Mangahelpers Translations

[ไทย] [Translation] Karakuridoji Ultimo 5 by Ju-da-su

2009-08-05T16:46:48+00:00

อัพเรื่องนี้อีกรอบซักที เดี๋ยวไปอัพที่ไทยวันพีซให้นะงับ

ไม่อนุญาตให้เอาไปลงที่อื่นเด็ดขาดนะงับ จะเอาคำแปลของป๋มไปทำเป็นแสกนเลชั่นได้ ต้องได้รับคำอนุญาตจากป๋มก่อนเท่านั้น

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 5 “ศึกปะทะใต้อารามจันทรา”
หน้า 1
อิรุมะ – ในนี้มีอยู่ 100 ล้าน

นายจะช่วยขายอุลติโม่ให้ฉันหน่อยได้ไหมล่ะ?
** อุรุติโม่...!? **
== เป็นการเล่นคำงับ “อุรุ” ภาษาญี่ปุ่นแปลได้ว่าการขาย และก็เป็นตัวอ่านของคำว่า “อุล” ในชื่ออุลติโม่ด้วยอ่ะงับ

หน้า 2-3
เมื่อมนุษย์กับอมนุษย์ประสมประสาเข้าด้วยกัน งานเลี้ยงจึงจะเริ่มขึ้น!

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 5 “ศึกปะทะใต้อารามจันทรา”

หน้า 4
ยามาโตะ – ห๊า?

ว่าแต่...
แล้วแกทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ฟะ...

หน้า 5
พวกแกคือ!!!
ไอ้ขุนนางชั่วนั้นกับคาราคุริโดจิ (โอรสจักรกล) ที่อยู่ในฝันฉันเมื่อกี้ไม่ใช่หรอฟะ!!!

หน้า 6
อิรุมะ – ถือว่าเป็นเกียร์ติมากเลยนะ ที่ยังอุตส่าห์จำฉันได้ ยามาโตะคุง
ฉันคือนักการเมือง อิรุมะ โทโมมิจึอย่างที่นายพูดนั้นแหละ

เป็นหนึ่งในเจ้านาย
ที่กลับมาเกิดใหม่พร้อมกับคาราคุริโดจิเช่นเดียวกับเธอ

ยามาโตะ – หา?

อิรุมะ – ไม่ต้องกลัวไปหรอก
สมัยก่อนเราอาจจะเป็นศัตรูกันก็จริง แต่ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
ไม่ว่าจะพูดยังไง พวกเราก็ยังเป็น

หน้า 7
ผู้เคราะห์ร้าย
ที่ถูกศาสตราจารย์สติเฟื่องดันสตันทำให้ชีวิตปั่นป่วนเหมือนกัน

ยามาโตะ - ...ดะ-
ดันสตัน...

อิรุมะ – ใช่แล้ว
แค่เอ่ยชื่อนั้น ความทรงจำอัปโชคก็ผลุดขึ้นมาแล้ว

มีพวกเราตั้งมากที่ได้รับคาราคุริโดจิจากเขาคนนั้น
และต้องเอาชีวิตไปทิ้งเพราะไอ้การทดลองบ้าบอที่ว่า “ธรรมะ” กับ “อธรรม” อันไหนจะแกร่งกว่ากัน

หน้า 8
บ้างก็ต้องมาตายในการต่อสู้
บ้างก็ถูกมนตราพลังอำนาจนั้นครอบงำ
บ้างก็เพียงติดร่างแหไปเท่านั้น

ฉันจะปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดซ้ำสองไม่ได้เด็ดขาด
ดังนั้น เป้าหมายของฉันมีเพียงหนึ่งเดียว

นั้นคือการรวบรวมคาราคุริโดจิที่กลับมาเกิดในชาตินี้ทั้งหมด และทำลายทิ้งซะ

หน้า 9
ยามาโตะ – เฮ้ย...! เดี๋ยวซิ ที่ว่าทำลายนี่...!
นายคิดจะทำอะไรกับเจ้าหมอนั้นน่ะ!?
อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้...!
อิรุมะ – ยามาโตะคุง
ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอดี แต่เจ้าพวกนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากหุ่นยนต์ที่เชื่อฟังคำสั่งทุกคำของเจ้านาย
เธอจำไม่ได้แล้วหรือ ว่าความรู้สึกนั้นมันสร้างโศกนาฏกรรมมาตั้งกี่นัดต่อกี่นัดแล้ว?

ต่อให้เธอจะพยายามขับไล่ไสส่งอุลติโม่คุงเพียงไร คาราคุริโดจิกับเจ้านายที่ทำพันธะสัญญากันเรียบร้อยแล้วไม่อาจแยกจากกันได้ง่ายขนาดนั้นหรอก

ถ้าเธอเรียกเขาล่ะก็ อุลติโม่คุงต้องมาหาเธอโดยทันทีแน่นอน

หน้า 10
เอาล่ะ เรียกเขากลับมา และทำพิธีแยกจากอย่างเป็นทางการซะเถอะ
ถ้าเพื่อสันติภาพของโลก เธอต้องยอมร่วมมือแน่นอนใช่ไหมล่ะ ยามาโตะคุง

ยามาโตะ - ...ห๊ะ
ตาลุงนี้มาอะไรกันฟะ?

จะเป็นนักการเมืองหรืออะไรก็ช่าง แต่จู่ๆก็เข้าบ้านคนอื่นแบบนี้ แถมบอกให้เราขายอุลติโม่ให้อีก
แล้วปากบอกว่าจะทำเรื่องดีๆ แต่ไหงต้องเอาเงินมาล่อด้วยล่ะ

แล้วถ้าคิดแบบตรงๆแล้ว หมอนี้นะ จะดูยังไงก็น่าสงสัยอยู่ดีนั้นแหละ

หน้า 11
ก็หมอนี้ก็คือหมอนั้นนี่หว่า

อิรุมะ – ฮ่ะๆ...
จะบอกให้เธอเชื่อฉันทันทีคงเป็นไปไม่ได้จริงๆแหละน่ะ

แต่ถ้าได้เห็นไอ้นี้แล้ว คงเข้าใจถึงความเป็นจริงขึ้นมาหน่อยล่ะนะ

ในนี้มีสลากที่ถูกรางวัลอยู่เพื่อไม่ใช่ใครสงสัย

หน้า 12
เธอจะเอาไปใช้ยังไงก็ได้แล้วแต่ตัวเธอ

อย่างให้เป็นของขวัญแฟนสาวก็ยังได้

ยามาโตะ - ...คะ-

คุณซายามะ...!

หน้า 13
ของขวัญ...!!!
เนี่ยแหละโอกาสทองที่ฉันจะคืนดีกับเขาล่ะ!

อิรุมะ – ติดกับแล้ว!!!

หน้า 14
ต่อให้กลับมาเกิดใหม่ แต่หมอนี้ก็ยังเป็นโจรโฉดอยู่วันยังค่ำอย่างที่คิดเอาไว้!
ยามาโตะ – คุณซายามะ
คุณซายามะ
คุณซายามะ
อิรุมะ – แค่เอาเงินมาวางไว้ต่อหน้าก็ทำให้ตาวาวขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย!!!

แน่นอน!!!
ทุกอย่างที่ฉันพูดนะมันโกหกทั้งเพ แล้วฉันก็ไม่คิดจะจ่ายแกแม้แต่แดงเดียวเลยด้วย!!!

โอว แค่คิดก็เลือดขึ้นหน้าซะแล้ว ความทรงจำเมื่อศตวรรตที่ 12!
ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับนายและก็อุลติโม่ สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป
สุดท้าย ที่ต้องหนีมาชาตินี้พร้อมกับเจรัสก็เป็นเพราะอุลติโม่เนี่ยแหละ!!!

หน้า 14
ผู้ที่อยู่บนจุดสุดยอดในหมู่คาราคุริโดจิแห่ง "ธรรมะ"
อุลติโม่ แม้แต่นามนั้นบงบอกได้ถึงความเป็นที่สุด!!!

สุดยอดแห่งความงาม ความน่าเอ็นดู และก็ความแข็งแกร่ง!
ต่อให้เจรัสจะเป็นรุ่นใหม่ยังไง ก็ยังเปรียบพลังอะไรไม่ได้กับผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดนั้น!

หน้า 16
มันเหมาะกับคนชั้นสูงอย่างฉัน!
พอยามาโตะคุงปล่อยมือเมื่อไหร่ ฉันก็จะทำให้อุลติโม่กลายเป็นคาราคุริโดจิของฉันให้ได้!!!

ยามาโตะ - แต่ว่านะ ลุง

ฉันว่าฉันขอผ่านดีกว่า
คราวนี้ลุงช่วยกลับๆไปซักทีได้ไหมอ่ะ?

อิรุมะ - ห๊า!!!
นี่เธอพูดอะไรของเธอนะ! ไม่อยากได้เงินพวกนี้หรอไง!!!
ไม่เวิร์คจริงๆอย่างงั้นหรอกหรอ?

หน้า 17
ยามาโตะ - ก็ไม่เชิงหรอก ถ้าถามว่าอยากไหมก็อยากอยู่หรอก
แต่ว่าหมอนั้นไม่ใช่ของซื้อของขาย แล้วก็ไม่ใช่ของๆฉันซะด้วยซิ
แล้วอีกอย่าง ถ้าจะให้ใช้เงินมาแลกแบบนั้น ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ

แล้วก็นะ

จะให้ของขวัญคืนดีกับคุณซายามะอย่างงั้นนะ
มันจะดูแปลกๆไปหน่อยนะซิ?

หน้า 18
อิรุมะ - ใช้เวลาจะมาเขินด้วยหรอไง!!!
นี่เธอไม่รู้เลยหรือยังว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสภาพไหนอยู่!?
วันนี้เกิดอะไรขึ้น จำไม่ได้แล้วหรอไง!

ต้องมาบาดเจ็บเกือบตายไม่พอ ยังต้องโดนพวกตำรวจตามจับอีก!
แต่ถ้าเธอตกลงตามนี้ เธอก็จะหลุดจากปัญหาทั้งหมด เท่านั้นยังไม่พอ ยังได้เงินอีกด้วย!

อ๋อ แค่นี้มันน้อยไปซินะ!
ก็อุลติโม่ออกจะเป็นเด็กดีนี่!
เข้าใจแล้ว! งั้นฉันเพิ่มเป็น 200 ล้าน! ไม่ซิ เอาไปเลย 300 ล้าน 300 ล้านแห่งความฝันเชียวนะ!!!
ความจริงก็ยังไม่จ่ายอยู่ดีนั้นแหละ

ยามาโตะ - ...ก็บอกแล้ว...

หน้า 19
ว่ามันไม่ใช่เรื่องเงินแล้วเฟ้ย
ต้องให้พูดเป็นภาษาไหนถึงจะเข้าใจ ห๊า?

ถ้าเข้าใจแล้วก็พาเจ้านั้นแล้วไสหัวออกไปซะ
ไม่งั้นคราวนี้ แกได้โดนซัดกระจุยแน่
อิรุมะ - นะ-นะ-นะ...!

หน้า 20
นะ...! นี่เธอ มือนี้มันอะไรกัน!
ปล่อยนะ! ไม่อย่างงั้น...!
ยามาโตะ - ไม่อย่างงั้นทำไม

ว่าไปแล้วตอนนี้ฉันกำลังยัวะสุดๆเลยนะเฟ้ย
เอาเซ่ อยากท้าต่อยกับฉันหรอไง?

อิรุมะ - ไม่ไหวแล้ว หมอนี้! ไม่ยอมฟังอะไรเราเลย!!!

บัดซบ...!

เจ้าพวกนี้ทำพันธะสัญญากันไปแล้ว เท่ากับว่าความสัมพันธ์ของพวกนั้นแข็งแกร่งขึ้นไปอีก ตัดยังไงก็ไม่ขาดแน่!!!

เพื่อความฝันของฉัน ต้องจับสองคนนี้แยกกันให้ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม!!!

หน้า 21
เจรัส!
จัดการฆ่ามันซะที่นี่เดียวนี้เลย!!!

ยามาโตะ – ฮ่ะห์!!! สุดท้ายก็ยอมเผยธาตุแท้ออกมาแล้วซินะ!!!

อิรุมะ – เอ้า! จัดการมันให้ครั้งเดียวก่อนที่เจ้าอุลติโม่จะมาซะเลย!
ทำอะไรอยู่! เร็วเข้าซิ เจรัส!!!

เจรัส - ...รับทราบ

หน้า 22
ในครั้งเดียวซินะครับ
นายท่าน

อิรุมะ - ...หา

ยามาโตะ – เฮ้ย...

เจรัส - จริงอยู่ที่พวกเราคาราคุริโดจิต้องเชื่อฟังคำสั่งนายอย่างเด็ดขาด
แต่ว่านั้นก็เพื่อแลกกับการที่ได้เรียนรู้เรื่อง “ธรรมะ” และ “อธรรม”

หน้า 23
ฉันไม่มีอะไรต้องเรียนจากนายอีกต่อไปแล้ว
เพราะนั้นมันก็แค่ความชั่วแบบตื้นๆ

เอาล่ะ ฉันต้องไปตามหานายคนใหม่แล้ว ขอตัวก่อนก็แล้วกัน

ยามาโตะ - ...เฮ้ยเดี๋ยว

...เมื่อกี้นายทำอะไรของนายนะ?

เจรัส – ทำอะไรนี่หมายถึงอะไรครับ...?

หน้า 24
ยามาโตะ – ก็นายแทงเขาไม่ใช่หรอ
...แล้วหมอนี้จะตายหรอเปล่า

เจรัส - ...อีกไม่นานก็คงจะเป็นอย่างงั้นล่ะนะครับ ก็ได้ยินมาเหมือนกันว่าหลายครั้ง การแยกจากก็มาจากที่เจ้านายไร้เหตุผล

ยามาโตะ – นายอย่าฆ่าเขานะ

เจรัส – ทำไมล่ะ?

ยามาโตะ – ทำไมงั้นหรอ...!

เจรัส – อาการิ ยามาโตะ
ถ้างั้นนายมาเป็นนายของฉันแล้วสอนสาเหตุนั้นให้หน่อยจะได้ไหมล่ะ?

หน้า 25
ถ้าสาเหตุนั้นไม่มากพอที่จะให้ฉันหยั่งมือตรงนี้ล่ะก็
ฉันจะฆ่านายซะ

ยามาโตะ – ไหงเป็นยังได้ฟะ?

หน้า 26
เจรัส – SHIT…!

ไอ้ไก่อ่อน...!

ยามาโตะ – ก็บอกให้รอเดี๋ยวไง!

เจรัส – อย่ามาแตะต้องฉัน! ถ้าเกิดพันธะสัญญาขึ้นแล้วจะทำยังไง!

หน้า 27
ยามาโตะ – แขนฉัน...!
ขาดฉึบเลยแฮะ!!!

เลือด!!!

หน้า 28
โธ่เว้ย มีคนตาย(?)ยังไม่พอ เลือดยังเปี้อนเต็มบ้านเลยโว้ย!
ขืนแม่กลับมา มีหวังได้โดนฆ่าแหง!

บ้าเอ้ย!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่ฟะเนี่ย สถานการณ์แบบนี้ มันเหมือนกับบท 2 ของฝันเมื่อกี้เลยนี่หว่า
ไม่ซิ ส่วนไหนเป็นความจริง ส่วนไหนเป็นความฝัน เรายังดูไม่ออกเลย

อ่า...เรื่องมันเกิดขึ้นเยอะไปหมดจนฉันหน้ามืดตามัวไปหมดแล้ว
ถ้าฉันตายไปซะตอนนี้ แม่คงได้เงิน 100 ล้านนี่ไปใช้แหงๆ
แต่ว่าอย่างน้อย...ขอให้ฉันคืนดีกับคุณซายามะก่อนตายเถอะน่ะ

หน้า 29
อุลติโม่ – ไม่ให้ตายหรอกครับ

อุลต้องปกป้องนายท่านแม้ต้องแลกด้วยชีวิตแท้ๆ
อ่า...

หน้า 30
แต่อุลเผลอแค่แป๊ปเดียว

ยามาโตะ - ...อุลติโม่...

เจรัส – แก โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่!!!

หน้า 31-32
อั๊ก...!!!

อุลติโม่ – เจรัส
ต้องขอบคุณนายที่ทำให้พารามิเตอร์สติปัญญาของฉันพุ่งสูงขึ้น
เพราะงั้น นายน่าจะออกไปจากที่นี่โดยเร็วจะดีกว่านะ

หน้า 33
ก่อนที่ผม
จะเริ่มการต่อสู้

หน้า 34
ยามาโตะ – อุลติโม่...?

นี่แก...
เงิน 100 ล้านของตูจะได้ปลิวหายไปก็กับไอ้ค่าซ่อมเนี่ยแหละ...
บ้านฉัน...

เจรัส - ...หึหึหึ
เล่นได้ไม่เลวเหมือนกันนี่

ยังเป็นไอ้คน
ที่ไม่รู้ว่า “ธรรมะ” ตรงไหนไม่เปลี่ยนเลยนะ

หน้า 35
อุลติโม่ – ฉันบอกแล้วไงว่าให้ไสหัวไปซะ

ยังมั่วทำอะไรอยู่
อยากตายหรอไง?

เจรัส - อึก...!

หน้า 36
ที่จะตายนะมันแกต่างหาก!!!
ไอ้ธรรมะจอมปลอม!!!

หน้า 37
เจรัส – อุ๊ก...

หน้า 38
คน – เฮ้ย! เสียงดังเอะอะอะไรน่ะ! แผ่นดินไหวหรอ!?
เหวอ ดูนั้นซิ บ้านตรงนั้นเป็นรูโบ๋เลย

ยามาโตะ – อุลติโม่...?

หน้า 39
นี่นาย
เป็นใครกันแน่...?

เจรัส – หึ...เลิกทำอะไรตามใจชอบซักทีได้หรอยัง...!
ก่อนเริ่มการต่อสู้บ้าบออะไรกัน

แฮ่ก
แฮ่ก
แฮ่ก
หึหึ

นายก็สู้ไปแล้วไม่ใช่หรอไง

หน้า 40
อุลติโม่ - ต่อสู้?
ตรงไหนหรอครับ?
นายนะอ่อนแอเกินไปต่างหากล่ะ เจรัส

หน้า 41
ลืมไปแล้วหรอ?
โดชิที่ไร้ซึ่งนายนะ ก็ไม่ต่างกับไร้ซึ่งพลัง

ถือว่านายโง่มากที่ฆ่านายตัวเองตามใจชอบแบบนั้น

เดี๋ยวผมจะใช้ไอพ้นของผมเผาผลาญนายให้เป็นจุลเอง

ยามาโตะ – พอได้แล้ว อุลติโม่

หน้า 42
ดูให้ดีๆซิ หมอนั้นนะสู้ไม่ได้แล้วนะ
แฮ่ก
แฮ่ก
แฮ่ก
นายชนะแล้ว เพราะงั้นพอได้แล้วน่า

อุลติโม่ – นายท่าน...!

อ่า...
แต่ว่าอุลยัง...!

ยามาโตะ - ยัง...?

เจรัส - อุลติโม่หยุดเคลื่อนไหวแล้ว

โอกาสนี้แหละ!!!

หน้า 43
เรกุร่า – นายก็พอได้แล้วมั้ง เจรัส

เขาอุตส่าห์ไว้ชีวิตนายแล้วนะ
นายก็ไม่คิดอยากจะตายจริงหรอกใช่ไหมล่ะ?

เจรัส – ห๊ะ...!

อุลติโม่ – นายคือ...!

หน้า 44
คาราคุริโดจิแห่ง “ธรรมะ”!!!
เรกุร่า – โย่!
อุลติโม่ - เรกุร่าแห่ง "วินยปิฏก"

ยามาโตะ – คาราคุริโดจิตัวใหม่โผล่มาอีกแว้ว!

เรกุร่า – แต่ดูๆไป จะเรียกว่าไม่เปลี่ยนไปเลยหรือไงดีล่ะเนี่ย
ชอบทำอะไรสะดุดตาอยู่เรื่อยเลยนะ อุลติโม่เนี่ย?

ฮึบ

หน้า 45
ถึงจะโมโหแต่ก็หัดใช้สมองซะบ้างซิ
นายคือสุดยอดของโดจิแห่ง “ธรรมะ” นะ คิดจะให้พวกเราลำบากลำบนไปถึงไหนกัน

อุลติโม่ - ...โทษที เรกุร่า...

ยามาโตะ – ห๊า...

??? – เฮ้ย ถ้าไปรีบเผ่นกันเดี๋ยวตำรวจก็มาอีกหรอก

หน้า 46
นายเองก็มาด้วยกันซิ ยามาโตะ
** คนทำซูชิปริศนา!!! **

มีเรื่องต้องคุยกับนายเป็นกองภูเขาเลยล่ะนะ

ก่อนอื่นก็คงต้องจัดการรักษาหมอนี้ก่อนล่ะนะ

[ไทย] [Translation] Karakuridoji Ultimo 4 by Ju-da-su

2009-07-01T15:38:59+00:00

ลืมลงซะงั้น ขอโทษงับ >_<"

คุณมินงับ แฟร์รี่เทลอาจจะช้าซะหน่อยนะงับ พอดีป๋มรอสแกนแบบดี แล้วพอมาแล้วป๋มกลับหมดอารมณ์แปลนิดๆอ่ะงับ ขอโทษด้วยนะงับ >_<"

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 4 "ราเซย์มง (ประตูเบิกโลก) ในความฝัน"
หน้า 1
** ย้อนเวลากลับไป ณ ศตวรรษที่ 10!! **
ยามาโตะ - คืนนี้พวกเราจะไปบุกเมืองๆนั้น
ในที่สุดเวลาที่พวกเราจะจัดการกับพวกขุนนางที่สร้างความยากลำบากให้กับพลเมืองก็มาถึง

พวกนาย
พร้อมกันหรอยังล่ะ
ยามาโตะ (19) โจร

หน้า 2
โจร - โอ้ววววว!!!

หน้า 3
คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 4 "ราเซย์มง (ประตูเบิกโลก) ในความฝัน"

เมื่อได้ปีกมาแล้ว
ก็ต้องบินทลาไป!!

หน้า 4
โจร - ฮ่ะๆ...เยี่ยมไปเลยนะ พวกเรานี่
นี่ก็ 3 ปีแล้ว
จากกลุ่มโจรกระจอก ตอนนี้ได้กลายเป็นครอบครัวใหญ่ที่สู้ได้ทัดเทียมกับกองกำลังทหารไปซะแล้ว

ยามาโตะ - การปกครองของพวกขุนนางได้โหดร้ายขึ้นเรื่อยๆ อีกด้านหนึ่ง
เรื่องของเรื่องก็คือมีคนที่คิดจะต่อต้านพวกนั้นอยู่ก็เท่านั้น
แล้วอีกอย่าง

พวกเราก็มีหมอนั้นอยู่เคียงข้าง

หน้า 5
อุลติโม่
ให้ตายซิ ตาลุงนั้นดันทิ้งคนเหลือเชื่อแบบนี้ไว้ให้เราซะได้

หน้า 6
อุลติโม่ - นายท่าน!
ยามาโตะ - ไง อุลติโม่ ขอโทษทีนะ ฉันไม่ได้เรียกนายหรืออะไรหรอก
โจร - ฮ๋ะๆๆ! ยังญาติดีกันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยแฮะ

อุลติโม่ - ในที่สุดวันนี้ก็จะได้รบแล้วซินะครับ นายท่าน

ยามาโตะ - อืม...

นายปรนนิบัติรับใช้ฉันอย่างดีมาโดยตลอด
แต่ว่าวันนี้คงมีคนล้มตายเป็นจำนวนมาก
ถ้านายคิดว่าไม่ไหวก็หยุดอยู่แค่ตรงนี้ก็ได้นะ?

อุลติโม่ - อะไรคือ "ธรรมะ" อะไรคือ "อธรรม" นั้นไม่ใช่สิ่งที่จะพูดอธิบายแค่ภาพรวมอย่างเดียวได้หรอกนะครับ
เพื่อที่จะเรียนรู้สิ่งนั้น คาราคุริโดจิ (โอรสจักรกล)จึงจำเป็นต้องมีเจ้านาย

หน้า 7
ดังนั้น จนกว่าเป้าหมายนั้นจะรุร่วง
ขอให้อุลอยู่เคียงข้างท่านยามาโตะตลอดไปด้วยเถอะนะครับ

ยามาโตะ - ...อุล...

หน้า 8

หน้า 9
ราเซย์มง (ประตูเบิกโลก)
ถ้าผ่านตรงนี้ไปก็จะถึงวังของพวกขุนนางแล้วล่ะ

โจร - เละเทะน่าดูเลยนะเนี่ย

ยามาโตะ - ไม่มีการซ่อมบำรุง ตรงไหนมันจะเน่าก็ปล่อยให้เน่า ใครมันจะเป็นโรคร้ายตายก็ปล่อยทิ้งไว้อย่างงั้น
เหลือเชื่อจริงๆที่นี่คือประตูทางเข้าไปในเมืองที่ภาคภูมิใจในความเจริญรุ่งเรื่องของตน

ประเทศบ้านเมืองจะจมดิ่งไปขนาดไหนก็ไม่ได้สนใจ
ที่นี่แหละ คือที่ๆฉันกับอุลจะจัดการให้แหลก

หน้า 10
แล้วจะให้ได้เห็นดีกัน
กับแผนการสู้รบคู่ระหว่างเจ้านายกับคาราคุริโดจิที่กินเวลาไปถึง 3 ปี

ไปลุยกันเลย พวกเรา!!!

โจร - โอ้ว!!!

หน้า 11
เจรัส - หยุดอยู่แค่นั้นแหละ

พวกแก

ด้วยความริษยา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็จะไม่ให้พวกแกผ่านประตูนี้ไปได้หรอก

คาราคุริเฮนเกะ (หุ่นยนต์แปลงกาย)

หน้า 12
คุโมคิริมารุ (ดาบทะล้วงแมงมุม)

ยามาโตะ - ห๊า...!

อุลติโม่ - ไม่จริง!

หน้า 13
สุดยอดของ "ธรรมะ" กับสุดยอดของ "อธรรม"!
ในโลกนี่น่าจะมีเพียงแค่อุลกับไวส์เท่านั้นนี่น่า!

ทั้งอย่างงั้น มือสีฟ้าที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ดั่งใจคิด!

เครื่องไอพ้นที่ซ้อนอยู่ใต้กางเกง!

เกราะรอบตาสีชมพูที่เป็นเอกลักษณ์นั้น...!!!

หน้า 14
คาราคุริโดจิ!!!
ทำไมถึงมีคาราคุริโดจิตนอื่นอยู่ได้!!!

สุดยอดนั้น
ตรงกันข้ามกับคำว่าสมบูรณ์แบบ

อิรุมะ - สิ่งที่เรียกว่าสุดยอดนั้น อีกในหนึ่งก็หมายความว่าสิ่งนั้นขาดสิ่งที่นอกเหนือจากนั้นทั้งหมด

หน้า 15
เจ้าหนูนี้ก็คือส่วนหนึ่งของ "อธรรม" ที่เกิดขึ้นมาเพื่อทดแทนสิ่งนั้น
เจรัสแห่ง "ความริษยา"

หุ่นรุ่นล่าสุดของดันสตันและคาราคุริโดจิของฉัน

หน้า 16
โจร - รุ่นล่าสุดงั้นหรอ!?
พวกขุนนางนี่!
หมอนี้มันอะไรกันฟะ!?
ขุนนางหน้าไม่คุ้นเลยแฮะ!
หมอนั้นเป็นขุนนางงั้นหรอ!?
ไม่เห็นรู้เรื่องเลยว่าพวกนั้นเองก็มีคาราคุริโดจิเหมือนกัน!

ยามาโตะ - เฮ้ย!
อิรุมะ - พวกนายน่าจะอยากถอยกลับไปก่อนที่จะทำตัวให้สงบนะ?

ดูจากตัวเธอแล้ว เธอคงจะไม่รู้วิธีการใช้คาราคุริโดจิเลยซินะ

หน้า 17
คาราคุริโดจิจะสามารถปล่อยพลังออกมาได้เต็มที่ตราบใดที่อยู่เคียงข้างเจ้านายตนก็จริง แต่นั้นก็หมายถึงว่าตัวเจ้านายเองก็ตกอยู่ในอันตรายด้วยเหมือนกัน
เพราะอย่างงั้น จะเรียกได้ว่าเป็นแค่ตัวถ่วงสำหรับคาราคุริโดจิหรือว่าอะไรคล้ายครึ่งอย่างงั้นก็ว่าได้

ยามาโตะ - ...ว่าไงนะ
ยังทำตัวอวดรู้ทั้งๆที่ทำหน้าทุเรศแบบนั้นได้อีกนะ

อิรุมะ - เจรัส

เจรัส - ด้วยสติปัญญาที่ล้ำลึกกว่าสามัญชน ศาสตราจารย์ดันสตันได้ค้นคว้าอย่างไม่หยุดหย่อนและสร้างคาราคุริโดจิใหม่ออกมาทุกวัน
แล้วอีกไม่นาน ทุกๆตนจำนวนนับไม่ถ้วนนั้นก็จะข้ามผ่านกาลเวลาไป

หรือก็คือ อย่างน้อยสุด วิธีสู้ของนายก็ตกรุ่นไปเรียบร้อยแล้วล่ะครับ
"พี่ชาย" อุลติโม่

หน้า 18
ยามาโตะ - อุล...!

เจรัส - เห็นหรอยังล่ะ

การเคลื่อนไหวของนายนะ มันเฉื่อยซะจนเจ้านายนายมีแต่ช่องโหว่เต็มไปหมด

อุลติโม่ - อุ๊บ...!

หน้า 19
เก็บมือนั้นซะ เจรัส...!

เจรัส - แหม น่ากลั๊วน่ากลัว
เห็นแบบนี้แล้วดูไม่ออกเลยนะเนี่ย ว่าด้านไหนเป็น "อธรรม" กันแน่

แต่ว่าฉันกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยซักนิด
กับศึกปะทะครั้งใหญ่ที่ใกล้เข้ามาของ "ธรรมะ" กับ "อธรรม" ที่ข้ามผ่านห้วงเวลาไป

หน้า 20-21
"เบียกกิเอโคว" (บทสวดส่งร้อยตน)
เมื่อคาราคุริโดจิทั้ง 100 ตนผลิบานขึ้นเพื่อทำการตัดสินแพ้ชนะกัน

หน้า 22
ยามาโตะ - เบียกกิเอโควหรอ!?

อิรุมะ - เธอคิดหรอว่าคาราคุริโดจิมีไว้เพื่อเธอคนเดียว โจรเอ๋ย?
พวกนั้นสู้เพื่อจะให้รู้ว่า "ธรรมะ" กับ "อธรรม" อันไหนจะแกร่งกว่ากันก็เท่านั้น

ถ้าอย่างงั้น เธอเองก็เป็นเหมือนกับฉันนั้นแหละ
เพราะถ้าไม่งั้นก็คงเอามาเปรียบอะไรกันไม่ได้ล่ะซินะ

ยามาโตะ - ชิ...!
ตาลุงนั้นให้อุลติโม่ไว้กับฉันเพราะการนั้นเองหรอเนี่ย...!

อิรุมะ - คาราคุริโดจิจำต้องปรนิบัติเจ้านายตัวเองในช่วงๆหนึ่งจริง
แต่ว่า ฉันก็ใช้งานมันอย่างรอบคอบ

หน้า 23
ก่อนอื่นเลยก็ต้องใช้วีรกรรมที่ว่า "ขุนนางไร้ชื่อเพียงคนเดียวจำกัดกลุ่มโจรทั้งกลุ่มได้"
เพื่อขึ้นเป็นประมุขของประเทศซะก่อน ฟังดูก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

ยามาโตะ - ...แก...
ต่ำช้าเลวทรามจริงๆเลยนะ

อิรุมะ - แต่สุดท้ายผู้คน
ก็ต้องเรียกฉันว่า "ธรรมะ" อยู่ดีนั้นแหละ
อิรุมะ โทโมมิตซึ (48) ขุนนางชั่ว

หน้า 24-25
เอ้า เจรัส!!!
สอนให้พวกมันรู้หน่อยซิ ว่าไอ้ที่เขาเรียกว่าการต่อสู้ของคาราคุริโดจิกับเจ้านายนะ มันเป็นยังไง!

เจรัส - คาราคุริโดจิ จึจิกุโม (หุ่นยนต์แปลงกาย แมงมุมดิน)

หน้า 26
SHIT...!

ยามาโตะ - น่าสนุกดีนี่...

งั้นก็ต้องลองมันซะตั้งล่ะโว้ย!!!

หน้า 27
เอ๋?

ฝันหรอกหรอ?

ฮ่ะๆ...นั้นซินะ
ก็ไอ้ของแบบคาราคุริโดจินะ

อยู่จริงๆ

หน้า 28
เป็นฝัน
แต่ไม่ใช่ฝัน

ถ้างั้น ซวยแล้ว คุณซายามะ!!!

คะ...
คุณซายามะ...

SMS - จาก คุณซายามะ <3
เรื่อง เรื่องวันนี้...
ถึงยามาโตะคุง
วันนี้ฉันขอโทษนะที่จู่ๆก็เปิดเข้าไปในห้อ

หน้า 29
ถึงยามาโตะคุง
วันนี้ฉันขอโทษนะที่จู่ๆก็เปิดเข้าไปในห้องของเธอ
จริงแล้วก็เคาะประตูตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เห็นว่าเธอจะตอบรับเลย ฉันก็เลยพลั่งเปิดประตูเขาไปโดยพลการ
แล้วก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ายามาโตะคุงชอบทำเรื่องแบบนั้นด้วย...
เรื่องแบบนั้นมันก็แล้วแต่คนล่ะนะ ฉันเลยไม่ได้คิดมากอะไร แต่จะให้ดูยังไง นั้นก็คงเป็นเด็กผู้ชายซินะ?
พูดตรงๆเลยว่าฉันรู้สึกตกใจเล็กน้อย(มากมาย?)...
ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่คิดว่าการทำแบบนั้นมันเป็นเรื่องดีอะไรหรอกนะจ๊ะ
ฉันจะเก็บเงียบเรื่องนี้ไว้เอง ไม่ต้องห่วง แต่ว่าช่วยกรุณาอย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

ม่ต้องห่วง แต่ว่าช่วยกรุณาอย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

นะจ๊ะ
ฉันจะเก็บเงียบเรื่องนี้ไว้เอง ไม่ต้องห่วง แต่ว่าช่วยกรุณาอย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

อย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

หน้า 30
ยามาโตะ - หมดกัน

หมดกันแล้ว
ชีวิตฉัน...!!!

หน้า 31
อุลติโม่ - ตื่นแล้วซินะครับ นายท่าน

คือว่า...อยากให้อุลช่วยถูหลังให้ไหมอ่ะครับ?

ยามาโตะ - เงียบเหอะน้า

เพราะแกคนเดียว ชีวิตของฉันถึงได้บ่นบี้ไม่มีน้ำดีเลย
ถึงจะไม่ค่อยรู้ก็เหอะ แต่แผลที่ท้องหายแล้วซินะ?

ถ้างั้นก็รีบๆออกไปซะ
ฉันไม่มีธุระอะไรกับแกแล้ว

หน้า 32
อุลติโม่ - ...นายท่าน...

ขอโทษครับ ท่านยามาโตะ!!!

ยามาโตะ - กระจกตู...

หน้า 33

หน้า 34
ลุเน่ - แปลกแฮะ
จะหายังไงก็ไม่เห็นจะเจอข่าวเรื่องเมื่อเช้าเลยซักที่

คาราคุริโดจิสร้างความเสียหายหน้าสถานีไว้ขนาดนั้นแล้ว มันก็น่าจะออกเป็นข่าวอย่างแน่นอนนี่น่า
แต่ทั้งในทีวี ทั้งทางเน็ต กลับไม่มีเรื่องนั้นเลยไม่แต่เสี้ยวเดียว

จะว่าไป เมื่อเช้ายามาโตะคุงก็พูดออกมาเหมือนกัน
ยามาโตะ - แต่ว่า เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ทำไมไม่เห็นจะกลายเป็นข่าวเลยล่ะเนี่ย

หน้า 35
คนขายของเก่า - ถ้างั้นเด็กคนนี้ก็คงจะตกลงมาจากอวกาศล่ะกระมั้ง
ลุเน่ - แล้วถ้าเกิดเรื่องที่ลุงคนขายของเก่าคนนั้นพูดเป็นเรื่องจริงล่ะก็

ใครบางคนกำลังปิดบังเรื่องนี้อยู่อย่างงั้นหรอ...!?

ก็อยากให้มันเป็นเพียงความกังวลเกินเหตุของฉันเองอยู่หรอก แต่ว่า

ถ้าเป็นอย่างงั้นล่ะก็ ยามาโตะคุงกำลังอยู่ในอันตราย...!!!

หน้า 36
ยามาโตะ - ฮัดเช่ย

เฮ่อ ให้ตายเซ่ นี่เราเป็นหวัดแล้วหรอเปล่าเนี่ย
หือ?

นะ
นี่มัน!!!

หน้า 37
อร่อย!!!
ถึงจะดูเรียบง่าย แต่นี้มันรสชาติของอาหารชั้นดีที่ดึงเอาความอร่อยของวัตถุดิบออกมาได้อย่างดีเลยนี่น่า!
แถมยังรสชาติเข้มข้นได้ใจอีกด้วย...

แต่ เฮ้ย!
แล้วใครเป็นคนทำกันล่ะฟะเนี่ย!

แม่เราไม่มีวันทำอะไรอร่อยขนาดนี้ได้แน่ๆ
ถ้างั้นก็มีแต่หมอนั้นเท่านั้นแล้ว!

เฮ้ย อุล...!

หน้า 38
ก็นะ...
ก็ฉันดันไล่หมอนั้นออกไปแล้วนี่นะ

แย่เลยแฮะเรา
เฮ่อ...

จะว่าไป เรามีเรื่องอยากจะถามหมอนั้นเป็นกองภูเขาเลยนี่น่า
มือแบบนั้นใช้ทำอาหารได้ยังไงก็หนึ่งแล้ว แถมถ้าไม่มีหมอนั้น เราก็หยุดไวส์กับ K ไม่ได้ด้วย

แล้วที่สำคัญที่สุดคือ
เรื่องที่ว่านั้นเป็นเรื่องจริงของฉันจริงๆหรอเปล่าด้วย

หน้า 39
อุลติโม่ กลับมาแล้วหรอ!

เจรัส - เฮ้ย แกนะ
เอาอุลติโม่ไปซ่อนไว้ที่ไหน

หน้า 40
ยามาโตะ - กะ...แกคือ!
เจรัสแห่ง "ความริษยา"!!!

เจรัส - ยังอุส่าห์จำฉันได้ด้วยหรอเนี่ย...

แต่ก็ช่างเถอะ
ฉันรู้นะว่าแกกับอุลติโม่รวมตัวกันอีกครั้งแล้ว เพราะงั้นรีบๆตอบคำถามฉันมา

ยามาโตะ - เขาไม่อยู่แล้วเฟ้ย!
เพราะฉันไล่เขาไปแล้วยังไงล่ะ!

เจรัส - ถ้างั้น ฉันจะฆ่าแกซะ
แล้วเดี๋ยวค่อยไปตามหามันก็ได้

ยามาโตะ - ทำไมกันล่ะ!!!

หน้า 41
อิรุมะ - เฮ้ยๆ พอทีเถอะ เจรัส
ยุคนี้มันไม่เหมือนกับเมื่อก่อน จะให้กลบเกลื่อนนะมันไม่ได้ง่ายนะ

ถ้าจะฆ่าก็ไปฆ่ากลางเขาโน้น
เข้าใจไหม?

หน้า 42
ยามาโตะ - ...นายคือ...

คนในโปสเตอร์ด้านในเมือง...

อิรุมะ - ฮ่ะๆๆ
หมายถึงโปสเตอร์หาเสียงนั้นนะหรอ?

จะดีใจดีไหมนะที่คนบ้าๆอย่างเธอยังยอมเหลียวมองเนี่ย
ยามาโตะ – แล้วนี่เข้ามาโดยพลการแบบนี้ได้ไงฟะ!!!

อิรุมะ - ยามาโตะคุง
เรียนอยู่ม.5 โรงเรียนมัธยมเซ็นโจ พ่อแม่แยกกันอยู่ ปัจจุบันอาศัยอยู่กับแม่แค่สองคน
ครอบครัวมีปัญหาเรื่องการเงินอยู่ด้วย จึงต้องมีชีวิตที่ค่อนข้างยากจน

หน้า 43
ยามาโตะ - ห๊า!?

อิรุมะ - เอาเถอะ ก็ไม่ได้แย่อะไรมากหรอก
นายเองก็คงเอื่อมระอากับปัญหาพวกนี้เต็มทนแล้วล่ะซินะ

ในนี้มีอยู่ 100 ล้าน
นายจะช่วยขายอุลติโม่ให้ฉันหน่อยได้ไหมล่ะ?

Thank you for reading...

[English] [Translation] Karakuridoji Ultimo 2 by shadow-skill

2009-06-29T16:29:10+00:00

This is for imangascans only.

page 1

b1-3) Ultimo?
b4) Ultimo...

page 2

b1) Luneh, who's Ultimo?
b2) How should I know?
b3) What's going on, you seem really out of it today.
b4) I really don't know, the words just came pouring out of my mouth...
b5) Don't give me that! Something like that is impossible!!

page 3

panel) I'm a karakuri master! I'll save you!! I'll break you!!
title) The red child's playtime.

page 4

b1) The workmanship on this doll is really good.
b2) Mister, what kind of doll is this?
b3) I'm as lost as you are on that.
b4) I've been in the antique business for a long time now, but this is the first time I've ever seen something like this. // I tried to dig up what I could on it, but I couldn't get anything on it, not a name, its maker, when it was made, nothing.
b5) Well, it was something I picked up in the mountains...
b6) Picked up!?
b7) Hahaha! Are you going to tell us a story of when you were a kid gramps?
b8) Pretty much.

page 5

b1) After I saw the crater,
b2) I thought this thing came from outer space.
b3) Are you serious? That's cool!
b4) Yeah right! // You too sir, don't go selling things that you picked up in the mountains!
b5) Hoho! What's wrong with calling something I picked up mine?
b6) You'll understand if you go to that mountain yourself. // I did that place a favor by taking some of its 'junk' away.

page 6

b1) The people of today are too quick to throw something away.
b2) And because of that laws have gotten more annoying, and there are a lot of fools who think that they can do whatever they want so long as they don't get caught.
b3) Look at my store's wares.
b4) Everything here I found on my own, appraised on my own, and lined up.
b5) People don't hold their own standards anymore. They can't tell the difference between right and wrong. // Because they can't diffrentiate between the two, they don't realize that they're being ruled by someone else and go on blissfully living in ignorance.
-if you're having trouble understanding him, the man is saying ppl have thrown away their morals and pride.

page 7

b1) Mister...
b2) But still, its pretty amazing that you got something from outer space.
b3) He wasn't listening!
b4) But why wasn't something so spectacular on the news?
b5) Master.

page 8,9

b1) It's been 9 centuries since I've seen you Yamato-sama!!!
b2) I'm so happy to be able to see you again!!

page 10

panel1) It talked!
panel2) It moved!
panel3) The glass got me...
b1) Who the hell are you!!?
b2) Why was there a little kid in a display case!!?
b3) No way...
b4) Master... have you forgotten about me already?
b5) Have you forgotten the day when we were bound, the day you became my master, and I became your page?

page 11

b1) Ewww...
b2) Yamato-kun you're really a...
b3) What the hell do you mean 'really'? When could I have done something like that?
b4) You've been with me ever since we were kids right?
b5) Then...
b6) who is that kid?
b7) "Who's that kid?'?? // That's what I'd like to know!
b8) I knew this would happen... // It would be nothing short of a miracle if the reincarnated Yamato-sama could remember as much as my name.
b9) Reincarnated!!?
b10) Yes, that's right. // You're the same Yamato-sama from the 12th century.

page 12

b1) The reason is karakuri douji's source of power is the love from the master.
b2) That is the only restriction placed on the ultimate works of good and evil. // Until we learn everything from that master, we will obey only him, serve only him, and fight for him alone. // The one thing I can be absolutely sure of is...
b3) The reason I'm able to move now is because you entered into my presence.

page 13

b1) Your presence?
b2) I want to take my time to explain things to you,
b3) but there are more pressing matters at hand.
panel) Vice has also appeared in this era.
b4) Vice?
b5) Yes.
b6) He's the polar opposite of me.
b7) The absolute evil karakuri douji that loves destruction and killing.

page 14

b1) Because of your order that day to attack him, you've inherited his grudge.
b2) He'll definitely come after you now that he's caugt up to you after letting you escape through time.
b3) He's surely hiding out somewhere in this era.
b4) We need to find him before he gets a master and increases his power,
b5) or else you and the current times will be in a world of trouble.

page 15

panel) Now Yamato-sama! // Do just like that day and renew the vow of love with me, and lets beat him together!!!
b1) Love!?
b2) Vow!?
b3) Listen here kid...

page 16

b1) Sorry to inform you, but
b2) there's something more pressing right now, I need to find a present for Sayama-san.
panel) Sayama-san is // the girl that I've looked up to since elementary school. I'm not going to miss my opportunity today.

page 17

b1) So that Karakuri thinga-majig or whatever its called game shouldn't lead you to go breaking things.
b2) If you understand, then don't walk around in those odd clothes doing dangerous things...
b3) Okay?
b4) Yamato-sama...
b5) Hey gramps!! // You're worse than he is!! // If your going to play around with your grandson, then do it somewhere else!!
panel) I... // really picked that thing up in the mountain...

page 18

b1) sigh... // What was up with that antique shop?
b2) We wasted a lot of time because of the weird place.
b3) Nothing good ever happens when you're in a rush.
b4) Now what am I supposed to do about Sayama's present?
b5) Hey, Yamato-kun... // There were some serious oddities about that kid just now.
b6) While it is true I said your name while we were in the store,
b7) there were a lot of unnatural things that happened, starting with YOU calling that kid Ultimo.

page 19

b1) Did you notice it?
b2) When we first walked into the store, that kid's body was really beat up. // But after it hugged you, it got clean and its wounds were gone.
b3) You're just imagining things... its not like you're a doctor.
b4) Whether I'm a doctor or not, it was obvious.
b5) And most of all...
b6) When we walked into the store, that thing was definitely a doll.
b7) Yeah, that's right.

page 20

b1) "Yeah, that's right"?? Then why didn't you do anything?
b2) Because I don't want to get involved.
b3) To tell the truth, along with the name Ultimo, one other name came rushing into my head...
panel) Dan Stan.

page 21

b1) After seeing that face,
b2) I knew it was absolutely imperative to stay away from all this.
b3) I don't believe any of that reincarnation garbage, but I'm still not getting involved. // I don't want to get Sayama-san involved either.
panel1) But Yamato-kun...
panel2) I'm worried, // because when something happens, you're not the type to pretend you didn't see anything and leave it alone.
b4) Too bad for you...
b5) but you're already involved!

page 22

b1) Agari Yamato!

page 23

b1) There's no way in hell you're getting out of this! I'll be your present!!
b2) What the!!?
b3) Transform.

page 24,5

panel) Snapper turtle // Scissor jaw!!

page 27

b1) kukuku
b2) So you came too.
b3) I couldn't cut the bus into even halves becuase of you.

page 28,9

panel) Ultimo!!
b1) Ultimo!?
b2) Yamato-kun!!! // The bus is flying!!!
b3) Please forgive me Yamato-sama, I followed you on my own.
b4) How... are you flying...

page 30

b1) Wh-what the @$#% is that!!?
b2) Am I seeing things? // A person and a bus are flying?
b3) Those are some long arms...
b4) kuku... there are way more people compared to then.
b5) A lot of on lookers have gathered here. // Hey Ultimo, don't you think its about time I started going wild?
b6) Vice...
b7) That overwhelming power...
b8) You got a master?

pag 31

b1) Huh?
b2) That's none of your busness.
panel) This is bad. // He already has a master.
b3) If so, they should be close by.
b4) Who is it? // Who could possibly be Vice's master?
b5) Hey, hey, what's the point of you searching for my master? // If you find him, will you kill him before you go after me?
b6) tsk!!!
b7) kukuku. There's no way a little goody-goody

page 32

b1) like you
b2) could do that.

page 33

b1) ugh
b2) kuku... what a fool! Because you don't have a master you can't bring out your normal powers.
b3) And to make matters worse, since you can't kill, both your hands are occupied with the bus.

page 34

b1) If good and evil were to fight, which would win?
b2) That's a no brainer, evil.
b3) ugh.
b4) Hey there.
b5) You should watch how you move ther Ultimo.
b6) A karaku douji's power source,
b7) the soul.

page 35

b1) My scissor jaw is right next to your soul.
b2) You haven't forgotten that if the soul is destroyed, there's no saving you at all?
b3) Yamato-kun, wait!
b4) hey!
b5) What's going on here?
b6) This is something major!
b7) We need to get out of here quick!

page 36

b1) kuku...
b2) I haven't known you for all that long, but laugh or cry,
b3) you're going to die here.
b4) This world will now be mine(evil).
b5) Say your prayers
b6) Ultimo.

page 37

b1) ah.
b2) Yamato-sama...

page 39

b1) Yamato-kun, what do you think you're doing out there? Are you trying to get killed?
b2) 'sup general. You finally decided to come out huh? // But even if you did redo the pledge now, you're way too late.
b3) In the fight between good and evil, I've come out on top.
b4) Stand there and watch the end like a good little spectator.
b5) I'll take my time killing all those important to you later.
b6) Like hell I'll let you.

page 40,1

b1) If you lay a finger on Sayama-san, I'll cut you limb from limb!!!
panel1) Sayam-san??
panel2) Cut me limb from limb? You plan to do so with that bag? // I don't think I'll ever be able to understand you!
panel3) I don't know what you're thinking, // but you're the one that's going to die Agari Yamato!
b2) fufufu
b3) When it comes to something important to you, what's around you ceases to matter. // Also, treating me as a human child, the way you face Vice head on, everything is just like how it used to be.

page 42

b1) You've made me so happy that some strength has started to return to me.
panel) Also, you've made Vice remove his attention from me. // If I use all the power I have, I can do some serious damage to him.

page 43

panel1) Even if I die in the process, I'll take hime down with me!!!
panel2) Transform // Crane style

page 44,5

panel1) Killer beak slash!!
panel2) Did you see that Vice? // The power that evil doesn't have, when you're in trouble, someone will come and help you. // Also, good bye Yamato-sama
panel3) The first joint opperation of the 21st century.

[ไทย] [Translation] Karakuridoji Ultimo 3 by Ju-da-su

2009-06-13T08:13:36+00:00

ฝากคุณมินด้วยนะงับ แล้วก็ ฝากไปบอกด้วยนะงับ ว่าแฟร์รี่เทลช่วงหลังๆนี้ป๋มอาจจะช้านิดหน่อย เพราะเรียนค่อนข้างหนักด้วย แถมป๋มสาบานกับตัวเองว่าจะไม่โหลด RAW ของ Raw Paradise อีกต่อไปแล้วอ่ะงับ เลยยังไม่ได้อ่านเลย - -"

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 3 "ยามาโตะ เปลวเพลิงที่ลุกอยู่รอบตัว"
หน้า 1
คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 3 "ยามาโตะ เปลวเพลิงที่ลุกอยู่รอบตัว"

** ร่างกายจักรกล หัวใจแห่งธรรมะ ทั้งหมดนั้นก็เพื่อเจ้านาย! **

หน้า 2

หน้า 3-4
คน - ว้าย!
ระเบิดหรอ!?
พวกก่อการร้าย!

หน้า 5-6
K - ยอดเยี่ยมกระเทียมดอง
K (31) ไม่มีอาชีพ

ยามาโตะ - อุ๊ก...

ลุเน่ - ยามาโตะคุง!

ไม่เป็นไรนะ ยามาโตะคุง!? แข็งใจเอาไว้!
ยามาโตะ - อุ๊บ...เธอเองหรอ ลุเน่ ยังปลอดภัยดีใช่ไหม?
ลุเน่ - อืม!

เด็กที่ชื่อว่าอุลติโม่เขาช่วยทุกคนไว้นะซิ!
เพราะงั้น ไม่มีใครบาดเจ็บหรอก
ยามาโตะ - อุลติโม่...!?

หน้า 7
อุลติโม่!

ชิ...!
ลุเน่ - ยามาโตะคุง!

ยามาโตะ - เฮ้ย! นายไม่เป็นไรใช่ไหม!?
เฮ้ย!!!

หน้า 8
อุลติโม่...?

ลุเน่ - ...โกหกน่า...

ไม่ขยับเขยือนเหมือนตุ๊กตาอีกแล้ว...

แถมร่างกายนั้น

หน้า 9
เด็กคนนี้นี่ใช่-

K - คาราคุริโดจิ (โอรสจักรกล)

หน้า 10
จุดอ่อนอย่างเดียวของพวกมัน "วิญญาณ" ได้ทุกทำลายไปเรียบร้อยแล้ว
ถ้าเป็นแบบนี้คงหมดหนทางจะซ่อมแซมกลับมาแล้วล่ะนะ
อย่าไปหวังอะไรลมๆแรงๆหน่อยเลย

ยามาโตะ - ...ห๊า?
แล้วลุงเป็นใครล่ะ...?

K - K
ลุเน่ - ชื่ออะไรเด๊นเด่น
K - ฉันเพิ่งจะได้เจอกับคาราคุริโดจิที่เมืองนี้เมื่อประมาณหนึ่งปีก่อนนี่เอง
แล้วก็ได้เก็บมาได้หนึ่งตัวมาซ่อมแซมมันมาจากที่จะพังแหล่มิพังแหล่

หน้า 11
หรืออีกอย่างหนึ่งก็คือ ฉันเป็นเจ้านายของหมอนี่นั้นแหละ

หน้า 12
ยามาโตะ - เจ้านายงั้นหรอ!?
ถ้างั้นนายก็รู้เรื่องของเจ้าพวกนี้ล่ะซินะ!?

K - นายบ้าไปแล้วหรอไง
ใครมันยังแกล้งไขสือทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เอาตอนนี้ก็บ้าแล้วล่ะเฟ้ย

ยามาโตะ - ห๊า!?
ไอ้หมอนี้มันกวนประสาทชะมัดเลยวุ้ย
K - แต่ฉันคงบอกอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เพิ่งจะรักษาเสร็จแท้ๆ แต่เพราะเธอเลยกลายเป็นเศษขยะใช้ไม่ได้อีกทีเลยนี่

ถ้ามีพลังของหมอนี้ล่ะก็ ชีวิตฉันก็จะกลายเป็นชีวิตที่สุขสำราญ
ไม่มีทางแพ้ต่ออำนาจอิทธิพลหรือความยากจนใดๆอีกต่อไป
เพราะงั้นฉันถึงได้ลาออกจากงานแล้วถึงกับเช่าห้องให้กับหมอนี้โดยเฉพาะ

หน้า 13
แถมฉันก็เพิ่งจะทำพันธะสัญญาณกับหมอนี้เสร็จไปหมาดๆแท้ๆ
แต่ถึงอย่างงั้น

แต่ถึงอย่างงั้น ไม่ทันไรก็โดนผ่าสองท่อนแล้วหรอไง ไอ้ตุ๊กตาเฮงซวยเอ้ย!!!

หน้า 14
ลุเน่ - เอ๋!?

K - นี่หรอค่าตอบแทนสำหรับงานกับค่าเช้าบ้านของฉัน!
เอาคืนมานะเฟ้ย เงินแปดหมื่นสี่ กับเวลาหนึ่งปีของฉัน!!!

แล้วยังจะมาทำเรื่องวุ่นวายแบบนี้อีกหรอฟะ!
ถ้าฉันถูกตำรวจจับไปแล้วแกจะทำยังไง!
ป้าฉันก็ได้ร้องไห้น้ำตาหกกันเป็นยกใหญ่กันพอดีซิฟะ!!!

ลุเน่ - ...คนๆนี้มันอะไรกันนะ...
น่าคลื่นไส้ยังไม่พอ จู่ๆก็ฟิวขาดแบบนั้น...?

K - ย้ากกกกก!!!

ยามาโตะ - เฮ้ย

หน้า 15-16
K - อั๊ก!!!

ยามาโตะ - เลิกทำตัวบ้าๆซักทีได้ไหมฟะ!!!

คิดประสาทอะไรถึงไปเตะคนที่ขยับแบบนั้นไม่ได้ฟะ! หมอนั้นเมื่อกี้ยังพูดได้อยู่เลยนะเฟ้ย!
ลุเน่ - ยามาโตะคุง! จู่ๆก็ไปชกคนอื่นแบบนี้นี่ไม่ได้นะ!
ยามาโตะ - เงียบเหอะน่า ลุเน่!!!

ไอ้หมอนี้!
ฉันมีเรื่องอยากจะถามแกเป็นกองภูเขาเลยนะเฟ้ย ตอบมานะ K!

หน้า 17
แค่นี่ก็สลบเหมือดแล้วหรอฟะ!!!
มันจะป๊วกเปี๊ยกเกินไปแล้วนะเฟ้ย!

ดารุมาดะ - นี่พวกนาย!!!

ทำอะไรของพวกนายนะ!
พวกยนายใช่ไหมต้นเหตุของเรื่องวุ่นวายคราวนี้น่ะ!

หน้า 18
ถ้าอย่างงั้นสารวัตแห่งกองตำรวจทานาซึ!
ดารุมาดะคนนี้ไม่ยกโทษให้พวกนายแน่!!!
ดารุมาดะ มาซามิ (44)

ยามาโตะ - หนวกหูเฟ้ย ตอนนี้ฉันไม่ว่างจะมาเล่นกับแกหรอกนะ!!!

จะเฮ้ย
ฉันเคยเห็นหมอนี้เหมือนกันนี่หว่า!!!

หน้า 19
ลุเน่ - เหวอ ทำไงดีล่ะยามาโตะคุง ตำรวจมาแล้วนะ!
ยามาโตะ - ห๊ะ

ลุเน่ - แต่ค่อยยังชั่วหน่อย ถ้าเราเรื่องทุกอย่างให้เขาฟังล่ะก็ ทั้งเรื่องคาราคุริโดจิทั้งเรื่องนี้คงจบได้แต่โดยดีล่ะนะ

K - ...อุ๊ก

ช่วยด้วยครับ คุณตำรวจ เจ้าพวกนี้เป็นคนระเบิดรถเมย์นั้น
แล้วพอผมแค่จะเข้าไปเจรจาเท่านั้น พวกนี้ก็เล่นซ้อมผมซะน่วมเลยอ่ะครับ
อุ๊ก
อุ๊ก

หน้า 20
ทุกคน - ห๊า~~~~~!!!

ยามาโตะ - หนอยแก โกหกหน้าตายแบบนั้นเลยหรอฟะ!

ดารุมาดะ - อย่าขยับ!!!

เรื่องรายละเอียดไว้ค่อยคุยกับที่โรงพัก
ฉันขอจับกุมพวกแกฐานก่อความไม่สงบ

หน้า 21
ยามาโตะ - ไหงเป็นงั้นได้ฟะเนี่ย

K - หึหึหึหึ
น่าขำจริงๆเลยนะ อาการิ ยามาโตะ

ให้ตายซิ...
คนหัวรุนแรงอย่างเธอจับคู่กับคาราคุริโดจิแห่ง "ธรรมะ" หน้าตาน่ารักแบบนั้นนี่ จะให้เชื่อยากแฮะ

แล้วก็นะ
ที่นายร้องเสียงดังออกมาว่า คุณซายามะ นี่ใครกันน้า? แฟนสาวงั้นหรอ?

ยามาโตะ - ห๊า!? ไม่ได้เกี่ยวกับแกซะหน่อย!
K - หึหึหึ
ก็คงอย่างงั้นมั้ง
แต่ว่า คงจะน่ารักน่าดูเหมือนกันล่ะซิท่า
ดีจังแฮะ

หน้า 22
อยากเจอจังเลยแฮะ
ในช่วงที่นายโดนจับกุมแบบนี้อ่ะนะ <3

ยามาโตะ - หนอยแก!!!

ดารุมาดะ - ชิ...

K - คิดจะนอนอยู่ตรงนั้นไปถึงไหนกัน ไวส์

หน้า 23
ปกป้องฉันซิ

ยามาโตะ - เลือด

ลุเน่ - แขนของคาราคุริโดจิมัน!!!

ดารุมาดะ - เหวอ มันอะไรฟะนั้น!!!

หน้า 24
K - จนกว่าเป้าหมายจะรุร่วง คาราคุริโดจิจะเชื่อฟังและทำตามคำสั่งของเจ้านายอย่างเด็ดขาด
ทั้งปกป้องเจ้านาย ทั้งทำให้ความฝันของเจ้านายเป็นจริง

แต่ก็นะ กว่าจะซ่อมได้เสร็จสมบูรณ์ก็คงใช้เวลาอีกพักใหญ่ แต่ว่า
เกมของฉันมันเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น

หน้า 25
แล้วถ้าได้พบกันอีกคงจะได้สนุกกันอีกแน่!
ถึงฉันจะไม่อยากพบกับนายแล้วก็เถอะนะ!

ตำรวจ - บินไปแล้ว!
ปะ-ปีศาจ!

โอเมะ - อ่ะนะ!

หน้า 26
รถเมย์ถึงกับลอยอยู่กลางอากาศแล้วถูกผ่าเป็นสองท่อนเลยเชียวนะ
แถมคนยังลอยได้ แล้วแขนก็ใหญ่เบริ่มอีกด้วยล่ะ

จริงๆนะ
โอเมะ ฮิบาริ (16)
มันสุดยอดมากจริงๆ!!!

หน้า 27
โอทาเกะ อาคิตซึ (16)
มัตซึโมโตะ คิโยเซะ (17)

โอทาเกะ - นี่ อุเมะจัง ช่วยอธิบายให้มันเข้าใจง่ายกว่านี้หน่อยได้ไหมอ่ะ?
มัตซึโมโตะ - ขอโทษด้วยนะคะ
โอเมะ - หง่ะ!
ซายามะ - สวัสดีทุกคน

หน้า 28
อืม? มีอะไรกันหรอ?
ซายามะ มาโกโตะ (16)

โอเมะ - อ่ะ! หวัดดีจ๊ะ ซายามะ นี่ๆ เมื่อกี้เห็นเขาว่ามีรถเมย์ระเบิดอยู่ที่หน้าสถานีด้วยล่ะ
ซายามะ - ถังก๊าซรถเมย์ระเบิดหรอ?
โอเมะ - ไม่ใช่ๆ!

แล้วก็นะ!
เห็นเขาว่ายามาโตะคุงกับลุเน่คุงก็อยู่ที่นั้นด้วยล่ะ!!?

หน้า 29
สามคน - เอ๋?

โอเมะ - เอ๋? หรอ
การตอบสนองแบบนั้นมันอะไรกันอ่ะ~

โอทาเกะ - ฮ่ะๆ! ไม่มีอะไรหรอก ไม่มีอะไร
มัตซึโมโตะ - ว่าแต่ วันนี้นี่เป็นวันเกิดของซายามะซินะ
โอทาเกะ - นั้นซิ! พวกเราทุกคนไปปาร์ตี้กันเถอะนะ

ซายามะ - ยามาโตะคุง
ปกติต้องมาถึงโรงเรียนตั้งแต่ก่อนหน้านี่แล้วนี่หน่า...

ขอให้เขาอย่าเป็นอะไรเลยนะ

หน้า 30
ลุเน่ - แฮ่ก
แฮ่ก
แฮ่ก
ยามาโตะ - เป็นไงล่ะ ถ้ามาถึงนี้ก็คงไม่มีใครมาเจอได้แล้วล่ะนะ

ค่อยยังชั่วหน่อย เพราะหมอนั้นเป็นปีศาจเลยถึงโอกาสหนีออกมาได้แบบนี้นี่นะ
ลุเน่ - ค่อยยังชั่วตรงไหนกันล่ะ!!!

ยามาโตะคุง แบบนี้นะมันไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้วนะ?
ตำรวจพวกนั้นต้องช่วยปกป้องพวกเราได้อย่างแน่นอนเลยนะ

แล้วทำไมนายต้องไปทำให้เรื่องร้ายแรงลงแบบนี้ด้วย!
ถึงขั้นพาเด็กคนนี้มาด้วยนี่!

หน้า 31
ยามาโตะ - ก็จะให้ฉันปล่อยเขาไว้เฉยๆได้ไงกันเล่า

เขาตั้งใจจะช่วยพวกเราเชียวนะ

จะยอมให้ไอ้ตำรวจหน้าโจรนั้นมันจับตัวไปได้ยังไงกันล่ะ

ลุเน่ - ถ้าอย่างงั้นฉันถึงได้ถามไง!
ว่าแล้วนายคิดจะทำอะไรต่อไปล่ะ!!!

ยามาโตะ - ฉันจะรักษา
หมอนี้เอง

หน้า 32
แล้วไอ้หน้าตาน่าสมเพศเวทนานั้นมันอะไรฟะ!
ลุเน่ - ก็นายนั้นแหละ เพี้ยนไปแล้วหรอ จะซ่อมหุ่นยนต์พรรคนี้เนี่ยนะ...!

ยามาโตะ - ลุเน่

หมอนี้นะ ไม่ใช่หุ่นยนต์ธรรมดาหรอก
ถึงจะไม่แน่ใจ แต่ไม่แน่หมอนี้อาจจะมีหัวใจจริงๆก็ได้

เพราะงั้น อย่าใช้คำว่าซ่อมจะได้มั๊ย

ลุเน่ - ยามาโตะคุง...

หน้า 33
...นั้นซินะ
ถ้ายามาโตะคุงพูดอย่างงั้นก็คงเป็นอย่างงั้นจริงๆนั้นแหละนะ

ถ้างั้นฉัน...
ไปโรงเรียนก่อนแล้วกันนะ

ยามาโตะ - โทษทีนะ ลุเน่
ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็ไม่อยากให้นายมาเกี่ยวพันกับเรื่องนี้หรอก แต่ว่า แบบนี้แล้วฉันคงจะถอยกลับไม่ได้แล้วล่ะนะ

หน้า 34
ถอยกลับจากการคลี่คลายทั้งเรื่องของตาลุงดันสตัน
ทั้งเรื่องของตำรวจหน้าโจรเมื่อกี้ ทั้งเรื่อง K เรื่องคาราคุริโดจิ เรื่องมากมายที่ฉันไม่รู้

และเพื่อการนั้นทั้งหมด ฉันจำเป็นต้องรักษาหมอนี้ให้ได้ซะก่อน

มันต้องมีเบาะแสแน่ๆ

หน้า 35
จะไม่ให้แตะต้องตัวคุณซายามะได้แม้แต่ปลายนิ้ว!!!

หน้า 36
เอาล่ะ
ถ้าตามทางหลังซอยไปเรื่อยๆก็คงจะไปถึงบ้านได้แหละนะ

ที่เหลือก็แค่เข้าไปในห้องให้ได้โดยไม่ให้ใครเห็น แต่ว่า

มาถึงนี้ก็คงไม่เจออะไรแล้วจริงๆนั้นแหละ แต่ก็คงต้องระวังให้มากอยู่อย่างเดิมล่ะนะ
ฟุชิมิ - ยามาโตะ?

หน้า 37
ยามาโตะ - เหวอ! แม่!!!

ฟุชิมิ - นี่ลูก...โดนเรียนมาทำอะไรอยู่ตรงนี้...?
หรือว่ากำลังเด็ดดอกไม้อยู่...
== ป๋มรู้ว่ามันใช้ได้กับผู้หญิง ผู้ชายใช้ได้หรอเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆอย่างหนึ่ง ยิงกระต่ายมันจะดูแปลกไปซักนิดเนื่องจากว่าเวลาคนยิงกระต่ายเขาต้องยืนอ่ะ อันนี้เขานั่งอยู่ ไม่น่าจะใช้ได้ล่ะมั้ง

ยามาโตะ - คือว่า...มันไม่ได้มีอะไรขนาดน๊าน...

ฟุชิมิ - ถ้าแบบนี้...จะจบออกจากโรงเรียนได้แน่หรอ?

หน้า 38
ยามาโตะ - ก็น่าจะยังจบได้
ถ้าไม่โดนจับกุมซะก่อนอ่ะนะ
ฟุชิมิ - ถ้างั้นก็โอเค
แม่ดูแลลูกมาคนเดียวตลอดก็จริง แต่ขออย่าให้ต้องเสียตังค่าเล่าเรียนโดยเสียเปล่าหน่อยเลยนะ

แล้ววันนี้แม่จะกลับมาดึก ดังนั้นก็จัดหาอาหารเย็นเอาเองตามสบายเลยนะ

แต่ว่า
อย่าได้ลากเพื่อนแปลกๆมาที่บ้านเป็นอันขาดเชียวนะ
แล้วอย่ามาเด็ดดอกไม้แถวนี้อีกด้วย

ยามาโตะ - ครับ...
(รอดตัวไป~!)

เกือบไปแล้วไหมล่ะ ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าจะมาจ๊ะเอ๋กับแม่เข้าได้
ถ้าอารมณ์แกไม่ดีก็คงโดนซัดกระเด็นไปแล้วล่ะนะ

หน้า 39
แต่เอาเหอะ ยังไงๆก็มาถึงห้องได้โดยปลอดภัยเรียบร้อยแล้ว
นะ อุล

อุลติโม่...

แต่พอดูแล้วก็เป็นแผลใหญ่เอาเรื่องเลยนะเนี่ย
แต่ตอนที่อยู่หลังซอยมืดๆนั้น ฉันยังพอเห็น "วิญญาณ" เปล่งแสงออกมานิดหน่อยอยู่เหมือนกัน
คงหมายถึงว่ายังไม่ได้ตายจริงๆล่ะซินะ?

หน้า 40
ลุเน่ - . . . นายรู้สึกตัวไหม?
ตอนแรกเนี่ย พอมองดูเขาแล้วร่างกายก็ดูทรุดโทรมเอามากเลย
แต่พอเข้ามากอดยามาโตะคุงแล้ว เขากลับดูสวยขึ้นๆทุกที

อุลติโม่ - ที่อุลตื่นขึ้นมาได้นั้นก็เพราะท่านยามาโตะเข้ามาในเขตแดนเท่านั้น

K - ถ้าเป็นแบบนี้คงหมดหนทางจะซ่อมแซมกลับมาแล้วล่ะนะ
อย่าไปหวังอะไรลมๆแรงๆหน่อยเลย

ยามาโตะ - ก็หมายความว่า
ถ้าฉันทำอะไรซักอย่าง นายก็คงจะฟื้นคืนสภาพตัวเองได้เองซินะ

หน้า 41-42
ก็ต้องลองดูสถานเดียวแล้ว
ไอ้คำสาบานแห่งรัก

แต่ว่า ฉันจะทำได้จริงๆหรอเปล่าเนี่ย? คนที่ยังไม่เคยแม้แต่จะจูบอย่างฉันเนี่ยนะ...!?

หน้า 43
ไม่ซิ
ก่อนหน้านี้เคยแม้แต่จะทำแบบนี้ด้วยซ้ำหรอเปล่าเนี่ย...!?

ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาล่ะก็
มันจะกลายเป็นอันว่าฉันเดินก้าวออกนอกทางไปใหญ่แหง

แต่ว่า ตอนนี้ฉันคิดอย่างอื่นไม่ออกแล้ว ไม่มีเวลาจะมานั่งลังเลอีกแล้ว...!!!

ขอโทษด้วยนะคร้าบ คุณซายามะ!!!

หน้า 44
อุลติโม่ - นายท่าน...
ยอมทำเพื่ออุลถึงขนาดนี้

ซายามะ - ยามาโตะคุง
พอดีฉันเป็นห่วง โรงเรียนเลิกพอดีฉันก็เลยมา

หา...

หน้า 45
แหม

ยามาโตะ - คุณซายามะ

อุลติโม่ - อ่ะ

หน้า 46
นายท่าน!
ทำใจดีๆไว้นะครับ ท่านยามาโตะ!

เจรัส - SHIT...!

Thank you for reading...

[Español] [Translation] Karakuridoji Ultimo 1 by SyncSama

2009-04-05T18:11:38+00:00

Ultimo 001

Página 01

[Texto insertado] Una muñeca es un espejo reflejando la imagen de un humano

[Texto insertado] Poder es la espada que se une a su resolución

[Texto insertado] El corazón es el alma del bien y del mal

[Texto fondo] El comienzo de un proyecto Japonés-Americano:
Stan Lee de Spider Man X Hiroyuki Takei de Shaman King

Página 02-03

[Texto insertado] La leyenda del bien y del mal enlaza todas las épocas.

[Texto insertado] Residiendo dentro del corazón de un robot, ¿Es buena su existencia?... ¿O es mala?

Acto 01: Foggy, el paso de la antigua montaña occidental.

Título: Karakuri Douji Ultimo (Chico Robot Ultimo)

Página 04

Siglo 12

Kyoto, Japón

Tipo: ¡Deténgase, viejo!

Dunstan (Stan): ......

Página 05

Dunstan (Stan): ¿Qué pasa?

Yamato: ¡¡¡Que le pasa a este tipo!!!

Página 06

Yamato: ... che... Qué viejo más raro. ¿Quién diablos eres?

Dunstan: Mi nombre es Dunstan

[Texto insertado] Ojigi (reverencia)

Yamato: ¿...? Pareces estar dirigiéndose a la capital, ¿Qué eres, algún tipo comerciantes occidental?

Yamato: y seguro que tienes un buen carro allí. Estoy seguro que debes estar llevando algo especial para mostrárselo a un noble o algo así, ¿no?

Dunstan: .... sí, algo así.

Dunstan: De todos modos, ¿Quien eres tú?

Yamato: Soy Yamato,

Yamato: el bandido

Página 07-08

Grasos: Hehe...

Grasos: Lo siento abuelo pero voy a tener que pedirte que nos dejes el tesoro para que lo tomemos

Afro: y ni siquiera pienses en huir.

Chico: pero si te quedas tranquilo, podemos dejarte con vida.

Dunstan: ¡HA!

Dunstan: Seguro son extraños bandidos

Dunstan: Cual es el punto de ir tantos en busca de un anciano, ¡Hasta trajeron unos niños!

Página 09

Dunstan: De todas formas, tengo que decir, que seria mejor que se estuvieran alejados de este.

Dunstan: Los dos son los "definitivos" chicos robot que tienen un total de nueve dimensiones obtenidas por medio de unir las cinco dimensiones de la ampliación de la extensión de los cinco sentido y las cuatro dimensiones desde todas la cuatro ramas.

Dunstan: Los he creado a ambos con los mismos poderes. Además no existe nada en el mundo que pueda sobrepasarlos.

Dunstan: Así que, si ellos se despiertan, causaran la muerte de todos los presentes.

Yamato: Heh, eso suena increíble

Dunstan: !

Página 10

Yamato: Lo sentimos, pero no nos importan esas cosas, aun lo tomaremos.

Yamato: porque simplemente odiamos a todos esos nobles.

Yamato: Ya que debido a esos bastardos y sus terribles leyes y normas, todos los que estamos aquí hemos perdido nuestros hogares y nuestras familias. Es por eso, que nos reunimos

Yamato: Para acortar la historia corta, los bastardos nobles nos quitaron todo y nos dejaron nada

Yamato: Así que de aquí en adelante, vamos a tener que quitarles todo

Dunstan: Ya veo. Por lo que parece sus chicos son a quienes llaman ladrones caballerescos

Dunstan: Sin embargo, esos dos son el "definitivo" "bien" y "mal".

Página 11

Dunstan: y no importa cuántas veces digan ladrones "Caballerescos". Lo "malo" sigue siendo "malo"

Dunstan: Ante los ojos de los "buenos", no importa cuán nobles sean acciones, son imperdonables. Además, ante los ojos del "mal", tus razones no tienen ningún valor.

Dunstan: Si realmente quieres proteger a tus preciados compañeros

Dunstan: entonces hay mas razones para que no quites la cadena y abras las cajas.

Grasos: ¿¡...!?

Grasos: ¿Qué debemos hacer jefe...?

Yamato: ¡¡¡No te preocupes, hombre!!!

Página 12

Yamato: ¡Keh! Solo nos esta mintiendo.

Yamato: ¿Qué es eso "definitivo" "bien" y "mal"

Yamato: ¿Eres un idiota? En este mundo, nunca existió un "definitivo", "bien" o "mal" para empezar. Esto no es nada más que tu propia estupidez.

Yamato: Bueno, si estás dispuesto a crear una mentira y, de seguro hay un enorme tesoro allí

Yamato: Escuchen, muchachos

Yamato: Les estoy dando permiso a todos. Dense prisa y abran las cajas.

Creepy: Claro.

Grasos y Creepy: ¡A las tres!

Pagina 13-14

Página 15

Gente: .......

Chico: Mu....

Chico: ¿Muñecas...?

Página 16

Yamato: ¡Hahaha! ¡Y pensar que hasta yo tenía miedo de que apareciera un monstruo y resultaron ser simples muñecas!

Yamato: Nos estaba jodiendo a todos. ¡Pedo viejo falso!

Dunstan: ...

Grasos: Pe...

Grasos: Pero jefe

Grasos: Esta cosa es realmente de alta calidad

Grasos: Esta piel tan blanca y suave, como porcelana

Grasos: Es entonces la ropa que brilla que fue hecha con una alta calidad

Grasos: y los guantes que tienen un color tan profundo que no me imagino cuantas veces fue teñido

Grasos: En mi vida nunca había visto una obra de tan alta calidad.

Grasos: ¡¡¡es más importante que eso...!!!

Página 17

Grasos: Esta belleza y hermosura

Página 18

Grasos: Este valiente y heroico aspecto

Página 19

Baldy: De seguro podemos venderlo y hacer un barco de dinero

Baldy: Sin embargo, no da la sensación de que pudiesen pararse y andar por su cuenta.

Chico: Es muy bonito.

Moño: Me da cosa venderlos, tengo la sensación de que viste cadáveres o algo así

Yamato: No ese eso genial viejo, tus muñecas parecen muy populares

Dunstan: Hahaha, es un honor que les guste

Dunstan: Sin embargo,

Dunstan: No se trata de muñecas. Son chicos robot

Yamato: ¿Huh?

Dunstan: Ahora, desde que abrieron las cajas prohibidas

Dunstan: en este momento, los chicos se deben estar comenzando y preparándose para actuar.

Dunstan: Ultimo

Yamato: !

Página 20

Dunstan: ¿Qué

Dunstan: piensas de estos tipos?

Yamato: Sus ojos abiertos...

Página 21

Ultimo: Déjeme ver, Prof. Dunstan

Grasos y Creepy: .....

Ultimo: Después de buscar en límites de su mente, parece que no ha nada malo

Ultimo: porque incluso estando apagada, creo que deberían ser perdonados.

Ultimo: De todas formas, al hacerme sentir que nos iban a vender me hizo actuar un poco precipitada.

Página 22

Bandidos: ¡Uwahhh! ¡¡¡¡La muñeca hablo y se movió y nos dijo que lo hacemos mal!!!!

Bandidos: ¡¡¡¡No nos dijo que no había nada de qué preocuparse!!!!

Yamato: Jodido viejo, ¿¡¡¡qué carajo estás haciendo!!!?

Yamato: ¿¡¡¡Por qué diablos hay niños dentro de esas cajas!!!?

Baldy: ....

Baldy: ¿Niños?

Trapo: No, estoy seguro de que eran muñecas justo hasta ahora...

Yamato: Bastardo, ¿no me digas que les ibas a dar a estos niños a los nobles...?

Vice: Eres un jodido idiota.

Página 23

Vice: No soy un jodido niño o un jodido muñeco

Vice: ¿No les dijo que era un maldito divino chico robot?

Vice: Aun más importante, como se atreven a despertarme malditos

Vice: Iré por sus cabeza. Voy a matar seriamente a muchos de ustedes

Página 24

Afro: Este no es el momento para estar bromeando, ¿verdad jefe? Esos tipos dijeron que eran realmente muñecas, ¿verdad?

Afro: Y esas cosas son raras cierto. Esas cosas como garras...

Afro: Voy a ir con la roja ahora. Así que date prisa y huye. Te lo estoy rogando

Yamato: ... no...

Yamato: ¿Dijiste la roja...?

Yamato: Idiota, ¡No hagas cagadas por tu propia cuenta!

Página 25

Yamato: ¡Nuestros enemigos son los nobles!

Yamato: ¿¡Cómo puedes olvidarte y matar a un niño así!?

Vice: Te lo dije, no soy un maldito niño

Vice: Así que deja de llamarme así, maldito.

Página 26

Vice: Kuku... Te lo he devuelto de lleno.

Yamato: ¿Qué...?

Arquero: ¡Está vivo ...

Arquero: Incluso después de haber sido golpeado por todas esas flechas.

Arquero: Uwahhhhhh, este tipo es realmente un.....!

Página 27

Vice: ¡¡¡Ora!!!

Yamato: ¿Voló...?

Yamato: De una sola patada logro llegar a ese árbol

Yamato: Por otra parte, esas garras sólo... no... No sólo eso

Página 28

Yamato: Esta volando

Vice: ... Entonces...

Vice: Hay aún 3 más malditos que me dispararon flechas

Vice: Hay uno debajo de mi a las 7 en punto en la sombra de una roca

Vice: 2 arriba de mí, a las 12 en las ramas de un árbol

Vice: Que mierda mas molesta. Me pregunto si puedo matarlos a todos de una vez.

Página 29-30

Arquero 1: Aah...

Arquero 2: Gah...

Arquero 3: Hah...

Vice: Kuku

Vice: muy mal, parece que queda nadie para matar

Vice: Entonces como mato a los imbeciles que me despertaron...

Vice: en realidad...

Vice: ¿Qué tal si los mato a todos?

Vice: Dado que son tan pocos, no voy satisfacer mis parámetros Prajna (*)

(* Prajna es sabiduría en el budismo... además tiene otros significados, así que si quieren saber mas revisen http://es.wikipedia.org/wiki/Praj%C3%B1%C4%81)

Página 31-32

Vice: ¡Todos!

Vice: ¡cien veces!

Vice: ¡Ese es número de veces que voy a cortarlos!

Vice: y matarlos

Vice: Transformación de Robot: Demonio Enmascarado (*)

(*Karakuri Henge: Oni Hombre)

Página 33

Yamato: ¿Cómo paso esto?

Yamato: Con esta cosa siendo esos chicos

Yamato: Con este anciano creándolos

Yamato: con su "definitivo" y su "bien" y "mal"

Yamato: No, lo que importa más es que

Yamato: Yo

Yamato: mate a mis compañeros

Página 34

Vice: ¡¡¡Bastardo!!!

Bandidos: !

Vice: ¡Eres tú!

Vice: Tú eres el cabrón que me despertó

Vice: Vas a ser el último. Hasta entonces te divertirás viéndome matar a tus compañeros

Bandido: ...hiii

Bandido: ¡¡¡¡Hiiiiii!!!!

Yamato: No te lo permitiré

Página 35

Yamato: Te derrotare

Yamato: Te castigare
(En el nombre de la luna... xD)

Yamato: No me subestimes, maldito mocoso

Página 36

Grasos: Je...

Creepy: ¿Jefe?

Vice: ¿Hah?

Vice: A pesar de verme así, todavía eres capaz de decir estupideces

Vice: Como era de esperar de un jefe idiota, que no muestra temor.

Página 37

Grasos: Voy también

Grasos: Soy el que abrió la caja

Yamato: ¿¡Qué!?

Yamato: Idiota, ¡como esperas luchar contra eso!

Creepy: Vamos, por ti, siente lo mismo

Yamato: !

Creepy: No puedo dejarte ser el único que se vea bien

Creepy: Además, aparte de ustedes, soy el verdadero dilema.

Página 38

Arquero: Yo también

Arquero: nosotros 6 nos quedaremos

Bandido: De todos modos, no puedo dejar solo después de todo lo que hemos pasado

Baldy 1: Incluso si huyera, no hay otro lugar para mí

Bandido: ...........

Baldy 2: Para mí, este es mi hogar

Baldy muscular: Es extraño. Incluso con un monstruo allí, sorprendentemente, no estoy asustado

Casco: No tengo sentido de la realidad

Casco: De todas formas, para mí una vida normal es más temible que esto

Yamato: .... Ustedes.....

Chico: Además jefe, ese chico robot aun se ve increíble.

Página 39

Chico: Realmente no comprendo el plan, ¿pero somos bandidos no?

Chico: Incluso si lo atrapáramos y lo hacemos nuestro aliado, ¿de seguro no seriamos capaces de vender a los nobles?

Chico: Además, todavía lo quiere

Chica: ... Porque es bonito...

Yamato: ¡¡¡Chicos....!!!

Yamato: ¡¡¡Pero aun es inútil!!! ¡¡¡Dejen de molestar aquí, dense prisa y huyan!!!

Vice: Hey

Página 40

Yamato:!

Vice: ¡Como se atreven ...

Vice: malditos a intentar

Vice: conspirar contra mí con ese plan de mierda!

Vice: Ahora, los matare a todos

Ultimo: Transformación de robot: (*)

Ultimo: Boca de león (**)

(*Karakuri Henge:) (**Shi Shi guchi)

Página 41-42

Ultimo: Danza del león (*)

(*Shi Shi odori)

Vice: ¡...!

Bandidos: ¡...!

Dunstan: Phew

Página 43

Ultimo: Es suficiente, Vice

Yamato: ¿¡Qué!?

Yamato: ¿El rojo me salvó?

Ultimo: Has matado 6 personas que intentaron matarte

Ultimo: Aunque he pasado por alto una gran parte, no puedes ser aun mas cruel

Ultimo: y en caso de que aún planees matarlos

Página 44

Ultimo: Tendré que destruirte

Vice: Kuku

Vice: Hey, ahora...

Vice: ¿Desde cuándo te hiciste aliado de los ladrones y los asaltantes?

Página 45

Vice: ¡¡¡Ultimo!!!

Vice: Transformación de Robot:(*)

Vice: Boca de lobo (**)

Ultimo: Es inútil, Vice

Vice: !

Ultimo: Tus simples movimientos son mi fáciles de leer. Tus ataques no me harán caer.

(*Karakuri Henge:) (**guchi Ko)

Página 46

Ultimo: Aunque el que robe cosas sea mala persona

Ultimo: Aun cuando las cosas son de esta manera, para estos chicos, sus sentimientos de sus compañeros son la verdadera emoción.

Ultimo: Emoción es

Ultimo: no desear la muerte. Ese es el corazón de "bien"

Vice: Dame un descanso

Vice: Igual yo, el "malo", se algo de esa mierda

Yamato: Hey.....

Página 47

Yamato: ¡Hey, qué pasa viejo! Esos dos se pelearon

Dunstan: Sí, lo hicieron.

Dunstan: Son el "definitivo" en el "bien" y "mal". Ellos nunca se mezclan. Son como el agua y el aceite.

Dunstan: Puede ser predicho claramente que las cosas pasaran asi cuando despiertan al mismo tiempo.

Dunstan: No hay nadie que pueda detenerlos ahora

Dunstan: Incluso yo, por supuesto

Dunstan: Todos van a morir

Dunstan: Si esos dos lucharan en serio, este lugar desaparecería.

Yamato: ¿¡Qué!?

Dunstan: No parece servir de nada intentar detenerlos, ¿verdad?

Dunstan: Yo sólo tenía una razón para su creación

Dunstan: La única razón fue para ver cuál es más fuerte. "Bien" o "Mal"

Página 48

Dunstan: Soy un estudioso que, desde hace mucho tiempo, busca encontrar la tan ansiada fuerza "definitiva"

Dunstan: Pero sin importa lo que hice, me he quedado con las barreras de lo que el humano posee. Eso era "bien" y "mal"

Dunstan: Porque incluso el humano mas poderoso del planeta contiene estos factores en si, cualquier poder que floreciera de él se perdería

Dunstan: y, dependiendo de cuándo y dónde, todas las enseñanzas son variadas y no hay nada de cierto en la definición

Dunstan: Crees que es extraño también, ¿verdad?

Dunstan: En la mente del público, el robo, que se considera "mal", palidece en comparación frente al "bien" que es un burócrata.

Yamato:!

Dunstan: ¿Cuántos miles de veces estos tan llamados oficiales han llenado sus propios bolsillos robando?

Yamato: ......!

Dunstan: Entonces, ¿qué es exactamente esta "bien" y "mal"? ¿Es sólo la diferencia entre lo que la gente permite y lo que no?

Dunstan: Esa no es. En el fondo el alma de una persona existe una aun mayor razón vinculante para ser.

Pagina 49

Dunstan: Fue allí que, basado en mi hipótesis, fui capaz de dividir una sola alma y de crear exitosamente a estos dos.

Dunstan: El "definitivo" chico robot, que poseen una combinación de una inquebrantable alma y un firme poder

Dunstan: Una muñeca es el espejo que refleja la imagen de un ser humano más allá de los normales

Dunstan: El poder trascendente es la espada que se adhiere a su resolución

Dunstan: "bien" y "mal" cada uno contiene propia alma pura

Página 50

Dunstan: Ellos viven, superando el tiempo y el espacio, definiendo sus vidas bajo la enseñanza de su maestro. Y algún día, encontraran su verdad, ¡La conclusión final!

Dunstan: ¿Quién será el ganador? ¿Será el "bien" o será el "mal"? Y como resultado, ¿qué significa esto para la humanidad?

Dunstan: ¿No te parece

Dunstan: verdaderamente fascinante?

Yamato: Yo no....

Yamato: entiendo lo que dices

Yamato: Cual es el jodido divino punto de crear cosas como estas para ver cual es más fuerte.

Yamato: Sí sé esto, de todas formas...

Yamato: Si permito que un viejo loco como tu siga con vida, no seré capaz de descansar en paz.

Página 51

Dunstan: Pero, no voy a morir

Yamato: !!?

Yamato: Él...

Yamato: ¿Él Desapareció?

Dunstan: ¡Hahahaha! Ahora bien, la lucha estos dos será en serio de aquí en adelante

Yamato: !

Dunstan: Estoy deseando ver como tu, el que abrió las cajas, logra superar esta crisis

Vice: Ultimo

Página 52

Vice: Voy a terminar esto aquí y, ahora

Ultimo: No Vice, ese serás tu.

Yamato: .....

Página 53

Lune: ¡Buenos días, Yamato-kun!

Lune: ¡Estas enorme, como siempre!

Lune: Ya que eres tan grande, sabía que eras tu de inmediato

Yamato: ¿¡Uwoh!?

Página 54

[Texto insertado] Siglo 21
Oeste de Tokio, Japón

Yamato: ¿Por qué eres tan hiper maldita tan temprano, Lune?

Página 55

Yamato: ¿Qué, acaso te paso algo bueno?

Lune: No lo creo, ¿¡se te olvidó Yamato-kun!?

Lune: Esta noche es la fiesta de cumpleaños

Lune: ¿No estas emocionado de darle a Sayama-san un regalo?

Yamato: ¿Qué?

Yamato: ¿Cómo podría haber olvidado algo tan importante?

Página 56

Yamato: Incluso sabía que no tendría otra oportunidad de declararme

Yamato: ¡¡¡¡y no tengo dinero para comprar un regalo!!!!

Sayama: Buenos días Yamato-kun

Yamato: !

Sayama: Aquí está tu mochila

Sayama: Te ves un poco superado por el clima

Sayama: ¿Puede ser que tengas frío?

Página 57

Yamato: ¡¡¡¡Sa... Sayama-san!!!!

Yamato: ¡Esta tan linda como siempre!

Sayama: Si no te sientes bien, no tienes por que venir a la fiesta de esta noche

Yamato: No, no te preocupes, seguro que voy. ¡Siempre soy así cuando despierto!

Sayama: Eres raro

Sayama: pensándolo, sería bueno que pudieras venir esta noche

Sayama: Entonces, es pero mi regalo esta noche

Yamato: Bueno

Yamato: Sí, Sayama-san es realmente el mejor

Lune: Pero... ¿Qué vas a hacer con el regalo?

Lune: y hasta donde se, no tengo dinero para prestarle

Yamato: ¡Qué voy a hacer! Y además, ¿cómo pude olvidarme de esto Lune?

Lune: Yo debería ser quien pregunte eso

Yamato: Sí, lo sé

Página 58

Yamato: Hmm...

Yamato: ¿Un templo local...?

Yamato: ¿una tienda de antigüedades...?

Yamato: Creo que no tengo otra opción. Por ahora tendré que vender esto para hacer algo de dinero.

Yamato (Texto insertado): Por favor, perdóname

Lune: ¿¡Yamato-kun!?

Lune: ¡Esa es tu mochila de la escuela!

Página 59

Viejo: ¡Oh, buenas! ¡Bienvenido!

Viejo: Es raro ver estudiantes venir por aquí.

Viejo: Lo siento, pero

Viejo: la tienda no ha abierto aún

Lune: No, no puedes vender tu mochila así. ¡Vamos, tenemos que ir a la escuela!

Yamato: ¿Hmm?

Página 60

[Texto insertado] Atravesando el tiempo, se reúnen de nuevo... Yamato y Ultimo

Yamato: ¿Ultimo...?

Agradecimientos a Sai_the_Shaman por darme trabajo... xD

[Español] [Translation] Karakuridoji Ultimo 00 by SyncSama

2009-04-04T19:11:30+00:00

p01

Kyoto

[Texto insetado] Pagoda de cien piso // Laboratorio del Dr. Dunstan

¿Que es el poder definitivo?

No es un arma, o una habilidad.

El poder definitivo es un corazón sin dudas.

Porque los seres humanos tienen dos lados contrarios en su corazón, la duda.

Sin embargo, ustedes dos son diferentes

[Texto insertado] ¡Stan Lee, el creador de "Spider Man" y "X-Men" forma equipo con Hiroyuki Takei, el creador de "Shaman King" para presentarles una nueva saga!

p02

Puro "bien" y

[Cuadro texto] Niño robot // Ultimo

Pura "maldad"

[Cuadro texto] Niño robot // Vice

p03

Dos corazones vacíos contradiciendose

Les he dado toda mi "sabiduría".

Cuando llegue el momento y se inicie la última guerra… despertaran.

Hahaha...

¿Cómo serán afectados las personas de este mundo por mi ultima maldición al planeta?

Me posare en un punto mas divino y lo observare

¡HA! ¡HA! ¡HA!
¡HARA-KILLI!

¡Seppuku!

p04

[Cuadro de Texto] 1000 años después

[Texto insertado] WEST TOKYO FARMLESSCITY

[Cuadro de Texto] Torre Farmless

[Cuadro de Texto] Estando al sur de Tokio, no existe un alma que no ame a esta torre.

[Cuadro de Texto] En los días festivos la plataforma de observación está repleta con las parejas y personas que traen a sus familias.
Contando una historia de que la ciudad es solamente pacifica.

Hey ~
¿Qué quisieras comer esta noche?

¿Ohhh?
Eso debería ser obvio.
Lo que quiero comer es ~ ~ ~

[Cuadro de Texto] Sin embargo, ha llegado el tiempo que finalmente acabara con esta falsa impresión de paz.

Es

¿Es?

p05

[Cuadro de Texto] La "generada" criatura enmascarada

p06

[Cuadro de Texto] No duda en absoluto al destruir la plataforma de observación.

[Cuadro de Texto] Fuerzas de Defensa //J-FORCE

¡Emergencia!

¡Ha habido un ataque terrorista en Torre Farmless!

¡Envien a todo el personal a la escena del ataque!

¡Repito!

[Cuadro de Texto] S.K.A.T. //Brigada antidisturbios

[Cuadro de Texto] Y, entonces, los periodistas

[Cuadro de Texto] Mientras llegaban más personas, la sonrisa de la criatura enmascarada crecía.

p07

[Cuadro de Texto] Así comienzo el alboroto.

[Cuadro de Texto] Uno

[Cuadro de Texto] Dos

[Cuadro de Texto] Tres

[Cuadro de Texto] Como si fuese un espectáculo.

p08

[Cuadro de Texto] Su actuación fue cruda hasta el punto de que las personas no reaccionaron.

[Cuadro de Texto] Sin embargo, dicen que un espectáculo que pasa desapercibido

[Cuadro de Texto] inevitablemente tendrá fin.

p09

¡Cleanse! (*)

…Phew

* Limpieza
p10

Parece que justo lo hice

De todas formas, sé que quieres verme y todo, pero esta no es la forma de hacerlo

Mal Vice

p11 – p12

[Texto insertado] ¡Poder de la sabiduría! ¡Golpe del león! // ¡Cleanse!

p13

[Cuadro de Texto] El guante del muchacho cambio en un león y mando a la criatura enmascarada al otro mundo.

[Cuadro de Texto] “Cleanse”

[Cuadro de Texto] Pensar que de una ataque, la criatura, como si un demonio fuera tocado por un santo, se convirtió en polvo y cayó en pedazos.

p14

[Cuadro de Texto] La gente continuo mirando, sin palabras

[Cuadro de Texto] A su pequeño salvador, aleteando sobre en el cielo, quien destruyo a la criatura con un increíble poder.

[Cuadro de Texto] Que no parecía que se tratase de un problema.

[Cuadro de Texto] Con una cerámica piel blanca que pareciese romperse solo si la tocaran

[Cuadro de Texto] Cubierto de un cabello color rojo fuego y un espectacular par de guantes

[Cuadro de Texto] Ojos verdes llenos de dolor que brillan como una corriente.

p15

[Cuadro de Texto] No importa la distancia, las personas que lo estaban viendo

[Cuadro de Texto] no pueden quitarle a sus ojos la belleza y, más que nada, su divinidad

p16

Qué

¿Qué?

¡Puedes empezar diciendo lo que está pasando aquí!

[Cuadro de Texto] Como un alivio, el tiempo para que el niño hable a llegado

Dependiendo de lo que digas, ¡habrá consecuencias por lo que ha sucedido!

[Cuadro de Texto] Uno de los más valientes hombres de la ciudad y comisionado de la Policía de Farmless, Dahlman

Mis disculpas por todo esto. Mi nombre es Ultimo. Soy un niño robot creado hace 1000 años por el Dr. Dunstan.

¡¿Robot ....?!

¡¡En primer lugar!! ¡No tengo que hablar de esa forma loca!

Y esta criatura, se le dio temporalmente un guante libremente cambiante, como el mío

Hay tanto, me encantaría decirle, pero ahora no es el momento. Por el contrario, trata de alejar a las personas lo más que puedas.

La verdadera forma de la criatura está a punto de aparecer.

!!?

p17

...Hehe

Te tomo mucho despertar

¡Yo!

Te extrañe, Ultimo

p18

¿Qué?

¡Otro similar busca monstruo apareció!

Este es todo verde, y por alguna razón, ¡parece malo!

¿Guantes libremente cambiantes dices?
¿Esa es la verdadera forma de la criatura?
¿Me estoy volviendo loco? ¿Quiénes son estos niños?

[Cuadro de Texto] En ese momento, "K" del equipo S.K.A.T. estaba inundado de rabia

[Cuadro de Texto] Por su amado automóvil (identidad) que fue destruido por la criatura. // Sus armas más queridas (poder) y su vehiculo especial (auto)

[Cuadro de Texto] Le había permitido superar su débil mente y su cuerpo con aquellas cosas que apenas tenia en sus manos, eso lo representaba.
Ahora no tenia nada que lo representase mas que una trágica imagen de lo que fue.

p19

[Cuadro de Texto] Esa rabia se desbordo fácilmente de su contenedor y el por accidente disparo sus municiones.

¡¡Ahhhhhh!!

Estu...

¿Hm?
[Texto insertado] Bolas como si fuesen flechas están saliendo de ese cilindro

[Texto insertado] Oh, ya veo. Así que están son las armas de esta generación.

Asombroso

p20

¡Vamos a copiarlas!

[Cuadro de Texto] Lleno de deseo de mostrar su pura maldad, copio las armas con su guante

[Cuadro de Texto] En realidad, no les importaba el plagio, pero esta vez, había ido demasiado lejos

¿Hm? Las mías son un poco diferente.
...Ohh bien

Mueran

p21

¿No te lo dije ya?
Juega bien, Vice.

[Cuadro de Texto] El guante libremente cambiante de Ultimo se transformo para protegerlos.

[Cuadro de Texto] Las balas de los dedos de la mano de Vice se convirtieron en polvo.

Además
Tu "capacidad de atacar" no funciona en contra de mi "capacidad de limpiar". Si no te detienes Vice.

Tendré que romperte.

... Hmph
Pretendes hacerme dudar, nosotros que fuimos creados para ser enemigos naturales..

[Texto insertado] ¡¡¡¡Deja de mirarme con esos ojos brillantes!!!!

p22

[Texto insertado] ¡Poder de la sabiduría!
¡Cabeza de tortuga cuchilla!

[Texto insertado]¡Me saca de quicio!

¿¡Woah!?
¡¿Su brazo se convirtió en una extraña tortuga?!

¡¡¡Ahh!!!

¡¡ Las vísceras de Ultimo están expuestas!!

p23

Así es ~

[Texto insertado] ¡Ahora es mi turno!

[Texto insertado] ¡Poder de la sabiduría!
¡Grúa espada!

p24

¡Maldición!

[Texto insertado] ¡Me corto el brazo derecho!

¡Entonces no voy ir despacio contra el!

[Texto insertado] ¡Poder de la sabiduría!
¡Tambor de demonio!

p25

¡¿Qué?!

¡Su brazo!
¡Se convirtió en un tambor!

¡Todavía no pienses que has ganado!

Ultimo, con este cañon super sonico, un pueblo de este tamaño desaparece fácilmente.

Entonces que si tu tienes al “capacidad de limpiar”, no serás capaz de detener las ondas.

¡¡Es el momento en que te mostrare la superioridad de mi “capacidad de atacar”!!

... no esta bueno...
Incluso si recibo el golpe, y sobrevivo, las personas del pueblo aun se convertirán en sacrificios

p26

[Texto insertado] Bueno, sólo hay una cosa que puedo hacer…

¡¿Ugh?! ¿¿¡¡Un cohete apareció por debajo de su ropa!!??
Vice

Acabas de tomar una muy mala decisión

p27

[Texto insertado] ¡Poder de la sabiduría!
¡Fuegos artificiales celestiales!

¡¡Explosión Sonica!!

¡¡Voló!!

¡Y que…!

p28

Así que
Puedo moverme mas rápido que el sonido que produces

Maldición…

¡¡¡¡¡LOS MALDIGO A TODOS!!!!!

p29

[Cuadro de Texto] La “sabiduría” de Ultimo los llevo al borde de la estratosfera.

[Cuadro de Texto] Vicepresidente de la "sabiduría" fue lanzado en el centro del espacio y desaparecidos

[Cuadro de Texto] Ambos, realizaron una estrella un poco más brillante

[Cuadro de Texto] Puro bien y

[Cuadro de Texto] Pura maldad

[Cuadro de Texto] Sea un sueño o realidad, la aparición de estos dos niño crearon bastante revuelo alrededor del mundo, quienes exceptuando un poco de personas

P30-31

[Cuadro de Texto] que lo olvidaran pronto.

Chicos robot…

Ultimo y Vice ...

Incluso si tengo que buscar en cada pulgada de cada oficina, tengo que saber más acerca de ellos.

Me temo que el día al que hemos temido esta sobre nosotros.

KYOTO

¡No tienen lugar en nuestro planeta!
¡Es por eso que tenemos que ir a Tokio!

¡Sí señor!

hehehe...

[Texto insertado] Centro de Tokio

Este momento es la razón por la que he invertido mi vida en esto. Esto significa que el tiempo de mi generación ha llegado.

... Bueno voy a estar maldito

¡Este es mi poder!

p32

[Texto insertado] Mt.FUJI

Ahora bien, lo que provocó aquel sonido increíble... ¿Fue esto?

¿Quién es este muchachito?

[Cuadro de Texto] La última guerra entre el bien y el mal apunto de desatarse

[Cuadro de Texto] Aun no conocemos los verdaderos motivos de Dunstan

La historia continuará serializada en la revista SQ

[ไทย] [Translation] Karakuridoji Ultimo 2 by Ju-da-su

2009-03-05T04:01:50+00:00

*sigh*

Waiting for a better raw . . . since I need to go update at Thai website as well and am too lazy to crop up the cam raw to separate the pages as well . . . >_<"

CB, will be here after I get Rena's raw, since I'm stuck with a blurry tiny kanji of the cam raw. -_-"

ENJOY~! Thai readers~ >_<"

PS. Starting to have doubt about Ultimo's gender . . . so is that guy a girl or a boy? >_<"

คาราคุริโดจิอุลติโม่
ม่านที่ 2 "โอรสสีอิฐ เล่นสนุกด้วยรอยยิ้ม"
หน้า 1
** การพบกันอีกครั้ง!! . . . และก็ . . . **
ยามาโตะ - อุลติโม่ . . . ?

คนขาย - อุลติโม่?

ลุเน่ - อุลติโม่?

ยามาโตะ - . . . อุลติโม่ . . .

หน้า 2
คืออะไรหรอ ลุเน่?
ลุเน่ - ฉันจะไปรู้ได้ไงล่ะ!

นี่ วันนี้นายเป็นอะไรหรอเปล่าเนี่ย? ยามาโตะคุงวันนี้ดูแปลกนะ!?
ไม่ซิ แล้วทำไมจู่ๆถึงพลั่งปากออกมาแต่กลับ . . .
ยามาโตะ - ฉันไม่ได้พูดซะหน่อย คำๆนั้นน่ะ!

หน้า 3
คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 2 "โอรสสีอิฐ เล่นสนุกด้วยรอยยิ้ม"

ไอแอมคาราคุริมาสเตอร์~~!! จะจัดการกับแกเอง~~!!

หน้า 4
แต่ว่า แขนเท่ห์เป็นบ้าเลยแฮะ

ลุง นี้มันตุ๊กตาอะไรกันหรอ?
คนขาย - เรื่องนั้นลุงเองก็ไม่รู้เหมือนกันแหละเน่อ

ลุงเองก็เปิดร้านขายของเก่ามาตั้งหลายปีแล้ว แต่เพิ่งเคยเห็นของแบบนี้เป็นครั้งแรกเนี่ยแหละ
คนแต่ละคนที่มาตรวจสอบดูก็กลับไม่รู้ทั้งชื่อ ทั้งวัตถุดิบที่ใช้ทำ ทั้งอายุ

แต่มันก็เป็นของที่ลุงเก็บตกได้มาจากภูเขาโน้นแหละนะ

ลุเน่ - เก็บตกได้หรอ!!?
คนขาย - ฮ่าๆๆ ก็เก็บเจ้านี้ได้ตั้งนานมาแล้วล่ะนะ
แต่ว่า มีอยู่เรื่องหนึ่ง

หน้า 5
จะว่าไปแล้ว หลุมนั้น
ถ้างั้นเด็กคนนี้ก็คงจะตกลงมาจากอวกาศล่ะกระมั้ง

ยามาโตะ - สุดยอดเลยแฮะ!
ลุเน่ - ซะที่ไหนล่ะ!
ลุงก็ด้วย อย่าเอาของที่เก็บตกมาวางโชว์ในร้านแบบนี้ซิ!

คนขาย - โฮ่ะๆ ของที่ตนเก็บได้จะถือไปเป็นของๆตัวเองก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่
ถ้าพวกเจ้าไปที่เขานั้นก็คงจะรู้ล่ะนะ
ลุงเองก็ตั้งใจจะทำให้ไอ้ภูเขากองขยะนั้นมาสวยเหมือนเดิมซักนิดก็ยังดีล่ะนะ

หน้า 6
คนสมัยนี้น่ะ มองสิ่งของเป็นของธรรมดามากเกินไป
เพราะอย่างงั้นกฏหมายต่างๆถึงได้มีแต่พวกไม่ได้เรื่อง พวกบ้าก็ตั้งหลายที่จะทำอะไรก็ได้ ขอแค่ความไม่แตกก็พอ

ดูอย่างร้านนี้ซิ
มีแต่สมบัติดูมีค่าที่ลุงไปเก็บมาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของลุงเองทั้งนั้น
คนต่างๆที่แค่การวัด "จุดดี" "จุดด้อย" ของสิ่งของด้วยมาตรฐานตัวเองไม่ได้จนต้องไปให้คนอื่นทำให้
สุดท้ายต้องมีชีวิตอยู่โดยไม่รู้ตัวเลยว่าถูกคนอื่นบ่งการอยู่ทั้งๆอย่างงั้น

หน้า 7
ลุเน่ - ลุง . . .
ยามาโตะ - แต่ว่านะ จะบอกว่าตกลงมาจากอวกาศมันก็ฟังดูก่ำๆกึ่งๆยังไงชอบกลอยู่น่ะ

ลุเน่ - นายไม่ได้ฟังเลยหรอ
ยามาโตะ - แล้วทำไมถึงไม่มีในพวกข่าวหรืออะไรเลยฟระ เรื่องใหญ่โตขนาดนี้

อุลติโม่ - . . . นายท่าน

หน้า 8-9
ไม่ได้เจอกันตั้ง 9 ศตวรรษเลยนะครับ ท่านยามาโตะ!!!
อุลดีใจจริงๆที่ได้เจอทั้งอีกครั้ง!

หน้า 10
ลุเน่ - พูดได้ด้วย

คนขาย - ขยับได้ด้วย

ยามาโตะ - แก้วบาดโว้ย

แล้วนี่นายเป็นใครกันฟระเนี่ย!!!
ทำไมเด็กถึงเข้าไปอยู่ในโชว์เคสแบบนั้นได้ฟระ!!!

อุลติโม่ - ใจร้าย . . . !

นายท่านลืมอุลไปแล้วอย่างงั้นหรอครับ?
เวลานั้น วันที่พวกเราทำสัญญากัน ที่ท่านยามาโตะกลายเป็นเจ้านายของอุล แล้วอุลก็กลายเป็นข้าน้อยของท่านยามาโตะอ่ะ

หน้า 11
ลุเน่ - ไม่จริงง่ะ . . .
ยามาโตะคุง ที่แท้นาย . . .

ยามาโตะ - ที่แท้บ้าบออะไรกัน! ฉันเคยไปทำเรื่องแบบนั้นได้ซะเมื่อไหร่กันเหล่า
ฉันก็อยู่กับเธอตลอดตั้งแต่เล็กจนโตเลยไม่ถูกหรอไง!

ลุเน่ - . . . ถ้างั้น . . .
เด็กคนนั้นเป็นใครกันล่ะ?

ยามาโตะ - ไอ้ที่ถามว่าเป็นใครเนี่ย . . . !?
มันอะไรกันเหล่า!?
อุลติโม่ - . . . นั้นซินะครับ . . .
ถ้าท่านยามาโตะที่มาเกิดใหม่ในชาตินี้จำชื่อของอุลได้ก็คงถือว่าเป็นปฏิหารย์แล้วล่ะนะครับ

ยามาโตะ - เกิดใหม่งั้นหรอ!!?

อุลติโม่ - ครับ
คุณคือท่านยามาโตะในศตวรรษที่ 12 คนนั้นไม่ผิดแน่นอนครับ

หน้า 12
ถ้าถามว่าเพราะอะไร นั้นก็เพราะพลังขับเคลื่อนของคาราคุริโดจิ (โอรสจักรกล)อย่างอุลนั้นมาจากความรักที่มีต่อผู้เป็นนาย
นั้นคือสิ่งเดียวที่เป็นข้อกำกับของต้นตอสิ่งที่จะกลายไปเป็นความดีความชั่วที่สูงสุด
จนกว่าจะได้ร่ำเรียนทั้งหมดจากนายผู้นั้น เราจำต้องเชื่อฟังคำนาย ปกป้องนาย และสู้เพื่อนายเท่านั้น
อย่างน้อยที่สุด สิ่งเดียวที่พูดได้ในความจริงตอนนี้

ก็คือที่อุลตื่นขึ้นมาได้นั้นก็เพราะท่านยามาโตะเข้ามาในเขตแดนเท่านั้น

หน้า 13
ยามาโตะ - เขตแดนงั้นหรอ?

อุลติโม่ - ถึงจะอยากพูดคุยรายละเอียดตอนนี้ แต่ว่าท่านยามาโตะ
ตอนนี้ผมจะขอแจ้งข่าวร้ายเร่งด่วนที่สำคัญนี้ซะก่อน

ไวส์ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาในยุคสมัยนี้เป็นอันเรียบร้อยแล้ว

ลุเน่ - ไวส์ . . . ?

อุลติโม่ - ครับ

ตัวตนที่เป็นขั้วตรงกันข้ามกับอุล
คาราคุริโดจิแห่ง "อธรรม" ที่ชื่นชอบการฆ่าทำลายล้าง

หน้า 14
ความโกรธเกลียดของไวส์ที่ถูกท่านยามาโตะขับไล่ไสส่งในวันนั้นคงจะถึงขีดสุดแล้วเป็นแน่
หมอนั้นที่ถูกเสียงตะโกนสุดชีวิตของท่านไล่ตามไประหว่างที่หนีไปในห้วงเวลา เขาคงจะกลับมาตามล่าท่านที่เกิดใหม่ในชาตินี้อีกเป็นแน่

หมอนั้นจะต้องซ่อนอยู่ที่ไหนซักแห่งในยุคนี้อยู่เป็นแน่

ถ้าไม่รีบตามหาหมอนั้นและจัดการกับมันให้ได้ก่อนที่มันจะไปพบกับนายของมันและได้พลังกลับคืนมาล่ะก็
ทั้งท่านยามาโตะทั้งโลกใบนี้ต้องเข้าสู่สภาวะวิกฤตเป็นแน่

หน้า 15
เอาล่ะ ท่านยามาโตะ!
จงกล่าว "คำสาบานแห่งความรัก" กับอุลและร่วมกันโค่นล้มหมอนั้นให้ได้เหมือนกับวันนั้นเถอะ!!!

ลุเน่ - คำสาบาน!

คนขาย - แห่งรักหรอ!

ยามาโตะ - . . . ฟังนะ ไอ้หนู . . .

หน้า 16
โทษทีล่ะ แต่ฉันนะ
ตอนนี้กำลังลำบากอยู่แล้ว ที่จะหาของขวัญให้กับคุณซายามะ

คุณซายามะเขาอ่ะนะ
เป็นคนที่ฉันใฝ่ฝันถึงมาตั้งแต่อนุบาล ประถม ยันมัธยม ฉันจะปล่อยให้วันนี้หลุดมือไปไม่ได้เด็ดขาด

หน้า 17
ไอ้คาราๆอะไรเนี่ยมีไว้เพื่ออะไรฉันก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ว่านายจะไปเล่นทำกระจกตกแบบนั้นไม่ได้
ถ้าเข้าใจแล้วก็อย่าทำเรื่องอันตรายๆแผลงๆแบบนั้นอีก

โอเคไหม?

อุล - . . . ท่านยามาโตะ . . .

ยามาโตะ - นี่ ลุงนะ!
ลุงเองก็ด้วย
ก่อนที่จะไปคล้อยตามการละเล่นของหลานตัวเองก็น่าจะหัดดูว่าเหมาะสมไหมซะก่อนนะเฟร้ย!!!

คนขาย - แต่ว่า . . .
ลุงเก็บตกเจ้าเด็กนี้มาได้จริงๆนะ

หน้า 18
ยามาโตะ - เฮ่อ
ให้ตายเหอะ ไอ้ร้านขายของเก่านั้นมันร้ายกาจจริงๆเลยวุ้ย

เลยต้องมาเสียเวลาโขอยู่ในนั้นเลยให้ตายดิ
รีบไปก็เปล่าประโยชน์จริงๆด้วยซินะเนี่ย

โธ่เว้ย คราวนี้จะทำไงดีล่ะเนี่ย ของขวัญของคุณซายามะ ขืนแบบนี้ต้องขโมยเอาลูกเดียวเลยหรอเนี่ย
ลุเน่ - นี่ ยามาโตะคุง
เด็กคนเมื่อกี้นี่เนี่ย แปลกจริงๆเลยนะ

ถึงตอนที่เข้าไปในร้าน ฉันจะเรียกชื่อของยามาโตะคุงก็จริงเถอะ
แต่ว่าทั้งเรื่องที่ยามาโตะคุงเป็นคนพูดคำว่าอุลติโม่ก่อนคนแรก และก็เรื่องอื่นๆ มันผิดธรรมชาติมากเกินไปหน่อยนะ

หน้า 19
ลุเน่ - . . . นายรู้สึกตัวใหม่?
ตอนแรกเนี่ย พอมองดูเขาแล้วร่างกายก็ดูทรุดโทรมเอามากเลย
แต่พอเข้ามากอดยามาโตะคุงแล้ว เขากลับดูสวยขึ้นๆทุกที

ยามาโตะ - รู้สึกไปเองมากกว่ามั้ง คงไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆก็ผลุดขึ้นมาบนหัวเองหรอกนะ
ลุเน่ – แบบนี้มันคงไม่ใช่แค่ผลุดขึ้นมาเฉยๆแล้วล่ะ

แล้วยิ่งไปกว่านั้น

ตอนแรกที่ฉันเห็นเขา เขาเป็นตุ๊กตาจริงๆไม่ผิดแน่

ยามาโตะ - ก็นะ

หน้า 20
ลุเน่ - ก็นะงั้นหรอ . . . ! ถ้างั้นทำไม . . . !
ยามาโตะ - ฉันไม่อยากเข้าไปพัวพันนะซิ

จริงแล้ว มันมีอีกอย่างหนึ่งที่ผลุดขึ้นมาบนหัวพร้อมกับชื่อนั้น

ดันสตัน

หน้า 21
. . . ใบหน้าแบบนั้น
บอกได้เลยว่าเป็นหน้าชนิดแบบว่าถ้าเข้าไปยุ่งล่ะก็ต้องเป็นเรื่องแน่

ไอ้เรื่องเกิดใหม่อะไรนั้นน่ะ ฉันไม่เชื่อหรอก แต่ว่าฉันไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้
จะให้คุณซายามะมาติดร่างแหไปด้วยไม่ได้ด้วย
ลุเน่ - แต่ว่า ยามาโตะคุง

ก็เพราะฉันเป็นคนรู้ดีที่สุดว่า
ถ้ามันเกิดอะไรขึ้นจริง นายเป็นคนที่จะไม่ปล่อยวางเฉยแน่ๆ ก็เลยเป็นห่วงนะซิ

ไวส์ - เสียใจด้วยนะเฟร้ย
แต่ว่าแกนะเข้ามาพัวพันเรียบร้อยแล้วล่ะ

หน้า 22
อาการิ ยามาโตะ

หน้า 23
ไม่ปล่อยให้หนึกไปไหนได้หรอกนะเฟร้ย เพราะฉันเนี่ยแหละจะเป็นของขวัญให้แกเอง

คนขับ - อะไรน่ะ!!!

ไวส์ - คาราคุริเฮนเกะ (หุ่นยนต์แปลงกาย)

หน้า 24-25
"คาเมะโนโกะ" (เลื่อยเต่ายักษ์)

โนโกะซาริบิกิ (เลื่อยผ่า)!!!

หน้า 26
คนเดิน - เหวอออ

หน้า 27
ไวส์ - . . . หึหึ

ดันมาจนได้ซิน่า

เพราะแกเลยทำให้ฉันผ่ารถเมย์นั้นเป็นสองท่อนเท่าๆกันไม่ได้เลยนะเฟร้ย

หน้า 28-29
อุลติโม่!!!

ยามาโตะ - อุลติโม่!?
ลุเน่ - ยามาโตะคุง!!!
รถเมล์ถึงกับลอยเลยนะ!!!

อุลติโม่ - . . . ต้องขอโทษด้วย ท่านยามาโตะ ที่ตามท่านมาโดยพลการ

ยามาโตะ - . . . นี่นาย . . . ทำไมถึงลอยได้ด้วย . . .

หน้า 30
คนเดิน - เห้ย นั้นมันอะไรฟระนั้น!!!
อุบัติเหตุหรอ!?
รถเมล์ลอยได้?
คนลอยได้ด้วย?
แขนมันยาวไปหน่อยหรอเปล่า?

ไวส์ - หึหึ . . . ดันคนเยอะกว่าตอนนั้นแยะเลยแฮะ
คนมามุงดูมากขนาดนี้เลยหรอเนี่ย
แบบนี้ท่าทางจะอาละวาดได้หน่ำใจแน่ล่ะคราวนี้ เนอะ อุลติโม่

อุลติโม่ - . . . ไวส์ . . .
พลังงานเต็มเปลี่ยมนั้นมัน . . .

หรือว่า นายพบกับนายแล้วงั้นหรอ . . . !?

หน้า 31
ไวส์ - ห๊า?
ก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับแกเลยนี่ อุลติโม่

อุลติโม่ - แย่ล่ะซิ
หมอนั้นได้เจ้านายไปเรียบร้อยแล้ว

ถ้างั้นเจ้านายของมันก็น่าจะอยู่ใกล้ๆนี่ซิ . . . !
ใครกัน . . . !?
เจ้านายของไวส์นะ!!!

ไวส์ - เห้ยๆ นี่แก หาเจ้านายฉันอยู่นั้นเนี่ยคิดจะทำอะไร
หรือว่า คงไม่คิดจะจัดการกับนายฉันซะก่อนหรอกนะใช่ไหม

อุลติโม่ - . . . ชิ!!!
ไวส์ - หึหึหึ . . .
ทำเรื่องสกปรกๆแบบนั้นไม่ได้ล่ะซิท่า

หน้า 32
"ธรรมะ"
อย่างนายน่ะนะ

หน้า 33
อุลติโม่ - อุ๊ก . . .

ไวส์ - หึหึ . . . ไอ้บ๊องเอ้ย เจ้านายก็ยังไม่มี ปล่อยพลังตามใจชอบก็ไม่ได้ . . .
แถมตราบใดที่แกยังปล่อยมือไม่ได้ทั้งสองข้างเพื่อป้องกันผู้อื่นก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

หน้า 34
"ธรรมะ" กับ "อธรรม" ถ้าเอามาสู้กันแล้วฝ่ายไหนจะแกร่งกว่างั้นหรอ?
มันก็ต้องอธรรมแหงๆอยู่แล้ว

อุลติโม่ - อุ๊บ . . . !

ไวส์ - โอ๊ะโอ้
แกนะอย่าขยับจะดีกว่าล่ะมั้ง อุลติโม่

กลไกที่ใช้ขับเคลื่อนคาราคุริโดจิ
วิญญาณ

หน้า 35
คาเมะโนโกะของฉันนะเฉียดวิญญาณของแกอยู่นะเฟร้ย
ลืมไปแล้วหรอไง ว่าถ้าไม่มีวิญญาณ คาราคุริโดจิก็จะหยุดการทำงานอย่างสมบูรณ์

ลุเน่ - เดี๋ยวก่อน ยามาโตะคุง!
ผู้โดยสาร - เห้ย
นี้มันเกิดบ้าอะไรขึ้นฟระเนี่ย!

ลุเน่ - แบบนี้มันไม่ใช้เรื่องปกติแล้วนะ!
ตอนนี้เราต้องคิดหาวิธีหนีให้ได้ก่อน!

หน้า 36
ไวส์ - หึหึ . . .
ได้เจอกันแค่แป๊ปเดียวเองก็เหอะ แต่ต่อให้แกจะหัวเราะหรือร้องได้ยังไง
อุลติโม่ แกนะจบแค่นี้แล้ว
โลกนะมันต้องเป็นของ "อธรรม"

ลาล่ะ
อุลติโม่

หน้า 37
อุลติโม่ - อ่ะ . . .

ท่านยามาโตะ . . .

หน้า 38

หน้า 39
ลุเน่ - เดี๋ยวซิ นายจะทำอะไรนะ ยามาโตะคุง ตรงนั้นน่ะมันอันตรายนะ!

ไวส์ - ไง ออกมาแล้วงั้นหรอ ยามาโตะ
แต่ว่าถึงนายจะทำการสาบานกับเจ้าหมอนี้ตอนนี้มันก็ช้าไปแล้วล่ะเฟร้ย

การต่อสู้ระหว่าง "ธรรมะ" กับ "อธรรม" คราวนี้น่ะ ฉันไล่มันจนตรอกเรียบร้อยแล้ว
แกนะอยู่เฉยๆแล้วดูฉันซัดหมอนี้อยู่ตรงนั้นแหละ

ไว้ฉันทำลายทุกสิ่งที่เป็นของสำคัญของแกเสร็จแล้วจะสะสางกับแกทีหลัง

ยามาโตะ - ไม่ปล่อยให้ทำได้หรอก

หน้า 40-41
ถ้าแกบังอาจลงมือกับคุณซายามะล่ะก็ ฉันเนี่ยแหละจะเป็นคนซัดแกเอง!!!

ไวส์ - คุณซายามะ!?
ซัดงั้นหรอ? แกเนี่ยนะ? จะซัดฉัน? ด้วยกระเป๋านั้นหรอ?
ไอ้หมอนี้ยังเข้าใจยากไม่เปลี่ยนไปเลย!

จะให้คิดบ้ายังไง
คนที่จะตายก็คือแกนั้นแหละ อาการิ ยามาโตะ

อุลติโม่ - หึหึ . . .

ถ้าเป็นเรื่องสิ่งสำคัญนี้ไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยนะ
ทั้งเรื่องที่ยังคิดว่าอุลเป็นเด็กชาวมนุษย์ ทั้งเรื่องที่จะเข้าโจมตีไวส์ ทุกอย่างยังเป็นเหมือนท่านคนเดิมไม่เปลี่ยนเลย

หน้า 42
แค่นี้ อุลก็ดีใจจนพลังพุ่งขึ้นเต็มเปลี่ยมแล้วล่ะ

เพราะท่าน ไวส์เลยเปิดช่องว่างอยู่ชั่วขณะหนึ่งด้วย
เท่านี้ก็ใช้พลังทั้งหมด สร้างดาบยาวแล้วแม้ต้องแลกด้วยชีวิต

หน้า 43
ก็ต้องปิดชีวิตหมอนั้นให้ได้!!!

คาราคุริเฮนเกะ "จึรุกิ" (หุ่นยนต์แปลงกาย ทักษะกระเรียน)

หน้า 44-45
คาคุเจนเซ็น (บทอวยพรกระเรียนพันคม)

เห็นไหมล่ะ ไวส์
เมื่อยามลำบากก็ต้องมีคนเข้ามาช่วยเหลือแน่นอน นี้แหละคือพลังของ "ธรรมะ" ที่ "อธรรม" ไม่มี

แล้วก็ ลาก่อน ท่านยามาโตะ

** ผลงานรวมอันแรกแห่งศตวรรษที่ 21!!! **

Thank you for reading . . .

[ไทย] [Translation] Karakuridoji Ultimo 1 by Ju-da-su

2009-02-07T19:26:13+00:00

Finally done . . . now I can go to sleep and wake up tomorrow to translate Blazer Drive and possibly scan Spray King and Akatsuki . . . >_<"

I've decided to pick this up. JSQ comes at a rather fine timing (4th of every month) so that means I have 2 days before Ultimo crashes with Blazer Drive. At least it's better than how ToV is currently crashing with Soul Eater . . . >_<"

Regardless, enjoy. I'm too lazy to translate the prologue by now (plus, it isn't exactly related to this chapter anyway . . . -_-") Same thing for Thai translation as usual: ป๋มแปลให้เว็บไทยวันพีซนะงับ ดังนั้น กรุณาอย่าเอาไปลงที่อื่นโดยเด็ดขาด ลิงค์มาได้ แต่ป๋มไม่อนุญาตให้เอาไปอัพเป็นสปอยในเว็บอื่นเด็ดขาดนะงับ เดี๋ยวจะจัดการเรื่องสปอยที่เว็บไทยวันพีซพรุ่งนี้ - -"

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 1 “หุบผาสายหมอกแห่งผู้เฒ่าต่างแดน”
หน้า 1
หุ่นยนต์คือกระจกสะท้อนมนุษย์
พลังคือคมดาบที่ฝ่าฟันเจตนารมณ์
จิตใจคือดวงวิญญาณแห่งความดีชั่ว

หน้า 2-3
ตำนานของธรรมะและอธรรมที่ถูกถักทอตามกาลเวลา
จิตใจที่หลับใหลอยู่ในคาราคุรินั้น คือจิตใจที่ถูกหรือจิตใจที่ผิดกันแน่?

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 1 “หุบผาสายหมอกแห่งผู้เฒ่าต่างแดน”

หน้า 4
ศัตรวรรตที่ 12

เมืองเคียวโต ประเทศญี่ปุ่น

ยามาโตะ – รอนานหรอเปล่า ลุง

หน้า 5
ดันสตัน – อะไรหรือ?

ยามาโตะ – อะไรของลุงนี่กันเนี่ย!!!

หน้า 6
. . . เชอะ . . . เป็นลุงที่ประหลาดชะมัดเลย ลุงเป็นใครกันแน่เนี่ย
ดันสตัน – ชื่อของข้าคือดันสตัน
ยามาโตะ – ดันสตัน . . . ? อย่างงั้นหรอกหรอ แล้วลุงเป็นพ่อค้าต่างถิ่นที่กำลังจะไปที่เมืองหลวงอย่างงั้นหรอกหรืออะไร
รถลากดีขนาดนี้ ข้างในคงจะเป็นของดีมีราคาสำหรับไปเสนอให้พวกขุนนางใหญ่แน่ๆเลยใช่ไหมล่ะ

ดันสตัน - . . . ก็ คงประมาณนั้นกระมั้ง
แต่แล้วเจ้าล่ะ คือผู้ใด?

ยามาโตะ – ฉันชื่อยามาโตะ
เป็นโจรภูเขา

หน้า 7-8
โจรภูเขา – หึหึ . . .
ต้องขอโทษด้วยนะ ลุงแก่ แต่ช่วยทิ้งสมบัตินั้นไว้ตรงนั้นหน่อยจะได้ไหมล่ะ?

พวกเราไปปล่อยให้หนีไปได้หรอกนะ

อะไรกัน ถ้าทำตัวดีๆ จะไม่เอาถึงชีวิตก็ได้นะ ดังนั้นทิ้งของไว้ที่นี่ซะ

ดันสตัน - HA!
ช่างเป็นโจรภูเขาที่แปลกจริงๆ
มีคนเยอะเสียเปล่า ถ้าดูดีๆก็มีกระทั่งเด็กและผู้อาวุโส

หน้า 9
แต่ว่านะ ข้าคอยแนะว่าพวกเจ้าควรจะปล่อยเจ้าพวกนี้ไปซะโดยดีดีกว่า
เจ้าพวกนี้เป็น “สุดยอด” คาราคุริโดจิ (โอราสจักรกล) ที่มีประสาททั้งห้าที่เทียบได้เป็น 5 ระดับ มือเท้าที่ยืดออกไปได้ถึง 4 ระดับ รวมกันแล้วมีพลังทั้งหมด 9 ระดับ
สองตนนี้ที่ข้าได้สร้างมากับมือนั้น มีพลังที่เหมือนกันทุกประการ ในโลกนี้ไม่มีใครแกร่งเท่าสองตนนี้ได้หรอก
ถ้าเจ้าพวกนี้ตื่นขึ้น พวกเจ้าอาจจะได้ตายหมู่ก็เป็นได้

ยามาโตะ – โห สุดยอดไปเลยนี่

หน้า 10
เสียใจด้วย แต่ไอ้สิ่งนั้นของนายนะ จะเป็นอะไรพวกเราก็ไม่สนหรอก
แค่อย่างเดียวคือ พวกเรานะ เกลียดพวกขุนนางเป็นที่สุด
พวกเราละตัวจากรัฐบาลที่พวกนั้นปกครอง เสียทั้งบ้านเสียทั้งครอบครัว แล้วก็มารวมตัวกันอยู่นี่

ประเด็นคือพวกเราจะไม่ให้อะไรไปถึงมือเจ้าพวกนั้นเด็ดขาด
เพราะอย่างงั้น พวกเราถึงต้องเก็บมันให้หมดยังไงล่ะ

ดันสตัน – อย่างงี้เองหรือ ถ้างั้นพวกเจ้าก็คือโจรใจบุญล่ะซินะ

แต่ว่า เจ้าพวกนี้นะคือ “สุดยอด” ของ “ธรรมะ” และ “อธรรม”

หน้า 11
ดังนั้น ถึงจะเรียกตนว่าโจรใจบุญ “อธรรม” ก็คือ “อธรรม”
ต่อหน้า “ธรรมะ” พวกเจ้าจะไม่ได้รับการอภัย แล้วต่อหน้า “อธรรม” ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ใช้ไม่ได้

ถ้าเจ้าต้องการปกป้องพวกพ้องคนสำคัญล่ะก็
ข้าคิดว่าเจ้ายิ่งไม่น่าเปิดกล่องนั้นขึ้นไปใหญ่อีกนะ?

โจรภูเขา – หัวหน้า . . . ?
ยามาโตะ – อย่าทำเป็นขวัญอ่อนไป!!!

หน้า 12
เชอะ! เป็นลุงที่เจ้าเล่ห์เอาเรื่องเหมือนกันนี่
“สุดยอด” ของ “ธรรมะ” กับ “อธรรม” บ้าบออะไรกัน
เป็นบ้าหรอยังไง ในโลกเนี่ย มี “ความสุดยอด” หรือ “ธรรมะ” หรือ “อธรรม” อะไรซกที่ไหนกันเหล่า มันก็แค่ความเข้าใจผิดของตัวลุงเองนั้นแหละ

เอาเหอะ ถ้าพูดถึงขนาดนั้น มันคงจะเป็นสมบัติที่ยอดเยี่ยมมากเลยซินะ
โอเคไหม พวกนาย
ฉันจะยกโทษให้ รีบๆไปเปิดกล่องนั้นได้แล้ว

โจรภูเขา – ครับ . . .

หนึ่ง ส๊อง ส้ำ!!!

หน้า 13-14

หน้า 15
ตะ . . .

ตุ๊กตางั้นหรอ . . . ?

หน้า 15
ยามาโตะ – ฮ่าๆๆ! คิดว่าจะมีสัตว์ประหลาดอะไรโผล่มาซะอีก ที่แท้ก็แค่ตุ๊กตา!
นี่นายกล้าขู่พวกเราเชียวงั้นหรอ ตาลุงต้มตุ่น!

โจรภูเขา - . . . ตะ
แต่ว่า หัวหน้าครับ
เจ้าพวกนี้ เป็นของชั้นสูงจริงๆนะครับ

ผิวที่ใสขาวเหมือนเซรามิค
เสื้อสวมใส่ที่ประกายจากผ้าชั้นเลิศ
ปลอกแขนที่เปร่งสีเข้มสวยจากการเคลือบนับชั้นไม่ถ้วน

เป็นงานฝีมือชั้นยอดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต
นอกจากนั้น . . . !!!

หน้า 16
ยังมีความสวยงามจนชวนให้หลงรักเหนือสิ่งใด

หน้า 17
และก็ความองอาจอย่างสมชายเหนือสิ่งใด

หน้า 18
เจ้าพวกนี้ ถ้าเอาไปขายต้องมีค่าสูงแน่ๆ
มันทำได้ดีซะจนเหมือนจะขยับได้จริงๆเลยนะเนี่ย
สวยจัง . . .
ขนาดนั้นเลยหรอ แต่ตอนแรกฉันก็นึกว่าเป็นศพของเด็กอยู่ข้างในนั้นอยู่แว่บหนึ่งแล้วซะอีก

ยามาโตะ – เฮ้ย ดีใจด้วยนะ ลุง ตุ๊กตาของลุงท่าทางจะได้รับความนิยมเอาเรื่องเลยล่ะนะ
ดันสตัน – ฮ่าๆๆ เป็นเกียร์ติอย่างสูง

แต่ว่า
นั้นน่ะไม่ใช่ตุ๊กตาหรอก คาราคุริโดจิต่างหากล่ะ

ยามาโตะ – ห๊า?

ดันสตัน – เอาล่ะ ไหนๆพวกเจ้าก็ดันเปิดกล่องที่ถูกผนึกไปแล้ว
ถ้าเป็นแบบนี้ เจ้าพวกนั้นก็คงจะเริ่มทำงานตามคำสั่งได้แล้วล่ะนะ
อุลติโม่

หน้า 20
เจ้า
คิดอย่างไงกับคนผู้นี้ล่ะ

ยามาโตะ – ลืมตาแล้ว

หน้า 21
อุลติโม่ – นั้นซินะครับ ศาสตราจารย์ดันสตัน

เท่าที่ดูจากความทรงจำของพวกเขาแล้ว ก็ไม่ได้ถึงกับทำอะไรชั่วๆด้วยซินะครับ

ดูจากภาพรวมแล้ว ก็ยังพอมีที่จะให้อภัยได้อยู่บ้างเหมือนกันนะครับ

แต่ว่า ตามความคิดของอุลแล้ว คิดว่าพวกเขาหยาบคายไปนิดนะครับ

หน้า 22
โจรภูเขา – เหวอออ! ตุ๊กตาพูดได้ แถมขยับได้จริงๆด้วย!!!
ยามาโตะ – ก็บอกแล้วว่าอย่าขวัญอ่อนไปไงฟระ ไอ้พวกนี้!!!

หนอยลุง! นี่มันหมายความว่ายังไง!!!
ทำไมถึงเอาเด็กใส่ไว้ในกล่องแบบนั้นฟระ!!!

โจรภูเขา – เด็กหรอ?
ไม่อ่ะ ฉันแน่ใจนะว่าเมื่อกี้มันตุ๊กตาจริงๆ . . .

ยามาโตะ – หรือว่า คิดจะเอาเด็กพวกนี้ไปเสนอให้กับพวกขุนนางอย่างงั้นหรอ . . . ?

ไวส์ – บ้าหรอเปล่าฟระ แกนะ

หน้า 23
ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาหรือเด็กซะหน่อย
คาราคุริโดจิต่างหากล่ะฟระ

แล้วก็ พวกแกกล้าดีนักนะ มาปลูกฉันขึ้นมาแบบนี้
ฉุนแล้วนะเฟร้ย ฉันจะฆ่าทิ้งให้หมดทุกคนเลย

หน้า 24
โจรภูเขา – ไม่อ่ะ ก็นี่ไม่ใช่เวลาจะมาพูดเล่นกันนะครับ หัวหน้า เมื่อกี้เจ้าพวกนี้เป็นตุ๊กตาจริงๆ

ก็ไม่แปลกหรอ อย่างเล็บอย่างล่ะ
เดี๋ยวผมจะจัดการเจ้าตัวแดงต่อเอง ดังนั้น รีบๆหนีออกมาจากตรงนั้นก่อนเถอะ ขอร้องล่ะครับ

ยามาโตะ - . . . ห๊า . . .

ตัวแดงที่ว่านี่ . . .
ไอ้บ้า ใครสั่งให้นายทำอะไรได้ตามใจชอบกันเหล่า

หน้า 25
ศัตรูของพวกเราคือพวกขุนนางต่างหากล่ะ!
ถ้าเด็กพวกนั้นตายแล้วนายจะทำยังไง!!!

ไวส์ – ก็ถึงบอกแล้วไง ว่าฉันไม่ใช่เด็ก
หาเรื่องไม่เข้าท่าเข้าให้แล้วซินะ ไอ้บ้า

หน้า 26
หึหึ . . . เท่านี้ก็เป็นอันว่าเอาคืนไปเรียบร้อย

ยามาโตะ – ห๊า . . . ?

โจรภูเขา – มันไม่ตาย . . .
โดนธนูปักไปตั้งขนาดนั้นแล้วเนี่ยน่ะ

เหวออออ ไอ้พวกนั้นอันตรายจริงๆด้วย . . . !

หน้า 27
ไวส์ – ไฮย่าห์!!!

ยามาโตะ – บินได้งั้นหรอ . . . ?
กระโดดครั้งเดียวไปถึงต้นไม้สูงขนาดนั้นเนี่ยนะ

แล้วยังไอ้เล็บนั้นอีก ไม่ซิ ดูอีกที

หน้า 28
มันลอยอยู่นี่น่า
ไวส์ - . . . เอาล่ะ
เท่านี้ไอ้บ้าที่ยิงธนูใส่ฉันก็เสร็จไปสามแล้วซินะ

มีหลบอยู่หลังก้อนหินที่ 7 นาฬิกาอยู่ตัวหนึ่ง
อีกสองตัวอยู่บนกิ่งไม้ด้านบนที่ 12 นาฬิกา

น่ารำคาญชิบ เดี๋ยวฉันจะฆ่าทิ้งให้หมดซะจากตรงเนี่ยแหละ

หน้า 29-30
โจรภูเขา - . . . อ่ะ

อั๊ก . . .

อุ๊ก . . .

ไวส์ – หึหึ
ไม่ไหวเลย ฉันยังฆ่าไม่หน่ำใจเลยนะเฟร้ย

เอาล่ะ ต่อไปก็ไอ้บ้าที่ปลูกฉันซินะ
ไม่ซิ
เอามันทุกคนนั้นแหละ
น้อยแค่นี่ พวกแกก็ไม่มีปัญญาจะมาเทียบกับระดับปัญญาของฉันได้เลยซักนิดเดียว

หน้า 31-32
ฉันจะ!

สับพวกแก!

ให้เป็นร้อยๆชิ้น!!!

เอง
คาราคุริเฮนเกะ โอนิเมน (หุ่นยนต์แปลงกาย ใบหน้าอสูร)

หน้า 33
ยามาโตะ – มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน

ทั้งเรื่องที่ว่าไอ้นั้นคือไอ้เด็กคนเมื่อกี้

ทั้งเรื่องที่ตาลุงนี้เป็นคนสร้างพวกมันขึ้นมา
ทั้งเรื่อง “ความสุดยอด” ทั้ง “ธรรมะ” ทั้ง “อธรรม”

ไม่ซิ เรื่องนั้นนะ จะยังไงก็ช่างมันก่อนเหอะ

นี่ฉัน
ฆ่าพวกพ้องตัวเองซะแล้วหรอเนี่ย

หน้า 34
ไวส์ - แก!!!

แกเองซินะ
ไอ้บ้าที่เป็นคนปลูกฉันขึ้นมา
ฉันจะเก็บแกที่หลัง ตอนนี้ฉันจะให้แกดูเพื่อนๆของแกตายที่ละคนจนกว่าจะถึงตาแก

โจรภูเขา - . . . เหวอ
เหวออออ!!!

ยามาโตะ – ไม่ให้ทำได้หรอก

หน้า 35
ฉันจะเป็นคนจัดการแกเอง

นี่คือการลงทัณฑ์
อย่ามาดูถูกพวกเรานะเฟร้ย ไอ้เด็กเปรตเอ้ย

หน้า 36
โจรภูเขา - . . . หะ
หัวหน้า . . .

ไวส์ – ห๊า?
แก เห็นแบบนี้แล้วยังพูดบ้าแบบนั้นออกมาได้อีกงั้นหรอ?
มันต้องได้อย่างงี้ซิ หัวหน้างี่เง่าก็ต้องงี่เง่าถึงที่สุด

หน้า 37
โจรภูเขา – ฉันขอร่วมด้วยแล้วกัน
คนที่เปิดกล่องก็คือฉันอยู่ดีล่ะนะ

ยามาโตะ – ห๊า!?
แล้วนายคิดว่าจะไปสู้กับของพรรคนั้นได้อย่างงั้นหรอ!

นั้นไง นายเองก็คิดอย่างงั้นเหมือนกันไม่ใช่หรอ

ไม่ให้ทำตัวเป็นวางมาดอยู่คนเดียวได้หรอก
เอาน่า ยังไงก็คงดีกว่าให้พวกนายไปกันแค่สองคน

หน้า 38
ฉันก็จะเอาด้วย
เพื่อนพวกเราถูกจัดการไปตั้ง 6 คนแล้วนี่
ยังไงซะ ก็ดูเหมือนจะถอยกลับไม่ได้แล้วด้วยซิ

ยังไงๆ ต่อให้จะให้หนี ฉันก็ไม่มีที่จะให้หนีอยู่ดีนั้นแหละ
สำหรับฉันนะ ที่นี่คือก็บ้านๆเดียวของฉัน

แปลกจริงๆ สัตว์ประหลาดเป็นถึงขนาดนั้นแล้ว แต่กลับไม่ได้ทำให้กลัวเหมือนคาดไว้เลย
ก็เราตัดขาดจากความจริงเรียบร้อยแล้วนะซิ
การเป็นอยู่แบบสามัญทั่วไปยังจะทำให้ฉันกลัวได้ซะมากกว่าเลย

ยามาโตะ - . . . พวกนาย . . .

โจรภูเขา – แล้วก็ หัวหน้า ไอ้คาราคุริโดจินั้นน่ะ ท่าทางจะเป็นของดีจริงๆนั้นแหละ

หน้า 39
ถึงจะไม่รู้เรื่องโครงสร้าง แต่พวกเราก็เป็นโจรภูเขาอยู่ดีนี่น่า?
ถ้าขโมยไอ้นั้นได้ล่ะก็ อีแค่พวกขุนนาง พวกเราก็ชนะได้ไม่ยากนี่ ถูกไหม?

แล้วก็ ยัยนี้ก็อยากได้ซะด้วยซิ
. . . มันสวยดีนะ . . .

ยามาโตะ – นี่พวกนาย . . . !!!

ไม่ได้นะ!!! ช่างเรื่องนั้นก่อน แล้วพวกนายรีบหนีไปเถอะ!!!
ไวส์ – เฮ้ย

หน้า 40
พวกแก . . .
กล้าดีมากนะ
ที่ทำเป็นเมินฉันแบบนั้นน่ะ น่าโมโหชะมัด

ฉันจะฆ่าทิ้งให้หมดเดี๋ยวนี้แหละ

อุลติโม่ – คาราคุริเฮนเกะ (หุ่นยนต์แปลงกาย)
ชิชิกุจิ (ปากสิงห์)

หน้า 41-42
ชิชิมาอิ (ระบำสิงโต)

ดันสตัน - ฟิ้ว

หน้า 43
อุลติโม่ - พอได้แล้วมั้ง ไวส์

ยามาโตะ – อะไรกัน!?
เจ้าตัวสีแดงกลับหันมาช่วยพวกเรางั้นหรอ?

อุลติโม่ - 6 คนที่นายอยากจะฆ่า นายก็ฆ่าไปเรียบร้อยแล้วนี่
นายจะปล่อยที่เหลือไปก็ไม่เห็นเป็นไร ถ้าฆ่าไปมากกว่านี้ก็เป็นแค่การคลาดชีวิตคนโดยสูญเปล่าเท่านั้น

แล้วถ้านายยังคิดอยากจะฆ่าพวกเขาอีกล่ะก็

หน้า 44
ผมเนี่ยแหละจะเป็นคนทำลายนายเอง

ไวส์ - . . . หึๆ

เฮ้ยๆ . . .
นี่แกไปเป็นพวกของโจรตั้งแต่เมื่อไหร่มิทราบ?

หน้า 45
อุลติโม่!!!

คาราคุริเฮนเกะ (หุ่นยนต์แปลงกาย)
โคกุจิ (ปากจิ้งจอก)

อุลติโม่ – ไม่ไหวมั้ง ไวส์
การเคลื่อนไหวแบบง่ายๆของนายนะ ผมอ่านออกหมดแล้ว การโจมตีของนายนะ ไม่โดนผมหรอก

หน้า 46
การขโมยของๆคนอื่นอาจจะเป็นสิ่งไม่ดีก็จริง
แต่ถึงอย่างงั้น พวกเขาก็มีความรู้สึกนึกคิดถึงพวกพ้องอยู่

สิ่งนั้น
คือจิตใจ “ธรรมะ” ที่ไม่สมควรแก่การถูกฆ่า

ไวส์ – หนวกหูน่า
“อธรรม” อย่างฉันจะไปสนเรื่องนั้นทำไม

ยามาโตะ – ฮะ . . .

หน้า 47
เฮ้ย นี่มันหมายความว่าไงเนี่ย ลุง! เจ้าพวกนั้นมันตีกันเองแล้วงั้นหรอ
ดันสตัน – ถูกของเจ้า
เจ้าพวกนั้นคือ “สุดยอด” ของ “ธรรมะ” และ “อธรรม” ก็ไม่ต่างจากน้ำกับน้ำมันที่ไม่มีวันผสมกันได้นั้นแหละ
ถ้าปลูกสองตนนั้นขึ้นมาพร้อมกัน แน่นอน ว่าจะต้องเห็นแบบนี้แน่

ไม่มีใครหยุดพวกเขาได้แล้วล่ะ
แน่นอนว่าฉันก็ด้วย
ทุกคนจะต้องตาย
ถ้าพวกนั้นสู้กันจริงๆล่ะก็ พื้นที่แถบนี้ก็ต้องพังพินาศทั้งหมด

ยามาโตะ – ห๊า!?
ดันสตัน – ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะไปหยุดแล้วนี่น่ะ?

ข้าสร้างสองตนนั้นขึ้นมาก็เพื่อสาเหตุเดียวเท่านั้น
เพื่อให้ได้รู้ว่า “ธรรมะ” กับ “อธรรม” ใครจะแกร่งกว่ากันยังไงล่ะ

หน้า 48
ก็ข้าเป็นนักปราชญ์ที่ไขว้คว้าหาความแข็งแกร่ง “สุดยอด” มายาวนานนี่น่ะ
แต่ไม่ว่ายังไง สิ่งที่กลายมาเป็นอุปสรรคก็คือ “ธรรมะ” และ “อธรรม” ที่อยู่ในตัวคนนั้นแหละ

คนที่แกร่งที่สุดในโลกเองก็ต้องสูญเสียพลังไปกับการหักล้างกันเองของขั้นสองขั้นนี้

จะเป็นยุคไหนสถานที่ใด จะมีคำสอน คำอธิบาย รูปร่างลักษณ์แบบไหนก็ไม่ได้เกี่ยวกันเลย

แล้วเจ้าไม่คิดว่าไม่แปลกด้วยเหมือนกันหรอ?
ในทางโลก สำหรับพวกรัฐบาลที่ถูกเรียกว่า “ธรรมะ” เรื่องการขโมยที่ถือว่าเป็น “อธรรม” นั้นมันของง่ายๆ

พวกนั้นเองก็รับเงินใต้โต๊ะจากคนอื่นมานับต่อนับไม่ถ้วนแล้วเหมือนกันล่ะนะ

ถ้าอย่างงั้น “ธรรมะ” และ “อธรรม” มันคืออะไรกันแน่? มันไม่ได้แค่แตกต่างกันตรงที่ว่าใครจะยอมรับไม่ยอมรับหรอก
มันคือสิ่งที่ยึดติดกับวิญญาณลึกๆของคนทุกคน แล้วกลายเป็นเหตุผลของการมีชีวิตอยู่ของแต่ละคนต่างหากล่ะ

หน้า 49
ข้าจึงลองทดสอบสมมุติฐานนั้นด้วยการแยกวิญญาณหนึ่งดวงออกเป็นสอง จนให้กำเนิดเป็นสองตนนั้นได้สำเร็จ
“สุดยอด” คาราคุริโดจิที่มีทั้งพลังจากการที่ไม่มีวันสั่นคลอน และไม่มีวันยอมแพ้ต่อสิ่งใด

หุ่นยนต์นั้นก็คือกระจกที่สะท้อนมนุษย์ที่เหนือยิ่งกว่ามนุษย์
พลังที่ขึ้นไปสูงขึ้นก็คือคมดาบที่จะฝ่าฟันเจตนารมณ์นั้น
พอเอามาวิจัยแล้ว “ธรรมะ” และ “อธรรม” ก็คือดวงวิญญาณที่สูงที่สุดสองดวง

หน้า 50
พวกเขาจะข้างกาลเวลามิติไป และเรียนรู้ความหมายนั้นจากผู้เป็นนายของตน จนกระทั่งถึงวันตัดสินที่แท้จริง

คนที่จะชนะจะเป็น “ธรรมะ” หรือว่า “อธรรม”? ผลการต่อสู้นั้นจะส่งผลอะไรต่อมนุษยชาติบ้าง?

เจ้าเอง
ก็คิดว่ามันน่าสนใจใช่ไหมล่ะ?

ยามาโตะ - . . . ฉัน
ไม่เข้าใจ
ไอ้เรื่องความแกร่งสุดนั้น แค่สร้างของพรรคนั้นขึ้นมาแล้วจะได้อะไร?

แต่ว่า มีเรื่องหนึ่งที่ฉันพอเข้าใจ
ก็คือ ถ้าปล่อยให้คนสติเฟื่องอย่างลุงอยู่ต่อไป คงเกิดอะไรไม่ดีเป็นอันแน่

หน้า 51
ดันสตัน - แต่ว่า ข้าไม่มีวันตายหรอก

ยามาโตะ - หะ-
หายไปแล้ว

ดันสตัน – HAHAHAHA! เอาล่ะ ทั้งสองเอ้ย ต่อจากนี้จะเป็นการต่อสู้ของเจ้าสองตัวอย่างจริงจังแล้ว
พวกเจ้าที่เป็นคนเปิดกล่องจะจัดการกับภัยอันตรายที่มาเยื่อนยังไง ลองแสดงให้ข้าดูเป็นขวัญตาหน่อยซิ

ไวส์ – อุลติโม่

หน้า 52
แกได้จบกันแค่นี้ล่ะเฟร้ย

อุลติม่า – นายซะมากกว่าล่ะมั้ง ไวส์

หน้า 53-54
ลูเนะ – สวัสดี ยามาโตะคุง!

วันนี้ก็ยังตัวใหญ่ไม่เปลี่ยนเลยนะ
เพราะตัวใหญ่เนี่ยแหละ มองแป๊ปเดี๋ยวก็เลยรู้เลย
ยามาโตะ – เหวอ!?

อะไรกัน ลูเนะเองหรอ? กระปรี้กระเปร่าแต่เช้าเชียวนะ

หน้า 55
มีเรื่องอะไรดีเป็นพิเศษหรอเปล่าเนี่ย?
ลูเนะ – ไม่เอาน่า นี่ลืมไปแล้วจริงอ่ะ ยามาโตะคุง!?

งานปาร์ตี้วันเกิดเย็นนี้น่ะ
ยามาโตะคุงเองก็พูดซะดิบดีเลยนี่ว่าจะให้ของขวัญกับคุณซายามะน่ะ

ยามาโตะ – เอ๋?
ทำไมฉันถึงลืมเรื่องสำคัญแบบนั้นไปได้เนี่ย?

หน้า 56
ไอ้ฉันก็กะไว้แล้วว่าวันนี้ล่ะจะได้โอกาสสารภาพรักซักที
แต่ตังดันไม่เหลือเลยซักกะแดงเดียว!!!

ซายามะ – สวัสดี ยามาโตะคุง

อ่ะนี่ กระเป๋าเธอจ๊ะ
ทำไมทำหน้าซีดแบบนั้นล่ะ?
นี่เธอ หรือว่าจะมีไข้?

หน้า 57
ยามาโตะ – คะ-! คุณซายามะ!!!
ยังคงน่ารักไม่เปลี่ยนไปเลย!

ซายามะ – ถ้าไม่สบายแบบนี้ ก็มาปาร์ตี้เย็นนี้ไม่ได้น่ะซิจ๊ะ
ยามาโตะ – ไม่หรอก ไปแน่นอนรับรองได้ ฉันก็เป็นแบบนี้ทุกเช้าแหละนะ
ซายามะ – แปลกคนจังเลยนะ

แต่ว่า ถ้ามาได้ก็โอเคแล้วล่ะนะ
ถ้างั้น จะรอก็แล้วกันนะ ของขวัญของเธอนะ

ยามาโตะ – จ้า
คุณซายามะเนี่ยสุดยอดจริงๆเลยนะเนี่ย
ลูเนะ – เอ้า . . . แล้วจะเอายังไงกับของขวัญที่ว่านั้นล่ะ?
บอกไว้ก่อนแล้วกัน ว่าฉันไม่มีเงินพอให้นายยืมได้หรอกนะ

ยามาโตะ – ทำยังไงดีฉัน ว่าไป ทำไมฉันถึงได้ลืมเรื่องนั้นไปสนิทได้ล่ะเนี่ย ลูเนะ?
ลูเนะ – ฉันต่างหากล่ะที่อยากจะถามนายเรื่องนั้น
ยามาโตะ – ไม่อ่ะ ฉันเองก็อยากจะรู้

หน้า 58
หือ?

ร้านโกคุบุน . . . ?
ร้านขายของเก่างั้นหรอ . . . ?

งั้นช่วยไม่ได้ ก็คงต้องเอาไอ้นี้ไปขายเอาเงินก่อนล่ะมั้ง
ลูเนะ – ยามาโตะคุง!?
นั้นมันกระเป๋าโรงเรียนนะ!

หน้า 59
คนขาย – โอ๊ะ ยินดีต้อนรับ
ไม่ค่อยได้มีลูกค้าเป็นนักเรียนมานานแล้วนะเนี่ย

แต่ว่า ต้องขอโทษด้วยนะ
ตอนนี้ร้านยังไม่เปิดนะ

ลูเนะ – แต่ว่าก่อนอื่น ไอ้นั้นนะ เอาไปขายไม่ได้หรอกนะ เอ้า รีบๆไปโรงเรียนกันได้แล้วนะ!
ยามาโตะ – หือ?

หน้า 60
อุลติโม่ . . . ?
** ข้ามกาลเวลามาจนได้พบกันอีกครั้ง . . . ยามาโตะและอุลติโม่!? **

Thank you for reading . . .

[Bahasa] [Translation] Karakuridoji Ultimo 00 by LegACy

2008-04-22T15:10:13+00:00

This translation is based on NJT's English translation.
(The format is following HisshouBuraiKen's one)

Aahh... a late translation release, eh? Well, since I was waiting for the scan to come out, so it took some times. Anyway, I think I'll be doing Double Arts chapter 4 and 5 tomorrow, for now, I need some sleeps...

Ultimo 000 Indonesian Translation by LegACy
__________________________________________________________________
Page 01
Dunstan: Tahukah kau apa itu kekuatan yang terhebat?
Text: Kyoto
Pagoda 100 Tingkat
Laboratorium Dr. Dunstan

Dunstan: Hal itu bukanlah senjata maupun kemampuan
melainkan sebuah hati yang tidak memiliki keraguan.
Karena manusia memiliki dua sisi yang berlawanan di hatinya, mereka menjadi ragu-ragu.
Tapi, kalian berbeda.
Insert text: Stan Lee, pembuat "Spider Man" dan "X-Men", bersama Hiroyuki Takei, pembuat "Shaman King", mempersembahkan padamu sebuah legenda baru!

Page 02
Dunstan: "Kebaikan" murni dan
Text: Anak Robot
Ultimo

Text: Anak Robot
Vice
Dunstan: "kejahatan" murni.

Page 03
Dunstan: 2 hati yang tidak memiliki belahan mereka yang berlawanan.

Dunstan: Aku sudah menurunkan semua "Nou"ku pada kalian.
Lalu, ketika dunia ini mengalami peperangannya yang terakhir, kalian akan terbangun.
Hahaha...
Bagaimanakah akibat dari kutukan terakhirku pada masyarakat dunia ini?
Aku akan menonton dari kursi yang lebih tinggi.

Dunstan: Ha!Ha!Ha!
Hara-killi!!
Seppuku!

Page 04
Narrator: 1000 tahun kemudian
Text: West Tokyo
FarmlessCity
Narrator: Farmless Tower
Berada di bagian selatan Tokyo, tidak ada seorangpun yang tidak mencintai menara ini.

Narrator: Di hari libur, dek pengamatannya penuh dengan orang-orang yang bersantai bersama kekasih atau keluarganya.
Menceritakan bahwa kotanya amatlah damai.

Girl: Hei! Nanti malam kau ingin makan apa?
Guy: Oh? Sudah jelas, kan? Yang ingin kumakan adalah...
Narrator: Tapi sudah tibalah saat dimana kenyataan akhirnya menghancurkan kesan damai yang palsu ini.

Guy: adalah

Girl: adalah?

Page 05
Narrator: Sang makhluk bertopeng

Girl: Noooooooo!!!

Page 06
Narrator: tidak menunjukkan keraguan sedikitpun ketika ia menghancurkan seluruh dek pengamatan.

Box: Pasukan Keamanan
J-FORCE

Police: Keadaan darurat! Farmless Tower baru saja diserang oleh teroris!
Segera kirimkan semua personel ke lokasi kejadian!
*Saya ulangi*
Box: S.K.A.T.
Pasukan Huru-hara

Narrator: Dan para wartawan pun juga berdatangan.

Narrator: Semakin banyak orang yang datang untuk melihat, semakin lebar pula senyum sang makhluk bertopeng.

Page 07
Narrator: Aksinya pun dimulai.
Helicopters: !

Narrator: Satu

Narrator: Dua

Narrator: Tiga

Narrator: Seakan-akan dia sedang mengadakan sebuah pertunjukan

Page 08
Narrator: aksinya benar-benar kasar sampai tidak ada orang yang sanggup bereaksi.

Narrator: Tapi, orang bilang bahwa pertunjukkan yang tidak diperhatikan

Narrator: mau tidak mau harus berhenti

Page 09
Ultimo: ...fuuh!

Page 10
Ultimo: Untung masih sempat.

Ultimo: Yah, aku tahu kau benar-benar merindukanku, tapi jangan begini.
Vice bandel.

Page 11-12
Ultimo: Nou Yoku - Kobushi Jishi
Note: Nou Yoku - Kobushi Jishi = Kekuatan Nou - Pukulan Singa

Page 13
Narrator: Benda di sarung tangan anak itu berubah bentuk menjadi singa dan mengirimnya sang makhluk bertopeng ke dunia berikutnya.

Narrator: Pemurnian

Narrator: Dengan satu serangan itu, sang makhluk, seperti seekor setan yang disentuh orang suci, luluh menjadi abu.

Page 14
Narrator: Orang-orang terus menatapnya, tidak bisa berkata-kata.
Sang penyelamat cilik mereka, melayang-layang di angkasa, baru saja menghancurkan makhluk itu dengan kekuatannya yang luar biasa.

Narrator: Yah, mereka memang tidak keberatan.

Narrator: Dengan kulit seputih keramik yang seakan-akan dapat pecah hanya dengan satu sentuhan
ditambah dengan rambut merah yang menyala-nyala dan sepasang sarung tangan yang ajaib

Narrator: serta mata hijau penuh kesedihan yang berkilau.

Page 15
Narrator: Tidak peduli berapa jauh, orang-orang yang menatapnya
tidak bisa melepaskan pandangan mereka dari keindahan dan keagungannya.

Page 16
Dahlman: Ma-

Narrator: Seakan-akan tersadar, tibalah saat bagi anak tersebut untuk berbicara.
Dahlman: Makhluk apa kau?!
Kau bisa mulai dengan memberitahuku apa yang terjadi di sini!
Tergantung kata-katamu, akan ada konsekuensi atas apa yang baru saja terjadi!
Box: Salah satu pria terberani di kota dan juga komisaris polisi Farmless, Dahlman.

Ultimo: Maafkan aku atas peristiwa ini.
Namaku Ultimo, seorang anak robot yang diciptakan 1000 tahun yang lalu oleh Dr. Dunstan.
Dahlman: Robot....?!

Dahlman: Dengar!!
Aku tidak peduli dengan ocehan gilamu itu!

Ultimo: Dan makhluk ini, diberikan bentuk sementara oleh sarung tangan yang bisa berubah bentuk, seperti milikku ini.
Ada begitu banyak yang ingin kuceritakan padamu, sayang sekali sekarang bukanlah waktu yang tepat. Daripada itu, lebih baik kau menjauhkan orang-orang dari sini.

Ultimo: Wujud sesungguhnya makhluk itu akan segera muncul.
Dahlman: ?!!

Page 17
Vice: ...Hehe
Cukup lama juga sampai kau terbangun.

Vice: Yo!
Aku merindukanmu, Ultimo!

Page 18
People: Apa?!
Ada monster lain lagi yang mirip!

People: Yang ini berwarna hijau, dan entah kenapa,
kelihatannya dia jahat!
Dahlman: Sarung tangan yang bisa berubah bentuk katanya?!
Apa ini wujud sebenarnya dari makhluk tadi?! Apa aku sudah gila? Siapa bocah-bocah ini!?

Narrator: Pada saat itu, anggota "K" dari tim S.K.A.T. team sedang gemetar menahan amarah.
Karena mobil kesayangannya dihancurkan makhluk itu.
Mobil sekaligus senjata yang paling berharga baginya, yang dapat menutupi kekurangan tubuh dan akalnya, itu. Benda yang baru saja didapatnya, yang benar-benar melambangkan dirinya tersebut. Kini benda itu tidak melambangkan apa-apa selain ingatan belaka.

Page 19
Narrator: Amarah tersebut dengan mudah meluap keluar darinya, dan secara tidak sengaja ia membuang-buang beberapa peluru.
K: Aaaahhhh!!!
Dahlman: Dasar bo...

Vice: Hm?

Vice: (Bola-bola seperti panah meluncur keluar dari tabung aneh itu.
Begitu rupanya. Inilah senjata generasi ini)

Vice: Luar biasa.

Page 20
Vice: Coba kukopi!!

Narrator: Untuk menunjukkan betapa jahatnya ia, dia meniru senjata mereka dengan sarung tangannya.

Narrator: Biasanya mereka tidak terlalu bermasalah dengan plagiarisme, tapi sekarang, mereka sadar yang ini sudah kelewatan.

Vice: Hm?
Punyaku sedikit berbeda... Ya sudahlah.
Matilah.

Dahlman: ...!!!

Page 21
Ultimo: Bukankah sudah kukatakan? Bersikaplah yang baik, Vice.
Narrator: Sarungan tangan yang bisa berubah bentuk milik Ultimo berubah untuk melindungi mereka.
Peluru dari ujung jari Vice menghantam kipasnya, dan lagi-lagi, berubah menjadi abu.
Dahlman: !

Ultimo: Lagipula, kemampuan "Menyerang"mu tidak akan berguna melawan kemampuan "Memurnikan"ku.
Kalau kau tidak segera berhenti, Vice

Ultimo: aku terpaksa harus menyakitimu.

Vice: ...Huh.
Tidak usah berpura-pura enggan seperti itu,
sejak lahir kita memang telah dibuat untuk saling bermusuhan.
(Berhenti menatapku dengan mata berbinar-binar seperti itu!!!)

Page 22
Vice: Nou Yoku - Kitoujin
(Hal itu membuatku kesal!!!)
Note: Nou Yoku - Kitoujin = Kekuatan Nou - Golok Kepala Kura-kura!

Dahlman: Wooaah?!?!
Tangannya berubah menjadi kura-kura?!
K: ...

Dahlman: Ahh!!!

Dahlman: Organ dalam bocah Ultimo itu terbuka!!

Page 23
Ultimo: Jadi begitu, ya?

Ultimo: (Sekarang giliranku!)

Ultimo: Nou Yoku - Kenkaku
Note: Nou Yoku - Kenkaku = Kekuatan Nou - Pedang Bangau

Page 24
Vice: Sial!

Vice: (Dia memotong tangan kananku!)

Vice: Kalau begitu aku tidak akan menahan diri lagi!!
Nou Yoku - Oni Tsuzumi
Note: Nou Yoku - Oni Tsuzumi = Kekuatan Nou - Genderang Setan

Page 25
People: Apa itu?!

People: Tangannya! Tangannya berubah menjadi semacam genderang!

Vice: Jangan pikir kau sudah menang!
Ultimo, dengan ledakan suara supersonik dari genderang ini, amatlah mudah bagiku untuk untuk menghancurkan kota seukuran ini sampai berkeping-keping.
Meskipun kau memiliki kemampuan "Memurnikan", tetap saja kau tidak akan bisa menghentikan gelombang suara.

Vice: Sekarang bersiaplah, karena kini aku akan menunjukkan bahwa kemampuan "Menyerang"ku lebih hebat!!

Ultimo: (...Gawat ...Meskipun aku selamat dari serangannya, semua warga kota tetap saja akan terkena.)

Page 26
Ultimo: (Yah, kalau begini hanya ada satu cara.)
Dahlman: !

Dahlman: Apa?! Dibalik roknya tiba-tiba muncul sebuah roket!?

Ultimo: Vice.
Kau baru saja membuat keputusan yang amat buruk.

Page 27
Ultimo: Nou Yoku - Kami Hanabi
Note: Nou Yoku - Kami Hanabi = Kekuatan Nou - Kembang Api Dewa

Dahlman: Meluncur!!

Reporter: Dia terbang!!

Vice: Memangnya kenapa!?

Page 28
Vice: !

Ultimo: Dengan begini
aku bisa lebih cepat daripada kecepatan suara.

Vice: Si...

Vice: Siaaaaal!!!!!

Page 29-30
Narrator: "Nou" milik Ultimo membawa mereka sampai ke ujung stratosfer
sementara "Nou" milik Vice dilepaskan di luar angkasa dan kemudian lenyap.
Mereka berdua membuat bintang menjadi sedikit lebih terang.
Kebaikan murni dan
kejahatan murni.
Entah itu nyata atau hanya mimpi, meskipun kemunculan keduanya dibicarakan di seluruh dunia, selain oleh beberapa orang...

Page 31
Narrator: mereka dengan cepat dilupakan.

Dahlman: Anak robot...
Ultimo dan Vice...

Dahlman: (Meskipun harus memeriksa setiap jengkal kantor yang ada, aku harus mendapatkan informasi tentang mereka.)

Old man: Aku benar-benar cemas bahwa hari yang selalu kita takutki akhirnya telah tiba.
Text: KYOTO

Old man: Tidak ada tempat bagi mereka di planet ini! Inilah kenapa kita harus segera berangkat ke Tokyo!
Men: Siap!

Man: Hehehe....
Text: CENTRAL TOKYO

Man: Akhirnya semua investasiku membuahkan hasil juga. Ini artinya saat untuk generasiku telah tiba.

K: ...
Yah, aku mungkin akan dikutuk.

K: Kekuatan ini milikku!

Page 32
Text: Mt. Fuzi

Old man: Hmm, apa yah yang menyebabkan suara keras barusan...
Apa ini?

Old man: Siapa anak kecil ini?
Narrator: Perang penghabisan antara kebaikan dan kejahatan akan segera dimulai.
Dan kita juga masih belum mengetahui motif Dunstan yang sebenarnya.

Bottom: Cerita ini akan berlanjut di majalah serial, JUMP SQ.
__________________________________________________________________

Special thanks to NJT and takadanama!!
Have fun scanlating!

[Español] [Translation] Karakuridoji Ultimo 00 by DeepEyes

2008-04-19T06:25:03+00:00

Based on njt’s Translation! Thx a lot!

Para uso exclusivo de RF-Fansub!

[sizeptpt=4] Karakuri Douji ULTIMO 000

p01

Texto: Kyoto
Pagoda de 100 pisos.
Laboratorio del Dr. Dunstan.

Dunstan: ¿Qué es el poder supremo? // No se encuentra en la forma del arma, tampoco en su habilidad. Se encuentra en el corazón que carece de dudas. / Debido a que los humanos tienen dos lados contradictorios en sus corazones es que dudan. // Aunque, ustedes dos son diferentes.

Texto: ¡Stan Lee, creador de "Spider Man" y "X-Men" y Hiroyuki Takei, creador de "Shaman King" les presentan a ustedes un nuevo mito!

p02

Dunstan: Puro "bien" y

Cuadro: Chico Robot
Ultimo

Dunstan: Pura "maldad"

Cuadro: Chico Robot
Vice

p03

Dunstan: ¡Dos corazones que carecen de su mitad contradictoria! // Les he dado a ustedes toda mi "sabiduría". / En el momento en que el mundo caiga en su última guerra ustedes despertaran. // Hahaha... / ¿Como se verán afectadas las personas de este mundo con mi ultima maldición a este planeta? Tomare mi asiento en un lugar mas divino para verlo. // ¡HA! ¡HA! ¡HA! // ¡HARA-KILLI!

Texto: ¡Seppuku!

p04

Cuadro: 1000 años después.

Texto: WEST TOKYO FARMLESSCITY

Cuadro: Torre Farmless // Construida en el sur de Tokyo, no existe un alma que no adore esta torre. // En los días de vacaciones, la terraza de observación se llena de parejas y personas que traen a sus familias. Contándoles una historia de que en esta ciudad no hay nada más que paz.

Chica: Oye~ ¿Qué tienes ganas de comer esta noche?

Chico: ¿Ohhh? Bueno, no es obvio. Lo que quiero comer es~~~

Cuadro: Pero el momento de que la realidad rompa esa falsa ilusión de paz ha llegado.

Chico: Es...

Chica: ¿Es?

p05

Cuadro: La criatura enmascarada "spawned"

p06

Cuadro: No muestra ninguna duda mientras destruye completamente la terraza de observación. // Fuerza de Auto-Defensa J-FORCE

J-Force: ¡Emergencia! ¡La torre Farmless se encuentra bajo un ataque terrorista! / ¡Envíen a todas las personas disponibles al lugar del ataque!

Cuadro: S.K.A.T. Escuadron Riot // Y luego los reporteros // Entre mas personas venían a ver, mas grande era la sonrisa de la criatura enmascarada.

p07

Cuadro: Entonces su ataque comenzó // Uno // Dos // Tres // Como si estuviera en medio de un espectáculo.

p08

Cuadro: Su actuación fue tan cruda hasta el punto en que no recibió la reacción de ninguna persona. // Aunque, se dice que un show que no recibe atención // Será inevitablemente cancelado.

p09

Ultimo: ¡Limpieza! // ...*fiuu*

p10

Ultimo: Parece que lo logre // Yo se que querías verme y todo, pero esta no es al forma correcta de hacerlo. // Malvado Vice

p11

Ultimo: ¡Poder de la sabiduría! ¡Puño de León!

p12

Ultimo: Limpieza

p13

Cuadro: La cosa que tenía ese chico en el guante se convirtió en un león y envió a la criatura enmascarada al otro mundo. // Limpieza // Con ese solo ataque, la criatura, como si se tratara de un demonio tocado por un santo, se hizo pedazos y se convirtió en polvo.

p14

Cuadro: Las personas seguían observando, sin poder hablar. // Su pequeño salvador, revoloteaba en el cielo, y acaba de destruir a esa criatura con su increíble poder. // Aunque ese no parecía ser ningún problema. // Su blanca piel parecía cerámica que se podría romper con tan solo tocarla. // Rematado con un cabello rojo encendido y un par de espectaculares guantes. // Ojos verdes brillantes llenos de pena.

p15

Cuadro: Sin importar la distancia a la que se encontraran, las personas que estaban observando... // No podían quitar sus ojos de su belleza y completa divinidad.

p16

Dahlman: ¿Qué? // ¡¿Qué eres tú?! / ¡Puedes comenzar diciéndome que esta pasando aquí!

Cuadro: Como si fuera un alivio para él, el momento de que el chico hablará había llegado.

Dahlman: ¡Dependiendo de lo que digas serán las consecuencias por lo que sucedió aquí!

Cuadro: Uno de los mas valientes hombres de la ciudad y comisionado de la Policía de Farmless, Dahlman

Ultimo: Lamento lo que sucedió aquí. / Mi nombre es Ultimo, soy un chico robot creado por el Dr. Dunstan hace 1000 años.

Dahlman: ¡¿Robot....?! // ¡Eso es para principiantes! ¡No creeré nada de lo que dices!

Ultimo: Y esta criatura, recibió una forma temporal gracias a un guante de transformación como el mío. // Hay mas cosas que me encantaría decirles pero ahora no es el momento. En lugar de eso, por favor intente llevarse a las personas lo más lejos posible de este lugar. // La verdadera forma de esa criatura esta a punto de aparecer.

p17

Vice: ...Hehe / Te tomo bastante tiempo despertar. // ¡Hola! / Te extrañe, Ultimo

p18

Personas: ¡¿Qué demonios?! // ¡Otro monstruo de apariencia similar al otro apareció! // ¡Aunque este es completamente verde / Y por algún motivo parece que es malo!

Dahlman: ¡¿Dijo algo de guantes de transformación?! // ¡¿Esa es al verdadera forma de la otra criatura?! ¿Acaso estoy enloqueciéndome? ¡¿Quiénes son esos chicos?!

Cuadro: En ese momento, el miembro "K" de los S.K.A.T. estaba temblando en una furia silenciosa. // Ya que su adorado auto había sido destruido por esa criatura. // Sus armas adoradas y su vehiculo especial que le habían permitido sobreponerse a su débil cuerpo y mente ahora no eran mas que una trágica imagen de lo que alguna vez fueron.

p19

Cuadro: Esa furia fácilmente sobrepaso su pequeño cuerpo y accidentalmente disparo unas cuantas municiones

K: ¡Ahhhhhh----------!

Dahlman: Estu...

Vice: ¿Hm? // Unas esferas similares a flechas están saliendo volando de esa cosa cilíndrica / Oh, ya entiendo. Esas son las armas de esta época. // Sorprendente.

p20

Vice: ¡Vamos a copiarlas!

Cuadro: Con el deseo de mostrar su maldad pura, Vice copia sus armas con su guante. // Normalmente ellos eran bastante flexibles con el plagio, pero esto ya era demasiado.

Vice: ¿Hm? / Las mías son un poco diferentes. ...Ohh, bueno. // Mueran.

p21

Ultimo: ¿Acaso no te lo había dicho ya? Juega bien, Vice.

Cuadro: El guante de transformación libre de Ultimo había cambiado para protegerlos. // Las balas que habían salido de la punta de los dedos de Vice habían golpeado el abanico de Ultimo y nuevamente se habían convertido en polvo.

Ultimo: Además tus "Habilidades de Ataque" no funcionaran contra mis "Habilidades de Limpieza". / Si no te detienes, Vice. // Tendré que destruirte.

Vice: ...Hmph, haciéndote el que estas dudando. / Nosotros fuimos creados para ser enemigos naturales. // ¡Deja de mirarme con esos brillantes ojos!

p22

Vice: ¡Poder de la Sabiduría! ¡Espada Cabeza de Tortuga! / ¡Eso me enfurece!

Dahlman: ¡¿Woah?! / ¡¿Su brazo se convirtió en una maldita Tortuga?! // ¡Ahh! // ¡Esas son las entrañas de ese chico Ultimo!

p23

Ultimo: Eso será suficiente~ // ¡Ahora es mi turno! // ¡Poder de la Sabiduría! ¡Espada de Grulla!

p24

Vice: ¡Maldición! // ¡Me corto mi brazo derecho! // ¡Creo que ya es hora de ponernos serios! // ¡Poder de la Sabiduría! ¡Tambor Demoníaco!

p25

Personas: ¡¿Qué demonios?! // ¡Su brazo! ¡Se convirtió en una cosa con forma de tambor!

Vice: ¡No creas que ya ganaste, Ultimo! / Con este ataque supersónico, una ciudad como esta quedara reducida a escombros. // Y que importa si tienes esa "Habilidad de Limpieza", no podrás detener ondas de sonido. // ¡Ahora observa como te demuestro que mi "Habilidad de Ataque" es superior!

Ultimo: ...Esto no me gusta... Así yo reciba el impacto puede que sobreviva pero de todas formas se sacrificarían todas las personas de esta ciudad.

p26

Ultimo: bueno, solo hay una cosa que puedo hacer.

Dahlman: ¡¿Ugh?! ¡¿Un cohete salio de debajo de su falda?!

Ultimo: Vice // Acabas de tomar una mal decisión.

p27

Ultimo: ¡Poder de la Sabiduría! ¡Fuegos artificiales Celestiales!

Dahlman: ¡Impacto Sonico!

Personas: ¡Salio volando!

Vice: ¡Que demo...!

p28

Ultimo: Así... / Puedo moverme mas rápido que el sonido para alcanzarte.

Vice: Maldición... // ¡Maldita seaaaaa!

p29-30

Cuadro: La "sabiduría" de Ultimo los llevo hasta el borde de la estratosfera. // La "sabiduría" de vice fue liberada en medio del espacio y desapareció. // Ambos hicieron que las estrellas fueran un poco mas brillantes. // Puro bien y... // Pura maldad. // Así hubieran sido un sueño o realidad, la aparición repentina de estos dos chicos fue noticia en todo el mundo, aunque a excepción de unos pocos...

p31

Cuadro: Fueron olvidados rápidamente.

Dahlman: Chicos robots... / Ultimo y Vice... // Así tenga que buscar en cada centímetro cuadrado de todas las oficinas, debo encontrar mas información acerca de ellos.

Tipo: Me temo que el día que tanto hemos temido ha llegado. // ¡No hay cabida para ellos en nuestro planeta! ¡Es por eso que debemos ir a Tokyo!

Tipos: ¡Si señor!

Tipo: Hehehe.... / Este momento hace que valga la pena todos los años que he invertido. Esto simplemente significa que el momento de mi generación finalmente ha llegado.

K: ...Seré maldito. / ¡Este poder ahora es mío!

p32

Viejo: Veamos, que causo ese gran sonido... / ¿Qué es esto? // ¿Quien es este pequeño chico?

Cuadro: La guerra final entre el bien y el mal quiere comenzar. // Aunque aun no conocemos los verdaderos motivos de Dunstan.

Texto: Esta historia continuara en la revista mensual SQ.

~DE

[English] [Translation] Karakuridoji Ultimo 00 by njt

2008-04-18T22:44:49+00:00

Update~

Translation has been proofread and is already to go :D. Enjoy :ossu

p01
京都
Kyoto

百重の塔
100 Storied Pagoda

ダンスタン博士の研究所
Dr. Dunstan's Laboratory

究極の力とは何か
What is ultimate power?

それは　どんな兵器でも
どんな能力でもない
It’s not a weapon, or some ability.

一切の迷いなき
「心」だ
Ultimate power is a heart without hesitation.

人は　己の心の中に
相反する２つの力を
混在させる故
迷う
Because humans have two contradicting sides to their heart, they hesitate.

だが
お前達は
違う
However, you two are different

「スパイダーマン」「Ｘ－ＭＥＮ」スタン・リー＆
「シャーマンキング」武井宏之が送る・・・
新たなる神話！
Stan Lee, creator of “Spider Man” and “X-Men” teams up with Hiroyuki Takei, the creator of “Shaman King” to present to you a new saga!

p02

完全なる
「善」と
Pure "good" and

機巧童子（カラクリどうじ）
Robot Boy
ウルティモ
Ultimo

完全なる
「悪」

Pure "evil"
機巧童子（カラクリどうじ）
Robot Boy

バイス
Vice

p03

完全に切りはなされた
２つの心
Two hearts void of their contradicting half

お前達には
私の考えうる
全ての「能」を
与えた
I have given you all of my "wisdom".

やがて世界が
最終戦争を
迎える時
お前達は蘇る
When the time comes and the world descends into its last war…you will awaken.

フフフ・・・
Hahaha...

私がこの世に残した
最後の呪いは何を
人類にもたらすのか？
How will the people of this world be affected by my final curse upon this planet?

私ははるか次元の彼方から
眺めるとしよう
I'll take my seat at a more divine setting to watch.

ＨＡ！ＨＡ！ＨＡ！
ＨＡＲＡ－ＫＩＬＬＩ！！　　
切腹！！
Seppuku!

p04

それから１０００年後
1000 years later

WEST TOKYO FARMLESSCITY
（ウエストトーキョー　ファームレスシティ）

ファームレスタワー
Farmless Tower

ＴＯＫＹＯの西部にそびえる電波塔
この街に暮らす者なら誰もが

愛するランドマークだ
There isn’t a soul who doesn’t love this tower, standing to the south of Tokyo.

休日ともなれば展望室は
家族連れやカップルで賑わい
街がいかにも平和で
ある事を物語る
On holidays the observation deck is busy with couples and people bringing their families.
Telling a story that the town is nothing but peaceful.

ねー
今日　何食べ行く～？
Hey~
What do you feel like eating tonight?

え～？
そんなの決まってんじゃん
オレが食べたいのは～～～
Ohhh?
Well that should be obvious.
What I want to eat is~~~

だが仮そめの平和は
ついに真実の姿を
さらす時をむかえた
However, the time has finally arrived for reality to break this false impression of peace.

の
is

の？
is?

p05

「能」面の異形
この出現によって
The "spawned" masked creature

p06

異形は何の躊躇も
見せず展望室を丸ごと
ふきとばす
shows no hesitation whatsoever as he completely destroys the observation deck.

自衛部隊
Self-Defense Force
Ｊ－ＦＯＲＣＥ

エマージェンシー！
Emergency!

ファームレスタワーにて
テロ発生の模様
There has been a terrorist attack at Farmless Tower!

各隊　直ちに
現場へ急行せよ！
Send everyone we have to the scene of the attack on the double!

くりかえす!
I repeat

警察機動隊　S.K.A.T.（スカット）
Riot Squad

そして報道
And then the reporters

大勢の観客（オーディエンス）が集い
「能」面が笑みを浮かべる
The more people arrived to witness the destruction, the bigger the masked creature’s smile grew.

p07

過激なショーの始まりだ
So begins his rampage.

一機
one

二機
two

三機
three

まるで何かに見せつけるための
パフォーマンス
As if he were putting on a show

p08

そのあまりの演出の不条理さに
誰もリアクションがとれない
His acting was crude to the point where he didn't get a single person's reaction

だが　誰の受けもとれないショーは
However, they say a show that goes unnoticed

必然的に打ちきられるものだ
will inevitably be put to an end

p09

浄化
Cleanse!

・・・ふう
...*phew*

p10

何とか間に合ったみたいだね
Looks like I just made it

でも　いくら僕に会いたいからって
こんなアピールはしちゃいけない
Really though, I know you want to see me and all, but this is not the way to go about it

おしおきだよ
バイス
Bad Vice

p11

「能」力
拳獅子（コブシジシ）
Power of wisdom! Lion Punch!

p12

浄化
Cleanse

p13
突如出現した少年の
手甲は獅子の姿に変化し
異形の面をはじきとばした
The boy’s glove changed into a lion that blasted the masked creature into the next world.

浄化
Cleanse

ただ　その一撃で異形は
聖者に触れた悪魔のように
チリと化し　崩れ落ちる
Through that one attack, the creature, as if a demon being touched by a saint, turned into dust and fell into pieces.

p14

ただ唖然と見つめる人々
The people continue to look, speechless

宙に舞い絶大なパワーで
異形を倒した
小さな救世主
Their small savior, fluttering about in the sky, just destroyed a creature with his incredible power.

だが　それらは
別段大した問題ではない
Not that that seemed like it was a problem.

触れれば壊れそうな
陶磁器のように白い肌
With ceramic white skin that looks like it'd break at the slightest touch

そこへ差し込む燃えるような
朱の髪と手甲の鮮烈
Topped with red flaming hair and a pair of spectacular gloves

そして小川のように
キラキラと輝きつつも
憂いをおびた緑の瞳
Green eyes, full of sorrow, sparkling like the purest stream.

p15

どんなに遠く離れていても
否応なしに伝わってくる
その美しさ神々しさに
No matter the distance, the people that were watching

あろうことか
誰もが見とれてしまっていたのだ
could not take their eyes off his beauty and overall divinity

p16

お
What

お前は何だ？
what are you?!

まずはこの騒ぎについて
説明してもらおうか
You can start by telling me what's going on here!

安堵したかのように
ようやく一人の男が
口を開いた
As if relieved, the time for the boy to speak had arrived

返答次第では
いろいろとブチ込まねば
ならん事になるがな
Depending on what you say, there will be consequences for what has happened!

この街で最も勇敢な男
ファームレスポリスの
ダールマン署長である
One of the city's bravest men and commissioner of the Farmless Police, Dahlman

騒ぎを起こして申し訳ありません
僕の名はウルティモ
千年前　ダンスタン博士によって
作られた機巧童子（カラクリドウジ）です
My apologies for all of this. My name is Ultimo. I am a robotic boy created 1000 years ago by Dr. Dunstan.

から・・・！？
Robot....?!

ふざけた事を言っちゃいかん！
そもそも
First off, I won’t have any of that crazy talk!

そしてこの化物も
僕と同様
自在に変化する手甲によって
作られた仮の姿
And this creature, was given temporary form by a freely changeable glove, like mine

説明したいのは
山々ですが
今はそれより
早く市民の避難を
There is so much I would love to tell you but now is not the time. Instead, try to get the people as far away as you can.

奴の本体が現れます
The creature's true form is about to appear.

p17

・・・クク
... hehe

ずいぶん遅ェ
目覚めだったな
Took you long enough to wake up

よォ
会いたかったぜ
ウルティモ
Yo!
I've missed ya, Ultimo

p18

何だ！！？
What the?!　

バケモンの中から
また似たようなのが
出てきやがった！
Yet another similar looking monster just showed up!

今度のは全体的に緑っぽい
それに何だかやたら悪そうだぞ！
This one is all green, and for some reason, looks like he's evil!

変化する手甲だと！？
さっきの化物の正体が！？
一体何なんだ
この少年達は！？
Freely changeable gloves he says?!
That is that other creature's true form?!
Am I going mad? Who are these boys!?

この時S.K.A.T.隊員「Ｋ」は
静かな怒りにうちふるえていた
At that moment, member "K" of the S.K.A.T. team was shaking in a quiet rage

異形によってふみにじられた「愛車」（アイデンティティ）
For his beloved car, which defined his identity, was destroyed by that creature.

兵器（ちから）と特殊車輛（クルマ）をこよなく愛す
His most beloved weapon, representing power, and special vehicle

彼が弱い心と体を克服し
that allowed him to overcome his weak mind and body

ようやく手に入れたその象徴が
the very things he just barely got his hands on, that represented him

今は無残な姿をさらす
Now represented nothing but a tragic image of what they once were.

p19

怒りはその小さな器から
いとも簡単にあふれだし
無駄弾を暴発させた
Rage overflowed from his small mind and body, thus he accidentally wasted a few rounds of ammo

あーーーーーーーーーーーっ
Ahhhhhh----------!!!

バッ・・・！！！
Stu...

ん
Hm?

筒状の物から球のような矢が
Balls like that of arrows are flying out of that cylinder thing

なる程
これが現代の兵器というものか
Oh, I get it.
That's this generation's weapons

面白ェ
Awesome

p20

さっそく
盗用（パク）るぜ！！！
Let's get to copying it!!

純粋な悪意が早くも自在に変化する
手甲で真似てみせる
Filled with desire to show off his pure evil, he copied their guns with his glove.

いつもなら盗作に甘い
彼らも今回ばかりは良くない事だと
認識した
Generally they were pretty lenient with plagiarism, but this time, it had gone too far.

ん？
ちょっと形が違ったか
・・・まあいい
Hm? Mine's a bit different.
... Ohh well

死ね
Die

p21

だから　悪い事しちゃ駄目だって
言ってるだろ　バイス
Didn't I tell you already?
Play nice, Vice.

ウルティモもまた自在に変化する
手甲で彼らを守る
Ultimo's freely transforming glove changed to protect them.　

バイスの指先から放たれた
一部は扇に防がれ
またしてもチリと化した
The bullets from Vice's finger tips hit the fan and again, turned to dust.

それに
君の「破壊の能」は
僕の「浄化の能」には通用しない
もしこれ以上
悪さを続けるなら
バイス
Besides
Your "Attacking ability" won't work against my "Cleansing ability". If you don't stop it, Vice

僕は君を壊さなくちゃならない
I will have to break you.

・・・ケッ
善が迷ったフリ
気取りやがって
オレ達はハナから
対立するために作られたんだ
... hmph
Pretending he's hesitant like that, we were made to be natural born enemies.

キラキラした瞳でオレを見るんじゃねえ～～～～～～～
Stop looking at me with those shiny eyes!!!

p22

「能」力
亀頭刃（きとうじん）
Power of wisdom!
Turtle-head blade!

ムカつくんだよ！！！
It pisses me off!!!

うおおっ！！？
woah?!?!

緑の奴の手が亀になっただとっ！！？
His arm turned into a freaking turtle?!

ああっ！！
Ahh!!!

ウルティモ少年の中身があらわに！！！
The Ultimo boy's innards have been exposed!!

p23

やったな～
That does it~

じゃあ　今度は僕の番！
Now, it's my turn!

「能」力
剣鶴（けんかく）
Power of wisdom!
Crane sword!

p24

ち・・・っ！
Damn!

こいつ　オレの右腕持ってきやがった
He cut off my right arm!

ならオレだって容赦はしねえ！！！
Then I won't go easy on him either!!

「能」力
鬼鼓（おにつづみ）
Power of wisdom!
Demon Drum

p25

何だ！？
What in the?!

あの腕！
今度は鼓みてえな形になったぞ！
His arm!
It turned into a drum thing now!

なめんじゃねェぜ
Don't think you've won yet!

ウルティモ
こいつの超音波は
この街程度なら
丸ごとブッ飛ばす
Ultimo, with this super sonic sound blast a town of this size will easily be blown to smithereens.

いくらてめーの
「浄化の能」を
もってしたって
音波ばかりはとめられねえ
So what if you have your "cleanse ability"
You won't be able to stop sound waves.

オレの「破壊の能」が
上だって事
思い知らせてやんよ
Now behold as I show you my "Attack ability" is superior!!

・・・マズイな・・・
おれを打たれたら
僕は平気でも
街の人みんなが犠牲になってしまう
...not good...
Even if I were to take the hit and survive, the town’s people would still all become sacrifices.

p26

こうなったら仕方がない
Well, there's only one thing to do

はっ袴からロケットが！！？
The hell? A rocket just appeared out of his skirt!!??

バイス
Vice

君は最もしてはいけない
選択をした
You just made a very bad decision

p27

「能」力
神花火
Power of wisdom!
Heavenly fireworks!

ソニックブーム！！！
Sonic Boom!!

飛んだ！
He flew!!

それが・・・！
So wha....!

p28

僕は音より速く
君の元へゆける
So I could move faster than sound to get to you

チ・・・
Damn...

チクショオオォオォオォオォ！！！
Damn it all!!!!!

p29

ウルティモの「能」は
成層圏まで二人を運び
Ultimo's "wisdom" took them to the edge of the stratosphere

バイスの「能」は
宙（そら）の真空にかき消された
Vice's "wisdom" was released into the middle of space and disappeared

二人は少しだけ星を照らした
The two of them, made stars just a bit brighter

完全なる善と
Pure good and

完全なる悪
Pure evil

夢か現か突如現れた
２体の少年はしばらく世間を
にぎわせたものの
やがて誰もが忘れ去る
Be it a dream or reality, despite the two boy's sudden appearance creating quite the talk around the globe, aside from a few number of people...

p30-31

一部の人間を除いては・・・
they were soon forgotten.

機巧童子・・・
Robot Boys...

ウルティモに
バイス・・・
Ultimo and Vice...

こいつが全ファイル
ひっくり返してでも調べてみにゃあ
なるまいな
Even if I have to search every square inch of every office, I must find out more about them.

恐れていた事が
とうとう現実となってしまった
I'm afraid the day we've all been fearing is upon us

ＫＹＯＴＯ（キョート）
あれらはこの世にあってはならん

ただちにトーキョーへ向かうのです
They have no place on our planet!
That is why we must head to Tokyo!

ハッ！
Yes sir!

フフフ・・・
hehehe....

CENTRAL TOKYO（セントラルトーキョー）

長年この時にかけてきた甲斐があったよ
いよいよ私の時代が来たということさ
This moment was worth all the years I've invested into it
It simply means my generation's time is finally here.

・・・クソヤベエ
... Well I'll be damned

こいつはオレの力だぜ
This power is mine!

p32

Mt.FUZI（マウントフジ）

はて　今のただならぬ物音は
・・・おや？
Now then, what caused that incredible sound... What's this?

あの子は一体
Who is this little boy?

今　善と悪の最終決戦が
始まろうとしている
The final war between good and evil is attempting to make its start

ダンスタン博士の真意は
まだ誰も知らない
What could be Dunstan’s true motive?

続きはＳＱ．本誌にて連載予定！！
The story will continue in the serialized magazine, SQ.