Fairy Tail 152

เดี๋ยวป๋มไปอัพให้งับ...พร้อมกับโซลอีทเตอร์...



แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 152 "จุร่าแห่งสิบนักเวทย์ศักดิ์สิทธิ"
หน้า 1
แฟร์รี่เทล

ดูนิสัยคนได้เลยที่ห้องสมุด! รู้ได้หมดทั้งเรื่องสิ่งที่ชอบและสติปัญญา!?
ดรอย - จริงแล้ว อยู่ที่ไหนก็โวกเวกได้หมด
แฮปปี้ - สารนุกรมเรื่องปลา
นัตซึ - นิตยสารอาหารชั้น B
เรวี่ - นวนิยายสยองขวัญ
ลูซี่ - นวนิยายผจญภัย

หน้า 2
** ถ้าหน้าจะดูขรึมๆ แต่พลังเวทย์ก็ฉูดฉาด!! หกปีศาจกำลังจะถูกฝังภายใต้นามของสิบนักเวทย์ศักดิ์สิทธิแล้ว!! **

เกรย์ - แกร่งจริงๆ!!!
ลูซี่ - สุดยอด!!!

แฮปปี้ - นี่นะหรอ ผู้ที่ได้รับฉายาว่าสิบนักเวทย์ศักดิ์สิทธิเหมือนกับมาสเตอร์...

นัตซึ - อุ๊ก...
อุ๊ฟ...

ตอนที่ 152 "จุร่าแห่งสิบนักเวทย์ศักดิ์สิทธิ"

หน้า 3
เบรน - อย่างงี้นี่เอง...ถือได้ว่าข้าเองก็ตกใจอยู่เล็กๆเหมือนกัน
ดูเหมือนฉายาสิบนักเวทย์ศักดิ์สิทธิจะไม่ใช่แค่ชื่อที่เรียกให้ดูหรูเล่นๆเฉยๆซินะ

จุร่า - กิลด์ที่อยู่ใกล้กว่าเคทเชลเตอร์ก็มีอยู่ตั้งหลายสิบ
ที่เลือกเล็งที่นั้นเป็นแห่งแรกคงมีสาเหตุอะไรพิเศษซักอย่างซินะ

เบรน - คนที่กำลังจะตายตอนนี้ไม่มีความจำเป็นอะไรจะต้องรู้หรอก

ลูซี่ - เวทย์นั้นมัน!!

เบรน - ดาร์กลอนด์ (ท่วงทำนองลอนด์ทมิฬ)

หน้า 4
จุร่า - กันเท็ตซึเฮกิ (กำแพงภูผาเหล็ก)!!!!

เกรย์ - โห!!!

เบรน - เสร็จข้าล่ะ

ลูซี่ - แย่แล้ว

เบรน - ดาร์คคาปริชชิโอ (ท่วงทำนองคาปริชชิโอทมิฬ)!!!!

หน้า 5
แฮปปี้ - หินอ้อมไปด้านหลังได้!!?

เบรน - เปล่าประโยชน์!!! ดาร์คคาปริชชิโอเป็นเวทย์เจาะทะลวง
แค่หินแค่นั้นเจาะผ่านได้สบายอยู่แล้ว!!!!

หน้า 6
จุร่า - ฮึ!!!

ย้าก!!!!

เบรน - อั๊ก

หน้า 7
เบรน - อุ๊ก

กั๊ก

นะ...นี่มัน
อะไรกัน...!?

ลูซี่ - ใช้หินกลบตัวเขาทั้งตัวเลย...

หน้า 8-9
ฮาโอกันไซย์ (ราชันย์หินผาพิโรธ)!!!!
เบรน - อ้ากกกก

เกรย์ - เพราะงั้นลิออนถึงได้เรียกเขาว่า "คุณ" ล่ะซินะ

หน้า 10
เกรย์ - สำเร็จ!!! หมอนั้นเป็นบอสของพวกโอราเชียนเซ็สส์ซินะ!?
ลูซี่ - งั้นก็แปลว่าพวกเราชนะแล้วซิ!!!

จุร่า - เอ้า...บอกสาเหตุที่เล็งโจมตีกิลด์ของท่านเวนดี้มาได้แล้ว
ลูซี่ - นี่...คราวนี้...ก็หยุดไอ้นี้ได้แล้วล่ะมั้ง?

นัตซึ - เพื่อฉัน...ด้วยนะ...

เบรน - ไม่...ไม่อยากเชื่อจริงๆ ว่าข้าคนนี้...จะถูกโค่นลง...จนได้...
มิตไนท์เอ๋ย...

ข้าฝากที่เหลือไว้กับเจ้า...จะให้หกปีศาจถูกกำราบโดยสิ้นเชิงไม่ได้เด็ดขาด...
คราวใดที่คำอธิษฐานทั้งหกได้สูญสิ้นไป...
ท่านผู้นั้น...

หน้า 11
จุร่า - ท่านผู้นั้น?

เกรย์ - จะว่าไป ลายบนหน้าหมอนี้...เมื่อกี้...หายไปลายหนึ่งไม่ใช่หรอน่ะ?
ลูซี่ - หยะ...อย่าพูดอะไรเป็นลางแบบนั้นซิ~ [เดี๋ยวก็ได้มาหลอนถึงในฝันหรอก...]

เวนดี้ - ทุกคน แย่แล้วล่ะ~
ชารุล - เสียงเอิกเกริกเมื่อกี้นี่ใช่พวกเธอจริงๆด้วยซินะ
ลูซี่ - เวนดี้!?

เวนดี้ - ไม่แน่เมืองๆนี้...อาจจะกลับมุ่งหน้าไปที่กิลด์ของฉันอยู่ก็ได้!!!!

เกรย์ - ก็น่าจะใช่ แต่ไม่เป็นไรแล้วล่ะ

เวนดี้ - เอ๊ะ?

ว๊าย
เกรย์ - แล้วไอ้คนใช้งูก็ดูเหมือนจะโดนจัดการไปแล้วด้วย

หน้า 12
เวนดี้ - งั้น...

ลูซี่ - คนที่ควบคุมนิลวาน่านี้ก็น่าจะเป็นเบรนเนี่ยแหละนะ
เราจัดการหมอนี้ได้แล้ว ก็เท่ากับว่าเมืองนี้น่าจะหยุดเคลื่อนไหวแล้วล่ะ

ชารุล - ไม่ค่อยสบอารมณ์เลยแฮะ
สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเล็งที่เคทเชลเตอร์เอาไว้งั้นหรอ?

เกรย์ - เอาน่า ก็ไม่น่าจะมีสาเหตุอะไรซับซ้อนนักหรอก จริงม่ะ?

เบรน - คราวใดที่คำอธิษฐานทั้งหกได้สูญสิ้นไป...
ท่านผู้นั้น...
จุร่า - ถึงจะมีเรื่องที่พวกเราสงสัยอยู่ไม่น้อย แต่อย่างน้อยมันก็จบลงแล้วล่ะ

นัตซึ - จบ...บ้านเตี๊ยะเซ่...รีบๆ...หยุดไอ้นี่...อุ๊บ
เวนดี้ - คุณนัตซึ!!! หรือว่าจะโดนพิษนั้น...
ชารุล - เจ้าแมวตัวผู้ก็ด้วย!! ไม่เป็นระเบียบเอาซะเลย
แฮปปี้ - ไอ๊

??? - หมอนั้นพูดไว้ซะใหญ่โตเลยนะ ว่าส่วนควบคุมอยู่ที่ห้องแห่งราชันย์อะไรก็ไม่รู้
นั้นน่ะหรอ!?
ถ้าไปที่นั้นได้ ก็น่าจะหยุดนิลวาน่าได้

หน้า 13
มิตไนท์ - ผมนะ...ฝันนะ

นายเองก็ฝันเหมือนกัน

ในรัติกาลอันมืดมิดนั้น

หน้า 14
ฮอตอาย - อ้ากกก

อ่ะ...
อ่า...

เวทมนตร์นะ ใช้กับผมไม่ได้หรอก
มิตไนท์ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยงั้นหรอ...!!?

มิตไนท์ - ผมคือนักเวทย์ที่ได้ก้าวข้ามท่านพ่อไป
เป็นผู้ที่แกร่งที่สุด

หน้า 15
ฮอยอาย - คำอธิษฐานของฉัน...

น้องชายเอ๋ย...

ฉันอยากได้พบหน้าของนาย...
อีกซักครั้ง...

เบรน - คำอธิษฐานที่ห้าได้สูญหายไปแล้ว...
มิตไนท์เอ๋ย...เจ้าจงอย่าได้หายไปเป็นอันขาด...

นั้นก็คือ คำอธิษฐานของข้า...

เกรย์ - นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...
ลูซี่ - นี่มัน...
จุร่า - หืมม์...

หน้า 16
เกรย์ - ไม่เห็นมีอะไรที่คล้ายคลึงกับแบบนั้นเลยนี่!!!!
ลูซี่ - แล้ว...แล้วแบบนี้พวกเราจะหยุดมันยังไงกันล่ะ?

จุร่า - ฮึ๋ย...

เกรย์ - บ้าที่สุด...นึกว่าถ้าชนะเบรนได้ก็จะหยุดมันได้แล้วซะอีก...

ลูซี่ - พวกเรายังประมาทไป...ที่ยังหาวิธีหยุดมันไม่ได้เลยแบบนี้

เวนดี้ - ทำไงดี? ถอนพิษไปแล้วแท้ๆ แต่คุณนัตซึยัง...
แฮปปี้ - นัตซึนะ ไม่ถูกกับยานพาหนะเอามากเลยล่ะ
นัตซึ - อ๊อก
ชารุล - น่าสมเพศสิ้นดี

เวนดี้ - อาการเมางั้นหรอค่ะ?

ถ้างั้น เวทย์ปรับสภาพสมดุลอาจจะช่วยได้ก็ได้

หน้า 17
ทรอยอาร์

นัตซึ - โอ๊ะ!?

โอ้วววว!!!!
สบายบรื๊อ สบายบรื้อเลยวุ้ย!!!!

หน้า 18
เวนดี้ - โล่งอกไปที เวทย์ของฉันใช้ได้ผลซินะ
นัตซึ - สุดยอดไปเลย เวนดี้!! ช่วยสอนเวทย์นั้นให้หน่อยเซ่!!!
เวนดี้ - มันเป็นเวทย์แห่งท้องฟ้านะคะ คงสอนให้ไม่ได้หรอก

นัตซึ - เท่านี้...ฉันก็ไม่มีปัญหากับเรื่องยานพาหนะแล้วซินะ
เอาล่ะ!! ลูซี่ ช่วยลองเรียกภูติรถไฟหรือเรือออกมาหน่อยเซ่
ลูซี่ - ฉันจะไปมีภูติแบบนั้นได้ไงกันล่ะ!! แล้วนี่มันใช่เวลาจะมาทำแบบนั้นซะที่ไหนกัน!!! [หัดดูสถานการณ์ซะบ้างซิ]

เกรย์ - พวกเราไม่รู้วิธีจะหยุดไอ้นี้เลย
ก็อย่างที่เห็นเนี่ยแหละ ห้องนี้ไม่ได้มีอะไรเลยซักอย่าง

เกรย์ - แต่ว่าฮอต...ริชาร์ดเองก็บอกว่าที่นี่เป็นที่ควบคุมด้วย
จุร่า - ข้าไม่คิดว่าท่านริชาร์ดจะโกหกหรอกนะ

ชารุล - ก่อนจะไปพูดถึงเรื่องหยุดได้ไม่ได้เนี่ย ไม่มีใครรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆเลยหรอ!?

หน้า 19
คนควบคุมก็ไม่มี ไม่มีใครคนอื่นอยู่ในห้องแห่งราชันย์นี้ด้วย แถมเบรนก็ถูกจัดการไปแล้ว
แล้วทำไมหมอนี้ถึงยังขยับได้อีกล่ะ?

เกรย์ - ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติงั้นหรอ!?
หรือว่าหมอนั้นเซ็ตระบบนั้นไว้ตั้งแต่ตอนที่นิลวาน่าเริ่มทำงาน...

เวนดี้ - กิลด์...
ของพวกฉัน...

นัตซึ - ไม่ต้องห่วงหรอกน่า กิลด์เธอต้องปลอดภัยแน่
ถือว่าเป็นคำขอบคุณของฉันแล้วกัน

หน้า 20
นัตซึ - ฉันจะหยุดมันเอง!!!!

** หกปีศาจที่แกร่งที่สุดผู้ซึ่งได้ตื่นจากการหลับไหล มิตไนท์!! **

** การคุกคามของ"ฝันร้าย"กำลังใกล้เข้ามาหานัตซึแล้ว!? **

มิตไนท์ - นิลวาน่าไม่มีวันหยุดหรอก
ตราบใดที่ผมคนนี้ยังอยู่

ตอนต่อไป ตอนที่ 153 "ศึกกำราบกลางรัติกาล" TO BE CONTINUED