07-Ghost 56

ป๋มดรอปแฟร์รี่เทลแล้วนะงับ เพราะป๋มถือว่ามีคนแปลอยู่แล้วอ่ะ (แถมถ้าจะหาใหม่ก็ไม่น่ายากอะไรด้วย) ขอเอาเวลาตรงนั้นมาทำพวกรายเดือนที่ไม่ค่อยมีคนแปลดีกว่า เท่ากับว่า ไทยตอนนี้มีแค่เรื่องนี้กับแพนโดร่าฮาร์ทสแค่นั้นอ่ะนะ ขอโทษด้วยนะงับ - -"



07-Ghost
Kapitel 56 "หนึ่งวันที่ไม่จบสิ้น"
หน้า 1
** ถ้าเราก้าวเดินไปด้วยกัน ก็น่าจะไปถึงดาวเดือนได้ **

07-Ghost
Kapitel 56 "หนึ่งวันที่ไม่จบสิ้น"

หน้า 2
** แม่ลูกที่ได้มาพบกันในที่สุด" **

เทย์โตะ - [ฉันคิดว่าต้องเผลอตะโกนออกไปแน่]

[ว่า "ทำไมจู่ๆถึงทิ้งคาเปร่าแล้วหายตัวไปล่ะ!!"]

["คิดว่าคาเปร่าต้องทุกข์ทรมานจนได้หลั่งน้ำตาไปขนาดไหน?"]

["ถึงอย่างงั้น แต่เขาก็ยังเชื่อมั่น ยังให้อภัย"]

["และยังรักคุณอยู่ดีน่ะ"...]

หน้า 3
[แต่ว่า ฉัน]

[กลับพูดอะไรไม่ออกเลย]

หน้า 4
[แม้แต่คำเดียว]

-- วันที่ 12 พ.ย. --
ลุเทียร์ - ฉันมีหนี้สินของสามีที่เสียไปต้องแบกรับ

หน้า 5
ถึงเราจะยังพอมีกินได้จากงานเย็บปักถักร้อย
แต่เมื่อครึ่งปีก่อน ตาฉันเริ่มไม่ค่อยดี
ทำให้ไม่สามารถหาเงินมาใช้หนี้ได้

ถึงต้องขายตัวก็ไม่เพียงพอสำหรับใช้หนี้...
เราไม่มีอะไรจะกิน...จนฉันคิดจะพาเด็กคนนี้ไปยังที่ๆสามีอยู่ด้วยกันกับฉัน...

แต่ฉัน...ก็ทำไม่ลง...

หน้า 6
ฉันอยากหาวิธี
ซักวิธีที่จะทำให้เด็กคนนี้อยู่รอดต่อไปได้...!!

จึงได้้ขายลูกของตัวเองไปเป็นทาส
เป็นการกระทำที่นับว่าบ้าเถื่อนสำหรับผู้เป็นแม่

หน้า 7
แต่ก็ยังดีกว่านั่งรอความตาย
ถึงจะไม่ได้พบกันอีก แต่ถ้าเด็กคนนี้สำหรับอยู่ต่อไปได้ล่ะก็...
สิ่งนั้นคือความสุขเพียงหนึ่งเดียวที่ฉันจะให้กับคาเปร่าได้แล้ว...

หน้า 8
การที่ฉันได้โอบกอดเด็กคนนี้อีกครั้ง...
ต้องขอบพระคุณพวกคุณมากน่ะคะ...คุณเทย์โตะ...คุณฟราว...

คาเปร่า - พี่เทย์โตะเขาสอนไซฟอนให้ผมด้วยล่ะฮะ!
[พี่เขาสุดยอดไปเลย!]
ต้องรักษาตาของแม่ได้แน่ๆ

เทย์โตะ - แล้วอย่า...
คาเปร่า - แล้วก็นะ! เขาให้ถุงมือผมด้วยล่ะ
ดูซิ! ดูซิ!
เทย์โตะ - แล้วอย่าปล่อยมือจากคาเปร่าอีกนะครับ...
สิ่งที่ผมพูดได้มีแค่นั้นแหละ

หน้า 9
ฟราว - เมื่อกี้ที่ว่าคุณลุเทียร์เป็นตัวแทนคุณแม่ของคุณหนูนี่
มันหมายความว่าไงหรอ?

เรน่า - ช่วยดูทางนี้หน่อยค่ะ

นี่คือรูปแม่ของดิฉันเอง
เทย์โตะ - หน้าเหมือนคุณลุเทียร์เปี๊ยบเลย...

แม่เป็นเจ้าของพื้นที่ระแวงนี้ทั้งหมด และเป็นคนสายเลือดเดียวกับฉันเพียงคนเดียว
แต่เมื่อสองปีก่อน ท่านก็ได้เสียไป...

มีใครบางคนวางยาท่าน...

หน้า 10
ฟราว - ตายไม่ค่อยสวยเลยแฮะ...
คนร้ายหวังชิงทรัพย์สินอย่างงั้นหรอ?

เอริคท์ - ครับ...ถึงจะน่าเสียดาย แต่พวกเราเองก็ต้องทำตามเกณฑ์เหมือนกัน
คนที่จะรับช่วงต่อบ้านหลังนี้ได้ จำเป็นต้องมีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ พวกญาติๆก็จะฮุบสมบัติทั้งหมดไป
โดยที่ท่านเรน่าซึ่งอายุเพียง 14 ไม่ได้ส่วนแบ่งใดๆทั้งสิ้น

แล้วพวกนั้นจะต้องดำเนินแผนการขายที่ดินนี้ทิ้งเป็นแน่
แม่ - [เรน่า...เรน่า]
[ปกป้อง...ที่ดินของ...ท่านย่าด้วย...]

เอริคท์ - กระผมจึงปิดเงียบเรื่องการตายของนายหญิง
และเร่ไปตามตลาดขายทาสต่างๆเป็นเวลา 1 สัปดาห์

หน้า 11
การที่กระผมได้ไปพบกับคุณลุเทียร์ที่หน้าเหมือนกับท่านหญิงเปี๊ยบนั้น
คงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ นอกจากปาฏิหารย์แห่งพระผู้เป็นเจ้า

ฟราว - ...แต่คุณลุเทียร์ก็จะต้องถูกหมายหัวแทนที่แม่ที่ตายไปแล้ว...
ซึ่งก็หมายความว่ารักษา "ประกันชีวิต" ในข้อสัญญาทาสสามัญไม่ได้...
เอริคท์ - ...ถูกต้องแล้วครับ

คาเปร่า - คุณแม่!!
ลุเทียร์ - แต่ทุกท่านก็ให้สัญญากับฉัน

หน้า 12
ว่าจะปกป้องฉันอย่างแน่นอน...
และก็
จะลบเรื่องที่ฉันเคยเป็น "ทาส" ที่ลงทะเบียนกับจักรวรรดิ...

ในเมื่อคาเปร่าได้มาหาฉันแล้วตอนนี้
การที่ฉันให้ความช่วยเหลือท่านเรน่า ก็นับได้ว่าเป็นบททดสอบของพระเจ้าอย่างแน่นอน

เรน่า - คุณลุเทียร์...

ฟราว - เพราะงั้นถึงต้องขออีกวันซินะ...
เธออยากให้พวกเรารอจนถึงพรุ่งนี้ เพื่อให้เรื่องนี้มันผ่านพ้นไปก่อนใช่ไหม คุณหนู?

หน้า 13
เรน่า - ใช่แล้วค่ะ...
เทือกเขาที่ท่านย่าให้ความสำคัญมาก
และผืนป่าที่ท่านแม่รักหวงแหน ดิฉันอยากเก็บสองสิ่งนั้นเอาไว้...!

ฟราว - แล้วญาติที่ว่านี้อยู่ไหนล่ะ?

เรน่า - ในพื้นที่ของคฤหาสน์อัลมาซมีบ้านอยู่ทั้งหมด 4 หลัง
แผนที่ - ซาดะ
รีนัน
อูล
คฤหาสน์อัลมาซ (แม่ของเรน่า)
เรน่า - แต่ละหลังก็มีพี่น้องของแม่และครอบครัวอาศัยอยู่
ฟราว - นี้เล่นมีเขาหลังบ้านแทนสวนหลังบ้านเลยหรอ...

เทย์โตะ - เหลืออีกแค่หนึ่งวัน...
อีกฝ่ายจะมาไม้ไหนจะไม่รู้

ให้พวกเราช่วยคุ้มกันอีกแรงเถอะครับ

หน้า 14
คาเปร่า - ผมเองก็จะปกป้องคุณแม่!!

??? - พี่ยังไม่ตายอีกหรอเนี่ย?

ฉันอุตส่าห์ใส่ยาพิษในแก้วน้ำที่พี่ใช้ประจำโดยไม่ให้ใครรู้แล้วแท้ๆ
อึดจริงๆเลย!
อีกเดี๋ยวเรน่าก็จะครบ 15 ปีแล้ว!

เรายังพอมีเวลาอยู่

จัดการเรื่องเอกสารเสร็วหมดแล้วหรอ!?
ถ้าพี่ตายไปซักคน
ฉันก็จะได้เอาที่ดินบ้านนอกนี้ไปขายแล้วบินไปต่างประเทศได้ซักที...!!

หน้า 15
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเถอะ
เพราะนายชอบชะล่าใจเอาตอนจบทุกที
งะ...งั้นหรอกหรอ?

ไม่เป็นไรหรอก...เวลายังเข้าข้างฉันอยู่...

คนใช้ - ทุกท่านต่างก็ได้สละเวลาเพื่อมารวมกันที่นี่

คนที่กำลังฝากเสื้อคลุมอยู่คือน้องสาวของนายหญิง ท่านรินัน

หน้า 16
คนที่กำลังพูดคุยนั่นคือท่านอูล น้องชาย
ส่วนชายหนุ่มผมบรอนด์ท่านนั้นคือท่านซาดะ น้องชาย

ทุกท่านจะมาพักพิงที่นี่จนกว่าจะถึงวันเกิดของท่านเรน่า

พะ...พวกคุณเป็นใครกันครับ!!
ฟราว - หา?

เอริคท์ - ท่านนักบวชผู้นี้
จะมาพักที่นี่เพื่ออวยพรวันเกิดกับท่านเรน่าครับ
ฟราว - [ต้องฝากตัวด้วย]
[จะดูผมยังไงก็เป็นนักบวชล่ะนะครับ]

นิคซ์ - จะให้เขาพักที่นี่จริงๆหรอ?
[หมอนั้นมันพวกวิปริตชัดๆ...]
เอริคท์ - ทั้งนั้นก็เพื่อคุณลุเทียร์น่ะ นิคซ์
[แถมไอ้ยักษ์นั้นยังท่าทางแกร่งเอาเรื่องอีกด้วย]
คนใช้ - [การแต่งกายของท่าน]
[มันไม่บงบอกว่าเป็นนักบวชนะครับ]
ยังไงก็ช่วยกรุณาเปลี่ยนเสื้อก่อนนะครับ

หน้า 17
ก๊อก
ก๊อก

เทย์โตะ - ขอโทษนะครับ คือ...
คาเปร่าเขาหลับไป ผมเลย...

ลุเทียร์ - แหม...ต้องขอโทษจริงๆนะ คาเปร่าชอบพูดอะไรเอาแต่ใจอยู่เรื่อย เลยมาเป็นภาระให้เธอต้องดูแล
เทย์โตะ - ไม่เป็นไรหรอกครับ

ลุเทียร์ - ขอบใจมาก...พวกเธอต้องเป็นพระผู้เป็นเจ้าของฉันอย่างแน่นอน...

หน้า 18
เทย์โตะ - เงียบจังแฮะ...
ฟราว - ฉันรู้สึกแย่ยังไงไม่รู้

เทย์โตะ - อะไรฟะ? นี่เมาค้างอีกแล้วหรอไง?
ฟราว - ไม่ใช่เฟ้ย
[อย่ามาล้อตูเล่นนะเฟ้ย]

คฤหาสน์นี้ไม่มีทางเข้าตอนที่พวกเรามาถึง...
พื้นที่แถบนี้ทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยความมืด
พวก "คอล" มันไปทำคำอธิษฐานแบบไหนให้เป็นจริงกันแน่?
เทย์โตะ - งั้นแปลว่าอาจมีใครซักคนในคฤหาสน์นี้ที่ถูกมันสิงอยู่งั้นหรอ...!!

หน้า 19
ฟราว - ปกติฉันจะเห็นพลังความมืดพุ่งออกมาด้านหลังของคนที่ถูกมันสิง
แต่คราวนี้ มันเล่นแบบนี้เลยอ่ะ

นิคซ์ - ผมเอาชาอุ่นๆมาให้แล้วครับ
เทย์โตะ - ขอบคุณครับ คุณนิคซ์

หน้า 20
ฟราว - ไอ้เด็กเปรต?
ไหงแข็งทื้อแบบนั้นฟะ?
[อ้าวเฮ้ย ชา!!]
[ชาล้นออกมาแล้วนะเฟ้ย]

หน้า 21
ห้วงมิติกำลังบิดเบี้ยว...!?

เทย์โตะ!!

หน้า 22
อะ...ไรกัน...?

เทย์โตะ - สวัสดีครับ!

คนใช้ - ไม่ทราบว่าใครหรอครับ?
ฟราว - เสียงนี้มัน...
เทย์โตะ - นักบวชกับนักบวชฝึกหัดครับ พวกเรากำลังตามหาคนอยู่นะครับ

ย้ากกกก ไอ้ความรู้สึกนี้เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนฟะ!! เปิดซิโว้ย~~!!
คนใช้ - เด็กแบบนั้นจะไปเป็นนักบวชได้ไงกันล่ะครับ
เทย์โตะ - ฉันนักบวชฝึกหัดต่างหากล่ะ มะ...เมื่อกี้ยังมีนักบวชที่ชื่อฟราวอยู่ข้างๆเลยนี่น่า

หน้า 23
-- วันที่ 12 พ.ย. --

[นี่หรือว่า]

มันเกิดบ้าอะไรขึ้นฟะเนี่ย?
[เป็นไปไม่ได้...!!]

ตูไม่ได้เมาแล้วด้วย
[อะ...อันดับแรกเลย ที่ตูมาอยู่ตรงนี้ได้ไงกันฟะ...!!]

[แล้วที่ตูมาใส่เสื้อนี้ก็พิลึกชอบกลวุ้ย...!!]
ต้องเปลี่ยน!! แล้วก็ไปที่ห้องรับแขก!!

เอริคท์ - เชิญทางนี้เลยครับ

คาเปร่า - อ่ะ พี่ฟราวนี้!

หน้า 24
เทย์โตะ - ไอ้ตูก็นึกว่าจู่ๆเอ็งจะหายไปไหนซะอีก
นี่เอ็งมาแก้ผ้าทำบ้าอะไรในบ้านคนอื่นเขาแบบนี้ฟะ!!

ฟราว - ไม่ได้แก้ผ้าเฟ้ย!! ตูกำลังใส่อยู่ต่างหากล่ะ ไอ้เวรนี้!!
[อ้าว ใส่เสร็จล่ะ!!]

เทย์โตะ - หุบปากไปเลย ไอ้ลามก!!
[ถ้าเขาไล่พวกเรากลับจะทำยังไง!!]
ฟราว - อุ๊บ...

เรน่า - พวกดิฉันได้รับคุณลุเทียร์เข้ามาอย่างที่คุณพูดจริง
ในฐานะตัวแทนคุณแม่ของดิฉัน

ฟราว - [กะแล้วเชียว]

เอริคท์ - อยากให้พวกท่านรอไปก่อนหนึ่งวันก่อนที่จะเข้าพบนายหญิงนะครับ

หน้า 25
ฟราว - [เวลา]
คาเปร่า - แม่ครับ!!
แม่ครับ!!

ฟราว - [มันดันหมุนย้อนกลับซะนี้...!!]

เทย์โตะ - เหลืออีกแค่หนึ่งวัน อีกฝ่ายจะมาไม้ไหนจะไม่รู้
ให้พวกเราช่วยคุ้มกันอีกแรงเถอะครับ

คนใช้ - คนที่กำลังพูดคุบยอยู่คือท่านอูล น้องชาย
ส่วนชายหนุ่มผมบรอนด์ท่านนั้นคือท่านซาดะ น้องชาย

ฟราว - [จะว่าไงดีล่ะ]

คนใช้ - พะ...พวกคุณเป็นใครกันหรือครับ!!
ฟราว - [การที่ต้องมาทำอะไรซ้ำๆซากๆแบบนี้]

หน้า 26
เอริคท์ - ท่านนักบวชผู้นี้
จะมาพักที่นี่เพื่ออวยพรวันเกิดกับท่านเรน่าครับ
ฟราว - พวกเอ็งจะมองตูจากตรงไหนก็เป็นนักบวชนะเฟ้ย
[มันทำตูหงิดสุดๆเลยฟะ...!!]
คนใช้ - กลัวแว้วงับ...!!

เทย์โตะ - คือ คาเปร่าเขาหลับไป ผมเลย...
ลุเทียร์ - แหม...ต้องขอโทษจริงๆนะ

หน้า 27
ฟราว - นายเหงาหรอ?

เทย์โตะ - จะ...จู่ๆพูดอะไรนะ...
ฉันไม่ใช่เด็กนะเฟ้ย!!

ฉัน...หวังมาตลอดว่าคาเปร่าจะได้มีความสุข
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องอะไรที่น่ายินดีนักหนาหรอกนะเฟ้ย...!!

เลิกทำเหมือนตูเป็นเด็กซักที!!

อูล - ขอบใจพวกนายมากนะ ที่อยู่จนดึกดื่นแบบนี้
นิคซ์ - ผมเอาชาอุ่นๆมาให้แล้วครับ

หน้า 28
เทย์โตะ - ขอบคุณครับ
คุณอูล คุณนิคซ์
ฟราว - [หืมม์...จะว่าไป...]

รอเดี๋ยวก่อน

นี่นาย
ทำไมถึงทำเรื่องที่ต่างจากเมื่อคืนก่อนได้ล่ะ?
** ฟราว ประเชิญหน้ากับศัตรูตัวต่อตัว...? **