Naruto 368

I translated this just because I am bored. And agreed to myself that I will never translate Naruto again (at least for some times) Because Naruto just isn't as fun as Bleach and One Piece. - -"

Anyway, translate out of boredom. Not a very nice way to put it. Do enjoy though. I translated because I am bored doesn't me I did it carelessly. ^_^

นารุโตะ ตอนที่ 368
“การรวมตัวของนักล่าข่าวสาร”

หน้า 2
- “มาที่บ้านลับตระกูลอุจิวะ” . . . พี่ชวนน้องมาสู่ศึกตัดสินครั้งสุดท้าย . . . -

หน้า 3
ซุยเก็ทสึ - ซาสึเกะ!

ซาสึเกะ – ฉันจำได้ว่าสั่งพวกแกไว้ว่าอย่าขยับไม่ใช่หรอ

ซุยเก็ทสึ – คารินบอกว่าเขาสัมผัสได้ถึงพลังจักระของคนอื่นนะ
ก็เลยสงสัย

คาริน – . . . ขนนกหรอ?

ซาสึเกะ – ฉันจะไปล่ะ
ไปกันเถอะ

หน้า 4

หน้า 5
เพน – โคนาน . . . ถ้าฉันจะหยุดที่ฝนก่อน นายช่วยใช้คาถาของนายหาพวกผู้บุกรุกให้ด้วยแล้วกัน
โคนัน – ไว้ใจได้เลย

เพน – เอาล่ะนะ

โคนัน – อืม

หน้า 6
ผู้ชาย – ฝนนี่โหดกันจังนะ
งั้นก็หาร้านเข้าไปดื่มหลบฝนกันก่อนดีไหมล่ะ?

ในที่ชั้นต่ำแบบนี้มันไม่มีร้านเหล้าหรอกนะเฟ้ย
ก็มีแต่ต้องไปด้านบนเท่านั้นแหละ

งั้น พวกเราไปหลบฝนด้านบนเลยแล้วกัน
. . . ก็เราเปียกฝนไปหมดเลยนี่นะ

ป้าย – เปิดร้านใหม่ ดื่มไม่อั้นหน้าเคาท์เตอร์เพียง 500 เรียว คลับฟรอค

หน้า 7
ผู้ชาย – โชคดีจังเลยนะ พวกเราสองคนเนี่ย

คนขาย - ยินดีต้อนรับครับ!

ผู้ชาย – สองคนนะ
ขอเป็นเหล้าสาเกกับกับแกรมแล้วกัน

วันนี้ไม่ใช่วันอาทิตย์หรอกใช่ไหม?

มันต้องเป็นเรื่องที่ท่านเพนทำไปอย่างแน่
เขาอาจจะกำลังจะออกไปประเทศอื่นก็ได้

แต่ที่ฝนมาตกวันอื่นนี่
จนถึงตอนนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยนี่

หน้า 8
แบบนี้เนี่ย เขาอาจจะมีเหตุผลอะไรที่ต้องใช้พลังของเขาก็ได้
แต่ว่า ตกลงมาหนักขนาดนี้นี่ . . .

เห้ย . . . !
ท่านเพนยอมเสียสละเพื่อคนของหมู่บ้านนี้นะเฟร้ย
อีแค่เท่านี้ก็ทนหน่อยซิฟระ!

มันก็ใช่อ่ะนะ

คนขาย – ขอโทษที่ให้รอครับ

ผู้ชาย – เฮ่ย . . . ?
ไม่เห็นเอาอะไรออกมาเสิร์ฟเลยไม่ใช่หรอ!?

วันนี้เรามีเซอร์วิสพิเศษเนื่องจากเป็นวันเปิดร้านอยู่ . . .

หน้า 9
ผู้ชาย – อะไรนะ! พูดจริงหรอ?

พวกคุณนี่นับว่าโชคดีจริงๆนะครับ ท่านลูกค้า

ผู้ชาย – แก . . . ! แกเป็นใครกันแน่!?

จิไรยะ - . . . คนที่จะถามคือฝ่ายนี่ต่างหากล่ะ
มีเรื่องอยากถามพวกนายเยอะเลยล่ะนะ

หน้า 10
ผู้ชาย – เหวอออออออออ . . .

หน้า 11

หน้า 12

หน้า 13

หน้า 14
เพน – เอาเลย . . . โคนาน

โคนาน – อืม

หน้า 15

หน้า 16

จิไรยะ – เอาล่ะ . . .
ฉันเองก็เห็นพวกนายเอาคุไนออกมาแล้ว
คงเป็นพวกทหารชิโนบิขั้นต่ำซินะ

ผู้ชาย – บัดสบ . . . !
ที่นี่มันที่ไหนกันแน่เนี่ย!?

จิไรยะ – ในกระเพาะกบยังไงล่ะ

หน้า 17
ผู้ชาย – แก . . . เป็นใครกันแน่ . . . !?

ฉันบอกไปแล้วนี่ ว่าคนที่จะถามนะคือฝ่ายฉันต่างหากล่ะ
ถูกไหมล่ะ?

ผู้ชาย – นี่ . . . นี่คิดจะใช้ขนนกนั้นทำอะไรนะ?

จิไรยะ – ก็จั๊กจะจี้ไงล่ะ!
ถ้าไม่อยากหัวเราะจนตายล่ะก็ ตอบคำถามของฉันมาให้หมดซะดีๆ

หัวหน้าของพวกนาย . . . เกี่ยวกับเจ้าเพนนั้นยังไงล่ะ

Thank you for reading . . .