Code:Breaker 163

Yeah, guess I'll just do some summary to English for you readers as well...if you actually even bother to come to read though. :p



ได้ข่าวว่าประกาศคนพากย์ของโอกามิกับซากุระแล้วน่ะงับ สำหรับภาคอนิเมะ คนพากย์โอกามิคือโอกาโมโตะ โนบุฮิโกะ ส่วนซากุระคือฮิคาซะ โยวโกะ กำลังรอดูคนที่เหลืออยู่งับ >_<"

ปล. เดี๋ยวป๋มแปลย้อนจากตอน 158-160 ให้แล้วกันนะงับ แต่ก่อนหน้านั้นคงต้องรบกวนให้รอรวมเล่มออกแทนไม่ก็ไปอ่านอังกฤษเอาน่ะงับ (แต่อังกฤษตอนหลังๆนี้แปลมั่วเยอะ เตือนไว้นิด - -")



โค้ดเบรกเกอร์
โค้ด 163 "เจตนารมณ์ของน้ำแข็งที่เร้าร้อน"
หน้า 1
ซากุระ - [การที่จะเปิดประตู "ซึ" ซึ่งเป็นประตูสุดท้ายก่อนถึง "เอเด็น" จำเป็นต้องใช้กุญแจคือเทววุธทั้งสาม "ยาตะโนะคางามิ" "ยาซากะนิโนะมางาทามะ" และ "อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ"]
แค่ใช้ "ไฟ" ของโอกามิและ "พลังแม่เหล็ก" ของโทกิคุงสร้างดาบเหล็กขึ้นมายังไม่พอหรอกเรอะ...
เฮย์เกะ - นี่เป็นแค่พาชนะเท่านั้นครับ เรายังต้องใส่จิตวิญญาณเข้าไป

จิตวิญญาณที่จำเป็นสำหรับ "อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ" คือ "ความหาญ"
หากผู้ถือวิญญาณไม่ใส่วิญญาณนั้นเข้าไป กุญแจนี้ก็ไม่ทำงาน
** ผู้ถือวิญญาณของแต่ละอันคือใครกัน!? **
== ยาตะโนะคางามิ = กระจกพุฒิวิศาล, ยาซากะนิโนะมางาทามะ = มณีเสี้ยวจันทรา, อาเมะโนะมุราคุโมะโนะซึรุงิ = พระแสงขรรค์เมฆาสุราลัย

โทกิ - "ห้าวหาญ" เรอะ...
ยูกิ - ผิดแล้ว!! มัน "กล้าหาญ" ต่างหาก!! ฉันจัดการเอง...
รุย - ถ้างั้น

หน้า 2
ไว้เป็นหน้าที่ฉันเอง!!
โทกิ - องค์ชาย!?

รุย - อุ๊ก...!!
[...นี่มัน!? เหมือนถูกจับไปทั่วร่างเลย...]

โทกิ - มีแสงออกมาแล้ว!! เคลียร์แล้วซิน่ะ

โห งี้เองเรอะ
ยูกิ - ฉันเอาด้วย!! ฉันเอาด้วย!!
โอกามิ - มันเรียบร้อยไปแล้วน่ะครับ
เฮย์เกะ - ดาบนั้นจะทดสอบผู้ถือว่ามีวิญญาณแห่ง "ความหาญ" หรือไม่ เพราะฉะนั้นเลยเหมาะกับองค์ชายที่ชอบความรุนแรงที่สุด

หน้า 3
ซากุระ - งั้นก็เริ่มสร้าง "อัญมณี" ด้วยพลังพิเศษ...

โคจิ - ทนหน่อยน่ะ แม่หนูซามุไร
ซากุระ - โอ้ะ!?

เฮย์เกะ - เคลียร์แล้วครับ

"อัญมณี" นั้น พิเศษตรงที่ต้องใช้วิญญาณแห่ง "ความเมตตา" ผู้ถือจำเป็นต้องใส่ (เลือด) ของพันธ์หายากเข้าไปน่ะครับ
โคจิ - ...เรียบร้อย
โทกิ - ...ก็ใช่ว่าฉันมีปัญหาหรอกน่ะ แต่เคลียร์ได้ง่ายๆแบบนั้นมันทำให้หงุดหงิดยังไงชอบกล
โอกามิ - งั้นก็รีบๆจัดการ "กระจก"...

ยุกิฮินะ - ฉันไม่เอาด้วยเด็ดขาด

โอกามิ - ยุกิฮินะ? พูดว่าอะไร...
เฮย์เกะ - ช่วยไม่ได้นี่ครับ

หน้า 4
"กระจก" นั้นจำเป็นต้องใช้ "แสง" ของผมส่องที่แผ่นน้ำแข็งที่ทำมาจาก "สสารน้ำ" ของยุกิฮินะถึงสามารถสร้างเป็นกระจกได้ครับ
โทกิ - [มหาคู่อริทั้งสองคนต้องร่วมมือกันงั้นเรอะ!?]
เฮย์เกะ - เพราะฉะนั้น ผมกับยุกิฮินะจำเป็นต้องร่วมมือกันถึงสามารถเปิดประตูสู่ "เอเด็น" ได้
โทกิ - ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สองคนที่มีความอาฆาตแค้นกันกว่า 100 ปีต้องมาจับมือกันงั้นเรอะ...
รุย - นี่...ขอร้องล่ะ เฮย์เกะ ยุกิฮินะ จับมือกันเถอะ
น่ะ!?

ยุกิฮินะ!!
โทกิ - มะ-...ไม่ได้ฟังด้วยซ้ำ

[...แถม]

[ยุกิฮินะคนนั้น ถึงจะบอกว่าเป็นอดีตโค้ดเบรกเกอร์แต่ฉันยังปักใจเชื่อไม่ได้เลย...]
[หมอนั้นเป็นคนเย็นชาถึงขั้นไม่สะทบสะท้านกับการตายของ "ผู้แสวงหา" ที่เป็นหัวหน้าเลยซักนิด...]

เฮย์เกะ - ผมก็ไม่ได้ต่อต้านอะไรหรอกน่ะครับ คุณก็เหมือนกันใช่มั้ยครับ คุณยุกิฮินะ?

หน้า 5
คุณเป็นคนที่ให้ความร่วมมือกับพวกพ้องเสมอ
...นอกจากนั้น เมื่อก่อน

คุณไม่ได้แค่ให้ความร่วมมือ แต่ยังให้เฮย์เกะผู้นี้คอยดูหลัง ดูชีวิต และดูจิตวิญญาณให้...

ยุกิฮินะ - ฉันจำไม่ได้ว่าเคย

หน้า 6
ป้าย - ไม่สามารถแสดงหลักฐานในเวลาที่กำหนดได้
โทกิ - หมะ...หมดเวลางั้นเรอะ!?

รุย - น้ำแข็ง...!!
เฮ้ย ยุกิ พอได้แล้ว...

ยุกิฮินะ - ไม่ใช่ฉัน
รุย - เอ๋ะ!?

โฮคาเบะ - หุหุหุ...น่าเสียดาย แต่หมดเวลาซะแล้วล่ะขอรับ

หน้า 7
กระผมคือผู้เฝ้าประตูแห่ง "เอเด็น" โฮคาเบะแห่ง "ความเยือกแข็ง"

เฮย์เกะ - ไม่เคยรู้มาก่อนเลยน่ะครับ ว่ามีผู้เฝ้าประตูด้วย
โทกิ - ใช้ "น้ำแข็ง" เหมือนคุณยุกิฮินะเรอะฟะ...

โฮคาเบะ - ท่านซาเอะจิกะได้มอบหมายให้กระผมเฝ้าประตูแห่งนี้
นั้นคือการอัญเชิญผู้ต่อต้านที่มิอาจเปิดประตูสู่ "เอเด็น" ได้

...ถูกต้องแล้ว

ในฐานะผู้นำทางสู่ปรโลก

หน้า 8
เปล่าประโยชน์ขอรับ

รุย - ยุกิ!!
[บ้าน่ะ...!!]
[ขนาดและความเร็วของน้ำแข็งนั้น...เร็วกว่าของยุกิฮินะอีกเรอะ!?]

โฮคาเบะ - คุณเองก็เป็น "ผู้ใช้น้ำแข็ง" ซินะขอรับ
น่าเสียดาย แม้เราจะใช้ "น้ำแข็ง" เหมือนกัน น้ำแข็งอันเปราะบางของคุณเทียบพื้นน้ำแข็งของกระผมไม่ได้หรอกขอรับ

เพราะอะไรน่ะรึ?

หน้า 9
คน - อุ๊ก...
โฮคาเบะ - ตราบใดที่กระผมยังมีเสามนุษย์พวกนี้อยู่ พลังของผมก็มีมากกว่ามนุษย์ปกติจะมีได้ จะเรียกว่ามีอย่างไร้จำกัดก็ไม่ผิด
คน - อุ๊ก...

รุย - หา...

[มันดูดเอาพลังพิเศษ...พลังชีวิตของคนที่ใกล้ตายผ่านทางน้ำแข็งนั้นงั้นเรอะ...!!]
คน - อุ๊ก...
อุ๊บ...
อุ๊ก...

รุย - หะ...โหดร้าย...แบบนี้มันเหมือนการกึ่งตาย...ที่ทรมานยิ่งกว่าความตายเลยนี่
ทำไมแกถึง...!!

หน้า 10
โฮคาเบะ - ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็คือผู้มีพลังที่คิดจะแก้ไข "เอเด็น"
"เอเด็น" นั้นสมบูรณ์แบบ
คน - อุ๊ก...
อุ๊ก...
โฮคาเบะ - ท่านซาเอะจิกะหลงใหลในพลัง ท่านชอบผู้บาปที่แข็งแกร่งเช่นกระผมมากกว่าผู้มีพลังพิเศษไม่เต็มคนที่ไปตามคุณธรรมครึ่งๆกลางๆ

เพราะเหตุนั้น กระผมจึงสามารถฆ่าพวกนี้ได้ไม่มีจำกัด
กระผมเห็นว่านี้แหละคือ "เอเด็น" ที่แข็งแกร่งที่สุด

รุย - หา...

โฮคาเบะ - แน่นอนว่ากระผมจะทำให้พวกคุณ

ใกล้ตายและกลายเป็นเสามนุษย์ที่ยอดเยี่ยมเอง
รุย - เหวอ!!

คน - อุ๊ก...
อุ๊ก

รุย - ชิ!!
ไอ้บัดซบเอ้ย!!

หน้า 11
[ขืนโจมตีก็มีสิทธิโดนคนที่กลายเป็นเสามนุษย์พวกนั้นไปด้วย...จะโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้...!!]
โฮคาเบะ - ฮะๆๆๆ

คน - อุ๊ก...
อุ๊ก

อุ๊บ...

อุ๊ก...
อึก...
อึก...

โฮคาเบะ - เอาล่ะ ทุกท่าน จงตายซะเถอะครับ!!

รุย - บ้าที่สุด...!!
[ต้องทำยังไง...]

หน้า 12
ยุกิฮินะ - อ่อน
หัด

คน - อ้ากกก

โทกิ - หา...
รุย - ยุกิฮินะ!? นาย...
ทำอะไรน่ะ...!!

โฮคาเบะ - โฮะๆๆๆ!! คุณนี่โหดร้ายเย็นชาจริงๆน่ะขอรับ หัวใจโดนแช่แข็งไปด้วยแล้วรึไงขอรับ
แต่ในฐานะผู้ใช้ "น้ำแข็ง" ด้วยกัน คนที่อ่อนแอกว่าอย่างคุณเอาชนะผมไม่ได้...

หน้า 13
หรอก...

นะ...
นี่มัน?

ยุกิฮินะ - ...ไม่ใช่ "น้ำแข็ง"

พลังของฉันคือ "สสารน้ำ"
น้ำแข็งที่เป็นของแข็ง น้ำที่เป็นของเหลว ไอน้ำที่เป็นแก๊ส ฉันสามารถควบคุมสสารของน้ำได้ทั้งสามอย่าง

หน้า 14
เช่นว่า
ฉันสามารถเปลี่ยนน้ำแข็งที่ห่อหุ้มตัวแกเป็นไอน้ำในปริมาตรกว่าพันเท่าในพริบตา ทำให้เกิดเป็นระเบิดไอน้ำขึ้นได้

โฮคาเบะ - ...เอ๋ะ!? แต่ถ้าทำเช่นนั้นกระผมก็...

บะ...บ้าน่ะ!?
ม่ะ...ไม่จริง เอาจริงเรอะ!?

ขะ...ขอร้องล่ะขอรับ ไว้ชีวิตกระผมด้วย
คุณเอง...ไม่ซิ ท่านเองก็น่าจะมีเช่นกันนี่ขอรับ!? จิตใจคนที่เรียกว่าความเห็นใจและความเวทนา...
เพราะฉะนั้น...

หน้า 15
ยุกิฮินะ - จิตใจคน?...ของแบบนั้นไม่มีหรอก
ก็ฉันไม่ใช่คนแต่เป็นอันเดธนี่น่ะ
ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่ยกโทษให้แกแน่

โฮคาเบะ - บ่ะ...

หน้า 16
ไฮมิสเดซไซส์
== ระเบิดหมอกไอน้ำ

โทกิ - อุ๊ก...
[ไม่ได้แค่น้ำแข็ง แต่หมอนั้นควบคุมทุกอย่างที่เป็นน้ำได้งั้นเรอะ...]

[แถมหมอนั้น เป็นผู้ชายที่อันตรายอย่างที่คิด...]
[ไม่ว่าจะเป็นตัวประกันหรือใครก็ฆ่าทิ้งได้โดยไม่สนใจใคร...]

หน้า 17
รุย - ทำไมกัน!!

ยุกิ...ทำไมนายถึงต้องฆ่าคนพวกนั้นด้วย...!!
...ทำไม!! บอกมา!!

ยุกิฮินะ - ก็มันเกะกะนี่

รุย - หา...

ยุกิฮินะ - ถ้ามาเกะกะฉันล่ะก็ ต้องให้เป็นเธอฉันก็ฆ่าได้น่ะ รุย

รุย - แก...

คน - ขะ...ขอบคุณมาก

รุย - ...เอ๋ะ!?

หน้า 18
คน - ท่ะ...ท่านนักรบวารี เพราะท่านพวกเราจึงยังคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรีของเราได้อยู่...
ขอบคุณท่านจริงๆ

รุย - เอ๋ะ!?
คน - ...พวกเราถึงขีดสุดของเราแล้ว

ถ้าจะให้อยู่ในความอับอายเช่นนั้น...พวกเราสู้ตายไปเลยดีกว่า ท่านช่วยปกป้องศักดิ์ศรีของพวกเรา ต้องขอบคุณท่านมาก...

รุย - หา...
[ถะ..ถ้างั้น]

[ยุกิฮินะทำเพื่อนักรบพวกนี้งั้นเรอะ...!?]
ยุกิฮินะ - ...ฉันยังมีเรื่องต้องสะสางที่ "เอเด็น" พวกนายก็แค่เกะกะทางฉันเท่านั้น

คน - สหายผู้ยึดถึอเจตนารมณ์ที่ไม่สันคลอน...ท่านช่วยล้ม
"เอเด็น" แทนพวกเราด้วย...
เถิด...

รุย - ธะ...
โธ่เว้ย!!
ยุกิฮินะ - ไม่ต้องบอก...

หน้า 19
ฉันก็จะทำอยู่แล้ว

ยูกิ - กระจก!! กระจกน้ำแข็ง!!
รุย - ยุกิ...นาย...!!

โทกิ - ...โห?

เฮย์เกะ - ...เฮ้อ อ้อมค้อมจริงน่ะครับ
...แต่ว่า

คุณมีวิญญาณนักรบที่ช่างสูงส่ง มีจิตใจที่ยกย่องมิตรสหาย
สมแล้วกับคนที่ผมถึงกับต้องก้มหัวขอร้องเพื่อจะอัญเชิญท่านมาได้

ผมจะฉาย "แสง" ลงบนกระจกพร้อมกับวิญญาณแห่ง "ความรอบรู้" น่ะครับ

หน้า 20
ป้าย - ผ่านได้

โทกิ - เฮอะ!!
ใกล้แล้วซิน่ะ

ประตูสู่ "เอเด็น"
ได้เปิดออกแล้ว
** แบกเอาความรู้สึกของผู้คนดำดิ่งสู่สรวงสวรรค์ที่สาปสูญ... **

next: ศีลธรรมคือพื้นฐานแห่งปัญญา...
to be continued