Nurarihyon no Mago 121

นูระ หลานจอมภูต
องก์ที่ 121 "ประตูราโจมง"
หน้า 1
ริคุโอะ - อย่างนี้นี่เอง
** ริคุโอะ VS คิโดมารุ...!! **

ความมืดยืนอยู่เหนือมวลมนุษย์งั้นรึ...น่าสนใจไม่เบานี่
ฉันเองก็เป็นปีศาจ...เลือดมันร้อนไปทั่วตัว

ซึราระ - ท่านริคุโอะ!?

หน้า 2
คิโดมารุ - โห...

ถ้าเช่นนั้น ทำไมเจ้าจึงยังต่อต้านพวกข้า?
ริคุโอะ - ง่ายนิดเดียว

ปีศาจเป็นสิ่งชั่วร้าย...มันก็ถูกอย่างว่าแหละ
พวกเราได้ทำชั่วสารพัดกับผู้คน...ทำให้คนต่างหวาดกลัว...

แค่ว่า
ถึงอย่างงั้น พวกฉันนะต่างจากพวกแก

คิโดมารุ - ว่าไงนะ...

หน้า 3
ริคุโอะ - การเหยียบย้ำคู่แค้นเพื่อขึ้นยืนเหนือผู้คนอย่างที่พวกแกทำนะ
มันห่างไกลจากอุดมการณ์ของฉัน
ถ้าเป็นจ้าวแห่งปีศาจจริง
ต้องแสดงความเกรงขามให้คู้แค้นหวาดกลัวซิถึงจะถูก

หน้า 4
คิโดมารุ - หึ...ในอดีตก็มีคนเปรียบเปรยความต่างของปีศาจเมืองกรุง
กับปีศาจเอโดะว่าเสมือน "เปลวเพลิง" อยู่เหมือนกัน

เบ่งบานในความมืด โดยมีสิ่งที่เรียกว่า "ความเกรงขาม" เป็นเสมือนดินปืน
แสดง "ดอกไม้ไฟ" ให้ผู้คนหวาดกลัว นั้นก็คือปีศาจเอโดะ

อีกแง่หนึ่ง "ความเกรงขาม" ของพวกข้านั้นคือ "เพลิงโลกันตร์" ที่ลุกโชนในความมืด...แผดเผาทุกสิ่ง สร้างความ "สพรึงกลัว" ให้ผู้คน
สุดท้ายแล้ว พวกเราก็ไม่มีทางเข้ากันได้

[จงมาจุติ ประตูราโจมง]

หน้า 5
ปีศาจ - หา...นี่มันอะไรกัน?
ปราสาทหายไปแล้ว...!?

อาวาชิมะ - หา? มองไม่เห็นอะไรเลย...
ปีศาจ - หะ-...เฮ้ย ดูนั้นซิ

หน้า 6-7
** ประตูแห่งวิปลาสปรากฏ!! **
นูระ หลานจอมภูต
องก์ที่ 121 "ประตูราโจมง"

คิโดมารุ - ปราสาทนี้ไม่ใช่ปราสาทของโลกมนุษย์
แต่เป็นปราสาทมายาที่เกิดจากความโกรธเกลียดนับร้อยปีของพวกข้าปีศาจเมืองกรุง

มันจะเปลี่ยนแปลงไปตามจิตของพวกข้า
ที่นี่คือที่อาศัยของพวกข้าในอดีต ประตูราโจมง!

หน้า 8
ข้าคิโดมารุ ผู้เป็นหัวหลักของเหล่ายักษาจะกำจัดเจ้าให้สิ้น ณ ที่นี่

มาวัดกันเลย...ความเกรงขามของข้ากับเจ้า...ฝ่ายใดจะคู่ควรกับความมืดของเมืองกรุงกว่ากัน

หน้า 9
ผีหัวขาด - มากันเยอะเลย!!

ริคุโอะ - ไปลุยกันเถอะ ซึราระ

คราวนี้เจ้า
โอเคแล้ว ใช่มั้ย!?

หน้า 10
ซึราระ - คะ-...
ค่ะ!!

คิโดมารุ - หึ

หน้า 11

หน้า 12
ซึราระ - เอ๋ะ...

หน้า 13
คิโดมารุะ - ข้าเองก็แทบไม่เชื่อหูตัวเอง เมื่อได้ยินว่าเจ้าสามารถผ่าซึจิคุโมเป็นสองท่อนได้
อย่างงี้นี่เอง
เจ้า

สามารถใช้กรรมเช่นเดียวกับพ่อเจ้าซินะ...

หน้า 14
ริคุโอะ - [มาโทอิถูกมันขัดขวางไว้ได้]
...แกรู้จักพ่อฉันด้วยรึ!?

คิโดมารุ - ข้าลึมไปได้อย่างไรกัน
ข้าได้แลกความเกรงขามกับหมอนั้นมานับครั้งไม่ถ้วน

ริคุโอะ - ถอยไปก่อน ซึราระ
คิโดมารุ - กรรมนั้น...เรียกว่ามาโทอิซินะ...?

ประมาทเจ้า
ไม่ได้จริงๆ

หน้า 15
ข้าจะ "สะบั้น" เจ้าด้วยความเกรงขาม
ที่แท้จริงของข้า...ณ ที่นี่เอง!!

[เค็นเงคิ]
[อุเมะโนะคิ]
== กระบวนยุทธ์ ไม้พลัม

หน้า 16
ริคุโอะ - อุ๊ก...

คิโดมารุ - "อุเมะโนะคิ" นั้นเป็นดาบที่เปรียบเสมือนกิ่งก้าน สามารถแตกสาขาได้ไม่มีขีดจำกัด
สองมือของเจ้าไม่อาจกันได้หมดหรอก!!

หน้า 17

หน้า 18
หืมม์...

คุโรตะโบ - ท่านริคุโอะ...ท่านได้ร่ำเรียน "มาโทอิ" มาแล้วซินะครับ
ทำเอาอาตมาตกใจเหมือนกัน...วัยท่านเพียง 12 ก็สามารถเติบโตได้ขนาดนี้

หน้า 19
แต่ท่านยังด้อยประสบการณ์

ท่านจงพึงดูและศึกษา...
การล้มล้างยักษานั้นอยู่กับพวกอาตมา!!
** ...การกำจัดอสูรได้เริ่มขึ้น!! **

นูระ หลานจอมภูต
องก์ที่ 121 / จบ