One Piece 464

Anyway, don't use this for scanlation please? Thank you, and hope you enjoy (meaning anyone who can read Thai :darn )

วันพีซ ตอนที่ 464
“ความฝันของซันจิ”

หน้า 1 –
แอ็ปซาลอม – แฮ่ก แฮ่ก อุ๊บ . . . !

ซอมบี้ - . . . ท่านแอ็ปซาลอม . . .

แอ็ปซาลอม – แฮ่ก . . . แกบอกว่าฉัน . . . มีความเกี่ยวพันอะไรกับแกอย่างงั้นหรอ . . . !?

ซันจิ - . . . ถูกต้องแล้ว
แกนะ คือคนที่ . . .
ช่วงชิงหนึ่งในความฝันของฉันไป

หน้า 2 –
แอ็ปซาลอม - . . . แฮ่ก . . . การูรูรู . . . ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย
แกเข้าใจอะไรผิดไปหรอเปล่า . . .
ฉันกับแก เพิ่งเจอกันครั้งแรกวันนี้เองนะเฟร้ย

แฮ่ก . . . แฮ่ก . . . ! !
ฉันจะเป็นคนจัดการแกให้สิ้นซากเอง . . . ! ! !
ด้วย “ชิชาโนเต” (ฝ่ามือคนตาย) นี้แหละ! ! !
ซันจิ – ปลดไอ้นั่นออกซะ . . . ! ! !

. . . ฉันกำลังบอกว่า ให้แกเอาไอ้บาซูก้าที่ติดอยู่กับแขนนั้นออกมาอยู่นะเฟร้ย

แอ็ปซาลอม – หา . . . ! !?
ซันจิ – แกไม่เข้าใจหรอไง ถ้าคุณนามิเกิดได้รับบาดเจ็บจากการทำลายล้างที่ไม่มีประโยชน์นั้นล่ะก็
แกนะ ไม่ได้มีรูปร่างเหมือนกับสิ่งมีชีวิตอีกต่อไปแน่ . . .

หน้า 3 –
แอ็ปซาลอม – . . . เชอะ! ! คนอย่างแกรู้เรื่องนั้นได้ยังไง! ! !
ซันจิ – โยนไอ้นั้นทิ้งไปซะ . . . ! !
ฉันบอกแล้วนะเฟร้ย! ! !

หน้า 4 –
ซอมบี้ – อะไรกันนะ!? จู่ๆก็มีบาซูก้าโผล่มา! !

ซันจิ - . . . เหอะ มาได้แค่นี้เองงั้นหรอ?
รูปแบบการโจมตีที่เหมาะแล้วที่นายจะเป็นคนคิดขึ้น

ทำให้ตัวเองล่องหนได้ . . . แล้วยังแถมทำให้ของที่ตัวเองแตะ
หายไปก็ได้เหมือนกัน
นั้นซินะ ความสามารถของนาย . . . ! !
มนุษย์ล่องหนแห่ง “ผลซุเกะซุเกะ”

สิ่งที่แกทำได้นะ
ฉันดูออกหมดเปลือกแล้วล่ะ . . . ! !
แอ็ปซาลอน – นี่มันยังไงกันแน่ฟระ . . . ! !?
แกเป็นใครกันแน่ . . . ! ! !

หน้า 5 –
ซอมบี้ - . . . ผู้ชายคนนั้น เคยเจอกันท่านแอ็ปซาลอมที่ไหนมาก่อนงั้นหรอ!?
ที่มีความเกี่ยวพันอะไรเนี่ย มันอะไรกันแน่ . . . !?

ซันจิ – ฉันก็เคยเปิดเจอในหนังสือภาพเล่มใหญ่เกี่ยวกับ “ผลปีศาจ” ตอนเด็กๆเหมือนกัน
ถึงจริงอยู่ ทั้งหมดมันฟังดูเหมือนจะเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ ไหนจะเขียนว่าจะโดนคำสาปของท้องทะเลอะไรนั้นอีก ไอ้ฉันเนี่ย ก็ไม่ได้สนไอ้ของพันธ์นั้นหรอก

มีแค่สิ่งเดียวเท่านั้น ที่ยังเป็นสิ่งหมายตาฝังอยู่ในใจของฉัน
ในทั้งชีวิตของฉัน . . . ถ้าเพียงได้พบพลังแค่อย่างเดียวในพลังอื่นๆอีกเป็นหมื่นได้

คิดไว้แล้ว ว่าถ้าเจอจริง ต่อให้กลายเป็นหมาจมน้ำหรืออะไรก็ช่าง ฉันก็จะกินมัน
แต่ว่า เพราะในโลกนี้ มีผลปีศาจได้เพียงแค่เพียงชนิดละผลเท่านั้น

ถ้าหากไปเจอไอ้บ้าที่ได้รับพลังนั้นแล้วล่ะก็ . . . ความฝันนั้นของฉันมันก็ต้องมอดหายไปอย่างแน่
นายเข้าใจหรอยัง? ฉันนะครั้งหนึ่งเคยอยากจะเป็น “มนุษย์ล่องหน” สุดๆเลยนะซิฟระ! !

เพราะงั้น แกที่เป็นคนที่กิน “ผลซุเกะซุเกะ” เข้าไป! ! ! ได้ทำให้ความฝันฉันมอดหายไปแล้วหนึ่งอันเชียวนะเฟร้ย! ! !

ซอมบี้ - เพราะเรื่องแค่นี้เองหรอ! !?

หน้า 6 –
ซันจิ – ฉันจะทำให้ความฝันเป็นจริง! !
ถ้าทำให้เป็นจริงได้ ด้วยความสามารถนั้น ห้องน้ำผู้หญิง . . . เอ๋ จะทำอะไรดีหว่า
ห้องน้ำหญิง . . . เดี๋ยวก่อนนะ จะทำยังไงถึงจะได้ผลดีที่สุดหน่า?
ซอมบี้ – ที่แท้ในหัวมันก็มีแต่เรื่องแอบมองห้องน้ำหญิงนี่หว่า! ! !

ซันจิ – เงียบไปเลยนะเฟร้ย! ! ! แต่เพราะความคิดฟุ้งซ่านที่สะสมมาหลายปี ฉันถึงได้รู้สึกประสีประสากับการที่จะได้พลังนี้มาอย่างสุดๆ
บวกกับเรื่องที่แกทำให้คุณนามิต้องอยู่ในอันตรายแล้ว
มันทับถมกันซะจนฉันไม่มีวันให้อภัยแกได้อีกแล้วนะเฟร้ย! ! !
ฉันตัดสินใจที่จะเตรียมใจเอาชีวิตเข้าแลกเลย! ! !

แอ็ปซาลอม – แกคิดอะไรอยู่ฉันไม่สนหรอกเฟร้ย ไหนจะไอ้เรื่องความเกี่ยวพันบ้าบอนั้นอีก! ! !
การพูดไม่ตรงประเด็นมันน่ากลัวอยู่เหมือนกันนะเฟร้ย! ! !

ไอ้บ้าลามกอย่างแกนะ! ! !

หน้า 7 –
ซันจิ – แกไม่มีสิทธิพูดแบบนั้น! ! !
แอ็ปซาลอม – อุ๊บ! ! !
ซอมบี้ – นั้นเป็นเหตุผลที่ดีมาก! ! !

แต่ว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหนกันเนี่ย! ! !

แอ็ปซาลอม – ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ทั้งเรื่องที่จู่ๆก็มาตั้งข้อหาฉัน ทั้งเรื่องความโกรธนั้น เดี๋ยวฉันจะส่งมันกลับคืนไปให้หมดเลย! !

หน้า 8
ไม่ใช่แค่ขากรรไกรของสิงโตหรอก . . . ! !
แต่ยังมีหนังของช้าง กล้ามเนื้อ 300 กิโลที่รวมประสานกันระหว่างหมีกับกอริล่า! ! !
ทำเองกับมือของด็อกเตอร์ฮอร์กแบ็ค
ร่างกายที่เป็นผลงานชิ้นเอกขั้นสุดยอดของการแต่งเติมร่วมประสานของสัตว์ . . . ! ! !
รวมกับ “ผลซุเกะซุเกะ” ! ! ฉันนะ ไม่ได้จำเป็นจะต้องมีอุปกรณ์อะไรเพิ่มเติ่มความแข็งแกร่งก็ได้เฟร้ย
การูรูรูรูรู . . . ! ! !

ซันจิ – แต่ก็แค่บางส่วนเองไม่ใช่หรอฟระ! ! ! !
แอ็ปซาลอม – อั๊ก! ! !
ซอมบี้ - เป็นเหตุผลที่ดีจริงๆ! ! !

หน้า 9
แอ็ปซาลอม – ไม่ใช่ลูกเตะธรรมดาแล้ว คนธรรมดาๆไม่มีวันใช้ขาผ่านทะลุร่างกายของฉันมาได้แน่ . . . .
แต่ว่า คนที่หัวเราะที่หลังก็คือฉันคนนี้ . . . ! !

บวกกับความสามารถที่แกอยากได้นักอยากได้หนาเนี่ย . . .
แถมเรื่องผู้หญิงที่นายต้องการปกป้องได้กลายเป็นเจ้าสาวของฉันแล้ว! !
สุดท้ายแล้ว แกก็ไม่มีทางเอาชนะฉันได้หรอก! ! !

อุซป – ตอนนั้น เจ้าหัวขโมยนามิมันสามารถหายตัวไปพร้อมกับเขาได้

ซันจิ - แกตั้งใจจะทำให้คุณนามิหายตัวไปซินะ! !?
ไม่ให้ผ่านไปได้หรอกเฟร้ย! ! !

แอ็ปซาลอม – การูรูรูรูรูรู
เปล่าประโยชน์หน่า . . . รู้ซึ้งไว้ซะหน่อยก็ดีเหมือนกัน . . . ! ! ! พาวเวอร์ของ “มนุษย์ประหลาด” ! ! !

หน้า 10
ซันจิ – . . . .อุ๊บ . . . ! ! !

แอ็ปซาลอม – การุรุรุรุ . . . โห เพื่อผู้หญิงคนนั้น
ถึงกับยอมเป็นมนุษย์สังเวยเลยเชียวหรอ . . . !? หุหุหุ ก็ลองปกป้องให้ได้เซ่

“ไคจินโนะเต” (มือมนุษย์ประหลาด) ! ! !
“ไคจินโนะอาชิ” (เท้ามนุษย์ประหลาด) ! ! !
ซันจิ - อั้ก! ! !

แอ็ปซาลอม - หุหุหุหุ! ! ! ปล่อยไปก็ได้นะ ผู้หญิงคนนั้นน่ะ . . . ! ! !

ซันจิ – ขอโทษนะครับ! ! ! . . . คุณนามิ . . . ! ! !

แอ็ปซาลอม – วะฮ่าฮ่าฮ่า ปล่อยจริงด้วยวุ้ยแฮะ! !?
เอาถึงขั้นชีวิตไม่ได้ซินะ! ! !

หน้า 11
ซันจิ – ขอโทษด้วยนะ . . . แฮ่ก . . . จะให้เลือดของฉัน
ไปทำให้ชุดเจ้าสาวสีขาวโพลนนั้น . . . สกปรกไม่ได้หรอก
แค้ก

. . . ไอ้บ้าเอ้ย . . . เอาแต่ซ่อนตัวไปมาอย่างเดียวเลยนะ ไอ้มนุษย์ล่องหน
แฮ่ก
. . . ฉันไม่เสียใจกับเรื่องความฝันนั้นแล้ว
แฮ่ก
ฉันนะ . . .
ไม่ได้สนเรื่องการล่องหนอะไรนั้นอีกต่อไปแล้ว . . . ! !

จะต้องดูด้วยความสามารถของตัวเอง
ซอมบี้ - แต่ก็ยังจะแอบดูอยู่ไม่ใช่หรอ! ! ! !

แอ็ปซาลอม – เห้ย . . . ! ! ! ปล่อยนะเฟร้ย แก! ! ! !
ซันจิ – แหะ แหะ . . . จะยอมปล่อยให้หรอไง เจ้าบ้าเอ้ย
เพราะผสมมาจากสัตว์หลายๆชนิด . . .
น่าจะเอาไปทำเนื้อหั่นได้ดีแน่ . . . ! ! !

หน้า 12-13
แอ็ปซาลอม – ปล่อยนะเฟร้ย ไอ้บ้า! ! ! ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ! ! !

ซันจิ – “เอ็กซ์ตร้าอาชชิ” (ลูกเตะเนื้อหั่นพิเศษ)
แอ็ปซาลอม - อ้ากกกก! ! ! !

ซอมบี้ - ท่านแอ็ปซาลอม! ! !

แอ็ปซาลอม – แค้ก

ซันจิ – แฮ่ก . . .
ห้องน้ำหญิง . . . ไม่ซิ . . .
เจ้าสาวสัตว์ป่านะ . . . ในพวกสัตว์ป่ามีเยอะแยะไป

หน้า 14 –
ในแมนชั่นของมาสต์ ห้องของเพโลน่า
??? - รอเดี๋ยวเซ่! ! !

เพโลน่า – บ้าเอ้ย ยังตามมาอีกหรอเนี่ย! ! !
แฮ่ก
ทั้งที่ถ้าหมอนั้นสู้กับโจรสลัดล่ะก็แพ้แน่ๆอยู่แล้วแท้ๆ! !
ไอ้จมูกยาวบ้า! ! !

อุซป – บ้าเอ้ย ยังตามมาอยู่อีกหรอเนี่ย! ! !
แฮ่ก
ทั้งที่ถ้าหมอนั้นสู้กับยัยผู้หญิงโฮโรโฮโรนั้นล่ะก็แพ้แน่ๆอยู่แล้วแท้ๆ! !
ไอ้ซอมบี้หมีบ้า! ! !

คุมาชี - รอด้วยซิ! ! !
อุซป - เคี้ยก! ! อย่าเข้ามานะเฟร้ย! ! รอด้วยซิ ยัยผู้หญิงโฮโรโฮโรบ้า! !

เพโลน่า - เคี้ยก! ! อย่าเข้ามานะ! !
คุมาชี! ! รีบๆหยุดไอ้หมอนี้ซักทีซิ! ! !
คุมาชี - รอด้วยซิ! ! !

หน้า 15 –
คุมาชี – อย่าแตะต้อง . . . ! !
ท่านเพโลน่าเป็นอันขาดนะ! ! !
อุซป - จ้ากกก! ! !

เคี้ยก! ! !

เหวอ! ! เหวอ! ! เหวอ! ! ! เหวอ! !

หน้า 16 –
อุซป – เจ้าตุ๊กตานั้น เร็วขนาดนี้
ที่เขาว่ากันว่าแกร่งมากก็! !
แบบนี้เรื่องที่ต้องเอามือไปตรงซิบที่หลังก็ต้อง! !

เอานี้ไปกิน! ! !
ท่าไม้ตาย! ! “คาเอ็นดามะ” (ลูกบอลเพลิง) ! ! !

คุมาชี – เหวอ
อุซป - โห! ! ใช้ได้จริงๆด้วย! !
เคี้ยกฮ่าฮ่าฮ่า ยังไงซอมบี้ก็เป็นซอมบี้วันยังค่ำแหละนะ

แล้วถ้าใช้น้ำมันนี้ล่ะก็ . . .

“วิชาเข้าเขตจากส่วนนั้นมาส่วนนี้” ! ! !
คุมาชี – โอ๊ะ
อุซป – กะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าหมีโง่
คุมาชี - เบโลเบโลเบ! !
อุซป – คราวนี้ก็มาตรงนี้ไม่ได้แล้ว

ฮ่าฮ่าฮ่า! ! คราวนี้ก็ไม่มีศัตรูแล้ว
เห็นอำนาจของฉันหรอยัง!?
รูปร่างแบบพวกอ่อนแอก็มีน้ำยาเหมือนกันนะเฟร้ย . . .

หน้า 17 –
อุซป – เอาล่ะ คราวนี้ฉันก็เหลือแต่สั่งสอน
ยัยผู้หญิงโฮโรโฮโรอ่อนแอนั้นซะหน่อย . . . ไปไหนแล้วเนี่ย . . .
เพโรน่า – อยู่ทางนี้ เจ้าจมูกยาว! !

อุซป – หือ? นอกหน้าต่างหรอ? ไม่จริงน่า จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไง
ตรงนี้มันอยู่เหนือท้องฟ้า . . .

เอ๋! !?

นี่เธอ . . . เธอบินอยู่บนท้องฟ้าได้ยังไงกัน! !? ไม่ได้แค่ควบคุมพวกผีได้อย่างเดียวงั้นหรอ . . . ! !
ความสามารถของเธอคืออะไรกันแน่!?
เพโรน่า – โฮโรโฮโร โฮโรโฮโร . . .

อย่าดูถูกโกสต์พิสเซสเป็นอันขาดเชียวนะ เจ้าบ้า! !
คราวนี้ล่ะ ฉันจะจัดการนาย และควบคุมตัวแกให้ได้! ! ถ้าจัดการแกได้ล่ะก็ พวกที่เหลือก็ไม่ใช่คู่มือฉันแล้ว! !
อุซป – เดี๋ยวก่อนเซ่ พูดเรื่องอะไรของเธอ ไม่ใช่แล้ว! ! !