Fairy Tail 101

Slow again~ But done . . . ^_^"

Enjoy then . . . ^_^"

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 101 “ความโกรธของดินแดนสีแดง”
หน้า 1
แฟร์รี่เทล

ปริศนา ให้เติมคำที่ถูกต้องลงไปใน O ต่อไปนี้ก็แล้วกัน (จริงแล้วเป็นความลับ <3 )
ลูซี่นี่ OOO จริงนะ!

หน้า 2
ตอนที่ 101 “ความโกรธของดินแดนสีแดง”

เกรย์ – หมอนี้ไม่เป็นไรแน่หรอ?
ลูซี่ – สุดยอดเลย นอนได้สามวันติดต่อกันเลยนะเนี่ย
แฮปปี้ – นัตซึ!! ลูซี่นะพอใส่ชุดเมดแล้วร้องเพลงเต็นรำแล้วคนรุมตรึมเลยล่ะ
ลูซี่ – ถึงทำแบบนั้นอาจจะทำให้เขามีปฏิกิริยาตื่นขึ้นมา ฉันก็ไม่เอาด้วยหรอกนะ . . .

หน้า 3
นัตซึ – ฮุ
ลูซี่ – หลับแล้วยังหัวเราะได้อีกหรอ!!!!

เอลซ่า – ปล่อยให้เขาพักผ่อนเถอะ
ถึงมันจะอยู่ในสถานการณ์ที่เลี่ยงไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ต่างกับว่าเขากิน “พิษ” เข้าไปหรอกนะ

เกรย์ – จะบอกว่ามันกินเอเทเลี่ยนเข้าไปอย่างงั้นหรอ? หมอนี้นี่กลายเป็นปีศาจเข้าไปทุกทีๆเลยจริงๆนะเนี่ย

เอลซ่า – อ่ะนะ . . .
นัตซึ – อย่าทำแบบนั้นอีกเด็ดขาดเชียวนะ!!!
เอลซ่า – นายยังมีหน้าพูดแบบนั้นได้อีกหรอ?

เหตุการณ์ครั้งนี้ฉันทำพวกเธอลำบากมากเลยซินะ . . .
จริงๆแล้ว . . . จะให้ฉันพูดว่ายังไงดีล่ะ . . .
(ข้าง) คือ . . .
ลูซี่ – อืม . . . เธอจะพูดแบบนั้นไปถึงเมื่อไหร่อย่างงั้นหรอ?

หน้า 4
เอลซ่า – ว่าไปแล้ว แม่สาวเอเลเม็นท์โฟว์คนนั้นล่ะ?
เกรย์ – อ๋อ . . . ถ้าจูเบียนะ กลับไปแล้วล่ะ
เห็นบอกว่าจะไปขอร้องมาสเตอร์ดูเพราะอยากจะเข้าแฟร์รี่เทลเต็มที่แล้วล่ะนะ

เอลซ่า – อย่างงั้นหรอ . . . ว่าไปแล้วเขาก็ช่วยฉันไว้เยอะเลยนะ ให้ฉันส่งคำขอร้องไปให้มาสเตอร์ก็ได้แท้ๆเลยนะ

ลูซี่ – เด็กคนนั้นน่ะเป็นแรงรบที่ยอดมากเลยล่ะ
แล้วนี่นาย!!! ทำอะไรของนายนะ!!?
แฮปปี้ – ไอ๊?

เกรย์ – แต่ว่า เอลซ่า . . . เธอไม่หลับไม่นอนแบบนี้ดีหรอ?

เอลซ่า – อืม . . .
ไม่ได้บาดเจ็บมากอย่างที่เห็นหรอกอ่ะนะ
ถึงจริงแล้วฉันน่าจะถูกแยกส่วนเป็นชิ้นๆในวังวนเอเทเลี่ยนนั้นก็เถอะนะ
ลูซี่ – แยกส่วน . . . นี่ . . . กลับมามีชีวิตได้อย่างปฏิหารย์ของจริงเลยนะเนี่ย

หน้า 5
เอลซ่า - พูดตามตรง . . . ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นฉันก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน
แต่ว่า . . . ก็ควรดีใจล่ะนะ ที่ยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้ . . .

เกรย์ – แต่ว่าก็สมกับที่เป็นเอลซ่าจริงๆแหละนะ ต่างกับไอ้บ้าสมองทึบบางตัวที่เล่นกินพิษเข้าไปเองหน้าด้านๆแบบนั้นลิบลับเลยล่ะนะ

นัตซึ – เมื่อกี้ว่าไงน๊า!!!! เกรย์!!!!
แฮปปี้ – ตื่นแล้ว!!!

เกรย์ – ก็พูดว่า “ช่างเป็นการกินที่ยอดเยี่ยมจริงๆน่ะครับ” ยังไงล่ะฟระ ไอ้โง่

ว่าไปนาย ไม่ได้เป็นเหยื่อของเจ้าฮูกนั้นหรอไง?
จะกิน? จะถูกกิน? เอาอันไหนกันแน่ฟระ ไอ้ห่วงโซ่อาหารนี้
นัตซึ – ฮึ๋ยยยยยยยยยย

หน้า 6
นัตซึ – คร้อก
แฮปปี้ – หลับไปแล้ว!!!
เกรย์ – พอไม่มีปัญญาสู้เลยหลับต่อเลยหรอ?!!!

ลูซี่ – ฮ่ะๆๆๆๆ

หน้า 7
อิคนีล – เจ้ามาทำอะไรที่นี่?

หน้า 8
กรันดีเน่
กรันดีเน่ – ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

อิคนีล – ข้าห้ามเจ้าแล้วนี่ . . . ว่าอย่ามากวนข้าที่นี่
รีบๆไสหัวไปซะ กรันดีเน่

กรันดีเน่ – ก็ฉันรู้สึกได้ถึงตัวของนายใกล้ๆยังไงล่ะ

เด็กคนนั้นน่ะ . . . มุทะลุเอามากเลยนะ

หน้า 9
เหมือนใครบ้างคนก็ไม่รู้ซิ

ตอนนี้ยังนับว่าดวงดีอยู่ แต่ว่า
เรื่องแบบนี้น่ะ มันไม่ได้อยู่ได้ตลอดไปหรอกนะ

เดี๋ยวเด็กคนนั้นก็ตายเอาหรอก

อิคนีล – ออกไป

กรันดีเน่ – ฉันคิดว่าไม่นานเดี๋ยวเด็กคนนั้นก็จะได้เจอกับเวนดี้เหมือนกันนะ
ฉันอยากจะสนิทสนมกับนายให้ได้คราวนี้นะ

อิคนีล – ข้าบอกว่าออกไป!!!!
อย่าได้ไปยุ่งกับพวกมนุษย์หน่อยเลย!!!!

หน้า 10-11
อยากให้อิคนีลคนนี้โกรธหรอยังไง!!!!!

หน้า 12
กรันดีเน่ - นั้นซินะ . . . ก็พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากจะกังวนไปมานี่น่ะ
ตอนหลังก็มีแต่จะเชื่อพลังของพวกมนุษย์อย่างเดียวล่ะ . . .

เซเรฟนะ . . .
ก็ได้ . . . พอเท่านั้นก็ได้

จนถึงวันพบกันที่งานฉลองราชันย์มังกรเลยล่ะนะ
อิคนีล

หน้า 13
วอลลี่ – คือ . . . คือว่า . . . ขอโทษจริงๆนะ เอลซ่า
มิเรียน่า – ขอโทษทีนะ เอลจัง

เอลซ่า – ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ . . . 8 ปีผ่านไปแต่ก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
ขอโทษด้วยจริงๆนะ

โชว – ก็พี่สาวถูกเจราลขู่ไว้นี่น่า
พี่ไม่เข้าใกล้ที่นั้นก็เพื่อปกป้องพวกผมไม่ใช่หรอ?

เอลซ่า – แต่มาตอนนี้แล้ว ข้อแก้ตัวแบบนั้นก็ฟังไม่ขึ้นแล้วล่ะนะ . . .
ถ้าฉันทำอะไรซักอย่างให้เร็วกว่านี้ล่ะก็ เจราลคงไม่ . . .

หน้า 14
วอลลี่ – ชิมอนนะเป็นลูกผู้ชายตัวจริงเลยนะ!! ก็ . . . ก็เขา . . . เขาอยากจะปกป้องเอลซ่ามาโดยตลอดเลยนี่น่า . . .
มิเรียน่า – วอลลี่!!!

เอลซ่า – ฉันก็เข้าใจความรู้สึกเขาดี . . .
เข้าใจความรู้สึกของคนที่เหลืออยู่เต็มอกเลยล่ะ . . .

แต่ว่า พวกเราตอนนี้น่ะ จะต้องเดินหน้าต่อไปเท่านั้น
สู่อนาคตที่ชิมอนเหลือไว้ให้

โชว – อืม

มิเรียน่า – เป็นเรื่องที่เศร้ามากจริงๆนะ
ชิมอนเขาก็เป็นหนึ่งในพวกเรามาโดยตลอดเลย

วอลลี่ – ก็ต้องเชื่อแบบนั้นอย่างเดียวล่ะ ไม่งั้นก็ทำอะไรต่อไปไม่ได้แน่นอน บ้าที่สุด . . .
ที่พวกเราทำไปมันเพื่ออะไรกันแน่เนี่ย . . .

หน้า 15
เอลซ่า – เราต้องเดินออกจากอดีตเพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคตนะ
แล้วก็ ก้าวๆหนึ่งของวันนี้จะต้องเป็นก้าวที่เชื่อมไปสู่อนาคตแน่นอน

วอลลี่ – ก้าวๆหนึ่งของวันนี้งั้นหรอ . . .
มิเรียน่า – แล้วพวกเราจะทำยังไงต่อจากนี้ดีน่ะ

เอลซ่า – ถ้าไม่มีที่จะไปก็มาที่แฟร์รี่เทลก็ได้นะ
พวกนายจะได้รับการต้อนรับอย่างดีแน่นอน

วอลลี่ – แฟร์รี่เทล!!?

มิเรียน่า – เมี๊ยว!?
พวกเรานะหรอ!!?

หน้า 16
อาจจะไม่ได้เหมือนกับอิสรภาพที่พวกนายไขว่คว้าก็จริง
แต่ก็เป็นกิลด์ที่เป็นอิสระมากเลยล่ะ พวกนายต้องสนุกแน่ๆ

วอลลี่ – ว่าไป เจ้าซาลาแมนเดอร์ก็พูดแบบนั้นเหมือนกันนี่น่า!!!
มิเรียน่า – เป็นกิลด์ที่สนุกสนานสุดๆเลยล่ะนะ

เอลซ่า – แล้วฉันเองก็อยากจะอยู่กับพวกนายตลอดไปเหมือนกันล่ะนะ

เอาล่ะ . . . กลับกันได้แล้วล่ะนะ
ฉันยังต้องแนะนำตัวพวกนายกับนัตซึเป็นการใหญ่เลยล่ะ
วอลลี่ – บอกเขาด้วยนะว่าฉันเป็นผู้ชายที่แดนดี้ที่สุดในโลกนะ
มิเรียน่า – ฉันจะได้เป็นเพื่อนกับแฮปปี้จังได้ซักที

เจราล – เธอแกร่งขึ้นแล้วซินะ เอลซ่า . . .

หน้า 17
เอลซ่า – เจราล!!?

. . . ไม่น่าจะเป็นจริงหรอกมั้ง . . .

หน้า 18
ลูซี่ – เอลซ่าเขามาคุยกับฉันอย่างลับๆคนเดียวเรื่องที่เขาคิดถึงตอนนั้น

เขาบอกว่า คนที่หยุดการระเบิดของหอคอยนั้น ไม่แน่อาจจะเป็นตัวเจราลเองก็ได้

ตอนนั้นคงจะหลุดจากการเข้าสิงของเซเรฟ แล้วกลับเป็นเจราลที่ใจดีคนเดิมล่ะนะ
หลังจากนั้นก็รวมตัวกับเอเทเลียนแทนที่เอลซ่า แล้วก็ยิงพลังเวทย์ขึ้นไปบนท้องฟ้า

เพราะงั้น ร่างกายของเอลซ่าถึงไม่ได้ถูกแยกส่วน
แต่คิดแบบนั้นมันก็ท่าทางจะเป็นจริงได้แหละนะ
ก็ คนที่ถูกแยกส่วนไปแล้วนัตซึจะไปหาเจอได้ยังไง อีกอย่าง เขาจะกลับไปเป็นอย่างเดิมได้ยังไงกันล่ะ?

หน้า 19
แต่ว่า ถ้าเกิดเจราลกลับไปเป็นคนเดิมตอนนั้นจริงๆล่ะก็
นับว่าเขาน่าสงสารเอาเรื่องเลยล่ะนะ
ก็เจราลจะเรียกว่าเป็นเหยื่อของวิญญาณเซเรฟก็ว่าได้นี่น่ะ

เอลซ่า – ลูซี่!!!

เห็นพวกโชวไหม?

ลูซี่ – ไม่อ่ะ ไม่เห็น . . .
เอลซ่า – เขาน่าจะพักอยู่ที่โรงแรมนี่เหมือนกันนี่น่า ทำไมหาที่ไหนก็หาไม่เจอกันน่ะ

ลูซี่ – เขาก็บอกกับพวกเราไว้แล้วแท้ๆว่า พรุ่งนี้จะเช็คเอาท์แล้วก็กลับไปกิลด์กับพวกเราน่ะ
พลู – ปุน

หน้า 20
ลูซี่ – นี่อย่าบอกนะว่าเขาออกไปโดยไม่บอกไม่กล่าวกับพวกเราน่ะ!?

เอลซ่า – อย่างงั้นหรอ . . .

ลูซี่ – ต้องรีบตามไปแล้ว!!! เป็นอะไรไปกันแน่น่ะ!?
ไม่เห็นต้องแยกห่างจากพวกเราอีกแล้วเลยนี่!!!

เอลซ่า – ไปบอกนัตซึกับเกรย์ทีซิ ว่าให้เตรียม “พลุ” ไว้ด้วยน่ะ
ลูซี่ – เอ๋ . . . เดี๋ยว . . . !!!
อะไรหรอ!? พลุที่ว่านี่!!?
** ดูเหมือนจะมีความหมายแฝงซักอย่าง! “การตัดสินใจ” ที่ซ่อนเร่นอยู่ในใจของเอลซ่าคืออะไร!? **

Thank you for reading . . .