One Piece 466

I think I will give up on doing an English one. Don't feel like I get anything good from it. (Not even grammar reminder - -")

Anyway, Thai from Japanese. The logo did get in the way, but I tried to get the meaning out of it. Spot anything wrong? Please do tell me about it.

วันพีซ
ตอนที่ 466 “บทสรุป”

หน้า 2
อุซป – แฮ่ก ดูเผินๆอาจจะเหมือนกับว่าบินบนฟ้าได้
ผ่านถลุได้ทั้งผนังทั้งคน

เปลี่ยนขนาดร่างกายได้อย่างอิสระ
ดูยังไง ก็เหมือนกับว่าเป็นผีที่ไม่มีร่างจริงๆ!!

แต่ถ้าคิดไปถึงตอนที่ร่างๆนั้นวิ่งหนีจากฉันแบบนั้นแล้ว
ถ้าเป็นตอนนั้นล่ะก็ ก็จะรู้ได้ว่ามีร่างจริงอยู่ . . . ! !

พูดง่ายๆก็คือ เธอช่วยโอกาสช่วงที่คลาดสายตาจากฉัน เปลี่ยนตัวกับผีที่เธอสร้างขึ้นมา! !
เธอซ่อนอยู่ตรงนั้นใช่ไหมล่ะ ร่างจริงของเธอนะ! ! คงพูดไม่ออกอีกเลยล่ะซิท่า

หน้า 3
เพโลน่า - . . . ชิ! ! . . . ถ้าคิดแค่ว่าเป็นไอ้บ้าเนก้าทีฟธรรมดา
หน้ากากที่ใส่ก่อนหน้านี้ คงจะเพิ่มความกล้าขึ้นมาด้วยล่ะซินะ
ที่จู่ๆนายก็สามารถใช้สมองได้อย่างใจเย็นเนี่ย น่าตกใจจริงๆ . . . ! ! แต่ที่ถูกนะ แค่ 1/9 เท่านั้นแหละ

ฉันนะ ไม่ใช่ผีที่ถูกควบคุมโดยร่างจริงหรอกนะ
แต่ทำให้ร่างเบาขึ้นและออกมาจากร่างจริงต่างหากล่ะ
เป็นร่างวิญญาณแห่งความตั้งใจเน่าแน่ของฉัน

อุซป – เข้าใจแล้วล่ะ . . . ! ! ถ้างั้นถ้าทำลายร่างเนื้อของเธอได้ล่ะก็
เธอจะทำอะไรต่อล่ะถ้างั้น! !

หน้า 4
การโจมตีของฉันใช้ได้ผลกับตรงนั้นได้ไม่ผิดแน่นอน! ! !
ฮิสสาจึ! ! “ไดบาคุฮาจึโบชิ” (ท่าไม้ตาย กระสูนดินระเบิดยักษ์” ! ! !

เพโลน่า – นี่แก! ! หยุดนะ! ! !

อันตรายนะ ไม่ใช่แค่จะไม่มีท่าแก้ไขได้ แต่เมื่อกี้ยิงไม่โดนแล้วไม่ใช่หรอ! ! !

อุซป – ชิ . . . ! !
แฮ่ก
ถ้างั้นก็อีกรอบหนึ่ง! !

หน้า 5
เพโลน่า – ไม่ให้ทำแบบนั้นได้หรอก “โทคุโฮโระ” (โฮโระพิเศษ)

อุซป - เหวอ! ! อย่างบอกว่านะไอ้นั้นเหมือนกับตัวก่อนหน้านี้
“โทคุไดบัน” (ขยายใหญ่พิเศษ) งั้นหรอก . . . !?

เหวอออออ! ! !
เพโลน่า - กระเสือกกระสนเข้าไปเถอะ! ! ยังไงฉันก็ไม่ให้ร่างจริงเป็นอะไรไปหรอก

อุซป - เดี๋ยว . . . ! ! เห้ย เดี๋ยวก่อนเซ่! ! ถ้าเธอทำไอ้การโจมตีขนาดเท่าลูกดังโกนั้นให้ใหญ่ขนาดนี้แล้วระเบิดขึ้นมาล่ะก็
ร่างฉันก็แหลกซะฟระ
เพโลน่า - จะดิ้นยังไงก็แตะต้องผีนั้นไม่ได้หรอก

หน้า 6
โฮโร โฮโร โฮโร! ! น่าเสียดายจริงๆนะ! ! เนก้าปปานะ! !
ถ้าฉันให้สัญญาครั้งต่อไป ร่างนายได้กระจุยออกเป็นชิ้นๆแน่! !
อุซป - อุ๊บ! !
เพโลน่า – “คามิคาเซแร๊ป” ! ! ! (ทำนองแร็ปคามิคาเซ่)

เอ๋! !? หายไปแล้ว! !

อุซป – แฮ่ก
แฮ่ก

เมื่อกี้เกือบไปแล้วไหมล่ะ . . . ! !
. . . ถ้าเรื่องแรงระเบิดเมื่อกี้ล่ะก็ อยู่ในหอยนี้หมดแล้ว! !

หน้า 7
เพโลน่า – แกพูดเรื่องอะ . . . ! !
หา! !? ขยับไม่ได้ . . . ! ! !

อุซป – นัดแรกที่เป็น “ไดบาคุฮาจึโบชิ”นะ
ฉันโกหก! ! ไม่ได้ยิงพลาดหรอก แต่นั้นคือ “โทริโมจิโบชิ” (กระสูนแป้งโมจิ) ! ! !

ไอ้นั้นไว้สำหรับทำให้เธอขยับไม่ได้ต่อให้กลับเข้าร่างก็ตาม! !
เพโลน่า – แกว่าไงนะ! !?
ถ้าเป็นอย่างงั้น ฉันก็จะจัดการกับทั้งร่างเนื้อและร่างวิญญาณของเธอได้พร้อมกัน! ! !

เพโลน่า – บ้าเอ้ย . . . ! ! !
. . . หือ?

คาบะ - คนที่ทำให้หัวหน้าคุมาชีไปสู่สุขคติก็คือแกซินะ! !?

เพโลน่า - . . . กำลังดีเลย . . . ! !
จัดการมันเลย! ! รองหัวหน้า สุภาพบุรุษคาบะ! !

หน้า 8
อุซป – “อิมแพคไดอัล” ! ! !

คาบะ – อั๊ก

เพโลน่า – อะ . . .
หมอนั้นจริงแล้วแข็งแกร่งงั้นหรอ!?

อุซป – เจ็บโว้ย! ! ! แขนฉันหักไหมเนี่ย! ! !

เพโลน่า – สุภาษบุรุษคาบะ! !

อุซป – ฮิสสาจึ “คุโรฮิคาริโบชิ” (ท่าไม้ตาย กระสูนแสงสีดำ) ! ! !

หน้า 9
เพโลน่า – เหวอะ

กรี๊ด~~~~~~~~~!!
อุซป - ชื่อที่แท้จริง “โกคิบุริโบชิ” (กระสุนแมลงสาป) ! !
เพโลน่า – แมลงสาป~~~~~~~!!!

รู้สึกไม่ดีเลย~~~~~~~~!! ใครก็ได้ช่วยด้วย~~~~!!
ฉันหนีไปไหนไม่ได้เลย! !

กรี๊ด~~~!! มันเข้าไปในเสื้อแล้ว! ! อย่านะ
ฉันเกลียดแมลงสาป ฉันกลัวแล้ว คุมาชี! !
แง~~~~~~~~~~~!!!

หน้า 10
อุซป – ขนาดแมลงสาปก็กลัวงั้นหรอ . . . สุดท้ายเธอก็ต้องกลัวซินะ . . . ฉันคนนี้นะ . . . ! ! !
เธอดูถูกฉันมากเกินไปแล้ว . . .

ฉันเป็นที่รู้จักด้วยพลังเหมือนปีศาจอันดับหนึ่งของอีสบลู

เพโลน่า – สิ . . . สิบตันยังหรอ . . . นี่แก
แกไปได้พลังนั้นมาจากไหนกัน! ! ! หยุดนะ! ! ที่ๆจะหนีก็ไม่มีแท้ๆ เอาของอย่างงั้น! ! !

แบบนั้นเดี๋ยวก็ตายหรอก! ! ! เห้ย! ! !
เอาแมลงสาปพวกนี้ออกไป . . . ! !

หยุดค้อนนั้นด้วย! ! ! ทั้งแมลงสาป ทั้งค้อน
อุซป – อุซป~~~~~~~ . . .
เพโลน่า – ฉันจะไม่ยุ่งกับพวกพ้องนายอีกแล้ว! ! !

ดังนั้น ยกโทษให้ฉันเถอะ! ! ! ขอร้องล่ะ หยุดะเถอะ! !

อุซป – “โกลเด้น~~~~~” . . . !!!

เพโลน่า – ไม่เอานะ~~~~!!!

หน้า 11
อุซป – “พาวด์” ! ! !

หน้า 12
พรินเซสต์ของปราสาทผีสิง . . . ก็แค่ “ลูกโป่ง”
กับ “แมลงสาปของเล่น” ก็ทำให้สลบเหมือดล่ะ ช่วยไม่ได้แฮะ
จะมาเสี่ยงสู้ตัดสิน . . . ! !

เรื่อง “เนก้าทีฟ” กับเรื่อง “การโกหก” กับฉันคนนี้นะ ผิดถนัดเลยล่ะนะ! ! !

นอนตรงนั้นไปจนกว่าจะฟ้าสางแล้วกัน! ! !

หน้า 13

หน้า 14
แฟรงกี้ – เมื่อกี้ . . . หมอนั้นพูดอะไรซักอย่างหรอเปล่า? เจ้าซามุไรนั่น . . .

เช่นว่า . . .
แฮ่ก
มันหมายความว่ายังไง?
บรู๊ค - . . . เช่นว่า . . . ! !
แฮ่ก

บรู๊ค – ดูเหมือนนี้จะเป็นบทสรุปแล้วซินะครับ . . . ! ! !
. . . การต่อสู้แบบนี้ . . . ผมเองก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเนี่ยแหละ

หน้า 15
ซามุไรคนนั้น . . . ตอนที่สู้กับฉัน
ไม่ได้เอาจริงเลยซักนิดเดียว . . . ! ! !

หน้า 16
- ห้านาทีก่อน ห้องวิจารย์ของฮอร์คแบ็ค -
ริวมะ – โยโฮะโฮะโฮะ
จะเอาดาบล้ำค่า
“โชซุย”
ไปจากฉันงั้นหรอ !?

จริงๆแล้ว . . . ก็กะจะหยิบดาบที่นอนอยู่ข้างๆศพของนาย
อ่ะนะ
ริวมะ – อย่างงี้นี้เอง . . . ! ! เป็นเรื่องที่องอาจจริงนะ โยโฮะโฮะโฮะ ! !
บรู๊ค - . . . มะ . . . ไม่น่าจะไปยุเยาะเขาแบบนั้นจะดีกว่านะ . . . ! !

หน้า 17
ริวมะ – ถึงจะได้ดาบเล่มที่ 3 ไป
โซโล – เล่มหนึ่งมันพังไปแล้ว
ก็แค่ว่าฉันไม่ได้มีตังมาพอที่จะซื้อ
ฉันคือนักดาบสามเล่มอยู่แล้ว

ริวมะ – ฉันก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนหรอกนะ ! !
เป็นการกายากรรมอย่างงั้นหรอ? โยโฮะโฮะโฮะ
โซโล – โทษทีที่ตอนนี้เอามาโชว์ไม่ได้หรอก
แต่ฉันจะโชว์การหักดั้งจมูกนั้นให้ก็ได้นะ

ริวมะ – อย่างงั้นหรอ ดูท่านายจะแข็งแกร่งจริงนะ . . . จะอะไรก็เหอะ
มันทำให้ความรู้สึกที่เหลืออยู่ในความทรงจำของฉันคึกขึ้นมาเลยล่ะนะ
ยังกะว่าสิ่งมีชีวิตที่น่าเกรงขามสองตัวกำลังมาปะทะกันเลย . . .
ความรู้สึกแปลกๆเหมือนอยู่ใกล้ๆบางอย่าง . . . ! ! ! เหมือนกำลังจะลุกออกมาจากร่างกาย

หน้า 18
บรู๊ค+แฟรงกี้ – เหวอ ตกใจหมดเลย! ! !

หน้า 19
ริวมะ – “ออบาด คูโดโรอา” (เพลงยามสาง คูดรอร์)! ! !
บรู๊ค+แฟรงกี้ – เหวอออออ! !

แฟรงกี้ – พิสโตร! !?
ไม่ใช่ . . . ! ! ! เป็น “การแทง” ครับ ท่าๆนั้น ต่อให้เป็นฉันก็ทำอะไรแบบนั้นไม่ได้เลยด้วยซ้ำแท้ๆ! ! !