Code:Breaker 56

ง่วงล่ะ รีบๆอัพแล้วรีบๆไปนอนดีกว่า



โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 56 "ก่อนอื่นก็ต้องเรื่องกริยามารยาท"
หน้า 1
** โอกามิผู้ถึงทุ่มเทสุดตัวกับการขัดเกลาพลังของตน... **

หน้า 2
โอกามิ - ห๊ะ...!? ไม่ไหม้...

โค้ดเบรคเกอร์
โค้ดที่ 56 "ก่อนอื่นก็ต้องเรื่องกริยามารยาท"

ประธาน - ร้อนๆๆ!! ไม่ไหวเลยนะ โอกามิคุง เล่นมาเผากันแบบนี้เดี๋ยวได้มีแผลไหม้กันพอดีล่ะ
** คู่อริของโอกามิ ประธานนักเรียนชุดมาสค็อตเตรียมการตำหนิติเตี้ยนเรียบร้อย!! **

หน้า 3
โอกามิ - ประ...ประธานนักเรียน!? มาทำอะไรอยู่แถวนี้...
ประธาน - ก็คิดอยู่แล้วว่าเธอต้องมาฝึกตัวคนเดียวแหงๆ แผลสาหัสถึงขั้นไม่น่าจะขยับตัวได้แล้วแท้ๆ ยังจะหักโหมอีก

โอกามิ - ...ปล่อยฉันอยู่คนเดียวจะได้มั๊ย? นี่มันไม่เกี่ยวอะไรกับนาย
ประธาน - อ่ะแน่นอน

แต่ไม่ต้องห่วงไปหรอก!! ก็นายโดน"ผู้ถูกหา"ซ้อมมาหนักขนาดนั้นนี่น่า!!
โอกามิ - ...คิดว่านั้นจะปลอบใจฉันได้หรอ...?

ก็บอกไปแล้วว่าไม่ได้เกี่ยวกับนาย...
ประธาน - ไม่ไหวๆ หางฉันไหม้หมดเลยง่ะ
โอกามิ - ฟังที่ฉันพูดเซ่...

ประธาน - การฝึกแบบนั้นมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับการตอกย้ำซ้ำเติมตัวเองหรอกน่า...
อย่าว่าแต่ชนะ"ผู้ถูกหา"เลย แค่คนๆเดียวก็ยังปกป้องไม่ได้ เหมือนกับตอนคุณซากุระโคจิ

หน้า 4
โอกามิ - ก็บอกไปแล้วว่าไม่ได้เกี่ยวกับ...

มะ...เมื่อกี้นี่มัน
อะไร...

หน้า 5
ชะ...ใช้ท่าโจมตีเดียวกับ"ผู้ถูกหา"ได้...!? นายทำได้ยังไง!?

ประธาน - อ่ะนะ มานั่งดื่มกันซักหน่อยไหมล่ะ โอกามิคุง

หน้า 6
โทกิ - ดะ...เดี๋ยวก่อนนะ!!
หมะ...หมายความว่ากุญแจนี้เป็นของซากุระจังแต่แรกแล้ว...แถมเมื่อก่อนยังให้กุญแจนั้นกับ"ผู้ถูกหา"ที่นี่งั้นหรอ...
นั้นก็กลายไปเป็นความลับสุดยอดของ"เอเด็น"!?

ซากุระจัง...เธอเป็นใครกันแน่นะ!?

ซากุระโคจิ - ...ทะ...โทษทีนะ ฉันจำอะไรนอกเหนือจากนั้นไม่ได้แล้วล่ะ...
"ผู้ถูกหา"ก็หน้าตาไม่ได้ต่างจากตอนนี้เลยด้วย...แถมไม่แน่อาจจะเป็นแค่ความจำฉันมันฟั่นเฟือนไปก็ได้
โทกิ - ว้ากกกก!! อย่างงี้ตูหงิดฟะ!!

ยูกิ - ความทรงจำตอนเด็กก็ยั้งงี้แหละอ่ะ
โทกิ - พูดแบบนั้นแล้วมันช่วยอะไรได้ฟะ ห๊า!!

...ปละ-เปล่าครับ
มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆอ่ะนะครับ...

หน้า 7
ง่ะ...งั้นก็ เป็นแบบนี้ใช่ไหม!?
ชื่อ(เรียงตามลูกศร) - จุดสตาร์ท
ซากุระตอนเด็ก
"ผู้ถูกหา"
"เอเด็น"
ฮิโตมิ
ซากุระ
"เจ้าลูกหมา"
"ผู้ถูกหา"
"เอเด็น"

โทกิ - ว้ากกก!! ตูจะประสาทแดกแล้วโว้ย!! (ไอ้กุญแจนั้นมันอะไรกันแน่ฟะ)
ยูกิ - หมายเลข 4 นี่หยุมหยิมจัง สำหรับตอนนี้เอาแค่ว่ามันเป็นของสำคัญก็พอแย้วง่ะ

ซากุระโคจิ - ขอโทษนะ โทกิคุง...ฉันจำอะไรนอกจากนั้นไม่ได้แล้วจริงๆ

โทกิ - ...เอาเหอะ สำหรับตอนนี้แค่คิดให้ได้ก่อนว่าไอ้กุญแจนี้ใช้เปิดอะไรได้ก็พอล่ะนะ
ซากุระโคจิ - โทกิคุง คือ ฉันขอร้องอะไรนายซักอย่างได้ไหม?

โทกิ - ...โทษที แต่คงไม่ไหวหรอก

การ์ดคีย์นะมันซับซ้อนมาก พลัง"แม่เหล็ก"ของฉันคงหาไม่มีทางเจอได้หรอก
จะให้ทำยังไง...

หน้า 8
...ยูกิ...นี่ไม่ใช่เวลาจะมาเล่นนะเฟ้ย ช่วยๆกันคิดหน่อยเด้...
ยูกิ - โอ๊ะ

โทกิ - อะ...ไอ้เป็ดยางนี่
กลายเป็นกล่องเสียงซะได้...!!

ไอ้บ้าฮิโตมิ ซ่อนคำใบ้ไว้ได้กล่องเสียงนี่หรอไงฟะ?

เอาล่ะ เริ่มเล่นล่ะนะ

หน้า 9
...หืมม์? ไม่เห็นมีเสียงอะไรเลย

แปลกจังวุ้ย

...ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยจริงๆด้วย

พังหรอเปล่าฟะเนี่ย?
ยูกิ - พอทีเต๊อะ เสียงมันแสบแก้วหูง่ะ
โทกิ - เอ๊ะ!?

ยูกิ - ได้ยินชัดมาก...

หน้า 10
ถ้างั้นนี่คือเสียงความถี่สูงที่มากเกินกว่าที่ประสาทสัมผัสของมนุษย์จะรับรู้ได้...
เป็น"เสียง"ที่เฉพาะพลัง"เสียง"ของฉันเท่านั้นที่รับได้...

ซากุระโคจิ - เหมือนกับ"ขลุ่ยสุนัข"นะหรอ...
ท่านรุ่นพี่ฮิโตมิ คราวนี้คงคิดว่าถ้าเป็นยูกิต้องรู้ตัวแน่เลยซินะ...
โทกิ - แล้วมันเป็นทำนองแบบไหนนะ!? เฮ้ย!!

ยูกิ - เจือ
โท๊นๆๆ
โท๊นๆ
เจือ
เจือ
โท๊น
เจือ

โทกิ - ไรฟะ!! แบบนั้น!! ยังจะเรียกว่าทำนองได้อีกหรอ!!
ซากุระโคจิ - ...เหมือนเป็นสัญญาณอะไรซักอย่างเลย

ยูกิ - สัญญาณ...

หน้า 11
ส
ถา
น
ที่
คือ
กรุ
ง
โต
เกีย
ว

โทกิ - เอ๊ะ...!?
ยูกิ - ไม่ใช่ทำนองด๊อกง่ะ...

ที่อยู่ในกล่องเสียงนั้นคือ"มอสโค้ด"ความถี่สูง
ถ้าเราไปตามที่บอกนี้ คงมีอะไรซักอย่างที่การ์ดคีย์นั้นเปิดได้แน่

โทกิ - เอ้าเฮ้ย!? งั้นไอ้นี่ก็เป็นคำใบ้จริงๆหรอ...(ไอ้ฮิโตมิ...แกนะแก...)
ซากุระโคจิ - แต่ยูกินี่ยอดไปเลยนะ...แปลศัพท์จาก"มอสโค้ด"ได้ด้วย...

...ยูกิคุง?
ยูกิ - ไม่ใช่ฉันด๊อก

หน้า 12
นั้นน่ะ...
คน - อย่าเข้ามานะ ไอ้ตัวประหลาด"เสียง"!!
ขืนนายพูดก็ได้พังพินาศกันพอดี!!
ไอ้ตัวสังคมรังเกียจ!!

มาโกโตะ - ...ยู ไม่เป็นไรนะ

...ยูนะเก่งออก
ฉันจะสอนอะไรดีๆให้นายเอง

ภาษาที่ต่อให้ไม่ได้เอ่ยปากเลยก็ยังสื่อสารกันได้
เป็นความลับระหว่างเราสองคนไงล่ะ?

ยูกิ - ...มาโกโตะเป็นคนสอนฉัน
ภาษาที่ใช้สื่อสารได้โดยที่ไม่ต้องเอ่ยปากอะไร "มอสโค้ด"

ซากุระโคจิ - ...ยูกิคุง?

ยูกิ - ...ไปตามที่อยู่นั้นกันเต๊อะ

หน้า 13
โทกิ - อะ...

อีกแล้วหรอฟะ!!
มันต้องเป็นกลลวงเหมือนที่สุสานนั้นอีกแหงๆ! เอ็งหลอกตูไม่ได้หรอกเฟ้ย!! ฮิโตมิ!!

จะให้ตูคิดยังไง ไอ้บ้านโทรมๆนี้กับการ์ดคีย์สุดไฮเทคนี้ก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกันได้เลยนะวุ้ย...
ยูกิ - งั้นดูนี้จิ๊

หน้า 14
ป้ายมันก็เขียนว่า "ชิบุยะ" ด้วยง่ะ
ป้าย - คฤหาสน์ชิบุยะ

โทกิ - กะ...โกหก...งั้นไอ้การ์ดคีย์นี้ก็เป็นกุญแจเปิดไอ้บ้านโทรมๆนี่จริงๆหรอ...
ซากุระโคจิ - งั้น "ชิบุยะ" ที่ว่าก็เป็นชื่อคน ไม่ใช่ชื่อสถานที่ซินะ

ประธาน - เอ้า? ทุกคน

ซากุระโคจิ - ประ...ประธานนักเรียน!?
ประธาน - แน่นอนๆ

โทกิ - นะ...นายมาทำอะไรที่นี่...
ประธาน - หืมม์? อ้อ พอดีออกไปซื้อของมาทำสตูมานะ (วันนี้เป็นสตูไก่)
เอ้า อย่ามายืนพูดกันตรงนี้เลย
ยูกิ - สตูไก่...

หน้า 15
ประธาน - เชิญเข้ามากันก่อนเถอะ

โทกิ - ที่นี่บ้านของประธานนักเรียนหรอ!?
...งั้นนาย...หรือว่าจะเป็น "ชิบุยะ"!?
ประธาน - อ่ะแน่นอน ฉันเนี่ยแหละ "ชิบุยะ" (ไม่ได้บอกพวกเธอหรอกหรอ?)

โทกิ - ดะ...เดี๋ยวซิฟะ!! แต่ไอ้กุญแจนี้มันเป็นความลับสุดยอดของ "เอเด็น"...
แถมฮิโตมิก็ขโมยออกมา "ผู้ถูกหา"ก็หมายตามันอีกด้วย...
ประธาน - หืมม์? อ่ะ แน่นอนๆ แต่ละคนก็เป็นเด็กดื้อซนกันทั้งนั้นนี่นะ

โทกิ - ห๊า?
ประธาน - คิดถึงความหลังขึ้นมาเลยนะ

หน้า 16
ทั้งฮิโตมิ...ทั้ง"ผู้ถูกหา"
สมัยก่อนก็เคยอาศัยอยู่ที่นี่กันทั้งนั้นแหละ

โทกิ - ห๊า!?
ฮิ...ฮิโตมิกับ"ผู้ถูกหา"นะหรอ!?
ซากุระโคจิ - นะ...นั้นมันหมายความว่ายังไง...

โอ...โอกามิ!?

หน้า 17
โทกิ - นะ...นายทำอะไรของ...

หน้า 18-19
โอกามิ - ท่ะ...ท่านอาจารย์...ขะ...ขอยินดีต้อนรับกลับ...ครับ...
ประธาน - แน่นอน โอกามิเอง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปก็จะมาอาศัยอยู่กับฉันด้วยเหมือนกัน

หน้า 20
โทกิ - ห๊า!?
ประธาน - ก่อนอื่นก็ต้องสั่งสอนจากกริยามารยาทสามัญ...เอาคะแนนไปซัก 65 คะแนนแล้วกัน?
โทกิ - พูดอะไรฟะ...

ประธาน - โอกามิคุงได้เข้ามาเป็นศิษย์ฉัน

แล้วกำลังฝึกฝนให้ตนกลายเป็นสุดยอดของผู้ใช้พลังเหมือนกับฮิโตมิกับ"ผู้ถูกหา"แล้วไงล่ะ
** ประธานนักเรียนชุดมาสค็อตกลายไปเป็นอาจารย์ชุดมาสค็อตอย่างรวดเร็ว!! อะไรกำลังจะเกิดขึ้นใน "คฤหาสน์ชิบุยะ" ที่เต็มไปด้วยปริศนากันแน่!? **
next: ชีวิตคนใช้ของโอกามิคุง to be continued