One Piece 383

Please read this thread for more information: Here

Translated in: before 18 Nov. 2005

วันพีซ ตอนที่ 383 – ลูฟี่ปะทะบลูโน่
หน้า 1 –
ลูฟี่ – ถ้างั้น โรบินอยู่ในด้านหลังของนายใช่ไหม ถอยไปนะเจ้าวัว
บลูโน่ – ดูเหมือนพวกแกจะยังดูไม่ออกซินะ

หน้า 2 –
บลูโน่ – เนี่ยเป็นการโจรกรรมระดับโลกเลยนะ

หน้า 3 –
ซันจิ – โห
ชอปเปอร์ – อืมๆ เข้าใจแล้วล่ะ
ซันจิ – ไอ้บ้าเอ้ย
ทหารเรือ – อ้ากกก
ชอปเปอร์ – แล้ว ทันทีที่สองพี่น้องโซโดมโกโมร่าคิดว่าจะต้องตายอยู่ในกระเพาะของสัตว์ยักษ์เจ้าทะเล ก็ได้พวกตระกูลแฟรงกี้ช่วยชีวิตไว้และก็พูดกับพวกเขาว่า “ท้องฉันเต็มแล้ว ดังนั้นฉันจะไม่กินพวกนาย” ตั้งแต่นั้นมา พวกนี้เลยสาบานว่าจะซื่อสัตย์ต่อแฟรงกี้ ที่ได้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ตราบที่ยังมีชีวิตอยู่
ซันจิ – นั้นมันไม่ใช่ความบังเอิญเก่าๆที่พวกเขาอยู่ในท้องของสัตว์ยักษ์เจ้าทะเลที่พวกตระกูลแฟรงกี้เผอิญกินอยู่หรอกหรอ
ชอปเปอร์ – “ฉันจะตามลูกพี่แฟรงกี้ไปตลอดชีวิต” เขาพูดอย่างนั้น
ซันจิ – งั้นก็ไม่เป็นไรอ่ะนะ แต่นายมองไปข้างหน้าไม่ได้หรอ อันตรายนะนั้น
ชอปเปอร์ – เขาต้องดีใจมากๆแน่เลยที่มีคนเข้าใจเขา

หน้า 4 –
ชอปเปอร์ – “ว่าแต่ แล้วเจ้าคนที่สวมหน้ากากที่มากับพวกนายล่ะ เขาไม่ได้ขึ้นมา นั้นโอเคหรอ” เอ๋
นามิ – เอ๋
โซโล – อะไร
ชอปเปอร์ – อะไรน่า
ทุกคน – เขาไม่ได้อยู่นี่
เสียง – อะไรกัน เขาตกไปงั้นหรอ / ไม่หรอก ฉันก็คิดเรื่องนั้นอยู่เหมือนกัน เขาไม่ได้มาตั้งแต่แรกแล้ว / ไม่แน่เขาอาจจะวิ่งหนีไปแล้วก็ได้

หน้า 5 –
*เอนิเอซ ล็อบบี้ ทางเข้าเกาะหลัก พวกกาเลร่าปะทะโฮบันไทและพวกเฝ้ายาม*
โฮบันไท – พวกแก หลีกทางไปเดี๋ยวนี้
ลูลู – คงให้ไม่ได้หรอก
ไทลุสตัน – “เซ็นคันโฮล” (ปืนใหญ่เรือรบ)
โฮบันไท – บ้าเอ้ย ฝ่ายนั้นมีแค่ 3 คน ทำอะไรซักอย่างซิ

หน้า 6 –
พาวลีย์ – แฮ่ก แฮ่ก *นายแข็งแกร่งถ้านายมีโอกาสสู้ใช่ไหม ถ้างั้นนายจัดการพวกนั้นได้หรอเปล่าล่ะ*
ลูฟี่ – ได้ซิ
นามิ – แน่นอนว่านายจะอ่อนแอลงเมื่อนายสับสน แต่ทันทีที่พวกเขารู้ว่าช่วยได้ พลังของพวกเขานะไม่มีขีดจำกัดหรอกนะ
ทหารเรือ – จัดการเจ้าคนใช้เชือกนั้นเลย
พาวลีย์ – ลองดูซิ

หน้า 7 –
พาวลีย์ – “ชูเราสแอนด์แรทไลน์น็อต”
ทหารเรือ – อ้ากกกก
ลูฟี่ – นายต้องการจะพูดว่าอะไร
บลูโน่ – จากทะเลทั่วโลก . . . มากกว่า 170 อาณาจักรที่ร่วมกันมีความภูมิใจให้พลังอันนี้

หน้า 8 –
บลูโน่ – องค์การที่ยิ่งใหญ่เรียกว่ารัฐบาลโลกที่ตั้งอยู่บนเกาะๆนี้นะ การที่พวกนายบุกรุกเข้ามาในนี้นั้น ถือว่าเป็นการต่อต้านประเทศทั่วโลก พวกรัฐบาลจะจัดการพวกนายทุกคนต่อหน้าสาธารณะ และจะให้ความตายที่โหดร้ายทารุณมากกับพวกนาย แค่คนไม่กี่ 10 พลังของพวกนายนะยังน้อยไป

หน้า 9 –
ลูฟี่ – ฉันแค่บอกให้นายถอยไปนะ
บลูโน่ – มันไม่เกี่ยวว่าฉันจะถอยหรือไม่ถอย ฉันแค่บอกพวกนายว่าการที่พวกนายเข้ามาจากประตูมาที่เอนิเอซ ล็อบบี้นั้นหมายความว่าพวกนายมันไร้อนาคต การสู้กับพวกเราที่มีท่าทางกายภาพ “โรคุชิกิ” (รูปแบบทั้ง 6) มันไร้ประโยชน์สิ้นดี พวกเราก็แสดงให้นายเห็นแล้วที่สำนักงานใหญ่กาเลร่าคอมปานีมากพอแล้ว พลังมันต่างกันเกินไป
ลูฟี่ – ใช่ นั้นก็จริง . . . แต่ว่า . . . ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไร แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกว่าจะแพ้เลยแม้แต่นิด

หน้า 10 –
ลูฟี่ – โกมุ โกมุ โน . . . (ปืนไรเฟิ้ล . . .)
บลูโน่ – เทกไค (กายเหล็ก)
ลูฟี่ – ไรฟูรุ (ยางยืด)

หน้า 11 –
บลูโน่ - . . . อะไรกัน ไอ้หมอนี้มันไม่ได้มีพลังมากขนาดนี้ตอนที่สำนักงานใหญ่กาเลร่านี่
ลูฟี่ – แก็ตเติ้ลลิงค์คุ (ปืนกลยางยืด)
บลูโน่ – โซล

หน้า 12-13 –
ลูฟี่ – คำก็โลก สองคำก็รัฐบาล ต้องเป็นไปตามที่นายต้องการทุกอย่าง พวกเราแค่มาพาตัวโรบินกลับก็เท่านั้น

หน้า 14 –
โซโล – ไม่ว่าจะเร็วแค่ไหน เราจะกลับไปรับคนๆเดียวมาไม่ได้หรอกนะ เขาจัดการของเขาเองได้
นามิ – แต่เกาะนี้มันเต็มไปด้วยยามเฝ้านะ เขาไม่ใช่ลูฟี่นะ ถ้าเราไม่ไปรับเขา เขาอาจจะ . . .
โซโล – ทุกครั้งที่เราออกจากเกาะ พลังของพวกเราเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาเองก็เจอกับเหตุการณ์เสี่ยงตายมาทุกเกาะและก็รอดมาได้ตลอด พวกเราไม่มีคนที่ตายง่ายขนาดนั้นอยู่ในกลุ่มหรอกนะ
เสียง – ดูนั้นซิ ศาลอยู่ข้างหน้านี่แล้ว

หน้า 15 –
ซันจิ – ไม่นะ คิงส์บลู
ทหารเรือ – เอาล่ะ เรายิงไปได้แล้วตัวหนึ่ง เยี่ยมมาก
แซมไบ – โซโดม

หน้า 16 –
ชอปเปอร์ – โซโดม ไม่นะ พวกเราต้องรีบรักษาเขาแล้ว
เสียง – โซโดม ยืนให้มั่น อย่าเพิ่งล้มน่ะ
แซมไบ – เฮ้ย พวกนาย รีบเปลี่ยนมาตรงนี้ได้แล้ว เร็วเข้า โซโดมไม่ค่อยดีแล้วล่ะ กล้ามเนื้อหน้าอกของเขาถูกชนด้วยปืนใหญ่นั้น เร็วเข้า ก่อนที่เขาจะล้มลง พวกเราจะได้อะไรล่ะถ้าพวกนายมาหยุดอยู่ตรงนี้ไปด้วย

หน้า 17 –
ชอปเปอร์ – เขาบอกว่า “ไปซิ”
ทหารเรือ – ไม่มีใครอยู่บนนั้นเลย อะไรน่ะ
แซมไบ – ไปกันเถอะ โกโมร่า

Thank you for reading . . .