One Piece 380

Please read this thread for more information: Here

Translated in: before 18 Nov. 2005

วันพีซ ตอนที่ 380 – สายด่วนเกาะหลักเอนิเอซล็อบบี้
หน้า 2 –
บาซุคาบิว ซ้าย – ฉันคือมือซ้ายของผู้พิพากษา 3 หัว “ฮิดาริ บาซุคาบิว (บาซุคาบิว ซ้าย)”
บาซุคาบิว ขวา – และแขนขวา ก็คือฉัน “มิงิ บาซุคาบิว (บาซุคาบิว ขวา)”
บาซุคาบิว กลาง – และตรงกลาง ก็คือฉัน “โชว ฟรีเวย์ (ทางกลาง)”
ขวา+ซ้าย – อะไรของนาย
ทหารเรือ – ท่านผู้พิพากษา พวกของเด็กหมวกฟางจัดการคาชีแห่งประตูหน้าเกาะหลักได้แล้ว จากที่รายงานมา ออยโมก็เริ่มแย่แล้วเหมือนกัน
บาซุคาบิว – อะไรน่ะ จะให้ประตูถูกทำร้ายไม่ได้ รีบส่งทหารกฎหมายไปที่ประตูหน้าเกาะหลัก
ทหารเรือ – รับทราบ

หน้า 3 –
*เอนิเอซ ล็อบบี้ ประตูหน้าเกาะหลัก *
ตระกูลแฟรงกี้ – เราทำได้เกิน 5 นาทีตามที่สัญญาแล้ว รีบๆไปเปิดทางให้ร็อคเก็ตแมนเถอะ
ออยโม – ฉันไม่ให้พวกนายผ่านไปได้หรอก โอ้วววว
กีวี – พวกเราแก้ล็อกที่ประตูแล้ว
มอซ – แค่ผลักแค่นั้นเดี๋ยวประตูก็เปิดออกได้แล้ว
ออยโม – ฮืม บ้าเอ้ย

หน้า 4 –
ออยโม – ห้ามแตะต้องประตูน่ะ แก
พาวลีย์ – น็อตลูกข่าง
ออยโม – เอ๋ ก็แค่เชือกเส้นหนึ่ง
ตระกูลแฟรงกี้ – โห ไม่น่าถึงได้เป็นหนึ่งในหัวหลักของกาเลร่า
พาวลีย์ – พวกตระกูลแฟรงกี้ ดึงเร็วเข้า

หน้า 5 –
แซมไบ – ไปกันเลย โซโดม โกโมร่า ดึงเชือกเลย
ตระกูลแฟรงกี้ – ไปที่ประตูเลย ลุย
ออยโม – อ้า อีกนิดเดียว อุ๊บ

หน้า 6 –
ตระกูลแฟรงกี้ – ดึงประตู
ทหารเรือ – ฮื่ม ดูนั้น ประตู . . . กำลังเปิดออก เกิดอะไรขึ้นกับออยโมน่ะ เหวอ พวกนั้นบุกเข้ามาแล้ว


หน้า 7 –
*เอนิเอซ ล็อบบี้ ประตูหน้า รั่วเหล็ก*
พวกรัฐบาล - . . . เฮ้ย ดูที่ทะเลนั้นซิ
ทหารเรือ – รถไฟทะเลหรอ
พวกรัฐบาล – นั้นมันหมายความว่าอะไร มันกำลังตรงมาทางนี้ด้วย
ทหารเรือ – พวกนั้นอาจจะคิดจะบินข้างไปที่เกาะหลักก็ได้ / ไม่มีทางหรอก พวกนั้นผ่านรั่วเหล็กนี้ไม่ได้หรอก

หน้า 8 –
โซโล - . . . นี่ คุณป้า
โคโคโร่ – ฮือ อะไรหรอ / เฮ้ย ทุกคน พวกเราอาจจะเปลี่ยนแผนหน่อยน่ะ เขาบอกให้จับให้แน่นๆน่ะ
ซันจิ – เฮ้ย ไอ้นักดาบเห่ย เกิดอะไรขึ้นหรอ
โซโล – พวกนั้นปิดประตูใส่เราน่ะ
เสียง - . . . อะไรน่ะ

หน้า 9 –
โซเกะคิงส์ – แย่ที่สุด นี้เรากำลังวิ่งชนรั่วหรอเนี่ย
ชอปเปอร์ – แล้ว . . . แล้วพวกเราจะทำยังไงดี
นามิ – หลบเร็ว หลบเร็วเข้า คุณโคโคโร่
โซโล – ไม่ต้องห่วงหรอก มีทางอยู่ ฟาดให้รั่วเปิดออกไปเลย เจ้ากบ
โยโคซุนะ – อ๊บ
โคโคโร่ – มันไม่เปิด . . . ถ้าพวกเราวิ่งไปบนรั่วนั้นด้วยความเร็วขนาดนี้ . . .
ทหารเรือ – ไม่จริงน่ะ . . .

หน้า 10-11 –
ทหารเรือ – รถไฟทะเล กำลังลอยอยู่
รถไฟทะเล – เหวอ
โซเกะคิงส์ – เราจะตายแล้ว
ชอปเปอร์ – อะไรนะ . . . เรากำลังจะตายหรอ
ซันจิ – คุณนามิ รีบๆเข้ามาในอ้อมกอดของผมซิครับ
นามิ – มันมีหลุมน้ำตกที่ใหญ่มากอยู่น่ะ ไอ้บ้า นายคิดจะลงยังไงล่ะ โซโล
โซโล – ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ ดวงเถอะ
นามิ – พวกเราต้องขึ้นอยู่กับดวงงั้นหรอ

หน้า 12 –
ออยโม – โอ้ อ้าก
ทหารเรือ – ออยโมถูกจัดการซะแล้ว
พวกรัฐบาล - . . . หวา ดูนั้นซิ

หน้า 13 –
ทหารเรือ – หรือว่าพวกนาย คือพวกเจ้าเด็กหมวกฟาง
แซมไบ – ใช่แล้วล่ะ
กีวี+มอซ – พวกเราเป็นพวกนั้นด้วยหรอ
พาวลีย์ – เรื่องนั้นมันไม่เกี่ยวหรอก รีบไปกันต่อเถอะ
ตระกูลแฟรงกี้ – เอาล่ะพวกเรา ที่เหลือก็คือไปให้ไกลที่สุดเท่าที่ทำได้เท่านั้น โอ้ววว

หน้า 14 –
ลูลู – พาวลีย์
พาวลีย์ – อุ๊บ บ้าเอ้ย พวกแก หรือว่าพวกแกคือ . . .

หน้า 15 –
พวกโฮบันไท – พวกเราคือ โฮบันไท ด้วยคำสั่งของผู้พิพากษาบาซุคาบิว พวกเราจะลงโทษพวกนาย ณ ประตูนี้
*เอนิเอซ ล็อบบี้ ผู้เฝ้าระดับสูง โฮโนบันเค็นบูไท (กองพลสุนัขผู้เฝ้าแห่งกฎหมาย)
พวกโฮบันไท – ออยโม นายทำอะไรของนาย พวกนายหมายความว่าไงที่ให้พวกโจรสลัดพวกนี้ผ่านประตูมาได้เนี่ย
ออยโม – โอ้ย อ้า ฉันโดนจัดการหรอเนี่ย ฉันไม่ยกโทษให้พวกนั้น ไม่ยกโทษให้พวกแกเด็ดขาด
ตระกูลแฟรงกี้ – แย่แล้ว มันฟื้นขึ้นมาแล้ว

หน้า 16-17 –
ออยโม – อ้ากกกก
ทหารเรือ – อะไรน่ะ
ตระกูลแฟรงกี้ – ร็อกเก็ตแมน ข้ามรั่วมาทางอากาศ
ทุกคน – งั้นมันก็ไม่มีความหมายที่จะต้องเปิดประตูอ่ะซิ

หน้า 18 –
พวกโฮบันไท – เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
แซมไบ – พวกนั้นไม่เป็นไรหรอเปล่าเนี่ย พุ่งชนขนาดนั้น
พาวลีย์ – พวกนั้นไม่ออกมางั้นหรอ

หน้า 19 –
ทหารเรือ – เฮ่ย มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ
พวกรัฐบาล – เอ๋ สองคนนั้นเป็นใครกัน
โซโล – เอ๋ นี่เราต้องแนะนำตัวด้วยไหมเนี่ย
ซันจิ – โง่จริงๆ ไม่จำเป็นหรอก
ทหารเรือ – โจรสลัด
แซมไบ – นั้นมันพวกโรโรโนอา
ตระกูลแฟรงกี้ – พวกเรากำลังรอพวกนายอยู่พอดีเลย
โซเกะคิงส์ – เป็นไปตามที่ฉันวางแผนไว้เลย
ชอปเปอร์ - จริงหรอ

Thank you for reading . . .