D.Gray-Man 169

Done out and clean~ XD

ENJOY~! :3

ดี เกรย์แมน
ตอนที่ 169 “There was a silence”
หน้า 1
ทหารเฝ้า – คร้อก
ฟี้

เหวอออ!? นี่เรามาหลับอะไรของเราเนี่ย!!!
เหวอ?
ขอประทานโทษด้วยครับ ท่านหัวหน้าใหญ่รูเบริเอ

เอ๋? ท่านหัวหน้าใหญ่? นี่ แล้วหัวหน้าเขาไปไหนแล้วล่ะ?
ตื่นซิฟระ เจ้าโง่!! ถ้าขืนหัวหน้าใหญ่เขาอยู่ที่นี่ก็จบเห่พวกเรานะเซ่!

ท่านเสนาธิการครอสยังอยู่ดีหรอเปล่าน่ะ?
ก็กำลังจะตรวจสอบนี้ไง
ท่านเสนาธิการ? ขออนุญาตเข้าไปหน่อยได้ไหมครับ?

** คืนอันยาวนานได้สว่างขึ้น **

หน้า 2
ขะ
ขอประทานโทษนะครับ ท่านเสนาธิการ?
ท่านเสนาธิการ?

นี่ ถ้าเกิดว่า ท่านหัวหน้าใหญ่รู้เข้าว่าท่านเสนาธิการแอบหนีไปตอนที่พวกเราหลับอยู่ล่ะก็ . . .
เอ้อ
ได้ยินไม่ครับ ท่านเสนาธิการ!?

ขอเข้าไปล่ะนะครับ!!

ท่านเสนาธิการ?

สวัสดีคระ- . . .

หน้า 3
มะ-ไม่อยู่งั้นหรอ?
นาย
รีบไปเรียกหัวหน้าใหญ่มาเหอะ

หน้า 4
เอ๋? แต่ว่าเราน่าจะไปตามหาท่านเสนาธิการก่อน . . .
เอาเหอะน่า รีบๆไปเรียกมา!!

แกร็ก

อะไรกัน . . . !?

หน้า 5

หน้า 6
-- นับแต่วันนั้น ก็ไม่มีใครเห็นครอส มาเรียนอีกเลยแม้แต่คนเดียว --
ดีเกรย์แมน
คืนที่ 169 “There was a silence”

** ความมืดที่ซ่อนอยู่ในศึกครั้งนี้ แม้แต่ครอสมาเรียนเองก็ถูกมันกลืนกินเข้าไปอย่างงั้นหรอ . . . ? **

หน้า 7
- 10 วันให้หลัง –London- -

บึม

ริงค์ - Bd3 (บิชช็อป ดี 3 )

หน้า 8
เมาซา – ขอโทษด้วยนะ มิลันด้า แบตตารี่ของเครื่องสร้างเกราะป้องกันมันหมดซะแล้วล่ะ . . .
ไม่คิดเลยว่าออกมาไกลขนาดนี้ไปได้ . . .
เคีย – กระดานหมากรุกก็อยู่ภายใต้ “ริเวส” อยู่แท้ๆ ยังต้องใช้ “ไทม์สต็อป” อีกด้วย . . .

หน้า 9
มิลันด้า – มะ-ไม่เป็นไรหรอกคะ คุณเคียกับคุณเมาซาไปพักก่อนเถอะนะคะ
หญิงแก่ – กรี๊ดดดดด
พระผู้เป็นเจ้า ช่วยปกป้องพวกเราด้วยเถอะ!!

หน้า 10
อาคุมะ – ฉันจะทำให้ไอ้ดาบบางๆนั้นแหลกเป็นเสี่ยงเอง

คันดะ – โห
จะทำให้มูเก็นแหลกอย่างงั้นหรอ?

ก็ลองดูเซ่

หน้า 11

หน้า 12
อาคุมะ – ส่งอินโนเซนส์มาซะ!!!
มิลันด้า + หญิงแก่ – กรี๊ดดด
อาคุมะ – เปิดออกซะเซ่!!

หญิงแก่ – มะ-มะ-ไม่มีทางหรอก
นายคิดจะฆ่าพวกเราใช่ไหมล่ะ?
อาคุมะ – ก็แหงนะซิ ยัยผู้หญิงงี่เง่า!!
หญิงแก่ – นี่เธอนะ! ยังไม่เสร็จอีกหรอ!?
ริงค์ – อย่าชวนผมคุยเลยนะครับ

e5

อาคุมะ - ยัยผู้หญิงกระจ๋อยร่อย!!
หญิงแก่ – มะ-ไม่เป็นไรแน่หรอ!?
พะ- . . . พลังร่างกายของฉันมันกำลังจะ . . .
เคีย + เมาซา – ห๊า

หน้า 13
อาคุมะ – ยัยผู้หญิงงี่เง่าของงี่เง่าของงี่เง่าของงี่เง่า!!!

อเลน – จะงี่เง่าหรือกระจ๋อยร่อยยังไง
กับผู้หญิงนะ นายน่าจะมีขอบเขตมารยาทซะบ้างนะ

หน้า 14
มิลันด้า – เหวอ
หญิงแก่ - . . . ฉันนึกว่าจะได้ตายแล้วซะอีก

หน้า 15
อเลน – อาคุมะที่น่าสงสารเอ๋ย . . .
ให้ฉันได้ช่วยวิญญาณของพวกเจ้าเถอะ . . .

คันดะ – เฮ้ ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง
ถ้าเกิดแพ้ล่ะก็ ฉันได้เจี๋ยนแกทิ้งแน่
มิลันด้า – พูดแบบนั้นไม่ดีนะ คันดะคุง
นอกเหนือจากคุณฮาเวิร์ด พวกเราทุกคนมีหวังแพ้หมดแน่นะ . . .
คันดะ – หนวกหูน่า

หน้า 16
ริงค์ – เช็คเมท

มิลันด้า – สำเร็จ!
ริงค์ – เฮ่อ . . .
แล้วทำไมฉันต้องมาทำแบบนี้ด้วยเนี่ย . . .
อเลน – ไหนๆก็ตามมาเฝ้าอยู่แล้วนี่ครับ!

ริงค์ - พวกเราชนะแล้วนะ Mr. มาติน

ขอแหวนวงนั้นไปล่ะนะครับ

หญิงแก่ – เป็นแชมเปี้ยนภาษาอะไรออกมาหลอกหลอนได้ทุกคืนๆแบบนี้เนี่ย!
ขนาดตายไปแล้วต้องมาให้เป็นภาระอีกนะ เจ้าน้องชายบ้านี่!!

หน้า 17
เธอนะ แพ้แล้วล่ะนะ
แค่นี้ก็คงจะพอใจเธอแล้วซินะ?

คันดะ – ได้อินโนเซนส์กลับคืนมาแล้ว
โกเลม – รับทราบ กรุณาไปรอที่พื้นที่เกตที่ 28 ด้วยนะครับ
จะไปเปิดให้

เป็นคำสั่งให้กลับไปที่สำนักงานใหญ่ครับ
คันดะ – รับทราบ

** แล้วเรื่องก็เดินเข้าสู่บทใหม่ **

Thank you for reading . . .