Fairy Tail 93

OMG! I forgot to post the translation last week . . . >.>"

Done and enjoy~ XD

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 93 “สวดส่งสู่แสงศักดิสิทธิ”
หน้า 1
เมืองซึ่งความเงียบสะงัดและความเดียวดายมาเยือน
โอบกอดไว้ซึ่งฝากฟ้าที่ฉันไม่รู้จัก

หน้า 2
** เมื่อความรักกับความชังมาปะปนกัน! พรหมลิขิตที่ผันเปลี่ยน ตอนนี้ ถึงเวลาตัดสินแล้ว!! **

เจราล – อีกแค่ 7 นาที
อีกแค่ 7 นาที เอเทเลียนก็จะล่วงลงมาที่นี่แล้ว
ช่วง 7 นาทีนี่ มาสนุกกันเถอะน่ะ เอลซ่า

เอลซ่า – ฉันในตอนนี้น่ะไม่มีอะไรให้กลัวอีกแล้ว
ถึงเอเทเลียนจะล่วงหล่นมายังไงก็ตาม ขอแค่ลากนายไปด้วยได้ก็เป็นพอแล้ว

หน้า 3
เจราล – ลุยล่ะน่ะ!!!

หน้า 4

หน้า 5
หอคอยที่อุตส่าห์สร้างมาแต่กลับพังมันลงเองแบบนี้ไม่รู้จักดูแลรักษาเอาซะเลยน่ะ

เจราล – แค่เสาสองสามต้นไว้สำหรับประดับก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่

เอลซ่า – แต่พวกโชวถึงขนาดเชื่อใจนายมา 8 ปีเพื่อสร้างไอ้ของประดับนี้น่ะ!!!!

เจราล – อย่ามาว่าด่ากันแบบนี้ซิ

ของที่สำคัญจริงมันคือ R ซิสเต็มต่างหากล่ะ
8 ปีเนี่ย ก็เพื่อสิ่งนั้นแหละ

หน้า 6
แล้วสุดท้ายมันก็เสร็จสมบูรณ์!!!!

หน้า 7
อั๊ก

นี่น่ะหรอ . . .
เอลซ่าคนนั้นน่ะ!!?

หน้า 8
ฮึก

เอลซ่า – เป้าหมายที่แท้จริงของนายคืออะไร?

จริงแล้ว R ซิสเต็มน่ะมันไม่สามารถทำให้สมบูรณ์ได้หรอกใช่ไหมล่ะ?

8 ปีที่ผ่านมาเนี่ยก็ใช่ว่าฉันจะไม่ทำอะไรเลย
ฉันสืบเรื่องเกี่ยวกับ R ซิสเต็มมาแล้ว
ถึงทั้งโครงสร้างและหลักการจะเป็นไปตามแผนการไม่ผิดแน่ก็ตาม
แต่ว่าก็ไม่มีหัวใจสำคัญมากพอที่จะทำให้ R ซิสเต็มสมบูรณ์ได้

เจราล – ก็บอกไปแล้วไง . . . ที่ว่าเธอจะต้องมาเป็นเครื่องสังเวยน่ะ . . .

เอลซ่า - นั้นมันปัญหาก่อนนี้ต่างหาก
ที่ไม่พอน่ะก็คือ
พลังเวทย์

หน้า 9
การจะใช้เวทมนตร์ระยะกว้างขนาดนั้นน่ะ
ต้องใช้พลังเวทย์รวมกกันถึง 270 ล้านอิเดีย
พลังเวทย์ขนาดนั้นน่ะ จะเอาจอมเวทย์จากทั้งทวีปมารวมกันก็ยังไม่รู้เลยว่าจะพอหรอเปล่า

มนุษย์แค่คนเดียว แน่นอนว่าถึงจะเป็นในหอคอยนี้ก็ไม่สามารถเก็บรวบรวมพลังขนาดนั้นได้ตัวคนเดียวหรอก

ยิ่งกว่านั้น ถึงนายจะรู้ว่าสภาจะทำการโจมตีแต่ก็กลับไม่มีทีท่าคิดจะหนีเลย
นายน่ะ คิดอะไรอยู่กันแน่

หน้า 10
เจราล - เอเทเลียน อีกแค่ 3 นาที . . .

เอลซ่า – เจราล!!! ความนึกฝันของนายมันจะจบลงอยู่น่ะ!!!!
ที่นายอยากได้คือการตายอยู่ที่นี้หรอไง!!!!

ฮึก
ฮึ . . .

ถ้ายังไงก็เป็นไงเป็นกันเลย!!!!
ฉันจะไม่มีวันปล่อยมือนี้จนวินาทีสุดท้าย

เจราล – อือ . . .
อื้อ . . .
เอาอย่างงั้นก็ได้ . . .

หน้า 11
ร่างกายของฉันถูกวิญญาณของเซเรฟครอบงำอยู่
ถึงเธอจะพูดยังไงก็ไม่เป็นผลหรอก . . .
เป็นแค่ตุ๊กตาเพื่อการคืนชีพร่างเนื้อให้เซเรฟเท่านั้น

เอลซ่า – ครอบงำงั้นหรอ?

เจราล – ฉันน่ะ ช่วยอะไรตัวเองไม่ได้เลย . . .
จะพวกพ้องหรือจะใครก็ตาม ไม่มีใครเลยที่ฉันช่วยได้

ทั้งวิมาน . . .
ทั้งอิสรภาพ ฉันไม่มีซักอย่าง

ทุกอย่างมันจบลงตั้งแต่เริ่มแล้ว

หน้า 12
สภา - เฟสสุดท้ายสำหรับการยิงเอเทเลียนเสร็จสิ้น
ซาเทิ้ลไลท์สแควร์แสดงตัว!!!

ขอสวดส่ง

ขอสวดส่ง

ขอสวดส่ง

ซิคเรน - ขอสวดส่ง . . .

หน้า 13
วอลลี่ – เอ๋ . . . เฮ้ๆๆ นี่พวกสภาคิดจะยิงเอเทเลียนลงมาจริงๆหรอเนี่ย!!?
มิเรียน่า – เมี๊ยว

แฮปปี้ – นัตซึ . . . เอลซ่า . . .
รีบๆหนีออกมาซิ . . .

หน้า 14
เจราล – ฉันรู้ดีว่า R ซิสเต็มน่ะไม่มีวันเสร็จสมบูรณ์ได้หรอก

แต่ว่า . . . ฉันหยุดดวงวิญญาณของเซเรฟไม่ได้

หยุด . . . ไม่อยู่แล้วล่ะ
ฉันมันก็แค่พาหนะผุพังเท่านั้น

เอลซ่า . . .

เธอชนะแล้ว . . .
ช่วยฆ่าฉันทีเถอะ

เธอมาที่นี่ก็เพราะการนี้ไม่ใช่หรอ?

หน้า 15
เอลซ่า - ฉันไม่มีวันยอมวางมือหรอกน่ะ . . . แรงสั่นสะเทือนนี้น่ะ
อีกไม่นาน ซาเทิ้ลไลท์สแควร์จะโผล่ออกมาเหนือหอคอยนี้

มันจบแล้วล่ะ
ทั้งสำหรับนาย
และก็สำหรับฉัน

เจราล – ไม่เอาไหนจริงๆเลยน่ะเธอเนี่ย . . .

เอลซ่า – นายเองก็เป็นพาหนะของเซเรฟด้วยซิน่ะ

หน้า 16
เจราล – นั้นเป็นบาปของฉันที่เอาชนะตัวเองไม่ได้น่ะ
ในความต่างเพียงเล็กน้อยของความนึกคิดกับความเป็นจริงคือส่วนที่ใจของฉันเองก็ตามไปไม่ได้

เอลซ่า - คนที่ช่วยต่อเติมส่วนที่อ่อนแอของตัวเองหรือสิ่งที่ขาดไป
เขาเรียกว่า “พวกพ้อง” ไม่ถูกหรอไง?

เจราล – เอลซ่า . . .

เอลซ่า – ฉันเองก็จะใช้บาปที่ช่วยอะไรนายไม่ได้เหมือนกัน

เจราล – เธอน่ะ . . .
ช่วยฉันไว้แล้วล่ะ

หน้า 17
สภา – ขอสวดส่งสู่แสงอันศักดิสิทธิ
เอเทเลียน ยิงได้!!!!

หน้า 18

หน้า 19
ชิมอน – แสงนี้มัน . . .

ไม่ทันแล้วอย่างงั้นหรอ . . .

นัตซึ – เอลซ่า!!!

หน้า 20
** ปีศาจยิ้มแสยะ แสงศักดิ์สิทธิสอดส่องความสิ้นหวังอย่างงั้นหรอ!? **

Thank you for reading . . .