot;กุญแจดอกสุดท้าย&quot; และผู้สร้าง &quot;กล่อง&quot; นี้ขึ้นมาเมื่อนานมาแล้ว...<br /><br />เชิญท่าน...<br />ตัดสินใจได้เลย...<br /><br />หน้า 6<br />ซากุระ - เป็นอะไรรึ?<br /><br />ทุกคน...<br />ตายหมดเลย<br /><br />อืม...นั้นซินะ<br /><br />ฉันก็กลัว &quot;ความตาย&quot; เหมือนกัน...ไม่อยากให้ใครตายทั้งนั้น<br />แต่ว่า...<br />ซักวัน ไม่ว่าคนจะชั่วแค่ไหน ฉันต้องสื่อความสำคัญของชีวิตให้พวกเขารู้ให้ได้แน่นอน<br /><br />หน้า 7<br />เหมือนที่ได้ทำกับทุกคน...<br /><br />[ถูกมั้ย?...โอกามิ]<br />[ซักวันนายเอง...]<br /><br />แต่ว่า<br /><br />ของแบบนั้น<br />มันก็แค่คำโกหกทั้งเพ<br /><br />หน้า 8<br />&quot;อิโนะอิจิ&quot;...<br />อาจารย์คันดะ!!<br />ท่านมิชิรุ!!<br /><br />ต่อให้กำจัดคนชั่วได้ แต่ข้างหน้าก็มีแต่คนชั่วรออยู่ดี<br />พวกมันเหยียบย้ำความหวังเพียงเล็กน้อยได้อย่างหน้าตาเฉย...<br /><br />ใน &quot;วันนั้น&quot; ฉันได้ผนึกพลังดับสูญเอาไว้ใน &quot;กล่อง&quot; นี้เพื่อที่จะช่วยโลก<br />แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง<br /><br />...ไม่มีอะไร<br /><br />หน้า 9<br />ไม่มีอะไร!!<br />ไม่มีอะไรเลยซักอย่าง!!<br /><br />ฉัน...ไม่อยากเห็นของแบบนี้อีกแล้ว<br />เหนื่อยมาพอแล้ว<br /><br />โลกนี้น่ะ<br />น่าจะ...<br /><br />หน้า 10-11<br />[หายๆไป...]<br />[ซะให้หมดเลยก็ดี!!]<br /><br />หน้า 12<br />เฮย์เกะ - เมื่อกี้นี่มัน<br />มัน...<br />หรือว่า...<br />ว่า...<br />ว่า...<br /><br />ยุกิฮินะ - มองไปทางไหน...<br /><br />ของนาย!!<br /><br />ร่างโฮโลแกรมแสงยักษ์นั้น ถึงพละกำลังจะมี<br />แต่ก็แค่ภาพลวง เคลื่อนไหวอะไรก็เชื่องช้า<br /><br />หน้า 13<br />เฮย์เกะ - มันก็ไม่...<br />ไม่...<br />ไม่...<br />ถูก...<br /><br />อั๊ก!!<br />อั๊ก<br />อั๊ก<br /><br />หน้า 14<br />อุ๊ก<br /><br />นาย...<br />ทำอะไร...<br /><br />ยุกิฮินะ - ก็นายกิน &quot;สิ่งนั้น&quot; ของฉันเข้าไปยังไง<br /><strong>น้ำ</strong>นั้นน่ะ<br /><br />ด้วยพลังพิเศษ &quot;สสารน้ำ&quot; ของฉัน ฉันสามารถเปลี่ยนเลือดในตัวเองให้กลายเป็นไอ เพื่อให้นายสูดเข้าไปโดยไม่รู้ตัว และทำให้มันแข็งตัวในทันทีเพื่อให้เกิดแท่งน้ำแข็งเลือดแทงนายจากด้านใน<br />[ไอละอองเลือดของยุกิฮินะ]<br />[แท่งน้ำแข็งเลือดที่แข็งตัวแล้ว]<br />ต่อให้จะมีพลังพิเศษอะไร ก็ไม่สามารถดึงเอาเลือดนั้นออกจากร่างได้หรอก<br /><br />...ก่อนตาย บอกฉันมา<br />ทำไมถึงไม่ฆ่าฉัน แต่กลับไปขอยืมพลังจากเซ็ดเพื่อทำให้ฉันกลายเป็นอมตะ?<br /><br />เฮย์เกะ - [ฮินะ...]<br />[ขอแค่คุณเชื่อใจผมก็พอแล้วครับ]<br /><br />ยุกิฮินะ - หรือว่านายยัง...<br /><br />หน้า 15<br />ยุกิฮินะ - อะไรน่ะ?<br /><br />เฮย์เกะ - ...นี่มัน<br /><br />ยุกิฮินะ - พลังดับสูญ!!<br /><br />หน้า 16<br />เอ๋ะ!?<br />อะไรนะ?<br />จู่ๆตึกก็หายไป...<br /><br />หน้า 17<br />รุย - น-...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย...<br /><br />ยูกิ - ยะ...<br />แย่แล้ว...<br /><br />ทั้งเมือง<br />ทั้งผู้คน<br />ทุกอย่าง...<br />กำลังถูกพลังดับที่เร็วและใหญ่โตกว่าเดิมเป็นสิบเท่ากลืนกินเข้าไปอยู่...!!<br /><br />หน้า 18<br />นายก - ตัวจุดชนวนคือความสะเทือนใจต่อ &quot;ความตาย&quot; อย่างรุนแรง<br />อย่างที่เฮย์เกะคุงบอกจริงๆด้วยซินะ<br /><br />[ตัวชนวนหลักก็น่าจะเป็นความสะเทือนใจอย่างรุนแรงที่มีต่อ &quot;ความตาย&quot;]<br /><br />ความชั่วที่ต่อให้ฆ่าแล้วฆ่าอีกก็ไม่มีวันหมดสิ้นไป...<br />&quot;ความตาย&quot; ที่ไร้ซึ่งเหตุผล<br />ฉันรู้อยู่แล้ว ว่าถ้าเขาสัมผัสกับความสิ้นหวังที่ไม่มีวันจบวันสิ้นบนโลกนี้ เขาจะต้องเป็นแบบนี้แน่นอน<br /><br />เขาจะตัดสินใจทอดทิ้งโลกใบนี้<br />และเปิด &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; อย่างสมบูรณ์<br /><br />รุย - ...ซะ-<br /><br />ซากุระโคจิเนี่ยนะ จะเปิด &quot;กล่อง&quot; ด้วยตัวเอง...?<br />แล้วปลดปล่อยพลังดับสูญนั้น?<br /><br />หน้า 19<br />แก!! เลิกพร่ามเรื่องบ้าๆเอาแต่ใจพรรคนั้นได้แล้ว!!<br />แกกำลังควบคุมซากุระโคจิ...<br /><br />...ซะ...<br /><br />ซากุระ...<br />โคจิ!?<br /><br />หน้า 20<br />อำนาจการควบคุมไม่ได้อยู่กับฉัน...<br />ท่านผู้นี้ต่างหาก คือผู้ที่จะทำให้โลกอันโง่เขลานี้ได้พบกับจุดจบ<br /><br />ราชินีแห่งการทำลายล้าง!!<br />** ตัวตนอาถรรพ์ของซากุระได้ลืมตาตื่น และจะนำจุดจบมาสู่โลกใบนี้!? **<br /><br />next: มิตรในวันนี้คือศัตรูในวันหน้า!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37670</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 219 by Ju-da-su</title>
        <updated>2013-04-24T17:31:05+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/37670" />
        <summary type="html">...ไม่ได้แปลไทยซะนาน รู้สึกฟืดขึ้นเยอะเลยแฮะ - -&quot;<br /><br />ขอโทษนะ ขอเกรียนซักนิดหนึ่ง แต่ป๋มคงไม่แปลย้อนให้เหมือนเดิมนะ ย้อนก็อาจจะย้อนแค่ตอนสองตอนเท่านั้น เหตุเพราะขี้เีกียจไปไกล อยากอ่านตอนเก่าๆก็ไปอุดหนุนวิบูลย์กิจได้นะครับ :p<br /><br /><div class="important">ไม่อนุญาตให้นำไปทำแสกนเลชั่น นอกจากผมจะให้อนุญาตเท่านั้น</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:219 &quot;โครเวอร์แห่งความสุข&quot;</strong><br />หน้า 1<br />โอกามิ - ตายอย่างทรมานซะเหอะ...<br /><br />ซากุระ - เดี๋ยว...<br />[หยุดก่อน! โอกามิ!!]<br /><br />โอกามิ - ยัยสวะ...<br />คาเงะโร่ - อุ๊ก<br />อุ๊ก<br />ซากุระ - [นายคิดจะฆ่าคาเงะโร่ไปพร้อมๆกับมิชิรุเลยงั้นเรอะ...!!]<br />** โอกามิพิพากษาประหาร!? **<br /><br />หน้า 2<br />ยูกิ - ...แต่คาเงะโร่กับมิชิรุคือคนสองคนในร่างเดียวกันจริงๆเรอะ?<br /><br />นายก - คาเงะโร่คือบุคคลิกที่สองที่มิชิรุสร้างขึ้น<br /><br />ซากุระ - บะ...บุคคลิกที่สอง!?<br />นายก - แต่ไหนแต่ไร มิชิรุก็เป็นคนตระกูลเดียวกับโอกามิ...<br /><br />เขามีหน้าที่เฝ้าระวังโอกามิคุงซึ่งเป็นผู้สืบทอด &quot;สายเลือดจักรพรรดิ์อเวจี&quot; ที่สามารถควบคุมเพลิงทั้งเจ็ดได้<br />เพราะพลังอันมหาศาลนั้น มิชิรุจึงมีหน้าที่ &quot;กำจัด&quot; โอกามิหากเขาเกิดอาละวาดขึ้นมา<br /><br />มิชิรุที่มีจิตใจดีคงรับไม่ได้กับสิ่งนั้น...<br />จึงให้กำเนิดบุคคลิกของคาเงะโร่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเพื่อแทนที่ตัวเองที่ปฏิเสธการฆ่าฟัน<br /><br />หน้า 3<br />ยูกิ - แต่คาเงะโร่ก็ฆ่าครอบครัวของหมายเลข 5? งั้นเขาก็แค่สวะดีๆเองน่ะซิ ไม่เห็นเกี่ยวกับการเฝ้าระวังโอกามิตรงไหน<br />นายก - ไหวพริบดีสมกับเป็นโค้ด:03 จริงๆ!!<br /><br />เพื่อเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นนักลอบสังหารที่แกร่งที่สุดในเอเด้น ฉันได้ฝัง<br />ยีนน์แห่งความชัวร์ที่พ่อแม่ของโค้ด:05 ได้คิดค้นขึ้นลงไปในตัวคาเงะโร่...ไม่ซิ ตัวมิชิรุ<br /><br />คาเงะโร่มีความก้าวร้าวอยู่ในตัวอยู่แล้ว ดังนั้นการจะชุบเลี้ยงเขาให้กลายเป็นความชั่วที่ร้ายกาจที่สุดจึงไม่ยากเย็นอะไร<br />ตัวคาเงะโร่สามารถควบคุมได้กระทั่งตัวมิชิรุเอง และก็กลายเป็นบุคคลิกหลักไปในที่สุด<br /><br />คนอ่อนแอแบบมิชิรุไม่มีวันหยุดคาเงะโร่ได้หรอก<br />ถ้าอยากกำจัดคาเงะโร่ ก็ต้องฆ่าเขาไปพร้อมๆกับมิชิรุ อย่างที่โอกามิคุงพูดนั้นแหละ<br /><br />หน้า 4<br />คาเงะโร่ - อุ๊ก!!<br />อ่ะ<br />อั๊ก...<br /><br />อั๊ก<br />ฮ่ะ!!<br /><br />...แกทำร้ายพวกองค์ชาย แถมยังทำให้คันดะต้องตายอีก<br />ฉันไม่มีวันยกโทษให้แกแน่<br /><br />จะฆ่าแกให้ตามคำขอล่ะ<br />มิชิรุ<br /><br />ยูกิ - ไม่ได้นะ โอกามิ...<br /><br />เนียงมารุ!? ทำไมถึงเข้ามาขวาง...<br /><br />หน้า 5<br />ซากุระ - [นัยตาที่เหมือนกับคนตาย...]<br />มิชิรุ - [มิชืรุคือเครื่องมือของคาเงะโร่...]<br />[ฆ่าฉันที...!!]<br />เด็กผู้หญิง - ยังไม่...อยาก...ตาย...<br /><br />ซากุระ - ฉัน...เชื่อในตัวโอกามิ<br /><br />ยูกิ - เนียงมารุ...<br /><br />โอกามิ - มิชิรุ...ฉันพลาดเองที่คิดจะช่วยแก<br />คนที่เป็นได้แค่เครื่องมือของคาเงะโร่อย่างแก ไม่คู่ควรที่จะมีชีวิตอยู่<br /><br />ตายซะ<br /><br />หน้า 6<br />มิชิรุ - แค่เครื่องมือที่ไม่มีแม้แต่จิตใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ...<br /><br />คาเงะโร่ - [ใช่...ใช่แล้ว]<br /><br />[แกเป็นแค่เครื่องมือของคาเงะโร่ แกสมควรตาย]<br /><br />[แกฆ่าคนตั้งมากมาย]<br /><br />[ถึงจะอยากตายแต่ก็ตายยากตายเย็น]<br /><br />[มีชีวิตอยู่เพียงเพื่อรอวันตายอย่างเดียว]<br /><br />[ใช่แล้ว มิชิรุ อย่างแกน่ะ]<br />[ไม่มีค่าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อหรอก...]<br /><br />[แต่ว่า]<br /><br />หน้า 8<br />[ถึงอย่างนั้น]<br />[ซักวัน]<br /><br />โอกามิ - [อยากให้ฉันเอาไปให้พวกเขางั้นเรอะ...!?]<br /><br />มิชิรุ - [ซักวัน]<br />ซากุระ - โอกามิ~!! ท่านมิชิรุ~~<br /><br />ม่ะ...<br />[ซักวัน]<br />[วันที่ฉัน]<br />ไม่นะ...<br /><br />[ดีใจที่ได้มีชีวิตอยู่ก็ต้องมาถึง]<br />ฉันไม่อยาก...ตาย<br />อยากมีชีวิต!!<br />...มิ-<br />มิชิรุ...<br /><br />หน้า 8<br />ไม่ใช่เครื่องมือของคาเงะโร่น่ะ!!<br /><br />คาเงะโร่ - [มะ...]<br /><br />[ไม่~!!]<br /><br />ยูกิ - [เมื่อกี้มันอะไรน่ะ...!?]<br />[เหมือนความชั่วร้ายมันหายไปแล้ว!! หรือว่า...]<br /><br />[มิชิรุ]<br /><br />หน้า 9<br />โอกามิ - ใช่...<br />แบบนั้นแหละดีแล้ว<br />ยูกิ - [มิชิรุกำจัดคาเงะโร่ได้แล้วงั้นเรอะ!?]<br /><br />หน้า 10<br />มิชิรุ - แค้ก<br />แค้ก<br /><br />ยูกิ - เนียงมารุ!!<br />ทำอะไรน่ะ...<br /><br />ซากุระ - ...ฉันเกลียดเธอ<br /><br />หน้า 11<br />ทั้งอาจารย์คันดะ ทั้ง &quot;อิโนะอิจิ&quot; ทุกคนตายไปหมด...<br />เธอฆ่าพวกเขา!!<br /><br />ฉันรับไม่ได้!!<br />...ไอ้ของแบบนี้น่ะ ฉันรับไม่ได้!!<br /><br />แต่ว่า...<br />ฉันไม่แพ้...ให้กับความรู้สึกพวกนั้น...!!<br />ฉันจะไม่แพ้ความชั่วที่อยู่ภายในตัวฉัน!!<br /><br />ดังนั้น ท่านมิชิรุเองก็ห้ามแพ้เหมือนกันนะ!! ต่อจิตใจชั่วร้ายนั้น...<br />ท่านมิชิรุต้องเชื่อใจตัวเองให้มากกว่านี้น่ะ!!<br /><br />หน้า 12<br />มิ...มิชิรุ<br />จะเชื่อ<br />ในตัว...มิชิรุ<br /><br />ซากุระ - ใช่แล้ว<br />ท่านมิชิรุเป็นสาวที่แกร่ง<br />และใจดีกว่าที่ท่านมิชิรุคิดซะอีก<br /><br />หน้า 13<br />ยูกิ - เนียงมารุ...เธอรู้อยู่แล้วซินะ<br /><br />ว่าโอกามิไม่ได้คิดจะฆ่าจริงๆ<br />แต่เขาทำไปเพื่อให้มิชิรุยอมรับความตั้งใจที่จะมีชีวิตอยู่ของตัวเอง<br /><br />ซากุระ - ฉันก็ไม่รู้<br /><br />มิชิรุ - แต่...ว่า<br />เรย์คุงเขา...<br />ซากุระ - ไม่มีทางหรอก<br /><br />ถึงเขาจะชั่วร้ายยังไง เขาก็ไม่มีวันทอดทิ้งท่านมิชิรุที่เขาห่วงแหน<br />โดยเด็ดขาด...!!<br /><br />[ทำไม]<br /><br />[ถึงได้เชื่อใจเขาขนาดนั้น?]<br /><br />[ต้องทำยังไง]<br />[ฉันถึงจะเก่งแบบเขาได้]<br />[นะ?]<br /><br />หน้า 14<br />*ติ๊ง*<br />*ติ๊ง*<br />รุย - ...บ้าเอ้ย<br /><br />สุดท้าย...<br />แกก็เป็น<br />คนอยู่เบื้องหลังทั้งหมดไม่ใช่รึไง!!<br /><br />หน้า 15<br />โอกามิ - องค์ชาย!!<br /><br />นายก - เฮ้อ<br /><br />พวกชอบ &quot;จุ้น&quot;<br />ก็ &quot;จุ้น&quot; อยู่ตรงนั้นไปเหอะ<br /><br />รุย - [เร็ว...]<br /><br />หน้า 16<br />มิชิรุ!?<br /><br />ถะ-...ถึงจะหยุดการดับสูญไม่ได้...<br />แต่อย่างน้อย มันก็ไม่สามารถดับอย่างอื่นได้ถ้ามันกำลังดับพลังพิเศษหรืออะไรอีกอย่างหนึ่งอยู่<br />ชะ...ใช้เวลานี้...<br />แย่ง &quot;กล่องแพนโดร่า&quot; มาให้ได้!!<br /><br />โอกามิ - ชิ!!<br /><br />รุย - ต้องรีบ...<br />เอา &quot;กล่อง&quot; นั้น!!<br /><br />หน้า 17<br />มิชิรุ - อุ๊ก...<br />[มิชิรุเอง]<br /><br />[ก็จะเชื่อในตัวมิชิรุเหมือนกัน]<br /><br />[ว่าต้องเก่งขึ้น]<br />[เพื่อทุกคนให้ได้!!]<br /><br />นายก - ถึงความคิดจะ &quot;แจ๋ว&quot;<br />แต่พลังแค่นั้นไม่ &quot;แจ๋ว&quot; พอจะหยุดฉันได้หรอก<br /><br />หน้า 18<br />ซากุระ - [แย่แล้ว...]<br /><br />[เราเสร็จมันแน่...]<br /><br />มิชิรุ - มิชิรุ<br />เก่งขึ้น<br />รึยังล่ะ?<br /><br />หน้า 19<br />รุย - มิ...<br /><br />มิชิรุ!!<br /><br />หน้า 20<br />โกหกน่า!! เรื่องแบบนั้น...<br />มิชิรุ!!<br /><br />ซากุระโคจิ!!<br />มิชิรุเขา...<br />ซากุ...<br /><br />ซากุระ...<br />โคจิ!?<br /><br />เป็นอะไรไป...!? ซากุระโคจิ!?<br />** การดับสูญของมิชิรุพาซากุระคืบเข้าสู่แดนอันตราย!! **<br /><br />next: ความรักในวันนี้คือความชังในวันหน้า!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/36482</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Shuumatsu no Laughter 1 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-12-10T18:22:30+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/36482" />
        <summary type="html">อันนี้ทำเพราะอยากทำเล่นๆเฉยๆนะงับ พอดีคน PR โค้ดเบรคเกอร์ป๋มยังไม่ส่งกลับมา แล้วไปเหลือบเห็นเรื่องนี้เข้า คิดว่าน่าสนุกดีก็เลยแปล<br /><br />ป๋ม redraw หน้าคู่มาให้นะงับ ให้เลยทั้งแบบใส่แปลแล้วและแบบไม่มี (เหลือไว้แต่ชื่อญี่ปุ่นที่ขี้เกียจลบ - -&quot;) เผื่อใครไม่ถูกใจก็ไปใส่คำกันเอาเองแล้วกัน ถ้าอยากเอาไปใช้ก็ตามใจเลยงับ อันนี้ไม่ต้องเครดิตก็ได้ แค่หน้าเดียว แต่บอกป๋มซักหน่อยก่อนเอาไปใช้ก็จะดีนะงับ<br /><br />Pg. 2-3: <a rel="nofollow" href="http://i268.photobucket.com/albums/jj8/nakama_manga_pic/Shuumatsu_no_Laughter_c01_p02-03.jpg">Thai</a> / <a rel="nofollow" href="http://i268.photobucket.com/albums/jj8/nakama_manga_pic/Shuumatsu_no_Laughter_c01_p02-03clean.jpg">Untypesetted</a><br /><br />ถ้าว่างๆและยังไม่เห็นมีใครทำแสกนเลชั่น เดี๋ยวป๋มประเดิมตอนแรกเต็มตัวให้เลยก็ได้ แต่ไม่รับปากนะงับว่าจะทำต่อ พอดีป๋มงานยุ่งมากๆ ถ้ามีคนช่วยคลีนยังพอว่า (อันนี้รายสัปดาห์ แค่ 20 หน้าน่าจะพอโอเคอยู่อ่ะนะ) แต่ถ้าให้ป๋มคลีนเอง ป๋มทำให้แค่ตอนเดียวนะงับ อย่างน้อยๆก็ช่วยในพวกหน้าขวาก็ได้ redraw ถ้าทำไม่เป็นเดี๋ยวถ้าว่างๆแล้วป๋มช่วยทำให้ - -&quot;<br /><br /><div class="important">หากจะเอาไปทำเป็นแสกนเลชั่น หรือเอาไปโพสที่อื่น กรุณาเครดิตนักแปล (Ju-da-su) ด้วยนะงับ</div><br /><br /><strong>ขูมัตซึโนะลัฟเตอร์ (กัมปนาทโลกา)<br />ตอนที่ 1 &quot;ชายผู้เป็นอมตะ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />[เมื่อใดที่โลกนี้เต็มไปด้วยความหยิ่งพยองและความเลวทราม]<br />[ปีศาจขาว 101 ปากจะปรากฏและกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไป]<br /><br />[ผู้คนต่างก็ใช้ชีวิตโดยลืมซึ่งคำพยากรณ์นี้]<br />[และแล้ว ยามเที่ยงของวันที่เปรียมเปิบไปด้วยความอาราม]<br />[ปีศาจตนนั้นก็ปรากฏตัวอย่างเงียบสงัด]<br /><br />[เมื่อปีศาจนั้นคำรามก้องถึงจุดจบของโลก]<br />[โลกก็ได้ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมน]<br /><br />[ภายในโลกที่ค่อยๆถูกกลืนกินไปนั้น]<br />[เหล่านักพยากรณ์และศิษย์]<br />[ได้รวบรวมผู้คนอย่างลับๆเพื่อลุกขั้นต่อสู้กับปีศาจนั้น]<br /><br />[หลังศึกชิงตายกว่า 7 วัน ดาบแห่งแสงก็ได้ฉีกกระชากร่างๆนั้น]<br />[และทลายปิศาจลงจนได้]<br /><br />[แล้วจริงหรือ]<br /><br />** เรื่องใหม่ของทานาเบะ เยลโล่ห์!!! (เปิดฉากด้วย 59 หน้า) **<br /><br />หน้า 2-3<br />ตรงชื่อเรื่อง - [อัศวินแห่งจุดจบผู้มีพลังปีศาจจะนำพาโลกนี้ไปในทางใดกัน!? ปิดท้ายปี 2012 ด้วยนักเขียน &quot;ผู้ผนึกมาร&quot; ทานาเบะ เยลโล่ห์]<br />[เปิดตัวการ์ตูนใหม่แนวนีโอดาร์กแฟนตาซี!!!!!!!]<br />[ตอนที่ 1 ชายผู้เป็นอมตะ]<br />[กัมปนาทโลกา]<br /><br />ด้านซ้าย - ** ทั้งความมืดมนและความเศร้าของโลกใบนี้ ฉันจะเขมือบมันให้หมด!! **<br /><br />หน้า 4<br />[20 ปีต่อมา]<br /><br />** ตราอันน่าสพรึงกลัวนั้นแฝงไว้ซึ่งอะไร...!? **<br /><br />??? - แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />เฮือก...<br /><br />อุ๊ก...<br /><br />หน้า 5<br />อุ๊ก...<br /><br />หน้า 6<br />คน - เจอมั้ย!?<br />ชิ ฝนมันดันชะเอารอยเลือดออกไปหมดเลย...<br />มันไปไหนแล้วฟะ!?<br /><br />ไม่ไหวว่ะ<br />แค่นั้นไม่ทำให้มันตายหรอก<br />ต้องตัดหัวมัน<br />ตัดให้เป็นชิ้นๆแล้วเอาไปฝังไว้หลายๆที่<br /><br />หาตัวมันให้เจอ!<br /><br />ไอ้ปีศาจ!<br /><br />??? - แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br /><br />หน้า 7<br />[อีก 5 ปีต่อมา]<br /><br />คนเมือง - ปีศาจ<br /><br />หน้า 8<br />ดูตรงแก้มนั้นซิ<br />ตรานั้นมัน...<br />&quot;ปากปีศาจ&quot;...!<br />ตราบาป...<br />พวกอมตะ...<br />พวกปิศาจสิง...<br />ปิศาจอมตะ<br /><br />ทำไมกัน...!<br />พระเจ้า<br />ได้ทอดทิ้งเมืองนี้ไปแล้วรึไง...<br /><br />ถึงได้มีปิศาจตัวใหม่&quot;โผล่มาอีก&quot;...!!<br /><br />เอ๋ะ!<br /><br />เดี๋ยว!<br />เอาเข้าไปใกล้มัน<br />หมอนั้นเป็น...<br /><br />ฮารุ - อ่ะ<br /><br />หน้า 9<br />คนเมือง - เหวอ...<br /><br />นี่เธอ<br />อันตรายนะ!<br />รีบหนีเร็วเข้า!<br />เดี๋ยวก็โดนฆ่าหรอก!<br />เร็ว!!<br />หนีไป!<br />ฮารุ - อุ๊ก...<br /><br />ปิศาจ - เห้ยยยยย!!<br />ไม่เป็นไรน่า!!<br />อย่าร้องนะ อย่าร้อง!!<br /><br />หน้า 10<br />เอ้า เด็กดีๆ<br />ไม่เจ็บ...ไม่เจ็บน่ะ!<br />เธอออกจะแกร่งไม่ใช่รึ?<br />นะ?<br />ฮารุ - ก็....<br />ปิศาจ - ถลอกนิดหน่อยแค่นี้ จิ๊บจ๊อย<br />อย่าร้องกับเรื่องแค่นี้เลย เนอะ<br />ฮารุ - ไม่ใช่เรื่องนั้น...<br /><br />พี่อย่าทิ้งฮารุแบบนี้ซิ!!<br /><br />ปิศาจ - ยัยบ๊องเอ๊ย ใครบอกฉันจะทิ้งล่ะ?<br />โทษที ขาชั้นมันยาวไปนิด<br />โทษทีนะ<br /><br />นี่น้องฉัน<br />มีปัญหาอะไร?<br /><br />หน้า 11<br />เป็นว่า ช่วยพาฉันไปหาผู้ว่าที่นี่ทีซิ<br /><br />ผู้ว่า - แล้ว<br />ท่านต้องการอะไรจากเมืองของเรารึ?<br />[ผู้ว่า (เจ้าเมือง) รูดอล]<br /><br />หน้า 12<br />ปิศาจ - ก็เมืองนี้ถูกปิศาจหมายตาอยู่ไม่ใช่เรอะ?<br /><br />ผู้ว่า - ใช่ ถูกอย่างที่ท่านว่า...<br />ตั้งแต่ชายคนนั้น<br />ปรากฏตัวในเมืองนี้ก็ปาเข้าไป 5 ปีแล้ว<br /><br />กว่า 30% ของชาวเมืองถูกมันฆ่าตาย<br />อีก 20% ก็หนีออกจากเมือง<br />พวกเราจำเป็นต้องส่งอาหาร ของใช้ และหญิงสาว<br />ไปให้มันตามที่มันขอมา<br /><br />เราถึงขีดสุดของเราแล้ว<br />ถ้าให้ผมผู้ตรงๆ เราไม่สามารถรับ &quot;คนที่สอง&quot; ได้หรอกนะ<br /><br />ถ้าท่านต้องการอาหารล่ะก็<br />ผมว่าท่านน่าจะไปลองหาจากเมืองอื่นดีกว่านะครับ...<br /><br />หน้า 13<br />คนเมือง - ทำไม!<br />ทำไมถึงต้องมีปีศาจถึงสองตัวมาที่เมืองนี้ด้วย!?<br />เมืองเราต้องสาปจริงๆงั้นเรอะ...?<br />แต่ว่า ตอนนั้น<br /><br />ตอน &quot;เที่ยงรัตติกาล&quot;ที่ทำคนตายไปกว่า 70% ของทั้งโลก<br />ปีศาจขาวไม่ได้ปรากฏตัวที่เมืองนี้นี่<br /><br />ไม่ต่างกันหรอก<br />ที่ๆไม่ถูกเที่ยงรัตติกาลก็มีพวกอมตะที่มีตรา&quot;ปากปีศาจ&quot;อาละวาด<br />จะที่ไหนก็เหมือนกัน...<br />ปีศาจยังไม่ดับสูญไปหรอก...!<br />พอทีเหอะ!<br /><br />ถ้ามันอยากได้แค่อาหารก็น่าจะ...<br />ปีศาจ - แล้ว<br /><br />พวกนาย<br />ฆ่าคนที่มีตราปากปีศาจนั้นไปกี่รอบแล้วล่ะ?<br /><br />หน้า 14<br />เท่าทีฟังมา ศัตรูก็มีแค่คนเดียว<br />ขอแค่ลงมือซักหน่อยและเอาคนไปรุมเยอะๆก็น่าจะพอทำอะไรได้บ้างแล้ว<br /><br />อย่าทำเป็นผู้เคราะห์ร้ายหน่อยเลย<br />ฉันฟังมาจนเอียนแล้ว<br /><br />เรื่องเมื่อกี้นายก็กุขึ้นมาเอง<br />ถ้าคนหายไปมากขนาดนี้ คนคงหมดเมืองแล้วล่ะ<br />นายคงไม่ได้อ้วนท้วนสมบูรณ์แบบนี้<br /><br />หมอนั้นก็แค่โชคร้ายนิดหน่อยที่เป็นอมตะ...<br />ต่อให้นายจะตัดหัว แปะหัว<br />แลเป็นชิ้น หรือเผาจนเหลือแต่เถ้า<br /><br />เขาก็คืนชีพมาต่อหน้าพวกนายอยู่ดี<br /><br />พอผ่านไปหลายๆครั้ง พวกนายก็เริ่มมีความกลัวในตัวเขามากขึ้น<br />ในขณะที่เขาก็มีความเกลียดแค้นพวกนายมากขึ้น<br />เป็นวงจรอุบาทแห่งการทำลายล้าง<br /><br />ฉัน<br />เข้าใจความรู้สึกของหมอนั้นที่สุด...<br /><br />หน้า 15<br />&quot;ไม่เชื่อมนุษย์อีกต่อไปแล้ว&quot;<br /><br />&quot;ไอ้พวกที่ทำให้ฉันต้องทุกข์ทรมาน&quot;<br />&quot;ฉันจะให้มันชดใช้อย่างสาสม&quot;<br /><br />&quot;ฉันมีเวลาอยู่อีกถมเถ&quot;<br />&quot;ฉันจะรีดคั้นเลือดพวกมัน&quot;<br />&quot;ไปทีละน้อยๆ&quot;<br /><br />&quot;จนหยาดสุดท้าย&quot;<br /><br />เพราะงั้น ฉันมีข้อเสนอ คุณผู้ว่า<br /><br />หน้า 16<br />ฉันจะเก็บหมอนั้นเอง<br /><br />ด้วยค่าตอบแทน 2 อย่าง<br />ข้อมูลเกี่ยวกับหมอนั้น<br />และก็เงิน<br /><br />เรามาทำสัญญากัน<br />เท่านี้พวกเราจะได้ไม่ต้องบาดหมางกัน<br />ฟังดูไม่เลวเลยใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />ผู้ว่า - เก็บคนที่เป็นอมตะ...?<br />หมายความว่ายังไงรึครับ?<br /><br />ก็ตามนั้นเลยไง<br />ฉันจะจบชีวิตที่วกวนนั้นเอง<br /><br />หน้า 17<br />ฉันเป็น &quot;นักล่าปีศาจ&quot; นะ ผู้ว่า<br /><br />เป็นจุดยืนที่พวกนายไม่มีทางแตะต้องได้<br />พวกอมตะนะ รู้แกวของพวกอมตะด้วยกันอยู่แล้ว<br />การล่าพวกเดียวกันคือความชำนาญของฉัน<br /><br />ไงล่ะ?<br />จะทำสัญญากับฉันมั้ย?<br /><br />หน้า 18<br />คนเมือง - หมอนั้นปรากฏตัวออกมาเมื่อง 5 ปีก่อน<br />ชายผู้มีตราปากปีศาจ &quot;โกโดว&quot;<br /><br />ปิศาจ - เล่าเรื่องของโกโดวที่นายรู้ให้ฉันฟังที<br /><br />คนเมือง - เขาเป็นผู้ชายร่างใหญ๋ล่ำสันอายุประมาณ 40<br />แต่ฉันก็ไม่ค่อย...<br />เขาเป็นคนเงียบมากๆ ฉันเลยไม่เคยได้คุยกับเขา...<br /><br />ปิศาจ - ทั้งที่นายอยู่ในกองกำลังปราบปราม ละเลงเลือดกับหมอนั้นตั้งไม่รู้กี่ครั้งเนี่ยนะ?<br /><br />คนเมือง - นี่เอาจริงรึครับ ผู้ว่า!?<br />ไปทำสัญญากับปิศาจแบบนั้น!!<br /><br />ผู้ว่า - พวกเราจำเป็นต้องสรุปข้อมูลเกี่ยวกับโกโดว<br />ผมเรียบเรียงรายชื่อคนที่เขาจะคุยด้วยได้แล้ว<br />พวกเจ้าเองก็ร่วมมือในการสัมภาษณ์ของเขาด้วยล่ะ<br /><br />หน้า 19<br />ในเมื่อเขาบอกว่าจะจัดการกับปีศาจนั้นให้เราแล้ว<br />คนเมือง - ดูมีพิรุธซะขนาดนั้น ต่อให้ไม่ใช่ปิศาจพวกเราก็ปักใจเชื่อไม่ได้หรอกครับ!<br />แล้วเด็กตัวเล็กที่อยู่กับหมอนั้นมันอะไรกัน!?<br /><br />ฮารุ - อืมมม<br />ปิศาจ - เป็นอะไรไป ฮารุ<br /><br />ผู้ว่า - เห็นเขาว่าเป็นน้องสาวของเขานะ<br />เพราะไม่อยากให้น้องสาวเห็น<br />เขาเลยเป็นคนไม่ค่อยชอบความรุนแรงนะ<br /><br />ปิศาจ - ไอ้บ้าตัวไหนมันชงชาร้อนโคตรนี่ให้น้องตูฟะ ห๊า!?<br /><br />คนเมือง - เหวอออ!!!<br />ปิศาจ - ตูยังสัมภาษณ์เอ็งไม่เสร็จเลยนะเฟ้ย<br />กลับมานี่!!<br />ฮาร - ไม่เอาน่าพี่!<br />หนูสบายมาก!<br />ไม่ร้องด้วย!!<br /><br />คนเมือง - ต้องเป็นกับดักแน่ๆครับ<br />ปิศาจจะไปมีครอบครัวได้ไงกัน...เด็กคนนั้นต้องเป็นตัวประกันอะไรซักอย่างแน่ๆครับ!<br />ปิศาจจะมาล่าปิศาจกันเองแบบนี้ มันต้องมีแผนอะไรแน่ๆ...!<br /><br />หน้า 20<br />ผู้ว่าครับ<br />เลิกให้มันทำอะไร...<br />ผู้ว่า - แล้วจะให้ทำยังไง!!<br /><br />นับตั้งแต่เที่ยงรัตติกาล ก็ยังไม่มีวิธีต่อกรกับปิศาจแห่งโลกใหม่ได้เลย<br />สำหรับตอนนี้ เรายังไม่ควรทำอะไร...<br />ในอีก 3 วัน พวกเราจะไปพบเขาเพื่อส่งอาหาร<br />เราจะพาหมอนั้นไปที่รังของมันด้วย<br /><br />ถ้าเราทำตามมันแต่โดยดี ในอีก 3 วัน ปีศาจตัวใหม่ก็จะออกไปจากเมืองนี้ซักพักหนึ่งแล้ว<br />เรายังมีเวลาให้คิดอยู่...<br /><br />ปิศาจ - เอาแค่นี้แหละ<br />ตอบข้อนี้ข้อสุดท้ายแล้วพอ<br /><br />หมอนั้น<br />ตราปากปิศาจของโกโดวอยู่ที่ไหน?<br /><br />หน้า 21<br />คนเมือง - ที่ไหล่ขวา...แถวๆนี้...<br />ปิศาจ - มีตรงไหนอีกมั้ย?<br /><br />คนเมือง - ตรงไหน?<br />ปากปิศาจไม่ได้มีแค่ที่เดียวหรอกเรอะ!?<br />ปิศาจ - นายไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนั้นหรอก<br />ตอนที่นายฆ่าหมอนั้น นายถอดเสื้อของมันออกทั้งหมดใช่มั้ยล่ะ?<br />แล้วเห็นอะไรบ้างมั้ย?<br /><br />คนเมือง - ก็เปล่า...เห็นแต่เลือดเต็มตัวเท่านั้นแหละ<br />แถมผมยังเห็นแค่ตอนเอามันไปฝังหรือเผาเท่านั้น...<br />ปิศาจ - คนต่อไป!<br /><br />สรุปโดยรวมก็<br /><br />ผู้ชายที่ชื่อ &quot;โกโดว&quot;<br />น่าจะเป็นชื่อปลอมด้วย ไม่ทราบอายุ<br />เขาแทบไม่เคยเอ่ยปากถึงเรื่องของตัวเองเลย<br />แถมยังลือกันว่าเคยเป็นทหารรับจ้างมาก่อนด้วย เป็นชายร่างใหญ่ล่ำสัน มีศาสตร์การต่อสู้สูง<br /><br />หน้า 22<br />เหยื่อรายแรกคือหญิงเจ้าของร้างเหล้า อิลมิน่า<br />เป็นสาวหม้ายอายุ 45 ปี<br /><br />เขาถูกพบเป็นศพโดนบีบคอ<br />อยู่บนเตียงในบ้านของตนเอง<br /><br />ก่อนหน้านี่ มีคนพบเธอคน้นนั่งคุยกับโกโดว<br />ผู้คนเลยสงสัยในตัวเขา<br /><br />จู่ๆเขาก็อาละวาดและทำเอาทุกคนโดยรอบเข้าไปติดร่างแหด้วย<br />เหยื่อของเขาเพิ่มไปอีก 2 ราย<br /><br />ระหว่างนั้นเอง &quot;ปากปิศาจ&quot; ก็ถูกเปิดเผยออกมา<br /><br />ระหว่างที่ทุกอย่างอยู่ในความอลหม่าน เขาก็ได้หนีออกไป<br /><br />วันถัดมา เมื่อโกโดวปรากฏตัวในเมือง<br />พวกผู้ชายในเมืองใช้กำลังล้อมและสังหารเขา<br /><br />หน้า 23<br />ศพถูกโยนออกไปนอกเมือง แต่ว่า...<br /><br />วันต่อมา<br />โกโดวก็ฟื้นคืนชีพและกลับมาในเมือง<br /><br />พวกนายทำแบบนั้นอยู่ด้วยกันสามครั้ง...<br /><br />จากนั้นพวกคนรอบๆตัวคนฆ่าโกโดว<br />ภรรยา...<br />พ่อแม่...<br />ลูกของพวกเขา...<br /><br />ก็ถูกใครซักคนฆ่าไปทีละคนๆ...<br /><br />เมื่อความหวาดกลัวของคนในเมืองถึงขีดสุด<br />โกโดวก็จับตัวครอบครัวของผู้ว่า<br />แล้วก็เรียกร้องสิ่งของเหล่านั้น<br /><br />ว่าง่ายๆคือถ้าไม่อยากให้อยู่ในเมือง<br />ก็ต้องค่อยส่งของใช้ดำรงชีพกับผู้หญิงมาคนหนึ่งตลอดไป<br />จบกันล่ะโลกนี้<br />มีอะไรที่ฉันพูดตกหล่นบ้างมั้ยล่ะ คุณคนเฝ้า?<br /><br />หน้า 24<br />คนเฝ้า - นายต้องการจะเล่นเกมจิตวิทยากับพวกเรารึไง?<br />ปิศาจ - พูดเรื่องอะไร?<br /><br />ผู้คนที่นี่ใกล้จะประสาทอยู่แล้ว<br />เรารับกันแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว<br />นายไม่เห็นต้องมาจิกถามกันแบบนี้ก็ได้นี่<br /><br />ฉันเกลียดไอ้พวกที่ไม่มีเจียมตน หวังแต่จะตายเอาดาบหน้าที่สุด<br /><br />นายเองก็โดนหมอนั้นเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?<br />คนเฝ้า - ฉันมีหน้าที่แค่ผลักโกโดวให้จนมุมเท่านั้น<br /><br />แต่ตอนนี้<br />ชักเริ่มอยากฆ่าเขาขึ้นมาแล้วเหมือนกัน<br /><br />หน้า 25<br />ฮารุ - พี่!<br />หนูวาดเสร็จแล้ว!!<br />ปิศาจ - เยี่ยม!<br />ไหนขอดูหน่อยซิ!!<br /><br />นาย<br />ไม่กลัวฉันล่ะซินะ<br /><br />คนเฝ้า - ตัวก็ใหญ่ออกปานนั้น...<br />แต่ยังทำตัวเหมือนเด็กเลยนะ<br /><br />ปิศาจ - อย่าวัดคนด้วยรูปลักษณ์ภายนอกซิ<br />แต่เอาเหอะ<br />ท่าทาง &quot;ผู้ใหญ่&quot; ในเมืองนี้จะหมายถึงพวกมือไม่เคยว่างซินะ?<br /><br />หน้า 26<br />ถ้าเป็นผู้ใหญ่จริง ก็คงทำใจให้เย็นและไม่ปล่อยให้เรื่องมันวุ่นวายแบบนี้หรอก<br />พวกที่ไม่ตาย จะเอากำลังเข้าชนยังไงก็ไม่ได้ผลหรอก<br />แม้แต่เด็กยังรู้<br /><br />เธอชอบหนวดนั้นใช่มั้ยล่ะ<br /><br />คนเฝ้า - จริงหรือที่เขาว่าไม่มีใครที่เป็นปิศาจมาแต่เกิด?<br /><br />หน้า 27<br />มีความเชื่ออยู่ว่า...<br />ตอนที่ปิศาจขาวปรากฏตัวมาเมื่อเที่ยงรัตติกาล ถึงแม้มันจะถูกแยกส่วนด้วยดาบนั้นก็ไม่ได้สูญสลายไป<br />แต่วิญญาณมันกระจายตัวออกไปเพื่อสิงคนในที่ต่างๆ<br /><br />ปิศาจ - ก็ไม่รู้ซิ<br />ถึงพวกนายจะเรียกฉันว่าปิศาจ<br />แต่ฉันเห็นว่าเป็นแค่คนไม่สมประกอบที่เวลาไม่เดินก็เท่านั้น<br /><br />คนเฝ้า - เวลา?<br />ปิศาจไม่เพียงแค่เป็นอมตะแต่ไม่มีวันแก่ด้วยรึ?<br /><br />ปิศาจ - โอ๋ะ<br />ระฆังดังล่ะ<br /><br />โห ตรงเวลาเป็ะเลยแฮะ<br />บาทหลวงที่นี่ขยันจังแฮะ<br />แต่ก็แหงล่ะนะ<br /><br />หน้า 28<br />คนเฝ้า - พกนาฬิกาติดตัวด้วยรึ?<br /><br />ปิศาจ - ไว้เป็นตัวอ้างอิงอ่ะนะ<br /><br />คนเฝ้า - ที่ว่าจะจัดการปิศาจนะ หมายถึงยังไงกัน?<br /><br />ปิศาจ - นายทำไม่ได้หรอก<br /><br />ถึงจะเย็นลงแล้วก็เหอะ<br />แต่คนอย่างนายเป็นพวกที่ต้องคิดคำนึงถึงข้อดีข้อเสียของการกระทำก่อนที่จะลงมือ<br /><br />พวกที่จะเสียใจเอาภายหลังจากการไม่ลงมือซะมากกว่าไม่ใช่รึ?<br /><br />ก็นายเป็นผู้ใหญ่นี่<br /><br />แต่<br /><br />หน้า 29<br />ถ้าอยากจะย่างก้าวเข้ามาในโลกที่พวกฉันอยู่จริงๆล่ะก็<br />ฉันจะบอกวิธีข้ามเส้นให้เอาบุญก็ได้นะ<br /><br />ล้อเล่นนะ<br />มันมีตรรกะที่ใช้ได้กับพวกอมตะเท่านั้นอยู่<br />นายนะยังไงก็ทำไม่ได้หรอก<br /><br />หน้า 30<br />ผู้ว่า!!!<br /><br />ฉันเสร็จงานสำหรับวันนี้แล้ว<br />เลยเป็นว่า<br />ช่วยจัดการเรื่องอาหารและที่พักให้ทีซิ<br /><br />ที่พักก็<br />อืม<br />จะบ้านของผู้ว่าก็ไม่ว่ากันหรอกนะ?<br /><br />จิน<br />ฉันมอบหมายให้นายดูแลคุณปิศาจนั้น<br />รีบๆไปจัดเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อยซะ<br /><br />โรงแรม - ฉันให้ปิศาจมาพักที่นี่ไม่ได้หรอก<br /><br />หน้า 31<br />จิน - อย่าพูดแบบนั้นซิ ขอร้องล่ะ<br />พวกเราถูกปฏิเสธมาหลายครั้งแล้วนะ<br />โรงแรม - ถึงคุณจะขอร้องก็เถอะ<br />แต่เรามีเด็กเล็กอยู่ในนี้นะ ฉันทำอะไรเสี่ยงๆแบบนั้นไม่ได้หรอก<br /><br />จิน - นี่เป็นคำสั่งของผู้ว่านะ<br />แค่ 3 วันก็พอ<br />โรงแรม - แบบนั้นยิ่งไม่เอาเลย<br />คนขี้เหนียวแบบนั้นมีรึจะจ่ายค่าพัก!<br /><br />ปิศาจ - ท่าทางจะไม่ไหวจริงๆซินะ<br />แบบนี้สุดท้ายลุงก็คงต้องรับผิดชอบเอาเอาแล้วล่ะนะ?<br /><br />หน้า 32<br />ดัน - เหวอ...<br /><br />อุ๊ก...<br /><br />จิน - ดัน!!<br /><br />หน้า 33<br />ดัน - จะ...<br />เจ้าปิศาจ...<br /><br />เอาพี่ฉันคืนมานะ...<br /><br />จิน - ดะ<br />เดี๋ยวก่อน...<br />หยุดก่อนเถอะ!!<br /><br />เขาเป็นลูกชายฉัน! เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้เขาฟังทีหลังเอง<br />ดัน - พ่อ...<br />จิน - ฉันยอมทุกอย่าง ปล่อยลูกชายฉันไปเถอะนะ!!<br /><br />ปิศาจ - หึ<br /><br />หน้า 34<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ<br />หึ...<br />หึ<br /><br />เผยไต๋ออกมาแล้วซินะ<br /><br />บอกแล้วไง ว่าฉันล่าแต่ปิศาจเท่านั้น<br />เอ้า ฉันคืนให้<br /><br />ลูกสาวคุณก็โดนโกโดวจับตัวไปซินะ?<br /><br />จิน - ชะ-<br />ใช่แล้ว...<br /><br />ปิศาจ - หืมม์...<br /><br />หน้า 35<br />นี่ ไอ้หนู<br />เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไปสัมภาษณ์นายที่บ้านด้วยล่ะกัน<br /><br />ฉันปล่อยนายไปแล้ว ยังไงก็ร่วมมือกับฉันซักหน่อยเถอะ<br /><br />ฮารุ - ไม่เอาหรอก~<br />ปิศาจ - หล่อนนะหุบปากไปเลย<br /><br />จิน - ทำตัวดีๆนะ<br />ดัน<br />เดี๋ยวพ่อจะอธิบายทั้งหมดให้ฟังตอนหลังเอง<br /><br />โรงแรม - จิน<br />ไม่เป็นไรใช่มั้ย?<br />จิน - ไม่เป็นไร<br />รบกวนเธอโทรให้ใครมารับลูกของฉันกลับไปทีได้มั้ย?<br /><br />ถ้าไม่มีที่พักล่ะก็<br />ไม่ลองพาปิศาจหนุ่มนั้นไปหาหลวงพ่อตาขาวนั้นหน่อยรึ?<br /><br />หน้า 36<br />ปิศาจ - หลวงพ่อตาขาว?<br /><br />ฮารุ - สูงจังเนอะพี่<br />ปิศาจ - แต่มีรึที่จะพาปิศาจเข้าโบสถ์แบบนี้...<br /><br />หน้า 37<br />ราเกล - พอดีที่นี่ไม่ค่อยได้ซ่อมบำรุงเท่าไหร่อ่ะนะ<br />อาจจะรกซักหน่อย ยังไงก็ขออภัยด้วยแล้วกัน<br /><br />ฉันชื่อราเกล<br />ที่นี่ไม่ได้มีแขกมาเยี่ยมเยียนนานแล้วนะ<br /><br />ฮารุ - หนูฮาระค่ะ!<br />ปิศาจ - นายอยู่ที่นี่คนเดียวงั้นรึ?<br /><br />หน้า 38<br />ราเกล - ใช่แล้วล่ะ<br />แล้วเธอชื่อ?<br /><br />ปิศาจ - ทิ้งไปแล้ว<br />ยังไงทุกคนก็เอาแต่เรียกว่าปิศาจๆอยู่ดี<br /><br />จะดีรึ?<br />ที่มาต้อนรับพวกเราแบบนี้<br /><br />ราเกล - ทำไมล่ะ?<br /><br />นี่คือห้องของฉัน<br />ที่นี่มีของใช้เพียบพร้อมมากที่สุด<br />เดี๋ยวฉันนอนในห้องทำงานเอง เพราะงั้นเชิญใช้ตามสบายเลยนะ<br /><br />หน้า 39<br />จินบอกฉันว่าเขาจะเอาอาหารและของใช้ที่ขาดเหลือมาให้<br />ที่นี่น่าจะน่าอยู่ขึ้นมาอีกหน่อย<br /><br />ปิศาจ - ก็นะ<br />ที่นี่ห่างจากเมืองพอสมควร พวกชาวเมืองคงต้องการแบบนี้มากกว่าแหละนะ<br />ฮารุ - เย้!<br /><br />ปิศาจ - เฮ้ย<br />อย่าโยนกระเป๋านะเฟ้ย!<br /><br />ราเกล - เดี๋ยวฉันเปลี่ยนผ้าปูให้นะ<br /><br />หน้า 40<br /><br />หน้า 41<br />ไม่มาสวดด้วยกันรึ?<br /><br />ปิศาจ - ต่ออะไร?<br /><br />ราเกล - ไม่ต้องระแวงขนาดนั้นก็ได้<br />เธอก็น่าจะรู้นี่ว่าชาวเมืองเรียกฉันว่าอะไร<br /><br />ศาสนจักรดาบกางเขนศักดิ์สิทธิเติบโตขึ้นอยู่พักหนึ่งเพราะสามารถปราบปิศาจขาวได้ไม่ใช่รึ?<br />ถึงดาบแห่งแสงจะว่ากันว่าหมดพลังอำนาจไป<br />แต่ก็ยังมีหลายประเทศที่ยังนับถืออยู่ แม้มันจะอยู่ในช่วงล้มสลายแล้วก็ตาม<br />ถึงจะบ้านนอกแบบนี้ก็เหอะ แต่มันจะไม่ร้างไปหน่อยรึ?<br /><br />หน้า 42<br />ทำไม<br />ถึงโดนเรียกว่า &quot;ตาขาว&quot; ล่ะ?<br /><br />ราเกล - เพราะฉัน...หลีกเลี่ยงที่จะเข้าร่วมในกองปราบปรามน่ะซิ<br /><br />ปิศาจ - ก็นะ<br />ก็ตอนนี้คนเขาก็หวังให้นายไปปราบเจ้าปิศาจนี่น่า<br />ราเกล - โกโดวไม่ใช่ปิศาจหรอก<br /><br />เธอเองก็ด้วย<br /><br />จริงอยู่ว่าตราปากปิศาจของพวกเธอคนอมตะมีจุดเริ่มมาจากปิศาจขาว<br />แต่ไม่ว่าจะน้ำมนต์ บทสวด หรือกระทั่งเวทย์ปราบมารที่แกร่งที่สุด &quot;ดาบแห่งแสง&quot; ทำอะไรพวกเธอไม่ได้เลย<br />หลายคนบอกว่าเวทย์ปราบมารในสมัยเก่ามันตายไปแล้ว แต่จริงแล้วไม่ใช่<br /><br />พวกเธอดูยังไงก็เป็นมนุษย์<br />มันก็เท่านั้นแหละ<br /><br />ปิศาจ - นั้น...เป็นความคิดของนายเอง?<br />หรือว่าคำสอนของศาสนา?<br /><br />หน้า 43<br />ราเกล - ฉันตีตัวออกห่างจากศาสนจักรแล้ว<br />ปิศาจ - อ๋อ<br /><br />งั้น<br />นายก็หมกตัวอยู่ในนี้และเอาแต่ภาวนากับพระเจ้าของนายซินะ?<br />มันก็ฟังดูเป็นตรรกะของพวกตาขาวจริงๆนั้นแหละ<br /><br />ราเกล - เธอคง...<br />ไม่เชื่อในพระเจ้าซินะ...<br /><br />คนที่มีสติดีไม่ว่าใครก็ต้องมีสิ่งยึดมั่นถือมั่นทั้งนั้นแหละ ฉันคิดแบบนั้น<br /><br />นับตั้งแต่ที่โลกถูกทำลายไปแล้วครั้งหนึ่งตอนเที่ยงรัตติกาล<br />องค์กรโลกองค์กรเดียวที่ยังเดินได้อยู่ก็มีแต่ศาสนจักรของนายเท่านั้น<br />ก็น่าจะมีข้อมูลเก็บไว้มากที่สุดด้วย ใช่มั้ยล่ะ?<br />แต่นายกลับปล่อยให้ชาวเมืองอยู่ในความไม่รู้ แถมยังโยนคำโต้เถียงต่อหลักคำสอนที่ศาสนจักรนี้ถนัดหนักน่าหลังโดนจู่มโจมว่าเป็นศาสนานอกรีตทิ้งอีก<br />แล้วนายจะอยู่ต่อเพื่ออะไรกันแน่?<br /><br />หน้า 44<br />ราเกล - ฉันเอง<br />ก็เคยคิดว่าปิศาจเป็นสิ่งที่ควรถูกทำลาย<br /><br />ถ้าเห็นสิ่งนั้นเข้าล่ะก็ ไม่ว่าใครก็ต้องคิดแบบนั้น<br /><br />ปิศาจ - นี่นาย...<br />หรือว่านาย<br />เคยเห็นปิศาจขาวนั้น!?<br /><br />มันเป็นเรื่องเมื่อกว่ายี่สิบปีที่แล้ว<br />แต่ก็นะ<br />คนส่วนมากที่ได้เห็นมันก็ตายหายกันไปหมดแล้ว<br /><br />ตอนนั้นฉันยังเด็กอยู่<br /><br />หน้า 45<br />ครอบครัวของฉันเป็นคนเลี้ยงแกะมารุ่นต่อรุ่นแล้ว<br />ฉันคอยไล่ต้อนแกะอยู่ทุกวี่ทุกวัน<br />ไปตามเนินเขาต่างๆ<br /><br />ฉันติดตามพ่อลงไป<br />เมืองติดชายทะเลเป็นบางครั้ง<br /><br />เมืองนั้นเป็นเมืองท่าใหญ่ เลยมีความเจริญรุ่งเรื่องมาก<br />แต่ฉันไม่ค่อยชอบเมืองๆนั้น<br /><br />ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ฉันไม่ชอบผู้คนในเมืองนั้น<br />พวกเขาดูถูกชาวเขาอย่างพวกเรา<br />พวกเขาเสพแต่ความสุข เหลาะแหละ เกียจคร้าน<br />นัยตาพวกเขาเต็มไปด้วยมลทิน<br /><br />หน้า 46<br />ราวกับปิศาจไม่มีผิด<br />ตอนนั้นฉันคิดแบบนั้น<br /><br />แต่แล้ว<br /><br />ปิศาจที่แท้จริงก็ผุดขึ้นมาจากทะเล<br /><br />หน้า 47-48<br /><br />หน้า 49<br /><br />หน้า 50<br /><br />หน้า 51<br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br />อุ๊บ<br />อุ๊ก<br /><br />เฮือก<br /><br />หน้า 52<br />มันกำลังกินอยู่<br />อึก...<br />ฉันคิดได้แค่นั้น<br /><br />หน้า 53<br />อะไรซักอย่างกำลังกัดกินโลกใบนี้<br /><br />เสียงเดียวที่อยู่รอบตัวฉัน<br />คือเสียงแผ่นดินที่สั่นครอน<br />กับเสียงเคี้ยวของสิ่งประหลาดนั้น<br /><br />นั้นมันคืออะไรกัน...<br /><br />ฉันเกลียดคนในเมืองนั้นก็จริง<br /><br />หน้า 54<br />เคยกระทั่งคิดว่าพวกนั้น<br />สมควรไปลงนรก<br /><br />แต่ว่าใครกัน...<br /><br />มนุษย์คนไหนที่สมควร<br />ต้องมาเจอแบบนี้ด้วย?<br /><br />ในเหตุการณ์ที่ไร้เหตุผล ยากที่จะเข้าใจ<br />ในความอลหม่านนั้น ฉันสัมผัสได้แต่ความเกลียดโกรธ<br /><br />จนกระทั่งได้ยินเสียงนั้น<br /><br />หน้า 55-56<br />ปิศาจขาว - ฮ่ะ<br /><br />หน้า 57<br />ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ<br /><br />ราเกล - พอได้ยินเสียงนั้น แกะของฉันก็ตายหมดทั้งคอก<br />ฉันเองก็ใบ้กิน พูดอะไรไม่ออกไปอีกหลายปีเลยทีเดียว<br />ฉันเข้าร่วมในศาสนจักรดาบกางเขนศักดิ์สิทธิ<br />เพราะนั้นเป็นองค์กรเพียงองค์กรเดียวที่สามารถต่อกรกับปิศาจขาวนั้นได้<br /><br />ความหวาดกลัวเสียงหัวเราะนั้น<br />มันฝังลึกในร่างของฉันจนไม่สามารถเอาออกได้แล้ว<br />แต่สิ่งที่ผลักดันฉันในสมัยหนุ่มสุดท้ายก็แค่<br />ความโกรธเกลียดเคียดแค้นเท่านั้น<br /><br />ปิศาจ - แล้วตอนนี้ล่ะ?<br /><br />...ฉันไม่มีคุณสมบัติจะใช้เวทย์ปราบมาร<br />แต่เพราะฉันอ่อนแอนั้นแหละ คำสอนของพระเจ้าจึงช่วยฉันได้มากจริงๆ<br /><br />หน้า 58<br />เธอ...<br />บอกว่าเป็นนักล่าปิศาจซินะ...<br /><br />ตอนนี้ศาสนจักร<br />กำลังทุ่มเทกำลังในการพัฒนาเวทย์ปราบมารใหม่<br />ฝึกฝนนักพยากรณ์ และสืบเสาะการเคลื่อนไหวของพวกอมตะ<br /><br />ถึงจะยังไม่เป็นทางการ<br />แต่ตามที่มีการรายงานมา พวกอมตะเป็น &quot;เศษเสี้ยวปิศาจในรูปของมนุษย์&quot;<br />มีเป้าหมายในการ &quot;กินกันเอง&quot; โดยตราปากปิศาจนั้นและรวมเป็นหนึ่งเดียว...<br />แปลว่าเศษเสี้ยวปิศาจทั้งหมดจะมารวมกัน หรือก็คือ &quot;ปิศาจขวาจะฟื้นคืนชีพ&quot;<br /><br />แล้วเธอ<br />เชื่อในสิ่งไหนล่ะ?<br /><br />หน้า 59<br />ปิศาจ - ก็เพราะสับสนนั้นแหละ ถึงถูกเรียกว่าตาขาว<br /><br />พระเจ้าของนายก็น่าจะสอนไว้นี่<br />ว่าจงรักเพื่อนบ้านของเจ้านะ<br /><br />** ราเกลเปิดเผยเรื่องราวทั้งหมดของ &quot;ปิศาจขาว&quot;...!! ตอนต่อไป การพบกับโกโดวทำให้คืบใกล้เข้าไปสู่แกนของเรื่องมากขึ้น! **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34504</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Kurenai no Ookami to Ashikase no Hitsuji 2 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-05-15T14:10:44+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34504" />
        <summary type="html">ตามหาคนช่วยคลีนต่อไปอยู่งับ -_-&quot;<br /><br /><div class="important">Chapter 2 RAW: <a rel="nofollow" href="http://www.filefactory.com/file/3k00omn6o0xv/n/%5BJP%5DKurenai_no_Okami_to_Ashikase_no_Hitsuji_c02r%5BJu-da-su%5D.rar">Reader's Version</a>, <a rel="nofollow" href="http://www.filefactory.com/file/10zu4l78mvjx/n/%5BJP%5DKurenai_no_Okami_to_Ashikase_no_Hitsuji_c02%5BJu-da-su%5D.rar">Scanlator's Version</a><br /><br />Allow me to make it clear once again though, <br /><br /><span style="text-decoration:underline;">IF YOU'RE GOING TO USE MY RAW, THEN CREDIT ME AS WELL!!</span><br /><br />Next time I see people use my raw for scanlation and not credit me, I'll start providing the raw exclusively for my Thai scanlation instead. &gt;:S</div><br /><br /><strong>คุเรย์ไน โนะ โอกามิ โทะ อาชิคาเสะ โนะ ฮิซึจิ<br />ตอนที่ 2 &quot;สาวน้อยหมาป่า&quot;</strong><br />หน้า 1<br />อายาเมะ - [ฉัน...กำลังหัวเราะ?]<br /><br />** การทำลายล้างอันโหยหวน **<br /><br />[นี่คือสีหน้าในใจของโยอิจิตอนนี้ล่ะซินะ]<br /><br />** อย่างไร้ที่ติ!! **<br /><br />โยอิจิ - [...รู้สึกได้ถึงเส้นผมสีแดงทุกเส้นของเค้าเลย!!]<br /><br />หน้า 2<br />[ท-...]<br />[ทำไม...!?]<br /><br />[ตัวฉันถึง!!?]<br /><br />*แกร๊ก แกร๊ก*<br /><br />หน้า 3<br />[น-...นี่มัน!]<br />ตัวฉันเมื่อวานนี้!!<br /><br />[อ๋อ!! นี่คือความทรงจำของอาคาซึกิ อายาเมะซินะ!!]<br /><br />หน้า 4<br />อายาเมะ - เมื่อกี้ฉัน...!?<br /><br />แค่...<br />เห็นภาพที่เค้าแสดงเฉยๆงั้นเร้อ!?<br /><br />ทั้งความรู้สึกที่โดนขย้ำ ทั้งรูปร่างของหมาป่าตัวนั้น...<br /><br />คนๆนี้น่าจะเห็นดวงจันทร์สีแดงอยู่นี่<br />ทั้งที่โดนเค็นเมริซัคชักเข้าไปแล้ว<br />ทำไมถึงไม่มีหมาป่าออกมา?<br /><br />หน้า 5<br />...หมาป่าของนาย...<br />คืออะไรกันแน่!!?<br /><br />...ไม่ซิ<br />ที่น่าตกใจคือตัวแกะที่รั้งหมาป่าไว้ต่างหาก<br /><br />อุ๊ก<br /><br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br /><br />...ถ้าเป็นนายล่ะก็...<br /><br />หน้า 6<br />** นายเป็นของชั้น **<br /><br />หน้า 7<br />[ชั้นได้เชื่อมต่อกับอาคาซึกิ อายาเมะ]<br />[ในฐานะแกะของเค้าจริงๆ]<br />หมาป่า - ตา<br /><br />ตาชั้น~~!!!<br />*หมับ*<br />ตาของชั้น~~!!!<br /><br />โยอิจิ - อุ๊ก...<br /><br />ไอ้ห่าเอ้ย~~!!<br />*หมับ*<br />หนูน้อยหมวกแดงมาให้หมาป่ากินซะดีๆนะเฟ้ย!!!<br /><br />หน้า 8-9<br />อายาเมะ - ชั้นเป็นหนูน้อยหมวกแดงก็แต่ตอนที่เชื่อมต่อกับแกะเท่านั้นแหละ<br /><br />[และนี้ก็คือ]<br /><br />[พลังของหนูน้อยหมวกแดง!!!]<br /><br />หน้า 10<br />หมาป่า - อ๊ากกกกก<br /><br />[น-...นี่มัน!!]<br /><br />อายาเมะ - พอใจรึยังล่ะ?<br />ต่อให้ฆ่าหมาป่าไป อาจารย์ก็ไม่ตายหรอก<br /><br />โยอิจิ - เอ๋ะ!?<br />งั้น<br /><br />อาจารย์ก็จะกลับเป็น...<br />แอ๊ก<br /><br />หน้า 11<br />อุ๊ก<br />[ล-...แล้วทำไมไม่บอกให้มันเร็วกว่านี้]<br /><br />อายาเมะ - ก็แค่เสียความอยากจนทำอะไรไม่ได้ก็เท่านั้น<br />โยอิจิ - แบบนั้นก็ไม่ไหวนะเว้ยเฮ้ย!!!<br /><br />[ขืนเป็นแบบนั้น...อาจารย์ก็ไม่ต่างจากผักนะซิ]<br /><br />พ-...พวกเรา...<br /><br />หน้า 12<br />*สวบ สวบ*<br /><br />หมาป่า - เจ็บหยั่งกะจะตายเลยวุ้ย<br />[นี่คือการต่อสู้]<br />[เพื่อล่าหัวใจ!]<br />*สวบ สวบ*<br />อายาเมะ - อีกอย่าง หมาป่าไม่ตายง่ายๆแบบนั้นหรอก<br />โยอิจิ - [ม-...มันฟื้นฟูแผลของตัวเองได้!!]<br /><br />หน้า 13<br />อายาเมะ - ต้องมากกว่านี้<br />มากกว่านี้<br /><br />มากกว่านี้อีก<br />ยิ่งๆกว่านี้<br /><br />ยังไม่พอ<br /><br />ต้องจัด<br />ให้หนักกว่านี้!!!<br /><br />โยอิจิ - [เค้ากำลัง...]<br /><br />[...สนุกสนาน?]<br /><br />แม่ - &quot;อายาเมะ ยูกะ&quot;<br />&quot;เดี๋ยวแม่จะเล่านิทานเรื่องหมาป่ากับดวงจันทร์ให้ฟังนะ&quot;<br /><br />หน้า 14-15<br />มีหมาป่าอยู่ตัวหนึ่ง เค้าตระโกนขึ้นไปบนท้องฟ้ายามราตรีว่า<br />&quot;พระจันทร์กลมดิ๊ก น่าหม่ำเหมือนกับแกะน้อยเลย&quot;<br /><br />พอพูดเสร็จก็ &quot;ง้าบ&quot; หมาป่ากินพระจันทร์ลงไปทั้งดวง!<br />&quot;เฮ้อ หร่อยจัง ไหนๆท้องก็อิ่มแล้ว นอนดีกว่า&quot;<br /><br />พระจันทร์เต็มดวงก็เปลี่ยนตัวเองกลายเป็นพระจันทร์เสี้ยว<br />พระจันทร์โกรธมากจนแดงไปทั้งดวง<br /><br />ตอนนั้นเอง พระจันทร์ได้ใช้หัวแหลมๆของมัน<br />แทงจึ๊กไปที่พุงใหญ่ๆของหมาป่า! พอท้องของมันกลายเป็นรู หมาป่าก็สะดุ้งตื่นขึ้นในทันที<br /><br />พอเจ้าพระจันทร์ออกมาได้แล้ว เลยคิดจะเอาคืนโดนการพยายามเอาหมาป่าเข้าไปในจันทร์เสี้ยว<br />&quot;โว้ววว ปล่อยชั้นออกไป!!&quot; หมาป่าเห่าหอนอย่างสุดกำลัง<br /><br />ตั้งแต่วันนั้น พอหมาป่าเห็นพระจันทร์สีแดง<br />ก็จะแหงนมองพร้อมกับหอนในทันที<br /><br />หน้า 16<br />โยอิจิ - นิทานภาพ!?<br /><br />[นี่มันอะไรหน่ะ!?]<br /><br />เหวอ<br />[นี่ก็ความทรงจำของอาคาซึกิ อายาเมะเหมือนกันเร้อ!?]<br /><br />[มันจะไปถึงไหนกัน?]<br />[...สุดทางตรงนั้น!]<br /><br />[หนังสืออะไร...?]<br /><br />หน้า 17<br />*พรึบ พรึบ*<br /><br />เด็ก - จ๊วบ<br />จ๊วบ<br />โยอิจิ - [ลูกแกะงั้นเร้อ...?]<br /><br />[...ไม่ใช่ เด็กทารก]<br />เด็ก - กวับ<br />กวับ<br />แอ๋ะ<br />โยอิจิ - [เด็กทารกสองคน...กำลังเล่นกับแกะอยู่...]<br /><br />หน้า 18-19<br /><br />หน้า 20<br />หมาป่า - เครียด~~~!!!<br />โยอิจิ - เหวออ<br /><br />หมาป่า - กรี๊ดดด<br />เจ็บ~<br />ฮื่อ~~<br /><br />โยอิจิ - [น-...นี่ตู ดันไปเชื่อมต่อ]<br />[กับตัวประหลาดอย่างไม่คิดไม่ฝันซะแล้ว...]<br /><br />หน้า 21<br />อายาเมะ - [โยอิจิ จริงแล้วนายกำลังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ใช่มั้ย?]<br /><br />[ที่ได้เห็นคนที่บังอาจทรยศนาย]<br />หมาป่า - อั๊ก<br /><br />อ๊า~~~!!<br /><br />หน้า 22<br />อ๊ากกกกกกก!!!<br />[ถูกฉีกกระชากแบบนี้]<br /><br />อายาเมะ - อ้าวๆ<br />เริ่มฟื้นฟูตัวเองช้าลงแล้วนี่<br /><br />หมาป่า - บัดซบ...ไอ้เด็กเปรต ไอ้เด็กเปรต...<br /><br />แกกล้าขัดขวางใจชั้นขนาดนั้นเชียวเร้อ!!!<br /><br />หน้า 23<br />อะไร?<br />จู่ๆลูกตุ้มมันก็หนักขึ้น!!<br /><br />อายาเมะ - หมาป่าอ่อนแรงลงแล้ว<br />ในที่สุดแกะก็เริ่มส่งผลแล้วซินะ<br /><br />โยอิจิ - [อ-...อาจารย์...]<br /><br />หน้า 24<br />หมาป่า - กรรรรร<br />เฉือนมัน<br />ทำลายมัน<br />บดมัน<br />ขยี้มัน<br />ฆ่ามัน...<br /><br />หน<br />วก<br />หู<br />น่า<br /><br />หน้า 25<br />...หนัก...<br />...โยอิจิ...<br /><br />หมาป่า - ความฝันและความหวังของไอ้พวกเด็กเปรตนั่น...<br />ฉันจะขยี้มันให้หมด...<br /><br />โยอิจิ - อ-...อาจารย์...<br /><br />...ส-...สำหรับผม รอยยิ้มของอาจารย์...<br /><br />หมาป่า - ยังพูดอะไรพึมพำไม่เปลี่ยนเลยนะ น่ารำคาญชะมัด<br />ยังไงซะ คำพูดของแกะมันก็เป็นแค่ภาพลวงเบื้องหน้าเท่านั้นแหละ<br /><br />หน้า 26<br />โยอิจิ - ตูบอกว่าไม่ได้โกหกยังไงล่ะฟะ ไอ้เซ็นโคบ้าเอ้ย!!!<br />อายาเมะ - ชิ ไอ้เจ้าบ้าโยอิจิ<br />โยอิจิ - อย่างแกล่ะไม่เรียกว่าโกหกตัวเองอยู่รึไง!!?<br /><br />หมาป่า - &quot;โกหก&quot; ตัวเองอย่างงั้นรึ...<br /><br />เด็กเหลือขออย่างพวกแกเอาความหวังและความฝันของฉันไป!!<br />การศึกษาบ้าบออะไรกัน!!!<br /><br />โยชิโนะ - นี่ในเวลาเรียนนะ ตื่นได้แล้ว<br />*หมับ*<br />นักเรียน - เจ็บเว้ย ตูจะฟ้องมึงฐานกระทำรุนแรงในโรงเรียน<br /><br />ผู้ปกครอง - ลูกชั้นบอกว่าอาจารย์ทำสายตาน่ารังเกลียดใส่เค้า<br />นี่มันหมายความว่ายังไงกันคะ!!?<br /><br />หน้า 27<br />หมาป่า - ไอ้พวกเด็กเหวที่เอาแต่ได้อย่างพวกแก<br />ทำร้ายจิตใจของชั้น!!!<br /><br />เพราะงั้นชั้นก็จะใช้ความหวาดกลัว<br />ทำร้ายจิตใจของพวกแกเอง!!!<br /><br />พวกแกจะต้องใช้ชีวิตนักเรียน<br />หมัด - เหวอออ<br />มันเจ็บนะ หนูกลัว~~!!<br />หมาป่า - ที่หวาดผวากับฆาตกรนี้ไปตลอดกาลยังไงล่ะ<br /><br />เฮียกฮ่าๆๆๆๆ<br /><br />อายาเมะ - จะฆ่า...<br /><br />หน้า 28<br />ฉันจะฆ่าแก...<br /><br />โยอิจิ...ลดพลังลงให้ลูกตุ้มมันเบาๆลงหน่อย<br />เร็วๆเข้า<br /><br />เป็นอะไรไป?<br />อาจารย์เค้าทรยศนาย ทรยศทุกคนนะ<br />รีบๆเก็บมันซะดีกว่า<br /><br />อย่างหมอนั้น ต่อให้ช่วยไป<br />ก็มีแต่จะกลับไปเป็นฆาตกรเหมือนเดิมเท่านั้น<br /><br />โยอิจิ - [ชั้น...]<br /><br />หน้า 29<br />ชั้นทำ<br />อาจารย์ไม่ลง...!!<br /><br />อายาเมะ - กรรร<br /><br />หมัด - เหวอออ<br />กรี๊ดดด<br /><br />หน้า 30<br />อายาเมะ - หา?<br /><br />...ตัว...<br />ไปไหน?<br /><br />หมาป่า - ฮ่าห์~ แบบนี้แหละสุดยอด<br />ชั้นยอมทนอยู่กับพวกนักเรียนก็เพื่อการนี้โดยเฉพาะ!!<br /><br />หน้า 31<br />โยอิจิ - [มีแต่ต้องฆ่าอาจารย์...]<br /><br />[ฆ่าหมาป่านั้นอย่างเดียว...!!]<br />*เกร้ง*<br /><br />[ถ้าชั้นเป็นแกะของหมาป่านั้นล่ะก็...]<br /><br />[ถ้าลดกำลังลงก็น่าจะช่วยเค้าได้บ้างแหละ...]<br /><br />*ซู่*<br /><br />หมาป่า - เฮียกฮ่าๆๆๆ ไอ้จมูกกับหน้าอกแบนๆของแกหมดหวังได้โตกว่านี้แล้วโว้ย<br />*แซ่ก แซ่ก*<br />เพราะชั้นจะทำให้มันแบนไปกว่าเดิมอยู่นี่ไง!!!<br /><br />หน้า 32<br />*กรั๊บ*<br />*กรั๊บ*<br /><br />หน้า 33<br />โยอิจิ - อา...ยา...<br /><br />อายาเมะ - แกะท่าทางหน้ากินดีจัง...<br /><br />หน้า 34<br />โยอิจิ - ร-...เรากำลังโดนกลีน?<br /><br />*อ่ำ*<br /><br />หมาป่า - หน-...หนังตาฉัน!!<br />*หมับ*<br />[ฟื้นฟูตัวไม่ทันจริงๆด้วย!]<br /><br />หน้า 35<br />อายามะ - อร่อย<br /><br />โยอิจิ - อ<br />ร่<br />อ<br />ย<br /><br />อายาเมะ - ตัดฉับ<br />หมาป่า - อ้ากกก!!!!<br /><br />หน้า 36<br />??? - [โยอิจิ...]<br /><br />[โยอิจิ...]<br /><br />[เอ้า ทำใจดีๆไว้]<br /><br />[ชั้นเชื่อ...]<br />[ในตัวเธอนะ]<br /><br />[โยอิจิ]<br /><br />หน้า 37<br />[ใครหน่ะ!!?]<br />[อย่ามาขวางนะ!!]<br /><br />อายาเมะ - [อะไรกัน!!?]<br />[ไม่มี...แรง...เลย...]<br /><br />หน้า 38<br />หมาป่า - หึหึ ท่าสมดุลระหว่างหมาป่ากับแกะของพวกแกจะเริ่มเพี้ยนแล้วเหมือนกันนี่<br />แกบังอาจกินชั้นได้นะ ไอ้เด็กเวร<br />โยอิจิ - บ้าหน่า<br /><br />[ด้านในหมาป่านั้น...!!]<br /><br />[พระจันทร์สีแดง!!?]<br /><br />หน้า 39<br />[พระจันทร์สีแดง...ในตัวหมาป่า...]<br />[...อ๋อ! มันเป็นอย่างงี้นี่เอง!!]<br /><br />อายาเมะ - อุ๊ก<br /><br />อ๊า<br /><br />หมาป่า - ฮ่ะๆ นั้นซิ เค็นเมริซัคเป็นเงินบริสุทธิ์นี่<br />หมาป่าจะไปแตะตรงๆไม่ได้หรอกเฟ้ย<br />อายาเมะ - ถุงมือขนแกะขาด!<br /><br />หน้า 40<br />[ชั้น...ต้องเป็นคนทำ...]<br /><br />ฮิบาริ - [ถ้านายไม่เริ่มเปลี่ยนแปลงจากตัวเองซะก่อน]<br />[นายคงได้เห็นโลกแค่ซีกเดียวไปตลอดชีวิตแน่]<br /><br />อายาเมะ - [ที่ชั้นกลัวคือคนที่ซ่อนตัวตนของตัวเองต่างหาก...]<br /><br />โยอิจิ - [แต่ชั้นกลัว! กลัว...ชั้นกลัวที่จะต้องเห็นแต่โลกแบบนี้ไปตลอดชีวิต!!]<br /><br />[...โอกาสมันอาจจะเอื่อก็จริง...แต่ว่า...]<br /><br />[จริงแล้วชั้น...]<br />[ชั้น...]<br /><br />หมาป่า - คราวนี้จะเขมือบแกไม่ให้ได้มีเวลาฟื้นฟูตัวเลย<br /><br />*หมับ*<br /><br />หน้า 41<br />อายาเมะ - ...โยอิจิ<br /><br />หมาป่า - โดจินจิ โยอิจิ...<br /><br />หน้า 42-43<br />โยอิจิ - [ยังไงก็ยังอยาก]<br />[เชื่อในตัวอาจารย์!!!]<br /><br />หมาป่า - ...ชั้น<br />ชั้น<br />ยัง...<br /><br />หน้า 44<br />โดจินจิ - เหวอ<br /><br />*ครืด*<br /><br />*สวบ*<br />*สวบ*<br />หมาป่า - ขยับตัวไม่ได้...<br /><br />อายาเมะ - ทำอะไรบุ่มบ่ามจริงนะนาย<br />แกะนะฟื้นฟูตัวเองไม่ได้หรอกนะ<br /><br />[วิธีการยับยั้งหมาป่า]<br />[นายคงไปเห็นมันในความทรงจำของชั้นล่ะซิ...]<br />*สวบ*<br /><br />หน้า 45<br />หมาป่า - กล-...กลับเป็นแบบเดิมแล้ว!!!<br /><br />*หมับ*<br /><br />หน้า 46<br />*ติ๊ด*<br /><br />โยชิโนะ - สวัสดีครับ นั้นตำรวจใช่มั้ยครับ<br />ผมจับตัวคนร้ายคดีฆาตกรรมได้แล้วครับ<br />อยู่ที่บนของบันไดตรงบล๊อคสามนะครับ<br /><br />โยอิจิ - อ-...อาจารย์!!<br />โยชิโนะ - โดจินจิคุง...<br /><br />หน้า 47<br />รีบๆเก็บ &quot;ของ&quot;<br />ที่เธอถืออยู่นั้นเร็วๆนะ<br /><br />เดี๋ยวเค้าจะคิดว่าเธอเป็นคนร้ายเอา<br /><br />โยอิจิ - ค-...<br />ครับ...<br /><br />หน้า 48<br />[...ถ้าภาพลักษณ์ภายนอกคือ &quot;คำโกหก&quot; ที่ใช้กับคนอื่นล่ะก็...]<br />[&quot;คำโกหก&quot; ที่ใช้กับตัวเองจะเรียกว่าอะไรล่ะ...?]<br /><br />[บอกผมที่เถอะครับ]<br />[อาจารย์...]<br /><br />??? - [โยอิจิ...เอ้า ทำใจดีๆไว้ ชั้นเชื่อในตัวเธอนะ]<br /><br />[&quot;เสียงนั่น&quot;...มาขัดขวางไม่ให้พวกเราเชื่อมถึงกัน...]<br />[มันเป็นใครกัน...?]<br /><br />หน้า 49<br />[แล้วนี่...มันความรู้สึกอะไรกัน...]<br />...ไปเชื่อคนพรรคนั้นจนถึงที่สุดแบบนั้น<br />นายนี่เพี้ยนจริงๆนะ<br /><br />...จุ๊บ<br />โยอิจิ - [หา!?]<br /><br />[อ๋า...นี่มันอะไร...]<br />อายาเมะ - จุ๊บ...จุ๊บ<br /><br />โยอิจิ - [ต-...แต่ฉัน]<br />[ม-...มีคน...ในใจอยู่...]<br /><br />หน้า 50<br />อายาเมะ - จุ๊บ<br />จุ๊บ<br />[...หลับไปแล้ว...!?]<br /><br />โยอิจิ - [ฮ่ะ...ฮ่ะๆ ก็นะ]<br />[เพ้อไปเองอีกแล้วเรา...]<br /><br />[อาคาซึกิ...อายาเมะ...]<br /><br />[ไอ้นั้นที่ชั้นเห็นข้างในเธอ...]<br /><br />[ตกลงแล้วเธอเป็น...]<br /><br />[ใครกันแน่...]<br /><br />หน้า 52<br />ยูกะ - หมาป่าตายซะแล้วอ่า~ [หุๆ]<br />เพราะมันเป็นตะปุ่มตะป่ำน่าขยักแขยงเองนั้นแหละน้า~<br /><br />เมื่อกี้ชั้นพูดค้างไว้อยู่พอดี<br />แต่ใจมากนะที่พากลับชั้นกลับมานี่ มาซาโตะ<br /><br />มาซาโตะ - โลกแห่งจันทราโลหิต...<br /><br />หน้า 53<br />นี่คือโลกของพระผู้เป็นเจ้าอย่างแท้จริง<br />ราวกับความฝันเลย<br /><br />ยูกะ - โลกนี้มันก็เป็นโลกแห่งความฝัน<br />อยู่แล้วครึ่งหนึ่งแหละนะ<br />ฝันของท่านผู้นั้น<br /><br />ยูกะ - เดี๋ยวก็เก็บขึ้นไปแล้ว<br />*แซ่ก*<br />วงแหวนเทวภูตโผล่ออกมาแล้ว<br /><br />*แกร๊ง*<br /><br />หน้า 54<br />ยูกะ - คราวนี้หมอนี้ก็ไม่เหลือความโลภอะไรอีกแล้ว<br />ไม่ต่างจากร่างเปล่าๆที่ไม่เหลือความอยากอะไรทั้งนั้น<br /><br />มาซาโตะ - เอาแต่กลั่นแกล้งคนในโรงเรียนของเรา<br />จะเรียกว่าเป็นมหาบาปเจ็ดประการโดยแท้เลยก็ว่าได้<br /><br />แกะน้อยผู้น่าสงสาร<br />ไม่มีกระทั่งความยางอาย<br /><br />[ผมไม่เหมือนกับท่านบาปหลวง (พ่อ)]<br />[จะบาปเล็กบาปใหญ่ก็ไม่อภัยให้ทั้งนั้น]<br />*แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ*<br /><br />ถ้าสิ่งนั้นคือหมาป่าล่ะก็<br />ผมจะชะล้างมันในนามของพระผู้เป็นเจ้า<br /><br />หน้า 54<br />แต่เธอนั้นต่างออกไป<br />[อาคาซึกิ ยูกะ]<br />ช่วยล่าหมาป่าให้เยอะๆเพื่อผมทีเถอะนะ<br /><br />ยูกะ - [...ใช่แล้ว...หนูน้อยหมวกแดงมีแค่คนเดียวก็เหลือแหลแล้วล่ะนะ อายาเมะ...]<br />*กึ๊ก*</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34443</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 145 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-05-06T09:59:37+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34443" />
        <summary type="html"><div class="important">อนุญาตให้ NipponAnime ใช้แต่เพียงผู้เดียวก่อนนะงับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด 145 &quot;เทศกาลคิโบ!!&quot;</strong><br />หน้า 1<br />[&quot;เทศกาลคิโบ&quot;!! งานเทศกาลของโรงเรียนมัธยมคิโบที่มีประวัติความเป็นมายาวนานนับตั้งแต่สมัยที่เพิ่งก่อตั้งร้อยปีก่อน]<br />** งานเทศกาลคือเส้นทางแห่งความตาย!? โฉมหน้าที่แท้จริงของงานเทศกาลนี้คืออะไรกัน!? **<br />[ตอนนี้มันได้กลายเป็นงานเทศกาลประจำปีของโรงเรียนที่มีมาอย่างยาวนาน!!]<br /><br />แต่นั้นก็เป็นแค่ภาพลักษณ์ภายนอกเท่านั้น!!<br />แน่นอนว่าการเข้าร่วมเทศกาลนี้จะทำให้ &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; ทุกคนแกร่งขึ้นได้อีกหลายเท่าเลยทีเดียว!!<br />เฮย์เกะ - นี่คือการฝึกพิเศษครับ...!! SPECIAL DENGEROUS ZONE ครับ!!<br /><br />ซากุระ - ร-...เราสามารถฝึกตัวเองไปพร้อมๆกับเที่ยวงานเทศกาลโรงเรียนได้งั้นเร้อ...!?<br />แบบนั้นมันเหมือนฝันเลย...!!<br /><br />โทกิ - งี่เง่าชะมัด ไอ้งานเทศกาลหลอกเด็กแบบนี้มันสนุกตรงไหน...<br /><br />หน้า 2-3<br />นักเรียน - เชิญเลยค่า~<br /><br />ทาโกยากิคร้าบ สดๆร้อนๆ~!!<br /><br />หนุ่มน้อย หลงทางเร้อจ้ะ!? น่าสงสารจัง~!!<br /><br />บอร์ด - เจ้าหญิงหมายเลขหนึ่งของโรงเรียน<br />คุณซากุระโคจิชนะแน่คราวนี้!!<br /><br />บอร์ด - [ไม่เป็นทางการ] ไอ้บ้าที่งี่เง่าที่สุดในโรงเรียน<br /><br />** สนุกสนาน หรรษา กับงานเทศกาล!! แต่เบื่องหลังฟุ้งไปด้วยกลิ่นไออันตราย!? **<br /><br />สุดยอด!! คอสนางเงือกสมจริงสุดๆ...!!<br />รุย - หา...<br />นักเีรียน - สวยจัง!!<br />ถ้าคนสวยมาแต่งมันคนละเรื่องเลยเนอะ<br />*แช็ก*<br />*แช็ก*<br />*แช็ก*<br />น่ารักจัง<br />สุดยอดเลย<br />สวยสุดๆ<br /><br />รุย - ช-...<br /><br />ช-...ชั้นไม่ได้สวย...<br />นักเรียน - เอ๋ะ!?<br /><br />เหวอออ<br /><br />หน้า 4<br />ซากุระ - สนุกจัง...งานเทศกาลนี่สนุกจังเลย...<br />โอกามิ - ไอ้แบบนี้มันฝึกพิเศษตรงไหนกันครับ!?<br /><br />...รีบๆออกจากที่นี่ก่อนที่พวกโค้ดเนมจะตามตัวเราเจอดีกว่า...<br /><br />ชิบุยะ - ใกล้ได้เวลาแล้วซินะ?<br /><br />หน้า 5<br />โอกามิ - [ม-...]<br />หา...<br />[ไม่มีแรงเลย...!?]<br /><br />รุย - อุ๊บ...<br />โทกิ - อึดอัด...!!<br /><br />ชิบุยะ - แน่นอน นี่เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผู้มีพลังพิเศษอย่างพวกเธอ<br /><br />แต่ไหนแต่ไร โรงเรียนคิโบนี้ถูกสร้างขึ้นโดยใช้อุปกรณ์ที่ชุบด้วยน้ำยาสายพันธ์หายากเพื่อป้องกันโรงเรียนจากพลังพิเศษ<br />แต่โค้ดรีเวนเจอร์ก็สามารถลอบเข้ามาได้อย่างสบายใจเฉิบ<br />ในการซ่อมโรงเรียนคราวนี้ ฉันเลยทาน้ำยาสายพันธ์หายากทั่วทั้งโรงเรียนใหม่หมด อิทธิพลของมันเลยกลับไปอยู่ที่จุดสูงสุดอีกครั้ง!!<br /><br />หน้า 6<br />ตราบใดที่พวกเธอยังอยู่ในโรงเรียนนี่ พวกเธอก็ไม่ต่างจากอยู่ท่างกลางพลังสายพันธ์หายากตลอดเวลา...<br />ไม่เพียงแต่จะใช้พลังพิเศษไม่ได้ แม้แต่พลังชีวิตที่เป็นจุดกำเนิดของพลังพิเศษก็จะถูกอัดไปด้วย...!!<br /><br />โทกิ - บ้าไปแล้วเรอะ!! นี่แก คิดจะฆ่าพวกเรารึไง!?<br /><br />เฮย์เกะ - ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ<br />ถ้าคุณต้องการเสริมพลังกายของตัวเอง คุณก็ต้องไปฝึกในที่สูงที่มีอากาศบางใช่มั้ยล่ะครับ?<br />นี่ก็เหมือนกัน...ถ้าพูดอีกอย่างหนึ่ง<br /><br />ก็คือเวอร์ชั่นอัพ!! หากพวกคุณสามารถใช้ชีวิตภายใต้แรงกดดันนี้ได้เหมือนไม่มีอะไรล่ะก็<br />ทั้งพลังชีวิตและพลังพิเศษของคุณก็จะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อคุณกลับไปสู่สภาวะปกติ...!!<br /><br />หน้า 7<br />โทกิ - ...ก็ฟังดูสมเหตุสมผลอยู่หรอก...<br />รุย - ถ้างั้น ตอนนี้อุเอซึกิก็...<br /><br />เพื่อน - เฮ้ย ไอ้ยักษ์ซึกิ อย่าอู้ซิเว้ย!!<br />หัดพูดอะไรซะบ้างซิ? อย่าเอาแต่เงียบอย่างเดียว<br /><br />โคจิ - พลังสายพันธ์หายากรุนแรงขนาดนี้<br />จะไม่มากเกินไปหน่อยรึ? คุณชิบุยะ<br />รุย - โคจิ!!<br /><br />เฮย์เกะ - ไม่มีปัญหาหรอกครับ คุณโคจิ ถ้าพวกเขาตายเพราะเรื่องแค่นี้ ก็คงหมดหวังที่จะเก่งขึ้นแล้วล่ะครับ<br /><br />ซากุระ - ท-...ทำไมสองคนนั้นดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยล่ะคะ...!?<br />ชิบุยะ - แน่นอน เพราะพวกเค้าสามารถควบคุมพลังชีวิต จุดกำเนิดแห่งพลังพิเศษให้อยู่ในระดับต่ำสุดได้ยังไงล่ะ<br /><br />โอกามิ - ควบคุม...พลังชีวิตงั้นเร้อ...!?<br />ชิบุยะ - แน่นอน!!<br /><br />หน้า 8<br />ทั้งโคจิคุงและเฮย์เกะคุงต่างก็เป็นผู้มีพลังชั้นสูงทั้งคู่...<br />พวกเค้าสามารถควบคุมพลังพิเศษและพลังชีวิตได้ดั่งใจนึก<br />ถึงได้หยุดความชราของตนลงได้โดยการควบคุมการผลัดตัวของเซลล์ยังไงล่ะ<br /><br />ซากุระ - สองคนนั้นเก่งขนาดนั้นเชียวหรอคะ...<br />รุย - เพราะงั้นโคจิถึงดูไม่เปลี่ยนไปจากตอนที่เจอกันครั้งแรกเลยงั้นเร้อ [นึกว่าเค้าแค่หน้าแก่เฉยๆซะอีก]<br />โทกิ - ต่อให้ชะลอวัยได้ แต่สุดท้ายก็แค่ตาแก่หงำเหงือกนั้นแหละ<br /><br />เฮย์เกะ - ผมวัย 17 ตลอดกาลต่างหากล่ะครับ โทกิคุง<br />โทกิ - [ว๊ากกก]<br /><br />โอกามิ - แปลว่า ถ้าชั้นเคลื่อนไหวอย่างอิสระในสภาวะนี้ไม่ได้<br />ก็อย่าคิดว่าจะควบคุมเพลิงทั้งเจ็ดหรือล้มโค้ดเนมเพื่อไปหาผู้ก่อตั้งทั้งสี่<br />ได้ อย่างงั้นซินะ?<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br />รุย - เออ โหดมากใช่มั้ยล่ะ เริ่มกลัวขึ้นมาแล้วรึไง เรย์?<br /><br />หน้า 9<br />ใช่ ชักเริ่มกลัวขึ้นมาแล้ว...<br />กลัวความคิดว่าชักเริ่มสนุกของตัวเองไงล่ะครับ<br /><br />โคจิ - สมแล้วที่เป็นโอกามิ เรย์<br /><br />ยูกิ - เข้าใจแล้วว่าถ้าอยู่ที่นี้ พวกเราจะเก่งขึ้นได้<br />แต่มันก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับงานเทศกาลเลยนี่น่า น่าเบื่อชะมัด<br />ชิบุยะ - ต้องเกี่ยวอยู่แล้วล่ะ<br /><br />แต่ผมจะบอกก็ต่อเมื่อพวกนายผ่านการฝึกพิเศษอันต่อไปเท่านั้น!!<br /><br />โทกิ - ผ-...ผ่านอะไร!?<br />ชืบุยะ - ...นั้นก็คือ<br /><br />หน้า 10<br />แน่นอน พวกเราทุกคนจะมาสร้าง &quot;บ้านผีสิง&quot; ซึ่งเป็นอีเวนท์ของสภานักเรียนยังไงล่ะ<br />โทกิ - ไม่ตลกนะเฟ้ย!!<br /><br />ใครมันจะไปยอมทำให้แกวะ!! [แล้วแกจะมาเริ่มเตรียมอะไรตอนงานเริ่มไปแล้วฟะ?]<br />ชิบุยะ - ไม่อยากรู้ความลับของงานเทศกาลนี้รึไง?<br /><br />โทกิ - อุ๊ก<br />ฮึ๋ย...<br /><br />ก็เอาเด้!! แค่ทำบ้านผีสิงก็พอใช่ม่ะ ฉันจะแสดงความสยองขวัญที่สุดๆให้ดูเอง<br />ซากุระ - ประธานคะ แล้วทำไมถึงต้องทำเป็น &quot;บ้านผีสิง&quot; เร้อคะ?<br /><br />ชิบุยะ - แน่นอน นั้นก็เพราะ...<br /><br />ก็หลายเรื่องแหละ...<br />โทกิ - [มันแค่จู่ๆก็ปิ๊งขึ้นมาเฉยๆ ฟันธงเลย]<br /><br />หน้า 11<br />โอกามิ - ช่างเถอะ เจ้าแมวเพี้ยนนั่นก็เป็นพวกทำอะไรไม่เคยบอกเหตุผลอยู่แล้วนี่<br />ซากุระ - ย-...ยังไงก็มาช่วยกันทำก่อนดีกว่านะ...<br /><br />ยูกิ - ขี้เกียจอ่ะ<br />โทกิ - แค่พลังสายพันธ์หายากก็ทำชั้นเหนื่อยมากพอแล้วน่า<br /><br />โอกามิ - แต่ผมว่าทำฆ่าเวลาไปก็โอเคนะครับ?<br />นานๆจะลองทำดูซักครั้งหนึ่งก็ไม่เลวเหมือนกัน<br />ซากุระ - โอกามิ!!<br /><br />กระดาษ - แบ่งงาน<br />แผ่นพับ ฮาจิโอ<br />ม่านดำ โอกามิ<br />เครื่องประดับ ยูกิ<br />เสื้อผ้า<br />รุย - ถ้างั้นก็เริ่มทำงานตามที่ชั้นแบ่งไว้ให้นี่ได้แล้ว!!<br /><br />เรย์ นายเอาผ้าม่านดำคลุมให้ทั่วห้องเลยนะ<br /><br />ยูกิ นายทำแต่เครื่องประดับอย่างเดียวพอ<br /><br />โทกิ นายจัดเตรียมเสื้อผ้า<br /><br />เฮย์เกะจัดเรื่องกลไกลูกไม้ต่างๆ<br /><br />ซากุระโคจิ มาช่วยปั้มตรายางบนแผ่นพับที่ชั้นทำ<br /><br />หน้า 12<br />โทกิ - เฮ้ย แกทำบ้าไรฟะ!!<br />ยูกิ - ทำซ้ำไปซ้ำมาอยู่ได้น่ารำคาญ...<br />โทกิ - แล้วใครสนฟะ!! งั้นแกก็มาทำเสื้อดูมั้ยล่ะ...<br /><br />รุย - อย่ามาบิดแผนของชั้นนะเฟ้ย!! พวกแก!!<br /><br />หน้า 13<br />โอกามิ - อึก...<br /><br />โทกิ - ไอ้องค์ชาย!! แกเลิกบ้าซักทีได้มั้ยฟะ!! แค่เพราะพวกเราไม่ทำตามแผนของแกทำเป็นอารมณ์เสียไปได้!!<br />เพราะงี้แหละ แกถึงขาดการตัดสินใจให้เร็วๆที่จำเป็นในการต่อสู้นะ!!<br /><br />รุย - หา...!?<br /><br />ถ้ากล้าพูดแบบนั้น ก็ไปพูดกับเจ้ายูกิด้วยซิฟะ!! หมอนั้นฟิวขาดก่อนเองนะเฟ้ย!!<br />มีแต่พรสวรรค์แต่ไม่มีความมานะอดทนแบบนั้น ถ้าเก่งขึ้นได้ก็บ้าแล้ว!!<br /><br />ยูกิ - หุบปากไปเลย!! ไอ้พวกกร๊วก!!<br /><br />หน้า 14<br />ถ้างั้นเฮย์เกะก็เหมือนกันนั้นแหละ ถึงจะเก่งขนาดนั้นแต่กลับเชื่อใจไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว แล้วใครจะไปสู้ด้วยได้ฟะ!!?<br />เฮย์เกะ - หึๆๆ<br />ยูกิ - ขำบ้าไร!? ไม่ตลกนะเฟ้ยตาแก่เบื้อก!!<br /><br />ซากุระ - ด-...เดี๋ยวซิ ทุกคน เลิกทะเลาะกันได้แล้ว!!<br /><br />ทุกคน - อย่ามาเสือกได้มั้ย!!<br /><br />ซากุระ - ท-...ทำอะไรนะ ใจร้าย!!<br /><br />โทกิ - มันก็เพราะไอ้โอกามิมันพูดขึ้นมาว่าจะทำก่อนเองนั้นแหละ!!<br /><br />รุย - ใช่แล้ว เรย์!! เพราะแกพูดพล่ามไร้สาระเองนั้นแหละ!!<br />ยูกิ - ไอ้เห่งซวยเอ๊ย!!<br />โทกิ - นี่ฟังอยู่รึเปล่า โอกามิ!!<br /><br />หน้า 15<br />รุย - หา!?<br />โทกิ - หา...<br /><br />ไรฟะ!? อยากหาเรื่องรึไง ไอ้โอกามิ!!<br />สุดท้ายก็ฟิวขาดจนได้ซินะ ไอ้เบื้อก<br />รุย - เอาแต่เก็บกดอยู่ได้ มีอะไรก็พูดออกมาซิฟะ!!<br />ยูกิ - ตูไม่สนว่าเอ็งจะเป็นไฮบริดหรือไฮเบิด ตูจะซัดเอ็งให้เรียบเลยคอยดู!!<br /><br />หน้า 16-17<br />โอกามิ - เรื่องไร้สาระแบบนั้นยังทำเป็นเอาจริงเอาจังกันได้นี่...<br />ถ้าใครยอมฟังก็คงเพี้ยนแล้วล่ะครับ<br /><br />โทกิ - อุ๊ก...<br />ห-...<br />หัวเราะอะไรของแก!!<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br /><br />หุบปากไปเลย!! อย่ามาทำตัวระเริงระหว่างที่คนอื่นทะเลาะกันนะเฟ้ย!!<br /><br />*ปิ๊ก*<br /><br />หน้า 18<br />ดีมาก!! แน่นอน พวกนายทุกคนผ่านแล้ว<br /><br />ทุกคน - เอ๋ะ!?<br /><br />เปิดเผยจุดอ่อนของแต่ละคนแล้วก็ทะเลาะกันได้ก็โอเคแล้ว!!<br />ไม่ใช่แค่เท่านั้น<br />ขนาดโอกามิคุงยังหัวเราะแบบนั้น...<br /><br />โอกามิ - ฉันแค่เบื่อๆเท่านั้นนะ<br />ทุกคน - หัวเราะอยู่เห็นจะๆ<br /><br />ชิบุยะ - เวลาทะเลาะก็เอาให้หนัก เวลาหัวเราะก็หัวเราะอย่างจริงใจ นั้นคือหลักฐานของความเชื่อใจ<br />ความสัมพันธ์ของพวกนายแน่นแฟ้นมากขึ้นแล้ว<br /><br />ซากุระ - ประธาน...<br />[...จะว่าไปก็จริง]<br /><br />หน้า 19<br />[ถ้าเป็นในสมัยก่อน โอกามิคงไม่มีทางหัวเราะแบบนั้นต่อหน้าทุกคนแน่ๆ...]<br /><br />โอกามิ - ...มีอะไรรึครับ?<br /><br />ซากุระ - ...เปล่าหรอก<br /><br />ชิบุยะ - จากตรงนี้ไป ลำัพังพลังของตัวเองอย่างเดียวมันไม่พอที่จะทำให้พวกนายแกร่งขึ้นได้...<br />จำเป็นต้องมีพวกพ้องที่สามารถไว้เนื้อเชื่อใจและก้าวไปข้างหน้าด้วยกันได้<br />พวกนายยังต้องเก่งขึ้นอีกมาก...มากพอที่จะเป็น &quot;โค้ดเบรคเกอร์&quot; ที่สามารถโค่น &quot;โค้ดเนม&quot; ได้<br /><br />ซากุระ - ประธาน...!! ประธานให้พวกเราทำ &quot;บ้านผีสิง&quot; เพื่อชี้ให้พวกเรารู้ถึงจุดนั้นซินะคะ!!<br />ชิบุยะ - หืมม์!?...อ๋อ แน่นอนๆ<br /><br />ป้าย - การแข่งขันเทศกาลคิโบประเภทกลุ่ม โฟโต้คอนเทส<br />ตีมของปีนึ้คือ &quot;บ้านผีสิง&quot;<br />รางวัลพิเศษ<br />ทีวีพลาสม่ารุ่นใหม่ล่าสุด!<br /><br />โทกิ - แต่ถ้าแบบนั้นก็ไม่เห็นต้องมาทดสอบกันเอาตอนช่วงเทศกาลเลยนี่น่า!?<br />ชิบุยะ - แน่นอน เรื่องนั้น<br /><br />หน้า 20<br />...พวกนายคิดว่าการที่สายพันธ์หายากอย่างผมรับหน้าที่เป็นทั้งประธานของสภานักเรียนและอาจารย์ใหญ่ลับในโรงเรียนที่มีแต่ผู้มีพลังแบบนี้เป็นแค่ความบังเอิญรึครับ?<br />รู้มั้ยว่าทำไม &quot;เทศกาลคิโบ&quot; ถึงได้ดำรงอยู่มาได้ถึงกว่า 400 ปี?<br /><br />มันเชื่อมต่อกันอยู่นะ<br />ทั้ง &quot;สายเลือดแห่งจักรพรรดิอเวจี&quot; ภายในตัวโอกามิคุง และก็โรงเรียนคิโบแห่งนี้<br /><br />และคำตอบที่เชื่อมทั้งสองสิ่งนั้นเข้าด้วยกัน<br />อยู่หลังประตูของห้องสภานักเรียนในตึกโรงเรียนเก่าแห่งนั้น<br />** เส้นใยที่เชื่อมโอกามิเข้ากับโรงเรียน!! มีอะไรกำลังรอพวกเค้าอยู่หลังประตูนั้นกันแน่!? **<br /><br />next: ผนึกที่ร้อยสานจากแสงสว่างและความมืด!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34298</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 175 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-04-21T06:13:40+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34298" />
        <summary type="html">ตามจริงไม่ได้ถึงกับตั้งใจจะข้ามมานี้หรอกนะงับ แต่พอดีไปเล่นที่ร้านเน็ต มีเวลาเหลือ เลยไปเปิด RAW ที่ MangaHead แล้วก็แปลไปคร่าวๆ พอกลับมา...แปลต่อให้เสร็จเลยดีกว่า เีดี๋ยวลืม เลย...เป็นแบบนี้แหละงับ<br /><br /><div class="important">อนุญาตให้ NipponAnime ใช้แต่เพียงผู้เดียวก่อนนะงับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด:175 &quot;จุดจบแห่งการทรยศ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />ซาเอจิกะ - ถึงพลังพิเศษจะใช้กับสายพันธ์หายากไม่ได้ แต่การโจมตีทางกายภาพนั้นไม่เกี่ยว<br />ฉันจะไม่ให้พวกนายฆ่าผู้มีพลังพิเศษได้หรอก...!!<br /><br />พวกแกต้องโดนกลบทั้งเป็นไปพร้อมกับตึกๆนี้...!!<br />** เพื่อโค่นล้มสายพันธ์หายาก ซาเอจิกะปลดปล่อยพลังเต็มที่!! **<br /><br />หน้า 2<br />รุย - [ใช้ &quot;เงา&quot; ปกป้องเราในขณะที่ใช้พลัง &quot;ลบล้าง&quot; พังตึกนี้งั้นเรอะ...]<br /><br />โทกิ - ซาเอจิกะ!!<br /><br />เท่ห์ - มันจะพังลงมาจริงๆแล้วนะ!! งานเข้าล่ะซิ...<br />แมว - ไอ้หมอนั้น...คิดจะทำลาย &quot;เกมแห่งความตาย&quot; ของพวกเราจนถึงที่สุดเลยเร้อ!!<br /><br />อย่ามาขวางนะ!!<br /><br />เมี๊ยว!?<br /><br />อาโอบะ - ไม่ให้นายทำอะไรซาเอจิกะได้หรอก...<br /><br />หน้า 3<br />ถ้าเรื่องใช้ร่างกายสู้ล่ะก็ ฉันไม่แพ้สายพันธ์หายากอย่างพวกแกแน่!!<br />พวกนายต่างหากที่เกะกะ ไสหัวไปได้แล้ว!!<br /><br />ซากุระ - อาโอบะ!! ท่านมิชิรุ!!<br /><br />โทกิ - มันอันตรายนะ อาโอบะจัง ถอยออกมาเหอะ...<br />อาโอบะ - นายนั้นแหละถอยไป โจ๊กเกอร์ การหยุดยั้งพวกนั้นให้ได้คือหน้าที่ของพวกเรา &quot;โค้ดเนม&quot;<br /><br />ยูกิ - ชั้นจะไปด้วย!!<br />ชิงุเระ - ม-...ไม่ได้นะ ยูกิ...<br /><br />ยูกิ - เงียบเหอะน่า ไอ้หนูจี๊ด!! ชั้นทนพวกนั้นไม่ได้อีกต่อไปแล้ว<br />ชิงุเระ - &quot;ตอนนี้&quot;...ยังไม่ได้<br /><br />หน้า 4<br />แต่ไหนแต่ไร การหยุดยั้งและปกป้องพวกผู้มีพลังพิเศษจากการโจมตีของพวก &quot;เทวดา&quot;<br />คือเหตุผลของการมีอยู่ของพวกเรา &quot;โค้ดเนม&quot;<br /><br />พอรู้ว่าพวกสายพันธ์หายากจะมาพบกับซากุระโคจิและก็โอกามิ การจัดการสองคนนั้นเลยเป็นภารกิจอันดับหนึ่งของพวกเรา แต่ว่า<br />ไม่ใช่แค่นั้น<br /><br />การที่พวกเราส่งพวกนาย &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ลงสนามรบครั้งแล้วครั้งเล่าก็เพื่อเป้าหมายอย่างหนึ่ง<br /><br />อาวุธก้นหีบไม่ได้มีแค่โจ๊กเกอร์อย่างเดียวเท่านั้น...<br />ผลจากทดลองมนุษย์ของโครงการผู้มีพลังเอรีทบาร์โค้ด &quot;แอ็ปเปิ้ล&quot;<br />และก็ผลจากการทดลองไฮบริด ดาร์กไซด์แห่ง &quot;เงา&quot;...<br />ทั้งหมดนั้นก็เพื่อสร้างผู้มีพลังที่สามารถต่อกรกับสายพันธ์หายากได้<br /><br />[เพื่อไม่ให้เหตุการณ์ 32 ธันวาเกิดขึ้นอีก จงไปล่าแขนขวาของโอกามิมาซะ]<br /><br />ยูกิ - งั้นการทดลองที่ฆ่าพวก &quot;ขีดฆ่า&quot;<br />ที่ดึงเอาพลังโจ๊กเกอร์ออกมาจากกล่องแพนโดร่า<br />โทกิ - และก็ที่พวกนายให้พวกเราไปสู้กับโอกามิ<br />ก็เพื่อให้เสริมพลังให้มากพอที่จะต่อกรกับพวกสายพันธ์หายากได้งั้นเร้อ!?<br /><br />ซาเอจิกะ - ใช่แล้วล่ะ โจ๊กเกอร์<br />พวกนายคงแค้นพวกเราซินะ? ถ้าจะแค้นพวกเราก็ไม่ขัดหรอก<br /><br />นี่คือความยุติธรรมของพวกเรา!! ถ้าผู้มีพลังจำนวนมากสามารถคงอยู่ได้โดยไม่ต้องเกรงกลัวต่อสายพันธ์หายากล่ะก็<br />พวกเรายินดีจะโยนชีวิตที่สำคัญทิ้งและจมลงสู่ความมืด!!<br /><br />โทกิ - พวกนาย...<br />ซาเอจิกะ - แต่นายคงเข้าใจแล้วซินะ ทั้งโจ๊กเกอร์ ทั้งพวกนายที่เหลือทั้งหมด ยังไม่มีใครที่พอต่อกรกับสายพันธ์หายากได้เลยซักคน...!!<br /><br />หน้า 6-7<br />โจ๊กเกอร์ที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก<br />เท็นโปอิน ยูกิและฮาจิโอจิ รุยที่เริ่มมีท่าที่ว่าพลังในตัวจะลืมตาตื่นขึ้นมา<br />&quot;ผู้พิศวงเฮย์เกะ มาซาโอมิ&quot; หนึ่งในผู้ก่อตั้งที่ทำหน้าทีชี้นำทางให้<br />และสายพันธ์ผสมระหว่างสายพันธ์หายากกับผู้มีพลังพิเศษที่กุมกุญแจของทุกอย่าง โอกามิ เรย์...<br />คนที่สามารถพิพากษาคนชั่วศักดิสิทธิ &quot;เทวดา&quot; ได้มีแต่พวกนาย &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; เท่านั้น<br /><br />ซาเอจิกะ - เพราะฉะนั้น จงมีชีวิตต่อไป!!<br />อย่าได้ตายโดยเสียเปล่าเป็นอันขาด<br />ถ้าเพื่อการนั้น พวกเราก็ยินดีเป็นกำแพงมนุษย์ให้พวกนาย!!<br /><br />โทกิ - ฮ-...เฮ้ย เดี๋ยวก่อนซิ...!!<br />[เคลื่อนไหวใน &quot;เงา&quot; นี่ไม่ได้เลย...!!]<br /><br />หน้า 8<br />อาโอบะ - ฮึบ!!<br /><br />ซากุระ - อาโอบะ...!!<br />อาโอบะเองก็จะยอมตายเพื่อปกป้อง &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; ทุกคนเหมือนกันเรอะ...<br /><br />อาโอบะ - หึ<br /><br />[นี่เล่นตลกอะไรกันเนี่ย!! &quot;โค้ดเนม&quot;!? อนาคตของผู้มีพลังพิเศษ!? ใครจะไปสนเรื่องพรรคนั้น]<br />[ถ้าทำตามแผนของซาเอจิกะ โอกามิก็จะอยู่ต่อไป]<br />[ฉันไม่เอาด้วยหรอก!! ฉันต้องฆ่าโอกามิเพื่อแก้แค้นให้ซิสเตอร์ให้ได้!!]<br /><br />[แต่ถ้าฉันฆ่าโอกามิด้วยมือของฉันเอง มันจะทำให้ซากุระเศร้าและเขาจะมาเกลียดเรา เหมือนกับกรณีที่โทกิคุงพูด]<br /><br />[จะลงมือด้วยตัวเองไม่ได้...!!]<br />เฮ้ยนาย...<br /><br />หน้า 9<br />ซากุระ - อ-...อาโอบะ!!<br /><br />โอกามิ - คุณอาโอบะ...<br /><br />แมว - จ๊ะเอ๋~<br /><br />โอกามิ - อุ๊ก...<br />อั๊ก<br /><br />คุณอาโอบะ...<br />รีบหนีไป...<br /><br />หน้า 10<br />อาโอบะ - ติดกับฉันแล้วซินะ โอกามิ<br />หึหึหึ...ตกใจล่ะซิ?<br />ฉันหน่ะ<br /><br />อาโอบะ - พลัง &quot;ย้อนวัตถุ&quot; ของฉันสามารถคืนชีพผู้มีพลังที่ตายไปแล้วได้<br />[ซะเมื่อไหร่ล่ะ]<br />ถ้าพวกเราร่วมมือกัน รับรองว่านายชนะ &quot;เกมแห่งความตาย&quot; ได้แน่<br />แต่นายช่วยฆ่าโอกามิ เรย์ให้ฉันทีได้มั้ย?<br />แมว - เอ๋!! ฟังดูเจ๋งดีแหะ<br />อาโอบะ - ทำข้อตกลงกับสายพันธ์หายากแล้ว<br /><br />หน้า 11<br />หึหึหึ เสียใจด้วยนะ โอกามิคุง นายต้องตายด้วยน้ำมือของสายพันธ์หายาก<br />...แต่มันก็ช่วยไม่ได้นี่ ก็ฉันไม่ได้เจตนา<br />ซากุระคงจะเศร้าน่าดู แต่เดี๋ยวฉันจะไปคอยปลอบใจข้างๆเค้าให้เอง<br /><br />ดังนั้นอย่าห่วงไปเลย ตายๆไปซะเหอะ<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!! ไม่เป็นไรใช่มั้ย!!<br />อาโอบะล่ะ!? อาโอบะยังปลอดภัยอยู่ใช่มั้ย!?<br /><br />โอกามิ - เธอ...ยังไม่รู้ถึงความน่ากลัวของพวกสายพันธ์ยากหรอก<br />สิ่งทีเธอทำอาจกลายเป็นปัญหาใหญ่เลยก็ได้นะ<br /><br />อาโอบะ - หนวกหู!! นายหน่ะ รีบตายๆไปซักทีเถอะ!!<br />โทษที่นายบังอาจฆ่าซิสเตอร์ จงชดใช้มันด้วยชีวิตนายซะ-...<br /><br />หน้า 12<br />ว๊าย!!<br />แมว - สไตร๊ค~!!<br /><br />โอกามิ - อุ๊ก!!<br /><br />อาโอบะ - จะทำอะไรหน่ะ...<br />แมว - หุหุหุหุ<br /><br />หน้าิติ๊งต๊องของเธอเนี่ยตลกเป็นบ้าเลยวุ้ย<br />คิดว่าหลอกใช้ฉันได้แล้วล่ะซิท่า<br />เสียจ๊าย<br />จ้า<br /><br />ยังกับพวกเราสายพันธ์หายากจะไปจับมือกับผู้มีพลังพิเศษอย่างงั้นแหละ<br />ยัยเซ่อ<br />...อีกอย่าง<br /><br />หน้า 13<br />ถึงจะเป็นศัตรู แต่เธอกล้าทรยศพวกตัวเองแบบนี้ โคตรต่ำช้าเลยวะ!!<br /><br />อาโอบะ - อุ๊ก...&quot;ย้อน...<br /><br />[ไม่...ไหว]<br />อ่า...<br />อ้าก...<br />ฮ่ะ...<br />[ขืนเป็นแบบนี้...]<br /><br />หน้า 14<br />ซากุระ - หยุดน้า!!<br /><br />แมว - เมี๊ยว!! ตกใจหมดเลย!!<br /><br />อาโอบะ - ซ-...ซากุระ<br />ซากุระ - อย่าฆ่าเค้านะ!!<br /><br />อาโอบะหน่ะ...อาโอบะหน่ะ เป็น &quot;โค้ดเนม&quot; เลยยอมเอาตัวเองเข้าแลกเพื่อปกป้องโอกามิทั้งๆที่เค้าเกลียดโอกามิมาก...!!<br />เพื่อทุกคน...เพื่อโอกามิ...<br /><br />เพื่อปกป้องทุกคน เค้าสามารถก้าวข้ามความเกลียดชังไปได้ เป็นคนที่สุดยอดมากๆ!!<br />เพราะงั้น ได้โปรดเถอะ อย่าฆ่าเค้าเลย!!<br /><br />อาโอบะ - ซ-...<br />ซากุระ...<br />*หมับ*<br /><br />หน้า 15<br />ซากุระ - อย่าห่วงไปนะ อาโอบะ!!<br />ฉันกับ &quot;เจ้าลูกหมา&quot; จะอยู่เคียงข้างเธอเอง...<br />พวกเรามาปกป้องโอกามิ...และก็ทุกๆคนด้วยกันเถอะนะ!!<br />*โฮ่ง*<br /><br />อาโอบะ - ...ไม่ใช่<br /><br />ไม่ใช่นะ ซากุระ!!<br />ฉันหน่ะ...<br /><br />หน้า 16<br />แมว - ถ้ามาขวางฉันแบบนั้นก็ต้องโดนนี่!!<br /><br />อาโอบะ - ไม่ยอมให้ทำได้หรอก!!<br /><br />หน้า 17<br />แมว - ก็บอกแล้วไง...<br />ว่าอย่ามาขวาง!!<br /><br />อุ๊ก...<br />ฮึก<br />อั๊ก...<br /><br />ชิ!!<br /><br />โอกามิ - อุ๊บ...<br />อาโอบะ - ห๊ะ...<br />ซากุระ - โอกาิมิ!!<br /><br />หน้า 18<br />อาโอบะ - ทำไม...<br />ถึงช่วยฉัน...<br /><br />โอกามิ - ...เธอเป็นคนเลวก็จริง<br />แต่คุณซากุระโคจิเค้าเป็นห่วงเธอ แค่ความรู้สึกนั้นก็เกินพอสำหรับเหตุผลแล้วล่ะ<br /><br />หน้า 19<br />แว่น - เริ่มสั่นแรงขึ้นแล้ว<br /><br />ซาเอจิกะ - ...จบกันแค่นี้<br /><br />หน้า 20<br />รุย - เหวอ!!<br /><br />** ม่านแห่งสมรภูติได้ปิดลงด้วยชัยชนะของผู้ใช้พลังพิเศษ!? **<br /><br />next: ความสุขที่ได้มาบนความทุกข์ของผู้อื่น...!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34291</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 144 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-04-20T13:40:42+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34291" />
        <summary type="html"><div class="important">หากต้องการเอาไปทำเป็นแสกนเลชั่น กรุณาเครดิต<span style="text-decoration:underline;">ให้ถูกต้องและครบถ้วน</span>ด้วยนะงับ เครดิตอย่างน้อยต้องมีตามนี้นะงับ:<br />1. คนแสกน RAW หรือกลุ่มแสกนอังกฤษ (หรือที่ไหนก็ได้ที่คุณไปเอาแสกนเขามาใช้)<br />2. คนแปลไทย<br />3. คนคลีนและลงคำ</div><br /><br />ขอนิดนะงับ ป๋มไม่เคยสนเลยว่าใครจะเอาไปลงที่ไหน อยากเอาไปก็เชิญ แต่เรื่องเครดิตผิด เครดิตไม่ครบ เครดิตไม่มีเนี่ย ป๋มไม่ชอบ...อย่างยิ่งน่ะงับ :S<br /><br />ปล. ป๋มคลีนมาให้แล้วสองหน้า อยากเอาไปใช้ก็ตามใจงับ ไม่ต้องเครดิตป๋มเป็นคนคลีนก็ได้งับ เพราะแค่สองหน้าป๋มไม่เอาเครดิตหรอก แต่ถ้าจะใช้คำแปล ต้องเครดิตป๋มเป็นคนแปลนะงับ<br /><a rel="nofollow" href="http://image.ohozaa.com/view2/w1BG45dmrkg2TmQE">หน้า 1</a><br /><a rel="nofollow" href="http://image.ohozaa.com/view2/w1BG7D0bgRgQFXIQ">หน้า 2</a><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />code:144 &quot;ความลับและความจริงของผู้พิศวง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />&quot;อ่า...อย่าเลยน่ะค่ะ&quot; สีชมพูระเรื่อผุดขึ้นบนเรือนร่างของเธอรอบๆปมเชือกที่รัดกุมเธอไว้<br />** เปิดตัวมาด้วยฉากกระชากใจ **<br />&quot;หึ...รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ? ร่างกายของเธอมันฟ้องนะ&quot; &quot;ม-ไม่ใช่หรอกค่ะ...อ่า!!&quot;<br />ปมเชือกเริ่มรัดแน่นขึ้น ขณะที่ร่างของเธอบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด นัยตาของเธอก็เปร่งประกายไปด้วยความสุขี<br /><br />หน้า 2<br />เฮย์เกะ - &quot;แล้วนั่น<br /><br />ก็คือ &quot;ความลับ&quot; และ &quot;ความจริง&quot; ที่แม้แต่ตัวคุณเองก็ยังไม่รู้&quot;<br /><br />เอาล่ะครับ ต่อจากนี้จะถึงส่วนตื่นเต้น EXCITING แล้วนะครับ<br />โทกิ - เอ็งเลิกอ่านไอ้หนังสือโรคจิตนั้นตอนกลางวันแสกๆได้มั้ยฟะ!!<br />** เฮย์เกะทำหน้าระรื่นในขณะที่ค่อยๆทำให้ทุกคนหน้าแดงไปตามๆกัน!! **<br /><br />หน้า 3<br />เฮย์เกะ - ไม่ใช่หนังสือโรคจิตน่ะครับ มันคืองานศิลป์แห่งความโลกีย์ต่างหากล่ะครับ โทกิคุง<br />โทกิ - ข-...ขอโต๊ดงับ...<br /><br />เฮย์เกะ - ถ้ายังไม่เข้าใจ ผมจะให้คุณได้สัมผัสมันโดยตรงเองนะครับ...<br />โทกิ - เฮ้ย!!<br />ซากุระ - รุ่นพี่ค่ะ หนูอยากรู้เรื่องความลับกับความจริงในหนังสือนั้นก็จริง<br /><br />แต่ช่วยบอกพวกเราเกี่ยวกับความลับและความจริงทั้งสี่ของสี่ผู้ก่อตั้ง...<br />รวมทั้งเรื่องที่รุ่นพี่รู้เกี่ยวกับ 32 ธันวากับสายพันธ์ผสมด้วยเถอะคะ<br /><br />เฮย์เกะ - ...SPECIAL QUESTION ครับ<br />ถ้าพวกคุณรู้ความลับและความจริงนั้นแล้ว พวกคุณจะทำอะไรต่อล่ะครับ?<br /><br />โอกามิ - ไม่น่าถาม พวกเราก็จะหยุดไม่ให้เหตุการณ์ 32 ธันวาเกิดขึ้นได้เป็นครั้งที่สอง<br />ยิ่งถ้ามันเกี่ยวข้องกับพวกเราด้วยแล้ว พวกเรายิ่งจำเป็นต้องรู้เข้าไปใหญ่<br />ไม่ใช่แค่นั้น ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าตัวการร้ายตัวแม่เป็นใคร และฉันจะไปเผามันให้เป็นจุลเอง<br /><br />ซากุระ - โอกามิ...<br /><br />เฮย์เกะ - ...เร้อครับ งั้นก็โอเคเลยครับ<br /><br />หน้า 4<br />โอกามิ - เฮ้ย...<br />ทำอะ-...<br /><br />พวกคุณสนใจ...ความลับและความจริงนั้นซิน่ะครับ? ต่อจากนี้ไปจะเป็น<br /><br />โทกิ - ต-...<br />ตูบอกว่าเลิกพูดเรื่องหนังสือโรคจิตนั้นซัก...<br /><br />เฮย์เกะ - BLOODY TRUTH<br /><br />หน้า 5<br />ซากุระ - เจ็บ...รุ่นพี่จะทำอะไร...<br /><br />เฮย์เกะ - พวกคุณอยากรู้ไม่ใช่รึครับ? ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อ 32 ธันวา...<br /><br />นี่คือ<br />JESUS<br /><br />หน้า 6<br /><br />หน้า 7<br />รุย - ม-...เมื่อกี้มัน<br />อะไรนะ...?<br />โทกิ - แค่เอาเลือดของโอกามิกับซากุระ...แค่หยดเดียวมาผสมกัน<br />ถึงกับทำให้โต๊ะแสนรักของเฮย์เกะหายวับไปในพริบตาเลยเร้อ!?<br /><br />หน้า 8<br />เฮย์เกะ - พวกเราเรียกสิ่งนี้ว่า...&quot;การดับสูญ&quot;<br /><br />โดยทั่วไป สายพันธ์หายากจะมีพลัง &quot;ปกปรักสัมบูรณ์&quot; ที่สามารถลบล้างพลังพิเศษได้<br />และพลัง &quot;มัจจุราช&quot; ซึ่งดูดกลืนพลังชีวิตซึ่งเป็นจุดกำเนิดแห่งพลังพิเศษ<br />แต่เมื่อศัตรูคือพันธ์ผสม...หรือก็คือผู้ที่เป็นสายพันธ์หายากเพียงครึ่งเดียว<br />พลังของสายพันธ์หายากจะมีปฏิกิริยาซึ่งกันและกัน...ส่งผลให้เกิดพลังงานมหาศาล<br /><br />เพราะทั้งโอกามิคุงและคุณซากุระโคจิเป็นผู้ที่มีเลือดของสายพันธ์หายาก<br />ถึงทำให้เกิดการสังหารหมู่เมื่อ 32 ธันวาได้<br /><br />โทกิ - ต-...แต่ก็ใช่ว่าจู่ๆจิ๋วกามิกับซากุระจังจะเอาเลือดมาผสมกันเล่นๆซะหน่อยนี่?<br />รุย - นั่นซิ มันจะเป็นไปได้ยังไง!!<br />นอกซะจากว่าสองคนนั้นจะพยายามฆ่ากัน...<br /><br />หน้า 9<br />โทกิ - ...หา!? หย-...อย่าบอกนะว่า...<br />[สองคนนั้นพยายามฆ่ากัน!?]<br /><br />ร-<br />เรื่องแบบนั้น<br /><br />[โอกามิ]<br />จิ๋วกามิ - [ขอโทษนะ]<br />ซากุระ - [กับฉัน]<br /><br />มันจะเป็น<br />ไปได้ยัง...<br />[พยายามจะฆ่ากัน...!?]<br /><br />หน้า 10<br />จิ๋วกามิ - ขอโทษนะ<br />ซากุระจัง<br /><br />หน้า 11<br /><br />หน้า 12<br />ซากุระ - ช-...ฉันกับโอกามิพยายามฆ่ากัน<br />แล้วก็ทำให้เกิดการดับสูญ<br />ท-...ทำให้คนมากมายต้องตาย...งั้นเร้อ...<br /><br />เฮย์เกะ - ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกคุณสองคนมีเจตนาอย่างไรรึเปล่า<br />แต่ว่า<br />โอกามิคุง คุณซากุระโคจิ เรื่องที่คุณสองคุณเป็นต้นเหตุนั้นเป็นความจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้<br /><br />ซากุระ - [งั้น...นั่นก็...]<br /><br />โอกามิ - งั้นคนที่ฆ่าฉันและแย่งแขนของฉันไปก็คือคุณซากุระโคจิซินะครับ?<br /><br />เฮย์เกะ - ...เรื่องนั้น<br /><br />หน้า 13<br />ผมไม่มีสิทธิจะกล่าวถึงมันหรอกน่ะครับ ในฐานะหนึ่งในสี่ผู้ก่อตั้ง<br />ความลับและความจริงที่ &quot;ผู้พิศวง เฮย์เกะ มาซาโอมิ&quot; กุมไว้อยู่ก็คือ &quot;เบลเซบับ&quot; และ &quot;การดับสูญ&quot;<br />ถ้าผมกล่าวเรื่อง SPECIAL TOP SECRET นอกเหนือไปจากนี้ จะกลายเป็นว่าผมก้าวล้ำเข้าไปในส่วนของผู้ก่อตั้งคนอื่นๆน่ะครับ<br /><br />รุย - พูดแบบนั้นหมายความว่าไง?<br />โทกิ - นายจะบอกว่าให้ไปถามจากเจ้าตัวเองงั้นเรอะ?<br /><br />ชิออน - ฮ่าห์!! ขำวะ สุดท้ายคนที่ทำถูกก็คือพวก &quot;โค้ดเนม&quot; ไม่ใช่หรอไง!!<br />ถ้าพวกแกตายไปซะ คนอื่นก็ไม่ต้องมาตาย เพราะงั้นไปตายซะเหอะ ไอ้พวกฆาตกร!!<br /><br />ยูกิ - หนวกหู!! ถูกบ้าตรงไหนฟะ!!<br />ชิออน - ว้าก<br /><br />ซากุระ - [...กลัว]<br />[คนอื่นต้องมาตาย เพราะฉัน เพราะเงื่อมมือของฉันเนี่ยนะ...!!]<br />[ฉันกลัว กลัวตัวเอง]<br />[กลัว...!!]<br />[กลัวจนไม่อยากแตะต้องตัวโอกามิอีก!!]<br /><br />หน้า 14<br />หา!?<br />จะทำอะไร...<br /><br />โอกามิ - ถ้าเรื่องแค่นี้ทำเอาคุณเข่าอ่อนไปแล้วล่ะก็ ผมก็ไม่มีธุระอะไรกับคุณอีกแล้ว<br />กลับบ้านไปซะ<br />เกะกะ<br /><br />ซากุระ - ...อึก!!<br /><br />น-...นายจะมาแตะต้องตัวฉันไม่...<br /><br />หน้า 15<br />หา!?<br />ปล่อยน-...<br /><br />นี่ไง...ก็ยังอุ่นเหมือนเดิมเลยใช่มั้ยล่ะ...<br />[...แต่ถึงอย่างนั้น พวกเรา]<br />[ก็สื่อสาร]<br />[กันด้วยร่างกายมาตลอด]<br /><br />หน้า 16<br />ฉันยังไม่เปลี่ยนหรอก ฉันจะไม่กลับไปไหนจนกว่าจะรู้ความจริง<br />...เครื่องชักจะร้อนขึ้นมาแล้ว!!<br /><br />โอกามิ - ...ต้องแบบนั้นซิ ถึงจะเป็นซากุระโคจิ ซากุระ<br /><br />เฮย์เกะ - ยอดเยี่ยมจริงๆนะครับ ผมนึกว่าคราวนี้พวกคุณจะยอมเลิกราแล้วซะอีก<br />...แต่ที่อิคุรุมิคุงพูดก็ถูก ตราบใดที่พวกคุณซักคนหนึ่งไม่ตายไป พวกเราก็จะไม่สามารถป้องกันการดับสูญไม่ให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองได้<br />ชิออน - [สมน้ำหน้า]<br /><br />รุย - เฮย์เกะ!!<br />เฮย์เกะ - ...แต่มีเพียงกรณีเดียว<br /><br />ถ้าโอกามิคุงสามารถนำเพลิงทั้งเจ็ดกลับมา และควบคุมพลังพิเศษรวมถึงพลังสายพันธ์หายากในตัวได้ล่ะก็<br />อาจจะสามารถป้องกันไม่ให้การดับสูญเกิดขึ้นก็ได้นะครับ<br /><br />รุย - ค-...ควบคุม!?<br />ทำได้จริงๆเร้อ?<br />เฮย์เกะ - อย่างไรก็ตาม แม้แต่จิ๋วกามิเองก็ยังไม่สามารถทำมันได้ มันไม่ใช่อะไรที่ทำได้ง่ายๆเลยนะครับ<br /><br />หน้า 17<br />แต่พวกคุณต้องไปเพิ่มพลังของตัวเองซะก่อน<br />พวกคุณยังอ่อนด้อยเกินไป จำเป็นอย่างยิ่งที่พวกคุณต้องยกตัวเองขึ้นเป็นผู้ใช้พลังขั้นสูงที่แม้แต่พลังชีวิต จุดกำเนิดแห่งพลังพิเศษ ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของคุณ<br />ถ้าคุณต้องการพบกับผู้ก่อตั้งคนอื่นๆ คุณจำเป็นต้องล้ม &quot;โค้ดเนม&quot; และบุกเข้าไปให้ถึงศุนย์กลางของ &quot;เอเด็น&quot; ให้ได้<br />...คุณจะทำได้มั้ยล่ะครับ?<br /><br />โอกามิ - กำลังต้องการเลย<br /><br />เฮย์เกะ - VIVA EXCELLENT ครับ โอกามิคุง!! ถ้างั้นผมจะบอกวิธีฝึกพิเศษที่ได้ผลดีที่สุดและเข้มข้นที่สุดให้เองครับ<br /><br />รุย - ฝึกพิเศษ...เร้อ<br />ยูกิ - ไม่เอาง่ะ...<br />โทกิ - ก-...การฝึกที่ว่านี่คือ...<br /><br />เฮย์เกะ - ...นั้นก็คือ<br /><br />หน้า 18-19<br />การเข้าร่วมงานเทศกาลของโรงเรียนมัธยมคิโบเริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปยังไงล่ะครับ!!<br />*ปิ๊ก*<br />ชิบุยะ - แน่นอน เทศกาลคิโบแห่งความหวังยังไงล่ะ!!<br /><br />หน้า 20<br />โทกิ - หา!?<br />รุย - ง-...งานเทศกาล!?<br /><br />นักเรียน - อะไรหน่ะ มีคอสด้วยเร้อ!?<br /><br />ขนาดแผลนั้นยังดีสมจริงเลย<br />นางเงือกนั้นสุดยอดเลยวะ!! เกร็ดสวยเป็นบ้า!! [ไม่เห็นรอยต่อเลย?]<br />ยูกิ - หนวหูเฟ้ย!!<br />ซากุระ - อ๋อ!! เพราะงั้นทุกคนถึงคิดว่าลอสต์ของทุกคนคือการคอสเพลย์ล่ะซินะ<br /><br />โทกิ - เพี้ยนไปแล้วรึไงฟะ!! งานเทศกาลโรงเรียนมันเป็นการฝึกตรงไหน...<br />ไอ้โรคจิตนี่!! จะแกล้งคนก็ให้มันน้อยๆหน่อยนะเฟ้ย...<br /><br />ชิบุยะ - แน่นอน เฮย์เกะพูดถูกแล้วล่ะ!!<br />โทกิ - ไอ้แมวเหี้ยน!?<br /><br />ชิบุยะ - ถ้าเข้าร่วมงานเทศกาล รับรองได้ว่านายต้องพาวเวอร์อัพกันได้แน่!!<br />*ปิ๊ก*<br />เฮย์เกะ - ยอดไปเลยครับ ท่านประธาน!!<br />โทกิ - หา~~!?<br />** งานเทศกาลที่เต็มไปด้วยปริศนา!! เหตุการณ์ครั้งใหญ่กำลังรอพวกเขาอยู่!? **<br /><br />next: ความรู้สึกอันโหยหวนในอ้อมแขน!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34220</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Tales of Graces f 1 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-04-15T11:50:32+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34220" />
        <summary type="html">Just so I can stop bothering Rena for new chapter...-_-&quot;<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br /><strong>เทลส์ ออฟ เกรซเซส เอฟ<br />ตอนที่ 1 &quot;ความรับผิดชอบ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />??? - หนังสือนั้น...<br /><br />มันอะไรเร้อ?<br /><br />โซฟี? - อืม<br />หนังสือเล่มนี้น่ะ...<br /><br />เป็นเรื่องของคนสำคัญ<br />พยายามปกป้องสิ่งที่สำคัญยังไงล่ะ<br /><br />หน้า 2-3<br />** เพราะยังมีสิ่งที่ต้องปกป้อง ถึงสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ **<br /><br />หน้า 4<br />อัสตอน - พ่อยังพูดไม่จบเลยน่ะ<br />อัสเบล<br /><br />อัสเบล - อะไรอีกล่ะ?<br />พอแล้วน่ะ พ่อ<br /><br />หน้า 5<br />...นึกว่าถ้าเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาแล้วจะเข้าใจได้ซะอีก<br />คนจะเป็นเจ้าคนนายคนได้ต้องมีความรับผิดชอบอย่างมากน่ะ<br /><br />ถ้ายังเอาแต่คิดแบบนั้น เจ้าจะปกป้องใครไม่ได้เลยน่ะ<br />เฟรดเดริค - ท่านอัสตอน...<br /><br />อัสเบล - [ความรับผิดชอบ...]<br />อัสตอน - เจ้ายังขาดความพร้อมที่จะเป็นจ้าวเมืองคนต่อไปของรันต์<br /><br />อัสเบล - ปัดโธ่เว้ย!<br />พ่อเอาแต่บ่นอยู่ได้ น่ารำคาญชะมัด!<br />ฮิวเบิร์ต - ก็พี่ไปบอกพ่อว่า &quot;อยากเป็นอัศวิน&quot; เองนี่<br /><br />พี่ฮะ<br />อัสเบล - ...มีอะไร?<br /><br />หน้า 6<br />ฮิวเบิร์ต<br />ฮิวเบิร์ต - พ่อจะโกรธพี่ก็ไม่แปลกหรอก<br /><br />อัสเบล - นายจะบอกฉันว่าไม่ให้พูดความฝันของตัวเองรึไง?<br />ฮิวเบิร์ต - ไม่ใช่อย่างงั้น<br /><br />ก็พี่ต้องรับช่วงต่อรันต์นี่น่า...<br /><br />อัสเบล - [ฉันก็ชอบรันต์อยู่...]<br />ฉันไม่อยากเป็นจ้าวเมืองอย่างที่พ่อบอกหรอก<br /><br />ฉันอยากแกร่งขึ้น<br />และเพื่อการนั้น ฉันจะเป็นอัศวินของราชอาณาจักรวินโดร์ให้ได้<br /><br />หน้า 7<br />ฮิวเบิร์ต - ทั้งที่ต่อต้านพ่อซักขนาดนั้น แต่กลับถือดาบนั้นไม่ปล่อยเลยน่ะฮะ<br />[นั้นมันของพ่อนะ]<br />อัสเบล - ช-...<br />ช่างฉันเหอะน่า!<br /><br />[ดาบเก่าที่ไม่สามารถถอดออกจากปลอกได้]<br />[แต่ซักวัน]<br /><br />[ถ้าฉันมีพลังมากพอที่จะดึงมันออกมาได้]<br />ฮิวเบิร์ต - เหวอ<br />ม-ม-ม-มอนสเตอร์<br /><br />อัสเบิร์ต - เพอร์เฟ็ค!<br />ได้เวลาแสดงพลังที่แท้จริงของฉันแล้ว!<br /><br />มอนสเตอร์ - กรร<br /><br />หน้า 8<br />น-...นี่แน่ะ!<br />มอนสเตอร์ - กรร<br /><br />อัสเบล - เจ๋งเป้งเลย ฮิวเบิร์ต!<br />[เมื่อไหร่ที่ฉันมีพลังมากพอจะดึงดาบนี้ออกจากปลอกได้...]<br /><br />[เท่ากับว่าฉันมีพลังตามที่ฉันหวังไว้แล้ว]<br />มอนสเตอร์ - กรรร<br /><br />อัสเบล - [พวกเราสองพี่น้องไร้เทียมทานอยู่แล้ว!]<br /><br />ฮิวเบิร์ต - แบบนี้จะดีเรอะพี่? ถ้าเรายังเดินต่อไป...<br />พ่อบอกว่าไม่ให้ไปที่เขาหลังเมืองน่ะ...<br /><br />อัสเบล - แต่นายเองก็อยากเห็นวิวที่อยู่ด้านหน้าเรานี้ไม่ใช่เรอะ?<br /><br />อีกอย่าง ฉันอายุ 11 แล้วนะ<br />ฉันจะไปที่ๆฉันอยากไป<br /><br />ฮิวเบิร์ต - ร-...รอผมด้วยฮะพี่...<br /><br />หน้า 9<br />โห...<br /><br />อัสเบล - สุดยอดไปเลย...<br />ฮิวเบิร์ต - &quot;ที่ๆดอกไม้บานสะพรั้งตลอดปี&quot; มีอยู่จริงๆด้วย...<br /><br />ดูซิฮะพี่ ดอกไม้นี่เป็นดอกที่บานเฉพาะช่วงนี้ของปีล่ะฮะ<br />อัสเบล - [นายนี่ช่างรู้จังน่ะฮิวเบิร์ต]<br /><br />ฮิวเบิร์ต - พี่ฮะ ดูนั้น...!<br />อัสเบล - มีอะไรเร้อ?<br /><br />หน้า 10-11<br />อัสเบล - [เด็กผู้หญิง...?]<br />ทำไมถึงมานอนอยู่ตรงนี้...<br /><br />หน้า 12<br />โซฟี่ - ...ฉันได้ยินเสียง<br /><br />อัสเบล - เอ๋ะ?<br /><br />โซฟี่ - ฉันได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับที่นี่<br />และหลับใหลมาโดยตลอด<br /><br />แล้วก็ได้ยินเสียงเธอ<br />เลยตื่นขึ้นมา<br /><br />เด็กคนนั้นมาจากไหนเร้อฮะ?<br />ไม่คุ้นหน้าเลยอ่ะ<br />อัสเบล - เธอชื่ออะไรเร้อ?<br /><br />หน้า 13<br />เออ คือ...<br /><br />ฉันอัสเบล รันต์<br />ฮิวเบิร์ต - ผมเป็นน้องชายของเค้า ชื่อฮิวเบิร์ต<br /><br />โซฟี่ - ชื่อ...?<br />ชื่อ...<br />ของฉัน...<br /><br />อัสเบล - เอ๋...?<br />ฮิวเบิร์ต - เอ่อ...แล้ว<br />เธอมาจากไหนเรอะ?<br /><br />โซฟี่ - จากไหน...<br />ฮิวเบิร์ต - อ-...อย่าบอกนะว่า<br />เค้า...<br /><br />หน้า 14<br />[สูญเสียความทรงจำ...?]<br />ฮิวเบิร์ต - ท-...ทำยังไงดีฮะพี่<br />อัสเบล - ยังไงก็พากลับไปที่รันต์ก่อนแล้วกัน...<br /><br />อ้าว?<br />หายไปไหนแล้วอ่ะ?<br />พี่ฮะ! ตรงนั้น!<br />ตรงนั้นมันหน้าผาน่ะ!<br /><br />อัสเบล - เฮ้ย!<br />หน้าผามันอันตรายนะ!<br /><br />หน้า 15<br />อันตราย...?<br />อัสเบล - ก็ถ้าตกลงไปมันไม่ได้แค่เจ็บสาหนักเฉยๆหรอกนะ!<br /><br />เข้าใจมั้ย?<br /><br /><br />*โรย*<br /><br />อัสเบล - เป็นอะไรไป?<br />ถ้าชอบดอกนั้น...<br /><br />เอ้า<br />เก็บไปซักดอกก็ได้นะ<br /><br />หน้า 16<br />หลงใหลในดอกนั้นขนาดนั้นเลยเรอะ?<br /><br />ในที่สุดก็กลับมาที่รันต์ได้ก็จริง<br />แต่ต่อจากนี้จะเอายังไงดี...<br /><br />เซเรีย - นี่ๆ อัสเบล! ฮิวเบิร์ต!<br /><br />อัสเบล - เชเรีย!<br />เชเรีย - พวกเธอแอบไปที่ทุ่งดอกไม้บนเขานั้นโดยไม่บอกฉันซินะ!<br />อย่าขยับจากตรงนั้นนะ!<br /><br />หน้า 17<br />อุ๊ก...<br /><br />*แค่ก*<br />*แค่ก แค่ก*<br />*แค่ก*<br />อัสเบล - เฮ้ย!<br />ไม่เป็นไรใช่มั้ย เชเรีย?<br /><br />ก็บอกแล้วไงว่าขอโทษน่ะ<br />เชเรีย - แค่ก<br />แค่ก<br />ฮิวเบิร์ต - ร่างกายเธอไม่ค่อยแข็งแรงน่ะ อย่าทำอะไรบุบ่ามไปซิ เชเรีย<br /><br />เดินไหวมั้ย?<br />ฉันให้ขี่หลังไปก็ได้นะ<br />เชเรีย - แค่ก<br />ม-...ไม่เป็นไรหรอก<br /><br />ขืนฉันขี่หลังเธอก็ร่วงกันพอดีซิ<br />[เออ โทษทีวะ]<br /><br />หน้า 17<br />เชเรีย - อ่ะ นั้นมัน<br />ดอกโครวโซฟี่ไม่ใช่หรอ!<br />อัสเบล - เอ๋? เออ...<br /><br />เชเรีย - หร-...หรือว่าเธอ...<br />เก็บ...มาให้ฉันงั้นเร้อ...?<br /><br />ฮิวเบิร์ต - ทำตามเขาไปจะดีกว่าน่ะพี่<br />*ซุบซิบ*<br />อัสเบล - อ่ะ...เออ ใช่ๆ<br /><br />เชเรีย - โอเค<br />ถือซะว่านายหยิบดอกไม้มาให้ฉัน ฉันจะยกโทษให้แล้วกัน<br />ฮิวเบิร์ต - เห้อ<br /><br />เชเรีย - เอ๋?<br />เธอให้ฉันด้วยเร้อ?<br /><br />ข-...ขอบใจนะ<br />ดีใจจัง<br />โซฟี่ - ดีใจ...<br /><br />หน้า 19<br />ว่าแต่ เด็กคนนี้เป็นใครเร้อ?<br />โซฟี่ - คือว่า เด็กคนนี้ท่าทางจะสูญเสียความทรงจำน่ะ...<br /><br />เชเรีย - เอ๋!?<br />แบบนั้นก็แย่น่ะซิ<br /><br />เฟเดริค - เชเรีย เปิดทางให้หน่อย<br /><br />เชเรีย - คุณปู่<br />ท่านอัสตอน<br />ฮิวเบิร์ต - มีอะไรรึครับคุณพ่อ?<br /><br />อัสตอน - อัสเบล ฮิวเบิร์ต<br />มีสารมาจากราชอาณาจักร<br /><br />หน้า 20<br />โอรสของท่านผู้นั้นจะแวะเวียนมาที่เมืองนี้ระยะหนึ่ง<br />พ่อกำลังจะออกไปรับท่าน<br /><br />ยังไงก็รักษามารยาทหน่อยล่ะ<br />เข้าใจมั้ย อัสเบล?<br />อัสเบล - [ฉันอีกแล้วเรอะ...]<br /><br />เฟเดริค - ท่านอัสเบลขอรับ สุภาพสตรีผู้นั้นเป็นใครกันรึขอรับ?<br />ดูไม่เหมือนเป็นคนในรันต์เลยน่ะขอรับ...<br />อัสเบล - เฟเดริค<br /><br />เค้าสูญเสียความทรงจำ ฉันเลยไม่รู้เหมือนกันว่าเค้ามาจากไหน<br />เฟเดริค - หรือขอรับ...<br />เชเรีย - คุณปู่ก็ไม่รู้จักเค้าเหมือนกันเหรอคะ...?<br /><br />อัสตอน - ...เข้าใจล่ะ<br />งั้นเดี๋ยวพ่อยืนคำขอไปที่สถานที่ราชการแล้วกัน<br /><br />อัสเบล - จะไปให้เจ้าหน้าที่รัฐจัดการให้เรอะ...?<br /><br />หน้า 21<br />อัสตอน - พ่อคิดว่านั้นเป็นวิธีที่จะทำให้รู้ถึงที่มาที่ไปของเขาได้เร็วที่สุดแล้วน่ะ<br /><br />แบบนั้นเธอคงสบายใจมากกว่าใช่มั้ยล่ะ?<br /><br />อัสเบล - [ต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ &quot;ผู้ใหญ่&quot; งั้นเร้อ...]<br /><br />โซฟี่ - ฉัน...<br />จะ...<br /><br />อัสเบล...<br /><br />ฉันจะอยู่<br />กับอัสเบล...<br /><br />อัสตอน - นี่มันเรื่องอะไรกัน อัสเบล?<br /><br />หน้า 22<br />อัสเบล - [นี่เค้า...]<br /><br />[&quot;ความรับผิดชอบ&quot;...เรอะ...]<br />ไม่ต้องยื่นคำขอแล้วล่ะ<br />พ่อ<br /><br />ผมจะรับผิดชอบในการหาที่ไปที่มาของเค้าเอง!<br /><br />ฮิวเบิร์ต+เชเรีย - เอ๋...!?<br /><br />อัสตอน - ไร้สาระ!<br />เด็กอย่างเจ้าจะไปรับผิดชอบชีวิตคนๆหนึ่งได้ยังไง<br /><br />หน้า 23<br />อัสเบล - อะไรนะ!?<br />เฟเดริค - ท่านอัสตอนขอรับ<br /><br />จวนจะได้เวลาแล้วนะขอรับ<br /><br />อัสตอน - ...อัสเบล<br />เดี๋ยวเราค่อยคุยเรื่องนี้กันตอนหลัง<br /><br />อัสเบล - ...อะไรของเค้า<br /><br />[แล้วใครล่ะที่จู้จี้จุกจิกว่าจะให้เรา...]<br />[โตเป็นคนที่มีความรับผิดชอบอยู่ประจำ]<br />น่าโมโหชะมัด<br /><br />ฮิวเบิร์ต - พ-...พี่ฮะ<br />เชเรีย - นี่เธอเอาจริงเรื่องจะหาที่มาของเค้าจริงๆเร้อ?<br />อัสเบล - ก็แหงซิ<br /><br />ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวฉันหาทางจัดการให้เอง!<br />โซฟี่ - อืม<br /><br />หน้า 24<br />เชเรีย - เชื่อเค้าเลย...<br />อัสเบล - [เอาล่ะ!] เท่านี้ก็โอเคแล้ว ต่อไปก็ต้องคิดชื่อให้เธอล่ะนะ!<br /><br />ฮิวเบิร์ต - นั้นซินะ ถ้าไม่มีชื่อคงลำบากแย่...<br />อัสเบล - อืม<br /><br />[ได้ล่ะ!]<br />[ไทเกอร์]<br />[เฟสติเวล]<br />[เป็นไง]<br />เชเรีย - [อีตาบ้า!]<br />ฮิวเบิร์ต - อ่ะ...อืม<br /><br />ลองตั้งตามชื่อดอกไม้ดีมั้ย?<br />ก็เราไปเจอเค้าที่ทุ่งดอกไม้นี่<br /><br />อัสเบล - อ่ะ...<br />เชเรีย ดอกที่เธอถือนั่นมันชื่อว่าอะไรนะ?<br />เชเรีย - เอ๋ะ? ดอกโครวโซฟี่...<br /><br />อัสเบล - โครวโซฟี่เร้อ...<br />...งั้น!<br /><br />หน้า 25<br />เธอชื่อ &quot;โซฟี่&quot; แล้วกัน!<br />เชเรีย - โซฟี่เรอะ...<br />ชื่อเรียกง่ายดีนี่<br />ฮิวเบิร์ต - อืม เป็นชื่อที่เยี่ยมเลยฮะ<br /><br />โซฟี่ - โซฟี่...<br />อัสเบล - คิดว่าไง?<br />เธอชอบชื่อนี้มั้ย?<br /><br />โซฟี่ - ชื่อของฉัน...<br />คือโซฟี่...<br /><br />อัสเบล - งั้นก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ โซฟี่<br />** ตอนต่อไป การพบปะครั้งใหม่กำลังรอพวกเขาอยู่ **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34176</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 174 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-04-11T18:30:21+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/34176" />
        <summary type="html"><div class="important">อนุญาตให้ NipponAnime ใช้แต่เพียงผู้เดียวก่อนนะงับ</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรคเกอร์<br />โค้ด:174 &quot;ปลายทางของความบาดหมาง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />รุย - [อาวุธก้นหีบของ &quot;เอเด็น&quot; สำหรับต่อกรกับสายพันธ์หายาก โจ๊กเกอร์]<br />โทกิ!!<br />[ก่อนหน้านี้ ฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมต้องมีอาวุธสุดท้ายไว้สังหาร]<br />[สายพันธ์หายากที่ไร้พิษสงอย่างประธานชิบุยะกับซากุระโคจิด้วย แต่ว่า]<br /><br />โทกิ - จมดินไปซะเหอะ ไอ้พวก &quot;เทวดา&quot; เบื้อก...<br />** พลังที่สามารถต่อกรกับสายพันธ์หายาก!! พวกเขาจะฝ่าวิกฤตนี้ไปได้รึไม่!? **<br />รุย - [ทุกอย่างก็เพื่อการนี้เองหรอกเรอะ...]<br /><br />หน้า 2<br />โจ๊กเกอร์คืออาวุธก้นหีบที่มีไว้สำหรับเวลาที่พวก &quot;เทวดา&quot; บุกมาอย่างงั้นเองหรอกเรอะ!!<br />เอานี่ไป!! เก๊าส์แคนนอน!!<br />== ปืนใหญ่แม่เหล็ก<br /><br />โทกิ - เสร็จตู!! โดนอย่างสวยงาม...<br /><br />หน้า 3<br />แมว - นายเองหรอโจ๊กเกอร์?<br /><br />โทกิ - [หา...]<br /><br />เท่ห์ - เออ ดูจากพลังโจมตีสุดยอดนั้นแล้ว เจ้านี้โจ๊กเกอร์ชัวร์...<br />แฟรงเก้น - หรือนี่จะเป็นความต้องการของพระเจ้า<br />แมว - น่าหนุกดีนี่!<br />แว่น - อืม~~ Good Vibes.<br /><br />Respect โจ๊กเกอร์~~!!<br /><br />หน้า 4<br />โทกิ - อุ๊ก!!<br />เก๊าส์แคน...<br /><br />โทกิ - หา...!!<br />[หมอนี้...!! เร็วพอๆกับเจ้าแมวเฮี้ยนพันธ์หายากนั้น...ไม่ซิ เร็วกว่าซะด้วยซ้ำ]<br /><br />[...งั้น]<br /><br />โทกิ - [ก็ต้องจู่โจมรอบด้าน!!]<br />แกหลบพวกนี้ไม่ได้หรอกน่ะเฟ้ย!!<br /><br />หน้า 5<br />แว่น - เอื่อยเฉื่อย (ชำ)<br /><br />หน้า 6<br />โอ๊โฮโฮโฮโฮ!! อะไรกั๊น อะไรกัน<br />ต่อให้เป็นโจ๊กเกอร์ แต่ถ้าเอื่อยเฉื่อยแบบนี้ก็หมดความหมาย!!<br />ไพ่ตายใบสุดท้ายมีพิษสงแค่นี้เองเร้อ โอ๊โฮโฮโฮโฮ!!<br /><br />ซากุระ - [...หมดหนทางแล้วงั้นเรอะ?]<br /><br />[ถ้าเป็นแบบนี้...ก็ทำได้แต่นั่งรอ]<br />แว่น - โอ๊โฮโฮโฮโฮ!!<br />[ให้ผู้ใช้พลังทั้งหมดตายไปที่ละคนน่ะซิ!]<br /><br />หน้า 7<br />เอาล่ะ กลับมาที่ &quot;เกมแห่งความตาย&quot; ถึงตากระผมบ้างแล้ว แต่เห็นว่ามีเหลือแค่คุณคนเดียว ป๋มเลยจะเปลี่ยนแผนซักหน่อยแล้วกัน<br />...เงื่อนไขของผมคือ<br /><br />โจ๊กเกอร์ ขอให้คุณไปฆ่าผู้มีพลังคนไหนก็ได้มาคนหนึ่ง<br />ถ้าทำตาม ผมจะช่วยชีวิตคุณแล้วกัน<br /><br />โทกิ - หา!! พูดบ้าอะไร...<br />แว่น - ...มีอยู่ใช่มั้ยล่ะครับ? คนๆหนึ่งที่คุณ<br />เกลียดมากถึงขั้นที่อยากจะฆ่าแล้วฆ่าอีกเลยน่ะครับ<br /><br />โทกิ - พูดบ้าๆ<br />ค-...<br />คนพรรค์นั้นฉันจะไปมี-...<br /><br />หน้า 8<br />อั๊ก!!<br /><br />แว่น - โอ๊ะ?<br /><br />โทกิ - ดา-...<br /><br />ดาร์กไซด์ของซาเอจิกะ!!<br /><br />แกทำอะไรของแกหน่ะ...<br />ซาเอจิกะ - ฉันไม่มีธุระกับไพ่ตายที่ไร้ค่า...<br /><br />ฉันจะเก็บนายซะก่อนที่นายจะไปเข้าพวกศัตรูและปล่อยความลับของพวกเรารั่วไหลออกไป!!<br />โทกิ - อุ๊ก!!<br /><br />หน้า 9<br />แมว - ไอ้พวกนั้น!! คราวนี้มันทำบ๊องอะไรอีกล่ะเนี่ย!?<br />เท่ห์ - สู้กันตัวต่อตัวงั้นเรอะ?<br />แว่น - อุแหม่ๆ ผู้มีพลังแตกคอกันเองแบบนี้ก็น่าสนุก<br />เป็นภาพที่สุดยอดจริงๆ!! เรามาชมกันซักหน่อยก็แล้วกัน<br /><br />โทกิ - อุ๊ก!!<br />อั๊ก!!<br />อุ๊บ!!<br /><br />รุย - ซาเอจิกะ...!!<br />ยูกิ - หมอนั้นทำอะไรง่ะ...<br /><br />ซาเอจิกะ - ตายซะ!! โจ๊กเกอร์!!<br />ยูกิ - จะต่ำช้าไปถึงไหนกันเนี่ย!!<br /><br />โทกิ - ...เลิกบ้าซักที<br /><br />หน้า 10<br />ได้มั้ย!!<br /><br />ซากุระ - โท...<br />โทกิคุง...<br /><br />แว่น - [...มีอยู่ใช่มั้ยล่ะครับ?] <br /><br />หน้า 11<br />[คนๆหนึ่ง]<br />[ที่คุณเกลียดมาก]<br />[ถึงขั้นที่อยากจะฆ่าแล้วฆ่าอีกเลยน่ะครับ]<br /><br />โทกิ - โอ๊วววว<br />ววว<br /><br />หน้า 12<br /><br />หน้า 13<br />ซากุระ - โท...<br /><br />โอกามิ - โทกิ!?<br /><br />ข้าวกล่อง - อ้าวๆ<br />ทำเอาตกใจหมดเลย.<br /><br />โทกิ - เหอะ...หลบได้ซะงั้น ไอ้ &quot;ข้าวกล่อง&quot; บัดซบ...<br />ตูก็คิดว่าเจอช่องโหว่แกแล้วซะอีก...<br /><br />ซาเอจิกะ - ท-...<br />ทำไม...นายต้องการฆ่าฉันเพื่อการแก้แค้นไม่ใช่เร้อ...<br />โทกิ - ...บ้ารึไงฟะ<br /><br />หน้า 14<br />ฉันตอนนี้จะฆ่านายเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ทั้งนั้นแหละ...<br />แต่มันจะได้อะไรขึ้นมา?<br />สุดท้ายก็เหลือแต่ความเคว้งคว้างในตัวฉันกับความเศร้าในตัวรุย พี่ของนายก็เท่านั้น<br /><br />รุย - โทกิ!?<br />โทกิ - ฉันหน่ะ...<br /><br />คิดเองเออเองไปว่าจะมีชีวิตอยู่เพื่อพี่คนเดียว<br />ที่ฉันอยากฆ่านาย ก็เพื่อไว้เป็นข้ออ้างให้ตัวเองที่ไม่สามารถปกป้องพี่ได้ก็แค่นั้น<br /><br />...ฉันมันอ่อนแอ<br />แค่จะก้าวเดินไปข้างหน้าโดยไม่ถูกอดีตกับความแค้นดึงรั้งไว้ยังทำไม่ได้เลย<br /><br />แต่ในที่สุด<br />เนะเนะเนะ - [ให้ความสำคัญกับตัวเองเถอะน่ะ...]<br />โทกิ - ฉันก็สามารถเข้าใจความหมายของคำพูดนั้นแล้ว<br /><br />หน้า 15<br />มันไม่เกี่ยวกับฉันอีกต่อไปแล้วว่านายจะอยู่หรือจะตาย...<br />ฉันยังมีคนที่ฉันไม่อยากแพ้ คนที่ฉันอยากก้าวข้าม...คนที่ฉันอยากซัดอยู่อีกเยอะ<br /><br />ซากุระ - โทกิคุง...<br />[...เขาต้องทนทรมานตั้งมากเท่าไหร่]<br /><br />หน้า 16<br />ซาเอจิกะ...นายเองก็หัดให้ความสำคัญกับตัวเองบ้างนะ<br />[...ต้องก้าวข้ามความบาดหมางขนาดไหนถึงจะได้คำตอบนั้นมา...]<br />[แล้วมันเป็นคำพูดที่หนักแน่นและเด็ดขาดยิ่งกว่าสิ่งใด]<br />พวกนายมีอยู่กันแค่สองคน...มันขมขืนมากนะ ถ้าคนหนึ่งจะหายไป<br /><br />โอกามิ - ...พูดอ้อมโลกอีกตามเคย<br /><br />ซาเอกิจะ - ...พูดซะสวยหรูเลยนะ<br /><br />แต่ว่า...สมแล้วที่เป็นโจ๊กเกอร์<br /><br />โทกิ - เอ๋ะ!?<br /><br />หน้า 17<br />อุ๊ก!!<br /><br />แว่น - ซึ้งจริงจิ๊ง!! เร้าร้อนสุดๆ!!<br />สนุกดีใช่ย่อยเลยล่ะนะครับ...<br />...แต่ว่า<br /><br />ผมบอกให้<br />คุณฆ่าเขาไม่ใช่เรอะ?<br /><br />โทกิ - อุ๊ก!!<br />ชิบ!! จะลอสต์...<br /><br />ซาเอจิกะ - ได้เวลาล่ะ<br /><br />หน้า 18<br />ยูกิ - นั้นมันอะไรน่ะ...<br /><br />ซาเอจิกะ - ติดกับฉันจนได้น่ะ พวกสายพันธ์หายาก...<br /><br />หน้า 19<br />ตั้งแต่ที่พวกนายปรากฏตัวออกมา ฉันก็ได้ใช้พลัง &quot;ลบล้าง&quot; ค่อยๆกัดกร่อนแกนกลางของตึกนี้เพื่อรอเวลาให้มันถล่มลงมาตลอด...<br />ระหว่างที่ฉันกับโจ๊กเกอร์แสดงโชว์ให้พวกนายดูนั้นก็ด้วย<br /><br />โทกิ - หา...<br />[ซาเอจิกะโจมตีฉันเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพวกสายพันธ์หายากระหว่างที่รอเวลาอย่างงั้นหรอกเรอะ!?]<br />ชิงุเระ - [ถ้าถ่วงเวลาไว้ได้]<br /><br />โทกิ - ซาเอจิกะ!!<br />นี่แก...<br /><br />รุย - เงา...!!<br />[เขาคิดจะปกป้องพวกเรา...!!]<br /><br />หน้า 20<br />แว่น - เปล่าประโยชน์น่า<br />อีแค่กำแพงเงา โดนพลังสายพันธ์หายากของฉันดูดเข้าไปก็ดับแล้ว...<br /><br />ซาเอจิกะ - อุ๊ก!!<br /><br />โทกิ - ซาเอจิกะ!!<br />ซาเอกิจะ - [จะไม่ให้ผู้มีพลังตายแม้แต่คนเดียว...]<br /><br />ขอเอาเกียร์ติแห่ง &quot;โค้ดเนม&quot; เป็นเดิมพัน<br />ฉันจะต้องลากพวกนายสายพันธ์หายากไปลงนรกกับฉันให้ได้!!<br />** เกียร์ติยศของคนชั่ว!! ความรู้สึกชั่วดีที่ตนยึดมั่น!! **<br /><br />next: ดอกไม้ที่เบ่งบานบนต้นไม้ที่เหี่ยวแห้ง!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33616</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Kurenai no Ookami to Ashikase no Hitsuji 1 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-02-28T16:59:05+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33616" />
        <summary type="html"><div class="important">RAW: <a rel="nofollow" href="http://www.ziddu.com/download/18724374/JPKurenainoOkamitoAshikasenoHitsujic01Ju-da-su.rar.html">Ziddu</a> || <a rel="nofollow" href="http://www.mediafire.com/?bzhyw9589u9p487">MediaFire</a><br />ถ้าโหลดไม่ได้ยังไงก็ PM บอกป๋มด้วยล่ะกันน่ะงับ จะแก้ไขให้</div><br /><br />สำหรับเรื่องนี้ ขอแนะนำเลยว่าถ้าอยากแสกน ให้หาคนคลีนที่สามารถคลีนจากต้นฉบับญี่ปุ่นได้มาเลยงับ (ถ้า redraw ได้้ด้วยจะดีมาก) เพราะเรื่องนี้ ป๋มคงเป็นคนแสกนต้นฉบับไปอีกซักพักใหญ่เลยล่ะน่ะงับ ถ้าตอนแรกคงไม่เท่าไหร่ เพราะป๋มแปลอังกฤษเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ถ้าต่อๆไป คิดว่าแสกนอังกฤษน่าจะออกค่อนข้างช้ามาก เพราะป๋มจะอัพตัวต้นฉบับพร้อมกับคำแปลไทยเท่านั้น (หรืออาจจะส่งให้คนแสกนไทยเป็นกรณีพิเศษ ถ้าจะเอาก่อน คุยกันหลังไมค์ได้น่ะงับ) และจะไม่แปลอังกฤษต่อสำหรับเรื่องนี้ โชเน็นไรเวิลหาคนแสกนต้นฉบับไม่ใช่ง่ายด้วยน่ะงับ ณ ปัจจุบัน เท่าที่ป๋มรู้มีคนที่แสกนต้นฉบับเป็นประจำเพียงคนเดียวเท่าันั้น ก็คือ Rena Chan และป๋มคุยกับเขาแล้ว เขาบอกว่ายังให้คำตอบไม่ได้ ว่าจะแสกนหรือไม่แสกน เพราะเขาจะไม่เปิดนิตยสารเลยจนกว่าจะถึงตอนที่เขาต้องแสกน แล้วพอถึงตอนนั้นเขาจะดูอีกทีว่าสนใจไม่สนใจ<br /><br />เท่ากับว่า ถ้าจะรออังกฤษ ก็ต้องรอให้ป๋มแปลไทยและแสกนให้เสร็จ (ตามจริงถ้าเป็นคนแสกนไทย ป๋มให้ต้นฉบับไปก่อนเลยก็ยังได้น่ะงับ ไม่ว่ากันอ่ะ) แล้วต้องรอเวลาให้ด้านอังกฤษเขาแปลอีกรอบ ซึ่งก็ยังไม่รู้เลยว่าด้านอังกฤษเขาจะมีใครมารับไปรึเปล่า นอกจากนั้น ป๋มอาจเปลี่ยนเป็นส่งให้คนแสกนไทยโดยตรงในภายหลัง ถ้าด้านอังกฤษทำเสียมารยาทกับป๋มอีก (สาเหตุที่ทำไมป๋มไม่แปลอังกฤษให้เขาเพราะมีคนอ่านอังกฤษเคยมาท้าให้ป๋มดรอป BD ไปโดยบอกว่าอีกไม่กี่วันเดียวก็มีคนอื่นมาเอาไปทำแทนแล้วอ่ะงับ ลงเอยคือ ไม่มีตอนใหม่ไปอีกเป็นปีเพราะเขาหาคนแปลกับคนแสกนไม่ได้ อย่างที่ป๋มบอกแหละงับ ไม่มีใครนอกจาก Rena Chan ที่แสกนนิตยสารนี้ แถมเขาเองก็ให้คำขาดไปตั้งนานแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับ BD เด็ดขาดเพราะคนอ่านมากเรื่อง เรื่องนี้ก็ของอ.คิชิโมโตะคนน้อง กลุ่มคนอ่านก็น่าจะกลุ่มเดียวกัน ป๋มเลยตัดไฟแต่ต้นลมไปโดยการไม่แปลอังกฤษต่อและอัพแสกนพร้อมคำแปลไทยเท่านั้น และถ้าคนอ่านอังกฤษยังทำเรื่อง ป๋มกะว่าจะส่งแสกนต้นฉบับให้คนแสกนไทยอย่างเดียวโดยไม่ลงในคำแปลอีกเลยน่ะงับ ทะเลาะกับคนอ่านอังกฤษทีไรของขึ้นทุกที - -&quot;) ป๋มเลยแนะนำว่า ถ้าเป็นไปได้ ตอนป๋มอัพแต่ละตอน ให้เอาตัวต้นฉบับไปจัดการคลีนเองเลย แล้วเอาคำแปลป๋มไปลง ไม่งั้นก็ขอแสกนหลังไมค์เลยก็ได้ ถ้าคนคลีนฝีมือดีๆหน่อย ป๋มว่าแบบนี้น่าจะเร็วกว่าน่ะงับ<br /><br /><div class="important">ถ้าจะเอาไปใช้ยังไงก็ช่วยเครดิตป๋มด้วยน่ะงับ</div><br /><br /><strong>คุเรย์นัย โนะ โอกามิ โทะ อาชิคาเซะ โนะ ฮิซึจิ (หมาป่าหมวกแดงกับขนแกะลามโซ่)<br />ตอน 1 &quot;เด็กหนุ่มแกะ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />หนูน้อยหมวกแดง - คุณยาย ทำไมหูของคุณยายถึงได้แหลมจังเลยล่ะคะ?<br />คุณยาย - ยายจะได้ยินเสียงใสๆของหลานได้ชัดๆไงล่ะจ๊ะ<br /><br />หนูน้อยหมวกแดง - คุณยาย ทำไมตาของคุณยายถึงได้โตเป็นประกายจังเลยล่ะคะ?<br />คุณยาย - ยายจะได้เห็นหน้าของหลานชัดๆไงล่ะจ๊ะ<br /><br />หนูน้อยหมวกแดง - คุณยาย ทำไมปากของคุณยายถึงได้กว้างจังเลยล่ะคะ?<br />คุณยาย - ยายจะได้<br /><br />หน้า 2-3<br />เขมือบเธอได้ยังไงล่ะ ยัยหนูหมวกแดง!!!<br /><br />** สาวน้อยที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือด เชื่อมต่อกับชายหนุ่มและเขมือบเขาเข้าไป **<br /><br />หน้า 4<br />หนูน้อยหมวกแดง - ว๊าย!!!<br /><br />โยอิจิ - มาเดินชนตูแบบนี้<br />คิดว่าแค่ขอโทษจะจบหรอ?<br />[โดจินจิ โยอิจิ]<br /><br />ไอ้พวกสัตว์หมาเอ๊ย<br />??? - ขะ-...ขอโทษครับ<br /><br />โยอิจิ - เฮ้ยๆ ตูเป็นลูกวัดนะเว้ย...ไม่ดิ<br />ถ้าตูไม่ใช่พระพุทธเจ้ากลับมาเกิดล่ะก็<br />พวกเอ็งได้ไปเที่ยวปรโลกแบบไม่ได้กลับมาแล้ว<br /><br />หน้า 5<br />...ถ้านั้นไม่ได้เป็นแค่ &quot;เรื่องเพ้อฝัน&quot; ก็ดีซิ<br />ถ้าพูด &quot;ใจจริง&quot; ออกไปได้ก็คงเท่ห์น่าดู<br />แต่ความจริงมันไม่ได้ใจดีแบบนั้น<br /><br />นักเลง - ห๊า? เมื่อกี้ว่าไงนะ?<br />สวดมนต์อยู่หรอไง?<br /><br />มีไร ถ้ามีไรก็พูดออกมาซิฟะ<br />โยอิจิคุง เครื่องมือระบายความเครียดของตู<br />โยอิจิ - ปะ-...เปล่าครับ ไม่มีอะไร<br /><br />นักเลง - มีบ้านเป็นวัดแล้วมีไผที่หน้าผาก เล่นมุขอะไรฟะ? [เฮียกๆๆ]<br />แกจะหลบยังไง ตูก็ได้กลิ่นธูปของแกอยู่ดีแหละโว้ย<br />โยอิจิ - ฮ่ะๆ...<br /><br />นักเลง - ขำไรวะ!!!<br /><br />หน้า 6<br />โยอิจิ - โธ่เว้ย...ฉัน...ฉ้น...<br />ตอนนี้!<br />ฉันได้กลายเป็นพระปางไสยาสน์แล้ว!!!<br /><br />ฉันหลับอยู่ ยังไงๆฉันก็หลับอยู่!!<br />นักเลง - อะไรของแก ผลอยหลับไปแล้วหรอไง!?<br />โยอิจิ - ฉันอยู่ในสภาพจิตว่างเปล่า ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น!!!<br />ใช่แล้ว ไม่รู้สึก ไม่รู้สึก...<br />นักเลง - มาหักหน้าเราซะได้นะเฟ้ย!!<br /><br />โยอิจิ - จะ!<br />เอ็บ!!<br />ง่ะ!!!<br /><br />นักเลง - ซวยแล้ว เซ็นโคมา!!<br />ชิ<br /><br />ไว้ชีวิตแกก็ได้ว่ะ<br />อมิตาพุทธ<br />โยอิจิ - โธ่เว้ย<br /><br />จบกันตู...<br /><br />หน้า 7<br />[ดวงจันทร์...!?]<br />...สีแดง...<br /><br />อย่างงั้นหรอ...<br /><br />หน้า 8<br />อุ๊บ<br /><br />หา? เอ๋ะ!? อะไร!!? มันเกิดอะไรขึ้น...?<br />ไหงจู่ๆแม้แต่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆก็ยังเหวี่ยงใส่ตูได้? วันนี้มันอะไร...เจ็บ! เอ๋ะ ไม่เจ็บเลย?<br /><br />หน้า 9<br /><br />หน้า 10<br />[นี้มันอะไรเนี่ย...!?]<br />[...รู้สีกกลัวสุดๆ...!]<br />[รู้สึกขยักแขยงสุดๆ...!!]<br /><br />[...แต่ก็...แต่ก็รู้สึก]<br /><br />หน้า 11-12<br /><br />หน้า 13<br />พ่อ - เทศน์!!!<br /><br />โยอิจิ - เกี๊ยก<br /><br />พ่อ - เจ้าขี้คร้าน! ละกิเลศไปได้แล้ว จะนอนไปถึงเมื่อไหร่กัน!!<br />นี่มันตี 4 ครึ่งแล้วน่ะ!!<br />โยอิจิ - [เจ็บ~ หัวฉัน]<br />พะ-...พ่อเองหรอ!?...เอ๋ะ...? ดวงจันทร์สีแดง...<br />[แล้วยัง...เด็กผู้หญิง...!?]<br /><br />พ่อ - หัวฉันมันแดงขนาดนั้นเลยรึไง?<br />ท่าทางแกจะคิด<br />เพ้อเจ้อไปเองกระทั่งในฝันเลยซินะ<br /><br />หน้า 14<br />เอ้า!! รีบๆไปทำความสะอาดอุโบสถก่อนอาหารเช้าได้แล้ว!!<br />โยอิจิ - เหวอ!!!<br /><br />อะไรๆก็กิเลศ ยังกะตูจะฟังอย่างงั้นแหละ<br />หืมม์?<br /><br />ตาแก่โล้นนั้น...<br /><br />จันทร์เต็มดวง...<br />[นั้นมันเป็นความฝันจริงหรอ? แต่ทำไมมันชัดเจนต่างจากความคิดเพ้อเจ้อของเราเลย]<br /><br />หน้า 15<br />พ่อ - สีหน้าไม่ค่อยดีเลยน่ะ เป็นไรไป?<br />ข่าว - ผ่านมาแล้ว 15 ปี หลังจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่แสนเศร้าสลดครั้งนั้น<br />ความเจ็บปวดใจของเหล่าเครือญาติก็ยังไม่ได้รับการเยี่ยวยา<br /><br />คุณอาคาซึกิ คุเรย์ไน ซึ่งเป็นผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียวจากเหตุการณ์ครั้งนั้น<br />ได้ให้กำเนิดบุตรแฝดสองคนหลังได้รับการช่วยเหลือไม่นาน<br />นับเป็นเรื่องมงคลที่เกิดขึ้นหลังผ่านพ้นเหตุการณ์น่าสลดครั้งนั้น<br /><br />พ่อ - จะว่าไป<br />ปีนั้นก็เป็นปีที่น่ายินดีของฉันเพราะโยอิจิเกิดปีนั้นเหมือนกัน<br />แต่พอไปงานศพของญาติผู้ตายในเหตุการณ์นั้นก็เริ่มรู้สึกแปลกๆขึ้นมาเลย<br /><br />นั้นซินะ งั้นแปลว่าแฝดคู่นั้นอายุเท่ากับโยอิจิซินะ<br />ข่าว - ข่าวต่อไป<br /><br />หน้า 16<br />เกิดเหตุฆาตกรโรคจิตลอบทำร้ายเด็กนักเรียนในเมืองกุริมุอีกครั้ง<br />จากรูปการณ์สันนิษฐานว่าคนร้ายใช้ของแข็งทุบตีผู้เสียหาย ตำรวจคาดการณ์ว่าน่าจะเป็นคนร้ายคนเดียวกัน และขณะนี้กำลังอยู่ในระหว่างการตรวจสอบ<br /><br />โยอิจิ - [เหมือนกับในฝันเมื่อคืนเลย...]<br /><br />พ่อ - ให้ตายซิ มีแต่ข่าวชวนอ้วกแต่เช้าเลยหรอเนี่ย<br />พวกกิเลสหนาซะจนเสียสติสัปชัญญะเนี่ยอายุไม่ยืนหรอก<br /><br />แต่คนที่เดินสายธรรมอย่างแกไม่ต้องไปสนก็ได้มั้ง [ฮ่าๆๆ]<br />อันดับแรกเลย<br />มีพระคุ้มครองแบบนี้คงไม่ได้เจอกับฆาตกรโรคจิตหรอก<br /><br />โยอิจิ - [ไม่ใช่ทั้งฝันทั้งความคิดเพ้อเจ้อจริงๆด้วย]<br />[เราโดนชกจนจำอะไรไม่ได้เลยงั้นหรอ?]<br /><br />[น่าจะใช่...ไม่ซิ ต้องใช่แน่ๆ! บ้าเอ้ย...จำหน้าคนร้ายไม่ได้เลย...]<br /><br />หน้า 17<br />[แล้วไอ้ที่เห็นออกมาจากตัวเรานั้นก็...]<br />[ไม่ซิ ไอ้นั้นฝันชัวร์ๆ!!]<br /><br />พ่อ - โยอิจิ ไผที่หน้าผากแก<br /><br />แกนะ เป็นพระโพธิสัตย์มาตั้งแต่เกิด<br />คงมีเพื่อนดีๆเยอะเลยล่ะซินะ<br /><br />พามาที่วัดซักครั้งสองครั้งก็ได้นะ ไม่ต้องเกรงใจ แล้วฉันจะเทศนาธรรมให้ฟังทุกคน!<br />โยอิจิ - อึ-...อืม...<br /><br />หน้า 18<br />บ้าเอ้ย!<br /><br />ตาแก่โล้นนั้น ให้ตูอ่านคัมภีร์ธรรมะจนสายเลย<br />ตูก็ตื่นตั้งแต่ตี 4 แล้วไหงยังไปสายได้อีกเนี่ย!!!<br /><br />หน้า 19<br />กระเป๋าตังสีขาว...?<br /><br />เออ ก็ได้ๆ! ไปส่งตำรวจก่อนก็ได้!!<br /><br />หน้า 20<br />แฮ่ก<br />แฮ่ก<br />ขะ...ขะ...<br />โยชิโนะ - ดูจากที่เธอวิ่งมานี้<br />แสดงว่ายังสบายดีซินะ ดีแล้วล่ะ โดจินจิคุง<br /><br />อย่าคิดมากเรื่องเข้าเรียนสายเลยน่ะ<br />มาสายยังไงก็ดีกว่าไม่มาเลย<br /><br />เพื่อน - เอ๋ะ หมอนั้นเพิ่งมาหรอ<br />เห่ยเกินจนไม่รู้สึกเลยว่าไม่อยู่<br />ไม่ใช่ว่ามั่วไปมั่วมาจนไปโผล่ที่งานศพแทนหรอกหรอ? [ฮิๆ]<br /><br />อายาเมะ - ถอยไปหน่อย ฉันจะเข้าห้อง<br /><br />โยอิจิ - เอ๋ะ!?<br />[อ้าว? ไม่เห็นมีใคร...!?]<br /><br />หน้า 21<br />อายาเมะ - เร็วๆ<br /><br />โยอิจิ - ด้านล่าง?<br /><br />เหวอ มีอยู่จริงด้วย<br /><br />เพื่อน - นั้นใครนะ?<br />ไม่รู้ดิ<br /><br />โยชิโนะ - กำลังรออยู่เลย<br />พะ-...เพิ่งย้ายมาใหม่เลยหลงทางงั้นหรอ...?<br /><br />หน้า 22<br />อายาเมะ - เปล่าค่ะ แค่นอนเพลินเฉยๆ<br /><br />โยชิโนะ - ปะ...<br />เป็นว่า นี่คือนักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาโรงเรียนเรา<br />คุณอากาซึกิ อายาเมะ สนิทกันไว้ล่ะ<br /><br />โยอิจิ - [เอ๋ะ? เด็กคนนั้นเหมือนเคยเจอที่ไหน...แล้วก็ อากาซึกินี่...]<br /><br />เพื่อน - ตัวกระจี๋ดเดียว เด็กประถมหรอไงวะนั้น<br />ไม่ใช่ๆ ผมหงอกเต็มหัวแบบนั้นคงป้าแก่มากกว่ามั้ง [หึๆๆ]<br /><br />หน้า 23<br />อายาเมะ - บรรยากาศห้องเน่าสุดๆ<br />ไม่น่าได้ห้องนี้เล๊ย<br /><br />เพื่อน - [อะไรของเขานะ แบบนี้จัดหนักแหง]<br /><br />โยอิจิ - หวา~ พูดแสกหน้ากันแบบนี้เลยหรอ!!<br />เด็กคนนี้มันอะไรกันเนี่ย!!?<br /><br />[อย่าไปยุ่งด้วยเลยดีกว่า...]<br /><br />แล้วไหงมานั่งข้างเราได้เนี่ย!!?<br /><br />หน้า 24<br />อายาเมะ - โดนคนอื่นแกล้งขนาดนั้นยังไม่ตอบโต้ไปอีก<br />เป็นพวกชอบความเจ็บปวดหรอไง?<br />โยอิจิ - [จวกเข้าให้แล้ว!!]<br /><br />[ก็...ก็ใช่น่ะซิ]<br /><br />[ฉันเองก็อยากพูดความในใจออกไปจะแย่!!]<br />คะ-...ครับ ผมเป็น<br />[แต่ขืนพูดไปก็มีแต่จะเจ็บตัวกว่าเดิมซะเปล่าๆ!! มีแต่เสียกับเสียไม่ใช่หรอไง!!?]<br /><br />เพื่อน - นี่ ได้อ่านหนังสือมาหรอเปล่านะ?<br />เปล่าเล๊ย~ ไม่ได้อ่านเลยซักกระติ๊ด<br />จริงง่ะ? ขอดูภาพหน่อยดิ๊ ว๊าย น่ารักจัง<br />ถูกม๊ะ<br />ถ้าไม่ต้องเรียนพิเศษก็คงไปด้วยได้แล้ว<br />คราวหน้าจะจัดการจริงๆจังๆล่ะ<br />รุ่นพี่เข้ากับยุมิได้เหมาะเหม็งเลยนะ ฉันว่า<br /><br />โยอิจิ - [ในโลกนี้ ไม่ว่าใครก็วางท่ากันแต่ภายนอกทั้งนั้น]<br /><br />หน้า 25<br />อายาเมะ - วางท่า...<br />ฉันรู้จักคำนั้น...<br />โยอิจิ - [เหวอ ได้ยินด้วยหรอ!?]<br /><br />อายาเมะ - แต่ฉัน...กลับทำมันไม่ได้...<br /><br />หน้า 26<br />โยอิจิ - เหวอ!!<br /><br />หน้า 27<br />นักเลง - รอก่อนแป๊ป<br /><br />อยากตายตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนหรอไง ยัยเปี๊ยก<br />ยังดีน่ะที่ตูมีถุงบับเบิ้ลนี้อยู่ ไม่งั้นหล่อนได้ตายหยั่งเขียดแน่<br />โยอิจิ - [ตะ...ตกใจหมดเลย ไม่ใช่เราหรอกหรอ]<br /><br />นักเลง - ถ้าเพื่อคลาดเครียดล่ะก็<br />จะเป็นผู้หญิงก็ไม่เว้นหรอกน่ะ อยากไส้แตกหรอไง<br />อย่าให้ได้เห็นว่าเดินกลับคนเดียวเชียวน่ะเฟ้ย<br />เดี๋ยวชีวิตจะสั้น<br /><br />โยอิจิ - [โดนจับตาจริงๆด้วย...]<br />[รีบๆขอโทษไปก่อนจะเป็นเรื่องดีกว่านะ!]<br /><br />หน้า 28<br />อายาเมะ - อย่างนายน่ะ ฉันไม่กลัวหรอก<br /><br />นักเลง - ห-หน๊อย!!<br />อายาเมะ - ที่ฉันกลัว<br />โยอิจิ - เหวอ<br /><br />อายาเมะ - คือคนที่ซ่อนตัวตนของตัวเองต่างหาก...<br /><br />ปล่อยมือ<br /><br />นักเลง - ชิ<br /><br />หน้า 29<br />มีไร ถ้ามีไรก็พูดออกมาซิฟะ<br />โยอิจิ - ปะ-...เปล่าครับ ไม่มีอะไร...ฮ่ะๆ...<br /><br />โยชิโนะ - โดจินจิคุง<br /><br />ครูขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย?<br />โยอิจิ - อะ...อาจารย์<br /><br />โยชิโนะ - เมื่อเช้าเกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?<br /><br />โยอิจิ - อ่ะ...คือ...<br />ปละ-...เปล่าครับ ไม่มีอะไร...<br />โยชิโนะ - งั้นหรอ...ค่อยยังชั่วหน่อย<br />ถ้าไม่มีอะไรก็ดีแล้ว<br /><br />หน้า 30<br />คือ...อาจจะพูดยากซักนิด แต่ว่า<br />ยังไงดีล่ะ...<br />โยอิจิ - คะ-...ครับ...<br /><br />โยชิโนะ - ครู<br />คอยดูเธออยู่ตลอดน่ะ<br /><br />โยอิจิ - ...อาจารย์...<br /><br />โยชิโนะ - อ่ะ!<br />แต่ไม่ได้ในทางไม่ดีหรอกนะ<br /><br />โยอิจิ - [ขอบคุณครับ...]<br /><br />หน้า 31<br />[แต่เราดันทำกระเป๋าตังหาย จะขอยืมตังคนมาซื้อข้าวกินก็กระไรอยู่...]<br />[แต่ว่า...ตอนนี้ฉันกำลังอดอาหารอยู่...]<br /><br />ฮิบาริ - อยู่นี่จริงๆด้วย<br /><br />เอ้านี่<br />โยอิจิ - [กระเป๋าตังฉัน!!...แล้วก็ขนมปัง!?]<br /><br />ฮิบาริ - ฉันให้<br />โยอิจิ - [พระโพธิสัตย์~]<br /><br />หน้า 32<br />ฮิบาริ - นายเป็นคนเก็บกระเป๋าตังสีขาวไปส่งที่บ้านฉันเมื่อเช้าใช่มั้ยล่ะ?<br />นำกระเป๋าตังของคนอื่นไปส่งแต่ดันทำของตัวเองตกซะเองเนี่ยไม่ไหวนะ<br /><br />นายเนี่ย จุดนั้นยังเหมือนตอนเด็กๆไม่เปลี่ยนเลยน่ะ<br /><br />โยอิจิ - [หระ-...เหรียญสิบ?]<br />ฮิบาริ - จริงซิ<br />ฉันหักค่าที่นำมาส่งให้จากกระเป๋าตังนายเรียบร้อยแล้ว<br /><br />[โห ข้าวกล่องเยี่ยมยอด]<br /><br />นายเนี่ย ยังพูดอะไรพึมพำไม่เปลี่ยนเลยน่ะ<br />คงไม่กล้าบอกใครว่ามาสายเพราะอะไรเหมือนเคยล่ะซิ?<br />โยอิจิ - อุ<br /><br />ฮิบาริ - เพราะงี้แหละ ถึงโดนคนในห้องแกล้งประจำ<br />ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ขืนไม่พูดออกไปมีหวังนอนไม่หลับแหง<br /><br />โยอิจิ - แต่ฉัน...ไม่เหมือนกับฮิบาริ...<br /><br />หน้า 33<br />ฮิบาริ - เหมือนซิ นายยังมาโรงเรียนได้โดยไม่สนที่พวกนั้นพูดเลย<br />โยอิจิ - ไม่งั้นมีหวังโดนตาแก่โล้นเทศน์เอาน่ะซิ...<br /><br />ฮิบาริ - เอาแต่หัวเราะแหะๆประจำเลยน่ะ<br />นายคิดอยู่แค่นั้นจริงเร้อ?<br /><br />ถ้าหยุดเรียนจะไม่สบอารมณ์<br />กลายเป็นว่าตัวเองยอมรับมันซะเอง...ซินะ?<br /><br />โยอิจิเองซักวันจะต้องก้าวข้าม<br />จุดนั้นไปได้แน่ ฉันเชื่อน่ะ<br /><br />หน้า 34<br />แทงใจดำเข้าให้ล่ะซิ<br />ไม่เสียชื่อที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก<br />โยอิจิ - [เอ๋ะ! เหรียญ]<br /><br />ฮิบาริ - ไม่ใช่แค่มีความคิดที่เด็ดเดียวเท่านั้น<br />ถ้านายไม่เริ่มเปลี่ยนจากตัวเองซะก่อน<br />นายคงเห็นโลกแค่ด้านเดียวไปตลอดชีวิตแน่ๆ<br /><br />โยอิจิ - ฉันไม่ได้มาโรงเรียนเพราะเรื่องนั้นอย่างเดียวซักหน่อย...<br />ฮิบาริ - ยังมีสาเหตุอื่นอีกเรอะ?<br /><br />ขนาดฉันยังมองไม่ออกนี่...<br />...มีเรื่องอะไรเรอะ?<br /><br />โยอิจิ - [&quot;มองไม่ออก&quot; อะไรของเธอ]<br />[จะให้ฉันพูดแบบนั้นต่อหน้าเธอแบบนั้นได้ไงเล่า...]<br /><br />หน้า 35<br />เอ้า? พ่อเธอมาที่โรงเรียนด้วยเรอะ...<br />หรือว่าเธอไปทำอะไรอีกล่ะ?<br /><br />ฮิบาริ - บ้าเรอะ<br />เปล่าซะหน่อย เขามาเรื่องคดีฆาตกรรมเมื่อวานต่างหาก<br /><br />เพราะงั้นพวกเราเลยหมดอารมณ์มาพบปะอาจารย์พอดี<br />[ไอ้ฆาตกร เอาชีวิตวัยรุ่นของฉันคืนมา]<br /><br />โยอิจิ - งั้นคนที่ถูกหมายตา<br />คือนักเรียนโรงเรียนเรางั้นเรอะ!?<br /><br />ฮิบาริ - ถ้าฉันเจอมันล่ะก็<br />ฉันจะลากไข่มันออกมาด้วยคาราเต้ตำรวจของป๋า<br />แล้วก็ควักลูกตามันออกมาเอง!!!<br />โยอิจิ - ยึ๋ย<br /><br />หน้า 36<br />โยอิจิ - ยัง...ไม่รู้ว่า...คนร้ายเป็นผู้ชายรืเปล่าเลยไม่ใช่เร้อ...[เผลอคิดภาพตามแล้วอ่ะ]<br /><br />ฮิยาริ - ยังไงซะ ผู้ชายทุกคนมันก็เป็นหมาป่าบ้าคลั่งทั้งนั้นแหละ<br />โยอิจิ - แต่เธอดันเหมือนผู้ชายซะเองเนี่ยน่ะ...<br /><br />ฮิบาริ - แต่นายคงไม่ใช่หมาป่า แต่เป็น<br />แกะน้อยกินหญ้าผู้ไร้เดียงสาล่ะน่ะ<br /><br />โยอิจิ - ฉะ...ฉันเองก็นะ...<br /><br />ฮิบาริ - อะไร นายเคยเป็นหมาป่าด้วยเรอะไง...?<br />ตอนจันทร์เต็มดวงเรอะไง?<br />โยอิจิ - [ดูหนังมากไปแล้วน่ะเธอ]<br /><br />จะว่าไป เมื่อคืนก็จันทร์เต็มดวงนี่น่ะ...<br /><br />ฮิยาริ - อ๋อ!! นั้นแหละๆ!!<br />เขาว่าอาชญากรรมกับการสารภาพรักเกิดขึ้นในวันที่จันทร์เต็มดวงมากกว่าวันอื่นๆนี่น่ะ!!<br />โยอิจิ - หา! สารภาพรักด้วยเรอะ<br /><br />หน้า 37<br />ดวงจันทร์ไม่ได้แค่ทำให้น้ำขึ้นอย่างเดียวเรอะ...?<br /><br />ฮิบาริ - ร่างกายคนเราส่วนมากก็เป็นน้ำน่ะ นายไม่รู้เรอะไง?<br />โยอิจิ - หมายถึงอย่างงั้นหรอกเรอะ...?<br /><br />ฮิบาริ - เป็นอะไรไป?<br />โยอิจิ - เปล่า...แค่ว่าเมื่อกี้...<br /><br />หน้า 38<br />เหมือนถูกใครบางคนจ้องมองอยู่...<br />ฮิบาริ - จ้าๆ นายก็คงแค่<br /><br />คิดไปเองตามเคยแหละน่ะ<br /><br />หน้า 39<br />โยอิจิ - เฮ้อ...<br /><br />ก้าวข้ามเรอะ...<br /><br />หน้า 40<br />ซวยล่ะ!! หมอนั้น<br /><br />ทะ-...ทำยังไงดี ต้องรีบหลบ<br /><br />เอ๋ะ<br /><br />ฮิบาริ - [ไม่ใช่แค่มีความคิดที่เด็ดเดียวเท่านั้น]<br />[ถ้านายไม่เริ่มเปลี่ยนจากตัวเองซะก่อน]<br />[นายคงเห็นโลกแค่ด้านเดียวไปตลอดชีวิตแน่ๆ]<br /><br />อายาเมะ - [ที่ฉันกลัวคือคนที่ซ่อนตัวตนของตัวเองต่างหาก...]<br /><br />โยอิจิ - [แต่ฉันกลัว!]<br /><br />[กลัว...]<br /><br />[ฉันกลัว...!!]<br /><br />หน้า 41<br />[ที่จะต้องเห็นแต่โลกแบบนี้ไปตลอดชีวิต!!]<br /><br />นักเลง - ก็ว่าอยู่ว่าเหม็นธูปมาจากไหน ที่แท้ก็โยอิจิคุงเองหรอกเร้อ<br />ความเครียดตูกำลัง MAX อยู่พอดี๊<br /><br />หืมม์?<br />ไม่หนีเหมือนก่อนรึไง...<br /><br />หน้า 42<br />ไรฟะ กล้าเมินตูเลยหรอ<br />แกน่ะแก!!!<br /><br />หา...!!<br /><br />ไอ้สีหน้าแบบนั้นมันอะไรฟะ!!!<br /><br />หน้า 43<br />โยชิโนะ - นี่!! พวกเธอทำอะไรน่ะ!!!<br /><br />นักเลง - ชิบล่ะ เซ็นโค<br /><br />ชิ<br /><br />ไปกันเหอะ...<br /><br />โยชิโนะ - ไม่เป็นไรใช่มั้ย โดจินจิคุง?<br />โยอิจิ - [เจ็บอย่างที่คิด...]<br />คะ-...ครับ...<br /><br />[แต่...รู้สึกเหมือนได้เห็นโลกอีกโลกที่ไม่ใช่แค่ความคิดเพ้อฝันของตัวเองขึ้นมาแล้ว]<br /><br />หน้า 44<br />โยชิโนะ - ไม่ใช่แค่ท่าทาง ถ้าเธอไม่พูดออกมาจากปากของเธอตรงๆ<br />ก็ไม่มีทางไปถึงพวกเขาหรอก<br /><br />ครูบอกแล้วนี่ ว่าครูดูเธออยู่<br />อ่ะ! ครูแค่เดินผ่านแถวนี้เฉยๆน่ะ<br /><br />เธอรู้เรื่องที่นักเรียนโรงเรียนเราตกเป็นเหยื่อของฆาตกรโรคจิตใช่มั้ย?<br />พวกตำรวจเขาขอให้ทางครูช่วยเฝ้าดูนักเรียนอยู่น่ะ<br /><br />ฉันรับหน้าที่เฝ้าดูเด็กพวกนั้นแหละน่ะ<br /><br />โยอิจิ - [การจะมองดูโลกใหม่นี่...]<br />ครับ<br />โยชิโนะ - เดินกลับดีๆล่ะ<br /><br />[ไม่ได้ทำได้ง่ายๆอย่าที่คิดไว้จริงๆด้วย...]<br /><br />หน้า 45<br />อ่ะ<br />อ๋า!!<br />[จำได้แล้ว ใช่ตอนนั้นจริงๆด้วย]<br /><br />เธอคือ...ฆาตกรเรอะ?<br /><br />หน้า 46<br />โยชิโนะ - ...อาคาซึกิคุง?<br /><br />หน้า 47-48<br />โยอิจิ - เอ๋ะ!!?<br /><br />หน้า 49<br />อาจารย์!!!<br /><br />[...ทะ...]<br /><br />[ทำยังไงดี...]<br /><br />[ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย! ฉะ...ฉันต้องไปหยุดเขา...]<br /><br />โยชิโนะ - ...ทำไมกัน...<br />ทำไมกัน...อาคาซึกิ อายาเมะคุง?<br />ทำไม...<br />เธอถึง<br /><br />หน้า 50<br />รู้<br />ว่าฉันคือฆาตกร!!?<br /><br />โยอิจิ - อะ-...อาจารย์...?<br />[ขะ-เขา!!?]<br /><br />อายาเมะ - มองเห็นจันทร์สีแดงอยู่ซิน่ะ<br />มันฉายอยู่ในนัยตาของนาย<br /><br />ภายใต้หนังแกะนั้น...<br /><br />หน้า 51-52<br />เจ้าหมาป่า<br />โยอิจิ - เอ๋~~!!<br /><br />หน้า 53<br />นะ...นี่เป็นความฝัน<br />ฉันกำลังฝันอยู่...<br />[เหมือนที่เห็นในตอนนั้นเปี๊ยบเลย~!!!]<br /><br />อายาเมะ - ถูกครึ่งหนึ่ง<br /><br />โยอิจิ - หมายความว่าไง!!?<br />แล้วนี่<br />มันที่ไหนเนี่ย!!?<br /><br />อายาเมะ - นี่คือโลกพระจันทร์โลหิต<br /><br />โยอิจิ - พระจันทร์โลหิต...!!?<br /><br />ฉันไม่เชื่อ!!<br />ความฝัน! นี่คือความฝัน ตอนนั้นฉันก็โดนสนับนั้นเหมือนกัน...<br /><br />หน้า 54<br />ไม่ใช่สนับ<br />นี่คือเครื่องมือที่สามารถดึงเอาหมาป่าออกมาจากใต้หนังแกะ...<br /><br />โยอิจิ - [เอ๋ะ!? ชิบ ได้ยินเราอีกแล้ว!?]<br /><br />ปรักพิมล<br />เคนเมริซัค<br /><br />นายจะคิดยังไงฉันไม่สนหรอก<br />แต่ความจริงก็คือความจริง<br /><br />[ฉันว่าฉันได้เห็นโลกอีกด้านหนึ่งก็จริง...แต่แบบนี้มันจะไม่ปุ๊บปั๊บไปหน่อยเร้อ...]<br /><br />หมาป่า - ได้ยินโทรศัพท์จากพวกพ่อแม่ปีศาจพวกนั้นแล้วของขึ้นวู้ย~~<br />เครียดสุดซู๊ด~<br />จริงแล้วฉันน่ะ...<br /><br />หน้า 55<br />เกลียดมหาจะเกลียดเด็กจะตายอยู่แล้วโว้ย!!!<br />น่ารำคาญไม่มีหยุดหย่อน!!!<br />แค่ซัดตัวสร้างความเครียดมันผิดตรงไหนฟร้า!!!<br /><br />หมัด - เหวอ<br />โอ้ยย<br />กรี๊ดดด<br />แง เจ็บน่ะ<br />หมาป่า - ฮ่าๆๆๆ ซัดเข้าไป<br />ฉันจะซัดมันให้เกลี้ยงไปเลย~<br /><br />อายาเมะ - ปรับตัวได้แล้ว<br />โยอิจิ - เหวอ!!!<br /><br />อายาเมะ - นั้นคือใจจริง (หมาป่า) ที่แข็งแกร่งที่สุดของอาจารย์โยขิโนะ<br />โยอิจิ - หา ฉันไม่ได้กำลังฝันอยู่จริงๆเรอะ!!<br />อายาเมะ - จิตใจนั้นสร้างรูปลักษณ์นี้ขึ้นมา<br /><br />ภาพลักษณ์ภายนอก (แกะ) ของอาจารย์เป็นเหมือนโซ่ที่ลามมันเอาไว้<br /><br />หน้า 56<br />พอหมาป่าตัวใหญ่ขึ้นก็จะกลายเป็นแบบนั้นแหละ<br />หมาป่า - โดจินจิ ครูคอยดูเธอมาตลอดเลยรู้มั้ย<br />เพราะพอเห็นเธอโดนรังแกแล้วมันรู้สึกดีสุดๆไปเลยล่ะน้า!!!<br /><br />โยอิจิ - อะ-...อาจารย์!?<br />หา?<br /><br />ไม่จริงน่า...<br />อาจารย์ไม่ใช่คนแบบนั้น!!<br />[เหมือนกับหมอนั้น...!]<br /><br />อายาเมะ - นายพูดเองไม่ใช่เรอะ<br />ว่า ในโลกนี้ ไม่ว่าใครก็วางท่ากันแต่ภายนอกทั้งนั้น<br />นั้นแหละ มนุษย์ล่ะ<br /><br />หน้า 57<br />ไม่ว่าใครก็มีใจจริงและกิเลศทั้งนั้น<br />นายเองก็เหมือนกัน<br />หมาป่านั้นก็คือตัวตนของอาจารย์<br /><br />ใครก็ตามที่มากกิเลศ<br />จนมองเห็นพระจันทร์โลหิต<br />มันผู้นั้นต้องตาย!<br /><br />โยอิจิ - [ตาย!!?]<br />ตายนี่ หมายความว่าเธอจะฆ่าสัตว์ประหลาดนั้นน่ะเรอะ?<br />แต่นั้นก็คือตัวตนของอาจารย์เขาไม่ใช่เรอะ<br /><br />หน้า 58<br />อายาเมะ - แล้วไง?<br /><br />โยอิจิ - หา!!<br /><br />[ถ้าเรื่องเมื่อวานไม่ใช่ความฝันหรือความคิดเพ้อเจ้อของเราเองล่ะก็ แปลว่าครูตอนนี้ก็เหมือนเราเมื่อวานนี้...!!]<br />[แต่ว่า เมื่อวานฉัน...]<br /><br />[...อาคาซึกิ อายาเมะ...]<br />[เธอเป็นใครกันแน่!!?]<br /><br />หน้า 59<br />อายาเมะ - ใครๆ...ก็ทำสีหน้าใส่ฉันแบบนั้น...<br />ฉันก็แค่พูดในสิ่งที่คิดเท่านั้น<br />แล้วนายล่ะ รู้สึกยังไงบ้างที่โดนอาจารย์ทรยศแบบนั้น?<br /><br />โยอิจิ - ชะ...ฉัน...<br /><br />อายาเมะ - [วางท่า...ฉันรู้จักคำนั้น...]<br />[แต่ฉัน...กลับทำมันไม่ได้...]<br /><br />ฉันมีเพียงหมาป่าเท่านั้น<br />ไม่มีแกะหรอกน่ะ<br /><br />หมาป่า - ฮู๋ววววว ไอ้เด็กเปรตๆๆ<br />หมัดรัวความเครียด~~~!!!<br /><br />หน้า 60<br />อายาเมะ - ยิ่งฉันต่อสู้ จิตใจของฉันก็ยิ่งป่าเถื่อนมากขึ้นไปเรื่อยๆ...<br />ฉันจำเป็นต้องมีแกะคอยดึงรั้งตัวเองเอาไว้...<br /><br />โยอิจิ - เค็นเมริซัค...<br /><br />ดึงไม่ออก!<br /><br />อายาเมะ - ...อย่าหลบสายตาจากสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าซิ<br />จริงแล้วนายออกจะ<br />แข็งแกร่ง<br /><br />นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเรารวมเป็นหนึ่งเดียวกัน<br />ไม่นาน นายก็จะเข้าใจทุกอย่างเอง<br /><br />ขอร้องล่ะ<br /><br />หน้า 61<br />มาเป็นแกะให้ฉันเถอะ<br /><br />อืม<br /><br />โยอิจิ - [ผมกลายเป็นสีแดง!!]<br /><br />หน้า 62<br />หมาป่า - เครียด~~~~<br /><br />โว้ย~~~~<br /><br />หน้า 63-64<br />โยอิจิ - ...ผ้าคลุม...แดง...?<br /><br />อายาเมะ - ถ้านายอยากคิดแบบนั้นก็แล้วแต่นาย...<br />...แต่ตอนนี้ฉันก็คือหมาป่าของนาย<br /><br />ในที่สุดก็เข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของนายซักที<br /><br />หน้า 65-66<br />จริงแล้วนายอยากซัดอาจารย์ให้กระเด็นล่ะซิน่ะ<br />ถ้างั้นก็มาเริ่มนิทานของหนูน้อยหมวกแดงที่เขมือบหมาป่ากันเลยดีกว่า<br /><br />หน้า 67<br />โยอิจิ - [...รู้สึกกลัวอย่างสุดๆ...]<br /><br />หน้า 68<br />[...รู้สึกขยักแขยงอย่างสุดๆ...]<br /><br />[แต่ก็...]<br />[รู้สึก...]<br /><br />หน้า 69<br />[โล่ง]<br />[สุดๆ]<br /><br />** ระเบิดความมันส์ในตอนต่อไป!! **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33178</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 165 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-01-28T14:38:15+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33178" />
        <summary type="html"><div class="important"><div>Spoiler: <a onclick="$(this).parent().next().toggle(); return false;">English Summary</a></div><div style="display: none; padding: 3px;">From the previous chapter, after Heike reveals that he fakes his betrayal to the group and actually didn't wish to join the Code:Names to begin with, Saechika's Dark Side surfaces after slicing one of Heike's arms, shocking everyone.<br /><br />Kouji starts to explain that while Saechika who's the Code:Name cannot be compared to Heike who's the Founder, their powers can offset one another, so neither of them can actually use the fullest of their power in fighting. But, Saechika has already passed that point, as the Dark Side, the second persona of &quot;Shadow&quot; user, makes his power goes hundredfold. On the other hand, as his coat is sliced along with his arm, Heike's coat which originally is his power limiter is destroyed, unleashing Heike's full power as well. Even so, he still stands no chance against the Dark Side. <br /><br />As the two power clashes, Saechika's power clearly overwhelm Heike's. Before the group can go in to help, direct subordinates of the &quot;Code:Names&quot; appear above them. Kouji notes that there are more of them hiding, and as they still don't know what their power is and how strong they are, they should stick together, causing everyone to be unable to go help Heike. Yukihina then notes that Heike is the type who will use whoever he wants if it's for his goal, so it doesn't even worth to go help him. However, it's clear that Saechika's power far exceed Heike's. When Heike uses his light clones to stealth the real him among the clones, Saechika accurately strikes the real Heike in a single hit. When Heike uses his speed of light to avoid Saechika from hitting him, Saechika strikes him down in no time. Aoba explains that Saechika was able to &quot;read&quot; Heike's movement, so whatever attack Heike comes up with will never work on Saechika. Heike quietly lets out his laughter. &quot;Awe-some. My soul hasn't felt this rouse for a while now. If this keeps up, I might end up not being able to hold it back anymore,&quot; he said before trying to strike a light attack on Saechika. Saechika put his hand up, ready to counter it.<br /><br />But, before the light hits, Ogami uses Belphegor on Heike, burning out the light, to everyone's surprise. At the same time, though, Saechika's shadow goes off-track and fail to hit Heike. Ogami notes that Saechika didn't read Heike's movement, but he barely sense the light coming off from Heike. Because Heike no longer has anything restraining his overwhelming Light power back, Saechika was able to sense Heike's movement through it. That's why Ogami uses Belphegor on Heike, so his flame can act as a restraint, putting down Heike's power which in term cause Saechika to no longer be able to sense the light. Even so, the Dark Side's power is immense. It still can cause damage even without having directly hit on the person. Just then, everyone jumps in to attack Saechika, each notes that how they accept Heike, despite of all the bad things about him. Heike said, &quot;...Oh my. Just what have you done, coming back to me all at once like this...I...I right now can't possibly protect all of you at once though...&quot; But as Toki was asking if the demon actually can shed tears this time, Heike goes on, &quot;This...This...This-is-too-awesome I can no longer pull myself back&quot; before letting out his light from all side, of course, almost hit his comrades as well. While Heike jokes at the angry Toki, the huge shadow rushes up. When everyone turns back to see what happened, what they see before their eyes is Saechika's Dark Side absorbing Rui's Shadow, which is the same power as him. The chapter ends at the Code:Names and their subordinates jumps in to intervene the group from going to help Rui.</div></div><br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br />ตอนนี้รู้สึกเขียนประโยคยาวไปหลายอันเลยแฮะ...โดยเฉพาะชื่อตอน...- -&quot;<br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด 165 &quot;ความล้มสลายที่อยู่เบื้องหน้าเส้นทางแห่งแสงสว่าง&quot;</strong><br />หน้า 1<br />** ใส่ความนึกคิดลงในช็อคโกแล็ตนั้น วาเลนไทน์ที่แสนสุขและแสนขัดเขิน!! **<br /><br />ภาคอนิเมะเดินหน้าไปเรื่อยๆ!! ผู้รับบทตัวเอกทั้งสองมาพร้อมกับสปิริตที่เร้าร้อน!!<br /><br />คนพากย์ซากุระโคจิ ซากุระ คุณฮิคาซะ โยโคะ<br />ซากุระเป็นเด็กที่ทั้งเอาจริงเอาจังและเที่ยงธรรมมาก ดิฉันเลยคิดว่าจะพากย์อุปนิสัยที่ตรงไปตรงมาของเขาออกมาตรงๆ เรื่องนี้มีช่วงที่ซีเรียสอยู่หลายช่วงก็จรง แต่ส่วนขับขันเองก็สุดๆเช่นกัน ส่วนต่างระหว่างทั้งสองเองก็ถูกเรียบเรียงอย่างมีเสน่ห์มาก แฟนๆของต้นฉบับ รวมถึงคนที่รู้จักเรื่องๆนี้จากอนิเมะนี้ ฉันจะพยายามเต็มที่เพื่อให้ทุกท่านได้สนุกสนานอย่างเต็มที่น่ะคะ<br /><br />คนพากย์โอกามิ เรย์ คุณโอกะโมโตะ โนบุฮิโกะ<br />ถ้าศึกพลังพิเศษที่เร้าร้อนกลายเป็นอนิเมะแล้วจะเป็นอย่างไง ผมเองก็สนใจเหมือนกันน่ะครับ แต่การได้รับบท &quot;โอกามิ เรย์&quot; ผมเองก็รู้สึกกดดันเล็กน้อยเหมือนกัน ผมจะพยายามรับบทให้เต็มที่ ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยน่ะครับ<br /><br />หน้า 2<br />โทกิ - [กะ...โกหกน่า!? ขนาดรุ่นพี่เฮย์เกะที่แกร่งสุดๆยังโดนตัดแขนในการโจมตีแค่ครั้งเดียว...!!]<br />** เฮย์เกะจนตรอก!? ความใจเย็นหายลับไปจากใบหน้านั้นเป็นครั้งแรก!? **<br /><br />โอกามิ - เฮย์เกะ...!!<br /><br />โคจิ - ตามจริงแล้ว ระดับพลังของเฮย์เกะที่เป็นผู้ก่อตั้งไม่สามารถเทียบเคียงกับซาเอจิกะที่เป็น &quot;โค้ดเนม&quot; ได้...แต่<br />พลัง &quot;แสง&quot; ของเฮย์เกะกับพลัง &quot;เงา&quot; ของซาเอจิกะเป็นพลังที่หักล้างกัน<br />คู่อริเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่สามารถดึงพลังออกมาเต็มที่ได้<br /><br />โทกิ - แต่ว่า ถ้างั้นซาเอจิกะก็เหมือนกันไม่ใช่เรอะ!? เมื่อกี้ &quot;แสง&quot; ยังปกป้องพวกเราจาก &quot;เงา&quot; ได้อยู่เลย...<br />โคจิ - เขาก้าวข้ามจุดนั้นไปแล้ว<br /><br />[ใช่แล้ว &quot;นั้น&quot;ไม่ใช่มนุษย์อีกแล้ว]<br />โทกิ - เอ๋ะ...!?<br /><br />หน้า 3<br />[ดาร์กไซด์...บุคคลิกที่ 2 ที่มีแต่ผู้ใช้พลัง &quot;เงา&quot; เท่านั้นที่มี]<br />[ตัวตนนั้นไม่ใช่ตัวตนธรรมดา แต่เป็นปีศาจเงาที่มีพลังสูงกว่าเดิมหลายสิบเท่า...ไม่ซิ หลายร้อยเท่า]<br /><br />รุย - ซาเอ...จิกะ!?<br />โทกิ - หละ...หลายร้อยเท่า? ล้อกันเล่นเรอะเปล่า!? มันจะไม่มากเกินไป...<br /><br />เฮย์เกะ - แย่จริงน่ะครับ เครื่องพันธนาการพังซะแล้ว แบบนี้ผมคงยั่งพลัง &quot;แสง&quot; ที่เต็มเปี่ยมในตัวผมไม่อยู่แล้ว<br />...แต่ว่า<br /><br />หน้า 4<br />ถ้าเป็นคุณ คงไม่จำเป็นต้องยั่งอะไรไว้แล้ว!!<br /><br />ซาเอจิกะ - ฮูว์...<br />ฮ่าห์...<br /><br />หน้า 5<br />รุย - อุ๊บ!!<br />โทกิ - พลังบ้าอะไรเนี่ย!!<br />โอกามิ - เฮย์เกะ!!<br /><br />[เจ้าพวกนี้...ลูกน้องใต้บัญชาของ &quot;โค้ดเนม&quot; งั้นรึ!!]<br /><br />หน้า 6<br />โคจิ - 15 คน...ไม่ซิ  ยังมีคนที่ซ่อนตัวอยู่อย่างชิกุเระอีกด้วย ตราบใดที่พวกเรายังไม่รู้พลังและระดับของฝ่ายนั้น เราจะเสียเปรียบทันทีถ้าพวกเราแยกกัน<br />รุย - แต่ว่า เราต้องไปช่วยเฮย์เกะ...<br /><br />ยุกิฮินะ - ทำไมต้องช่วยด้วย?<br />โทกิ - ...เอ๋ะ!?<br /><br />ยุกิฮินะ - แค่เจ้านั้นช่วยแค่ครั้งเดียวก็เชื่อใจมันแล้วเรอะ อ่อนหัดจริงๆน่ะพวกนาย<br />หมอนั้นเป็นคนที่เพื่อสามารถหลอกใช้ใครก็ได้ถ้ามันเพื่อแผนการของตัวเอง...ต่อให้เป็นพวกพ้องก็ตาม<br /><br />พวกนายเองก็เคยโดนมาแล้วไม่ใช่เรอะ?<br /><br />ซากุระ - ตะ...แต่ว่า ถึงรุ่นพี่เฮย์เกะจะเป็นแบบนั้น...<br /><br />โอ...กามิ?<br />[ไม่อยู่...!?]<br /><br />หน้า 7<br />เฮย์เกะ - เป็นยังไงล่ะครับ? ถึงจะเป็นดาร์กไซด์<br />แต่ตราบใดที่มองตัวจริงออกจากร่างเงาของผมไม่ออก ก็ไม่มีทางทำให้...<br /><br />หน้า 8<br />อึก!!<br /><br />ถ้างั้น!!<br /><br />อาโอบะ - เร็ว...!!<br /><br />เฮย์เกะ - ความเร็วขนาดนี้!! จะเร่งให้ถึงความเร็วแสงก็ย่อมได้...!!<br />คุณไม่มีทางเห็นตัว และจับตัวผมได้...<br /><br />หน้า 9<br />อุ๊ก...!!<br /><br />อึก...<br />อาโอบะ - เสียใจด้วยน่ะ<br /><br />ดาร์กไซด์ของซาเอจิกะ &quot;อ่าน&quot; การเคลื่อนไหวของนายได้เรียบร้อยแล้ว<br />นายจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่มีวันชนะ...<br /><br />เฮย์เกะ - Happy Soul...<br />== ดีใจจริงๆ<br /><br />น่า-สะ-หนุก-ดี-นี่<br />จิตวิญญาณผมไม่ได้รู้สึกเร้าร้อนแบบนี้มานานแล้ว<br />ถ้าเป็นแบบนี้ ผมอาจจะรั่งตัวเองไว้ไม่อยู่แล้วก็เป็นได้น่ะครับ...!!<br /><br />อาโอบะ - หา...<br /><br />หน้า 10<br />เฮย์เกะ - Flexible Smash!!<br /><br />อาโอบะ - [เขา &quot;อ่านมันออก&quot;...!!]<br />จบแล้วล่ะ!! เฮย์เกะ...<br /><br />หน้า 11<br />โอกามิ - เบลเฟกอร์!!<br /><br />เฮย์เกะ - โอกามิ-คุ...<br /><br />หน้า 12<br />อาโอบะ - &quot;แสง&quot; หายไปแล้ว!?<br />[เขาลบล้างพลัง &quot;แสง&quot; ด้วยเบลเฟกอร์!?]<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!? นายทำอะไรน่ะ!?<br />[ถ้าทำอย่างงั้น]<br />[รุ่นพี่เฮย์เกะมีหวังโดน &quot;เงา&quot; เล่นงานแน่!!]<br /><br />หน้า 13<br />ซากุระ - หา...<br />[พะ...พลาด!?]<br /><br />โอกามิ - เป็นอย่างที่คิด...ที่ดาร์กไซด์อ่านการเคลื่อนไหวได้ เพราะมันรับรู้ถึง &quot;แสง&quot; ที่ทะลักออกมาจากตัวนาย<br /><br />เฮย์เกะ - แหม!! อย่างงั้นเองรึครับ...<br />โอกามิ - อย่ามาแกล้งโง่หน่อยเลย นายเองก็รู้มาตั้งนานแล้วไม่ใช่เรอะ<br /><br />แต่ต่อให้รู้อยู่แล้ว เครื่องพันธนาการก็ถูกทำลายไปแล้ว นายเลยควบคุมพลังที่มหาศาลนั้นไม่ได้<br /><br />นอกซะจากว่านายจะถูกห่อหุ้มด้วยเพลิงที่เผาผลาญพลังพิเศษ...เบลเฟกอร์ของฉันแทนแหละน่ะ<br />...เท่านี้ดาร์กไซด์ก็อ่านการเคลื่อนไหวของนายไม่ได้แล้ว<br /><br />ซากุระ - โอกามิ!!<br /><br />หน้า 14<br />เฮย์เกะ - ทั้งที่รู้เรื่องนั้น...<br />แต่คุณก็ยังมาช่วยผมอีกรึครับ โอกามิคุง?<br /><br />โอกามิ - ขนาดไม่โดนยังรุนแรงขนาดนี้...!!<br /><br />ยูกิ - เรื่องอึ่งไว้ตองหลัง<br /><br />หน้า 15<br />ที่เหลือพวกเราจักกางเอง!!<br /><br />ซากุระ - ทุกคน!!<br /><br />หน้า 16<br />รุย - จริงอยู่ เฮย์เกะน่ะ ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ทั้งเข้าใจยากทั้งปากเสีย<br />แต่ก็เป็นคนที่คอยเฝ้าดูพวกเรามาตลอด!!<br /><br />ยูกิ - ชั้งเกลียดมังมาก...ชั้งเกลียดมังมากก็จริง<br />แต่หมายเลข 2 ที่เก่งกว่าหมายเลข 3 ที่ชั้งยอมรับมีแต่เฮย์เกะคงเดียว!!<br /><br />โทกิ - ก็ฉัน...รู้จักมันมานานนี่หว่า<br /><br />ซากุระ - ทุกคน...ทุกคน!!<br />[ไม่ว่ารุ่นพี่จะพูดไม่ดีแค่ไหน...แต่ทุกคนก็เชื่อในตัวเขา...]<br /><br />เฮย์เกะ - ...อย่างนี้ก็แย่ซิครับ ย้อนกลับมาพร้อมกันหมดแบบนี้ นี่พวกคุณทำอะไรลงไปครับ<br /><br />ผมตอนนี้...ปกป้องทุกคนไว้หมดไม่ไหวหรอกน่ะครับ<br /><br />โทกิ - โห!! รู้สึกปลึ้มขึ้นมาแล้วเรอะไง!?<br />ปิศาจเองก็มีน้ำตาเหมือนกันแฮะ...<br /><br />เฮย์เกะ - แบบนี้...<br />แบบนี้...<br /><br />หน้า 17-18<br />มันน่า-สะ-หนุก-ซะจนผมหยุดไม่อยู่แล้วน่ะซิครับ...!!<br /><br />โอกามิ - เฮย์เกะ!? เดี๋ยว...<br />โทกิ - เฮ้ย...!?<br /><br />เฮย์เกะ - HAPPY SOUL~!!!<br />== ดีใจจริงๆ<br /><br />โทกิ - น่ะ...<br /><br />นี่คิดจะฆ่าพวกเราไปด้วยหรอฟร้า!!<br /><br />หน้า 19<br />เฮย์เกะ - แหมๆ รู้สึกโล่งขึ้นเยอะเลยน่ะครับ Green Up เลยล่ะครับ<br />โทกิ - หัดอ้อมพลังซะบ้างซิฟะ!!<br />== สดชื่นขึ้น<br /><br />เฮย์เกะ - ถ้าจะว่า ก็ไปว่าโอกามิคุงที่เป็นคนจำกัดพลังผมซิครับ<br />[Let's Save My Heart]<br />โอกามิ - ...ไม่น่าเข้าไปช่วยตาลุงเบื้อกนี่เลย<br /><br />รุย - ซาเอจิกะ...เฮ้ย ทำใจดีๆไว้ ซาเอจิกะ...<br /><br />โทกิ - กะ...เกิดอะไร...<br /><br />หน้า 20<br />องค์ชาย...!!<br /><br />[หมอนั้น...!! กำลังดูดพลัง &quot;เงา&quot; ขององค์ชาย!?]<br /><br />โคจิ - รุย!!<br /><br />โอกามิ - หยุดน่ะ!!<br />โทกิ - ปล่อยองค์ชายน่ะเฟ้ย...<br /><br />ชิกุเระ - ยังมีหน้าไปห่วงคนอื่นอีกเรอะ?<br /><br />หน้า 21<br />คนที่จะตายน่ะ<br /><br />มันพวกแกต่างหาก!!<br />** วางใจได้ไม่นานก็ต้องเจอกับวิกฤตเข้าแล้ว!! **<br /><br />next: ไม่ดีดั่งว่า...!!<br />to be continued</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33120</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Bakuman 144 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-01-22T12:33:13+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33120" />
        <summary type="html">ขอโทษที่ช้างับ พอดีคอมที่บ้านเสียนิดหน่อยอ่ะงับ<br /><br />ปล. ขอโทษนะงับ ถ้าผิดถูกประการใด ป๋มอ่านแต่ต้นฉบับอังกฤษกับรวมเล่มไทยถึงตอนนี้อ่ะงับ เรื่องคำเฉพาะหรือชื่ออาจมีสะกดไม่ตรงกับคนแปลเดิมบ้าง ต้องขอโทษด้วยนะงับ<br /><br /><div class="important">สำหรับตอนนี้ ขอเป็นว่าป๋มอนุญาตให้ MangaTH เป็นคนนำไปทำสแกนเลชั่นได้เพียงผู้เดียวก่อนน่ะงับ ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงจะบอกอีกที</div><br /><br /><strong>บาคุแมน วัยซนคนการ์ตูน<br />หน้าที่ 144 &quot;บริษัทและวิธีเอาชนะที่สมบูรณ์แบบ&quot;</strong><br />หน้า 1<br />[วันจันทร์ที่ 21 พ.ย. ฉบับที่ 52 วางแผงพร้อมเรื่องสั้น &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; ตอนแรก และการ์ตูนตอนเดียวจบ &quot;T&amp;S&quot; โดยอาราอิ คิซาคุ]<br />ชูจิน - &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;สนุกขึ้นกว่าตอนที่ออกเป็นการ์ตูนตอนเดียวจบอีกแฮะ<br />ไซโค - ก็สองคนนั้นเป็นนักเขียนเก่าแก่ แถมรูปยังใช้ได้ด้วยนี่น่ะ<br /><br />** พายุแห่งนักเขียนรุ่นพ่อกำลังโหมกระหน่ำ!! **<br /><br />ชูจิน - แต่ว่า &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;เป็นเรื่องแนวต่อสู้สายหลักแบบสายมารเหมือนที่เราตั้งใจจะทำเลยน่ะ<br />&quot;T&amp;S&quot; เองก็เป็นการ์ตูนแนวต่อสู้ด้วยจิตวิทยาและความรู้ที่ใช้ฉากโรงเรียนเหมือนกับ &quot;PCP&quot;<br />ถ้า &quot;T&amp;S&quot; ได้รับความนิยม &quot;PCP&quot; จะไม่แย่เอาเรอะ<br />ไซโค - นั้นซิน่ะ<br /><br />คายะ - แต่ &quot;PCP&quot; ยังสนุกกว่าอยู่ดีนี่?<br />ชูจิน - ฉันก็หวังว่าอย่างงั้น...<br />แต่ว่าการ์ตูนตอนแรกกับตอนเดียวจบจะได้รับความนิยมง่ายซะด้วย<br /><br />หน้า 2<br />[วันศุกร์ที่ 25 พ.ย.]<br />ชูจิน - เฮ้อ~...<br /><br />ที่ 1 &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; ที่ 2 &quot;T&amp;S&quot;...<br />ที่ 3 &quot;ผู้ผดุงฯ&quot; ที่เพิ่งได้ละครฉายไปแหมบๆ<br />&quot;PCP&quot; ที่ 7...<br />ไซโค - จะดูถูกพวกคนเก่าคนแก่ไม่ได้เลยซิน่ะ...<br />ชูจิน - อืม...ถึงจะร่วงลงมาแค่ครั้งเดียว แต่ก็มีผลกับการเขียนเรื่องให้สนุกเหมือนกัน...<br /><br />การ์ตูนตอนเดียวจบ &quot;คิล นักสู้โฮมรัน&quot; ของอ.นันโกคุที่ตีพิมพ์อาทิตย์หน้าก็สนุกเหมือนกัน...<br />คงมาถึงแล้วซินะ ยุคย้อนสมัย...<br />คายะ - ย้อนสมัยนี่...หมายถึง &quot;จัมป์&quot; จะมีนักเขียนมือโปรมาแทนคนหนุ่มสาวงั้นเรอะ?<br /><br />ชูจิน - เออ...แบบนั้นคงเรียกว่าเริ่มยุคใหม่ได้เหมือนกันแหละน้า...<br />[อ.อาซึมะ อายุ 50 อ.อาราอิ อายุ 36 อ.นันโกคุ อายุ 47]<br />คายะ - เอ๋~~<br />ฉันรู้น่ะว่าญี่ปุ่นกำลังมีคนแก่มากขึ้น แต่แบบนี้มีด้วยเรอะ...<br /><br />ชูจิน - เอ๋ะ? เราก็รู้ผลคะแนนจริงแล้วนี่...<br /><br />นานามิเนะ โทรุ!!<br />ไซโค - เอ๋ะ!? นานามิเนะคุงน่ะหรอ?<br /><br />หน้า 3<br />นานามิเนะ - ไม่ได้คุยกันนานเลยนะครับ อ.ทาคากิ<br />ชูจิน - ...อืม...<br /><br />นานามิเนะ - ผมมีบางอย่างที่อยากให้อ.อาชิโรกิเห็นน่ะครับ พอว่างออกมาได้มั้ยครับ?<br />ชูจิน - อยากให้พวกเราเห็น?<br />คือ...เราส่งต้นฉบับไปตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้ว วันนี้ก็เลยพอมีเวลา...<br />ที่ว่าอยากให้ดูนี่สตอรี่บอร์ดเรอะ?<br />นานามิเนะ - ครับ เป็นงานชิ้นใหม่ที่ผมเขียนขึ้นหลังจากสำนึกจากเรื่องที่เกิดขึ้นคราวที่แล้วน่ะครับ<br />ชูจิน - ...ถ้างั้น ให้คุณโคซึกิดูก่อนจะไม่ดีกว่าเรอะ...<br /><br />นานามิเนะ - ไม่ล่ะครับ ไม่ว่ายังไงผมก็อยากให้อ.อาชิโรกิเป็นคนดูให้น่ะครับ ผมจะออกไปรับพวกคุณเอง เพราะงั้น ขอความกรุณาด้วยเถอะครับ<br /><br />ติ๊ด<br /><br />ชูจิน - ...เขาว่าจะมารับ<br />คายะ - เอ๋~ แต่ฉันไม่ค่อยชอบนานามิเนะคุงเลย...งั้นฉันขอกลับบ้านก่อนล่ะ...<br /><br />ไซโค - เขาบอกว่าสำนึกผิดจากเรื่องครั้งที่แล้วไม่ใช่เรอะ? แต่เอามาให้เราดูแทนที่จะไปให้คุณโคซึกินี่มันผิดนะ<br />ชูจิน - แต่ก็แปลว่าเขาเชื่อใจเราได้ แถมเราเองก็เคยอยากได้ความเห็นจากคนอื่นนอกเหนือจากบก.เหมือนกันไม่ใช่เรอะ<br /><br />หน้า 4<br />ฮิบิกิ - ท่านประธาน กระผมมีเรื่องอยากถามท่านเรื่องหนึ่งน่ะครับ...<br /><br />นานามิเนะ - ว่ามา<br /><br />ฮิบิกิ - ทำไมท่านถึงได้ยึดติดกับอาชิโรกิ มุโตขนาดนี้รึครับ?<br /><br />นานามิเนะ - อาชิโรกิ มุโตะคือเป้าหมายของฉัน<br /><br />เด็ก - นี่ๆ<br />ฮ่ะๆๆ<br />กลับกันเถอะ<br />นี่ วันนี้ไปเล่นบ้านคาซึได้มั้ยอ่ะ?<br /><br />นานามิเนะ - ฉันไม่มีเพื่อน<br />เด็ก - ไปเล่นเกมกันเหอะ<br />นานามิเนะ - จนกระทั่งวันนั้น...<br /><br />หน้า 5<br />[ใช้เงินซื้อความสามารถของคน?]<br />[มนุษย์ทุกคนถูกแบ่งชั้นด้วยเงินและความรู้]<br /><br />[การ์ตูนนี้มันอะไรกันเนี่ย...!]<br /><br />[จะเอาการ์ตูนแบบนี้มาลงใน &quot;จัมป์&quot; งั้นเรอะ!?]<br />[แถมคนเขียนยังอายุแค่ 15...]<br /><br />[เจ๋งหว่า~~!!]<br />พรึบ<br />พรึบ<br /><br />หน้า 6<br />ป๋าฮะ ผมมีเรื่องอยากจะขอร้อง<br />พ่อ - มีอะไร?<br /><br />ผมอยากได้เงินฮะ...<br /><br />พ่อ - จะเอาเท่าไหร่?<br /><br />...มะ...มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้...<br /><br />นานามิเนะ - ตอนนั้นฉันได้ตาสว่าง<br />แค่ฉันหว่านเงินออกไป ทุกคนก็จะมาญาติดีกับฉัน<br />ฉันใช้เงินก็ซื้อเพื่อนได้แล้ว<br />โลกนี้มีแต่พวกมนุษย์สวะทั้งนั้น<br /><br />[อาชิโรกิ มุโตสุดยอดจริงๆ!!]<br /><br />[เงินตรา ปัญญา พิชิตโลก]<br />[นี่แหละ!]<br /><br />[ความเป็นจริง!]<br />พรึบ<br />พรึบ<br /><br />หน้า 7<br />ถึงแล้วครับ ท่านประธาน<br /><br />นานามิเนะ - อ.อาชิโรกิ ขอโทษที่ให้คอยครับ<br />ผมเอารถมารับแล้วครับ ขอรบกวนเวลาพวกคุณให้ออกไปกับผมหน่อยได้มั้ยครับ?<br />อาชิโรกิ - เอ๋ะ รถ? มารับ!?<br /><br />อะ...อ.ฮิบิกิ!? ทำไมถึง!?<br />นานามิเนะ - รายละเอียดเดี๋ยวผมอธิบายตอนไปถึงบริษัทเองครับ<br />เชิญเลย<br /><br />อาชิโรกิ - ...บริษัท...อะไร?<br />นานามิเนะ - ผมอยากให้พวกคุณได้เห็นบริษัทของผมน่ะครับ<br /><br />อาชิโรกิ - บริษัทของนานามิเนะคุงเรอะ!?<br />นานามิเนะ - ครับ บริษัทผลิตการ์ตูนนะครับ<br /><br />ไซโค - ผลิตการ์ตูน!?<br />ชูจิน - หมายถึงยังไง...<br />นานามิเนะ - ผมถึงบอกไงครับ ว่าผมจะอธิบายพอไปถึงเองครับ<br /><br />หน้า 8<br />ชูจิน - ชิ...<br />SHINJITSU Co.!?<br />ส่วนชั้นล่างเป็น HIBIKI...<br />นานามิเนะ - ผมแค่ตั้งชื่อไปงั้นๆแหละครับ<br />MS คือศุนย์วิจัยการสร้างการ์ตูน<br />MK เป็นคล้ายๆร้านกาแฟการ์ตูนน่ะครับ<br />== บริษัท ความเป็นจริง จำกัด (ถ้าให้แปลตรงๆอ่ะนะ)<br /><br />ขอบคุณมากนะครับ อ.ฮิบิกิ กลับไปประจำตำแหน่งเดิมได้แล้วล่ะครับ<br />ฮิบิกิ - ครับ<br /><br />ชูจิน - ...เออ อ.ฮิบิกิเป็นเหมือนลูกจ้างของนานามิเนะคุงเรอะ?<br />นานามิเนะ - ถูกต้องแล้วครับ เพราะนี้เป็นบริษัทของผม<br /><br />ถ้างั้น ผมจะพาดูชั้น 4 ที่เป็นชั้นทำงานของผู้บรรยายที่อ.ฮิบิกิเป็นคนคุมอยู่ก่อนก็แล้วกันนะครับ<br />ทางนี้เลยครับ<br /><br />หน้า 9<br />ที่ได้รางวัลการ์ตูนหรือรางวัลอื่นๆแล้วแต่ยังไม่เปิดตัวก็มีอยู่ 16 คน...<br />ถ้าเป็นใน &quot;จัมป์&quot; ล่ะก็ ไม่ว่าคนเขียนรางวัลชมเชยของ 2 การประกวดใหญ่ และรางวัลชนะเลิศการประกวดสโตกิ่น<br />ส่วนผู้บรรยาย นอกจากอ.ฮิบิกิแล้วก็ยังมีอีก 3 คน ทุกคนเป็นนักเขียนการ์ตูนที่มากด้วยความสามารถทั้งนั้น<br /><br />ผมบอกชื่อไม่ได้ แต่ตอนนี้มีนักเขียนกว่าสิบคนที่นำสตอรี่บอร์ดมาเสนอกับทางผมแล้ว<br />ชูจิน - เป็นสิบเลยเรอะ!?<br /><br />นานามิเนะ - ครับ แต่ผมเองก็คัดเอามาเฉพาะคนที่วาดรูปเก่งมาเท่านั้นเหมือนกันน่ะครับ...<br /><br />&quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; ของอ.อาซึมะก็เป็นหนึ่งในนั้น<br />ชูจิน - &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;!?<br /><br />หน้า 10<br />ไซโค - ...หมายความว่าอ.อาซึมะเขียน &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot; มาจากสตอรี่บอร์ดของที่นี่งั้นเรอะ<br /><br />นานามิเนะ - ครับ อาจารย์เองก็ดีอกดีใจใหญ่เลยเหมือนกัน<br /><br />อันดับแรก ผู้บรรยายจะพูดคุยกับคนเขียนทั้ง 16 คนว่านักเขียนที่ขอร้องมาแต่ละคนควรเขียนเรื่องเป็นอย่างไร<br />จากนั้น 16 คนนั้นก็จะจัดกลุ่มละ 4 คน รวมผู้บรรยายคนหนึ่งก็กลายเป็นทีม 5 คน 4 ทีมเพื่อเริ่มเขียนสตอรี่บอร์ด<br />[สตอรี่บอร์ด]<br />เพื่อไม่ให้มีการได้เปรียบเสียเปรียบ จึงมีการสลับสมาชิกในทีมไปพร้อมๆกับการสร้างสตอรี่บอร์ด<br /><br />เมื่อเสร็จแล้ว ผู้บรรยายทั้งหมดจะนำสตอรี่บอร์ดทั้ง 4 อันมาปรึกษาหารือ ก่อนที่จะส่งสตอรี่บอร์ดที่ได้คะแนนสูงสุดไปที่ห้องมอนิเตอร์ที่ชั้น 2 และ 3<br />[ห้องมอนิเตอร์]<br /><br />อาชิโรกิ - ห้องมอนิเตอร์?<br />นานามิเนะ - อ่ะ ขอโทษครับ อีกซักครู่ผมจะพาไปชมที่นั้นเอง<br />แต่ตอนนี้ขออธิบายเกี่ยวกับชั้น 4 นี่อีกนิดก่อนน่ะครับ<br /><br />หน้า 11<br />ทั้ง 16 คนนั้นจะได้รับการประเมินและมีการแข่งขันกันเองเพื่อก้าวหน้าขึ้นไปอีก<br />ทุกคนสามารถเก็บเกี่ยวจากชั่วโมงบรรยายเพื่อพัฒนางานของตน ถ้าได้รับการยอมรับ ผลงานก็จะถูกสนับสนุนและเป็นโอกาสให้พวกเขาได้เปิดตัว<br /><br />ที่สำคัญ ที่นี่ไม่เหมือนโรงเรียนสอนวาดการ์ตูนเพราะผมเป็นคนว่าจ้างพวกเขามาเอง พวกเขาก็เป็นเหมือนลูกจ้างของผม<br /><br />ชูจิน - ลูกจ้าง...<br /><br />นานามิเนะ - แน่นอนว่าค่าจ้างก็ขึ้นอยู่กับสถานะและระดับความคิดสร้างสรรค์ของผลงาน จะเรียกว่าโบนัสก็ไม่ผิดหรอกครับ<br /><br />นี่คือระบบที่เกิดขึ้นจากการมองย้อนไปที่ความล้มเหลวของผม<br />16 คนที่มีทั้งความรับผิดชอบและฝีมือ...และผมก็ว่าจ้างเขาเข้ามา ยังไงๆ 50 คนก็เยอะเกินไป แถมมันก็ไม่แปลกที่พวกในอินเตอร์เน็ตทำกันแบบงูๆปลาๆเพราะพวกเขาไม่ได้อะไรจากการทำนั้น<br /><br />หน้า 12<br />ชูจิน - ก็จริงที่นายแก้ไขจุดบกพร่องของเหตุการณ์ครั้งที่แล้วหมด...ถ้าอย่างนี้อาจสามารถสร้างผลงานที่สนุกจริงๆขึ้นมาได้ก็ได้<br />ไซโค - ชูจิน...!<br />นานามิเนะ - ไม่ใช่แค่อาจหรอกครับ เพราะผลลัพธ์มันออกมาแล้ว<br /><br />ไซโค - &quot;สังเวียนก.ก.น.&quot;<br />ที่ได้ที่ 1 น่ะเรอะ...<br /><br />นานามิเนะ - ที่ 2 ก็ด้วยครับ<br /><br />ชูจิน - ที่ 2?...งั้น &quot;T&amp;S&quot; ของอ.อาราอิก็มาจากที่นี่เหมือนกันเรอะ...?<br />นานามิเนะ - ครับ<br /><br />แต่อ.อาซึมะและอ.อาราอิยังเพิ่งได้แค่การ์ตูนตอนเดียวจบกับเรื่องสั้นตอนแรกเท่านั้น ยังไม่ถึงของจริงหรอกน่ะครับ<br />เพราะขนาดผมที่การ์ตูนตอนเดียวจบได้ที่ 1 ส่วนตอนที่ 1 ของเรื่องตีพิมพ์รายสัปดาห์ได้ที่ 2 ก็ยังโดนตัดจบหลังจากนั้นแป๊ปเดียวได้เลยนี่ครับ<br /><br />แถมยังมีอ.นันโกคุที่เขียนลงสัปดาห์หน้ากับอ.ยานากิที่เขียนลงสัปดาห์ต่อไป ถ้าทั้งหมดนั้นได้ตีพิมพ์รายสัปดาห์และกวาดความนิยมลำดับต้นๆล่ะก็...<br /><br />หน้า 13<br />อาชิโรกิ - เดี๋ยว...! อ.นันโกคุกับอ.ยานากิก็ด้วยเรอะ!?<br />นานามิเนะ - ครับ นั้นก็ผลงานของบริษัทผมเหมือนกัน<br /><br />ชูจิน - ...ก็ว่าอยู่ว่ามันแปลกๆ ที่แท้นานามิเนะคุงเป็นคนอยู่เบื้องหลังการกลับมาอย่างพรวดพราดของพวกนักเขียนเก่าแก่เองหรอกเรอะ...<br /><br />นานามิเนะ - ครับ ผมเสนอสตอรี่บอร์ดให้กับพวกนักเขียนรุ่นเก่าให้เขาสร้างขึ้นมาเป็นชิ้นงาน<br />ผลงานที่ได้เลยต่างชั้นกับพวกมือใหม่อย่างแน่นอน<br /><br />ผมอยากให้มันได้รับการตีพิมพ์รายสัปดาห์เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ออกมา<br />แต่สิ่งที่ผมพูดมาจนถึงตอนนี้ยังไม่พอสำหรับที่จะไปให้ได้ถึงจุดนั้น<br /><br />ผมได้คิดหาวิธี ว่าจะทำยังไงให้ผมได้รับความนิยม<br /><br />ซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือมอนิเตอร์ที่อยู่ที่ชั้น 2 และ 3<br /><br />เชิญชมได้เลยครับ<br /><br />หน้า 14<br />เรามีนักเรียนมัธยมกว่า 100 คนมาที่นี่ทุกวัน<br />แน่นอนว่าทั้งหมดเป็นเด็กมัธยมที่ผ่านการเลือกสรรค์ว่าสามารถวิพากวิจารณ์ได้ในระดับหนึ่ง<br />โดยจำนวนผู้ชายต่อผู้หญิง 7 ต่อ 3<br /><br />ที่นี่เป็นเหมือนร้านกาแฟ พวกเขาสามารถอ่านหนังสือการ์ตูนอะไรก็ได้ตามใจชอบพร้อมดื่มเครื่องดื่มที่ชอบได้ตามสบาย<br />คน - เรื่องใหม่ใน &quot;คิก&quot; นี่เฮ่ยเป็นบ้าเลยว่ะ<br />ไหนๆก็มาที่นี่แล้ว ไปอ่านการ์ตูนยุคเก่าที่ดังๆดีกว่ามั้ง<br /><br />นานามิเนะ - พวกเขาจะให้คะแนนสตอรี่บอร์ดที่ส่งมาจากชั้น 4<br />นี่คือจุดประสงค์หลักของห้องมอนิเตอร์<br /><br />หน้า 15<br />ชูจิน - ...นายให้คนที่มีมุมมองใกล้เคียงกับคนอ่านมากที่สุดเป็นคนตัดสินใจขั้นสุดท้ายอย่างงั้นซิน่ะ...<br />นานามิเนะ - ครับ สมแล้วที่เป็นอ.ทาคากิ<br /><br />แต่ถึงลักษณะมันจะเป็นเหมือนร้านกาแฟ แต่ผมก็จ่ายเงินค่าจ้างให้พวกเขาที่อุตส่าห์สละเวลามาอยู่ทีนี้เหมือนกันน่ะครับ<br /><br />พวกเขายังสามารถลงไอเดียวเกี่ยวกับสตอรี่บอร์ดเพื่อเงินได้อีกด้วย<br />แถมยังทำแบบสอบถามให้มากมาย<br />นอกจากนั้น นอกจากการ์ตูนดังที่ได้รับความนิยมมากแล้ว ต่อให้ทางเราไม่รู้ ผลของแบบสอบถามของจัมป์กับแบบสอบถามของที่นี่ก็ใกล้เคียงกันมาก<br /><br />ที่นี่ยังมีกล้องติดตั้งอยู่จำนวนมาก สำหรับเก็บภาพสีหน้าของแต่ละคนระหว่างที่อ่านการ์ตูนเพื่อนำไปใช้ในการสร้างสตอรี่บอร์ดอีกด้วย<br /><br />ถ้าอยากสร้างเรื่องสำหรับผู้อ่าน ก่อนอื่นก็ต้องเข้าใจกลุ่มคนอ่านซะก่อนอ่ะนะครับ<br /><br />ไซโค - [...ใช้เงินไปมากขนาดนี้เลยเรอะ...]<br /><br />หน้า 16<br />นานามิเนะ - เป็นไงล่ะครับ อ.อาชิโรกิ?<br />ผมเชื่อว่าการเขียนการ์ตูนด้วยวิธีนี้สามารถเรียกความนิยมได้มากกว่าการทำงานกับบก.แบบสองต่อสองเยอะเลยน่ะครับ<br /><br />ไซโค - [...แบบนี้มันไม่ได้สำนึกผิดเลยนี่?...แถมยังเลยเถิดไปกันใหญ่...]<br />[นานามิเนะคุงไม่ตั้งใจจะประสบความสำเร็จในฐานะนักเขียนเองเลยงั้นเรอะ...?]<br /><br />ชูจิน - ถ้าเรื่องการผลิตการ์ตูน วิธีนี้อาจสามารถสร้างการ์ตูนที่มีความนิยมสูงจริงๆก็ได้<br />นานามิเนะ - ครับ<br /><br />ชูจิน - แต่จะถึงขั้นก่อตั้งเป็นบริษัทมันเป็นไปไม่ได้หรอก<br />ไซโค - อืม ฉันก็คิดอย่างงั้นเหมือนกัน<br /><br />นานามิเนะ - นั้นซินะครับ ถ้าพูดในเชิงบริษัทก็ยังถือว่าติดเลขตัวแดงอยู่<br />ส่วนกำไรคือ 60% ของค่าต้นฉบับของสำนักพิมพ์ ยอดขายรวมเล่ม และอื่นๆจากการ์ตูนแต่ละเรื่อง<br /><br />หน้า 17<br />แต่นี่เป็นการ์ตูนน่ะครับ ถ้าทำให้ดังแบบระเบิดได้เล่มหนึ่งก็คืนทุนได้แล้วล่ะครับ<br /><br />ไซโค - ...แต่ฉันว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างงั้นหรอกน่ะ...<br />ชูจิน - แล้วนายไปเอาทุนเดิมมาจากไหน?<br /><br />ฉันไม่เชื่อว่าจะมีใครสปอนเซอร์ให้คนเด็กอย่างนายก่อตั้งบริษัทเลินเล่อแบบนี้หรอกน่ะ<br />นอกจากนั้น แค่ผลงานของนายในฐานะนักวาดการ์ตูนคงถึงกับทำให้สามารถก่อตั้งเป็นบริษัทแบบนี้ไม่ได้หรอก<br />นานามิเนะ - ทำไมถึงต้องจุกจิกกับเรื่องเงินขนาดนั้นล่ะครับ ไม่ไหวน่ะครับ<br />อ.อาชิโรกิไม่เห็นต้องยุ่งเกี่ยวกับเงินหรือความคิดผมเลยนี่ครับ แถมผมก็มีเป็นบริษัทแล้วจริงๆ<br /><br />เงินกู้น่ะ ขอแค่สร้างการ์ตูนที่ทำเงินได้ออกมามากๆแล้วเอาไปใช่คืนก็ไม่มีปัญหาแล้ว<br />และต่อให้ทำเงินไม่ได้ ก็แค่ขอเงินการกุศล...<br />ครับ เงินลงทุนเพื่อการ์ตูน...ถ้าคิดว่านั้นคือเงินการกุศลก็จบแล้วไม่ใช่รึครับ<br /><br />ชูจิน - การกุศล?<br /><br />หน้า 18<br />...นานามิเนะคุงมาทำเรื่องแบบนี้มันไม่แปลกไปหน่อยเรอะ...<br />ไซโค - อืม ถ้าเป็นนักวาดที่ประสบความสำเร็จจนร่ำรวยมาพูดล่ะก็ยังพอว่าน่ะ<br /><br />นานามิเนะ - ...เอาเถอะครับ ระบบนี้ ยังไงประสบความสำเร็จได้ในอนาคตแน่นอน<br />ที่ผมอยากบอกคือผมไม่ได้ทำเรื่องนี้เพื่อเงิน แต่เพื่อเป้าหมายอื่นต่างหากล่ะครับ<br /><br />ไซโค - ...งั้นนายคิดจะทำเพื่อโลกของการ์ตูนจริงๆงั้นเรอะ?<br />ถ้างั้นก็ไม่เห็นจำเป็นต้องพาพวกเรามาดูเลยนี่น่า...<br /><br />ขอทีล่ะครับ อ.อาชิโรกิ...<br />นี่คุณยังไม่เข้าใจอีกเรอะ?<br /><br />ตอนที่เจอกันที่งานเลี้ยงปีใหม่ ผมก็ประกาศไว้แล้วไม่ใช่รึ?<br /><br />หน้า 19<br />&quot;คราวหน้าผมต้องชนะให้ได้ ด้วยวิธีใหม่ของผม&quot;<br />นี่ก็คือวิธีใหม่ของผมยังไงล่ะครับ<br /><br />ครับ<br />ทุกอย่าง<br />ก็เพื่อให้ชนะพวกคุณ...<br /><br />ผมไม่สนเรื่องเงินหรือโลกการ์ตูนหรอก<br /><br />ถ้าไม่ให้คุณสองคนมาเห็นวิธีเอาชนะที่สมบูรณ์แบบของผมก็แย่ซิครับ...<br /><br />ถ้าด้วยวิธีนี้ล่ะก็ ผมไม่มีทางแพ้พวกคุณแน่...<br />นี่แหละ เงินตรา ปัญญา พิชิตโลกของจริงเลยล่ะครับ อ.อาชิโรกิ!<br />** แสยะเขี้ยว!! **</summary>
	</entry>
		<entry>
		<id>https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33117</id>
        <title>[ไทย] [Translation] Code:Breaker 164 by Ju-da-su</title>
        <updated>2012-01-22T08:50:56+00:00</updated>
        <author>
            <name>Ju-da-su</name>
            <email>admin@mangahelpers.com</email>
        </author>
        <link rel="alternate" href="https://mangahelpers.com/t/judasu/releases/33117" />
        <summary type="html"><div class="important"><div>Spoiler: <a onclick="$(this).parent().next().toggle(); return false;">English Summary</a></div><div style="display: none; padding: 3px;">From the previous chapter, the group had successfully gathered all the activated Three Sacred Treasure, the keys to pass through the &quot;Su&quot; gate which is the final gate before they reach &quot;Eden&quot;.<br /><br />To their surprise, what they found behind the &quot;Su&quot; gate was an underground Parliament House. Heike explained that this Parliament House is built at the same time as the surface Parliament House during the Meiji Era. While the surface Parliament House hosts meetings of the parliament members, this Parliament House formerly hosted meetings of the Four Founders and Code:Breakers of &quot;Eden&quot; in discussion of the way they are to judge the villains who are unjudgable by laws. At the same time, they each hold the responsibility to overlook one another, and prevent anyone from seizing over control of &quot;Eden&quot; or getting out of control. However, as Rui notes that they could've just host the meetings at some place casually like the coffee shop, Heike reveals that this building and &quot;Eden&quot; has another thing they are responsible off and that is also the reason behind the name &quot;Eden&quot; before leading them into the grand hall.<br /><br />Inside the hall are several wall paintings of angels. Heike explained another thing &quot;Eden&quot; is responsible of are these &quot;story paintings&quot; (read &quot;Eden&quot; in Japanese), and that they are to pass on the stories as portrayed in these paintings. Toki starts laughing at how silly that is when Yuuki notes that he just totally has a bad feeling of these paintings and seriously despise them. Ogami explained that it was because these paintings are painted with blood, shocking everyone. Rui then points out that one of the painting was the painting of Ogami and Sakura, which Sakura recognizes right away and realizes that these paintings are the paintings which tells of December 32 event. She starts to demand Heike to tell her the truth, while Heike insists that he can't say anything more than that. How Heike kept everything that's crucial from the group angers Ogami, so he expressed his distrust of Heike. Heike replies him, &quot;Ogami-kun...I've been waiting for you for so long, and also for this day to come...You can think of me in however way you want, but please never forget these paintings, ever...!!&quot; before declaring that he has enough with the friendship play and binds everyone with his ropes of light, refusing to untie them. There, Saechika and the Code:Name appear. Saechika praises Heike for being able to confine seven power users instantaneously, and Heike modestly thanks him, saying that he would like to return to their side and will give the Code:Breakers as his offer. The Code:Breakers realize that Heike has betrayed them, but Heike denotes to them that neither he nor they even trust each other to begin with. Saechika starts attacking the Code:Breakers all at once with his giant shadow, and turn to Heike, once again, praising him of how he helps to save up his energy to eliminate the traitors. Heike once again thanks him modestly, only to be attacked as well by Saechika.<br /><br />Saechika: You want...You want to become part of us once again!? That's not funny. Even if you're the founder, I've never like some low-life who can read those obscene books while sipping his tea.<br /><br />However, to the Code:Names' surprise, Heike is perfectly unharmed. He revealed the bindament of light he placed on himself, before unbind himself, to attack Saechika. Heike notes that he too doesn't intend to join someone with such ungraceful walking posture. It's later revealed that everyone too are unharmed, as Heike bound the group, not to confine their movement, but to protect them from Saechika, as the only thing that can counter Saechika's &quot;Shadow&quot; is his &quot;Light.  However, as the trust for Heike grows within the group, Heike's arm was severed. Heike says &quot;...This is bad. If possible, that is the only thing I would never want to happen.&quot; as the shadow starts to engulf around Saechika. The chapter ends with the revelation of Saechika's Dark Side.</div></div><br /><br />ตอนหน้าจะมีบทสัมภาษณ์นักพากย์ด้วย อยากรู้จังว่าจะมีใครเพิ่มขึ้นมาด้วยรึเปล่า &gt;_&lt;<br /><br /><div class="important">ถ้าต้องการเอาไปใช้ กรุณาเครดิตให้ถูกต้องและครบถ้วนด้วยนะงับ และุถ้าเป็นไปได้ ช่วยอ่านทวนก่อนนิดด้วยนะงับ (อันหลังนั้นแล้วแต่อ่ะนะ ไม่ได้บังคับงับ)</div><br /><br /><strong>โค้ดเบรกเกอร์<br />โค้ด 164 &quot;ความจริงของ &quot;เอเด็น&quot;&quot;</strong><br />หน้า 1<br />โทกิ - กะ...<br />โกหกน่า!?<br /><br />ซากุระ - หืมม์...<br /><br />โทกิ - นี่น่ะรึ...สำนักงานใหญ่ของ &quot;เอเด็น&quot;...!?<br />** ความจริงที่ซ้อนเร้นอยู่ภายในรัฐสภาใต้ดินนี่คือ!? **<br />[ตึกรัฐสภา...ใต้ดินแบบนี้เนี่ยน่ะ!?]<br /><br />หน้า 2<br />รุย - นี่มันอะไรกัน...<br />ยูกิ - ก๊อปได้เหมือนเปี๊ยบเลย<br />โอกามิ - ถ้างั้น ที่นี่ก็เป็นทั้งรัฐสภาและไม่ใช่รัฐสภาอย่างงั้นเรอะ<br /><br />เฮย์เกะ - จัสต์ แอนเซอร์ (ถูกต้อง)แล้วครับ ถ้ารัฐสภาบนดินคือรัฐสภาเบื้องหน้า ที่นี่ก็คือรัฐสภาใต้ดินที่เป็นเบื้องหลัง...<br />นี่แหละครับ สำนักงานใหญ่ของ &quot;เอเด็น&quot;<br /><br />การก่อตั้งรัฐสภาในสมัยเมย์จิ จริงๆแล้วเป็นการก่อตั้งรัฐสภารวมกันทั้งหมด 2 แห่ง<br />แห่งแรกก็คือรัฐสภาที่เป็นที่ประชุมของสมาชิกสภาอย่างที่ทุกคนรู้กัน<br />ส่วนอีกแห่งก็คือรัฐสภาแห่งนี้ ซึ่ง &quot;เอเด็น&quot; เป็นคนก่อตั้ง<br /><br />ซากุระ - หมายความว่า...รุ่นพี่เฮย์เกะกับผู้ก่อตั้งทั้งสี่เป็นคนสร้างที่นี้ขึ้นมารึคะ!?<br />โทกิ - ...เห่ยชิบ<br /><br />หน้า 3<br />เฮย์เกะ - พวกเราผู้ก่อตั้งทั้งสี่และเหล่าโค้ดเบรกเกอร์มีการอภิปรายเกี่ยวกับการตัดสินคนชั่วที่กฏหมายไม่สามารถตัดสินได้และนำข้อสรุปไปประยุกต์ใช้<br />แน่นอน ว่าแต่ละคนก็มีหน้าที่สังเกตการณ์เพื่อรักษาสมดุลย์อำนาจและป้องกันการยึดครอง &quot;เอเด็น&quot; ไว้เพียงหนึ่งเดียว ให้อยู่ในความควบคุม<br /><br />ยุกิฮินะ - ...แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า<br /><br />รุย - แต่ว่าถ้าแค่พูดคุยกันเฉยๆ ไปคุยกันตามร้านกาแฟหรืออะไรแทนก็ได้นี่น่า? ไม่เห็นต้องใช้ตึกโอ่โถงขนาดนี้เลย<br />เฮย์เกะ- เพราะงั้นคุณถึงได้เป็นแค่อดีตคนชั่วป่าเถึ่อนยังไงล่ะครับ...ยิ่งกว่านั้น<br /><br />คุณรู้มั้ยครับ ว่าทำไม &quot;เอเด็น&quot; ถึงได้ถูกเรียกว่า &quot;เอเด็น&quot;?<br />ซากุระ - เอ๋ะ!?<br /><br />รัฐสภาแห่งนี้...รวมทั้ง &quot;เอเด็น&quot; ยังมีหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่อีกอย่างหนึ่งน่ะครับ<br /><br />หน้า 4<br />รุย - ภาพเทวดา...!?<br />โอกามิ - รัฐสภาของจริงไม่มีแบบนี้นี่<br /><br />โทกิ - ...ท่าทางเก่าเอาเรื่องเหมือนกันน่ะเนี่ย<br />แต่ว่านี่มัน...<br /><br />หน้า 5<br />เฮย์เกะ - อีกความหมายหนึ่งของ &quot;เอเด็น&quot; ก็คือ &quot;จิตรกรรมที่บอกเล่า&quot;<br />การสืบทอดเรื่องเล่าผ่านทางจิตรกรรมฝาผนังเหล่านี้คืออีกหนึ่งหน้าที่ของ &quot;เอเด็น&quot; และรัฐสถาแห่งนี้<br /><br />โทกิ - สืบทอดรูปนางฟ้าร่าเริ่งพวกนี้อ่ะน่ะ? อะไรจะหน่อมแน้มปานนั้น<br />เฮย์เกะ - อ้าว? มองเห็นแต่ภาพภายนอกแบบนี้ไม่สมกับเป็นโทกิคุงที่สุขุมคนนั้นเลยน่ะครับ<br />โทกิ - หา?<br /><br />ยูกิ - ...ไม่ชอบอ่ะ<br /><br />ฉันเกลียดรูปพวกนี้ที่สุดเลย มองแล้วรู้สึกอยากอ้วก<br />โอกามิ - ...ไม่แปลกหรอก<br /><br />ก็รูปพวกนี้...<br />วาดด้วยเลือด<br /><br />โทกิ - หา!?<br />รุย - เฮ้ย ดูนั้นซิ!!<br /><br />นี่มันรูปเรย์กับซากุระโคจิไม่ใช่เรอะ!?<br /><br />หน้า 6<br />ซากุระ - หะ...<br /><br />[นะ...นี่หรือว่า รูปพวกนี้...]<br />[เป็นรูปวาดของวันที่ 32 ธันวา!?]<br /><br />ทะ...ทำไม ทำไม!? โอกามิกับฉันถึง...<br />รุย - ซากุระโคจิ<br /><br />ซากุระโคจิ - รุ่นพี่เฮย์เกะ บอกฉันทีเถอะค่ะ!! ฉันไม่เข้าใจ<br />ทำไมพวกเรา...ทำไม &quot;เอเด็น&quot;...ถึงได้คิดจะสืบทอดภาพวาดพวกนี้!?<br /><br />เฮย์เกะ - ...ผมพูดมากกว่านี้ไม่ได้หรอกครับ<br /><br />หน้า 7<br />ซากุระโคจิ - จะ...จริงแล้ว จริงแล้วรุ่นพี่ที่เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งเองก็รู้อะไรบ้างซิน่ะคะ?<br />...สิ่งที่ภาพวาดนี้กำลังสื่อ<br />เรื่องที่ว่าฉันฆ่าโอกามิจริงๆรึเปล่า...<br />ช่วยบอกฉันทีเถอะค่ะ รุ่นพี่!! ขอร้องล่ะ ช่วยบอกความจริงฉันที...!!<br /><br />เฮย์เกะ - ...ผมไม่อาจบอกอะไรคุณได้มากกว่านี้...<br /><br />รุย - เรย์!!<br /><br />โอกามิ - เลิกบ้าซักที...เรื่องอะไรที่สำคัญกลับเก็บเงียบ<br />การหยอกล้อพวกเรามันสนุกถึงขนาดนั้นเลยรึไง?<br /><br />เพราะอย่างนี้แหละ คุณถึงเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้อยู่วันยังค่ำ<br /><br />เฮย์เกะ - ...งั้นรึครับ คุณไม่ยอมรับผมเป็นพวกเดียวกัน<br />...แต่ว่าน่ะครับ<br /><br />หน้า 8<br />โอกามิคุง...ผมเฝ้ารอคอยที่จะได้พบคุณมานานมาก<br />รวมทั้งรอเวลานี้ให้มาถึง...<br /><br />...ไม่ต้องสนเรื่องของผมหรอกครับ<br />แต่ขอให้จำรูปนี้ไว้ให้ขึ้นใจ<br />จำไปจนวันตายเลยน่ะครับ...!!<br /><br />โทกิ - ระ...รุ่นพี่!? ทำไมจู่ๆก็พูดอะไรเป็นนัยแบบนั้น...<br /><br />เฮย์เกะ - ดูเหมือน...เกมแกล้งเป็นเพื่อนจะจบลงแค่นี้แล้วน่ะครับ<br />โทกิ - หา?<br /><br />หน้า 9<br />สเปเชียล เด็ด โซน!!<br />== อาณาเขตความตาย<br /><br />โทกิ - หา!?<br /><br />เฮย์เกะ!! นี่แก ทำอะไรของแกฟะ!!<br />โอกามิ - นี่ไม่ใช่เวลาเล่นสนุกนะ!! รีบๆแก้เชือกพวกนี้เร็วเข้า!!<br /><br />เฮย์เกะ!!<br /><br />เฮย์เกะ - เรื่องนั้นคงทำไม่ได้น่ะครับ<br /><br />ซากุระ - เอ๋ะ!?<br /><br />??? - ...แตกคอกันซะแล้วเรอะ<br /><br />หน้า 10-11<br />ซากุระ - [โค้ดเนม]!!<br />ซาเอจิกะ - สมกับเป็นพวกสวะจริงๆ...<br />แต่หยุดผู้มีพลังได้ถึง 7 คนภายในครั้งเดียวนี้...ไม่แปลกเลยที่ถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งซินะครับ เฮย์เกะ<br /><br />ยูกิ - ...ชิกุเระ<br /><br />ซากุระ - อาโอบะ...!!<br /><br />เฮย์เกะ - ขอบพระคุณสำหรับคำชมครับ กระผมตั้งใจจะกลับเป็นพวกของ &quot;เอเด็น&quot; โดยให้คนพวกนี้เป็นของกำนันน่ะครับ<br />&quot;ท่าน&quot;ซาเอจิกะ<br /><br />รุย - เฮย์เกะ!?<br />นี่แกหรือว่า...<br /><br />คิดจะหักหลังพวกเรางั้นเรอะ!?<br /><br />เฮย์เกะ - เปล่านี่ครับ...พวกคุณเองก็ไม่ได้เชื่อใจผมเหมือนกันไม่ใช่รึครับ?<br /><br />โทกิ - หนอยแก...!!<br /><br />หน้า 12<br />ซาเอจิกะ - เกะกะ<br /><br />ซากุระ - ทะ...<br />ทุกคน!!<br /><br />อุ๊ก...ทะ...ทุกคน...ตอบโต้อะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ...<br />[ทำไมถึงได้...]<br /><br />หน้า 13<br />[รุ่นพี่เฮย์เกะ ทำไมกัน!!]<br />ซาเอจิกะ - หนุนแรงไปได้เยอะเลย เท่านี้ก็กำจัดพวก &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; เศษเดนที่คิดกบฎกับ &quot;เอเด็น&quot; เรียบร้อยแล้ว<br /><br />เฮย์เกะ - ขอบพระคุณท่านสำหรับคำชมเชย...<br />ซาเอจิกะ - ที่เหลือ<br /><br />ก็แกคนเดียว<br /><br />ซาเอจิกะ - จะกลับ...<br />จะกลับมาเป็นพวกอีกครั้ง...!? ไม่ขำเลยซักนิด<br /><br />ต่อให้แกเป็นผู้ก่อตั้งมาจากไหน ฉันก็เกลียดไอ้พวกชั้นต่ำที่อ่านหนังสือวิตถารพลางดื่มน้ำชาที่สุด<br /><br />หน้า 14-15<br />เฮย์เกะ - แหม บังเอิญจริงน่ะครับ ผมเองก็เกลียดคุณที่สุดเช่นกัน<br /><br />ซาเอจิกะ - หา...<br />[ไม่เป็นไรเลย!?]<br /><br />อาโอบะ - หมัดเชือกพันธนาการตัวเอง!?<br />ชิกุเระ - ป้องกันการโจมตีของท่านซาเอจิกะด้วย &quot;เกราะแสง&quot; แต่ว่าสภาพพันธนาการแบบนั้น<br /><br />เฮย์เกะ - ...อ่า เคลื่อนไหวยากจริงๆ<br />ดูเหมือนผมจะเหมาะเป็นคนรัด<br /><br />มากกว่าคนถูกรัดน่ะครับ<br /><br />อาโอบะ - เฮ้ย...<br /><br />ซาเอจิกะ!!<br /><br />คนที่ท่วงท่าเลวทรามอย่างคุณน่ะ ผมไม่ได้คิดจะญาติดีด้วยแต่แรกแล้วล่ะครับ<br /><br />ซากุระ - ระ...รุ่นพี่เฮย์เกะโจมตีใส่ท่านซาเอจิกะ...!?<br />รุ่นพี่ไม่ได้ทรยศพวกเราเพื่อจะกลับเป็นพวกหรอกเรอะ...<br /><br />หน้า 16<br />ทุกคนปลอดภัยดี...!!?<br />โทกิ - เอ๋? ทำไมยังอยู่ครบ...<br /><br />โคจิ - ก็เหมือนกับ &quot;เกราะแสง&quot; ที่เฮย์เกะพันรอบตัวเองไว้ สิ่งที่จะรับมือกับ &quot;เงา&quot; ได้ก็มีแค่ &quot;แสงสว่าง&quot; เท่านั้น...<br />เขาทำเหมือนมัดพวกเราเอาไว้ เพื่อป้องกันพวกเราจาก &quot;เงา&quot; ยังไงล่ะ<br /><br />หน้า 17<br />รุย - โคจิ!! ยุกิ!! นี่พวกนายรู้แต่แรกแล้วเรอะ...<br />โทกิ - งั้นรุ่นพี่ก็ไม่ได้คิดจะทรยศพวกเราแต่แรกแล้วน่ะซิ...<br />ยูกิ - ปู่เก่งจัง<br /><br />โทกิ - [แต่เขาก็สามารถปกป้องพวกเราทุกคนพร้อมกับล้มซาเอจิกะได้...]<br /><br />เฮย์เกะ - ปู่?...ผิดแล้วล่ะครับ ยูกิคุง<br /><br />หมายเลข 2 ต่างหากล่ะครับ ผมเป็น &quot;โค้ดเบรกเกอร์&quot; เป็นพวกของพวกคุณมากกว่าเป็นผู้ก่อตั้ง...น่ะครับ?<br />โทกิ - [นี่คือเสี้ยวพลังของผู้ก่อตั้ง...&quot;ผู้พิศวง เฮย์เกะ มาซาโอมิ&quot;]<br /><br />หน้า 18<br />เฮย์เกะ - อึก...!!<br /><br />โทกิ - หา!?<br />โอกามิ - เฮย์เกะ!?<br /><br />เฮย์เกะ - ...แย่ล่ะซิครับ สิ่งเดียวที่ผมไม่อยากให้เกิดขึ้นดันเกิดขึ้นซะแล้ว<br /><br />รุย - นายพูด...<br /><br />หน้า 19<br />ซาเอจิกะ...!?<br /><br />อาโอบะ - [คิกๆ] ถึงนายจะคิดหาวิธีมากมาย แต่ก็คงเปล่าประโยชน์แล้วล่ะน่ะ<br />แบบงี้...คงไม่จบแค่เสียแขนข้างเดียวแน่<br /><br />โทกิ - นั้นมันอะไร...!?<br /><br />อาโอบะ - เฮย์เกะ นายดันไปปลูกมันขึ้นมาซะแล้ว [คิกๆ]<br /><br />อสูรร้ายที่ถ้าลืมตาตื่นเมื่อไหร่<br />ก็ไม่มีใครหยุดมันไว้ได้<br /><br />หน้า 20<br />ดาร์กไซด์ของซาเอจิกะ<br /><br />** เมื่อ &quot;แสง&quot; และ &quot;เงา&quot; ปะทะกัน เฮย์เกะก็ถูกไล่จนมุมซะแล้วรึ!? **<br /><br />next: หน้าเปิดสีและบทสัมภาษณ์นักพากย์<br />to be continued</summary>
	</entry>
	</feed>