Karakuridoji Ultimo 4

ลืมลงซะงั้น ขอโทษงับ >_<"

คุณมินงับ แฟร์รี่เทลอาจจะช้าซะหน่อยนะงับ พอดีป๋มรอสแกนแบบดี แล้วพอมาแล้วป๋มกลับหมดอารมณ์แปลนิดๆอ่ะงับ ขอโทษด้วยนะงับ >_<"

คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 4 "ราเซย์มง (ประตูเบิกโลก) ในความฝัน"
หน้า 1
** ย้อนเวลากลับไป ณ ศตวรรษที่ 10!! **
ยามาโตะ - คืนนี้พวกเราจะไปบุกเมืองๆนั้น
ในที่สุดเวลาที่พวกเราจะจัดการกับพวกขุนนางที่สร้างความยากลำบากให้กับพลเมืองก็มาถึง

พวกนาย
พร้อมกันหรอยังล่ะ
ยามาโตะ (19) โจร

หน้า 2
โจร - โอ้ววววว!!!

หน้า 3
คาราคุริโดจิ อุลติโม่
ม่านที่ 4 "ราเซย์มง (ประตูเบิกโลก) ในความฝัน"

เมื่อได้ปีกมาแล้ว
ก็ต้องบินทลาไป!!

หน้า 4
โจร - ฮ่ะๆ...เยี่ยมไปเลยนะ พวกเรานี่
นี่ก็ 3 ปีแล้ว
จากกลุ่มโจรกระจอก ตอนนี้ได้กลายเป็นครอบครัวใหญ่ที่สู้ได้ทัดเทียมกับกองกำลังทหารไปซะแล้ว

ยามาโตะ - การปกครองของพวกขุนนางได้โหดร้ายขึ้นเรื่อยๆ อีกด้านหนึ่ง
เรื่องของเรื่องก็คือมีคนที่คิดจะต่อต้านพวกนั้นอยู่ก็เท่านั้น
แล้วอีกอย่าง

พวกเราก็มีหมอนั้นอยู่เคียงข้าง

หน้า 5
อุลติโม่
ให้ตายซิ ตาลุงนั้นดันทิ้งคนเหลือเชื่อแบบนี้ไว้ให้เราซะได้

หน้า 6
อุลติโม่ - นายท่าน!
ยามาโตะ - ไง อุลติโม่ ขอโทษทีนะ ฉันไม่ได้เรียกนายหรืออะไรหรอก
โจร - ฮ๋ะๆๆ! ยังญาติดีกันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยแฮะ

อุลติโม่ - ในที่สุดวันนี้ก็จะได้รบแล้วซินะครับ นายท่าน

ยามาโตะ - อืม...

นายปรนนิบัติรับใช้ฉันอย่างดีมาโดยตลอด
แต่ว่าวันนี้คงมีคนล้มตายเป็นจำนวนมาก
ถ้านายคิดว่าไม่ไหวก็หยุดอยู่แค่ตรงนี้ก็ได้นะ?

อุลติโม่ - อะไรคือ "ธรรมะ" อะไรคือ "อธรรม" นั้นไม่ใช่สิ่งที่จะพูดอธิบายแค่ภาพรวมอย่างเดียวได้หรอกนะครับ
เพื่อที่จะเรียนรู้สิ่งนั้น คาราคุริโดจิ (โอรสจักรกล)จึงจำเป็นต้องมีเจ้านาย

หน้า 7
ดังนั้น จนกว่าเป้าหมายนั้นจะรุร่วง
ขอให้อุลอยู่เคียงข้างท่านยามาโตะตลอดไปด้วยเถอะนะครับ

ยามาโตะ - ...อุล...

หน้า 8

หน้า 9
ราเซย์มง (ประตูเบิกโลก)
ถ้าผ่านตรงนี้ไปก็จะถึงวังของพวกขุนนางแล้วล่ะ

โจร - เละเทะน่าดูเลยนะเนี่ย

ยามาโตะ - ไม่มีการซ่อมบำรุง ตรงไหนมันจะเน่าก็ปล่อยให้เน่า ใครมันจะเป็นโรคร้ายตายก็ปล่อยทิ้งไว้อย่างงั้น
เหลือเชื่อจริงๆที่นี่คือประตูทางเข้าไปในเมืองที่ภาคภูมิใจในความเจริญรุ่งเรื่องของตน

ประเทศบ้านเมืองจะจมดิ่งไปขนาดไหนก็ไม่ได้สนใจ
ที่นี่แหละ คือที่ๆฉันกับอุลจะจัดการให้แหลก

หน้า 10
แล้วจะให้ได้เห็นดีกัน
กับแผนการสู้รบคู่ระหว่างเจ้านายกับคาราคุริโดจิที่กินเวลาไปถึง 3 ปี

ไปลุยกันเลย พวกเรา!!!

โจร - โอ้ว!!!

หน้า 11
เจรัส - หยุดอยู่แค่นั้นแหละ

พวกแก

ด้วยความริษยา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็จะไม่ให้พวกแกผ่านประตูนี้ไปได้หรอก

คาราคุริเฮนเกะ (หุ่นยนต์แปลงกาย)

หน้า 12
คุโมคิริมารุ (ดาบทะล้วงแมงมุม)

ยามาโตะ - ห๊า...!

อุลติโม่ - ไม่จริง!

หน้า 13
สุดยอดของ "ธรรมะ" กับสุดยอดของ "อธรรม"!
ในโลกนี่น่าจะมีเพียงแค่อุลกับไวส์เท่านั้นนี่น่า!

ทั้งอย่างงั้น มือสีฟ้าที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ดั่งใจคิด!

เครื่องไอพ้นที่ซ้อนอยู่ใต้กางเกง!

เกราะรอบตาสีชมพูที่เป็นเอกลักษณ์นั้น...!!!

หน้า 14
คาราคุริโดจิ!!!
ทำไมถึงมีคาราคุริโดจิตนอื่นอยู่ได้!!!

สุดยอดนั้น
ตรงกันข้ามกับคำว่าสมบูรณ์แบบ

อิรุมะ - สิ่งที่เรียกว่าสุดยอดนั้น อีกในหนึ่งก็หมายความว่าสิ่งนั้นขาดสิ่งที่นอกเหนือจากนั้นทั้งหมด

หน้า 15
เจ้าหนูนี้ก็คือส่วนหนึ่งของ "อธรรม" ที่เกิดขึ้นมาเพื่อทดแทนสิ่งนั้น
เจรัสแห่ง "ความริษยา"

หุ่นรุ่นล่าสุดของดันสตันและคาราคุริโดจิของฉัน

หน้า 16
โจร - รุ่นล่าสุดงั้นหรอ!?
พวกขุนนางนี่!
หมอนี้มันอะไรกันฟะ!?
ขุนนางหน้าไม่คุ้นเลยแฮะ!
หมอนั้นเป็นขุนนางงั้นหรอ!?
ไม่เห็นรู้เรื่องเลยว่าพวกนั้นเองก็มีคาราคุริโดจิเหมือนกัน!

ยามาโตะ - เฮ้ย!
อิรุมะ - พวกนายน่าจะอยากถอยกลับไปก่อนที่จะทำตัวให้สงบนะ?

ดูจากตัวเธอแล้ว เธอคงจะไม่รู้วิธีการใช้คาราคุริโดจิเลยซินะ

หน้า 17
คาราคุริโดจิจะสามารถปล่อยพลังออกมาได้เต็มที่ตราบใดที่อยู่เคียงข้างเจ้านายตนก็จริง แต่นั้นก็หมายถึงว่าตัวเจ้านายเองก็ตกอยู่ในอันตรายด้วยเหมือนกัน
เพราะอย่างงั้น จะเรียกได้ว่าเป็นแค่ตัวถ่วงสำหรับคาราคุริโดจิหรือว่าอะไรคล้ายครึ่งอย่างงั้นก็ว่าได้

ยามาโตะ - ...ว่าไงนะ
ยังทำตัวอวดรู้ทั้งๆที่ทำหน้าทุเรศแบบนั้นได้อีกนะ

อิรุมะ - เจรัส

เจรัส - ด้วยสติปัญญาที่ล้ำลึกกว่าสามัญชน ศาสตราจารย์ดันสตันได้ค้นคว้าอย่างไม่หยุดหย่อนและสร้างคาราคุริโดจิใหม่ออกมาทุกวัน
แล้วอีกไม่นาน ทุกๆตนจำนวนนับไม่ถ้วนนั้นก็จะข้ามผ่านกาลเวลาไป

หรือก็คือ อย่างน้อยสุด วิธีสู้ของนายก็ตกรุ่นไปเรียบร้อยแล้วล่ะครับ
"พี่ชาย" อุลติโม่

หน้า 18
ยามาโตะ - อุล...!

เจรัส - เห็นหรอยังล่ะ

การเคลื่อนไหวของนายนะ มันเฉื่อยซะจนเจ้านายนายมีแต่ช่องโหว่เต็มไปหมด

อุลติโม่ - อุ๊บ...!

หน้า 19
เก็บมือนั้นซะ เจรัส...!

เจรัส - แหม น่ากลั๊วน่ากลัว
เห็นแบบนี้แล้วดูไม่ออกเลยนะเนี่ย ว่าด้านไหนเป็น "อธรรม" กันแน่

แต่ว่าฉันกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยซักนิด
กับศึกปะทะครั้งใหญ่ที่ใกล้เข้ามาของ "ธรรมะ" กับ "อธรรม" ที่ข้ามผ่านห้วงเวลาไป

หน้า 20-21
"เบียกกิเอโคว" (บทสวดส่งร้อยตน)
เมื่อคาราคุริโดจิทั้ง 100 ตนผลิบานขึ้นเพื่อทำการตัดสินแพ้ชนะกัน

หน้า 22
ยามาโตะ - เบียกกิเอโควหรอ!?

อิรุมะ - เธอคิดหรอว่าคาราคุริโดจิมีไว้เพื่อเธอคนเดียว โจรเอ๋ย?
พวกนั้นสู้เพื่อจะให้รู้ว่า "ธรรมะ" กับ "อธรรม" อันไหนจะแกร่งกว่ากันก็เท่านั้น

ถ้าอย่างงั้น เธอเองก็เป็นเหมือนกับฉันนั้นแหละ
เพราะถ้าไม่งั้นก็คงเอามาเปรียบอะไรกันไม่ได้ล่ะซินะ

ยามาโตะ - ชิ...!
ตาลุงนั้นให้อุลติโม่ไว้กับฉันเพราะการนั้นเองหรอเนี่ย...!

อิรุมะ - คาราคุริโดจิจำต้องปรนิบัติเจ้านายตัวเองในช่วงๆหนึ่งจริง
แต่ว่า ฉันก็ใช้งานมันอย่างรอบคอบ

หน้า 23
ก่อนอื่นเลยก็ต้องใช้วีรกรรมที่ว่า "ขุนนางไร้ชื่อเพียงคนเดียวจำกัดกลุ่มโจรทั้งกลุ่มได้"
เพื่อขึ้นเป็นประมุขของประเทศซะก่อน ฟังดูก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

ยามาโตะ - ...แก...
ต่ำช้าเลวทรามจริงๆเลยนะ

อิรุมะ - แต่สุดท้ายผู้คน
ก็ต้องเรียกฉันว่า "ธรรมะ" อยู่ดีนั้นแหละ
อิรุมะ โทโมมิตซึ (48) ขุนนางชั่ว

หน้า 24-25
เอ้า เจรัส!!!
สอนให้พวกมันรู้หน่อยซิ ว่าไอ้ที่เขาเรียกว่าการต่อสู้ของคาราคุริโดจิกับเจ้านายนะ มันเป็นยังไง!

เจรัส - คาราคุริโดจิ จึจิกุโม (หุ่นยนต์แปลงกาย แมงมุมดิน)

หน้า 26
SHIT...!

ยามาโตะ - น่าสนุกดีนี่...

งั้นก็ต้องลองมันซะตั้งล่ะโว้ย!!!

หน้า 27
เอ๋?

ฝันหรอกหรอ?

ฮ่ะๆ...นั้นซินะ
ก็ไอ้ของแบบคาราคุริโดจินะ

อยู่จริงๆ

หน้า 28
เป็นฝัน
แต่ไม่ใช่ฝัน

ถ้างั้น ซวยแล้ว คุณซายามะ!!!

คะ...
คุณซายามะ...

SMS - จาก คุณซายามะ <3
เรื่อง เรื่องวันนี้...
ถึงยามาโตะคุง
วันนี้ฉันขอโทษนะที่จู่ๆก็เปิดเข้าไปในห้อ

หน้า 29
ถึงยามาโตะคุง
วันนี้ฉันขอโทษนะที่จู่ๆก็เปิดเข้าไปในห้องของเธอ
จริงแล้วก็เคาะประตูตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เห็นว่าเธอจะตอบรับเลย ฉันก็เลยพลั่งเปิดประตูเขาไปโดยพลการ
แล้วก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ายามาโตะคุงชอบทำเรื่องแบบนั้นด้วย...
เรื่องแบบนั้นมันก็แล้วแต่คนล่ะนะ ฉันเลยไม่ได้คิดมากอะไร แต่จะให้ดูยังไง นั้นก็คงเป็นเด็กผู้ชายซินะ?
พูดตรงๆเลยว่าฉันรู้สึกตกใจเล็กน้อย(มากมาย?)...
ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่คิดว่าการทำแบบนั้นมันเป็นเรื่องดีอะไรหรอกนะจ๊ะ
ฉันจะเก็บเงียบเรื่องนี้ไว้เอง ไม่ต้องห่วง แต่ว่าช่วยกรุณาอย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

ม่ต้องห่วง แต่ว่าช่วยกรุณาอย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

นะจ๊ะ
ฉันจะเก็บเงียบเรื่องนี้ไว้เอง ไม่ต้องห่วง แต่ว่าช่วยกรุณาอย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

อย่ามางานปาร์ตี้วันนี้เลยนะ

หน้า 30
ยามาโตะ - หมดกัน

หมดกันแล้ว
ชีวิตฉัน...!!!

หน้า 31
อุลติโม่ - ตื่นแล้วซินะครับ นายท่าน

คือว่า...อยากให้อุลช่วยถูหลังให้ไหมอ่ะครับ?

ยามาโตะ - เงียบเหอะน้า

เพราะแกคนเดียว ชีวิตของฉันถึงได้บ่นบี้ไม่มีน้ำดีเลย
ถึงจะไม่ค่อยรู้ก็เหอะ แต่แผลที่ท้องหายแล้วซินะ?

ถ้างั้นก็รีบๆออกไปซะ
ฉันไม่มีธุระอะไรกับแกแล้ว

หน้า 32
อุลติโม่ - ...นายท่าน...

ขอโทษครับ ท่านยามาโตะ!!!

ยามาโตะ - กระจกตู...

หน้า 33

หน้า 34
ลุเน่ - แปลกแฮะ
จะหายังไงก็ไม่เห็นจะเจอข่าวเรื่องเมื่อเช้าเลยซักที่

คาราคุริโดจิสร้างความเสียหายหน้าสถานีไว้ขนาดนั้นแล้ว มันก็น่าจะออกเป็นข่าวอย่างแน่นอนนี่น่า
แต่ทั้งในทีวี ทั้งทางเน็ต กลับไม่มีเรื่องนั้นเลยไม่แต่เสี้ยวเดียว

จะว่าไป เมื่อเช้ายามาโตะคุงก็พูดออกมาเหมือนกัน
ยามาโตะ - แต่ว่า เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ทำไมไม่เห็นจะกลายเป็นข่าวเลยล่ะเนี่ย

หน้า 35
คนขายของเก่า - ถ้างั้นเด็กคนนี้ก็คงจะตกลงมาจากอวกาศล่ะกระมั้ง
ลุเน่ - แล้วถ้าเกิดเรื่องที่ลุงคนขายของเก่าคนนั้นพูดเป็นเรื่องจริงล่ะก็

ใครบางคนกำลังปิดบังเรื่องนี้อยู่อย่างงั้นหรอ...!?

ก็อยากให้มันเป็นเพียงความกังวลเกินเหตุของฉันเองอยู่หรอก แต่ว่า

ถ้าเป็นอย่างงั้นล่ะก็ ยามาโตะคุงกำลังอยู่ในอันตราย...!!!

หน้า 36
ยามาโตะ - ฮัดเช่ย

เฮ่อ ให้ตายเซ่ นี่เราเป็นหวัดแล้วหรอเปล่าเนี่ย
หือ?

นะ
นี่มัน!!!

หน้า 37
อร่อย!!!
ถึงจะดูเรียบง่าย แต่นี้มันรสชาติของอาหารชั้นดีที่ดึงเอาความอร่อยของวัตถุดิบออกมาได้อย่างดีเลยนี่น่า!
แถมยังรสชาติเข้มข้นได้ใจอีกด้วย...

แต่ เฮ้ย!
แล้วใครเป็นคนทำกันล่ะฟะเนี่ย!

แม่เราไม่มีวันทำอะไรอร่อยขนาดนี้ได้แน่ๆ
ถ้างั้นก็มีแต่หมอนั้นเท่านั้นแล้ว!

เฮ้ย อุล...!

หน้า 38
ก็นะ...
ก็ฉันดันไล่หมอนั้นออกไปแล้วนี่นะ

แย่เลยแฮะเรา
เฮ่อ...

จะว่าไป เรามีเรื่องอยากจะถามหมอนั้นเป็นกองภูเขาเลยนี่น่า
มือแบบนั้นใช้ทำอาหารได้ยังไงก็หนึ่งแล้ว แถมถ้าไม่มีหมอนั้น เราก็หยุดไวส์กับ K ไม่ได้ด้วย

แล้วที่สำคัญที่สุดคือ
เรื่องที่ว่านั้นเป็นเรื่องจริงของฉันจริงๆหรอเปล่าด้วย

หน้า 39
อุลติโม่ กลับมาแล้วหรอ!

เจรัส - เฮ้ย แกนะ
เอาอุลติโม่ไปซ่อนไว้ที่ไหน

หน้า 40
ยามาโตะ - กะ...แกคือ!
เจรัสแห่ง "ความริษยา"!!!

เจรัส - ยังอุส่าห์จำฉันได้ด้วยหรอเนี่ย...

แต่ก็ช่างเถอะ
ฉันรู้นะว่าแกกับอุลติโม่รวมตัวกันอีกครั้งแล้ว เพราะงั้นรีบๆตอบคำถามฉันมา

ยามาโตะ - เขาไม่อยู่แล้วเฟ้ย!
เพราะฉันไล่เขาไปแล้วยังไงล่ะ!

เจรัส - ถ้างั้น ฉันจะฆ่าแกซะ
แล้วเดี๋ยวค่อยไปตามหามันก็ได้

ยามาโตะ - ทำไมกันล่ะ!!!

หน้า 41
อิรุมะ - เฮ้ยๆ พอทีเถอะ เจรัส
ยุคนี้มันไม่เหมือนกับเมื่อก่อน จะให้กลบเกลื่อนนะมันไม่ได้ง่ายนะ

ถ้าจะฆ่าก็ไปฆ่ากลางเขาโน้น
เข้าใจไหม?

หน้า 42
ยามาโตะ - ...นายคือ...

คนในโปสเตอร์ด้านในเมือง...

อิรุมะ - ฮ่ะๆๆ
หมายถึงโปสเตอร์หาเสียงนั้นนะหรอ?

จะดีใจดีไหมนะที่คนบ้าๆอย่างเธอยังยอมเหลียวมองเนี่ย
ยามาโตะ – แล้วนี่เข้ามาโดยพลการแบบนี้ได้ไงฟะ!!!

อิรุมะ - ยามาโตะคุง
เรียนอยู่ม.5 โรงเรียนมัธยมเซ็นโจ พ่อแม่แยกกันอยู่ ปัจจุบันอาศัยอยู่กับแม่แค่สองคน
ครอบครัวมีปัญหาเรื่องการเงินอยู่ด้วย จึงต้องมีชีวิตที่ค่อนข้างยากจน

หน้า 43
ยามาโตะ - ห๊า!?

อิรุมะ - เอาเถอะ ก็ไม่ได้แย่อะไรมากหรอก
นายเองก็คงเอื่อมระอากับปัญหาพวกนี้เต็มทนแล้วล่ะซินะ

ในนี้มีอยู่ 100 ล้าน
นายจะช่วยขายอุลติโม่ให้ฉันหน่อยได้ไหมล่ะ?

Thank you for reading...