Pandora Hearts 45

อยากให้มีการแยกว่ามังก้าไหนยังแปลอยู่ มังก้าไหนดรอปไปแล้วจังเลยแฮะ จะได้ไม่รกรายชื่อการ์ตูนป๋ม - -"

อ่ะนะ ตัดสินใจยกขึ้นมาแล้วก็ลุยเลย คนเขาอยากจะลดงานตัวเองแต่กลับเพิ่มได้หน้าตาเฉย ขอให้สนุกแล้วกันนะงับ - -"



แพนโดร่าฮาร์ทส
Retrace XLV "Queen of Hurts (นักล่าหัว)"
หน้า 1
??? - พระราชินีโพธิ์แดงทรงทำขนมพายไว้
วันหนึ่ง ในยามหน้าร้อนนั่นไง
มหาดเล็กแจ็ค
แอบขโมยมันไป
พระราชินีโกรธกลิ้ว ตะโกนลั่นออกมา

ตัดหัวมันซะ
ตัดหัวมันซะ
ตัดหัวมันซะ

** เสียงสะท้อนแห่งจิตอันชั่วช้า ดังก้องไปทั่วห้องอันน่าสยอดสยอง!! **

หน้า 2
...อ่า
แต่น่าเสียดาย

ที่ไม่เหลือหัวที่ต้องตัดอีกแล้ว

หน้า 3
กิลเบิร์ต - อะไรน่ะ!?

ออซ - เหมือนกับ...ตอนที่อยู่ที่ซาบิเอล์...

หรือว่า...!

หน้า 4
แพนโดร่าฮาร์ทส
Retrace:XLV "Queen of Hurts (นักล่าหัว)"

เอริออต - [โครด!]
[อาเนสต์!]

[คนที่ท่านพ่อพามานั้นใคร?]

[เจ้าคนผมดำ...]
[ที่มีตาสีทองเหมือนกับวินเซนต์นั้น!]

หน้า 5
อาเนสต์ - [เอรี่]
[นายไม่ต้องไปสนใจก็ได้]

[พวกเราไม่ยอมรับพวกเด็กแปลกหน้าแบบนั้น]
[เป็นคนของไนท์เรย์หรอก]

[นายเองก็อย่าไปเข้าใกล้สองคนนั้นล่ะ]

วินเซนต์ - พี่ครับ

หน้า 6
เอริออต - ...ทำไม
ถึงเข้าใกล้สองคนนั้นไม่ได้ล่ะ...?

ทำไมพวกโครด
ถึงต้องเกลียดสองคนนั้นด้วย...?

ทำไม
ทำไม...

[เพราะอะไร...]

หน้า 7
โคลด - ทำไมกันครับ ท่านพ่อ!!

ทำไมถึงยอมให้กิลเบิร์ตทำสัญญากับ "เรเวน"...!
คนๆนั้นไม่ได้เป็นผู้สืบสายเลือดไนท์เรย์นี่ครับ!
ขุนนางไนท์เรย์ - ทำไมจู่ๆถึงค้านขึ้นมาล่ะ โคลด
มันเป็นรื่องดีสำหรับพวกเราที่ในที่สุดก็มีคนที่ทำสัญญากับเรเวนได้แล้ว ไม่ใช่หรอ?

โครด - จริงอยู่ที่ทั้งฉันทั้งเฟรด...แม้แต่อาเนสต์เองก็ยังทำสัญญากับมันไม่สำเร็จ
แต่ว่า...

แต่ว่า ก็ยังมีเอริออตอยู่นี่ครับ...

วินเซนต์ - ไม่ไหวหรอก

หน้า 8
ถึงพรสวรรค์จะเป็นสิ่งสำคัญในการทำสัญญากับเชน
แต่ปัญหาที่ใหญ่ยิ่งกว่าไม่ใช่พรสวรรค์แต่เป็นคุณสมบัติ...

กิลน่ะ

เขามีคุณสมบัตินั้นอยู่ตั้งนานแล้ว...

เอริออต - กิลเบิร์ต

หน้า 9
ฉันเคาะประตูแล้วนะ
กิลเบิร์ต - ...เออ...
เอริออต - ...นายไม่เป็นไรใช่มั้ย?
กิลเบิร์ต - เออ...

เอริออต - ...ค่อยยังชั่ว

ทำสัญญากับเรเวนได้แล้วซินะ
พวกโครดโวยวายกันใหญ่เลยล่ะ

...แล้วรู้สึกเป็นไงบ้าง?
การทำสัญญากับเรเวน

หน้า 10
กิลเบิร์ต - [ไม่ได้ต่างจาก "ตอนนั้น" เลย...]

[จากตอนที่แอบเข้าไปพร้อมกับวินเซนต์...]

ดำมืด...
สนิทไปหมด...

หน้า 11
ในนั้นมีเพียง
แค่สิ่งเดียวเท่านั้น...

เรเวน - เจ้า...
อีกแล้ว...หรือ...?

หน้า 12
กิลเบิร์ต - [...เชน]

[จะเช็คว่าอีกฝ่ายเหมาะสมกับตัวเองหรือไม่]
เรเวน - อ่า
กิลเบิร์ต - [ใช่ว่าการทำให้มันยอมจำนนโดยใช้กำลังจะเป็นสิ่งดี]

เรเวน - ใช้เวลานานจริงๆกว่าจะได้เจอ
กิลเบิร์ต - [ฉันรู้ว่าต้องเผยทุกอย่างให้มันเห็นลูกเดียว]

[แต่ว่า...ในที่สุดโอกาสนี้ก็มาถึง]

[คราวนี้ล่ะ]
เรเวน - ผู้ที่กำ...คุณสมบัตินั้นไว้...

หน้า 13
อ่า...
รสของเลือด...เดียวกันจริงๆ...

กิลเบิร์ต - อึก...

หน้า 14
เรเวน - "ไอ้นั้น" ครั้งแรก
ดันถูกขัดขวาง

ครั้งที่สองที่ได้เจอ
"สติรู้"ในตัวเจ้า
ดันหายสูญไป

ถ้าไร้ซึ่งสติรู้นั้น...พลังเจ้าก็มีแต่จะถูกกลบเกลือน...

แล้วเจ้าในตอนนี้ล่ะ...
เป็นยังไง...?

หน้า 15
กิลเบิร์ต - เรื่องนั้น...
จะไปรู้หรอ!!

ฉันก็แค่
อยู่มาถึงวันนี้เพื่อให้ได้แกมาก็เท่านั้น!

[เพื่อฆ่าฟัน]
[เพื่อขัดขวาง]

[เพื่อปกป้อง]

ฉัน...อยากได้พลัง...!

ถ้าแกบอกว่าฉันมีคุณสมบัตินั้นล่ะก็
ทำสัญญากับฉันซะ!!

หน้า 16
"เรเวน"!!!

เรเวน - งั้นก็ได้

มือซ้ายของเจ้า
จะต้องถูกผูกมัดอีกครั้ง

หน้า 17
"สติรู้"
และ "ทางเลือก"

อีกไม่นาน เจ้าคง
จะเข้าใกล้สิ่งนั้นกระมั่ง

หน้า 18
แล้วหลังจากนั้น

เอริออต - นายดื่มเลือดเรเวนเข้าไปงั้นหรอ!?

กิลเบิร์ต - ...เอริออต เท่านี้ฉันก็คงเป็นผู้ทำสัญญาอย่างผิดกฏหมายแล้ว
เอริออต - เออ...นั้นซินะ...

กิลเบิร์ต - ฉันได้ใส่
เลือดของเรเวนเข้าไปในนี้แล้ว

หน้า 19
เอริออต - นี้มันคัลเคล (กระจกตราเลือด)...?

กิลเบิร์ต - รู้สึกว่าพลังของเชนที่ดึงออกมาได้จะน้อยกว่าผู้ทำสัญญา
ผิดกฏหมายที่เอาเลือดเข้าไปในร่างโดยตรงก็จริง
แต่เพราะได้ไอ้นี้ช่วย ผู้ทำสัญญาของแพนโดร่าจึงไม่มีตราประทับปรากฏให้เห็น

เอริออต - ...ถ้ากระจกนั้นแตก สัญญาก็จะถูกยกเลิกด้วยไม่ใช่หรอ?
อย่าเผลอพลาดไปล่ะ
กิลเบิร์ต - ก็แหงอยู่แล้ว

ฉันมาถึงขนาดนี้ก็เพื่อได้เจ้านี้มาครองนี้
เท่านี้...ฉันก็จะ...

หน้า 20
โทษทีนะ...

ตามจริงนายควรจะได้มันไปแท้ๆ...
แต่ฉันกลับ...

เอริออต - ...นี่คิดดูถูกฉันหรอไง?

ต่อให้ไม่มีพลังของเรเวน
ฉันก็จะขึ้นครองบ้านนี้ด้วยวิธีของฉันเอง

เพราะงั้น นายเองในฐานะคนของไนท์เรย์
ในฐานะผู้ที่ครองครองเรเวน

หน้า 21
ในฐานะพี่ชายของฉัน

ไปทำหน้าที่นั้นให้ลุล่วงด้วยก็แล้วกัน!

วาเนซซ่า - เอริออต!!
เอริออต อยู่ในนั้นหรอเปล่า!?

หน้า 22
เอริออต - วาเนซซ่า...!?
วาเนซซ่า - เอริ...

ท่านพี่...เฟรด...เขา...

...ได้ยินว่า...ถูกฆ่า...
ถูกใครบางคน...
ฆ่าตัดหัว...ไปแล้ว...

เอริออต - และนั้น

หน้า 23
ก็เป็นคดีของนักล่าหัวครั้งแรก
เท่าที่พวกเรารู้

??? - ท่านลุงนะหรอ...!?
อืม...รู้สึกว่าจะถูกตัดหัวไปเหมือนกับเฟรดไม่มีผิด

กิลเบิร์ตเองก็โดนหมายเอาชีวิตเหมือนกันหรอ?
ได้ยินว่าหมอนั้นโดนวางยาล่ะ...เกือบตายเลยเหมือนกัน

วินเซนต์ - พี่ครับ...!

เอริออต - ไนท์เรย์
กำลังโดนหมายหัว

เพราะอะไร...!
อาเนสต์ - เอรี่

หน้า 24
นายรีบ
พาท่านแม่หนีไปซะ

เอริออต - ...อาเนสต์?
อาเนสต์ - พวกเราจะหยุดนักล่าหัวนั้นโดยมือของพวกเราเองอย่างแน่นอน

โครด - อืม
ต่อให้พวกเราต้องตายไปด้วยก็ตาม!

เอริออต - โครด...
เดี๋ยวซิ!
[ไม่ได้นะ...]
[ก็ขืนทำแบบนั้น...]

หน้า 25
[ขืนตายไป]

[ทุกอย่างก็จบสิ้นกันนะซิ!!]

ว้ากกกกกก
กกกกกกก

หน้า 26
ลีโอ!?
ลีโอ - อุ๊ย...

เอริออต - โทษที เธอไม่เป็นไรนะ!?
ลีโอ - อืม...ฉันเองก็ขอโทษนะ ที่เข้ามาในห้องนายโดยพลการ

หน้า 27
เห็นว่านายฝันร้ายเลยจะคลายตรงคอเสื้อให้น่ะ...

เอริออต - เธอเพิ่งกลับมางั้นหรอ?

ลีโอ - อืม
โทษทีนะ ที่ฉันอยู่ต่อที่ซาบิเอล์คนเดียวแบบนั้น

แล้วนายล่ะ? หลังจากนั้นได้คุยกับท่านพ่อแล้วหรอยัง?
เอริออต - ยัง...ก็อยากถามเขาเรื่องไซย์ เบซาเรียสอยู่หรอก
แต่เขากลับไม่ยอมตอบเลย
ลีโอ - ...อืม

แล้วฝันเรื่องเดิมนั้นอีกแล้วหรอ?

หน้า 28
เอริออต - ...เปล่า
ฉันฝันถึงพวกพี่น่ะ...

...บัดซบเอ้ย
มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันแน่...!

ลีโอ - นั้นใช่ลางสังหรณ์หรอเปล่าน่ะ...

เอริออต...ระหว่างทาง ฉันไปได้ยินเรื่องนั้นเข้าน่ะ...

รู้สึกจะ
โผล่มาอีกครั้งแล้วนะ

หน้า 29
เอด้า - นักล่าหัวหรอค่ะ...!?

วินเซนต์ - ครับ...ได้ยินว่าผู้เคราะห์ร้ายคราวนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับไนท์เรย์เลยก็จริง...

แต่ตอนนี้ทั้งแพนโดร่าต่างสั่นสะท้านไปหมด...

ถึงขั้นเรียกประชุมขุนนางทั้งสี่เรื่อง "ผู้ที่นำข้อมูลนั้นกลับมา" เลยล่ะครับ...

หน้า 30
แต่ก็นะครับ...
คนสำมะเลเทเมาอย่างผม ตราบใดที่ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงก็ไม่ถูกเขาเรียกไป...

เอด้า - ฉัน...รู้สึกกลัวยังไงก็ไม่รู้...

ถ้าคนของไนท์เรย์โดนหมายหัวเหมือนพวกท่านโครดล่ะก็...

ถ้าเกิดกิล เอริออตคุง...
วินเซนต์ - ท่านเอด้า...
เอด้า - หรือท่านวินเซนต์มีอันเป็นไปล่ะก็...

วินเซนต์ - ผม...
ไม่เป็นอะไรหรอกครับ

หน้า 31
จนกว่าท่านพ่อกับท่านอาของคุณยอมรับในความเป็นมิตรของพวกผม
พวกผมก็ไม่มีวันตายหรอกครับ

เอด้า - คะ-
คือว่า...
วินเซนต์ - แต่น่าดีใจจริงๆนะครับ...

ที่ท่านเอด้า
เป็นห่วงพวกผมถึงขนาดนี้...

ใบไม้ติดผมนะครับ...

หน้า 32
แต่ว่ามันก็...
ใช่ว่าพวกผมจะวางใจหรอกนะครับ...

กิลกับเอริออต
หลังจากเกิดเหตุนักล่าหัว ความผูกพันของสองคนนั้นก็เลวร้ายลงไป...

เอด้า - เอริออตคุงบอกฉันว่ากิลหนีออกจากบ้านของไนท์เรย์...

วินเซนต์ - ฮ่ะๆ...
เอริออตเป็นคนที่ไม่ฟังใครอยู่แล้วนี่นะครับ...

ที่กิลบอกว่าเกลียดตระกูลไนท์เรย์ก็ไม่ใช่เรื่องโกหก
เขาตั้งใจหนีออกจากบ้านเพราะไม่ลงรอยกับวิถีชีวิตขุนนางจริง
แต่กิลเขาหนีไปเพื่อเหตุผลอีกเหตุผลหนึ่งนะครับ...

หน้า 33
ตอนที่เขาถูกนักล่าหัวหมายเอาชีวิต
กิลได้ทำให้คนที่อยู่รอบๆเขาต้องติดร่างแหนั้นไปด้วย

เฟรด
โครด
อาเนสต์ ต่างก็ถูกฆ่า
คนที่จะถูกหมายหัวต่อไป ก็คงเป็นกิลอีกรอบล่ะนะครับ

เพราะฉะนั้น กิลจึงได้หนีออกจากบ้านไปเพื่อไม่ให้เอริออตกับพี่สาวต้องมารับชะตากับเขา
ผมคิดว่าน่าจะเป็นอย่างงั้นนะครับ
เพราะยิ่งสิ่งที่กิลอยากปกป้องอยู่ใกล้ตัวเขาเท่าไร เขาก็จะอ่อนแอลงเท่านั้น...

หน้า 34
แต่สำหรับเอริออต นั้นคงเป็นสิ่งที่ไม่อาจให้อภัยได้ล่ะมั้งครับ...
เอริออต - [ไอ้หมอนั้นมันหนีออกจากไนท์เรย์]

[เพราะกลัวว่าจะถูกนักล่าหัวนั้นฆ่า]
[เลยหนีหัวซุกหัวซุน!!]

วินเซนต์ - จริงแล้ว...เอริออตนั้นแหละที่โง่-...
เอด้า - ท่านวินเซนต์

หน้า 35
วินเซนต์ - สายตาแบบนั้น...มันอะไรกัน...
ขอโทษนะครับ

เพราะพี่เป็นห่วงเขาซะขนาดนั้น ทำผมอิจฉา
เลยพลั่งพูดเรื่องไม่ดีไปซะได้...
เอด้า - เปล่าหรอกค่ะ...

วินเซนต์ - [มองผมด้วยสายตา]
[ที่ไม่มีทั้งความชังและความเวทนา]
เอด้า - แต่ฉัน...คิดว่ากิลก็คงเห็นท่านวินเซนต์เป็นสำคัญเหมือนกันน่ะคะ?

วินเซนต์ - [คำพูดที่มีแต่สวยหรู]
ขอบคุณครับ...
[นัยตาที่ไร้ซึ่งมลทิน...]

[อ่า...]

หน้า 36
[อยากทำให้แปดเปื้อนจัง]

ผู้หญิงที่กิลหวงแหน...

ถ้าทำร้ายยัยนี้ล่ะก็
กิลจะโกรธมั้ยน้า?
ไม่เลวเหมือนกัน...

ผมอยากใบหน้าเขาแบบนั้น...

ถ้าเปิดเทอมแล้ว ผมก็จะไม่ได้เจอคุณอีกซักระยะหนึ่ง...
ผมคงเหงาแน่เลยครับ...
[มนุษย์ช่างสำราญที่ได้รับแต่สิ่งที่สวยงาม]
[ถูกชุบเลี้ยงมาอย่างทะนุทะนอน]

หน้า 37
[น่าคลื่นไส้]
ถ้างั้น ท่านเอด้า...
วันนี้ช่วยเล่าเรื่องของคุณให้ผมอีกด้วยนะครับ...

ผมอยากรู้จักโลกที่โอบล้อมตัวคุณให้มากขึ้น

[ผู้หญิงที่น่าคลื่นไส้]
ทั้งเรื่องเบซาเรียส
เรื่องของท่านพ่อของคุณ

เรื่องของท่านออสก้า...

หน้า 38
กิลเบิร์ต - ...เฮ้ย

ทำอะไรอยู่น่ะ ไอ้กระต่ายบ้า
อลิซ - หุบปากน่า ตอนนี้ฉันกำลังคิดอยู่

กิลเบิร์ต - หา!!?
[นี่เธอไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรอเปล่าฟะ!?]
อลิซ - ถ้าจะมาหาออซล่ะก็ ลืมไปซะเถอะ
พอหมอนั้นเข้าห้องมาก็ไปนอนเลย

กิลเบิร์ต - ...งั้นหรอ

หน้า 39
งั้นก็ให้เขาหลับให้สบายดีที่สุด
เธอเองก็อย่าไปกวนเขาหน่อยเลยน่า
อลิซ - หา!?

[เฮ้ย]
[ปล่อยนะเฟ้ย]

ออซ - อืม...กิลมาอย่างงั้นหรอ...?
ขอโทษนะ...อลิซ...
รู้สึกหนักตัวไปหมด...
ทั้งที่ผ่านวันที่ไปคฤหาสน์นั้นมาตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้วแท้ๆ...

หน้า 40
ภาพที่เห็นตอนที่ย้อนกลับไปคฤหาสน์นั้นอีกครั้ง...
สีแดงฉานนั้นยังติดข้างอยู่ในหัว...

[ถึงฉันจะช็อคตอนที่เห็นโศกนาฏกรรมซาบิเอล์กับตา...]
บางอย่างมันต่างออกไป...
[แต่นี้มันอะไร?]

ใจมันสั่นไปหมด
แปลกจัง
[บางอย่างมันต่างออกไป?]
[อะไรกันที่เปลี่ยนไป?]

[ที่เปลี่ยน]
[คือฉันงั้นหรอ...?]

หน้า 41
[ตอนนั้น]

[ฉัน]
[คิดจะฆ่าเขางั้นหรอ?]

...อ้า
บ้าที่สุด...

นี่ไม่ใช่เวลาจะมานอน
แบบนี้แท้ๆ...

กิลเบิร์ต - ทำไมเธอ
ถึงได้หยุดออซไว้ล่ะ?

หน้า 42
ก็ตอนที่ออซหันคมเคียวใส่ผู้หญิงคนนั้นนะซิ

จะว่ามันต่างจากที่ฉันคาดไว้ก็ได้มั้ง...
คิดว่าเธอจะเชียร์ให้เขาทำซะอีก...

กิลเบิร์ต...มัน

ทำไปก็ไม่มีความหมายอะไรนี่

หน้า 43
...ไม่มีความหมาย...?

อลิซ - [แต่ก็นะ] ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน!
[คงเพราะมันยัวะโมโหฉันนั้นแหละน่า!]

กิลเบิร์ต - เฮ้อ
...เอาเถอะ...

ก่อนอื่น
ก็ต้องขอบใจเธอล่ะนะ

หน้า 44
ขอบใจนะ

...ที่ช่วยหยุดออซไว้

ลีโอ - เดี๋ยวซิ!

หน้า 45
เอริออต จู่ๆเป็นอะไรไปนะ
เอริออต - ฉันจะไปแพนโดร่า!

หมอนั้นโผล่มาอีกรอบแล้วแบบนี้
จะให้ฉันนิ่งเฉยอยู่ได้ไง!

เฟรด
โครด
อาเนสต์...

ฉัน...
ไม่มีวันยกโทษให้มันแน่...

หน้า 46-47
ฉันจะต้อง

ฆ่า
"ควีนออฟฮาร์ท" ด้วยมือของฉันให้ได้!!

** ราชินีล่าหัว...ความมืดที่ไร้รูปร่างกำลังคืบใกล้เข้ามา... **