Fairy Tail 113

EIGHT DOWN!! XDD

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 113 “คามินาริเด็น (สำนักฟ้าคำราม)”
หน้า 1
แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 113 “คามินาริเด็น (สำนักฟ้าคำราม)”

ชื่อ มิคุนิ + ชิน อายุ 16 ปี
เวทมนตร์ เวทย์ดิน
ของที่ชอบ กลอง ของที่เกลียด หนู

หน้า 2
รัคซัส – ทำไมเอเวอร์ถึงจัดการอีแค่เอลซ่าคนเดียวยังไม่ได้
ห๊า?
ยัยเอเวอร์ อ่อนแอลงขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!!!!

ฟรีด – เอลซ่านะแกร่งเกินไป
น่าจะให้ไม่ฉันก็บิ๊คสโลว์ไปจัดการซะดีกว่านะ

รัคซัส – แล้วแกกลับที่นี่ทำไม ฟรีด
ฟรีด – ก็เกมเซ็ตไปแล้วนี่น่ะ
ถ้าปล่อยพวกตัวประกันไปล่ะก็ มาสเตอร์คงไม่เคลื่อนไหวแล้วล่ะ

หน้า 3
รัคซัส . . .

รัคซัส – จบแล้วซะที่ไหนเล่า

ถ้าแกไม่ยอมทำตามฉันล่ะก็ไสหัวไปซะ
ฉันไม่ต้องการคนอย่างนายในแฟร์รี่เทลของฉัน

หน้า 4
ลูซี่ – แบ็ตเติ้ลออฟแฟร์รี่เทลงั้นหรอ!?
คานา – รัคซัสมันทำเรื่องแบบนั้นหรอเนี่ย?

มาคารอฟ - . . . แต่ก็จบลงแล้วล่ะ เมื่อพวกเจ้าถูกปลดจากการเป็นหินแล้วก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปเล่นตามเกมงี่เง่าของเจ้ารัคซัสแล้วล่ะ

มิราเจน – แต่ว่า . . . ทุกคนที่ต้องมาบาดเจ็บเพราะกับดักของฟรีดก็ . . .
บิสก้า – ใช่แล้วล่ะ!! ถ้าไม่จัดการลงโทษรัคซัสให้เข็ดล่ะก็ คนอื่นจะเอาเป็นตัวอย่างไม่ดีไปนะ

มาคารอฟ – ฉันรู้แล้วน่า เดี๋ยวฉันจะจัดการลงโทษมันขั้นสูงสุดให้เอง
ไอ้เจ้าบ้ารัคซัส . . . ครั้งนี้ฉันไม่ยอมเจ๊าๆให้แน่นอน

นัตซึ – เดี๋ยวก่อนๆ

หน้า 5
เรื่องนั้นอ่ะนะ . . . มันก็จริงที่จับพวกมาสู้กันเองแบบนั้นมันก็ยังไงอยู่หรอก . . .
แต่ถ้าเรื่องที่จะวัดว่าใครเก่งที่สุดในแฟร์รี่เทลเนี่ย ฉันว่าฉันเห็นด้วยกับความคิดตรงนี้ของรัคซัสนะ

เรวี่ – คือว่า . . . มันก็ไม่ถึงกับใช่แบบนั้นหรอก

นัตซึ – ก็เป็นว่า อย่าไปโกรธรัคซัสเขามาเลยน่า
ลุง

มาคารอฟ – นัตซึ . . .
คนอย่างนายนี่

นัตซึ – และเพราะงั้น

คราวนี้มาเริ่มแบ็ตเติ้ลออฟแฟร์รี่เทล รอบ 2 กันเลย!!! คราวนี้เอาให้ลงได้หมดไม่ต้องหยั้ง!!!!
ทุกคน – ว่าไงนะ!!!?
มาคารอฟ – พอได้แล้ว!!!

หน้า 6
นัตซึ – ก็พวกเรายังไม่ทันได้ทำอะไรเลยนี่หน่า!!! เอาล่ะ!!! มาสู้กันได้เลย!!!
ลูซี่ – พอเหอะน่า . . . นายพูดแบบนั้นฟังไม่เหมือนกับจะเอาแค่ล้อกันเล่นๆเลยอ่ะ
คานะ – ถ้าบอกว่าไม่ว่ายังไงล่ะก็ ฉันจะเป็นคู่มือให้เองก็ได้
บิสก้า – คานะ อย่าไปกับเขาแบบนั้นซิ

แฮปปี้ – นัตซึ . . . กระผมว่าไม่น่าเอาผู้หญิงเป็นคู่ต่อสู้แบบนั้นเลยนะ
นัตซึ – จะผู้หญิงผู้ชายแล้วมันเกี่ยวตรงไหน!!
แฮปปี้ – เหวอ หน้าตาดูเอาเรื่องน่าดูเลยง่ะ

นัตซึ – เอาล่ะ ลุยล่ะนะ ลูซี่!!
ลูซี่ – ไม่เอ้า

จูเบีย – เป็นอะไรไปหรอ กาซิลคุง
กาซิล – เปล่านี่

จูเบีย – เป็นกิลด์ที่สนุกสนานดีนะ
กาซิล – ชวนโมโหซะมากกว่า

หน้า 7
มิราเจน – เอ๋? อะไรน่ะ
คานะ – หือ?

ลูซี่ – อะไรกันเนี่ย!?
กระดานประกาศของเวทย์อาคมจู่ๆก็โผล่เต็มกิลด์ไปหมด

หน้า ８
รัคซัส – ได้ยินไหม ลุง
และก็ลูกกิลด์ทั้งหลาย

นัตซึ – รัคซัส

รัคซัส – กฎมันหายไปแล้วข้อหนึ่งซินะ . . . ตอนนี้ฉันเลยจะเพิ่มกฎใหม่เข้าไปแทน

เพื่อให้แบ็ตเติ้ลออฟแฟร์รี่เทลคงต่อไป
ฉันจะใช้ “คามินาริเด็น” (สำนักฟ้าคำราม) ล่ะนะ

หน้า 9
มาคารอฟ – คามินาริเด็น (สำนักฟ้าคำราม) งั้นหรอ!!?

รัคซัส – เหลือเวลาอีกแค่ 1 ชั่วโมง 10 นาที เอาล่ะ . . . จะชนะพวกฉันได้หรอเปล่า?
หรือว่าจะรีไทย์ล่ะ? “มาสเตอร์”

ฮ่าๆๆๆๆ

มาคารอฟ – เจ้าคิดอะไรขอเจ้าน่ะ รัคซัส!!!! คิดจะเอาแม้แต่คนที่ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาเกี่ยวพันด้วยหรอไง!!!!

หน้า 10
อุ๊ก

นัตซึ – ลุง!!
ลูซี่ – เกิดอะไรขึ้นนะ!?

อุ๊บ

มิราเจน – แย่แล้ว!! ยาประจำล่ะ!!

บิสก้า – มาเป็นเอาเวลาแบบนี้ . . .
เรวี่ –มาสเตอร์ ทำใจดีๆไว้นะคะ!!
มาคารอฟ – อุ๊ก . . .

นัตซึ – คามินาริเด็น (สำนักฟ้าคำราม) คืออะไรน่ะ!!?

มาคารอฟ – อู๊ก . . .

นัตซึ – ลุง!!!

หน้า 11
มิราเจน – แย่แล้ว . . . !!! ทุกคน . . .
ดูข้างนอกซิ

นัตซึ – นั้นมันอะไรฟระ

เรวี่ – รัคริม่าสายฟ้าหรอ . . . ?

คานะ - ของแบบนั้นมัน . . .

หน้า 12-13
ลอยอยู่ทั่วเมืองเลยแฮะ

ในรัคริม่าแค่ล่ะอันมีพลังเวทย์สายฟ้าระดับสูงสถิตอยู่
หรือว่า นี่ก็คือคามินาริเด็น (สำนักฟ้าคำราม) งั้นหรอ . . .

จูเบีย –คล้ายๆกับสำนักราชวังสายฟ้าอย่างงั้นหรอกหรอ?
คานะ – ล้อมรอบทั้งเมืองแม็คโนเลียด้วยของแบบนี้เลยหรอ . . .
ลูซี่ – ว่าแต่ ถ้ามันปล่อยไฟฟ้าออกมา จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ?

คานะ – ฟ้าผ่านับครั้งไม่ถ้วนกลางเมืองยังไงล่ะ . . .

หน้า 14
บิสก้า – คิดว่าเราจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นหรอ!!!
เปลี่ยนอาวุธ สไนเปอร์ ไรเฟิ้ล!!!

ลูซี่ – ทำได้แล้ว!!!
คานะ – เยี่ยมไปเลยนี่ บิสก้า
บิสก้า – แบบนี้น่ะ ฉันเก็บหมดเลยยังได้

หน้า 15
อ้ากกกกกก!!!!
ลูซี่ – กรี๊ด
คานะ – บิสก้า!!

เฮ้ย!! ทำใจดีๆไว้!! บิสก้า!!!
ลูซี่ – นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!? เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ!?

คานะ - เวทย์มนตร์เชื่อมต่อร่างเนื้องั้นหรอ!!?

หน้า 16
รัคริม่าพวกนั้น ถูกร่ายด้วยเวทย์มนตร์ที่จะส่งผ่านความเสียหายของตัวเองไปที่คนที่ทำลายมันอยู่
ลูซี่ – เอ๋?
คานะ - หรือเรียกได้ว่า ถ้าโจมตีมันล่ะก็ ความเสียหายมันก็จะกลับมาหาเราทั้งอย่างงั้น
ลูซี่ – ไม่จริงน่า!!?

คานะ – ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ล่ะก็ ชาวเมืองทุกคนก็จะ
ต้องจัดการรัคซัสสถานเดียวแล้ว!! ไปกันเถอะ!!!
??? - ฉัน . . . จะพยายามอพยพคนเท่าที่จะทำได้ก็แล้วกัน

ไรจินชูว (กลุ่มเทพสายฟ้า) เองก็ยังเหลืออีกสองคน!! ระวังตัวด้วยล่ะ!!!

รัคซัส – ฮ่าๆๆๆๆ!!!!
เป็นไงล่ะ ลุง!!! ตัวประกันคราวนี้เอาเป็นคนทั้งเมืองเลยไงล่ะ!!!!

หน้า 17
นัตซึ – ไอ้บ้านั้นมันคืออะไรของมันฟระ!!
เรวี่ – นัตซึ!!!

ฟรีด – ไม่เห็นต้องทำขนาดนั้นเลยนี่น่า . . .
รัคซัส – ขนาดนั้นงั้นหรอ?

นัตซึ – ทำเกินไปแล้วนะเฟร้ย!?

รัคซัส – จะเอาขนาดไหนนั้นฉันเป็นคนตัดสินเอง

นัตซึ – ถ้าอยากเป็นมาสเตอร์นักก็สู้กับลุงเอาเองซิฟระ

หน้า 18
รัคซัส – นี่มันคือการสู้ชนิดเอาตาย!!!!
ไม่มีทางจบจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตายหายหมดหรอกนะเฟร้ย!!!!

นัตซึ – เลิกทำบ้าได้แล้วน่า รัคซัส!!!!

หน้า 19
เรวี่ – นัตซึ . . . ใจเย็นๆไว้

นัตซึ – ใครมันจะไปเย็นได้ฟระ!!!
เรวี่ – ยังไงก็ขึ้นมานี่ก่อนเหอะนะ
นัตซึ – บัดซบ!!! ตรงนี้ก็มีกำแพงล่องหนเหมือนกันหรอเนี่ย!!

เรวี่ – เวทย์อาคมใช่ไหมล่ะ?
เพราะมันเป็นเวทย์ตัวอักษรชนิดหนึ่ง ไม่แน่ฉันอาจจะทำอะไรบางอย่างได้ก็ได้นะ

หน้า 20
** ไม่ว่าจะความลำบากหรืออุปสรรคใดๆ ถ้าเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆก็ต้องพบกับ “ทางออก” อย่างแน่นอน!! **
นัตซึ – จริงหรอ เรวี่!!?
เรวี่ – ฉันนะ . . . เชื่อนะว่าถ้าเป็นพวกเธอจะต้องหยุดรัคซัสได้แน่ๆนะ

Thank you for reading . . .