Fairy Tail 142

เสร็จล่ะๆ .__."

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 142 "ความมืด"
หน้า 1
แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 142 "ความมืด"

เร็น อาคาซึกิ (20)
เวทมนตร์ แอร์เมจิค (เวทย์อากาศ)
ของที่ชอบ กระต่าย ของที่เกลียด น่องสีขาว

ว่าฉันเป็นพวกซึนเดเร่งั้นหรอ!? ฉันก็ไม่ได้บอกรักตรงๆก็เท่านั้นเอง!!

หน้า 2
อีฟ - แสงนั้นมันอะไรน่ะ

เร็น - ดูนั้นซิ มีอะไรไหลออกมาจาก "ต้นไม้สีดำ" น่าสยองขวัญนั้นด้วย
แสงนั้นกำลังดูกลืนเข้าไปอย่างงั้นหรอ

อีฟ - นี่มันเรื่องอะไรกันแน่

เร็น - หรือว่า ที่แสงนั้นมีนิลวาน่าอยู่อย่างงั้นหรอ!!?
อีฟ - ถ้าอย่างงั้น ก็แปลว่ามีคนไปพบมันเข้าแล้วหรอ!!?

หน้า 3
เร็น - พวกเราพันธมิตรหรอ...หรือว่าจะเป็นพวกโอราเชียนเซ็สส์...
ฮิบิกิ!! นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นนะ!? ตอบหน่อยซิ!!!
ฮิบิกิ!!!

อีฟ - พลังเวทย์นี้กำลังแทรกแซงการสื่อสารทางจิตของพวกเรา!!
เร็น - บัดซบ!!!

อีฟ - เดี๋ยวผมออกเดินหน้าไปช่วยเวนดี้จังต่อเอง!!
เร็น - เข้าใจล่ะ!! งั้นฉันลองไปที่แสงนั้นเอง ระวังตัวด้วยล่ะ

เกรย์ - โธ่เว้ย!! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย

เชอร์รี่ - เพราะใคร ท่านลิออนถึงได้...

เกรย์ - ลิออน!!! ได้ยินแล้วตอบด้วย!!!
ลิออน~~~

เชอร์รี่ - เพราะหมอนั้นงั้นหรอ...

หน้า 4
จุร่า - นั้นมันอะไรกัน...
ฮอตอาย - นิลวาน่า...ไงล่ะครับ

วางใจเถอะครับ
"ของจริง" ยังไม่ได้เริ่มหรอก

ไอ้นั้นน่ะ แค่การปลดผนึกออกเท่านั้น
แต่ว่า...ก็ได้ยินเงินลอยโชยมาอยู่เหมือนกันนะครับ...
หึหึหึ

จุร่า - นี่ไม่ใช่เวลาที่เราจะมาสู้กับหมอนี้...
ไม่ซิ...แต่ว่าเป้าหมายคือการจัดการโอราเชียนเซ็สส์!!

จะสู้ดี...หรือจะไปหยุดนิลวาน่าดี...

หน้า 5
ฮอตอาย - เงิน...เงิน...เท่านี้ฉันก็กลายเป็นคนรวยแล้ว...

โอ๊ะ...
โอ๊...
โอ๊ะ
โอ๊ะ

โอ๊วววว...

จุร่า - คระ...คราวนี้อะไรอีกล่ะ...!?

ฮิบิกิ - ฉันจะตามนัตซึคุงไป

ลูซี่ - นัตซึ...เมื่อกี้เขาพูดออกมาว่าเจราลซินะ?

แฮปปี้ - ไว้อธิบายทีหลัง!! ตอนนี้พวกเราต้องตามนัตซึไป...
ชารุล - กรี๊ดดดดด!!!!

หน้า 6
เอลซ่าหายไปแล้ว!!!

เวนดี้ - อ่ะ...
อ่า...

ชารุล - อะไรกัน ยัยผู้หญิงคนนั้น!! ไม่มีการขอบคุณเวนดี้ซักคำเลยหรอไง!!!
แฮปปี้ - เอลซ่า...หรือว่าจะได้ยินที่พวกเราพูดกันเรื่องเจราล...

เวนดี้ - ทำยังไงดี...
เพราะฉัน...

เพราะฉันคืนชีพให้เจราล...
นิลวาน่าเลยถูกพบเข้า ทั้งคุณเอลซ่า...ทั้งคุณนัตซึ...

หน้า 7
ลูซี่ - เดี๋ยวซิ...

ชารุล - นี่คิดจะทำอะไรของนายนะ ห๊า!!!!

หน้า 8
นัตซึ - เจราล...

คนกิลด์ฮัลเพียร์ - นั้นไง!! พวกแฟร์รี่เทล!!!
แก กล้าดียังไงมาทำร้ายคุณเลเซอร์!!!

เดี๋ยวจะแสดงพลังของกิลด์ใต้บัญชาโดยตรงของเลเซอร์ ฮัลเพียร์ให้ดูเอง!!!
ย้ากกก!!!
เล่นมันเลย!!!

นัตซึ - เกะกะ

หน้า 9
เฟ้ย!!!!

จะให้หมอนั้นเข้าใกล้เอลซ่าไม่ได้

ไม่ได้เด็ดขาด~~~!!!!

หน้า 10
ฮิบิกิ - ขอโทษที่ทำให้พวกเธอตกใจนะ แต่ฉันแค่ทำให้เขาสลบเฉยๆเท่านั้นแหละ
ลูซี่ - ทำไมกันล่ะ? แล้วทำไมเราต้องวิ่งกันด้วย!!?
ฮิบิกิ - พวกเราต้องตามนัตซึคุงกับคุณเอลซ่าไป มุ่งไปที่แสงนั้นกันเถอะ

ชารุล - ฉันยอมรับไม่ได้ เวนดี้เขาอาจจะบ่นพึมพำไปมาก็จริง แต่ก็ไม่น่าจะต้องทำอะไรรุนแรงขนาดนั้นเลย
แฮปปี้ - ใช่ๆ

ฮิบิกิ - ก็ฉันไม่มีทางเลือกนี่น่ะ

หน้า 11
ถ้าให้พูดออกมาตามตรงเลยนี่...
ผมนะ รู้จักเวทย์นิลวาน่านั้น

เพียงเพราะ "คุณสมบัติ" ของเวทย์นั้น ทำให้ฉันไม่สามารถบอกใครได้
แค่รู้ถึงมันเข้าก็อาจจะทำให้เป็นอันตรายได้เลย
เพราะอย่างงั้น มาสเตอร์ถึงได้บอกแต่ฉัน โดยไม่ได้บอกทั้งคุณอิจิยะ ทั้งเร็น ทั้งอีฟ

ลูซี่ - หมายความว่ายังไง?

ฮิบิกิ - มันเป็นเวทมนตร์ที่น่าสพึ่งกลัวมากๆ

สับเปลี่ยนแสงสว่างกับความมืด
นั้นแหละคือ นิลวาน่า

หน้า 12
แฮปปี้ - สับเปลี่ยน...

ชารุล - แสงสว่าง...

ลูซี่ - กับความมืดงั้นหรอ!!?

ฮิบิกิ - แต่ว่า นั้นคือระยะสุดท้ายของเวทย์นั้น ถ้้าผนึกของมันถูกปลด แสงสีดำก็จะโพยพุ่งขึ้นมา
เหมือนกับแสงพวกนั้นนั้นแหละ

แสงสีดำพวกนั้นจะทำให้
คนที่อยู่ในช่องว่างระหว่างแสงสว่างและความมืดสับเปลี่ยนฝั่งโดยทันที

คนแห่งแสงที่มีความรู้สึกทางลบที่รุนแรง
ก็จะตกอยู่ภายในความมืด

หน้า 13
ชารุล - ถ้างั้น ที่ทำให้เวนดี้สลบไปนั้นก็...

เวนดี้ - เพราะฉัน...
เพราะฉันคืนชีพให้เจราล...

ฮิบิกิ - เพราะเขามีความรู้สึกลบเรื่อง "การตำหนิตัวเอง" แหละนะ ขืนปล่อยไว้ เขาอาจจะตกลงไปในความมืดก็ได้

นัตซึ - เดี๋ยวก่อนซิ!! ถ้างั้น "ความโกรธ" ล่ะ!? นัตซึไม่แย่ไปเลยหรอ!!?
ฮิบิกิ - ฉันก็พูดอะไรไม่ได้เหมือนกัน
ความโกรธนั้นมันคือความโกรธเพราะความเป็นห่วงคนอื่น จะฟันธงว่าเป็นความคิดลบเลยคงไม่ได้หรอก

แฮปปี้ - ทำยังไงดีล่ะเนี่ย...กระผมไม่ค่อยเข้าใจเลยง่ะ
ชารุล - นายนี่โง่จริงๆเลยนะ

ที่เขาพูดนะหมายถึงว่าเมื่อใดที่ผนึกของนิลวาน่าถูกปลดออก
ใครก็ตามที่มีถือเอาความถูกต้องหรือความชั่วอยู่ในใจก็จะเปลี่ยนบุคคาลิคไปยังไงล่ะ

นั้นแหละคือสาเหตุที่ทำไมผมต้องปิดเงียบเรื่องเวทมนตร์นั้น
พอคนเราเริ่มหวนคิดถึงความดีความชั่วของสรรพสิ่ง เมื่อนั้นความคิดลบจะเกิดขึ้นมาโดยไม่ทันรู้ตัว

หน้า 14
ขอแค่มีคนๆนั้นอยู่ด้วย...
ความคิดที่เจ็บปวดนั้นมันเพราะใคร?
ทำไมถึงต้องมาลงที่ตัวเองตลอด...

ทั้งหมดนั้น นิลวาน่าจะเป็นตัวที่ตัดสินได้

เกรย์ - อึ๊ก...
ทำ...อะไรน่ะ...

อ้ากกก

หน้า 15
เชอร์รี่ - ล้างแค้นให้ได้แล้วคะ ท่านลิออน...
คราวนี้ใครต่อดีล่ะคะ? เพื่อนของหมอนั้นหรอ? พวกแฟร์รี่เทลหรอ?

ฮอตอาย - โอ้ววววว!!!

เงิน!!!
เงิน...!!!!
เงิน...!!!!
จุร่า - มะ...มันเรื่องอะไรกันเนี่ย...

ฮอทอาย - เงิน~~~!!!!

หน้า 16
...นะ ไม่ต้องการหรอกครับ <3

หน้า 17
ฉัน...ยอมสู้ตายเพื่อให้ได้พบน้องชายที่แยกกันมาตั้งแต่เกิด...เคยคิดว่าถ้ามีเงินก็จะหาเขาพบ
แต่ว่า...สุดท้ายก็ได้รู้สึกตัวว่ามันไม่ใช่เช่นนั้น

จุร่า - เอ๊ะ...?
ฮอทอาย - เพราะงั้น...เลิกสู้กันเถอะนะ

โลกนี้มันเต็มเปลี่ยมไปด้วยความรัก!!!
โอ้ว!! ความรัก!!!
ช่างเป็นคำที่หวานชื่นและเต็มไปด้วยความเมตตาอะไรเช่นนี้

ตราบใดที่โลกนี้ยังมีความรักอยู่ ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก!!!

อ่า...เลิกฟาดฟันกันเถอะ สหายเจ้าเอ๋ย!!!
สอนพวกเขาให้รู้ถึงความสุดยอดของความรักกันเถอะ!!!

จุร่า - คือ...ว่า...

หน้า 18
อีฟ - อุ๊ก

มิทไนท์ - การล่านะ มันเริ่มขึ้นแล้ว

อีฟ - หมะ...หมอนี้มันอะไรกัน...
ใช้เวทย์ไม่โดนเลย...

หน้า 19
มิทไนท์ - โห
ยังไม่ตายอีกหรอเนี่ย

อีฟ - อึ๊ก

อ้ากกกก
มิทไนท์ - ผมไม่ใช่คนใจดีนักหรอกนะ

ลูซี่ - งั้นถ้านิลวาน่าเริ่มทำงานโดยสมบูรณ์แบบแล้ว
พวกเราทุกคนก็จะกลายเป็นคนชั่วงั้นหรอ?

แฮปปี้ - แต่ว่านะ...ในทางกลับกัน พวกกิลด์แห่งความมืดก็จะเป็นคนดีไปด้วยไม่ถูกหรอ?

ฮิบิกิ - มันก็เป็นไปได้อยู่เหมือนกัน

เพียงแต่ว่า ความน่ากลัวของนิลวาน่ามันอยู่ที่การที่มันสามารถถูกควบคุมและนำไปใช้ได้
ลูซี่ - ไม่จริงน่า!!!

ฮิบิกิ - เช่นว่า ในกรณีที่นิลวาน่าถูกใช้กับกิลด์ๆหนึ่งล่ะก็

หน้า 20
จะให้ฆ่าฟันกันในพวกกันเองโดยไม่ลังเล...
หรือจะก่อสงครามกับกิลด์อื่นโดยไร้เหตุผล
ก็สามารถทำให้เกิดขึ้นได้โดยง่ายดาย

ถ้าเราไม่รีบหยุดมันโดยเร็วล่ะก็
กิลด์แห่งแสงสว่างได้ถึงกาลปวสารอย่างแน่นอน
** ความจริงอันโหดร้ายที่คุกคามเข้ามา! อนาคตแห่งความมืดมนที่บรรเลงออกมาโดยนิลวาน่า!! คนที่จะพลิกสถานการณ์นี้ได้ มีเพียงนักรบแห่งแสงนัตซึเท่านั้น!!! **