One Piece 490

Since ThaiOnePiece changes the way the translation is done, I now am doing translation for One Piece in alternative week. :eyeroll

Anyway, and I still want for Fairy Tail RAW to come out, so I can translate that as well. - -"

Enjoy~! X3

วันพีซ
ตอนที่ 490 “กลับมาเดินตามทางอีกครั้ง”
หน้า 1
วันพีซ
ตอนที่ 490 “กลับมาเดินตามทางอีกครั้ง”

หน้า 2
ลูฟี่ – งั้นพวกเราไปก่อนนะ!! พวกนาย!!
บรู๊ค – ทุกท่าน!! รักษาตัวอย่าให้ตายหมู่ดีๆนะครับ!! โยะโฮโฮโฮ!!
อุซป – อย่าพูดเป็นลางแบบนั้นได้ไหมนายเนี่ย!!
นามิ – โลร่า!! ขอบใจสำหรับบีบลูการ์ดด้วยนะ รักษาตัวด้วยล่ะ!!!
** “การออกเรือ” ที่มีทั้งรอยยิ้มและน้ำตา!! **

โลร่า – ถ้าเจอมาม่าล่ะก็ฝากความคิดถึงด้วยนะ!! แล้วไว้เจอกันใหม่!! นามิโซว!!!
ลูกเรือ – บุญคุณครั้งนี้จะไม่ลืมไปจนวันตายเลยล่ะ!! เจ้าหมวกฟาง!!!
ขอบใจ . . . !! ขอบใจสำหรับดวงอาทิตย์นะ!!
ผู้มีบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของเรา ขอให้กลุ่มหมวกฟางเดินทางอย่างสวัสดิภาพนะ!!!

หน้า 3
-- จะเกิดอะไรขึ้นไม่มีใครล่วงรู้ได้ --
ลูฟี่ – ออกเรือได้!!
-- ทะเลซึ่งเต็มไปด้วยปริศนา “โฟรเลี่ยนไทแองเกิ้ล” --

-- ทุกๆปี เรือรวมกว่า 100 ลำ –
โลร่า – เอาล่ะ งั้นพวกเราก็ออกเรือกันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน!!
ลูกเรือ – โอ้ว!!

โลร่า – หือ?
-- ได้หายสาบสูญไปกลางสายหมอกนั้น --

-- นั้นคือตั้งแต่เรือโจรสลัดยักษ์ทริลเลอร์บาร์ค –
-- ได้ทอดเงาลงบนทะเลแห่งนี้เมื่อ 10 ปีก่อน . . . –
โลร่า – เมื่อกี้เหมือนกับว่า . . . มีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวในหมอกนั้นหรอเปล่าเนี่ย?
ลูกเรือ – พูดอะไรนะครับ กัปตันโลร่า
อย่าพูดอะไรสยองขวัญแบบนั้นซิครับ!!
โลร่า – เอาเหอะ พวกเราจะไม่มีทะเลนี้อีกเป็นครั้งที่สองแล้วแน่นอน!!

ลูกเรือ – เอ้อ!! นั้นซิ!!
-- นั้นคือปริศนาอันลึกล้ำที่อยู่มาตั้งแต่อดีตกาลอันยาวนาน . . . --

หน้า 4
-- แล้วโชคดีที่หมอกขาวก็ปกคลุมวันนี้อีกเหมือนเช่นทุกวัน --
นี่ๆ!! ทุกคนมารวมตัวกันตรงนี้!!
ฉันมีเรื่องเจ๋งๆจะบอกด้วยล่ะ!!
อะไรหรอ?
-- สีหน้าแห่งความลึกลับของทะเล ได้ถูกม่านขาวซ่อนเร้นไว้ --
ขึ้นหัวข้อเรื่อง
“เรื่องราวสะเทือนใจของผู้ชาย กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง” !!
ไม่ใช่เรื่องเล็กๆนะ พวกนายทุกคน

เรื่องของเรื่องคือ . . . พอพวกเราแพ้ให้กับเจ้าเจ็ดเทพนั้น . . .

-- อีกด้านหนึ่ง เรือของกลุ่มดวงแข็งที่หนีพ้นออกมาจากทะเลปริศนาได้นั้น --
บรู๊ค – โยโฮะโฮ่!! โยววว โฮวว โฮวววว โฮ่วววววว!!
-- ได้เดินทางต่อไปยังที่ๆเข็มนำทางชี้ไป --
-- เดินหน้าต่อไปสู่วิมานใต้สมุทร --

หน้า 5
นามิ – ลูฟี่
แบบนั้นจะดีแน่หรอ?

ลูฟี่ – หือ?

อ๋อ . . . เรื่องกระดาษของเอสนะหรอ?

ก็ไม่เป็นไรนี่ อย่าไปใส่ใจมันมากนักเลย
บรู๊ค – คุณลูฟี่ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะครับ!? จะแวะไปหากันซักหน่อยก็ได้!!
ตอนนี้นะ เวลามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตสำหรับผมกับลาบูนหรอกนะครับ
“อยู่ต่อไป”!! และ “พบกันอีก”!! นั้นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุด!!
แฟรงกี้ – โอ้วววว!!! ไปพบกันเลย หาพี่น้องปลาวาฬ!!
อุซป – ลูฟี่ พวกเราทุกคนจะแวะซักหน่อยก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ

ลูฟี่ – ไม่ล่ะ ไม่มีอะไรหรอก จริงๆนะ!!
ยังไงต่อให้เขาจะอยู่ในสถานการณ์คับขันแต่ก็คงไม่อยากให้พวกเรามาเป็นห่วงหรอก จริงไหมล่ะ
เอสน่ะ เกลียดการถูกมองว่าอ่อนแอเป็นที่สุดเลยล่ะ

เราไปก็ทำให้เขาหัวเสียซะเปล่าๆ
ถ้าเจอกับพวกเราเข้าก็คงถือว่ามาในฐานะศัตรู
เอสน่ะ เขาก็มีการผจญภัยของเขาอยู่

หน้า 6
ซันจิ – และฉันได้ยินดว่าไอ้ “บิบลูการ์ด” นั้น ถ้าเจ้าของอ่อนแอลงก็จะหดตัวลง
แต่ถ้ากลับมาแข็งแรงเหมือนเก่าก็จะกลับมาใหญ่แบบเดิมด้วยล่ะนะ

เอส – อืม ถ้าเจอกันอีกก็ต้องเวลานั้น!!
เพราะงั้นเอสถึงได้ให้กระดาษนี้กับฉันยังไงล่ะ!!
เนอะ!!

ว่าไป โซโล เพราะนายหลับมาตลอดทางเลย
โซโล – หือ?
ลูฟี่ – ยังไม่ได้ทำไอ้นี้กันเลยนะ

อุซป – ใช่แล้ว เอากันเลยดีกว่า
เพื่อฉลองที่ได้พวกใหม่ “นักดนตรี” บรู๊คมาบนเรือ

ทุกคน – “คัมไบ” !!!
บรู๊ค – ฝากตัวด้วยนะคร้าบบบ!!!

หน้า 7
-- แดนศักดิสิทธิ “มารีโจอาร์” –
เซ็นโกคุ – บาโซโลมิว คุมะ . . . !! จะบอกว่าแม้แต่ความสามารถของนายมันยังหนีได้พ้นงั้นหรอ!?
พูดความจริงมาซะ!! คนที่จะรายงานให้ต่อเบื้องบนก็คือฉันนะเฟร้ย!!
การ์ป – ฮ่าๆๆๆ!! สมแล้วที่เป็นหลานชายฉัน!!
เซ็นโกคุ – เงียบไปเลย การ์ป!!!

ได้รับคำสั่งพิเศษจากรัฐบาลให้ฆ่าทุกคนให้หมดแท้ๆ
แต่กลับกลับมาโดยที่ไม่ได้แม้แต่หัวของ “เจ้าหมวกฟางลูฟี่” แค่คนเดียวนี้เป็นเรื่องที่น่าสมเพศเป็นอย่างมาก
คุมะ – มันตรงประเด็น . . .
เซ็นโกคุ - ตรงประเด็นอะไร!?

การ์ป – วางใจเหอะน่า เซ็นโกคุ ลูฟี่ไม่ใช่คนที่จะไปแผ่เรื่องที่ชนะโมเรียได้ไปทั่วหรอกน่า!!
เซ็นโกคุ - หึ . . . !! คุมะ . . . นายไม่ได้สงสารพวกโจรสลัดที่บาดเจ็บอยู่หรอกใช่ไหม
การที่นายปล่อยให้พวกนั้นลอยนวลไปมันจะทำให้การไล่ล่าเจ้าพวกนั้นมันไม่มีวันจบวันสิ้น
เจ้าพวกนั้นนะตอนนี้ก็ตาม “ล็อค” มาจนเข้าใกล้ “สำนักงานใหญ่ทหารเรือ” เข้าทุกทีแล้ว
คุมะ – . . . นั้นซินะ . . .

การ์ป – โอ้ จริงซิ นี่ ฉันเอาชาเพิ่งเก็บมาสดๆมาด้วยล่ะ!! เอาขนมเซ็มเบ่ออกมากินกันเหอะ
เซ็นโกคุ – หุบปากไปได้ไหมฟระ การ์ป แกนี่มัน!!!

หน้า 8
-- แกรนด์ไลน์ --
??? – มีอะไรตกลงมาด้วย!!
ฝนงั้นหรอ!!?
ไม่ใช่ฝนซะหน่อย!! “ลูกกวาด” ต่างหากล่ะ!!
เหวอ!! โห!! ทั้งหวาน . . . ทั้งอร่อยเลยแฮะ!!
โอ้ย ทำไมลูกกวาดถึงตกลงมาจากท้องฟ้าได้ฟระเนี่ย!?
== สุดๆงับ อาจารย์ -*- แถมเล่นคำด้วย “อาเม” แปลว่า ฝนและ “อาเม” ดามะ แปลว่า ลูกกวาดอ่ะงับ -*-

แรคคูนทะเล!! เปลี่ยนร่างแล้ว ชิ่งโลด!!
== อาจารย์ . . . -*- คือ มันเป็นการเล่นคำอ่ะงับ “อุมิทานุกิ” แปลตรงตัวแปลว่า “แรคคูนทะเล” (อุมิ คือ ทะเล ทานุกิ คือ แรคคูนญี่ปุ่น) แต่รวมกัน ถ้าอุมิทานุกิเลยเนี่ย แปลว่าบีเวอร์อ่ะงับ -*-

ลูฟี่ – สายรุ้งวงกลม!!

โหหหห!!!
นามิ – สวยจังเลย!!

??? – เหวอออ ออกมาแล้ว!!
กระแสน้ำทะเลงู!!!
อะไรเนี่ย!! ขึ้นไปขี่เลย!!!
ขอร้องเพลงซะเพลงได้ไหมครับ!!?
อืม ร้องเลย!!

หน้า 9
-- หลายวันต่อมา --

ถึงแล้ว . . .

ลูฟี่ – ในที่สุดก็ถึงแล้วโว้ยยยยย
ถึงที่แล้ว!!!

นามิ – รู้สึกเหมือนกับว่า “คิดถึง” ที่นี่มากยังไงก็ไม่รู้แฮะ . . .
เป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้งจริงๆ . . .

ซันจิ - วันนั้น . . . ยังมีพายุสุดโหดอยู่เลยแท้ๆ

โซโล - ไม่รู้ว่าจากวันนั้นนี่มาได้โตขึ้นกันบ้างหรอเปล่าเลยนะ . . . พวกเราเนี่ย

บรู๊ค - . . . ผมเอง!!
ใช้เวลาตั้ง 50 ปี ถึงจะมาได้ . . . โยะโฮะโฮะโฮะ

ลูฟี่ – ฮิๆๆๆ!! แบบนี้ก็แปลว่ามาได้ “ครึ่งทาง” แล้วซินะ
แหลมแฝดที่เราเจอกับลาบูนกับกำแพงนี้เชื่อมต่อกันซินะ!!
-- สถานที่ปัจจุบัน --
ดีนะที่พวกเรามาได้ถึงตรงนี้โดยที่ไม่ได้เสียใครไปเลยเนี่ย!!

ช็อปเปอร์ – มองไม่เห็นยอดเลย . . . !!
ใหญ่สุดๆเลย!!! นี่นะหรอ!!

หน้า 10-11
“เรดไลน์”!!!!

อุซป – รู้สึกเหมือนจะหยุดร้องไห้ไม่ได้ยังไงอย่างงั้นเลยนะเนี่ย
นี่เราเจอเรื่องมามากมายจริงๆนะเนี่ย . . . !!

แฟรงกี้ – ฉันเองตอนเด็กๆรู้สึกว่าจะข้ามรีเวสเมาท์เท้นมาจาก “เซาท์บลู” ล่ะนะ
นั้นมันก็เรื่องตั้ง 30 กว่าปีมาแล้วนะเนี่ย . . .

โรบิน – ฉันเอง เมื่อ 5 ปีก่อนก็ได้ข้ามจาก “เวสบลู” . . .
มาที่ทะเลแห่งนี้เหมือนกัน . . .

ลูฟี่ - พอเราแล่นไปอีกครึ่งซีกโลกก็จะเห็นกำแพงนี้อีกครั้ง
. . . แล้วพอถึงตอนนั้น

ฉันก็จะได้เป็น
ราชาโจรสลัด!!!

หน้า 12
ลูฟี่ – ฮิๆๆๆ!!

??? - ต้องระวังตัวอีกมาเลยนะเนี่ย
ดำลงกันเลย!!
เหวอ
จากที่นี่ “สำนักงานใหญ่ทหารเรือ” กับแดนศักดิสิทธิของรัฐบาลโลก
“มารีโจอา” ก็อยู่ไม่ไกลแล้ว . . . !!

อุซป – วะฮ่าๆๆๆๆๆ!!
ช็อปเปอร์ – สระน้ำประหลาดใจเนี่ยสุดยอดไปเลย!!

โซโล – ยังหรอกน่า . . . !!! ฉันมันยังอ่อนเกินไป . . . !!

ฮึบ . . . !!
ต้องแกร่งกว่านี้ขึ้นไปอีก!!
ฮึบ . . . !! ฉันยังอ่อนแอเกินไป . . . !!

ยังหรอกน่า . . . !!!

หน้า 13
นามิ – เป็นไงบ้าง? โรบิน บรู๊ค ลูฟี่!!

โรบิน – ไม่ไหวอ่ะนะ มันมืดสนิทเลยน่ะ
ลูฟี่ – มืดตึ๊ดตื๋อเลย!! โห!!
นี่ๆ เมื่อกี้ตรงนั้นมีแสงด้วยล่ะ!!
บรู๊ค – เหวอ ตาของสัตว์ประหลาดหรอเปล่าน่ะ!!?
ตายแน่แล้วครับ!! แต่เดี๋ยว ผมก็ตายไปแล้วนี่น่า!! โยะโฮโฮโฮโฮ่!!
อ่ะ! จริงซิ คุณนามิครับ

วันนี้ใส่กางเกงในสีอะไรหรอครับ?
นามิ – หุบปากเลยแก!! เอาให้มันดีๆหน่อยซิยะ!!!
แฟรงกี้ – นี่พวกนายสามคน ชาร์คซับมาจ 3 นะ ลิมิตลึกสุดถึงแค่ 5000 เมตรเองนะ!! ระวังตัวหน่อยก็แล้วกัน
อุซป – เจ้าหมอนี้นี่มันกล้าดีจริงๆเลยแฮะ . . . !!

บรู๊ค – หือ? รู้สึกเหมือนกับว่าบนเรือดำน้ำมีเสียงเอี๊ยดๆเลยนะครับ
โรบิน – สงสัยเราจะลงมาลึกกว่า 5000 เมตรแล้วล่ะนะ . . .
ลูฟี่ – โห ยอดไปเลยนะนั้น! ฮ่าๆๆๆๆ

บรู๊ค – แบบนั้นมันไม่ดีนะคร้าบบบ!! ต้องโดนแรงดันน้ำบีบเป็นผงแน่เลยพวกเรา!!!
ลูฟี่ – อ่ะ!! เจ้าสัตว์ประหลาดเมื่อกี้!! ยังอยู่อีกหรอเนี่ย
โรบิน – หุหุหุ ปากใหญ่จังเลยนะ

หน้า 14
??? – อันตราย!!!
เหวอ!!

จะถูกกินแล้วววว!!!
ช็อปเปอร์ – ฉันไม่อยากขึ้นไป
บนชาร์คซับมาจนั้นเลยอ่ะ . . .
อุซป – เหมือนกัน
แฟรงกี้ – ท่าทางด้านล่างนั้นจะแย่แฮะ
ซันจิ – คุณนามิ ผมทำพาลโต้ลูกพีชโฮเรอร์
ที่เก็บมาจากทริลเลอร์บาร์คอย่างอร่อยมาให้แล้วคร้าบบบบ
นามิ – โห! ดูท่าทางน่าอร่อยดีนะ!!

แต่ว่า ลำบากเอาเรื่องเลยนะเนี่ย . . .
อร่อยจัง
ซันจิ – เหมือนว่าความหนักหนาสาหัสตอนที่ขึ้นไปบน “เกาะท้องฟ้า” มันกลับมาอีกรอบเลยนะเนี่ย

นามิ - ก็นั้นนะซิ . . . ถึงจะรู้ว่าที่ๆจะไปมันอยู่ตรงไหน
ก็ไม่รู้วิธีไปให้ถึงอยู่ดี
จะไปยังไงล่ะเนี่ย? “เกาะคนเงือก” เนี่ย

หน้า 15
??? – เหวอ!!
ขึ้นมาได้แล้ว!!
แต่ก็สนุกดีนะ!!

นามิ – ยินดีต้อนรับกลับ ทำได้ดีมากเลยล่ะนะ
ลูฟี่ – ไม่ไหวอ่ะ ใต้ทะเลนั้นมองอะไรไม่เห็นเลยซักอย่าง
ด้านล่างนั้นจะมีจริงหรอ? เกาะคนเงือกนะ!!
บรู๊ค – โยโฮะโฮ่ ผมเพิ่งเคยลงเรือดำน้ำครั้งแรกเลยนะครับเนี่ย
โรบิน – ก่อนที่จะไปถึงข้างล่างนั้นมีหวังพวกเราได้ตายกันก่อนแน่ล่ะนะ

นามิ – “ล็อคโพส” เองก็ชี้ลงไปข้างล่างนั้นไม่ผิดแน่
แต่ว่าลำบากน่าดูเลยนะ . . . รู้งี้น่าจะถามพวกโลร่ามาให้มากกว่านี้นะเนี่ย . . .

ลูฟี่ – หือ?

โหหหห!!!
ไอ้ตัวเมื่อกี้นี่หน่า!!!
ตามพวกเราขึ้นมาด้วยหรอเนี่ย!!!

หน้า 16
??? – กระต่ายทะเล!!!

ลูฟี่ – อย่าคิดเลยว่าจะชนะฉันเหนือน้ำได้น่ะ
“โกมุ โกมุ โน” . . .
“ไรเฟิ้ล” (ปืนไรเฟิ้ลยางยืด)!!!!

หน้า 17
อุซป – ไม่รู้ทำไมไม่เห็นรู้สึกว่าตัวใหญ่ตรงไหนเลยแฮะ . . .
ช็อปเปอร์ – เพราะไปเห็นโอ๊สเข้าล่ะมั้ง!!
เจอตัวขนาดนั้นมาหนหนึ่งแล้วคงไม่เป็นไรแล้วมั้ง ฮ่าๆๆๆ

ซันจิ – หมอนั้นคายอะไรออกมาด้วย

ลูฟี่ – หือ?
ปลางั้นหรอ?

อุซป - คน!?
ไม่ซิ!!
นามิ – นี่หรือว่า

ซันจิ – หย่ะ!!
อย่าบอกนะว่า!!

หน้า 18
เคย์มี่ – กรี๊ดดด!!
ซันจิ – อุ๊บ
ปลาดาว – เหวอ!!

ลูฟี่ - มีอะไรประหลาดๆมาด้วย!!

เคย์มี่ – แฮ่ก
แฮ่ก

กรี๊ดดดด!! นี่ฉันทับมนุษย์อยู่งั้นหรอเนี่ย!!

ขอโทษด้วยนะคะ!! ไม่เป็นไรใช่ไหม!?
ซันจิ – ไม่เป็นไรครับ สบายมาก ว่าแต่คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
อุซป – มีหางด้วย . . .

นามิ – นี่หรือว่าเธอคือ . . . !?
นางเงือกจริงๆหรอ!!?
เคย์มี่ – กรี๊ดดดดด!!! ตกใจหมดเลย มนุษย์เต็มไปหมด!!!
ทุกคน – เหวอ!!!

ขอบใจที่ช่วยฉันออกมาจากที่ๆท่าทางเหมือนจะโดนย่อยนั้นนะ!!
ฉันน่ะ ถูกพวกสัตว์จ้าวทะเลจับกินง่ายมากอ่ะคะ!! นี่ก็ครั้งที่ 20 แล้วล่ะมั้ง

หน้า 19
ต้องตอบแทนอะไรซักหน่อยแล้ว!! จริงซิ!!
จะเอาทาโกยากิไหมล่ะ!?

-- มนุษย์เงือกปลาคิสซิ่งคูรามี่ เคย์มี่ (อยากเป็นดีไซน์เนอร์ เป็นคนขายทาโกยากิ --

ลูฟี่ – ทาโกยากิหรอ!? ของชอบเลยล่ะ!!
เคย์มี่ – จริงหรอ!? งั้น!! คิด 500 เบรี่ต่อหัวก็แล้วกัน!!

ปลาดาว – ยังจะขายอีกหรอ!!!
เคย์มี่ – ทำผิดซะแล้วววววววว!!!

** ตกใจอย่างมาก!! **

Thank you for reading . . .