Fairy Tail 127

โทษทีงับ พอดีกระป๋มตกภาษาไทยเลยคิดพวกสำนวนสุภาษิตอะไรไม่ค่อยออกอ่ะงับ :p

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 127 "ประหารทั้งน้ำตา”
หน้า １
แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 127 “ประหารทั้งน้ำตา”

ดราก้อนสเลเยอร์แห่งแฟร์รี่เทล นัตซึ
ข้อมูลการเข้า
ค่าสมาชิกรายปี 5000J มีบัตรสมาชิกให้ จดหมายข่าวออก 3 เดือนครั้ง สิทธิสมาชิก เข้าร่วมบาบีคิวปาร์ตี้ ไปตั้งแคมป์ไฟร่วมกัน
แฟนๆทั้งหลายรวมตัว!!

หน้า 2
ความวุ่นวายภายในกิลด์แฟร์รี่เทลได้ยุติลง
เมืองกลับจอแจในช่วงฮาเวส (เทศกาลเก็บเกี่ยว)
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
แผลบาดเจ็บที่ได้รับมา
สายสัมพันธ์อันแน่นแฝ้ง
ห่อหุ่มเต็มทั่วท้องฟ้าอันสดใสอย่างอ่อนโยน

หน้า 3
ชาวเมือง - พาเรดถูกเลื่อนไปเป็นคืนวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่น่ะ?
เมื่อวานนี้ก็เห็นพวกในกิลด์วุ่นวายกันยกใหญ่เลยล่ะนะ

ได้ข่าวว่ามาสเตอร์สุขภาพไม่ค่อยดีซะด้วยซิ

เห้ยๆ นี่หมายความว่าลุงนั้นจะเกษียรแล้วหรอเปล่า . . .
แล้วมาสเตอร์คนต่อไปจะเป็นใครกันล่ะเนี่ย

ก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ถ้าธรรมดาแล้ว ต้องเป็นลัคซัสไม่ถูกหรอไง?

ไอ้บ้าบิ่นนั้นจะกลายเป็นมาสเตอร์งั้นหรอเนี่ย
แต่ดูเหมือนหมอนั้นจะมีสาเหตุอะไรอยู่เบื่องหลังอยู่เหมือนกันน่ะ

แต่เราก็รู้จักหมอนั้นมาตั้งแต่เด็กแหละนะ
ฟังดูแล้วเหมือนพวกเราแก่ไปเลยนะเนี่ย
ฮ่ะๆๆ

หน้า ４
เอลซ่า - เพราะได้คุณโพริวชิก้า มาสเตอร์เลยรอดพ้นขีดอันตรายแล้วล่ะ
ดังนั้นไม่ต้องห่วงไป มาสเตอร์เขาปลอดภัยดีแล้ว

หน้า ５
ลูซี่ - ค่อยยังชั่ว ฉันก็คิดว่าจะเอายังไงกันดีอยู่พักใหญ่เลยล่ะ
เกรย์ - ลุงนะ ไม่มีทางตายไปง่ายๆแบบนั้นหรอกน่า

เอลซ่า - แต่ว่า มาสเตอร์ท่านก็แก่แล้วเหมือนกัน ถ้าท่านเกิดความวิตกขึ้นอีกคงอาการทรุดอีกเป็นแน่
ทุกคนก็จำเรื่องนี้กันเอาไว้ให้ได้ล่ะ

เอลฟ์แมน - เป็นแบบนี้แล้วยังจะเดินขบวนแฟนตาเซียอีกหรอเนี่ย!?
มิราเจน - ก็มาสเตอร์เขาต้องการอย่างงั้น
เห็นบอกว่าก็เพราะเป็นแบบนี้นั้นแหละ . . . ก็เห็นเขาว่ามีเรื่องที่เขาต้องคิดอยู่น่ะ

จูเบีย - จูเบียเองก็อยากดูแฟนตาเซียเร็วๆแล้วล่ะ
คานะ - เธอก็ต้องเข้าร่วมด้วยนะ
จูเบีย - เอ๋!?

แต่จูเบียเพิ่งจะเข้ามาใหม่เองนะ

แฮปปี้ - เห็นเขาว่าเพราะมีคนเจ็บเยอะ เลยบอกให้ทุกคนที่ยังพอขยับตัวได้เข้าร่วมพาเรดคราวนี้น่ะ
พลู - ปุ๊น
ลูซี่ - งั้น ฉันก็ด้วยหรอ!?

หน้า 6
เกรย์ - ก็ลองดูซิ แบบนั้นจะไปร่วมเดินขบวนยังไงได้ล่ะ

ลูซี่ - นั้นซินะ

นัตซึ - มุอุ๊มุมุ
มุมูมุคมู
ลูซี่ - พูดอะไรฟังไม่รู้เรื่อง

หน้า 7
กาซิล - ไม่ไหวหรอกน่า อย่างนายจะไปร่วมกับเขายังไงกันเหล่า ไอ้เบื๊อกเอ้ย
นัตซึ - มู้ มุคมุบู . . .
กาซิล - แล้วมันเกี่ยวตรงไหนล่ะ
ลูซี่ - คุยกันรู้เรื่องได้ยังไงกันล่ะเนี่ย

เอลซ่า - แต่ว่า เราก็คง

ต้องเบรคจากความวุ่นวาย

ภายในกิลด์กันไปซักพักล่ะนะ

หน้า 8
แฟร์รี่เทล - ลัคซัส!!!
แก . . . !!!

ลัคซัส - ปู่อยู่ไหน?

แฟร์รี่เทล - หนอยแก . . . นี่แกยังกล้าเสนอหน้าออกมาพบกับมาสเตอร์อีกหรอไง?
ใช่แล้วๆ!!

หน้า 9
เอลซ่า - พอซักทีได้ไหม?

อยู่ในห้องพยาบาลด้านใน
แฟร์รี่เทล - เห้ย เอลซ่า!!!

นัตซึ - มุมู้!!!!
มุมุมู๊!!!!

เอลซ่า - นัตซึ

หน้า 10
กาซิล - สองต่อหนึ่งแบบนั้นไม่นับ
คอยดูคราวหน้าก่อนเหอะ ฉันไม่มีวันแพ้นายแน่
แล้วเอาไว้มาตัดสินแพ้ชนะกันอีกรอบนะเว้ย ลัคซัส!!
เขาพูดแบบนั้น

หน้า 11
ลูซี่ - คราวหน้าไม่มีวันแพ้นี่ . . . ก่อนหน้านี้ก็ชนะมาได้แล้วไม่ใช่หรอ?
กาซิล - แบบนั้นฉันเองก็ไม่เรียกว่าชัยชนะหรอกนะ

หมอนั้นมันปีศาจชัดๆ
ฉันเองยังผวาเลยตอนที่คิดถึงว่าถ้าเกิดหมอนั้นเข้าร่วมในศึกแฟนท้อมล่ะก็ . . .

นัตซึ - อุ๊อู๊ค (ลัคซัส)!!!!

หน้า 12
แฟร์รี่เทล - เอาล่ะ ทุกคนเริ่มเตรียมการแฟนตาเซียได้เลย
เห้ย!! จะดีหรอ!! ที่ปล่อยให้ลัคซัสไปอย่างงั้นน่ะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า น่ะ
ว่าแต่ มิราจัง!! ทำไมถึงบาดเจ็บกับเขาด้วยล่ะ!? ไปโดนใครเล่นงานมาหรอ!?
นัตซึ . . . แล้วไหงนายดันแผลหนักกว่าลัคซัสได้ล่ะฟระเนี่ย
อู๊มูกู๊
ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่หว่า เขาว่างั้นอ่ะนะ
นัตซึ เลือดนาย!! เลือดนายไหลออกมาแล้ว!!

หน้า 13
ลัคซัส - เป็นพวกโวกเวกโวยวายกันจริง

มาคารอฟ - เจ้า . . .
รู้หรอเปล่าว่าได้ทำอะไรลงไป

มองตาข้าซิ

หน้า 14
สิ่งที่เรียกว่ากิลด์อ่ะนะ

เป็นที่ที่พวกพ้องมารวมตัวกัน
เป็นที่ศุนย์รวมของงานต่างๆ
เป็นแม้แต่บ้านให้กับพวกเด็กๆที่ไม่มีญาติ

ไม่ใช่สิ่งของๆเจ้าหรอก

กิลด์จะเปลี่ยนแปลงรูปร่างไปตามความปรองดองและความเที่ยงธรรมของสมาชิกแต่ละคน
แล้วสิ่งนั้นก็จะกลายเป็นสายใยสัมพันธ์ที่มั่นคงและหนักแน่นยิ่งกว่าสิ่งใด

หน้า 15
เจ้าได้ต่อต้านความเที่ยงธรรมนั้นและข่มขู่เอาชีวิตของพวกพ้อง
นั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถให้อภัยได้

ลัคซัส - ฉันรู้แล้ว

ฉันก็แค่ . . .

อยากจะทำให้กิลด์นี้ . . . แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น . . .

หน้า 16
มาคารอฟ - จริงๆเลย . . . เจ้านี้ไม่มีความชำนาญเอาซะเลย . . .
เจ้าไม่คิดจะปล่อยวางดูซักหน่อยเลยหรือ

ถ้าเจ้าทำเช่นนั้น เจ้าก็จะได้เห็นสิ่งที่เจ้าไม่เคยได้เห็นมาก่อน
ได้ยินในคำพูดที่เจ้าไม่เคยได้ยินมาก่อน

ชีวิตคนเรานะ มันเป็นสุขกว่านั้นเยอะน่ะ

ข้าอ่ะนะ . . . ได้มีชีวิตอยู่มาเพื่อจะมองการเติบโตของเจ้า
ไม่ได้ต้องการให้เจ้าฉลาดเฉลี่ยวหรือมีพลังอำนาจอะไรมากมาย . . .

หน้า 17
ขอแค่เจ้าเป็นเด็กที่แข็งแรง
ข้าก็พอใจแล้ว

ลัคซัส

หน้า 18
ข้าขอเนรเทศเจ้า

หน้า 19
ลัคซัส - เออ . . .

ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง

ปู่

หน้า 20
รักษาสุขภาพด้วยล่ะ

มาคารอฟ - ออกไปได้แล้ว . . .
** ความคิดที่ต้องการบอกกล่าว! จิตใจที่ไม่ย่อท้อ!! สำหรับกิลด์ สำหรับคนเราแล้ว นั้นคือน้ำตาที่ไหลพลากออกมานั้นไม่มีวันกลั้นได้ . . . **

Thank you for reading . . .